Adultery கொழுந்தன் கொடுத்து வச்சவன்

[Nsme]

காலை உணவு முடிந்து, விக்கியும் தினேஷும் அவரவர் அறைகளுக்குச் சென்றனர். தினேஷ், மாலை கல்யாணத்திற்குச் செல்வதற்காகத் தன் ஆடைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அயர்ன் செய்துகொண்டிருந்தான். கீழே ஹாலில், திவ்யா தன் குழந்தைகளுடன் நேரத்தைச் செலவிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

மணி 11:30 வாக்கில், சந்தியாவும், அவளது அத்தை, மாமாவும் வீடு திரும்பினர். ஹாலில் சிறிது நேரம் திவ்யாவுடன் பொதுவாகப் பேசிவிட்டு, சந்தியா தன் அறைக்குச் சென்றாள். அத்தை ஓய்வெடுக்கச் செல்ல, திவ்யா மதியச் சமையல் வேலையில் இறங்கினாள்.

சந்தியா தன் அறைக்குச் சென்றபோது, விக்கி லேப்டாப்பில் ஏதோ வேலையில் மூழ்கியிருந்தான்.

"இன்னைக்குமா வொர்க்?" என்று கேட்டாள் சந்தியா.

"கொஞ்சம் முடிக்க வேண்டி இருக்கு," என்றான் விக்கி, லேப்டாப்பிலிருந்து கண்களை எடுக்காமல்.

சந்தியா வார்ட்ரோப்பைத் திறந்து ஒரு நைட்டியை எடுத்து அருகில் வைத்துவிட்டு, தான் அணிந்திருந்த குர்தியைக் கழற்றினாள். இப்போது அவள் வெறும் பிரா மற்றும் லெக்கின்ஸுடன், விக்கிக்கு எதிரே கட்டிலில் அமர்ந்தாள். அவளது எடுப்பான மார்பகங்களும், வெண்ணெய் நிற வயிறும் விக்கியின் கவனத்தைச் சிதறடித்தன.

அவன் லேப்டாப்பை மூடி வைத்துவிட்டு, அவளை ஒருவிதக் கிறக்கத்தோடு பார்த்தான்.

"என்ன முடிவு பண்ணியிருக்க?" என்று நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தாள் சந்தியா.

விக்கி சற்றே தயங்கி, "உனக்கு உண்மையிலேயே இதுல சம்மதமா சந்தியா?" என்று கேட்டான்.

"அதுக்குத்தான் நான் எப்படிப் பழிவாங்குவேன்னு நேத்தே உன்கிட்ட சொல்லிட்டேனே. அதனால எனக்கு ஓகே தான்."

"ஆனா... திவ்யா அண்ணிகிட்ட எப்படிச் சம்மதம் வாங்குவ? எனக்கு ஒரே குழப்பமா இருக்கு."

சந்தியா லேசாகச் சிரித்தாள். "அதை என்கிட்ட விட்டுடு. நீ அதைப் பத்திக் கவலைப்படாத."

விக்கி அவளை உற்றுப் பார்த்தான். "உன்னோட பழிவாங்குறதுல, எனக்குக் கொஞ்சம் கிளாரிட்டி (Clarity) வேணும். எனக்குத் தெரியாம நீ எதுவும் பண்ணக் கூடாது. அப்புறம், அதுக்கு நீ சூஸ் பண்ற பார்ட்னர் (Partner), நம்ம தெரிஞ்சவங்க சர்க்கிள்ல (Circle) இருந்து யாரும் இருக்கக் கூடாது."

சந்தியா அவனது பயத்தைப் பார்த்துத் தனக்குள் சிரித்துக்கொண்டாள். "கண்டிப்பா உன்னைப் பார்க்க வெச்சுட்டுத்தான் நான் பண்ணுவேன். டோன்ட் வொர்ரி (Don't worry). உனக்குத் தெரியாம வெளியில வேற யாருடையவும் நான் செக்ஸ் வெச்சுக்க மாட்டேன். ஐ ப்ராமிஸ் (I promise)."

அவள் ஒரு நொடி நிறுத்திவிட்டு, ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் தொடர்ந்தாள். "முடிஞ்சா... நான் ஒரு த்ரீஸமுக்கு (Threesome) ட்ரை பண்ணுவேன். எனக்குத் தெரியாத ரெண்டு ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் (Strangers) கூட."

