నేను చదివిన - బంగారు బంధం

[k3vv3]

"అబ్బాయి ఏం చెప్పాడు." అడిగాడు పార్వతి తండ్రి.


శ్రీకంఠ తల్లిదండ్రులతో పాటుగా మధ్యవర్తి సతమతమయ్యాడు.
శ్రీకంఠ ప్రేక్షకుడు మాదిరయ్యాడు.
ముందుగా మధ్యవర్తి అప్పుడే తేరుకున్నట్టు కదిలి..
"అమ్మాయితో అబ్బాయి ఇంకా మాట్లాడాలట." చెప్పాడు.


"అమ్మాయి చెప్పింది.. అబ్బాయి ఇంకా మాట్లాడాలన్నాడని." చెప్పాడు పార్వతి తండ్రి.


"మరి.. వాళ్లకి మరోమారు మాట్లాడుకునే అవకాశం ఇస్తే బాగుంటుందిగా." గుసగుసల్లా చెప్పాడు మధ్యవర్తి.


అప్పుడు శ్రీకంఠ కలగచేసుకున్నాడు.
"లేదు లేదు. ఇనఫ్. చెప్పాగా.. నాకు అమ్మాయి నచ్చింది." అనేసాడు.


"మా అమ్మాయి తన సమ్మతిని తెల్పింది." పార్వతి తల్లి కలగచేసుకుంది.


"అవునా. మరేం. అబ్బాయికి మళ్లీ మాట్లాడే అవసరం లేదంటున్నాడుగా. ఇద్దరూ నచ్చుకునేక.. మరేం ఉంది. శుభమ్." గలగలా అనేసాడు మధ్యవర్తి. 


దాంతో.. ఆ పెద్దల మాటలు ముహూర్తల వైపుకు మళ్లాయి. 
ఆ తోవనే పంతులుగారిని కలవడానికి వాళ్లు అనుకూలంగా అంగీకరించు కున్నారు.
పక్షం ఒక రోజు తర్వాత..


శోభనం రాత్రి..
ఆ గదిన..
మంచం అంచున..
పార్వతి.. శ్రీకంఠ కూర్చొని ఉన్నారు.
పార్వతి తల దించుకొని ఉంది.
"నువ్వు నాకు పాలు గ్లాస్ తేలేదు." చిన్నగా అన్నాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి తలెత్తింది. శ్రీకంఠని తికమకతో చూస్తోంది.
శ్రీకంఠ సన్నగా నవ్వుతున్నాడు.
చూపు మార్చుకుంటూ.. "అట్టివి మీడియాల్లోనే ఏమో." అమాయకంగా అంది పార్వతి.


ఆ వెంబడే..
"తామంతా వెళ్లేక.. గది తలుపేసుకో.. చెప్పింది మా అమ్మ. నేనలానే చేసి వచ్చాను." బిడియంగా చెప్పింది.


శ్రీకంఠ చిన్నగా నవ్వేసి.. జరిగి.. పార్వతిని దరిగా తీసుకోబోయాడు.
పార్వతి చిన్నగా వెనుక్కు వంగి.. "మీతో మాట్లాడాలి." చెప్పింది.


శ్రీకంఠ తగ్గాడు.
"చెప్పు." అన్నాడు.


"అదే. మీరు పెళ్లి చూపులు నాడు చెప్పారుగా.. ఇంకా నాతో మాట్లాడాలని. అదే.. ఏ మాటలు అవి." నెమ్మది నెమ్మదిగా అడుగుతోంది పార్వతి.


శ్రీకంఠ ఏమీ మాట్లాడ లేదు. 
ఎప్పటికీ శ్రీకంఠ ఏమీ చెప్పక పోయే సరికి..
పార్వతి మెల్లిగా తలెత్తి.. శ్రీకంఠని చూస్తోంది.
"ఇంకా అదే ఆలోచన చేస్తున్నావా. అబ్బే. ఏ మాటలు లేవు." చెప్పాడు శ్రీకంఠ.


"మరి.. మరెందుకు అలా అప్పుడు అన్నారు." అడిగేయగలిగింది పార్వతి.


చిన్నగా నవ్వేస్తూ..
"మరేమో.. నిన్ను చూస్తూ మరి కొంత సేపు ఉండాలని. మాటలు ఆడాలనేసాను." హస్కీగా చెప్పేసాడు శ్రీకంఠ.


పార్వతి మురిసింది. కను రెప్పలను టపటపా లాడిస్తూ.. శ్రీకంఠనే చూస్తోంది.
శ్రీకంఠ మెత్తగా నవ్వుతూనే..
"అంతే. అదే కారణం. నీ నుండి వెళ్ల బుద్ధి కాలేదప్పుడు." మెల్లిగా చెప్పాడు.


పార్వతి మరింత సిగ్గయ్యిపోతోంది.
ఆ తోవలోనే.. 
శ్రీకంఠచే అతడి బాహువుల్లోకి సుతిమెత్తగా పార్వతి లాక్కోబడింది.
  రోజులు గడుస్తున్నాయి.


