28-08-2026, 07:49 AM
అలా ఆ అన్నోన్‌ నంబర్‌ దేవి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్‌లలోనే కృష్ణ ఇంకా పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉన్నాడు. దేవి ఎవరు? తన గురించి ఇంత సమాచారం ఆమెకు ఎలా తెలుస్తోంది? తాను చేస్తున్న పని కూడా ఆమెకు ఎలా తెలుస్తోంది? అనే ఆలోచనలు కృష్ణ తలలో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.
అంతలోనే...
ట్రింగ్... ట్రింగ్...
అంటూ మరో నంబర్‌ నుంచి కాల్ వచ్చింది.
కృష్ణ ఫోన్ స్క్రీన్‌ వైపు చూశాడు.
“ఈ టైమ్‌లో ఎవరా దేవుడా?”
అని అనుకుంటూ కాల్ ఎత్తడానికి కూడా కాసేపు ఆలోచించాడు.
మళ్లీ ఫోన్ మోగడంతో చివరికి కాల్ లిఫ్ట్‌ చేశాడు.
“హలో...”
అటువైపు నుంచి చాలా స్వీట్‌గా, పరిచయం ఉన్నట్టుగా ఒక అమ్మాయి వాయిస్‌ వినిపించింది.
“హాయ్... ఏం చేస్తున్నావ్? బిజీగా ఉన్నావా?”
కృష్ణకు అప్పటికే కొద్దిగా మత్తు ఉంది. దానికి తోడు దేవి మెసేజ్‌ల వల్ల తలలో ఉన్న కన్ఫ్యూజన్‌ ఇంకా తగ్గలేదు.
“ఎవరు మీరు?”
అని అడిగాడు.
అటువైపు అమ్మాయి కాసేపు మౌనంగా ఉండి చిన్నగా నవ్వింది.
“ఇంకా గుర్తుపట్టలేదా నువ్వు?”
“లేదు...”
“అయ్యో... వేస్ట్‌!”
కృష్ణ కనుబొమ్మలు ముడుచుకున్నాడు.
“వేస్ట్‌ ఏంటి? పేరు చెప్పకుండా నేను ఎలా గుర్తుపడతాను?”
“అంటే నా వాయిస్‌ కూడా గుర్తుపట్టలేదా?”
“వాయిస్‌ ఎక్కడో విన్నట్టుంది... కానీ సరిగ్గా గుర్తు రావడం లేదు.”
“సరే... ఇంకో క్లూ ఇస్తాను. ఈరోజు నాతో మాట్లాడావు.”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆలోచించాడు.
“ఈరోజా?”
“అవును.”
“ఎక్కడ?”
“కాలేజ్‌లో.”
కృష్ణకు ఇంకా అర్థం కాలేదు.
“అయ్యో... చెప్పు.”
అటువైపు నుంచి నవ్వు.
“నేను పుష్పను రా!”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా నిటారుగా కూర్చున్నాడు.
“పుష్పా?!”
“అవును... నేనే.”
“అబ్బా... నువ్వా?”
“ఏంటి ఆ షాక్?”
“అది కాదు... నీ వాయిస్‌ ఫోన్‌లో ఇలా ఉంటుందని అనుకోలేదు.”
“మరి ఎలా ఉంటుందని అనుకున్నావ్?”
“అది...”
కృష్ణ మాట ఆపేశాడు.
“సరే వదిలేయ్.”
పుష్ప నవ్వింది.
“అయితే చెప్పు... ఏం చేస్తున్నావ్?”
“మ్యాచ్‌ చూస్తున్నా.”
“ఏ మ్యాచ్‌?”
“ఇండియా–పాకిస్థాన్‌ 2011 వరల్డ్‌కప్‌.”
“ఇప్పుడా?”
“అవును.”
“ఎంత పాత మ్యాచ్‌ అది!”
“మ్యాచ్‌ పాతదైనా ఫీలింగ్ మాత్రం కొత్తగానే ఉంటుంది.”
“అబ్బో... డైలాగులు కూడా వేస్తున్నావ్.”
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.
కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాల గురించి మాట్లాడుకున్నారు.
“తిన్నావా?” అని పుష్ప అడిగింది.
“తిన్నా. నువ్వు?”
“నేనూ.”
“ఇప్పుడు రూమ్‌లోనే ఉన్నావా?”
“అవును.”
“ఒంటరిగా?”
“అవును.”
పుష్ప కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉంది.
“కృష్ణ...”
“హ్మ్?”
“నిన్ను ఒకటి అడగనా?”
“అడుగు.”
“ఈరోజు నీకు నేను మెసేజ్‌ చేశానా?”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
“అదేంటి?”
“అంటే... నాకు తెలియదు.”
కృష్ణ వెంటనే అడిగాడు.
“అయితే ఇంతకుముందు నాకు మెసేజ్‌ చేసింది నువ్వే కాదా?”
“నేనా? అసలు ఏ మెసేజ్‌?”
“ప్రైవేట్‌ నంబర్‌ నుంచి.”
“లేదు కృష్ణ. నేను నీకు మెసేజ్‌ చేయలేదు.”
కృష్ణ మళ్లీ షాక్ అయ్యాడు.
“నువ్వు కాదా?”
“కాదు.”
“సరే... వదిలేయ్.”
అని చెప్పి ఆ విషయం దాటవేశాడు.
“అయితే నా నంబర్‌ నీకు ఎలా దొరికింది?”
“నిన్న సాయంత్రం కాలేజ్ రిజిస్టర్‌లో తీసుకున్నాను.”
“అలా అయితే?”
“అవును. నిన్న నిన్ను అడగాలని అనుకున్నా... అడగడానికి కాస్త మొహమాటంగా అనిపించింది.”
“మొహమాటం ఎందుకు?”
“అలా...”
అంటూ పుష్ప నవ్వింది.
