కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం — ఎపిసోడ్ 21
"అతను నా తండ్రి కాదు...!"
"చరణ్... అతని దగ్గరకు వెళ్లకు!"
భారతి గట్టిగా అరిచింది.
అడవి మొత్తం నిశ్శబ్దమైంది.
చరణ్...
తన ముందు నిలబడి ఉన్న వ్యక్తిని చూశాడు.
తర్వాత...
తన తల్లి వైపు చూశాడు.
ఆమె కళ్ళలో స్పష్టంగా భయం కనిపిస్తోంది.
"అమ్మా..."
చరణ్ నెమ్మదిగా అడిగాడు.
"ఇతనేనా నా తండ్రి?"
భారతి వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.
ఆ వ్యక్తి మాత్రం చిన్నగా నవ్వాడు.
"ఇంకా ఆమె నీకు నిజం చెప్పలేదు."
దేవదత్త కోపంగా ముందుకు వచ్చాడు.
"చాలు!"
ఆ వ్యక్తి దేవదత్త వైపు చూశాడు.
"నువ్వు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నావంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది."
విక్రమ్ వెంటనే తన సహచరులకు సంకేతం ఇచ్చాడు.
"అతన్ని చుట్టుముట్టండి!"
కానీ...
ఆ వ్యక్తి కదలలేదు.
అతని ముఖంలో ఎలాంటి భయం లేదు.

---

చరణ్ చేతిలో ఉన్న కాలనేత్రం తాళం...
ఒక్కసారిగా గాల్లోకి లేచింది.
ఘ్ర్ర్ర్...
అది వేగంగా తిరగసాగింది.
భారతి ఆశ్చర్యంతో వెనక్కి అడుగు వేసింది.
దేవదత్త ముఖం గంభీరంగా మారింది.
"చరణ్... ఆ తాళాన్ని పట్టుకో!"
కానీ...
తాళం అతని మాట వినలేదు.
అది నేరుగా ఆ వ్యక్తి దగ్గరకు వెళ్లింది.
ఆ వ్యక్తి తన చేయి చాచాడు.
తాళం అతని అరచేతిలోకి వచ్చి పడింది.
చరణ్ కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
"నువ్వు... దీన్ని ఎలా నియంత్రిస్తున్నావు?"
ఆ వ్యక్తి చరణ్ వైపు చూస్తూ అన్నాడు...
"ఎందుకంటే ఇది మొదట నాదే."

---

భారతి ఒక్కసారిగా కళ్ళు మూసుకుంది.
దేవదత్త గట్టిగా అన్నాడు...
"అబద్ధం!"
ఆ వ్యక్తి నవ్వాడు.
"నిజంగా?"
అతను తాళం వెనుక భాగాన్ని తిప్పాడు.
దానిపై చెక్కి ఉన్న అక్షరాలు కనిపించాయి.
"అమరేంద్ర"
చరణ్ ఆ పేరును మెల్లగా చదివాడు.
"అమరేంద్ర..."
ఆ వ్యక్తి తల ఊపాడు.
"అవును."
"అది నా పేరు."
చరణ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
"అయితే..."
అతని గొంతు వణికింది.
"నువ్వే నా తండ్రివా?"
అమరేంద్ర కళ్ళలోని నీలి కాంతి ఒక్కసారిగా తగ్గింది.
కొన్ని క్షణాలు...
అతని ముఖంలో ఒక బాధ కనిపించింది.
కానీ...
భారతి వెంటనే ముందుకు వచ్చింది.
"లేదు!"
చరణ్ ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు చూశాడు.
"అమ్మా?"
భారతి కళ్ళలో కన్నీళ్లు.
"అతను..."
ఆమె మాటలు వణికాయి.
"అతను నీ తండ్రి కాదు."

---

అమరేంద్ర ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది.
అతను ప్రశాంతంగా అడిగాడు...
"అయితే ఎవరు?"
భారతి మౌనంగా ఉంది.
చరణ్ ఇప్పుడు పూర్తిగా అయోమయంలో ఉన్నాడు.
"ఇప్పటివరకు నువ్వు నా తండ్రి బతికే ఉన్నాడని చెప్పావు."
"అతను గుహలో ఉన్నాడని కూడా చెప్పావు."
అతను అమరేంద్ర వైపు చూపించాడు.
"ఇప్పుడు ఇతను కాదంటున్నావు."
చరణ్ గొంతులో ఆవేదన పెరిగింది.
"అయితే నా తండ్రి ఎవరు?"
దేవదత్త నెమ్మదిగా ముందుకు వచ్చాడు.
"చరణ్..."
"ఇప్పుడు నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను."
కానీ...
అమరేంద్ర ఒక్కసారిగా నవ్వాడు.
"నువ్వా నిజం చెప్పేది?"
దేవదత్త అతని వైపు కోపంగా చూశాడు.
"మూసుకుని ఉండు!"
అమరేంద్ర కళ్ళు నీలంగా మెరిశాయి.
"నువ్వు ఆ రాత్రి చేసిన పని గురించి చెబుతావా?"
భారతి ముఖం తెల్లబడింది.
విక్రమ్ కూడా ఒక్కసారిగా దేవదత్త వైపు చూశాడు.
"దేవదత్త..."
అతను నెమ్మదిగా అడిగాడు.
"అతనికి ఆ విషయం కూడా తెలియదా?"

