Adultery సంజయ్, సంగీత అమ్మ, కుటుంబ సాహసాలు EP-10.2

[actressdarkhub]

Episode -9

             సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ  కుటుంబ సాహసాలు

అత్త రహస్యం తెలుసు కోవడానికి మార్గం కనుకున్న  - పార్ట్ 2

ఉదయం కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి అమ్మ నా పక్కన లేదు. లేచి బాత్రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి బయటకు వచ్చాను. అప్పుడు అమ్మ వంటగదిలోంచి పనులు ముగించుకుని బయటకు వచ్చి నా దగ్గరకు వచ్చింది.
"ఒరేయ్ సంజయ్... సెలవులు అయిపోయాయి కదా, ఈరోజు సాయంత్రం మనం ఊరికి వెళ్లిపోదాం రా. అన్నయ్య, వదిన, నాన్న అందరూ ఇంకా ఒక మూడు రోజులే కదా ఉండి వెళ్లొచ్చు అని బతిమాలుతున్నారు" అంది.
ఆమె ముఖంలో ఒక తెలియని బెరుకు. రాత్రి తనతో మాట్లాడినట్లుగానే వాడు తనను వదిలిపెట్టడనీ, వీలైనంత త్వరగా ఇక్కడినుండి వెళ్లిపోతే సేఫ్ గా ఉండొచ్చన్న ఆమె కోరికను, ఆ భయాన్ని దాచుకుంటూ... అదే సమయంలో తన మాటను నేను కాదంటానేమో అని సిగ్గుపడుతూనే చెప్పింది.
"సరేనమ్మా, ఈరోజే వెళ్ళిపోదాం" అన్నాను వెంటనే.
రాత్రి మేమిద్దరం మాట్లాడుకున్న విషయాలు నా మెదడులో ఇంకా తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. అసలు ఇదంతా నిజమేనా, నా అమ్మా నాతో ఇలా మాట్లాడింది అని నేనింకా నమ్మలేకపోతున్నాను.

అప్పుడే హాల్లో అటుగా వెళ్తున్న సుకన్య అత్తయ్యను గమనించాను. అత్తయ్య కళ్ళు బాగా ఎర్రబడి, వాచిపోయి ఉన్నాయి. బహుశా రాత్రి నిద్ర లేకుండా గడిపి ఉంటుందేమో అనిపించింది.
ఆ తర్వాత నేను వరుణ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళాను. వరుణ్ తన మొబైల్ లో ఎవరితోనో సీరియస్ గా చాట్ చేస్తున్నాడు. వరుణ్ ఫ్రెండ్ రమేష్ మాత్రం మంచం మీద గురకపెట్టి నిద్రపోతున్నాడు.
నన్ను చూడగానే వరుణ్, ఫోన్ కంగారుగా పక్కన పెట్టి  "రారా సంజయ్" అని పిలిచాడు.
సంజయ్: "ఏంట్రా వీడు, ఇంకా లేవలేదా ఎద్దులా పడుకున్నాడు?" అని అడిగాను రమేష్ ని చూపిస్తూ.
వరుణ్ నవ్వుతూ: "నైట్ డ్యూటీ చేసి బాగా అలిసిపోయాడురా, అందుకే అలా నిద్రపోతున్నాడులే."
సంజయ్: "ఏంటి... వీడికి నైట్ డ్యూటీ కూడా ఉందా?"
వరుణ్ కవర్ చేస్తూ: "మ్మ్మ్... ఏమీ లేదురా, ఊరికేనే అన్నాను. బాగా నిద్రపోతున్నాడులే, పడుకోనివ్వు" అన్నాడు.
ఆ మాటలకు రమేష్ సగం నిద్రలో, సగం మెలకువలో కలవరిస్తున్నట్లుగా ఉలిక్కిపడి లేచాడు.
రమేష్: "ఒరేయ్! ఏంట్రా ఊరికే ఏదో ఒకటి వాగుతున్నారు? నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాను కదా, గట్టిగా మాట్లాడకుండా కొంచెం మెల్లగా మాట్లాడొచ్చు కదా. ఎందుకంటే..."
వరుణ్: "ఏంట్రా నువ్వు, ఎప్పుడొచ్చి పడుకున్నావు రాత్రి?" అని అడిగాడు.
రమేష్ కి నేను అక్కడ ఉన్న విషయం అప్పటికింకా బుర్రకెక్కలేదు. వాడు తన లోకంలో ఉండి వరుణ్ తో సగం సగం మాటలు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
రమేష్: "ఉదయం నాలుగు గంటల వరకు మ్మ్మ్... బాగా..." అని ఆపుకోలేక చెప్పేయబోయాడు.
వెంటనే వరుణ్ కంగారుగా, "ఒరేయ్ సంజయ్ ఇక్కడ కూర్చుని ఉన్నాడురా! నువ్వు వాడిని మర్చిపోయి నోటికి ఏది పడితే అది మాట్లాడకు" అని గట్టిగా మందలించాడు.
అప్పుడు పూర్తిగా తేరుకున్న రమేష్ నా వైపు కంగారుగా చూసి, మాట మారుస్తూ...
"మ్మ్... ఒరేయ్ సంజయ్, రాత్రి నాలుగు గంటల వరకు నిద్రే రాలేదురా, అందుకే అలా మొబైల్ లో సినిమా చూస్తూ ఉండిపోయాను, ఇంకేం లేదు" అని కవర్ చేశాడు.
నేను "మ్మ్, అవునా" అని పైకి అన్నాను కానీ... నాకేంటో వాడి మాటలు వింటుంటే రాత్రి అత్తయ్యతో ఏదో పెద్ద యవ్వారమే జరిగి ఉంటుందని గట్టిగా అనిపించింది.
"సరే సరే, నువ్వు పడుకో" అని చెప్పాను.
వాడు మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి పడుకున్నాడు.