இதைக் கேட்டதும் விக்கிக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. "த்ரீஸமா? இதெல்லாம் அநியாயம் சந்தியா!"

"எது? நீ உன் அண்ணியை ஓக்குறதை விடவா இது அநியாயம்?" என்று கேட்டாள் சந்தியா. "அப்படியே உன்னை ஒருத்தன், 'இன்னொரு பொண்ணுகூட த்ரீஸம் பண்ணலாம் வா'ன்னு கூப்பிட்டா நீ போயிடுவியா?"

விக்கி ஒருவித அருவருப்பான முகபாவனையைக் காட்டினான். "ச்சீ..."

"புரியுதுல்ல? அந்த மாதிரி ஒரு சூழலை அமைக்கிறது ரொம்பக் கஷ்டம். ஆனா... ஐ வில் ட்ரை (I will try). சரி, நீ இன்னும் உன் முடிவைச் சொல்லலை. வேற ஏதாவது கண்டிஷன்ஸ் இருக்கா?"

"இல்லை," என்றான் விக்கி.

"சோ... எந்த ஆப்ஷன் சூஸ் பண்ற?"

விக்கி சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்தான். அவனது மனப்போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. அவனது ஆசை வென்றது. "ஆப்ஷன் 1."

"ஓகே," என்று அமைதியாகச் சொல்லிவிட்டு, சந்தியா கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள்.

ஆனால், அவள் ஆழ்மனதில் ஒரு சின்ன வருத்தம் எட்டிப் பார்த்தது. 'இவன் ஆப்ஷன் 2 சூஸ் பண்ணியிருக்கக் கூடாதா? தன் ஆசைக்காக என்னையும் தாரை வார்க்கத் துணிஞ்சுட்டானே' என்ற ஒரு ஏமாற்றமும் அவளுக்குள் இருந்தது. ஆனால், எல்லாம் எல்லை மீறிப் போய்விட்டது என்பதை அவள் உணராமல் இல்லை. விக்கியை எப்படி வழிக்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பது தனக்கு நன்றாகத் தெரியும், அதைத்தான் செய்வேன் என்று மனதிற்குள் உறுதியெடுத்துக்கொண்டாள்.

கட்டிலிலிருந்து எழுந்த அவள், தன் லெக்கின்ஸை மெதுவாக உருவினாள். இப்போது அவள் வெறும் பிரா மற்றும் பேன்ட்டியுடன் நின்றாள். அவளது முழுமையான அழகைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த விக்கி, கிறக்கமாக அவளைப் பார்த்து, "இப்போதான் எல்லாம் ஒரு முடிவுக்கு வந்துருச்சே... அதனால... இப்போ..." என்று இழுத்தான். அவனது கைகள் அவளைத் தீண்ட நீண்டன.

சந்தியா சடாரென்று விலகினாள். "டோன்ட் டேர் டு டச் மீ நவ் (Don't dare to touch me now)," என்று கோபமாகக் கூறிவிட்டு, நைட்டியை வேகமாக அணிந்துகொண்டாள்.

விக்கிக்கு அவமானம் பிடுங்கித் தின்றது. "ஏன் இப்படி கோபப்படுற? நான் இன்னொரு விஷயம் சொல்ல மறந்துட்டேன். நீ இதை காலத்துக்கும் சொல்லி குத்திக் காட்டுவேன்னா, எனக்கு எதுவும் வேண்டாம்."

சந்தியா சற்று நிதானித்தாள். "நான் எப்பவும் குத்திக் காட்ட மாட்டேன். அதே மாதிரி, நீயும் குத்திக் காட்டக் கூடாது. நான் கத்தினதுக்கு... சாரி," என்று சற்றுச் சமாதானமாகச் சொல்லிவிட்டு, கட்டிலில் சாய்ந்து படுத்தாள்.

விக்கி பெருமூச்சு விட்டு, மீண்டும் லேப்டாப்பைத் திறந்து தன் வேலையைத் தொடர்ந்தான். அவனது மனதுக்குள், இரவு திவ்யாவுடன் நடக்கப்போகும் காமக் கூத்துக்கான கற்பனைகள் ஓடத் தொடங்கியிருந்தன.

