[maitripatel]

મયુરીએ શરમ અને નિરાશાથી ભરેલા અવાજમાં કહ્યું,

"હું... હું શું કરી શકત, બાબાજી...?" કથાકાર મૈત્રી છે.
 
બાબાજીએ હળવેથી તેનો હાથ દબાવ્યો અને શાંત પણ કામુક સ્વરમાં કહ્યું,
 
"શું મારે તને આ કહેવું જોઈએ? મારે તને બળું શીખવાડવાનું હોય? ઠીક છે... જો મારે જ તને શિખવાડવાનું હોય તો સાંભળ. તમે તેનો લંડ તારા મોંમાં લઈને તેને રોકી શકી હોત."
 
બાબાજીના બેશરમ અને સ્પષ્ટ શબ્દોથી મયુરી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ, અને તે એક ક્ષણ માટે અવાચક રહી ગઈ.
 
બાબાજીએ આગળ સમજાવ્યું,
 
"જો, મયુરી... સેક્સ માં હંમેશા બંને પક્ષોને સમાન આનંદ મળવો જોઈએ. તને તારો આનંદ મળ્યો, તારી ચૂત સાથે રમી ને પણ તે તેને કંઈ આપ્યું નહીં. કદાચ તેથી જ તે ગુસ્સે થઈ ગયો હશે અને ચાલ્યો ગયો હશે."
 
મયુરીએ ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
 
"પણ... પણ બાબાજી... મેં આ પહેલાં આવું ક્યારેય કર્યું નથી... મને ખબર નથી કે આ કેવી રીતે કરવું..."
 
બાબાજી હસ્યા. તેની આંખો તોફાન અને વાસનાથી ભરેલી હતી.
 
"જો, મયુરી... ગોપાલે પણ ક્યારેય તમારા બોબલાની આ રીતે સેવા આપી ન હતી. પણ જ્યારે તેણે કર્યું, ત્યારે તને તે ખૂબ ગમ્યું, નહીં? બસ, દરેક પુરુષને તેનું લંડ ચુસાડવો ગમે છે. અને હવ રહી વાત કેવી રીતે ચૂસવો તે શિક્ષણની વાત કરીએ તો, તેની ચિંતા તું ના કર... હું છું ને."
 
બાબાજીએ શાહરૂખ ખાન જેવા અંદાજમાં છેલ્લું વાક્ય કહ્યું, જેનાથી મયુરીના હોઠ પર હળવું સ્મિત આવી ગયું. પરંતુ બીજી જ ક્ષણે, જ્યારે તેણીને સંપૂર્ણ અર્થ સમજાયો, ત્યારે તેનું હૃદય ધબકવાનું ચૂકી ગયું.
 
"એનો અર્થ... બાબાજી ઇચ્છે છે કે હું તેમનો લોડો ચૂસીને પ્રેક્ટિસ કરું..."
 
તેના શ્વાસ ઝડપી થયા. તેની છાતી જોરથી ધમણ ની જેમ ધબકવા લાગી.
 
બાબાજીએ હળવેથી તેનો ધ્રૂજતો હાથ લીધો અને તેને પોતાની ધોતી પર મૂક્યો. પછી ધીમે ધીમે તેને છોડી દીધો.
 
મયુરીનો નિર્જીવ, ઠંડો હાથ બાબાજીના ગરમ, જાડા અને સંપૂર્ણ રીતે ટટ્ટાર લોડા પર પડ્યો. ધોતીના પાતળા કાપડમાંથી પણ, તે તેની હૂંફ અને કઠિનતા સ્પષ્ટપણે અનુભવી શકતી હતી. તેનો હાથ એક ક્ષણ માટે ધ્રૂજ્યો, પછી ધીમે ધીમે લોડાને સ્નેહ આપવા લાગી.
 
તે પોતાને રોકી શકી નહીં.
 
