27-08-2026, 01:41 PM
ఇక అక్కడ బెంగుళూరు లో జరుగుతున్నది ఒకసారి చూద్దాం
అలా ఒకరోజు ఆదివారం అనుకుంటా.
హాలిడే రోజు అయినా హాస్టల్లో సిద్ధు ఊరికి వెళ్లినప్పటి నుంచి కృష్ణకు ఏం తోచడం లేదు. ఎప్పుడూ ఇద్దరూ కలిసి తిరిగే వాళ్లు. ఇప్పుడు ఒక్కడే ఉండటంతో టైమ్ అసలు కదలడం లేదు.
ఈరోజు హాస్టల్ మెస్లోనే తిందామని అనుకున్నాడు. కానీ అక్కడ ఉప్మా పెడతారని తెలిసి, కృష్ణ మనసులోనే ఆ ఉప్మాకు దండం పెట్టేశాడు.
“ఉప్మా తినడం కంటే బయట ఎగ్ దోసా తినడం మేలు. అసలే చాలా రోజులైంది...” అనుకుంటూ కిందికి దిగాడు.
బాయ్స్ హాస్టల్ దాటి బయటకు వస్తుండగా పక్కనే ఉన్న గార్డెన్ నుంచి ఎవరో అమ్మాయి మాట్లాడుతున్న శబ్దం వినిపించింది. దగ్గరగా వెళ్లి వింటే ఆ గొంతులో ఏడుపు వినిపిస్తోంది.
ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో కృష్ణ గార్డెన్లోకి వెళ్లాడు.
కొంచెం చెట్టు చాటు నుంచి చూడగా ఓ అమ్మాయి వెనక్కి తిరిగి నిలబడి ఫోన్లో మాట్లాడుతోంది.
కింద చాలా టైట్ గా ఉండే షార్ట్ టైప్ డ్రాయర్ వేసుకోవడం తో ఆమె పిర్రల షేప్ తెలుస్తుంది కింద ఉన్న నునుపైన తొడలు అక్కడక్కడ వెంట్రుకలు చూస్తుంటే కృష్ణ మొడ్డా చిన్నగా లేస్తుంది, పైన ఒక టీ షర్ట్ వేసుకొని ఉంది, వెనుక వైపు ఉండటం తో ఆమె ఎవరో తెలియడం లేదు కానీ ఆ చిన్న షార్ట్ లో ఆమె పిర్రలు మాత్రం చాలా బలిసినట్లు ఉన్నాయి. ఆ బ్యాక్ ను ఎక్కడో చూసినట్లు గానే ఉంది కానీ గుర్తుకు రావడం లేదు.
ఆమె ముఖం కనిపించకపోయినా, కృష్ణకు ఆమెను చూస్తుంటే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది.
“ఎక్కడ చూశానబ్బా ఈమెను...?” అని మనసులో అనుకున్నాడు.
ఇంతలో ఆ అమ్మాయి ఫోన్లో ఏడుస్తూ...
“ఐ కాంట్ సర్... ప్లీజ్... లీవ్ మీ... ప్లీజ్...” అంటూ వేడుకుంటోంది.
ఆమె గొంతులో భయం, బాధ స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.
కృష్ణ ఏం జరిగిందో అర్థం కాక కొంత దూరంలోనే నిలబడి ఆమెను గమనిస్తున్నాడు. ఆమెను వెనుక వైపు నుంచి చూస్తున్న కొద్దీ తనకు ఏదో పరిచయమైన వ్యక్తిలా అనిపిస్తోంది. కానీ ఎంత ఆలోచించినా గుర్తుకు రావడం లేదు.
ఇంతలో ఆమె ఫోన్ కట్ చేసింది.
కొన్ని క్షణాలు అలాగే నిలబడి, నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగింది.
అంతే...
ఆమె చూపు నేరుగా కృష్ణ చూపును తాకింది.
ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా స్టన్ అయ్యారు.
కృష్ణ కళ్లలో ఆశ్చర్యం.
ఆమె కళ్లలో కూడా అదే షాక్.
కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ మాట కూడా లేకుండా ఒకరినొకరు చూస్తూ ఉండిపోయారు.
కృష్ణకు అప్పటివరకు ఎందుకు పరిచయంగా అనిపించిందో ఒక్కసారిగా అర్థమైంది.
“అందుకే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది...” అని కృష్ణ మనసులో అనుకున్నాడు.
ఆ అమ్మాయి కూడా కృష్ణను గుర్తుపట్టినట్టుగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.
ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
చివరకు కృష్ణే మెల్లగా...
“ పుష్ప నువ్వా...?” అన్నాడు.
ఆమె మాత్రం ఏం మాట్లాడకుండా ఆశ్చర్యంగా అతని వైపే చూస్తూ నిలబడిపోయింది.