కృష్ణకు ఆమె మాటల్లో ఏదో తెలియని ఆప్యాయత అనిపించింది.
కొద్దిసేపు మళ్లీ ఇద్దరూ మాట్లాడుకున్నారు.
కానీ కృష్ణ మనసులో మాత్రం ఉదయం జరిగిన విషయం పదేపదే గుర్తుకొస్తోంది.
పుష్ప ఎవరో ఒకరితో చాలా సీరియస్‌గా ఫోన్‌లో మాట్లాడటం అతను గమనించాడు.
ఇప్పుడు ధైర్యం చేసి అడగాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
“పుష్ప...”
“హ్మ్?”
“ఉదయం నువ్వు ఫోన్‌లో ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావ్?”
అటువైపు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం.
“ఎవరితో?”
“అదే... ఉదయం.”
“ఏం లేదు కృష్ణ.”
“ఏదో ఉంది. నేను చూసాను.”
పుష్ప సమాధానం చెప్పలేదు.
“ఎవరైనా ఫ్రెండ్‌నా?”
మళ్లీ మౌనం.
కృష్ణ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.
“సరే... చెప్పకపోతే వద్దు.”
“అలా కాదు కృష్ణ.”
“నీకు నేను బయట వ్యక్తిలా అనిపిస్తే చెప్పొద్దు. నేను బలవంతం చేయను.”
ఆ మాట పుష్పను మరింత కదిలించింది.
“అలా అనకు.”
“మరి?”
“నువ్వు నాకు బయట వ్యక్తి కాదు.”
ఆమె గొంతులో చిన్న వణుకు.
“నిజం చెప్పాలంటే... ఈ బెంగళూరులో నాకు మంచి ఫ్రెండ్‌ ఎవరైనా ఉన్నారంటే అది నువ్వే.”
కృష్ణ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
పుష్ప మెల్లగా కొనసాగించింది.
“కాలేజ్ మొత్తం మీద నాకు నువ్వంటేనే చాలా నమ్మకం. నిన్ను చూసినప్పటి నుంచి... ఏదో తెలియని కంఫర్ట్‌ అనిపిస్తుంది. అందుకే ఈ విషయం నీకు చెప్పాలా వద్దా అని ఇంతసేపు ఆలోచిస్తున్నాను.”
కృష్ణ స్వరం మృదువైంది.
“పుష్ప... ఏం జరిగిందో చెప్పు.”
“చెప్పడానికి భయంగా ఉంది.”
“నాకు చెప్తే ఏం అవుతుంది?”
“నువ్వు ఏమనుకుంటావో...”
“ఏం అనుకోను.”
“నిజంగా?”
“నిజంగా. ఏం జరిగిందో మొత్తం చెప్పు. అప్పుడే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. నువ్వు చెప్పిన విషయం బయటికి వెళ్లకుండా చూసుకుంటాను. ఇది నా మాట.”
ఆ మాట విన్న వెంటనే పుష్ప కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
కొన్ని క్షణాలు ఆమె మాట్లాడలేకపోయింది.
తర్వాత మెల్లగా...
“సరే కృష్ణ... చెప్తాను.”
అంది.
“నేను కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు నీకు గుర్తుందా?”
“హ్మ్...”
“ఆ రోజు నాకు వహీదా పరిచయమైంది.”
వహీదాతో పరిచయం
పుష్ప జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోయింది.
కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు. కొత్త ప్రదేశం. కొత్త ముఖాలు. ఎవరితో మాట్లాడాలో కూడా అర్థం కాని పరిస్థితి.
అప్పుడే పక్క నుంచి ఒక అమ్మాయి వచ్చి...
“హాయ్... నువ్వు కూడా కొత్తగా జాయిన్‌ అయ్యావా?”
అని అడిగింది.
పుష్ప నవ్వుతూ...
“అవును. నువ్వు?”
“నేనూ. నా పేరు వహీదా.”
“నేను పుష్ప.”
“నీది ఏ ఊరు?”
“ఆంధ్రప్రదేశ్‌.”
“అరే... నేనూ తెలుగు.”
ఆ ఒక్క మాటతో ఇద్దరికీ వెంటనే పరిచయం పెరిగిపోయింది.
“నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావ్?”
“నేను కూడా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ నుంచే. బెంగళూరులో కొత్తగా ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది.”
“నాకూ అలాగే ఉంది.”
“అయితే మనిద్దరం ఫ్రెండ్స్‌.”
“డీల్‌!”
అంటూ వహీదా నవ్వింది.
ఆ రోజు క్లాస్‌లు, లెక్చరర్లు, హాస్టల్‌, కాలేజ్ గురించి ఇద్దరూ చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు.
అలా మొదటి రోజే వాళ్లిద్దరూ బాగా కలిసిపోయారు.
కొంతసేపటి తర్వాత వహీదా ఒక్కసారిగా...
“పుష్పా... నాకు వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లాలి.”
“సరే. వెళ్దాం.”
“నువ్వు కూడా వస్తావా?”
“వస్తా.”
అంటూ ఇద్దరూ కలిసి వెళ్లారు.
అక్కడ ఏదో అనుమానాస్పదంగా ఎవరో తమను గమనిస్తున్నారనే విషయం వాళ్లకు అసలు తెలియదు.
వాళ్లు అక్కడి నుంచి వచ్చేశారు.
ఆ విషయం అక్కడితో అయిపోయిందనుకున్నారు.
కానీ రెండు రోజుల తర్వాత...
వహీదా ఫోన్‌కు వాట్సాప్‌లో ఒక మెసేజ్‌ వచ్చింది.
ఆ మెసేజ్‌ చూసిన వెంటనే ఆమె ముఖం తెల్లబడిపోయింది.
“పుష్పా...”
“ఏమైంది?”
“ఇది చూడు.”