సరిగ్గా అప్పుడే వరుణ్  మొబైల్ కి ఒక మెసేజ్ వచ్చింది. నేను ముందు దాన్ని పెద్దగా పట్టించుకోలేదు కానీ, అనుకోకుండా వాడి మొబైల్ స్క్రీన్ వెలగడంతో నా కళ్ళు అటు వెళ్లాయి. స్క్రీన్ మీద 'అమ్మ' అని సేవ్ చేసిన నెంబర్ నుండి నోటిఫికేషన్ వచ్చింది. నేను వెంటనే మెల్లగా వంగి వాడి మొబైల్ తీసుకుని చూశాను. ఫోన్ లాక్ లో ఉంది. నేను పాస్ వర్డ్ ఏమై ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. అప్పుడే నాకు ఒక ఐడియా వచ్చింది... వాడికి వాళ్ళ అమ్మ అంటే ప్రాణం కదా అని వాళ్ళ అమ్మ పేరు టైప్ చేశాను, కానీ ఎర్రర్ వచ్చింది. ఆ తర్వాత ఈసారి దివ్య పేరు టైప్ చేశాను, అది కూడా రాంగ్ పాస్ వర్డ్ అని వచ్చింది. వాళ్ళ నాన్న పేరు టైప్ చేశాను, అదీ రాలేదు. అప్పుడే మా అమ్మ వంట గదిలో నుండి గిన్నెలు తోముతూ ఏదో పాడుకుంటున్న చిన్న శబ్దం వినిపించింది. నాకేం తోచక, ఎందుకో తెలియదు కానీ ఈసారి మా అమ్మ పేరు 'సంగీత' అని టైప్ చేశాను.
ఆశ్చర్యంగా ఆ పాస్ వర్డ్ ఓపెన్ అయ్యింది! నాకు ఒక్కసారిగా అంతా అయోమయంగా అనిపించింది. 'వీడి ఫోన్ కి మా అమ్మ పేరు పాస్ వర్డ్ ఎందుకు ఉంది?' అన్న ఆలోచన నా బుర్రను తొలిచేస్తోంది. కానీ నేను ఇప్పుడు అది ఆలోచించి టైమ్ వేస్ట్ చేసుకునే సమయం లేదు.
అందుకే వెంటనే వాట్సాప్ ఓపెన్ చేశాను. అక్కడ వరుణ్, రమేష్, సుకన్య అత్త... ముగ్గురి పేర్లతో ఉన్న చాటింగ్ హిస్టరీ అంతా వరుసగా ఉంది. నేను వరుణ్  పేరు ఓపెన్ చేసి చూస్తే... అందులో కొన్ని పెద్ద పెద్ద వీడియోస్, కొన్ని చిన్న వీడియోస్ చాలా ఉన్నాయి. అవన్నీ అత్తయ్యకు సంబంధించినవే. నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఎందుకంటే ఈ చాట్ హిస్టరీ చూస్తుంటే, ఇది ఈమధ్య మొదలైంది కాదు, చాలా రోజుల నుండి, బహుశా నెలల తరబడి వీళ్ళిద్దరి మధ్య ఈ వ్యవహారం నడుస్తోందని నాకు అర్థమైంది. నేను ఇక ఏమాత్రం లేట్ చేయకుండా, మొహమాటం పడకుండా నా వాట్సాప్ ఓపెన్ చేసి ఆ చాట్ హిస్టరీ, ఆ వీడియోస్ అన్నీ నా మొబైల్ కి సెండ్ చేసుకుని, అక్కడినుండి డిలీట్ ఫర్ మీ అని నొక్కేశాను. ఎలాగైనా వీళ్ల మిస్టరీ మొత్తం కనుక్కోవాలని, నా ఫోన్ కి కన్నెట్ చేసుకున్న  వీళ్ళు ఇంకేం చాట్ చేసినా నా మొబైల్ లో ప్రశాంతంగా కూర్చుని చూడచ్చు అని ఆ నిర్ణయం తీసుకున్నాను. అప్పుడే వరుణ్ కొంచెం అటుఇటుగా కదిలాడు, నేను వెంటనే ఫోన్ మళ్లీ  తలగడ పక్కనే పెట్టేసి ఏమీ తెలియనట్లు బయటకు వచ్చాను.


