[maitripatel]

બાબાજીએ મયુરીનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો, તેને હળવેથી સ્નેહ આપતા, અને નરમ અવાજમાં કહ્યું,

"મને બધું આરામ થી કહે, પ્રિય મયુરી... શું થયું હતું? શરમાવાનું નહિ. હવે આપણી વચ્ચે કોઈ રહસ્ય નથી. તું જે કંઈ કહેશે તે આપણી વચ્ચે જ રહેશે. તું તો જાણે જ છે કે હું ફક્ત તારા પરિવારનું ભલું ઇચ્છું છું, અને તમારા બંને વચ્ચે પડેલી શારીરિક ખીણ ને પુરાવા ની કોશિશ કરું છું, અને બીજું, કોઈ આપણી વચ્ચે આવી કોઈ વાત થઇ છે તેવી કંઈ શંકા પણ નહીં કરે. મને તારી શુભેચ્છક અને હિતેચ્છુ માની ને બધું જ કહે મયુરી." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
મયુરીએ ઊંડો, ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો ચહેરો હજુ પણ લાલ હતો. તે થોડીવાર ચૂપ રહી, પછી ધીમે ધીમે બોલવા લાગી,
 
"ગઈ રાત્રે... મેં રિચાને ખવડાવ્યું અને વહેલા સૂવા મોકલી દીધી, કારણ કે આજે તેની પરીક્ષા હતી. જ્યારે ગોપાલ આવ્યો, ત્યારે મેં તેને ખવડાવ્યું. ખાધા પછી, તે કપડા બદલી ને અને મારી પાસે આવ્યો..."
 
મયુરી ફરી અટકી ગઈ. તેની આંગળીઓ તેની સાડીના પલ્લુને ચુસ્તપણે પકડી રહી હતી.
 
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું, "હા... મને કહો... આગળ શું થયું? કોઈ પણ ખચકાટ વિના મને બધું કહો."
 
તેનો લોડો ફરીથી ટટ્ટાર અને ગર્જના કરતો થઈ ગયો હતો. તે તેના ધોતીની અંદર ઊછળ-કુદ કરતો હતો.
 
મયુરીએ શરમાળ, પણ ઉત્સાહિત અવાજમાં આગળ કહ્યું,
 
"પછી... તેણે મને પ્રેમથી આડી પાડી ને સુવડાવી. તેણે મારું બ્લાઉઝ ખોલ્યું... અને બ્રા પર મારા સ્તનોને ચુંબન કરવાનું શરૂ કર્યું."
 
બાબાજીએ તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને કહ્યું, "પ્રિય, આ સ્તનો શું છે? તમારી ભાષામાં કહો, 'બોબલ'. ઠીક છે!"
 
બાબાજીએ જોયું કે આ બધું કહેતી વખતે મયુરી ફરીથી ભારે શ્વાસ લેવા લાગી હતી. તેની છાતી ઉપર-નીચે થઈ રહી હતી.
 
મયુરીએ આગળ કહ્યું,
 
"પછી તેણે મારી બ્રા ઉતારી... અને મારા જીવનમાં પહેલી વાર, તેણે ફક્ત પાંચ મિનિટ સુધી મારા બોબલાને ચુંબન કર્યું, ચૂસ્યા અને હલકા હલકા દબાવ્યા. તેણે પહેલાં ક્યારેય આવું કર્યું ન હતું. કદાચ... તે તમે એમને આપેલું જ્ઞાન હતું... હે ને, બાબાજી?"
 
મયુરીની આંખોમાં કૃતજ્ઞતા અને શરમનું મિશ્રણ હતું.
 
બાબાજીએ હસીને માથું હલાવ્યું, “હા… મેં તેને થોડી વાતો સમજાવી હતી. અને તે જરૂરી પણ હતું. મેં તેને ગઈકાલે જે કર્યું તે કરવાનું કહેલું. મને લાગે છે કે મેં સાચું અને બરાબર કર્યું, ખરું ને?” મૈત્રી નું નિર્માણ છે.
 
મયુરી વધુ શરમાઈ ગઈ અને બોલી, “હા,”
 
“તેણે મારા સ્તનોમાં મધ પણ લગાવ્યું… અને ચાટી બોબલા પર નું મધ ચાટ્યું…”
 
બાબાજીની તોફાની મગજ ભડકી ગયું. તેણે સ્મિત સાથે પૂછ્યું, “ઠીક છે… તો હવે મને કહે, ગોપાલે તને વધુ સારી રીતે ચૂસ્યા… કે મેં ગઈકાલે તને વધુ સારી રીતે ચુસેલી?”
 