పుష్ప ఫోన్ తీసుకుని చూసింది.
ఆమెకు కూడా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టైంది.
తమకు తెలియకుండా తీసిన వాష్ రూమ్ లో తాము nude ga ఉండే ఫొటోలు ఉన్నాయి.
“ఇవి ఎవరు తీశారు?”
“నాకు తెలియదు.”
అదే సమయంలో పుష్ప ఫోన్‌కు కూడా అదే నంబర్‌ నుంచి మెసేజ్‌ వచ్చింది.
ఇద్దరూ భయంతో ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
వహీదా కళ్లలో నీళ్లు.
“ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం పుష్పా?”
పుష్ప కూడా షాక్ తో ఒక రెండు నిమిషాలు తన కళ్ళు మూసుకుని
“ముందు అతనికి కాల్ చేద్దాం.”
వాళ్లు ఆ నంబర్‌కు కాల్ చేశారు.
అవతల వ్యక్తి కాల్ ఎత్తాడు.
వహీదా వణుకుతూ...
“ఎవరు మీరు? ఈ ఫొటోలు ఎందుకు తీశారు
అని అడిగింది.
అతను మాత్రం ప్రశాంతంగా...
“రేపు ఉదయం కాలేజ్ పార్కింగ్ దగ్గరకు రండి.”
“ఎందుకు?”
“అక్కడ మాట్లాడుకుందాం.”
“మేము రాము.” అని వణుకుతున్న గొంతుతో
అని వహీదా చెప్పగానే...
“అయితే ఈ ఫొటోలు ఎక్కడికి వెళ్తాయో మీకే తెలుసు.”
అని బెదిరించాడు.
అయితే పుష్ప,వహీదా ఇద్దరూ కూడా ఎంత ఆలోచించినా వాళ్లకు ఏం చేయాలో తోచలేదు
ఇక ఆఖరికి అక్కడకు వెళ్ళాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
మరుసటి రోజు ఉదయం భయపడుతూనే పుష్ప, వహీదా పార్కింగ్ దగ్గరకు వెళ్లారు.
అక్కడ నిలబడి ఉన్న వ్యక్తిని చూసిన వెంటనే...
ఇద్దరూ షాక్ అయ్యారు.
అతను బయట నుంచి వచ్చిన వ్యక్తి కాదు.
కాలేజ్‌లోనే గత రెండేళ్లుగా పనిచేస్తున్న స్వీపర్.
అతని సొంతూరు బెంగాల్‌.
అతడు చాలా రిలాక్స్డ్ గా అక్కడ ఒక చిన్న స్టూల్ పై కూర్చొని ఉన్నాడు.వాళ్ల ఫొటోలు చూస్తూ అభ ఏం ఉన్నారే అనుకున్నాడు మనసులో
వీళ్ళు వచ్చిన విషయం గమనించి
హో వచ్చారా డార్లింగ్స్
మర్యాదగా మాట్లాడండి
మర్యాదగా నా ఈ ఫోటోలలో మీ అందాలు చూస్తుంటే ఆగలేకపోతున్నానే ఒక్కొక్కరికీ
ఎంత ఇచ్చి మిమ్మల్ని దెంగానా తక్కువేనే అంటూ వాళ్ళతో అసభ్యంగా మాట్లాడుతున్నాడు.
అయితే వాళ్ళు చుట్టూ చూసుకున్నారు. అది కాలేజ్ కి చాలా దూరంగా ఉండటం అందులోని చుట్టూ అడవిలో ఉన్నట్లు ఉంది.
వహీదా కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకొని మా ఫొటోలు డిలీట్ చెయ్యకపోతే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫిర్యాదులను చేస్తాం అని బెదిరించింది.
అప్పుడు అతను అభ చ వెళ్ళు చై, మీరు నేను చెప్పినట్లు వినకపోతే ఈ పార్కింగ్ నుంచి బయటకు వెళ్ళే లోపు కాలేజ్ తో పాటు నెట్ వాడే ప్రతి ఒక్కరూ మీ అందాలను కనువిందు చేసుకుంటారు.
“మీకు అర్థమైందిగా... ఇవి నా దగ్గర ఉన్నాయి.”
అంటూ వాటిని చూపించాడు.
వాళ్లు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.
ఏంటి ఆలోచిస్తున్నారు.
పుష్ప చెప్పండి ఇప్పుడు మేము ఏంచేయాలి.ఎంత ఇవ్వాలి
స్వీపర్:- నాకు డబ్బులు ఎందుకే నాకు మీరు కావాలి నాకు ఒక్కోరోజు ఒక్కోలా మీతో ఆడుకుంటా అంటూ తన సైకో తనం బయటపెట్టాడు.
వాళ్ళు ఒకరికి ఒకరు మొహాలు చూసుకునే సమయం లోనే
వాడు ప్యాంట్ కిందకు లాగి వాడి 6 ఇంచుల మొడ్డతో వాళ్ళను చూస్తూ మొడ్డా కొట్టుకుంటున్నాడు.
పుష్ప, వహీదా ఇద్దరూ వాడిని చూసి వెంటనే కళ్ళు మూసుకున్నారు.
కళ్ళు తెరిచి నేను చేసేది చూడండి లేదంటే ఇప్పుడే photo lu send చేస్తా అని వాళ్లను బెదిరించాడు.
అతని ప్రవర్తన మరింత అసహ్యంగా మారడంతో ఇద్దరూ భయంతో అక్కడి నుంచి బయటపడాలని ప్రయత్నించారు.
వెంటనే కళ్ళు తెరిచి వాడి మొడ్డా వైపు చూస్తున్నారు.
