నేను చదివిన కథలు - ప్రశ్న

[k3vv3]

శ్రీకంఠకు ఒక కాఫీ కప్పు ఇచ్చి.. తను ఒక కాఫీ కప్పుతో.. హాలులో కూర్చుంది పార్వతి.
కాఫీని సిప్ చేస్తూ..
"రతీ.." ఏదో చెప్పబోయాడు శ్రీకంఠ.


అడ్డై.. "ఆఁ. ఆఁ. చాలు చాలు. మీ ముద్దు పిలుపులు చాలించండి. నేను పార్వతిని. కాల్ మి పార్వతి." సర్రున అంది పార్వతి.


శ్రీకంఠ చిన్నపాటి కదలిక పిమ్మట..
"కూల్ పార్వతీ." అన్నాడు.


పార్వతి కాఫీ తాగుతోంది.
"ఇప్పటికీ నీకంటూ ఒక క్లారటీ లేదు. ఏం పెట్టబోతున్నావో చెప్పలేక పోతున్నావు.." చెప్పుతున్నాడు శ్రీకంఠ.


అడ్డై.. ఏదో చెప్పబోతోంది పార్వతి.
"ప్లీజ్. పార్వతీ.. నన్ను మాట్లాడనీవు. ప్లీజ్." అన్నాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి ఏమీ మాట్లాడక పోవడంతో..
"పార్వతీ.. నువ్వు ఒక గాడీలో పడు. దానికి ముందు నేను చెప్పేది విను. నువ్వు కష్ట పడడం నాకు ఇష్టం కాదు. అలానే నీ ఒంటరితనంని అర్థం చేసుకున్నాను. నిజమే.. నేను.. సరిత వెళ్లేక నువ్వు చాలా గంటలు ఇంటిలో ఒంటరిగా ఉండడం నీకు పరమ ఇబ్బందే. ఐ నో." ఆగాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి కాఫీ తాగేసి.. ఖాళీ కప్పును పక్కన పెట్టింది.
శ్రీకంఠ కాఫీ తాగక.. చేతిలోని కప్పుని పక్కన పెట్టక.. మాట్లాడుతున్నాడు.


అది గుర్తించినా.. పార్వతి ఏమీ అనక.. అతడినే చూస్తూ ఉంటుంది.
"నేను ఒక సలహా ఇస్తాను. నచ్చితే చేపట్టు. ఈ ఇంటి చుట్టూ ఖాళీ స్థలం బాగానే ఉంది. ఆ స్థలాన్ని నువ్వు వినియోగించుకో. ఎలా అంటే.. మిద్దె పంటలు వినే ఉంటావు. ఆ మాదిరిగా.. ఈ ఇంటి చుట్టూ ఖాళీ స్థలంలో కిచెన్ గార్డెనింగ్ మొదలెట్టు." ఆగాడు శ్రీకంఠ.


భార్య వింటున్నట్టు గుర్తించాడు.
"నా వంతు సాయంగా.. నిన్ను కర్షక సేవా కేంద్రంకి తీసుకు వెళ్తాను. నీకు ఇట్టి వాటి యందు అవగాహన కల్పిస్తాను. తోడుగా ఒకరిద్దరు మనుష్యులను సమకూరుస్తాను. నీవు అనుకున్నట్టు ఇంటిన ఉంటూ.. ఇంటిన నీ స్వయం ఉపాధి కార్యక్రమాల్ని కానిచ్చుకోవచ్చు. కూల్ గా ఆలోచించు." చెప్పడం ఆపాడు శ్రీకంఠ.


భార్యనే చూస్తు్న్నాడు.
రమారమీ అర నిముషం తర్వాత..
"ఇలా నాతో ఈ మధ్య మాట్లాడ వచ్చుగా." నసిగింది పార్వతి.


"చెప్పాగా. నువ్వు కష్ట పడకూడదని నేను తొలుత నుండి అభిలషిస్తున్నాను. నువ్వు నాకు వికసించే పువ్వు మాదిరి. కానీ నా మాట వినవని గ్రహించాను. నీ పట్టు నీదేలా అనిపించింది. ఈ మధ్యన పేపరులో న్యూస్ చూసాక.. ఒక ఆలోచన చేసాను. మిద్దె పంటల వైపు నీకు బాగుంటుందని అనుకున్నాను. అందుకే అట్టి సంబంధీకులను కలిసాను. సాధకబాధకాలు తెలుసుకున్నాను. ఐనా ఆగాను. కానీ మరి తప్పదని.. మరి ఆగక.. నీ వాదనకు బ్రేక్ వేయాలనే ఇప్పుడు ఇది నీ ముందు పెట్టేసాను. బయలు దేరు. అక్కడికి నిన్ను తీసుకు వెళ్తాను. నీకూ ఐడియా వస్తోంది." చెప్పాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి తెములుకుంటుంది.
శ్రీకంఠ కాఫీ తాగబోతుండగా.. లేచి.. అతడి చేతిలోని కప్పును తీసుకుంది.