એક જ ઝાટકે, તેણીએ બાબાજીની લુંગી બાજુ પર ખેંચી, જેનાથી તેમનો જાડો, નસોવાળો, કાળો લંડ સંપૂર્ણપણે ખુલ્લો પડી ને હાથ માં આવી ગયો.
 
બંનેના મોંમાંથી એક સાથે એક નાનકડી ચીસ નીકળી ગઈ. રચયિતા મૈત્રી પટેલ છે.
 
બાબાજીનું સંપૂર્ણ ધ્યાન મયુરીના ધ્રૂજતા, ગુલાબી અને સહેજ સોજાવાળા હોઠ પર કેન્દ્રિત હતું, જેની વચ્ચે તેમનો લંડ ટૂંક જ સમયમાં સરકી ને પ્રવેશવાનો હતું.
 
મયુરીના હોઠ ખરેખર ધ્રૂજી રહ્યા હતા. તેમાં એક વિચિત્ર કંપન હતું. તેની આંખો લોડા પર સ્થિર હતી, જાણે તે પહેલી વાર કોઈ ચમત્કારિક ઘટના જોઈ રહી હોય.
 
બાબાજીને પોતાના ધ્રૂજતા હોઠ તેના હોઠ પર દબાવવાનું મન થયું, પણ તેમણે પોતાને રોકી રાખ્યો. તે ઇચ્છતો હતો કે મયુરી જ પહેલ કરે. મયુરી પોતાને વાળીને લોડાના ટોપા સુધી પહોંચે. જો તેણી થોડી તડપશે અને પોતાની જાત સાથે સંઘર્ષ કરશે, તો તે બધું કરશે. અને મારા લોડા ને આરામથી તેના મુખ માં જાતે જ પ્રેવેશ આપશે.
 
બાબાજી, નશા, સંકોચ અને ઉત્તેજનાથી ભરેલી તેની આંખોમાં જોઈને, તેના લોડાને પાયા પર પકડી રાખ્યું, તેને હળવેથી તેની સામે હલાવ્યું, અને પૂછ્યું,
 
"મયુરી... તને ખબર છે આને શું કહેવાય?"
 
મયુરીએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,
 
"હા... હા... મને ખબર છે... તેને... લંડ કહેવાય છે..."
 
બાબાજી હસ્યા અને કહ્યું, "દુનિયા તેને એ જ કહે છે. તું તેને જો અને તને યોગ્ય લાગે તે રીતે નામ આપ. અને હંમેશા મારા આ લોડા ને તે જ  નામથી બોલાવજે."
 
બાબાજીની તોફાની ટિપ્પણી સાંભળીને મયુરીએ કહ્યું,
 
"તમે ખરેખર દેખાવા મેં અને દેખાવ થી એટલા બદમાશ નથી લાગતા જેટલા તમે વાસ્તવ માં છો..."
 
આમ કહીને, તેણીએ પોતાની નાજુક આંગળીઓથી બાબાજીના લોડાનો ઉપરનો ભાગ પકડ્યો અને તેને હળવેથી સ્નેહ કરવા લાગી. તેની હથેળી ગરમ અને નરમ હતી. તેની એક આંગળી બાબાજીના લોડાની ચામડીને ઉપર-નીચે ધકેલી રહી હતી અને લંડ નાં મુતરવા નાં કાણા સાથે રમી રહી હતી જ્યાંથી થોડું ઘણું પ્રવાહી બહાર આવી રહ્યું હતું (પ્રીકમ).
 
બાબાજીએ આહ...સાથે નિસાસો નાખ્યો ને કહ્યું, સંપાદિકા ફનલવર છે.
 
"તને પણ જોઈને કોઈ કહી શકતું નથી કે તારી અંદર આટલી બધી આગ છે...અને ઘણી બધી ભૂખ છે જે ભાંગવા માટે થનગની રહી છે..... પણ તારું આ રહસ્ય ફક્ત હું જ જાણું છું..."
 
************************************************************.


જોડાયેલા રહેજો, વાર્તા આગળ ચાલુ છે.

Maitri Patel.