మనసులో పుష్ప ( చా ఏంట్రా ఇ బతుకు, అనుకుంటూ జీవితం లో మొదటి సారి ఒక మొగాడి మొడ్డా ను రియల్ చూసింది, ఏదో వింతగా ఉంది. అప్పుడప్పు ఊరిలోని స్నేహితులతో కలసి బూతు పుస్తకాలతో చూసింది.కానీ ఇక్కడ తను మొదటి సారి రియల్ గా చూస్తున్న అన్న ఫీలింగ్ కంటే విడి బ్లాక్మెయిల్ కు ఉన్న భయం వల్ల ఎంజాయ్ చెయ్యలేకపోతుంది.)
ఇక వహీదా ( వాడి మొడ్డా వైపు తదేకంగా చూస్తూ ఉంది. అప్పటికే ఒకటికి రెండు సార్లు ఇంట్లో అన్న వదినలు, అక్క బావలు దెంగించుకుంటుంటే చూసింది ఇంట్లో. కానీ తను మొదటగా చూసిన అబ్బాయి మొడ్డా ఇలా చూడటం నచ్చకపోయినా ఇక తప్పదు అన్నట్లు ఉంది.)
వాళ్లు చూస్తున్న వాడికి ఎంతకి కాకపోవడం తో ఫోన్ open చేసి
వహీదా, పుష్ప ల బాత్ రూమ్ ఫోటోలు చూస్తూ అబ్బా లంజల్లారా ఏం ఉన్నారే అంటూ స్పీడ్ మొడ్డా ఆడించుకున్నాడు. వెంటనే కారిపోయింది. అది వెళ్ళి రెండు అడుగుల దూరం లో ఉన్న వహీదా కాళ్ళ మీద పడింది. దీంతో వహీదా వెంటనే చి చి అనుకుంటూ అక్కడే కొంచెం దూరం లో ఉన్న కొళాయి వైపు పరుగెత్తింది.
పుష్ప భయపడుతూ అతని వైపు చూసింది.
కానీ అతను మళ్లీ బెదిరించాడు.
“నేను మళ్లీ ఫోన్ చేసినప్పుడు రావాలి. లేదంటే ఫొటోలు బయటకు వెళ్తాయి.”
అని బెదిరించాడు.
పుష్ప గొంతు వణికింది.
“మేము ఎవరికీ చెప్పలేకపోయాం కృష్ణ. కాలేజ్‌లో విషయం బయటకు వస్తే ఏం జరుగుతుందో అని భయపడ్డాం.”
“తర్వాత?”
“కొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్లీ ఈరోజు అతని నుంచి కాల్ వచ్చింది.”
“ఏం అన్నాడు?”
“రేపు కాలేజ్‌కి గంట ముందే రావాలని చెప్పాడు.”
పుష్ప ఏడుపును ఆపుకోలేకపోయింది.
రేపు ఇంకేం చేస్తాడు అన్న భయం తో
“అందుకే ఈరోజు ఉదయం అతనితో మాట్లాడాను.”
కృష్ణ నిశ్శబ్దంగా వింటున్నాడు.
“అతను మళ్లీ అదే ఫొటోలతో బెదిరిస్తున్నాడు కృష్ణ. మేము వెళ్లకపోతే వాటిని బయట పెడతానంటున్నాడు.”
“వహీదా కూడా వస్తుందా?”
“అవును.”
“మీరు ఎవరికైనా ఈ విషయం చెప్పారా?”
“లేదు.”
“ఎందుకు?”
“భయంతో...”
అంటూ పుష్ప ఏడ్చింది.
“కృష్ణ... నాకు చాలా భయంగా ఉంది.”
కృష్ణ కొద్దిసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు.
తర్వాత చాలా గంభీరంగా...
“పుష్ప... నేను నీకు చెప్పిన మాట గుర్తుందా?”
“ఏంటి?”
“నువ్వు చెప్పిన విషయం విన్నాకే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను అన్నాను.”
“హ్మ్...”
“ఇప్పుడు మొత్తం చెప్పావు. ఇక నువ్వు ఒంటరిగా దీన్ని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు.”
పుష్ప కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నప్పటికీ అతని మాటల్లో మొదటిసారి కొంచెం ధైర్యం కనిపించింది.
“కృష్ణ...”
“ఏం జరిగినా సరే, రేపు మీరు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ ఒక విషయం మాత్రం చేస్తావు.”
“ఏంటి?”
రేపు మీరు వెళ్ళండి
వాట్ అంటూ ఫోన్ లో పుష్ప గట్టిగా అరిచింది.
దీంతో కృష్ణ పూర్తి గా చెప్పేది విను అన్నాడు
పుష్ప మౌనంగా విన్నది.
నేను మీతో ఉంటాను, నేను ఏం చెయ్యాలో చేస్తా
రేపు బ్లూ టూత్ పెట్టుకోండి నువ్వు వహీదా అక్కడ ఏం చెయ్యాలో నేను మీకు చెప్తా
అది కృష్ణ అంటూ ఉండగా పుష్ప దీర్ఘం తీసింది.
నేను ఉన్నాగా నీకు భయమేలా అన్నాడు కృష్ణ
ఆమెకు కృష్ణపై ఉన్న నమ్మకం ఆ క్షణంలో మరింత పెరిగింది.
సరే ఇంకా పడుకో లేట్ అయ్యింది.
గుడ్ నైట్ అన్నాడు.
కృష్ణ ఇచ్చిన భరోసాతో పుష్ప కూడా మనసులో ఉన్న భయం, బాధ రెండు తగ్గిపోయాయి. దీంతో తాను కూడా సంతోషంగా భాయ్ గుడ్ నైట్ అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసింది.
అయితే కృష్ణ మనసులో మాత్రం మరో ప్రశ్న మెదిలింది.
అదే సమయంలో తన ప్రతి కదలికను గమనిస్తున్నట్టు మాట్లాడుతున్న దేవి అనే మరో ప్రైవేట్‌ నంబర్‌...