மதிய உணவு முடிந்தது. மாமா வீட்டு விசேஷத்துக்குச் செல்வதற்காக அம்மாவும், அப்பாவும், தினேஷும் தயாராகினர்.

சரியாக 3:30 மணி வாக்கில் விக்கி ஏற்பாடு செய்திருந்த கார் வந்தது.

திவ்யாவும் சந்தியாவும் விக்கியும் அவர்களை வாசல் வரை வந்து வழியனுப்பி வைத்தனர். "பத்திரமாப் போயிட்டு வாங்க அத்தை," என்றாள் சந்தியா. "சாப்பிட்டுட்டு மாத்திரையை மறக்காமப் போட்டுக்கோங்க," என்று திவ்யா அக்கறையுடன் கூறினாள்.

முன் சீட்டில், டிரைவருக்கு அருகில் அம்மா அமர்ந்துகொண்டார். பின் சீட்டில், டிரைவருக்குப் பின்னால் அப்பாவும், அம்மாவுக்குப் பின்னால் தினேஷும் அமர்ந்துகொண்டனர். கார் புறப்பட்டது.

சிறிது தூரம் சென்றதும், அம்மா அப்பாவைப் பார்த்துப் பேச்சை ஆரம்பித்தார்.

"நம்ம திவ்யா, நமக்கு மருமகளா வந்ததுக்கே நாம கொடுத்து வெச்சிருக்கணும்ங்க. அவ ஒரு தங்கமான பொண்ணு. ஆனா நம்ம சந்தியா, அவளுக்கு மேல ஒரு சொக்கத் தங்கமா இருக்கா," என்று அம்மா பெருமையுடன் கூறினார்.

அப்பா அதை ஆமோதித்தார். "இருக்காதா பின்னே? அவங்க குடும்பம் அப்படிப்பட்ட குடும்பம். சந்தியாவோட அப்பாவும் சரி, ஊர்ல அவங்க தாத்தாவும் சரி... எவ்வளவு நாணயமானவங்க தெரியுமா?"

அம்மா பழைய நினைவுகளில் மூழ்கினார். "தெரியாதாங்க எனக்கு? நீங்க ஆக்சிடென்ட் ஆகிப் படுத்த படுக்கையா இருந்தப்போ, ட்ரீட்மென்ட்டுக்காக ஊர்ல நம்ம நிலத்தை விக்க முடிவு பண்ணோம். அப்போ சந்தியாவோட தாத்தாதான், 'நிலத்தை விக்க வேணாம்'னு சொல்லி, அவசரத்துக்கு ஒரு பெரிய தொகையைக் கடனா கொடுத்தார். அதுமட்டுமில்லாம, நம்ம நிலத்துக்கும் சேர்த்து அவரே விவசாயம் பார்த்து, நமக்குச் சேர வேண்டிய பங்கைச் சரியாக் கணக்குப் பண்ணித் தவறாமக் கொடுத்தார். அவங்க மட்டும் அன்னைக்கு அப்படி உதவி பண்ணலைன்னா, நம்ம குடும்பம் எப்படித் தலையெடுத்திருக்க முடியும்?"

அப்பா தொடர்ந்தார். "ஊர்ல அவங்க குடும்பத்துக்கு எவ்வளவு மரியாதை தெரியுமா? சந்தியாவோட தாத்தா, திருவிழா சமயத்துல கோயில்ல மைக் வெச்சு மகாபாரதம் படிப்பாரு. அவரு அந்தக் கதையெல்லாம் சொல்றதைக் கேட்கும்போது, அப்படியே நமக்கு மெய்சிலிர்த்துடும். சுத்துவட்டாரத்துல எங்க திருவிழா நடந்தாலும், அவரைத்தான் பாரதம் படிக்கக் கூப்பிடுவாங்க."

அம்மா மீண்டும் பேசினார். "நீங்க விக்கிக்கு சந்தியாதான் பொருத்தமா இருப்பான்னு முன்னாடியே சொன்னதாலதான், என் தம்பி அவனோட பொண்ணை விக்கிக்குக் கேட்டப்போ, நானே 'சரிவராது'னு சொல்லிட்டேன். அந்தக் கோபத்தை இன்னைக்கும் கல்யாணத்துல அவங்க காட்டுவாங்க பாருங்க."

