కుమారి జనరల్ స్టోర్

[Pallaki]

2



పేరుకే కాలేజీలో ఉంది కానీ ధ్యాస అంతా ఊళ్ళో గిరి వాళ్ళ కొట్టు మీదే ఉంది. అన్నీ మాట్లాడుకుంది కానీ జీతం మాట్లాడుకోలేదు. అసలైంది వదిలేసానే అనుకుంది. ఇంకోవైపు ఎలాంటి పనులు చెపుతారో అన్న ఆలోచన. గిరి పర్లేదు కానీ వాళ్ళ అమ్మే మరీ శత్రువుని చూసినట్టు చూస్తుంది. ఈ గొడవ ఏంటో తెలుసుకోవాలి అని సాయంత్రం కాలేజీ అయిపోయేవరకు ఆలోచిస్తూనే ఉంది. ఐదు గంటలకి బస్సు దిగగానే గిరి కొట్టు సందులో తొంగి చూసింది. అప్పటికే కొట్టు ముందు కిటకిటలాడుతుంది. నా సామాను కట్టమంటే నా సామాను కట్టమని గోల. గిరీ.. అని పిలిస్తే లోపలికి రా అన్నాడు. తనని చూడకుండానే బ్యాగ్ లోపల పెట్టుకో అంటే కరటైన్ జరిపింది, లోపల గది నిండా సామాను, అదే వాళ్ళ ఇల్లు అని కుమారికి అర్ధమైంది. వెనక ఇంకా గదులు ఉన్నది గమనిస్తూనే బ్యాగ్ పెట్టేసి చున్నీ భుజం మీద నుంచీ నడుముకి కట్టుకుని గిరి ముందుకు వస్తే గిరి పక్కకి తప్పుకున్నాడు. నీకు ఉప్పు పప్పులు తెలుసా అని అడిగితే తెలుసు అని గిరి స్థానం లోకి వచ్చి తల ఊపింది.

కిలో పంచదార అన్నాడు గిరి. కుమారికి ఏం చెయ్యాలో అర్ధమైంది. కవర్ తీసుకుంటూనే పంచదార బస్తా చూసి వే మెషిన్ తూకం వేసి ప్యాక్ చేసి పిన్ కొట్టేసింది. అలా గిరి నెమ్మదిగా లిస్టులో ఒక్కోటి చెపుతూ అవి ఎక్కడ ఉంటాయో చెపుతుంటే మొదటి సామాను సంచి పూర్తి చేసింది కుమారి.

గిరిని చూస్తే అలాంటి లిస్టులు తన చేతిలో ఇంకా పదున్నాయి. కుమారి అవన్నీనా అని చూస్తుంటే గిరి నవ్వాడు. నువ్వు ఉప్పు పప్పులు ప్యాక్ చెయ్యి, నేను మిగతా సామాను సంచిలో వేస్తాను అంటే కుమారి పనిలో పడింది. ఇద్దరు కలిసి పని చేస్తుంటే గిరి వాళ్ళ అమ్మ కుమారిని గమనిస్తూనే సాయంగా కౌంటర్లో కూర్చుని డబ్బులు తీసుకుంటుంది. ఒకరి తరువాత ఒకరు వస్తూనే ఉన్నారు. ఈ నెవెర్ ఎండింగ్ ప్రాసెస్ ఏంట్రా నాయనా అనుకుంటూనే కుమారి మొదటి రోజు ఉత్సాహం ప్రదర్శించింది. ఫలితం షాపు అంతా చిందర వందర.

రాత్రి ఎనిమిది దాటితే కానీ పని ఆగలేదు. ఆఖరి లిస్టు అయిపోగానే ఊపిరి పీల్చుకుని నడుము పట్టుకుంది. వామ్మో నా వల్ల కాదు. ఆ డ్రస్సులు వద్దు నా పాడే వద్దు. బుద్దిగా చదువుకుంటా అని బ్యాగ్ తగిలించుకుంది.