అప్పుడే మా రూమ్ లో పెట్టి ఉన్న అమ్మ మొబైల్ కి కాల్ రావడం చూశాను. వెళ్లి ఫోన్ తీసి చూస్తే... స్క్రీన్ మీద 'మురటుగాడు' అని ఉంది. అది ఎవరిదై ఉంటుందా అని నాకు అర్థం కాలేదు. కాల్ అటెండ్ చేసి నేను చెవిలో పెట్టుకున్నాను.
అవతలి నుండి, "హాయ్ డార్లింగ్... ఉదయాన్నే నాకు కాల్ చేస్తాను అని చెప్పావు కదా, ఎందుకు చేయలేదు?" అని ఒక గరుకైన గొంతు వినిపించింది. ఆ తర్వాత ఎవరూ మాట్లాడలేదు. అది కచ్చితంగా కుమార్ గాడి గొంతే అని నాకు అర్థమైపోయింది.
నేను వెంటనే మొబైల్ తీసుకువెళ్లి వంటగదిలో ఉన్న అమ్మ చేతికి ఇచ్చాను.
అమ్మ నన్ను కళ్ళతోనే కంగారుగా 'ఎవరు?' అని అడిగింది. నేనేమో "ఎవరో మురటుగాడట, ఏంటో మరి మాట్లాడు" అని వాడి పేరు చెప్పాను. ఆమె టెన్షన్ పడుతూనే, అది దాచుకుంటూ తల మీద కొట్టుకుని నవ్వుతూ ఫోన్ తీసుకుని "హలో" అని చెప్పి, వెంటనే తన రూమ్ కి వెళ్లి లోపల గడియ పెట్టుకుంది.

ఆ తర్వాత కొద్దిసేపు నేను హాల్లో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాను. వరుణ్ కూడా నా పక్కనే సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాడు. మావయ్య కూడా అప్పుడే నిద్రలేచి మా దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుని... రాత్రి మేం చూసిన సినిమాల గురించి, ఎలా ఉన్నాయో అని అడుగుతూనే, "నాకు ఆకలిగా ఉంది, నా భోజనం ఇక్కడికే తీసుకురండి" అని అత్తయ్యను అడిగాడు.
సుకన్య అత్తయ్య వేడివేడిగా భోజనం తీసుకువచ్చి మావయ్యకు ఇచ్చి... ఆమె కూడా నా పక్కనే వచ్చి కూర్చుంది.
ఆమెను చూడగానే ఇప్పుడే ఫ్రెష్ గా స్నానం చేసి వచ్చినట్లుంది, ఆమె ఒంటి మీద వాడిన సబ్బు తాలూకు సువాసన ఇల్లంతా గుబాళిస్తోంది.
వరుణ్ ఆమె ముఖాన్ని పరీక్షగా చూసి: "హాయ్ అమ్మా, ఏంటి ఈరోజు ముఖంలో ఒకటే సంతోషం ఉట్టిపడుతోంది? బాగా గ్లో గా కనిపిస్తున్నావు."
సుకన్య అత్తయ్య కవర్ చేసుకుంటూ: "అలాంటిదేమీ లేదే, నేను ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉంటాను కదా."
మావయ్య కలుగజేసుకుని: "నాకూ అనిపించింది సుక్కు , నీ ముఖంలో ఏదో తెలియని కళ ఉంది. ఏదో విశేషం ఉంది చెప్పు, ఎందుకు చాలా సంతోషంగా ఉన్నావు?" అని అడిగాడు.
సుకన్య అత్తయ్య మళ్లీ మాట మారుస్తూ: "ఏమీ లేదు మరీనూ, నేను ఎప్పుడూ ఇలా సంతోషంగానే, నవ్వుతూనే ఉంటాను కదా."