அப்பா எச்சரிப்பது போல், "அதை விடு. நீ எதுவும் கோபமாப் பேசி அங்க சண்டை வளர்த்துடாத. போன மாதிரி, நாளைக்குக் காலையில சீக்கிரமாத் திரும்பி வந்துடுவோம்," என்றார்.

"சரிங்க," என்ற அம்மா, சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் தொடர்ந்தார். "சந்தியா விக்கிக்கு முடிவான பிறகு, சொந்தக்காரங்க சில பேரு, 'ஐ.டி (IT)-ல வேலை பாக்குற பொண்ணு வேணாம், அவங்கலாம் ரொம்ப மாடர்னா இருப்பாங்க, குடும்பத்துக்கு அடங்க மாட்டாங்க'னு சொன்னாங்க. நம்ம பையன் ஐ.டி-ல பெரிய பொசிஷன்ல (Position) இருக்கறதைப் பெருமையா சொல்ற நாம, நம்ம மருமக ஐ.டி-ல வேலை செய்றதை எப்படிக் குறையாச் சொல்ல முடியும்? அதனாலதான் சந்தியாவே மருமகளா வரட்டும்னு ஸ்ட்ராங்கா நின்னேன்."

இவ்வாறாக, அம்மாவும் அப்பாவும் கார் பயணத்தில் தங்கள் மருமகள்களின் பெருமைகளைப் பேசிக்கொண்டே சென்றனர்.

பின் சீட்டில் அமர்ந்திருந்த தினேஷ், தன் இரண்டு அண்ணிகளைப் பற்றியும் தன் பெற்றோர் இவ்வளவு உயர்வாகவும், பாசமாகவும் பேசுவதைக் கேட்கக் கேட்க, அவனுக்குள் சற்று உறுத்தலும், அதே சமயம் அவர்கள் மீது அளப்பரிய காதலும் வந்தது. அவர்கள் குடும்பப் பெண்களாக எவ்வளவு சிறந்தவர்கள் என்பதையும், படுக்கையறையில் அவர்கள் எப்படிப்பட்ட காமதேவதைகள் என்பதையும் நினைத்து, அவன் மனம் ஒரு விசித்திரமான அமைதியை அடைந்தது.

கார் கிளம்பிச் சென்ற பின், அந்த வீட்டுக்குள் ஒரு விசித்திரமான அமைதி நிலவியது.

சந்தியா, விக்கியைப் பார்த்து, "விக்கி, குழந்தைங்க ரொம்ப நேரமா போர் அடிக்குதுன்னு சொல்றாங்க. அவங்களைப் பக்கத்துல இருக்கிற பார்க்குக்குக் கூட்டிட்டுப் போயிட்டு வாங்களேன்?" என்று கூறினாள்.

வீட்டுக்குள் இருக்கும் இந்த இறுக்கமான சூழலில், அவனுக்கும் வெளியே செல்வது சற்று ஆறுதலாகப் பட்டது. "சரி, கூட்டிட்டுப் போறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, குழந்தைகளை அழைத்துக்கொண்டு விக்கி வெளியே கிளம்பினான்.

இப்போது வீட்டில் திவ்யாவும் சந்தியாவும் மட்டுமே.

இருவரும் திவ்யாவின் அறைக்குச் சென்றனர். உள்ளே நுழைந்ததும் சந்தியா நேராகச் சென்று திவ்யாவின் வார்ட்ரோப்பை (Wardrobe) திறந்தாள். அங்கிருந்த புடவைகளில், ஒரு அழகான அடர் சிவப்பு நிறச் சேலையையும், அதற்குப் பொருத்தமான ஒரு லோ-நெக் (Low-neck) ஜாக்கெட்டையும் தேர்ந்தெடுத்து எடுத்தாள். அதை திவ்யாவின் கட்டிலில் வைத்துவிட்டு, "அக்கா, சாயங்காலம் குளிச்சுட்டு, இந்தப் புடவையைக் கட்டிக்கோங்க," என்றாள்.

திவ்யா அந்தப் புடவையைப் பார்த்துவிட்டு, சந்தியாவை ஒருவிதத் தயக்கத்தோடு பார்த்தாள்.

"சந்தியா... நீ நல்லா யோசிச்சுட்டியா? உன்னால எப்படி முழு மனசோட இதுக்குச் சம்மதிக்க முடியுது? இதனால உன் மனசு பாதிக்காதா சந்தியா?" என்று உண்மையான கவலையோடு கேட்டாள்.

