27-08-2026, 02:10 PM
పుష్ప ఫుల్ ప్యాంట్ వేసుకుని, ఇందాక వేసుకున్న టీషర్ట్‌లోనే బయటకు వచ్చింది.
పుష్ప రావడంతో కృష్ణ కూడా ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్న చోటు నుంచి లేచాడు. ఇద్దరూ హాస్టల్ నుంచి హోటల్ వైపు నడుచుకుంటూ బయలుదేరారు.
కానీ పుష్ప మాత్రం నడుస్తున్నంతసేపూ మామూలుగా లేదు.
ఏదో తెలియని భయం ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తోంది. అడుగులు ముందుకు పడుతున్నా… ఆలోచనలు మాత్రం ఎక్కడో ఉన్నాయి. కాసేపు కిందికి చూస్తూ, మరికాసేపు చుట్టూ చూస్తూ నడుస్తోంది. మధ్యమధ్యలో ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు ఒక్కసారిగా ఆగిపోవాలనిపించినా, మళ్లీ తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ కృష్ణతో పాటు నడుస్తోంది.
కృష్ణ ఒకటి రెండుసార్లు ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏంటి పుష్పా…?” అని అడగాలనుకున్నాడు. కానీ ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తున్న భయాన్ని చూసి వెంటనే అడగలేదు.
దాదాపు ఐదు నిమిషాలు ఇద్దరి మధ్య ఒక్క మాట కూడా లేదు.
మరో ఐదు నిమిషాలు గడిచాయి.
అయినా పుష్ప మౌనంగానే ఉంది.
కృష్ణకు మాత్రం ఆమె ఏదో పెద్ద విషయం గురించి ఆలోచిస్తోందని అర్థమైంది.
“ఇంతకు ముందు నాతో ఎంత సరదాగా మాట్లాడింది. ఇప్పుడు ఇలా ఎందుకు మారిపోయింది? ఏదో విషయం ఆమెను బాగా ఇబ్బంది పెడుతోంది…” అని అనుకున్నాడు.
అలా దాదాపు పదిహేను నిమిషాలు నడిచిన తర్వాత హోటల్ దగ్గరకు వచ్చారు.
అప్పటికీ పుష్ప తన ఆలోచనల్లోనే ఉండటాన్ని చూసిన కృష్ణ, ఆమెను ఎలాగైనా ఆ మూడ్ నుంచి బయటకు తీసుకురావాలని అనుకున్నాడు.
“పుష్పా…”
పుష్ప అతని వైపు చూసింది.
“ఏంటి?”
“ఒక విషయం అడగనా?”
“అడుగు.”
“మనం హోటల్‌కి వెళ్తున్నామా… లేక నువ్వేదైనా ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్నావా?”
పుష్పకు వెంటనే అర్థం కాలేదు.
“ఏంటి?”
“అదే… ఇంత సీరియస్‌గా నడుస్తున్నావ్. నిన్ను చూస్తుంటే ఇప్పుడే ఎవరో ‘జీవిత లక్ష్యం ఏంటి?’ అని అడిగినట్టు ఉంది.”
పుష్పకు చిన్నగా నవ్వొచ్చింది.
“అబ్బా… ఏమీ లేదు కృష్ణా.”
“ఏమీ లేదంటే? పదిహేను నిమిషాలుగా నీతో మాట్లాడాలని చూస్తున్నా. నువ్వేమో నీ ఆలోచనలతో బిజీగా ఉన్నావ్.”
“అలా ఏమీ లేదు… కాస్త ఆలోచన వచ్చింది.”
“అయితే ఆ ఆలోచనను కాసేపు పక్కన పెట్టు. ముందు దోస మీద దృష్టి పెట్టు. దోస తింటూ ఆలోచిస్తే కనీసం ఆకలి సమస్య అయినా సాల్వ్ అవుతుంది.”
పుష్ప నవ్వింది.
“నీకు తిండి తప్ప ఇంకేమీ ఉండదా?”
“ఉంటాయి. కానీ అవన్నీ తిన్న తర్వాత గుర్తొస్తాయి.”
“అబ్బో!”
“అవును. నా జీవితంలో మూడు ముఖ్యమైన విషయాలు ఉన్నాయి.”
“ఏంటి అవి?”
“తిండి… టీ… మళ్లీ తిండి.”
“మరి చదువు?”
“అది నాలుగోది.”
“ఫ్రెండ్స్?”
“అది ఐదోది.”
“అంటే నాకు ఐదో స్థానం అన్నమాట?”