ఈ రెండు విషయాలకు ఏమైనా సంబంధం ఉందా?
ఆ రాత్రి కృష్ణకు అర్థం కాని మిస్టరీలు ఒక్కొక్కటిగా అతని ముందుకు వస్తూనే ఉన్నాయి.
అంతలోనే...
ట్రింగ్... ట్రింగ్...
అంటూ మరో నంబర్‌ నుంచి కాల్ వచ్చింది.
కృష్ణ ఫోన్ స్క్రీన్‌ వైపు చూశాడు.
“ఈ టైమ్‌లో ఎవరా దేవుడా?”
అని అనుకుంటూ కాల్ ఎత్తడానికి కూడా కాసేపు ఆలోచించాడు.
మళ్లీ ఫోన్ మోగడంతో చివరికి కాల్ లిఫ్ట్‌ చేశాడు.
“హలో...”
అటువైపు నుంచి చాలా స్వీట్‌గా, పరిచయం ఉన్నట్టుగా ఒక అమ్మాయి వాయిస్‌ వినిపించింది.
“హాయ్... ఏం చేస్తున్నావ్? బిజీగా ఉన్నావా?”
కృష్ణకు అప్పటికే కొద్దిగా మత్తు ఉంది. దానికి తోడు దేవి మెసేజ్‌ల వల్ల తలలో ఉన్న కన్ఫ్యూజన్‌ ఇంకా తగ్గలేదు.
“ఎవరు మీరు?”
అని అడిగాడు.
అటువైపు అమ్మాయి కాసేపు మౌనంగా ఉండి చిన్నగా నవ్వింది.
“ఇంకా గుర్తుపట్టలేదా నువ్వు?”
“లేదు...”
“అయ్యో... వేస్ట్‌!”
కృష్ణ కనుబొమ్మలు ముడుచుకున్నాడు.
“వేస్ట్‌ ఏంటి? పేరు చెప్పకుండా నేను ఎలా గుర్తుపడతాను?”
“అంటే నా వాయిస్‌ కూడా గుర్తుపట్టలేదా?”
“వాయిస్‌ ఎక్కడో విన్నట్టుంది... కానీ సరిగ్గా గుర్తు రావడం లేదు.”
“సరే... ఇంకో క్లూ ఇస్తాను. ఈరోజు నాతో మాట్లాడావు.”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆలోచించాడు.
“ఈరోజా?”
“అవును.”
“ఎక్కడ?”
“కాలేజ్‌లో.”
కృష్ణకు ఇంకా అర్థం కాలేదు.
“అయ్యో... చెప్పు.”
అటువైపు నుంచి నవ్వు.
“నేను పుష్పను రా!”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా నిటారుగా కూర్చున్నాడు.
“పుష్పా?!”
“అవును... నేనే.”
“అబ్బా... నువ్వా?”
“ఏంటి ఆ షాక్?”
“అది కాదు... నీ వాయిస్‌ ఫోన్‌లో ఇలా ఉంటుందని అనుకోలేదు.”
“మరి ఎలా ఉంటుందని అనుకున్నావ్?”
“అది...”
కృష్ణ మాట ఆపేశాడు.
“సరే వదిలేయ్.”
పుష్ప నవ్వింది.
“అయితే చెప్పు... ఏం చేస్తున్నావ్?”
“మ్యాచ్‌ చూస్తున్నా.”
“ఏ మ్యాచ్‌?”
“ఇండియా–పాకిస్థాన్‌ 2011 వరల్డ్‌కప్‌.”
“ఇప్పుడా?”
“అవును.”
“ఎంత పాత మ్యాచ్‌ అది!”
“మ్యాచ్‌ పాతదైనా ఫీలింగ్ మాత్రం కొత్తగానే ఉంటుంది.”
“అబ్బో... డైలాగులు కూడా వేస్తున్నావ్.”
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.
కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాల గురించి మాట్లాడుకున్నారు.
“తిన్నావా?” అని పుష్ప అడిగింది.
“తిన్నా. నువ్వు?”
“నేనూ.”
“ఇప్పుడు రూమ్‌లోనే ఉన్నావా?”
“అవును.”
“ఒంటరిగా?”
“అవును.”
పుష్ప కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉంది.
“కృష్ణ...”
“హ్మ్?”
“నిన్ను ఒకటి అడగనా?”
“అడుగు.”
“ఈరోజు నీకు నేను మెసేజ్‌ చేశానా?”
కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
“అదేంటి?”
“అంటే... నాకు తెలియదు.”
కృష్ణ వెంటనే అడిగాడు.
“అయితే ఇంతకుముందు నాకు మెసేజ్‌ చేసింది నువ్వే కాదా?”
“నేనా? అసలు ఏ మెసేజ్‌?”
“ప్రైవేట్‌ నంబర్‌ నుంచి.”
“లేదు కృష్ణ. నేను నీకు మెసేజ్‌ చేయలేదు.”
కృష్ణ మళ్లీ షాక్ అయ్యాడు.
“నువ్వు కాదా?”
“కాదు.”
“సరే... వదిలేయ్.”
అని చెప్పి ఆ విషయం దాటవేశాడు.
“అయితే నా నంబర్‌ నీకు ఎలా దొరికింది?”
“నిన్న సాయంత్రం కాలేజ్ రిజిస్టర్‌లో తీసుకున్నాను.”
“అలా అయితే?”
“అవును. నిన్న నిన్ను అడగాలని అనుకున్నా... అడగడానికి కాస్త మొహమాటంగా అనిపించింది.”
“మొహమాటం ఎందుకు?”
“అలా...”
అంటూ పుష్ప నవ్వింది.
కృష్ణకు ఆమె మాటల్లో ఏదో తెలియని ఆప్యాయత అనిపించింది.
కొద్దిసేపు మళ్లీ ఇద్దరూ మాట్లాడుకున్నారు.