ఇంకా నీ టైం అయిపోలేదు. ఇవన్నీ సర్దవా అంటే కుమారి తూలిపోతూ దణ్ణం పెట్టేసింది. నా వల్ల కాదు, నన్ను ఒదిలేయి అంది బైటికి నడుస్తూ.. ఇదిగో అయితే ఈ రోజుకి అని రెండు వందలు తీసి చేతికి ఇచ్చాడు. రెండు వందలేనా అని దీనంగా చూసింది. అంతే అన్నాడు గిరి. ఏదో ఒకటిలే అని తీసుకుని ఇంటికి నడిచింది.

వాళ్ళ నాన్న మన ఇంటి ముందుకు వచ్చి గొడవ చేశాడంటే నీకు, ఆ సుబ్బరాజుకి ఇద్దరికీ ఉంటది నా చేతిలో అని వార్నింగ్ ఇచ్చింది గిరి వాళ్ళ అమ్మ.


కుమారి ఇంటికి నడుస్తుంటే తన ఆశలన్నీ నీరు గారిపోయినట్టు అనిపించింది. ఏదో అనుకున్నాను. ఇంకేదో జరుగుతుంది. ఇంత పని చేస్తే రెండు వందలేనా.. నన్ను శ్రమ దోపిడీ చేశారు అమ్మా కొడుకులు ఇద్దరు. నాలుగు రోజులు పని చేస్తే గానీ ఒక జీన్స్ కొనలేనా.. ఇది మరీ ఘోరం. ఇంట్లోకి వెళుతుంటే ఎదురుగా ఉన్న బాబాయి ఇంటి ముందు లైట్ వేసి లేదు.

అమ్మని అడిగితే తెలీదంది. అలిసిపోయి మంచానికి అతుక్కుంటే ఇట్టే నిద్రపట్టేసింది. అమ్మ లేపి అన్నం పెడితే తినేసి మళ్ళీ పడుకుంది. నిజంగానే క్లాసుల వల్ల అలిసిపోయిందని అనుకున్నారు. తెల్లారి లేవగానే నిన్న పడిన కష్టం అంతా గుర్తుకువచ్చింది. నిన్న గిరి ఇచ్చిన రెండు వందలు చేతిలో చూడగానే ఏదో చిన్న ఆనందం. ఇంకో మూడు రోజులేగా ఒక్క జీన్స్ కొనుక్కుని ఆపేద్దాం అని రెడీ అయ్యి నిన్నటి లాగే కొట్టు ఊడ్చి బస్టాప్ దగ్గరికి వెళ్ళింది.

బస్సు రాగానే ఎక్కుతుంటే బాబాయ్ పిన్ని ఇద్దరు బస్సు దిగడం చూసి ఆగిపోయింది. బాబాయ్ చేతికి కట్టు చూసి బాబాయ్.. ఏమైంది అని అడిగితే ఇద్దరు కుమారి వంక చూశారు. మా కష్టాలు మీకెందుకు అన్న పిన్ని మాటలకి ఇంకేం మాట్లాడకుండా బస్సు ఎక్కి కూర్చుంది.

చెప్పాలంటే రెండు ఇళ్ళకి రాకపోకలు లేవు, మనుషుల మధ్య మాటలు లేవు. ఆస్తి పంపకాల్లో నిలువునా దోచేశాడని బాబాయ్ కంప్లైంట్. నేనేమి చెయ్యలేదు, వాడే ఏదో చేసి అన్నీ పోగొట్టుకుని నా మీద నా ఎదుగుదల మీదా ఏడుస్తున్నాడని నాన్న వాదన. ఎవరిది నిజమో ఎవరిది అబద్దమో తెలిసేలోపే సంవత్సరాలు దాటిపోయాయి. చిన్నప్పటి నుంచి ఎత్తుకుని ఆడించిన బాబాయ్ అంటే కుమారికి అభిమానం. ఎప్పుడు ప్రేమగా పలకరిద్దామని వెళ్లినా పెద్దల మధ్య కోపాలు పిల్లల మీదకి పాకాయి. ఇంకోటి బాబాయ్ వాళ్లకి పిల్లలు ఇంకా లేరు. ఆ కోపం కూడా చూపిస్తున్నారేమో అనుకునేది కుమారి.