కృష్ణ వెంటనే,
“నువ్వు స్పెషల్ క్యాటగిరీ. నీకు ర్యాంక్ ఇవ్వడం కుదరదు.”
అనడంతో పుష్ప మళ్లీ నవ్వింది.
కృష్ణ ఉద్దేశం కూడా అదే. ఆమె ముఖంలో మళ్లీ నవ్వు చూడాలనుకున్నాడు.
అలా ఇద్దరూ కొద్దిసేపటికి నిన్నటిలాగే సరదాగా మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
“నిన్న నువ్వు చాలా ధైర్యంగా మాట్లాడావ్. ఈరోజు మాత్రం ఎందుకింత సైలెంట్?” అని కృష్ణ అడిగాడు.
“నిన్న ఏం మాట్లాడానో నీకు ఇంకా గుర్తుందా?”
“అన్నీ గుర్తున్నాయి.”
“అన్నీనా?”
“అవును. నేను మర్చిపోని విషయాలు చాలా తక్కువ. నువ్వు చెప్పినవి మాత్రం గుర్తుండిపోతాయి.”
ఆ మాటకు పుష్ప కాసేపు అతని వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వింది.
“సరే… ముందు తిందాం.”
“అదే కరెక్ట్ డిసిషన్.”
ఇద్దరూ హోటల్‌లోకి వెళ్లారు.
కృష్ణ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి,
“అన్నా… నాలుగు ఎగ్ దోసలు.”
పుష్ప వెంటనే అతని వైపు తిరిగి,
“నాలుగు ఎందుకు?”
“రెండు నీకు… రెండు నాకు.”
“అంత తినగలవా?”
“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయకు. రెండు దోసలు నా స్టార్టర్ మాత్రమే.”
“అయితే నేను కూడా రెండు తింటా.”
“అదే కదా అసలు పుష్ప!”
“ఎందుకు?”
“ఇప్పుడే మళ్లీ కనిపించింది. కాసేపటి క్రితం ఎక్కడికో వెళ్లిపోయావు.”
పుష్ప ఆ మాటకు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, తర్వాత నవ్వుతూ,
“నీ మాటలకు అర్థం ఉండదు.”
“కానీ వినడానికి బాగుంటాయి.”
“అది నీకే అనిపిస్తుంది.”
“నువ్వు నవ్వుతున్నావంటే నాకు సరిపోతుంది.”
అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.
కొద్దిసేపటికి వేడివేడిగా ఎగ్ దోసలు వచ్చాయి.
“అబ్బా… వాసన అదిరిపోయింది!” అంటూ కృష్ణ వెంటనే ప్లేట్ దగ్గరకు లాక్కున్నాడు.
పుష్ప అతన్ని చూసి,
“ఆగు… నీ దోస నీకు వస్తుంది.”
“నేను దోసను చూస్తుంటే అది నన్ను చూసి భయపడుతోంది.”
“ఎందుకు?”
“ఇంకొన్ని సెకన్లలో దాని జీవితం ముగిసిపోతుందని తెలుసు కాబట్టి.”
పుష్ప గట్టిగా నవ్వింది.
“నువ్వు ఇంత కామెడీ చేస్తావని నాకు నిన్న తెలియదు.”
“నిన్న నువ్వు సీరియస్‌గా వినలేదు. ఈరోజు స్పెషల్ షో.”
ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ చెరో రెండు ఎగ్ దోసలు తిన్నారు.
తిన్న తర్వాత కృష్ణ,
“ఇప్పుడు అసలు రాయలసీమ టచ్ పూర్తి చేయాలి.”
“ఏంటి?”
“టీ.”
“టీ కూడా తప్పనిసరా?”
“ఎగ్ దోస తర్వాత టీ లేకపోతే కథ క్లైమాక్స్ లేకుండా సినిమా ఆపేసినట్టే.”
“సరే… పోదాం.”
అంటూ ఇద్దరూ టీ తాగడానికి పక్కనే ఉన్న చోటుకు వెళ్లారు.
పుష్ప ముఖంలో ఇంతకుముందున్న ఆందోళన కొంత తగ్గింది. కృష్ణ కూడా ఆమె మళ్లీ మామూలుగా మాట్లాడుతుండటంతో కొంత సంతోషించాడు.
అయితే ఆమె మనసులో దాచుకున్న అసలు విషయం మాత్రం ఇంకా బయటకు రాలేదు.
కృష్ణకు మాత్రం ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితంగా అర్థమైంది.
“పుష్ప ఇలా భయపడటానికి ఏదో కారణం ఉంది… అది ఎంత పెద్ద సమస్యైనా సరే, ఆమె నాతో చెప్పే వరకు నేను వదలను.”