వీళ్ళ మాటలు వింటుంటే, నా మనసులో ఉన్న అనుమానం ఇప్పుడు పూర్తిగా బలపడింది. నేను ఫిక్స్ అయిపోయాను, అత్తయ్యను రమేష్ గాడు రాత్రి నిద్రపోకుండా ఉదయం నాలుగు గంటల వరకు కుమ్మి కుమ్మి బాగా దెంగి ఉంటాడని! ఆరోజు ఆ వర్క్ షాప్ గదిలో అమ్మను కుమార్ మురటుగా దెంగిన మరుసటి రోజు ఉదయం కూడా, అమ్మ ముఖం అచ్చం అత్తయ్య ముఖం లాగే ఇలా ఒక కొత్త కాంతితో వికసించి ఉంది. ఈమె సళ్లు కూడా ఉబ్బుగా ఉండి, ఆ సళ్ళు తొడిమలు నిగిడి, ఆమె వేసుకున్న సన్నని నైటీ మీద స్పష్టంగా అచ్చుగుద్దినట్లు కనిపిస్తున్నాయి. ఇంకా చెప్పాలంటే అత్తయ్య నడుస్తున్న తీరు చూస్తుంటే, కింద బాగా దురద తీరినట్లుంది. ఆమె నడుము, పిరుదుల భాగం బాగా ఉబ్బి, మరింత ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తోంది.
మరోవైపు, మొబైల్ తీసుకుని తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిన అమ్మ ఆచూకీ కూడా ఇంకా లేదు. ఫోన్లో వాడితో ఏం ప్లాన్స్ వేస్తుందో అని నాలో ఆందోళన మొదలైంది.


వరుణ్: "అమ్మా, నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది, నాకు కూడా వేడి వేడిగా దోశ తీసుకురండి."
సుకన్య: "కొంచెం ఉండురా, మీ నాన్నకు పని ఉంది, ఆయన త్వరగా బయటకు వెళ్ళాలి. నువ్వెక్కడికి వెళ్తావు ఇప్పుడు, ఆయన వెళ్ళాక అందరం కలిసే తీరిగ్గా తిందాంలే."
మావయ్య తింటూ: "ఒరేయ్ సంజయ్, మీ అమ్మ సంగీత ఎక్కడుందిరా కనిపించడం లేదు?"
సంజయ్: "రూమ్ లోకి వెళ్ళింది మావయ్యా, వస్తుంది. ఏంటి అత్తయ్యా, దివ్య అసలు కనిపించడం లేదు ఇంట్లో?"
సుకన్య: "అవును ఇప్పుడు అడుగుతున్నావురా దాని గురించి. తను ఉదయాన్నే లేచి వాళ్ళ ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్ళింది."
సంజయ్: "అంత పొద్దున్నే ఎందుకు వెళ్ళింది?"
సుకన్య: "ఏదో ముఖ్యమైన నోట్స్ రాసుకోవాలట, అందుకే వెళ్ళింది. ఎందుకు, నీకు ఇప్పుడు ఆమెను చూడాలనిపిస్తోందా ఏంటి అల్లుడూ?" అని కొంటెగా అడిగింది.
సంజయ్: "లేదు అత్తయ్యా, ఊరికే అడిగాను అంతే."
సుకన్య: "ఇప్పుడు వచ్చేస్తుందిలే, వాళ్ళ ఫ్రెండ్ ఇల్లు ఇక్కడే పక్కనే కదా."
అలా చెప్పి నన్ను చూసి నవ్వుతూనే అత్తయ్య తన పెదాలను నాలుకతో తడుపుకుంటూ... అటుగా పడుకుకున్న రమేష్ వైపు ఓరకంట చూస్తూ టీవీ చూస్తోంది.
ఆ దృశ్యం చూడగానే అత్తయ్య అందానికి నాలో ఏదో తెలియని ఉద్రేకం పుట్టుకొచ్చింది. వెంటనే అత్తయ్యను గట్టిగా పట్టుకుని, ఆ పెదాలను కసిగా కరిచి, నా నాలుకను ఆమె నోట్లోకి దూర్చి సుడితిప్పాలనిపించింది. ఆమె ఎగిరిపడుతున్న ఆ భారీ సళ్లు ను నా రెండు చేతులతో పట్టుకుని గట్టిగా నొక్కుతూనే, ఆ నైటీతో పాటే ఆమెను ఈ సోఫాలోనే కిందకు తోసి, ఆమె పూకు ను కసిదీరా నిమరాలనిపించింది. అత్తయ్య మీద నాకు అంత కసిగా, ఉద్రేకంగా అనిపించింది. కానీ ఇంట్లో అందరూ ఉన్నారు, ఏమీ చేయలేను అని నా కామని నేను బలవంతంగా కంట్రోల్ చేసుకున్నాను.