சந்தியா ஒரு மெல்லிய பெருமூச்சு விட்டாள். "மனசு பாதிக்கத்தான் அக்கா செய்யும். ஒரு பொண்டாட்டிக்கு அது ரொம்பக் கஷ்டமான விஷயம்தான். ஆனா... அந்த வலியிலிருந்து நான் வெளிய வந்துடுவேன். எனக்கு அந்தப் பக்குவம் இருக்கு."

திவ்யா கட்டிலில் அமர்ந்துகொண்டாள். "என்னவோ தெரியலை சந்தியா... என் மனசு ரொம்ப அலைமோதுது. ஒரு மாதிரி பதற்றமாவே இருக்கு."

சந்தியா அவள் அருகில் சென்று தோளில் கை வைத்தாள். "பரவாயில்லை அக்கா. சில சமயத்துல மனசு இந்த மாதிரி அலைபாயறதும் நல்லதுதான். அதையும் அனுபவிக்கணும்."

திவ்யா அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். "இன்னொரு விஷயம் சந்தியா... நீ வற்புறுத்தினதால மட்டும்தான் நான் இதுக்குச் சம்மதிக்கலை. அன்னைக்குத் துணி எடுக்கும்போது வழுக்கி விக்கி மேல விழுந்தப்போ... எனக்குள்ளயும் அவன் மேல ஒரு சின்ன சலனம் வந்துச்சு. அதையும் நான் ஒத்துக்கணும்."

சந்தியா புன்னகைத்தாள். "எனக்குத் தெரியும் அக்கா. அதான் உங்க கண்ணுல அந்த நெருப்பைப் பார்த்தேனே."

"ஆனா, அதுக்காக நான் இஷ்டத்துக்கு, அவன் ஆசைப்பட்ட மாதிரியெல்லாம் நடந்திருக்க மாட்டேன்," என்று திவ்யா உறுதியாகச் சொன்னாள்.

"அதுவும் எனக்குத் தெரியும் அக்கா. நீங்க கவலைப்படாதீங்க. சரி, இப்போ நீங்க கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுங்க. விக்கி குழந்தைங்களைக் கூட்டிட்டு வர்றதுக்குள்ள, நானும் போய் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுக்குறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, சந்தியா தன் அறைக்குச் சென்றாள்.

காரில்...

அம்மாவும் அப்பாவும் பேசி முடித்து அமைதியானவுடன், கார் டிரைவர் மெதுவாகப் பாடல்களை ஒலிக்கச் செய்தார்.

'சத்ரியன்' படத்தின் அந்தப் பாடல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது.

"மலையில் யாரோ மனதோடு பேச...
மார்கழி வாடை மெதுவாக வீச..."

பின் சீட்டில் அமர்ந்திருந்த தினேஷுக்கு, இந்தப் பாடல் வரிகள் அவனது இதயத்தைக் கிழிப்பது போல இருந்தது. இரண்டு அண்ணிகளின் நினைவுகளும், அவர்கள் இல்லாத இந்த இரவு எப்படிப் போகப் போகிறது என்ற ஏக்கமும் அவனை வாட்டியது.

இந்த வாரம் முழுவதும், அந்த இரண்டு அண்ணிகளோடு அவன் கழித்த இரவுகள்... திவ்யா அண்ணியின் அரவணைப்பு, சந்தியா அண்ணியின் வழிகாட்டுதல்... எல்லாம் அவன் கண்முன் வந்து சென்றன. இன்று இரவு திவ்யா அண்ணி தன் குழந்தைகளுடன் அந்த அறையில் படுத்துக்கொள்வாள். சந்தியா அண்ணி, விக்கி அண்ணனுடன் தூங்குவாள்... என்று அவன் எண்ண அலைகள் ஓடின.

ஆனால், சந்தியா அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்கள் அவனை மனதளவில் கட்டுக்கோப்பாக வைத்திருந்தன. 'அண்ணன் செக்ஸ் லைஃப்ல நீ தலையிடக் கூடாது' என்று அவள் சொன்ன வார்த்தைகள் அவனை நிதானப்படுத்தின. அவன் அதற்கு மேல் விக்கியைப் பற்றி எதுவும் நினைக்கவில்லை. ஆனால், அவன் எண்ணம் முழுவதும் அந்த இரண்டு தேவதைகளைச் சுற்றியே வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தது.