મયુરીનો આખો ચહેરો, ગરદન અને કાન લાલ થઈ ગયા. ધ્રૂજતા હોઠ સાથે, તેણીએ ફક્ત એટલું જ કહ્યું,
 
“ગુરુ સમક્ષ શિષ્યનું શું મૂલ્ય છે, બાબાજીજી…”
 
બાબાજી પોતાના વખાણ સાંભળીને ખૂબ ખુશ થયા. તેમની આંખો વિજયથી ચમકી ગઈ.
 
તેમણે આગળ કહ્યું, “અને પછી… શું થયું? પ્રિય”
 
મયુરીએ માથું નમાવ્યું અને ખૂબ જ નીચા અવાજે કહ્યું,
 
"જ્યારે તે મારા બોબ્લા ચૂસી રહ્યો હતો... મારો એક હાથ... તે જગ્યા પર હતો... અને હું તેને જોરશોરથી ઘસી રહી હતી..."
 
બાબાજીએ જાણી જોઈને સ્પષ્ટ શબ્દોનો ઉપયોગ કર્યો,
 
"તે જગ્યાનો અર્થ શું... તારી ચૂત પર? મયુરી, કોઈ પણ શરમ વગર બોલતી રહે.મેં તને પહેલા પણ કહેલું છે, આપણી બંને ની વાત છે અને આવી વાતો નાગી ભાષા માં જ થાય."
 
મયુરીએ શરમમાં આંખો બંધ કરી અને હકાર માં માથું હલાવ્યું.
 
"અને પછી... હું જોર જોર થી ચૂત પર ઘસવા ને કારણે ત્યાં જ પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી ગઈ...અને મારી ચૂત માં થી રસ વહેવા લાગ્યો. પણ મારી તરસ હજુ છીપાઈ ન હતી. મને અંદર થી ભૂખ લાએલી હતી મારે કઈક વધારે જોઈતું હતું. મેં તેને મારા ઉપર ખેંચીને બાકીનું કામ પૂરું કરવાનો પ્રયાસ કરતાં જ... તે અચાનક ઊભો થયો અને બહાર નીકળી ગયો. મને આશ્ચર્ય થયું કે તે ક્યાં ગયો, મને આવી સ્થિતિમાં છોડીને. થોડી વાર પછી, અર્ધ નગ્ન, હું પણ બહાર ગઈ અને તેને સોફા પર સૂતો જોયો."
 
મયુરીનો અવાજ નિરાશા અને ભૂખ બંનેથી ભરેલો હતો. ફનલવર દ્વારા એડિટેડ.
 
"હું તેનું વર્તન સમજી શકી નહીં... તેણે મને સંપૂર્ણપણે સંતુષ્ટ ન કરી કે પોતાને પણ સંતુષ્ટ ન કર્યો. એવું કંઈક જે તેણે ક્યારેય કર્યું નથી... શું કોઈ આવું કરે ભ’ઈ? ચો....દ....યા વિના..." તેણીએ ધીમેથી " ચોદયા" શબ્દ ઉચ્ચાર્યો, પણ તે બાબાજીના કાન માં જઈ જ પડ્યો.
 
બાબાજીએ ગુપ્ત રીતે ગોપાલની સહનશક્તિની પ્રશંસા કરી. "સાલો... માદરચોદ... તેં સારું નિયંત્રણ જાળવી રાખ્યું છે. રિચાનો લોભ અપાર છે. ગોપાલે તેની પુત્રીની ચૂતની સરખામણીમાં તેની પત્નીની ચૂતની કિંમત નહોતી રાખી. તેણે મારા આ લંડ માટે બધું છોડી દીધું."
 
પછી તેણે મયુરીને આશ્વાસન આપતા કહ્યું,
 
"જુઓ, મયુરી... ચિંતા ના કર. તેણે પોતાની મેળે ઘણું બધું કર્યું, એવું કંઈક જે તેણે પહેલાં ક્યારેય કર્યું નથી. તે થાકી ગયો હશે. જો તે થોડી વધુ મહેનત કરી હોત, તો તે કદાચ છોડી ને બહાર જતો નાં રહ્યો હોત... અથવા કદાચ આ એવી ક્રિયા હતી કે જે સામાન્ય લોકો કરતા નથી, તેથી તેને શરમ આવી હશે. તેણે વિચાર્યું હશે કે તું શું વિચારીશ આ ક્રિયા બાબતે. તેના ઘણા કારણો હોઈ શકે છે. પરંતુ તેણે આટલું બધું કર્યું, અને તે ભવિષ્યમાં વધુ સારું કરશે." તેણે મયુરીની જાંઘો પર હાથ ફેરવતા કહ્યું.
 
****************************************************...............................


જોડાયેલા રહેજો આગળ ઘણું છે.

Maitri Patel.