అంతలో మావయ్య భోజనం ముగించి, చేతులు కడుక్కుని తన పనికి బయలుదేరాడు.
సుకన్య అత్తయ్య నన్ను గమనించి: "ఏంట్రా సంజయ్, నన్ను అలా చూస్తున్నావు? ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ నన్ను అంత తీక్షణంగా చూడనట్లు."
సంజయ్: "ఏమీ లేదు అత్తయ్యా... ఇంతకుముందు మీరు ఎప్పుడూ ఇంట్లో ఆ పాత నైటీ వేసుకుని ఉండేవారు కదా. అప్పుడు మా అమ్మ మీతో తరచుగా చెబుతుండేది... 'వదినా, ఇంట్లో ఉంటే ఏంటి, ఇలాగే పాత బట్టలు ఎందుకు, కొత్త కొత్త డ్రెస్సులు అన్నీ కొనుక్కుని వేసుకో, చూసేవాళ్ళకు బాగుంటుంది' అని."
సుకన్య: "అవును."
సంజయ్: "అప్పుడు మీరు అమ్మతో అనేవారు... 'నన్ను ఇక కొత్త డ్రెస్సుల్లో ఎవరు చూస్తారు సంగీతా, ఈ డ్రెస్ కి ఏం తక్కువైంది, నాకు ఇదే బాగుంది' అని. అలా మీరు అన్నప్పుడు అమ్మ అంది... 'ఎవరో ఎందుకు, ముందు మా అన్నయ్యను చూడనివ్వు. నువ్వు అందంగా కొనుక్కుని వేసుకో' అని."
సంజయ్: "అప్పుడు మీరు చెప్పారు... 'నీ అన్నయ్యకు నన్ను ఎక్కడ చూసే తీరిక ఉంది? పొద్దస్తమానం పని చేసుకోవడానికే ఆయనకు సమయం సరిపోవడం లేదు, ఇందులో నన్ను ఎక్కడ, ఎప్పుడు చూస్తారు? పైగా ఆ జల్లికట్టు పిచ్చితో ఎప్పుడూ వేరే ఊర్లు వెళ్ళేవారు' అని చెప్పారు కదా."
సుకన్య నవ్వుతూ: "రేయ్ సంజయ్... ఇంకా అవన్నీ నువ్వు అంత కచ్చితంగా గుర్తుపెట్టుకున్నావారా? ఇదంతా జరిగి దాదాపు పదేళ్లు అవుతోందిరా బాబూ."
సుకన్య: "అయినా నేను ఎందుకు కొత్త బట్టలు వేసుకోకూడదురా? నేను బయట ఏమీ పని చేయకపోయినా, ఒక బ్యాంకులో మంచి ఉద్యోగం చేస్తున్నానురా. రోజూ డ్యూటీకి, పనికి వెళ్ళేటప్పుడు ఎంతో అందంగా మంచి చీర కట్టుకునో, మోడ్రన్ గా చుడీదార్ వేసుకునో వెళ్తాను. అది నీకు తెలియదా ఏంటి?"
సంజయ్: "అవి కూడా పాత మోడల్ చుడీదార్, పాత డిజైన్ చీరే కదా అత్తయ్యా."
సుకన్య చిన్న సిగ్గుతో: "మ్మ్... ఇప్పుడు నేను కూడా అప్డేట్ అవుతున్నానురా, చాలా కొత్త డ్రెస్సులు, మోడ్రన్ వి కొంటున్నాను."
సంజయ్: "మ్మ్ అది చూస్తుంటేనే తెలుస్తోంది. అందుకే కదా నేను ఇలా అడిగాను, ఏమైంది అత్తయ్యకు హఠాత్తుగా ఇంత చేంజ్ వచ్చింది అని."
సుకన్య: "ఏమో తెలీదురా, నాకూ అందంగా వేసుకోవాలనిపించింది. ఎందుకు, ఎప్పుడూ మీ అమ్మ మాత్రమే అందంగా వేసుకుంటే సరిపోతుందా, నేను వేసుకోకూడదా ఏంటి..."
సంజయ్ కళ్ళలోకి చూస్తూ: "మీరు కొత్త డ్రెస్ వేసుకున్న వేసుకోకపోయినా  కూడా మీరు చాలా అందంగానే ఉంటారులే అత్తయ్యా."
సుకన్య నా వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసి: "రేయ్ అల్లుడు! అత్తయ్యతో ఇలాగేనా మాట్లాడేది? ఛీ ఛీ, నీకు చాలా పొగరు పెరిగిందిరా."
సంజయ్ నవ్వుతూ: "ఏంటి అత్తయ్యా మీరు? నా గురించి ఇలా తప్పుగా అనుకున్నారు. నేను ఆ ఉద్దేశంతో అనలేదు. మీరు ఆ పాత డ్రెస్ లో కూడా నా కంటికి చాలా అందంగానే ఉండేవారు అని మనస్ఫూర్తిగా చెప్పబోయాను."
సుకన్య సర్దుకుంటూ: "ఓహో, నువ్వు అలా చెప్పబోయావా. సారీరా నేను అపార్థం చేసుకున్నాను. అయినా... నేను ఎంత ముస్తాబైనా మీ అమ్మ అందం దరిదాపుల్లోకి కూడా రాలేను కదా రా. మీ అమ్మ అందమే వేరు."
సంజయ్ గర్వంగా: "అదెలా కుదురుతుంది అత్తయ్యా, మా అమ్మ ఎప్పటికీ మా అమ్మానే. ఆమె అందం ఎవరికీ రాదు."
సుకన్య నవ్వుతూ: "చూశారా వీడికి వాళ్ళ అమ్మ మీద ఎంత ప్రేమో, కొంచెం కూడా అమ్మను వదులుకోడు. ఎవరికీ తగ్గనివ్వడు."
సంజయ్: "అదే కదా అత్తయ్యా నిజం. అయినా మా అత్తయ్య కూడా ఒక అందమైన, ఎవరైనా చూస్తే పడిపోయే పొగరు బోతు గిత్తే!"
సుకన్య బుగ్గలు ఎర్రబడగా: "చాలులేరా, ఓవర్‌గా ఐస్ పెట్టకు. నువ్వు పాతలా లేవురా సంజయ్, పెద్దవాడివైపోయావు, ఇప్పుడు బాగా, అన్నీ తెలిసినవాడిలా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టావు."
సంజయ్: "అదే దివ్య కూడా అంది అత్తయ్యా, నేను ఇంతకుముందు ఇలా మాట్లాడేవాడిని కాదట."
సుకన్య: "మాట్లాడతావు కానీ... మరీ ఇంత బోల్డ్ గా, ఒక మగాడిలా మాట్లాడవు."