"வருவான் காதல் தேவன் என்று காற்றும் கூற,
வரட்டும் வாசல் தேடி இன்று காவல் மீற..."

அந்தப் பாடலின் சரணம் காரின் ஏசி காற்றில் மிதந்து வந்து தினேஷைத் தாலாட்டியது.

அதே மாலை வேளையில், தன் அறையில் தனியாகப் படுத்திருந்த திவ்யாவால் உறங்க முடியவில்லை. அவள் கட்டிலில் இப்படியும் அப்படியுமாகப் புரண்டு புரண்டு படுத்துக்கொண்டிருந்தாள். இன்று இரவு நடக்கப் போகும் அந்த மோக நிகழ்வுகளை எண்ணி... அவளது முகம் முழுவதும் காமத்தாலும், வெட்கத்தாலும் சிவந்திருந்தது....

"தேகம் பூத்ததே ஓஓஓ... மோகம் வந்ததோ...
மோகம் வந்ததும் ஓஓஓ.... மௌனம் வந்ததோ..."

மாலை சற்று சாய்ந்ததும், சந்தியா கட்டிலிலிருந்து எழுந்தாள்.

"நான் சமைக்கப் போறேன். நீ குளிச்சுட்டுச் சாப்பிட வா," என்று விக்கியிடம் சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்தாள். மாடியில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளிடம், "சாப்பிட என்ன வேணும்டா குட்டீஸ்?" என்று கேட்டுக்கொண்டே அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு கீழே கிச்சனுக்குச் சென்றாள்.

சிறிது நேரத்தில், விக்கி குளித்துவிட்டு, ஒரு ட்ராக் பேன்ட் மற்றும் டி-ஷர்ட் அணிந்து கீழே வந்தான். சந்தியா இன்னும் டிபன் செய்துகொண்டிருக்க, விக்கி குழந்தைகளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான். சமையல் முடிந்ததும், சந்தியா டைனிங் டேபிளில் அமர்ந்து குழந்தைகளுக்குப் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள். விக்கியும் அமர்ந்து சாப்பிட்டான்.

அப்போது... மாடிப்படிகளில் ஒரு சலசலப்பு.

எல்லோரும் திரும்பிப் பார்த்தனர். மாடிப்படிகளிலிருந்து திவ்யா இறங்கி வந்துகொண்டிருந்தாள்.

சந்தியா எடுத்துக்கொடுத்த அந்த அடர் சிவப்பு நிறச் சேலையையும், அதற்கு மேட்ச்சான லோ-நெக் ஜாக்கெட்டையும் அணிந்திருந்தாள். கண்களில் லேசான மை, உதடுகளில் லிப்ஸ்டிக் என அவளது அலங்காரம் மிக நேர்த்தியாக இருந்தது. சேலையின் முந்தானை அவளது இடுப்பு வளைவை அப்பட்டமாகக் காட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவள் ஒரு சாதாரண குடும்பப் பெண்ணிலிருந்து, ஒரு பேரழகியாக உருமாறியிருந்தாள்.

விக்கியும் சந்தியாவும் அவளைப் பார்த்து ஒரு கணம் வாயடைத்துப் போயினர்.

சந்தியா உடனே எழுந்து சென்று, அவளை ஆசையாகக் கட்டியணைத்தாள். "அக்கா... என்ன அழகுக்கா நீங்க! கண்ணே பட்டுடும்," என்றாள்.

விக்கி கண்களை விரிய வைத்துக்கொண்டு, "செமையா இருக்கீங்க அண்ணி..." என்றான். அவனது குரலில் கிறக்கம் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

மூவரும் ஒருவிதமான அமைதியோடு உணவருந்தினர்.

சாப்பிட்டு முடிந்ததும், அனைவரும் மேல் தளத்துக்குச் சென்றனர்.

சந்தியா விக்கியிடம், "நான் கொஞ்ச நேரம் அக்கா ரூம்ல இருந்துட்டு, குழந்தைங்க தூங்கின அப்புறம் வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு திவ்யாவின் அறைக்குச் சென்றாள்.