కానీ కృష్ణ మనసులో మాత్రం ఉదయం జరిగిన విషయం పదేపదే గుర్తుకొస్తోంది.
పుష్ప ఎవరో ఒకరితో చాలా సీరియస్‌గా ఫోన్‌లో మాట్లాడటం అతను గమనించాడు.
ఇప్పుడు ధైర్యం చేసి అడగాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
“పుష్ప...”
“హ్మ్?”
“ఉదయం నువ్వు ఫోన్‌లో ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావ్?”
అటువైపు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం.
“ఎవరితో?”
“అదే... ఉదయం.”
“ఏం లేదు కృష్ణ.”
“ఏదో ఉంది. నేను చూసాను.”
పుష్ప సమాధానం చెప్పలేదు.
“ఎవరైనా ఫ్రెండ్‌నా?”
మళ్లీ మౌనం.
కృష్ణ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.
“సరే... చెప్పకపోతే వద్దు.”
“అలా కాదు కృష్ణ.”
“నీకు నేను బయట వ్యక్తిలా అనిపిస్తే చెప్పొద్దు. నేను బలవంతం చేయను.”
ఆ మాట పుష్పను మరింత కదిలించింది.
“అలా అనకు.”
“మరి?”
“నువ్వు నాకు బయట వ్యక్తి కాదు.”
ఆమె గొంతులో చిన్న వణుకు.
“నిజం చెప్పాలంటే... ఈ బెంగళూరులో నాకు మంచి ఫ్రెండ్‌ ఎవరైనా ఉన్నారంటే అది నువ్వే.”
కృష్ణ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
పుష్ప మెల్లగా కొనసాగించింది.
“కాలేజ్ మొత్తం మీద నాకు నువ్వంటేనే చాలా నమ్మకం. నిన్ను చూసినప్పటి నుంచి... ఏదో తెలియని కంఫర్ట్‌ అనిపిస్తుంది. అందుకే ఈ విషయం నీకు చెప్పాలా వద్దా అని ఇంతసేపు ఆలోచిస్తున్నాను.”
కృష్ణ స్వరం మృదువైంది.
“పుష్ప... ఏం జరిగిందో చెప్పు.”
“చెప్పడానికి భయంగా ఉంది.”
“నాకు చెప్తే ఏం అవుతుంది?”
“నువ్వు ఏమనుకుంటావో...”
“ఏం అనుకోను.”
“నిజంగా?”
“నిజంగా. ఏం జరిగిందో మొత్తం చెప్పు. అప్పుడే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. నువ్వు చెప్పిన విషయం బయటికి వెళ్లకుండా చూసుకుంటాను. ఇది నా మాట.”
ఆ మాట విన్న వెంటనే పుష్ప కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
కొన్ని క్షణాలు ఆమె మాట్లాడలేకపోయింది.
తర్వాత మెల్లగా...
“సరే కృష్ణ... చెప్తాను.”
అంది.
“నేను కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు నీకు గుర్తుందా?”
“హ్మ్...”
“ఆ రోజు నాకు వహీదా పరిచయమైంది.”
వహీదాతో పరిచయం
పుష్ప జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోయింది.
కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు. కొత్త ప్రదేశం. కొత్త ముఖాలు. ఎవరితో మాట్లాడాలో కూడా అర్థం కాని పరిస్థితి.
అప్పుడే పక్క నుంచి ఒక అమ్మాయి వచ్చి...
“హాయ్... నువ్వు కూడా కొత్తగా జాయిన్‌ అయ్యావా?”
అని అడిగింది.
పుష్ప నవ్వుతూ...
“అవును. నువ్వు?”
“నేనూ. నా పేరు వహీదా.”
“నేను పుష్ప.”
“నీది ఏ ఊరు?”
“ఆంధ్రప్రదేశ్‌.”
“అరే... నేనూ తెలుగు.”
ఆ ఒక్క మాటతో ఇద్దరికీ వెంటనే పరిచయం పెరిగిపోయింది.
“నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావ్?”
“నేను కూడా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ నుంచే. బెంగళూరులో కొత్తగా ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది.”
“నాకూ అలాగే ఉంది.”
“అయితే మనిద్దరం ఫ్రెండ్స్‌.”
“డీల్‌!”
అంటూ వహీదా నవ్వింది.
ఆ రోజు క్లాస్‌లు, లెక్చరర్లు, హాస్టల్‌, కాలేజ్ గురించి ఇద్దరూ చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు.
అలా మొదటి రోజే వాళ్లిద్దరూ బాగా కలిసిపోయారు.
కొంతసేపటి తర్వాత వహీదా ఒక్కసారిగా...
“పుష్పా... నాకు వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లాలి.”
“సరే. వెళ్దాం.”
“నువ్వు కూడా వస్తావా?”
“వస్తా.”
అంటూ ఇద్దరూ కలిసి వెళ్లారు.
అక్కడ ఏదో అనుమానాస్పదంగా ఎవరో తమను గమనిస్తున్నారనే విషయం వాళ్లకు అసలు తెలియదు.
వాళ్లు అక్కడి నుంచి వచ్చేశారు.
ఆ విషయం అక్కడితో అయిపోయిందనుకున్నారు.
కానీ రెండు రోజుల తర్వాత...
వహీదా ఫోన్‌కు వాట్సాప్‌లో ఒక మెసేజ్‌ వచ్చింది.
ఆ మెసేజ్‌ చూసిన వెంటనే ఆమె ముఖం తెల్లబడిపోయింది.
“పుష్పా...”
“ఏమైంది?”
“ఇది చూడు.”
పుష్ప ఫోన్ తీసుకుని చూసింది.
ఆమెకు కూడా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టైంది.
తమకు తెలియకుండా తీసిన వాష్ రూమ్ లో తాము nude ga ఉండే ఫొటోలు ఉన్నాయి.