సంజయ్ కొంచెం సీరియస్ గా: "అత్తయ్యా... ఒకటి అడుగుతాను నిజం చెబుతారా?" అని అడగగానే.
అత్తయ్య కొంచెం కంగారుపడి, నేను ఏమడుగుతానో అన్న భయంతో నన్ను చూస్తూ, "చెప్పు సంజయ్, ఏంటా విషయం?" అంది.
సంజయ్: "అదొచ్చి... ఇంతకుముందు మావయ్య పండగలకు జల్లికట్టుకి ఎంతో ఉత్సాహంగా వెళ్ళేవారు కదా, ఇప్పుడు ఎందుకు వెళ్ళడం లేదు?"
సుకన్య ఊపిరి పీల్చుకుని: "ఓహ్ అదా విషయం! ఇంకేమో అనుకున్నాను. అది... ఇంతకుముందు ఒకసారి మీ మావయ్యను జల్లికట్టులో ఎద్దు బలంగా కుమ్మిందిరా. ఆ దెబ్బకి ఆయన ఆసుపత్రిలో కొద్దిరోజులు సీరియస్ గా పడుకున్నారు."
సంజయ్: "ఓహ్ ఓహ్ ఇప్పుడు గుర్తుకువచ్చింది. అవును, ఆ విషయం నేను అప్పుడే అడగాలనుకున్నాను... మావయ్యకు ఎద్దు ఎక్కడ దెబ్బ తగిలింది?"
సుకన్య తల దించుకుని: "పొత్తికడుపులో గట్టిగా తగిలిందిరా, చాలా డ్యామేజ్ అయ్యింది. ఆరోజు నుండి ఇప్పటి వరకు ఆయన..."
తర్వాత మాట్లాడబోయిన మాటను అత్తయ్య సగం లోనే గొంతులోనే మింగేసింది.
సంజయ్ రెట్టించి: "చెప్పండి అత్తయ్యా, ఆరోజు నుండి ఇప్పటి వరకు ఏమైంది?" అని నేను అడగగా.
వెంటనే పక్కనే టీవీ చూస్తున్న వరుణ్ ఈ మాటలు విని ఉలిక్కిపడి, మధ్యలో కలుగజేసుకుని, "ఒరేయ్, ఆరోజు ఆ దెబ్బ తగిలినప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు నాన్న జల్లికట్టుకెళ్ళడం పూర్తిగా మానేశారురా, ఆయనకు భయం వేసి... అంతే కదా అమ్మా?" అని కవర్ చేశాడు.
సుకన్య కంగారుగా: "మ్మ్... అవునవును, వాడు చెప్పిందే కరెక్ట్."
అలా కవర్ చేసినందుకు అత్తయ్య వాడిని ఎంతో కృతజ్ఞతతో, రిలీఫ్ తో చూసింది.