సాయంత్రం కొట్టులో అడుగు పెట్టి పని అందుకుంటుంటే, మళ్ళీ ఇటువైపు రానన్నావ్ అన్నాడు గిరి. ఇంకో మూడు రోజులు వస్తాను అంది కుమారి. రాత్రి ఎనిమిదిన్నర తరువాత నడుము నొప్పి పుట్టినా ఓపిక తెచ్చుకుని కొట్టు మొత్తం సర్ది లేచి బ్యాగ్ అందుకుంది. అలిసిపోయి డబ్బులు మర్చిపోయి పోతుంటే ఇదిగో పిల్లా అంది గిరి వాళ్ళ అమ్మ. కుమారి వెనక్కి తిరిగి చూసింది ఓపిక లేనట్టు. ఇదిగొ డబ్బులు అంటే వెనక్కి వచ్చి తీసుకుంది. రెండు వందల యాభై ఇచ్చింది గిరి వాళ్ళ అమ్మ. నిన్న మీ అబ్బాయి రెండు వందలే ఇచ్చాడు అంటే నిన్న మధ్యలోనే వెళ్ళిపోయావుగా మరి అంది గిరి వాళ్ళ అమ్మ.

ఓహ్.. థాంక్స్ అంది కుమారి.

ఎందుకు నీకు ఇదంతా.. బుద్ధిగా చదువుకుని పెట్టింది తినక అంటే రేపు కలుద్దాం అని చెయ్యి ఎత్తి బై చెపుతూ వెళ్ళిపోయింది. ఇంటికి నడుస్తూ ఇంకా రెండు రోజులు అనుకుంది. వెళ్తూ బాబాయ్ ఇంటి వైపు చూస్తే లైట్ వేసి ఉంది. ఇంట్లోకి వెళ్లి పొద్దున చూసింది చెప్తే మనకెందుకులే అంది అమ్మ. కాసిన్ని మంచినీళ్లు తాగి టీవీ చూస్తూ తింటుంటే వంటింట్లో అంట్లు తోముతున్న అమ్మని చూసి రోజంతా పని చేస్తుంది జీతం లేకుండా, రేపు నా పరిస్థితి కూడా ఇంతేనా అన్న ఆలోచన మొదలయింది.

మరుసటి రోజు పొద్దున్నే వెళ్లి చీపిరి తీసుకుంటుంటే నేను ఊడుస్తాలే అంది గిరి వాళ్ళ అమ్మ. పర్లేదాంటీ అంటే వెళ్ళు అని తరిమేసింది. అప్పుడే గిరి కూడా బైటికి వచ్చాడు. ఎందుకు వద్దన్నావ్ అని గిరి ఆడటం వినిపించి గోడ పక్కన ఆగింది.

చదువుకునే పిల్ల చేతికి, మొహానికి దుమ్ముతో ఎందుకు కాలేజీకి. ఈ కొంచెమేగా నేను ఊడుస్తాలే.. పిల్ల పనిమంతురాలే అన్న గిరి వాళ్ళ అమ్మ మాటలు వినగానే కుమారి మొహం వెలిగిపోయింది. నవ్వుకుంటూ బస్టాప్ దగ్గరికి వెళ్ళిపోయింది.  బస్సు కదులుతుంటే పాట అందుకుంది కుమారి. ఎవ్వరికి వినిపించకుండా నోట్లోనే పాడుకుంటూ బైటికి చూస్తుంది.

పని మంతు, పని మంతు, పని మంతు రాలిని.. కష్టపడే జీవిని.
ఇంకొక్క రోజు పని చేస్తాను,
నచ్చిన జీన్స్ కోనేస్తాను.
కొన్నాక ఎక్కడ దాచాలో పెద్ద టాస్క్..
ఏం చేద్దాం ఏం చేద్దాం.
పని మంతు, పని మంతు, పని మంతు రాలిని. కష్టపడే జీవిని..