“ఇవి ఎవరు తీశారు?”
“నాకు తెలియదు.”
అదే సమయంలో పుష్ప ఫోన్‌కు కూడా అదే నంబర్‌ నుంచి మెసేజ్‌ వచ్చింది.
ఇద్దరూ భయంతో ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
వహీదా కళ్లలో నీళ్లు.
“ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం పుష్పా?”
పుష్ప కూడా షాక్ తో ఒక రెండు నిమిషాలు తన కళ్ళు మూసుకుని
“ముందు అతనికి కాల్ చేద్దాం.”
వాళ్లు ఆ నంబర్‌కు కాల్ చేశారు.
అవతల వ్యక్తి కాల్ ఎత్తాడు.
వహీదా వణుకుతూ...
“ఎవరు మీరు? ఈ ఫొటోలు ఎందుకు తీశారు
అని అడిగింది.
అతను మాత్రం ప్రశాంతంగా...
“రేపు ఉదయం కాలేజ్ పార్కింగ్ దగ్గరకు రండి.”
“ఎందుకు?”
“అక్కడ మాట్లాడుకుందాం.”
“మేము రాము.” అని వణుకుతున్న గొంతుతో
అని వహీదా చెప్పగానే...
“అయితే ఈ ఫొటోలు ఎక్కడికి వెళ్తాయో మీకే తెలుసు.”
అని బెదిరించాడు.
అయితే పుష్ప,వహీదా ఇద్దరూ కూడా ఎంత ఆలోచించినా వాళ్లకు ఏం చేయాలో తోచలేదు
ఇక ఆఖరికి అక్కడకు వెళ్ళాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
మరుసటి రోజు ఉదయం భయపడుతూనే పుష్ప, వహీదా పార్కింగ్ దగ్గరకు వెళ్లారు.
అక్కడ నిలబడి ఉన్న వ్యక్తిని చూసిన వెంటనే...
ఇద్దరూ షాక్ అయ్యారు.
అతను బయట నుంచి వచ్చిన వ్యక్తి కాదు.
కాలేజ్‌లోనే గత రెండేళ్లుగా పనిచేస్తున్న స్వీపర్.
అతని సొంతూరు బెంగాల్‌.
అతడు చాలా రిలాక్స్డ్ గా అక్కడ ఒక చిన్న స్టూల్ పై కూర్చొని ఉన్నాడు.వాళ్ల ఫొటోలు చూస్తూ అభ ఏం ఉన్నారే అనుకున్నాడు మనసులో
వీళ్ళు వచ్చిన విషయం గమనించి
హో వచ్చారా డార్లింగ్స్
మర్యాదగా మాట్లాడండి
మర్యాదగా నా ఈ ఫోటోలలో మీ అందాలు చూస్తుంటే ఆగలేకపోతున్నానే ఒక్కొక్కరికీ
ఎంత ఇచ్చి మిమ్మల్ని దెంగానా తక్కువేనే అంటూ వాళ్ళతో అసభ్యంగా మాట్లాడుతున్నాడు.
అయితే వాళ్ళు చుట్టూ చూసుకున్నారు. అది కాలేజ్ కి చాలా దూరంగా ఉండటం అందులోని చుట్టూ అడవిలో ఉన్నట్లు ఉంది.
వహీదా కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకొని మా ఫొటోలు డిలీట్ చెయ్యకపోతే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫిర్యాదులను చేస్తాం అని బెదిరించింది.
అప్పుడు అతను అభ చ వెళ్ళు చై, మీరు నేను చెప్పినట్లు వినకపోతే ఈ పార్కింగ్ నుంచి బయటకు వెళ్ళే లోపు కాలేజ్ తో పాటు నెట్ వాడే ప్రతి ఒక్కరూ మీ అందాలను కనువిందు చేసుకుంటారు.
“మీకు అర్థమైందిగా... ఇవి నా దగ్గర ఉన్నాయి.”
అంటూ వాటిని చూపించాడు.
వాళ్లు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.
ఏంటి ఆలోచిస్తున్నారు.
పుష్ప చెప్పండి ఇప్పుడు మేము ఏంచేయాలి.ఎంత ఇవ్వాలి
స్వీపర్:- నాకు డబ్బులు ఎందుకే నాకు మీరు కావాలి నాకు ఒక్కోరోజు ఒక్కోలా మీతో ఆడుకుంటా అంటూ తన సైకో తనం బయటపెట్టాడు.
వాళ్ళు ఒకరికి ఒకరు మొహాలు చూసుకునే సమయం లోనే
వాడు ప్యాంట్ కిందకు లాగి వాడి 6 ఇంచుల మొడ్డతో వాళ్ళను చూస్తూ మొడ్డా కొట్టుకుంటున్నాడు.
పుష్ప, వహీదా ఇద్దరూ వాడిని చూసి వెంటనే కళ్ళు మూసుకున్నారు.
కళ్ళు తెరిచి నేను చేసేది చూడండి లేదంటే ఇప్పుడే photo lu send చేస్తా అని వాళ్లను బెదిరించాడు.
అతని ప్రవర్తన మరింత అసహ్యంగా మారడంతో ఇద్దరూ భయంతో అక్కడి నుంచి బయటపడాలని ప్రయత్నించారు.
వెంటనే కళ్ళు తెరిచి వాడి మొడ్డా వైపు చూస్తున్నారు.
మనసులో పుష్ప ( చా ఏంట్రా ఇ బతుకు, అనుకుంటూ జీవితం లో మొదటి సారి ఒక మొగాడి మొడ్డా ను రియల్ చూసింది, ఏదో వింతగా ఉంది. అప్పుడప్పు ఊరిలోని స్నేహితులతో కలసి బూతు పుస్తకాలతో చూసింది.కానీ ఇక్కడ తను మొదటి సారి రియల్ గా చూస్తున్న అన్న ఫీలింగ్ కంటే విడి బ్లాక్మెయిల్ కు ఉన్న భయం వల్ల ఎంజాయ్ చెయ్యలేకపోతుంది.)