ఇప్పుడు నాకు కొంచం అర్థం అవుతుంది అత్త కూడా మా అమ్మలగే అందుకే వరుణ్ తన ఫ్రెండ్ రమేష్ తో... 'సొంత తల్లిని పడేసి చూపించరా' అని అంత ఘోరమైన బెట్ కట్టాడో ఇప్పుడు నాకు అర్థమైంది. అత్తయ్య పడుతున్న ఆ శారీరక బాధను తీర్చడానికే వరుణ్ ఆ పని చేశాడు.
ఇప్పుడు నాకు వరుణ్ మీద కోపం పోయి, వాడి మీద ఒకరకమైన గౌరవం ఏర్పడింది. చూస్తే ఇప్పుడు నేను, వరుణ్ ఇద్దరం ఒకే పడవ మీద ప్రయాణిస్తున్నాము. వాడు తన తల్లి కోరిక కోసం స్నేహితుడిని వాడితే, నేను నా తల్లి సంతోషం కోసం ఆ కుమార్‌ గాడికి సహకరిస్తున్నాను.
వరుణ్: "అమ్మా, నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది, త్వరగా భోజనం పెట్టండి."
సుకన్య: "ఒరేయ్ సంజయ్, నువ్వు వెళ్లి సంగీతను పిలువు. రేయ్ వరుణ్, నువ్వు వెళ్లి రమేష్ ని నిద్రలేపి పిలువు, నేను అందరికీ భోజనం తీసుకువస్తాను."
వరుణ్: "అమ్మా, నేను పిలిస్తే వాడు లేవడు. మీరే వెళ్లి వాడిని లేపి తీసుకురండి."
వాడు అందరి ముందు ఇలా చెప్పగానే అత్తయ్య ముఖం సిగ్గుతో, భయంతో ఎర్రబడిపోయింది. అత్తయ్య మారు మాట్లాడకుండా 'సరేరా' అని చెప్పి, వాడిని నిద్రలేపడానికి నేరుగా వరుణ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది.

నేను అప్పుడే అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళాను. తన మొబైల్ తీసుకుని వెళ్ళిన ఆవిడ ఇంకా వాడితో ఫోన్లో మాట్లాడటం ముగించలేదనుకుని, అమ్మ ఉన్న రూమ్ తలుపు తట్టి పిలిచాను.
అమ్మ తలుపు తీసుకుని బయటకు రాగానే నేను మెల్లగా అడిగాను, "ఏమన్నాడు వాడు?"
సంగీత: "ఏమీ లేదురా, ఊరికే మామూలుగా మాట్లాడుకున్నాం."
సంగీత: "ఈరోజు సాయంత్రం మనం ఊరికి బయలుదేరుదాం సంజయ్. ఎందుకంటే ఆ మార్వాడి వాడికి మనం ఈరోజు వడ్డీ డబ్బులు కట్టాలి, నాన్న బ్యాంక్ అకౌంట్లో డబ్బులు పంపించాడు, నాకు ఉదయం మెసేజ్ వచ్చింది."
సంజయ్: "నాకలా అనిపించలేదే అమ్మా. వడ్డీ డబ్బుల కోసం ఆ మార్వాడి ఎప్పుడైనా నెమ్మదిగానే తీసుకుంటాడుగా, దానికి ఇంత కంగారు ఎందుకు? ఏంటి, ఈరోజు రాత్రి మురటుగాడు అక్కడికి రాబోతున్నాడా, వాడి కోసమేనా ఈ తొందర?" అని సూటిగా అడిగాను.
ఇది విన్న అమ్మ కోపంగా, "ఒరేయ్! నేను నీ తల్లినిరా, ఒక తల్లిని ఇలాగేనా అడిగేది?" అంది.
సంజయ్: "ఇప్పుడే నేను మీ కొడుకునని గుర్తుకు వచ్చిందా? రాత్రి మాట్లాడినప్పుడు నేను మీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్ ని కదా?"
సంగీత కంగారుగా: "ఒరేయ్, మెల్లగా మాట్లాడరా, ఎవరైనా వింటారు. మనం ఇంటికి వెళ్ళాక తీరిగ్గా ఇవన్నీ మాట్లాడుకుందాం."
సంజయ్: "మ్మ్మ్... సరే, రండి వెళ్లి అందరం తిందాం."
సంగీత: "మ్మ్."