ఇరువురుది ఒకే ఊరు కావడంతో.. పైగా ఇరువురు ఇళ్ల మధ్య దూరాలు నిమానం కావడంతో.. 
శ్రీకంఠ తన పనికి బయటికి వెళ్లేక.. పార్వతి.. తన అత్తవారింటి.. తన కన్నవారింటి మధ్య తరచు తిరుగుతూ చాన్నాళ్లు జాలీగా గడిపేసింది. ఆ తోవన తల్లి కూడా అయ్యిపోయింది.


తన తండ్రి కట్టి ఇచ్చిన కొత్తింటికి చేరేక.. పార్వతి తిరుగుళ్లు బాగా తగ్గిపోయాయి. కారణాలు.. తమ ఇళ్ల మధ్య దూరాలు.. అందుకు తగ్గట్టు ట్రాఫిక్ అవస్తలు.. సరిత సంరక్షణ బాధ్యతలు.


ఆ పై.. సరితని ఎల్కేజీలో చేర్చేక.. సరితని స్కూటీ మీద కాన్వెంట్ కు రోజూ తీసుకు వెళ్లడంలో.. తీసుకు రావడంలో.. ఇంటిన సరిత చేత హోం వర్క్స్ చేయించడంలో పడింది పార్వతి. అలా యుకేజీ వరకు జరిగేక.. సరిత ఫస్ట్ స్టాండర్డ్ కు వచ్చేక.. పార్వతికి ఆ తిరుగుళ్లు కూడా ఆగిపోయాయి.
శ్రీకంఠ తను నిర్వహిస్తున్న కంపెనీ వైపు రాక పోకలు కొత్తింటి నుండే అవుతున్నాయి. దూరం.. ట్రాఫిక్ అవస్తల మూలంగా.. అతడు ఉదయం వెళ్లడాలు.. సాయంకాలంకి రావడాలు జరుగుతున్నాయి.


సరిత కాలేజీకు.. వారంలో ఆరు రోజులు.. ఉదయం ఎనిమిదింటికి వెళ్లడాలు.. సాయంకాలం ఐదింటికి రావడాలు.. కాలేజీ బస్సులో కొనసాగుతున్నాయి.
శ్రీకంఠ తన పని కై.. సరిత తన చదువు కై.. వెళ్తుండడంతో..
పార్వతి ఆ కొత్తింట రోజూ చాలా సమయం ఒంటరిగా ఉండడం అవుతోంది.


దాంతో పెళ్లికి ముందు తను అనుకున్న దాని వైపు తిరిగి మెల్లి మెల్లిగా మొగ్గడం మొదలెట్టింది.
తన ఇంటన తను ఎట్టిది చేపట్టి.. తన స్వయం ఉపాధి కాంక్షను నెఱువు కోవాలన్న తంటాలు పడుతోంది.


ఎన్నెన్నో తన మట్టుకు తానే తర్కించుకుంటుంది. ఏదీ ఆమెను స్తిమిత పర్చడం లేదు.
శ్రీకంఠ సాయం కోరుతోంది.


శ్రీకంఠ.. 'హాయిగా ఉండు. నీకెందుకు శ్రమ.' అనేసే వాడు.


పార్వతి మాత్రం తగ్గడం లేదు.
దాంతో.. ఆ భార్యాభర్తల మధ్య పోరు పెనుగులాట మెల్లిగా చోరబడుతోంది.


ఇంటికి వస్తే.. పార్వతి నస తప్పడం లేదని.. శ్రీకంఠ.. రాత్రులు రావడాలు ఆలస్యం చేస్తున్నాడు. ఉదయాలు వెళ్లపోవడాలు త్వరగా చేస్తున్నాడు.


తల్లిదండ్రులు కలిస్తే.. తను బెదిరిపోవడం తప్పదని.. వాళ్లు కలవక ముందే.. నిద్రకై పక్క ఎక్కేస్తోంది పాపం.. ఆ చిన్నారి సరిత.
***
వర్తమానం. 
"మామ్.. ఐ హేవ్ టు గో టు కాలేజ్. ఐ హేవ్ ఏన్ ఎగ్జామ్ టుడే." సరిత బేలగా అంది.. పార్వతిని చూస్తూ.


"అవునవును. లేచింది మొదలు నీ సొదే." నసిగాడు శ్రీకంఠ.


"మీరు ఈ మధ్య నాకు దొరికేది ఎక్కడ. తొందర తొందరగా వెళ్లి పోతున్నారాయే. ఏ రాత్రికో వస్తున్నారాయే." అరిచింది పార్వతి.


సరిత తనను జాలితో చూడడం గుర్తించిన శ్రీకంఠ.. 
"సరే. పాపను తయారు చేసి కాలేజీకు తొలుత పంపు. నేను ఈ రోజు ఆలస్యంగా బయటికి వెళ్తాను. కాదంటే ఉండిపోతాను కూడా. మనిద్దరం మాట్లాడుకుందాం." చెప్పాడు.


పార్వతి వినుకుంది.
సరితను తీసుకొని బాత్రూం వైపుకు నడిచింది.
గంటన్నర తర్వాత..
పార్వతి.. శ్రీకంఠ.. ఇద్దరే ఆ ఇంట ఉన్నారు.