---

చరణ్ చుట్టూ చూశాడు.
"ఏ విషయం?"
ఎవరూ సమాధానం చెప్పలేదు.
అతని కోపం పెరగసాగింది.
కానీ...
ఈసారి చరణ్ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
కొన్ని క్షణాలు లోతుగా ఊపిరి తీసుకున్నాడు.
తల్లి నేర్పిన మాట గుర్తు చేసుకున్నాడు.
"కోపం వచ్చినప్పుడు శక్తిని ఆపడానికి ప్రయత్నించకు..."
"ముందు మనసును ప్రశాంతం చేసుకో."
చరణ్ కళ్ళు తెరిచాడు.
అతని నుదుటిపై ఉన్న కాంతి మెల్లగా తగ్గింది.
దేవదత్త ఆశ్చర్యంగా అతన్ని చూశాడు.
"ఇప్పుడు చెప్పండి."
చరణ్ స్వరం ప్రశాంతంగా ఉంది.
"నిజం ఏదైనా నేను వింటాను."

---

అప్పుడే...
అమరేంద్ర చేతిలో ఉన్న తాళం ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది.
అతను దాన్ని కింద పడేశాడు.
ధామ్!
భూమి స్వల్పంగా కంపించింది.
ముందు ఉన్న రహస్య మార్గం నుంచి...
నల్లటి పొగ బయటకు రావడం ప్రారంభమైంది.
విక్రమ్ భయంతో వెనక్కి తగ్గాడు.
"లేదు..."
దేవదత్త ముఖం మారిపోయింది.
"ఇంకా తెరుచుకోలేదు అనుకున్నాను."
చరణ్ అడిగాడు...
"ఏంటి అది?"
అమరేంద్ర మొదటిసారి గంభీరంగా అన్నాడు...
"కాలనేత్ర ద్వారం."
భారతి వెంటనే చరణ్ చేతిని పట్టుకుంది.
"మనకు ఇక్కడ ఉండకూడదు."
అమరేంద్ర ఆమె వైపు చూశాడు.
"ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం నువ్వు కూడా ఇదే అన్నావు."
భారతి కళ్ళలో కోపం.
"ఎందుకంటే ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం నువ్వు మమ్మల్ని మోసం చేశావు."
అమరేంద్ర ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగా నిలిచాడు.
తర్వాత...
"అది నేనా చేశాను?"
అని అడిగాడు.
భారతి ముఖం మారిపోయింది.
"ఏమన్నావు?"
అమరేంద్ర తన తలను పట్టుకున్నాడు.
అతని కళ్ళలో నీలి కాంతి మళ్లీ పెరిగింది.
"నా జ్ఞాపకాలు..."
అతను బాధతో అన్నాడు.
"అవి నా జ్ఞాపకాలే కాదేమో."

---

చరణ్ ఒక్కసారిగా అతని వైపు చూశాడు.
"అంటే?"
అమరేంద్ర నెమ్మదిగా చరణ్ దగ్గరకు వచ్చాడు.
ఈసారి...
భారతి అతన్ని ఆపడానికి ప్రయత్నించలేదు.
అతను చరణ్ నుదుటిపై ఉన్న గుర్తును చూశాడు.
అతని ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
"ఇది..."
చరణ్ అడిగాడు.
"ఏమైంది?"
అమరేంద్ర వెనక్కి తగ్గాడు.
అతని చేతులు వణికాయి.
"ఇది నీ శక్తి గుర్తు కాదు."
అందరూ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యారు.
దేవదత్త కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
"అమరేంద్ర...!"
కానీ అతను తన మాట కొనసాగించాడు.
"ఇది ఒక తాళం."
చరణ్ నుదుటిపై ఉన్న గుర్తు...
ఒక్కసారిగా కాలనేత్రం తాళంతో ఒకే కాంతిలో మెరుస్తోంది.
అమరేంద్ర నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"కాలనేత్ర ద్వారాన్ని తెరవడానికి చివరి తాళం..."
అతని చూపు చరణ్‌పై పడింది.
"నువ్వే, చరణ్."
అప్పుడే...
భూమిలోని రహస్య ద్వారం నుంచి ఒక భయంకరమైన గాలి బయటకు వచ్చింది.
అందరూ వెనక్కి ఎగిరిపడ్డారు.
చరణ్ మాత్రమే...
ఆ కాంతి ముందు నిలబడి ఉన్నాడు.
అతని చెవుల్లో...
ఒక కొత్త స్వరం వినిపించింది.
ఈసారి...
అది తన తండ్రి స్వరం కాదు.
"చరణ్..."
"నన్ను బయటకు తీసుకురా."
చరణ్ ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాడు.
ద్వారం లోపల...
ఒక భారీ కన్ను నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.
కొనసాగుతుంది...