మేము హాల్లోకి వచ్చేసరికి, అక్కడ అత్తయ్య తన నోరు తుడుచుకుంటూ కంగారుగా వరుణ్ రూమ్ లోంచి బయటకు వచ్చింది. వచ్చిన ఆమె నేరుగా వాష్ బేసిన్ దగ్గరకు వెళ్లి నీళ్లతో నోరు శుభ్రంగా కడుక్కుంది. ఆ తర్వాత ఆమె వరుణ్ ని చూడగానే, వాడేమో అత్తయ్యను చూసి కొంటెగా 'మ్మ్... నీ పని కానివ్వు' అన్నట్లు కళ్ళతో సైగ చేయగా, అత్తయ్యేమో సిగ్గుతో నవ్వుతూనే 'ఛీ పోరా వెధవా' అన్నట్లు వాడికి సైగ చేసి హడావిడిగా వంటగది లోపలికి వెళ్ళింది.
అప్పుడే నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది, ఇదంతా అత్తయ్య, వరుణ్ ఇద్దరూ కలిసి కావాలని చేసిన ప్లాన్ అని. అత్తయ్య వాడికి ఇష్టపూర్వకంగానే సహకరిస్తోందని.
కొద్దిసేపటికి రూమ్ లోంచి రమేష్ బద్ధకంగా బయటకు వచ్చాడు.
వాడిని చూసిన అత్తయ్య, వాడి పెదాలను గమనించి, "ఒరేయ్ రమేష్, ముందు వెళ్లి పళ్ళు తోముకుని రారా" అంది.
అంటే... వీడు ఉదయం లేవగానే కనీసం పళ్ళు తోముకోకుండానే అత్తయ్యను రూమ్ లోపలికి లాక్కుని గాఢంగా కిస్ చేశాడన్నమాట. అందుకే అత్తయ్య బయటకు వచ్చి నోరు కడుక్కుంది!
వరుణ్ కూడా వాడిని చూసి గుర్రుమన్నాడు. వాడేమో 'ఐదు నిమిషాలు ఆగురా' అని సైగ చేసి, బాత్రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ గా మొహం కడుక్కుని వచ్చాడు.

అందరూ భోజనం చేయడానికి టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నప్పుడు దివ్య కూడా బయట నుండి వచ్చింది. వచ్చిన ఆమె ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా నేరుగా బాత్రూమ్ లోకి పరిగెత్తింది. పది నిమిషాల తర్వాత బయటకు వచ్చి, "ఏం జరుగుతోంది ఇక్కడ? నన్ను వదిలేసి అందరూ తినడం మొదలుపెట్టేశారేంటి?" అని అలిగింది.
ఆమె కూడా వచ్చి మాతో పాటు కూర్చుని తినసాగింది.
అత్తయ్య ఆమెను గమనించి అడిగింది, "ఏంటే అలా రొప్పుతున్నావు, ఎక్కడినుండో పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చావా ఏంటి?" అని అడగగానే...
ఆమె కంగారుగా "అలాంటిదేమీ లేదు అమ్మా, ఎండకు నడిచి రావడం వల్ల అలా ఉందేమో" అని చెప్పి సైలెంట్ గా అన్నం తినింది. కానీ ఆమె ముఖంలో ఏదో తెలియని కంగారు, భయం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
అందరూ భోజనం ముగించాక, మగవాళ్లం హాల్లో కూర్చున్నాం. అలాగే అమ్మ, బామ్మ, అత్తయ్య వంటగదిలో మధ్యాహ్న భోజనం రెడీ చేయడం మొదలుపెట్టారు.
రమేష్ "నేను వెళ్లి స్నానం చేసి వస్తాను ఆంటీ" అని చెప్పి వాళ్ళ ఇంటికి బయలుదేరాడు.

నాకు మాత్రం దివ్య ప్రవర్తన, అత్తయ్య వ్యవహారం, అమ్మ ఫోన్ కాల్... ఈ మూడూ నా మెదడును తొలిచేస్తూ, ముందు ముందు ఇంకేం జరగబోతోందో అన్న ఉత్కంఠను పెంచుతున్నాయి.