పుష్ప రావడంతో కృష్ణ కూడా ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్న చోటు నుంచి లేచాడు. ఇద్దరూ హాస్టల్ నుంచి హోటల్ వైపు నడుచుకుంటూ బయలుదేరారు.
కానీ పుష్ప మాత్రం నడుస్తున్నంతసేపూ మామూలుగా లేదు.
ఏదో తెలియని భయం ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తోంది. అడుగులు ముందుకు పడుతున్నా… ఆలోచనలు మాత్రం ఎక్కడో ఉన్నాయి. కాసేపు కిందికి చూస్తూ, మరికాసేపు చుట్టూ చూస్తూ నడుస్తోంది. మధ్యమధ్యలో ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు ఒక్కసారిగా ఆగిపోవాలనిపించినా, మళ్లీ తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ కృష్ణతో పాటు నడుస్తోంది.
కృష్ణ ఒకటి రెండుసార్లు ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏంటి పుష్పా…?” అని అడగాలనుకున్నాడు. కానీ ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తున్న భయాన్ని చూసి వెంటనే అడగలేదు.
దాదాపు ఐదు నిమిషాలు ఇద్దరి మధ్య ఒక్క మాట కూడా లేదు.
మరో ఐదు నిమిషాలు గడిచాయి.
అయినా పుష్ప మౌనంగానే ఉంది.
కృష్ణకు మాత్రం ఆమె ఏదో పెద్ద విషయం గురించి ఆలోచిస్తోందని అర్థమైంది.
“ఇంతకు ముందు నాతో ఎంత సరదాగా మాట్లాడింది. ఇప్పుడు ఇలా ఎందుకు మారిపోయింది? ఏదో విషయం ఆమెను బాగా ఇబ్బంది పెడుతోంది…” అని అనుకున్నాడు.
అలా దాదాపు పదిహేను నిమిషాలు నడిచిన తర్వాత హోటల్ దగ్గరకు వచ్చారు.
అప్పటికీ పుష్ప తన ఆలోచనల్లోనే ఉండటాన్ని చూసిన కృష్ణ, ఆమెను ఎలాగైనా ఆ మూడ్ నుంచి బయటకు తీసుకురావాలని అనుకున్నాడు.
“పుష్పా…”
పుష్ప అతని వైపు చూసింది.
“ఏంటి?”
“ఒక విషయం అడగనా?”
“అడుగు.”
“మనం హోటల్‌కి వెళ్తున్నామా… లేక నువ్వేదైనా ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్నావా?”
పుష్పకు వెంటనే అర్థం కాలేదు.
“ఏంటి?”
“అదే… ఇంత సీరియస్‌గా నడుస్తున్నావ్. నిన్ను చూస్తుంటే ఇప్పుడే ఎవరో ‘జీవిత లక్ష్యం ఏంటి?’ అని అడిగినట్టు ఉంది.”
పుష్పకు చిన్నగా నవ్వొచ్చింది.
“అబ్బా… ఏమీ లేదు కృష్ణా.”
“ఏమీ లేదంటే? పదిహేను నిమిషాలుగా నీతో మాట్లాడాలని చూస్తున్నా. నువ్వేమో నీ ఆలోచనలతో బిజీగా ఉన్నావ్.”
“అలా ఏమీ లేదు… కాస్త ఆలోచన వచ్చింది.”
“అయితే ఆ ఆలోచనను కాసేపు పక్కన పెట్టు. ముందు దోస మీద దృష్టి పెట్టు. దోస తింటూ ఆలోచిస్తే కనీసం ఆకలి సమస్య అయినా సాల్వ్ అవుతుంది.”
పుష్ప నవ్వింది.
“నీకు తిండి తప్ప ఇంకేమీ ఉండదా?”
“ఉంటాయి. కానీ అవన్నీ తిన్న తర్వాత గుర్తొస్తాయి.”
“అబ్బో!”
“అవును. నా జీవితంలో మూడు ముఖ్యమైన విషయాలు ఉన్నాయి.”
“ఏంటి అవి?”
“తిండి… టీ… మళ్లీ తిండి.”
“మరి చదువు?”
“అది నాలుగోది.”
“ఫ్రెండ్స్?”
“అది ఐదోది.”
“అంటే నాకు ఐదో స్థానం అన్నమాట?”
కృష్ణ వెంటనే,
“నువ్వు స్పెషల్ క్యాటగిరీ. నీకు ర్యాంక్ ఇవ్వడం కుదరదు.”