రాత్రి కొట్టులో పని అయిపోయాక ఇంట్లోకి వెళుతుంటే ఇంటి బయట పిన్ని ఏడుస్తూ కనిపించింది. కుమారి కనిపించగానే లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. ఆలోచిస్తూనే నిద్రపోయింది కుమారి. ఈ రోజు అంత అలసటగా అనిపించలేదు. కానీ రాత్రిళ్ళు మేలుకుని ఉండే అలవాటు పోయింది. మంచిదే అనుకుందకు కుమారి వాళ్ళ అమ్మ.

పొద్దున్నే లేచి సంపాదించిన డబ్బు చూసుకుంటే ఏడు వందలు చేతిలో ఉన్నాయి. కుమారి మురిసిపోయింది. ఇంకో వంద అయితే జీన్స్ వస్తుంది, ఇంకో నూట యాభై చేతిలో మిగులుతాయి. నా మొట్ట మొదటి జీన్స్.

పని మంతు పని మంతు పని మంతు రాలిని
కష్ట పడే జీవిని.. గట్టిగా పైకే పాడేసింది కుమారి.

ఎవరమ్మా పనిమంతురాలు అని గడప దగ్గర అమ్మ నిలుచొవడం చూసి చేతిలో ఉన్న డబ్బు దాచేసింది. కాలేజీకి వెళుతూ ఊడుస్తున్న గిరి వాళ్ళ అమ్మని చూసి నవ్వుతూ పలకరించి వెళ్ళింది. రాత్రి కొట్టులో పని అయిపోయాక డబ్బు చేతిలో పడగానే ఎగిరి గంతేసింది కుమారి.

ఎందుకంత సంతోషం.. గిరి అడిగాడు. గిరి వాళ్ళ అమ్మ కూడా కుమారి ఏం చెపుతుందా అని చూస్తుంది.

జీన్స్ కొనుక్కోవడానికి డబ్బులు అయ్యాయి అంది సంతోషంగా కుమారి.

ఇదంతా జీన్స్ కోసమా.. మీ ఇంట్లో అడగచ్చుగా అన్నాడు గిరి. మా ఇంట్లో కొనిస్తే ఇన్ని తిప్పలు దేనికి అన్న కుమారి మాట వినగానే గిరి, వాళ్ళ అమ్మ ఇద్దరు కళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ అంటే నువ్విక్కడ పని చేస్తున్నావని మీ ఇంట్లో తెలీదా అని అడిగారు. కుమారి నాలిక కరుచుకుని పళ్ళు బైటికి పెట్టి నవ్వింది. అయినా రేపటి నుంచి నేను రానులే, ఏం కాదు అంది కుమారి. బ్యాగ్ అందుకుని హుషారుగా వెళ్లిపోతున్న కుమారిని చూస్తున్న గిరి కళ్ళలో చిన్న నిరాశ గమనించింది గిరి వాళ్ళ అమ్మ.

రేపు ఆదివారం. పొద్దున్నే ఊరికి పోయి కూరగాయలు తేవాలి మర్చిపోయావా అని గుర్తు చేస్తే, గుర్తుంది అన్నాడు గిరి.

చీకటితోనే ఫస్టు బస్సుకి గుంటూరు పోయి మార్కెట్లో కూరగాయలు తెచ్చాడు గిరి. కొట్టు ముందే బల్లలు వేసి అక్కడే తూకం పెట్టుకుని కూర్చుంది గిరి వాళ్ళ అమ్మ. సరిగ్గా ఎనిమిదింటికి ఊడిపడింది కుమారి. తన మొహంలో నిరాశ. గిరి వాళ్ళ అమ్మ ఏమైంది అని అడిగితే కుమారి ఏమి చెప్పలేదు. మీ నాన్న అనగానే పరిగెత్తి కొట్టులో దాక్కుంది కుమారి. గిరి వాళ్ళ అమ్మ నవ్వుకుంటే లోపల కొట్లో పూజ చేసిన గిరి కుమారిని చూసి రానన్నావ్ అన్నాడు. కుమారి మొహంలో దిగులు కనిపించింది. ఇద్దరి మధ్యా కొంచెం చనువు ఉందని నమ్ముతూ ఏమయిందని అడిగితే గిరి వైపు చూసింది కుమారి.