అలా ఒకరోజు ఆదివారం అనుకుంటా.
హాలిడే రోజు అయినా హాస్టల్లో సిద్ధు ఊరికి వెళ్లినప్పటి నుంచి కృష్ణకు ఏం తోచడం లేదు. ఎప్పుడూ ఇద్దరూ కలిసి తిరిగే వాళ్లు. ఇప్పుడు ఒక్కడే ఉండటంతో టైమ్ అసలు కదలడం లేదు.
ఈరోజు హాస్టల్ మెస్లోనే తిందామని అనుకున్నాడు. కానీ అక్కడ ఉప్మా పెడతారని తెలిసి, కృష్ణ మనసులోనే ఆ ఉప్మాకు దండం పెట్టేశాడు.
“ఉప్మా తినడం కంటే బయట ఎగ్ దోసా తినడం మేలు. అసలే చాలా రోజులైంది...” అనుకుంటూ కిందికి దిగాడు.
బాయ్స్ హాస్టల్ దాటి బయటకు వస్తుండగా పక్కనే ఉన్న గార్డెన్ నుంచి ఎవరో అమ్మాయి మాట్లాడుతున్న శబ్దం వినిపించింది. దగ్గరగా వెళ్లి వింటే ఆ గొంతులో ఏడుపు వినిపిస్తోంది.
ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో కృష్ణ గార్డెన్లోకి వెళ్లాడు.
కొంచెం చెట్టు చాటు నుంచి చూడగా ఓ అమ్మాయి వెనక్కి తిరిగి నిలబడి ఫోన్లో మాట్లాడుతోంది.
కింద చాలా టైట్ గా ఉండే షార్ట్ టైప్ డ్రాయర్ వేసుకోవడం తో ఆమె పిర్రల షేప్ తెలుస్తుంది కింద ఉన్న నునుపైన తొడలు అక్కడక్కడ వెంట్రుకలు చూస్తుంటే కృష్ణ మొడ్డా చిన్నగా లేస్తుంది, పైన ఒక టీ షర్ట్ వేసుకొని ఉంది, వెనుక వైపు ఉండటం తో ఆమె ఎవరో తెలియడం లేదు కానీ ఆ చిన్న షార్ట్ లో ఆమె పిర్రలు మాత్రం చాలా బలిసినట్లు ఉన్నాయి. ఆ బ్యాక్ ను ఎక్కడో చూసినట్లు గానే ఉంది కానీ గుర్తుకు రావడం లేదు.
ఆమె ముఖం కనిపించకపోయినా, కృష్ణకు ఆమెను చూస్తుంటే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది.
“ఎక్కడ చూశానబ్బా ఈమెను...?” అని మనసులో అనుకున్నాడు.
ఇంతలో ఆ అమ్మాయి ఫోన్లో ఏడుస్తూ...
“ఐ కాంట్ సర్... ప్లీజ్... లీవ్ మీ... ప్లీజ్...” అంటూ వేడుకుంటోంది.
ఆమె గొంతులో భయం, బాధ స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.
కృష్ణ ఏం జరిగిందో అర్థం కాక కొంత దూరంలోనే నిలబడి ఆమెను గమనిస్తున్నాడు. ఆమెను వెనుక వైపు నుంచి చూస్తున్న కొద్దీ తనకు ఏదో పరిచయమైన వ్యక్తిలా అనిపిస్తోంది. కానీ ఎంత ఆలోచించినా గుర్తుకు రావడం లేదు.
ఇంతలో ఆమె ఫోన్ కట్ చేసింది.
కొన్ని క్షణాలు అలాగే నిలబడి, నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగింది.
అంతే...
ఆమె చూపు నేరుగా కృష్ణ చూపును తాకింది.
ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా స్టన్ అయ్యారు.
కృష్ణ కళ్లలో ఆశ్చర్యం.
ఆమె కళ్లలో కూడా అదే షాక్.
కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ మాట కూడా లేకుండా ఒకరినొకరు చూస్తూ ఉండిపోయారు.
కృష్ణకు అప్పటివరకు ఎందుకు పరిచయంగా అనిపించిందో ఒక్కసారిగా అర్థమైంది.
“అందుకే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది...” అని కృష్ణ మనసులో అనుకున్నాడు.
ఆ అమ్మాయి కూడా కృష్ణను గుర్తుపట్టినట్టుగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.
ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
చివరకు కృష్ణే మెల్లగా...
“ పుష్ప నువ్వా...?” అన్నాడు.
ఆమె మాత్రం ఏం మాట్లాడకుండా ఆశ్చర్యంగా అతని వైపే చూస్తూ నిలబడిపోయింది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)