అనడంతో పుష్ప మళ్లీ నవ్వింది.
కృష్ణ ఉద్దేశం కూడా అదే. ఆమె ముఖంలో మళ్లీ నవ్వు చూడాలనుకున్నాడు.
అలా ఇద్దరూ కొద్దిసేపటికి నిన్నటిలాగే సరదాగా మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
“నిన్న నువ్వు చాలా ధైర్యంగా మాట్లాడావ్. ఈరోజు మాత్రం ఎందుకింత సైలెంట్?” అని కృష్ణ అడిగాడు.
“నిన్న ఏం మాట్లాడానో నీకు ఇంకా గుర్తుందా?”
“అన్నీ గుర్తున్నాయి.”
“అన్నీనా?”
“అవును. నేను మర్చిపోని విషయాలు చాలా తక్కువ. నువ్వు చెప్పినవి మాత్రం గుర్తుండిపోతాయి.”
ఆ మాటకు పుష్ప కాసేపు అతని వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వింది.
“సరే… ముందు తిందాం.”
“అదే కరెక్ట్ డిసిషన్.”
ఇద్దరూ హోటల్‌లోకి వెళ్లారు.
కృష్ణ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి,
“అన్నా… నాలుగు ఎగ్ దోసలు.”
పుష్ప వెంటనే అతని వైపు తిరిగి,
“నాలుగు ఎందుకు?”
“రెండు నీకు… రెండు నాకు.”
“అంత తినగలవా?”
“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయకు. రెండు దోసలు నా స్టార్టర్ మాత్రమే.”
“అయితే నేను కూడా రెండు తింటా.”
“అదే కదా అసలు పుష్ప!”
“ఎందుకు?”
“ఇప్పుడే మళ్లీ కనిపించింది. కాసేపటి క్రితం ఎక్కడికో వెళ్లిపోయావు.”
పుష్ప ఆ మాటకు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, తర్వాత నవ్వుతూ,
“నీ మాటలకు అర్థం ఉండదు.”
“కానీ వినడానికి బాగుంటాయి.”
“అది నీకే అనిపిస్తుంది.”
“నువ్వు నవ్వుతున్నావంటే నాకు సరిపోతుంది.”
అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.
కొద్దిసేపటికి వేడివేడిగా ఎగ్ దోసలు వచ్చాయి.
“అబ్బా… వాసన అదిరిపోయింది!” అంటూ కృష్ణ వెంటనే ప్లేట్ దగ్గరకు లాక్కున్నాడు.
పుష్ప అతన్ని చూసి,
“ఆగు… నీ దోస నీకు వస్తుంది.”
“నేను దోసను చూస్తుంటే అది నన్ను చూసి భయపడుతోంది.”
“ఎందుకు?”
“ఇంకొన్ని సెకన్లలో దాని జీవితం ముగిసిపోతుందని తెలుసు కాబట్టి.”
పుష్ప గట్టిగా నవ్వింది.
“నువ్వు ఇంత కామెడీ చేస్తావని నాకు నిన్న తెలియదు.”
“నిన్న నువ్వు సీరియస్‌గా వినలేదు. ఈరోజు స్పెషల్ షో.”
ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ చెరో రెండు ఎగ్ దోసలు తిన్నారు.
తిన్న తర్వాత కృష్ణ,
“ఇప్పుడు అసలు రాయలసీమ టచ్ పూర్తి చేయాలి.”
“ఏంటి?”
“టీ.”
“టీ కూడా తప్పనిసరా?”
“ఎగ్ దోస తర్వాత టీ లేకపోతే కథ క్లైమాక్స్ లేకుండా సినిమా ఆపేసినట్టే.”
“సరే… పోదాం.”
అంటూ ఇద్దరూ టీ తాగడానికి పక్కనే ఉన్న చోటుకు వెళ్లారు.
పుష్ప ముఖంలో ఇంతకుముందున్న ఆందోళన కొంత తగ్గింది. కృష్ణ కూడా ఆమె మళ్లీ మామూలుగా మాట్లాడుతుండటంతో కొంత సంతోషించాడు.
అయితే ఆమె మనసులో దాచుకున్న అసలు విషయం మాత్రం ఇంకా బయటకు రాలేదు.
కృష్ణకు మాత్రం ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితంగా అర్థమైంది.
“పుష్ప ఇలా భయపడటానికి ఏదో కారణం ఉంది… అది ఎంత పెద్ద సమస్యైనా సరే, ఆమె నాతో చెప్పే వరకు నేను వదలను.”
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)