"చల్లారిపోయి ఉంటుంది. మరో వేడి కాఫీ ఇస్తాను." అంది. కప్పుతో అక్కడి నుండి కదిలింది కిచెన్ వైపుకు.


శ్రీకంఠ చిన్నగా నవ్వుకుంటాడు.
మూడు గంటల తర్వాత..
కర్షక సేవా కేంద్రం నుండి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నారు పార్వతి.. శ్రీకంఠ.. కారులో.
దారిలో..


"నేను కిచెన్ గార్డెనింగ్ చేపట్టగలను." చెప్పింది పార్వతి ఉత్సాహంగా.


"నేను వాళ్ల నుండి విత్తనాలు, మొక్కలు, సేంద్రియ ఎరువులు, గోకృపామృతం లాంటివి నీకు సమకూర్చిపెట్టగలను." చెప్పాడు శ్రీకంఠ.


శ్రీకంఠ కుడి అర చేతిని.. తన అర చేతుల్లోకి తీసుకొని మృదువుగా నొక్కి..
"థాంక్సండీ." అంది పార్వతి తృప్తిగా.


ఆ ఇద్దరూ బేక్ సీటున ఉన్నారు. 
చిన్నగా నవ్వేసాడు శ్రీకంఠ.
అర నిముషం తర్వాత..
"కృపాకర్.. చెప్పానుగా. ఇద్దరు పనిమంతులైన.. ఒబ్బిడి కలిగిన పనివాళ్లని అమ్మగారికి ఒప్ప చెప్పు. వచ్చే వారం నుండే అమ్మగారి పనులు మొదలవుతాయి." చెప్పాడు శ్రీకంఠ.. డ్రయివర్ ని చూస్తూ.


"సర్.. అలానే." ఒప్పుకున్నాడు కృపాకర్.


పార్వతి తేలకవుతోంది. తొలినాళ్లలా శ్రీకంఠని రిసీవ్ చేసుకుంటుంది.
సుమారు అర గంట తర్వాత.. ఆ దంపతులు ఇద్దరూ ఇంటిని చేరారు.
ఇంట్లోకి వెళ్లాక..
"పార్వతీ.. నేను కంపెనీ వైపు వెళ్లి వస్తాను." చెప్పాడు తన బేగ్ ను తీసుకుంటూ.


"అలా కాదు." పార్వతి బిడియమవుతోంది.


"వెళ్లొద్దా." అడిగాడు శ్రీకంఠ.


"అది కాదు. పార్వతీ అనొద్దు." తల దించుకుంది పార్వతి.


"మరి." శ్రీకంఠ ఆసక్తుడయ్యాడు.


"ఉఁ. మీరు.. మీరు.. పిలిచే వారే.. ఇది వరకటిలానే నన్ను పిలవరూ." దేవరింపులా చెప్పింది పార్వతి.


చిన్నగా నవ్వేస్తూ.. "అలా పిలవడమే నాకు ఇష్టం.. ఆ పిలుపు నా బలం.. రతీ." చాలా సొగసుగా చెప్పాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి కళ్లల్లో నీళ్లూరుతున్నాయి.
కదిలి, శ్రీకంఠని కౌగలించుకుంటుంది.


రెండు నిముషాల తర్వాత..
"నేను తొందరగా సాయంకాలమే వచ్చేస్తాను. సరితను తీసుకొని మనం అలా బయటికి వెళ్దాం. తను కూడా మన మూలంగా ఇన్నాళ్లు సఫరయ్యింది." చెప్పాడు మెల్లిగా శ్రీకంఠ.


కౌగిలి నుండి బయటికి వచ్చి.. 'సరే' అన్నట్టు తలాడించింది పార్వతి.
శ్రీకంఠ.. తన కుడి చూపుడు వేలుతో.. పార్వతి కన్నీరును తుడిచి.. "బై రతీ." నిండుగా అన్నాడు. బేగ్ తో కదిలాడు.


పార్వతి అతడినే చూస్తూ ఉండిపోయింది.
 ***