ఇక వహీదా ( వాడి మొడ్డా వైపు తదేకంగా చూస్తూ ఉంది. అప్పటికే ఒకటికి రెండు సార్లు ఇంట్లో అన్న వదినలు, అక్క బావలు దెంగించుకుంటుంటే చూసింది ఇంట్లో. కానీ తను మొదటగా చూసిన అబ్బాయి మొడ్డా ఇలా చూడటం నచ్చకపోయినా ఇక తప్పదు అన్నట్లు ఉంది.)
వాళ్లు చూస్తున్న వాడికి ఎంతకి కాకపోవడం తో ఫోన్ open చేసి
వహీదా, పుష్ప ల బాత్ రూమ్ ఫోటోలు చూస్తూ అబ్బా లంజల్లారా ఏం ఉన్నారే అంటూ స్పీడ్ మొడ్డా ఆడించుకున్నాడు. వెంటనే కారిపోయింది. అది వెళ్ళి రెండు అడుగుల దూరం లో ఉన్న వహీదా కాళ్ళ మీద పడింది. దీంతో వహీదా వెంటనే చి చి అనుకుంటూ అక్కడే కొంచెం దూరం లో ఉన్న కొళాయి వైపు పరుగెత్తింది.
పుష్ప భయపడుతూ అతని వైపు చూసింది.
కానీ అతను మళ్లీ బెదిరించాడు.
“నేను మళ్లీ ఫోన్ చేసినప్పుడు రావాలి. లేదంటే ఫొటోలు బయటకు వెళ్తాయి.”
అని బెదిరించాడు.
పుష్ప గొంతు వణికింది.
“మేము ఎవరికీ చెప్పలేకపోయాం కృష్ణ. కాలేజ్‌లో విషయం బయటకు వస్తే ఏం జరుగుతుందో అని భయపడ్డాం.”
“తర్వాత?”
“కొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్లీ ఈరోజు అతని నుంచి కాల్ వచ్చింది.”
“ఏం అన్నాడు?”
“రేపు కాలేజ్‌కి గంట ముందే రావాలని చెప్పాడు.”
పుష్ప ఏడుపును ఆపుకోలేకపోయింది.
రేపు ఇంకేం చేస్తాడు అన్న భయం తో
“అందుకే ఈరోజు ఉదయం అతనితో మాట్లాడాను.”
కృష్ణ నిశ్శబ్దంగా వింటున్నాడు.
“అతను మళ్లీ అదే ఫొటోలతో బెదిరిస్తున్నాడు కృష్ణ. మేము వెళ్లకపోతే వాటిని బయట పెడతానంటున్నాడు.”
“వహీదా కూడా వస్తుందా?”
“అవును.”
“మీరు ఎవరికైనా ఈ విషయం చెప్పారా?”
“లేదు.”
“ఎందుకు?”
“భయంతో...”
అంటూ పుష్ప ఏడ్చింది.
“కృష్ణ... నాకు చాలా భయంగా ఉంది.”
కృష్ణ కొద్దిసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు.
తర్వాత చాలా గంభీరంగా...
“పుష్ప... నేను నీకు చెప్పిన మాట గుర్తుందా?”
“ఏంటి?”
“నువ్వు చెప్పిన విషయం విన్నాకే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను అన్నాను.”
“హ్మ్...”
“ఇప్పుడు మొత్తం చెప్పావు. ఇక నువ్వు ఒంటరిగా దీన్ని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు.”
పుష్ప కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నప్పటికీ అతని మాటల్లో మొదటిసారి కొంచెం ధైర్యం కనిపించింది.
“కృష్ణ...”
“ఏం జరిగినా సరే, రేపు మీరు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ ఒక విషయం మాత్రం చేస్తావు.”
“ఏంటి?”
రేపు మీరు వెళ్ళండి
వాట్ అంటూ ఫోన్ లో పుష్ప గట్టిగా అరిచింది.
దీంతో కృష్ణ పూర్తి గా చెప్పేది విను అన్నాడు
పుష్ప మౌనంగా విన్నది.
నేను మీతో ఉంటాను, నేను ఏం చెయ్యాలో చేస్తా
రేపు బ్లూ టూత్ పెట్టుకోండి నువ్వు వహీదా అక్కడ ఏం చెయ్యాలో నేను మీకు చెప్తా
అది కృష్ణ అంటూ ఉండగా పుష్ప దీర్ఘం తీసింది.
నేను ఉన్నాగా నీకు భయమేలా అన్నాడు కృష్ణ
ఆమెకు కృష్ణపై ఉన్న నమ్మకం ఆ క్షణంలో మరింత పెరిగింది.
సరే ఇంకా పడుకో లేట్ అయ్యింది.
గుడ్ నైట్ అన్నాడు.
కృష్ణ ఇచ్చిన భరోసాతో పుష్ప కూడా మనసులో ఉన్న భయం, బాధ రెండు తగ్గిపోయాయి. దీంతో తాను కూడా సంతోషంగా భాయ్ గుడ్ నైట్ అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసింది.
అయితే కృష్ణ మనసులో మాత్రం మరో ప్రశ్న మెదిలింది.
అదే సమయంలో తన ప్రతి కదలికను గమనిస్తున్నట్టు మాట్లాడుతున్న దేవి అనే మరో ప్రైవేట్‌ నంబర్‌...
ఈ రెండు విషయాలకు ఏమైనా సంబంధం ఉందా?
ఆ రాత్రి కృష్ణకు అర్థం కాని మిస్టరీలు ఒక్కొక్కటిగా అతని ముందుకు వస్తూనే ఉన్నాయి.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)