விக்கி தன் அறைக்குச் சென்றான். கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தவனுக்கு, தான் அணிந்திருந்த ட்ராக் பேன்ட் மற்றும் டி-ஷர்ட் ரொம்பவும் 'அண்டர்-டிரெஸ்ட்டாக' (Under-dressed) தோன்றியது. திவ்யா அவ்வளவு அழகாகச் சேலையில் வரும்போது, தான் இப்படி இருக்கக் கூடாது என்று நினைத்தான். உடனே அலமாரியைத் திறந்து, ஒரு வெள்ளை நிறப் பட்டு வேட்டியும், வெள்ளைச் சட்டையும் எடுத்து அணிந்துகொண்டான். தலைமுடியை நேர்த்தியாக வாரி, பர்ஃபியூம் (Perfume) அடித்துக்கொண்டான்.

அறையைச் சற்றுச் சுத்தம் செய்துவிட்டு, கட்டிலின் நடுவில் அமர்ந்து சந்தியா மற்றும் திவ்யா அண்ணிக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு யுகமாகச் சென்றது. நெஞ்சு படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது.

சிறிது நேரத்தில், அறைக்கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.

முதலில் சந்தியா உள்ளே வந்தாள். அவளுக்குப் பின்னால், ஒருவிதமான வெட்கத்துடன் திவ்யா மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தாள்.

சந்தியா, வேட்டிச் சட்டையில் அமர்ந்திருந்த விக்கியைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள். "என்னடா, புது மாப்பிள்ளை மாதிரி உட்கார்ந்திருக்க? தெரிஞ்சிருந்தா நான் ஒரு பால் சொம்போட வந்திருப்பேனே!"

விக்கி அசடு வழிந்தான்.

சந்தியா, திவ்யாவின் கைகளைப் பிடித்து இழுத்து வந்து, கட்டிலருகே நின்றுகொண்டிருந்த விக்கியின் முன்னே நிறுத்திவிட்டு விலகினாள். பிறகு, எதிரே இருந்த ஒரு நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டு, அவர்கள் இருவரையும் நேருக்கு நேர் பார்க்கும் விதமாக அமர்ந்துகொண்டாள்.

விக்கி மெதுவாகத் தன் வலது கையை நீட்டி, திவ்யாவின் இடது கையைச் சற்றே தடவினான். அவள் சிலிர்த்தாள். அவன் கை அப்படியே கீழிறங்கி, அவளது சேலை இடைவெளியில் தெரிந்த அந்த வெண்ணெய் இடுப்பில் அழுத்தமாகப் பதிந்து, அவளைத் தன்பக்கம் இழுத்தான். அவனது இடது கை, அவளது வலது தோளின் மீது, ஜாக்கெட்டின் விளிம்பில் மென்மையாக அமர்ந்தது.

திவ்யா வெட்கத்தில் தலைகுனிந்து சிரித்தாள். பின் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த சந்தியாவைப் பார்த்து லேசாகப் புன்னகைத்தாள்.

விக்கி, அவள் கண்களைப் பார்த்துக் கேட்டான். "உங்களுக்கு முழுச் சம்மதமா அண்ணி?"

திவ்யா வெட்கம் கலந்த குரலில், "சம்மதம் இல்லாமலா இவ்ளோ தூரம் இங்க இப்படி வந்து நிக்குறேன்?" என்றாள்.

அந்த வார்த்தைகள் விக்கியின் காதுகளில் தேனாய்ப் பாய்ந்தன. அவன் சற்றும் தாமதிக்காமல், அவளது இதழ்களைத் தன் உதடுகளால் கவ்வி, மிக ஆழமாக முத்தமிட ஆரம்பித்தான். திவ்யாவும் கைகளை அவன் கழுத்தில் வளைத்து, அவன் முத்தத்திற்கு முழுமையாக ஈடுகொடுத்தாள்.

இதை நாற்காலியில் அமர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த சந்தியாவின் முகத்தில் முதலில் ஒரு புன்னகை பூத்தது.

ஆனால், தன் புருஷன் வேறொரு பெண்ணை... அதுவும் தன் அண்ணியை அவ்வளவு ஆசையாக முத்தமிடுவதைப் பார்க்கப் பார்க்க... அவள் அடிவயிற்றில் ஒருவிதமான வலி கலந்த கிளர்ச்சி உருவானது. அவளது மனதுக்குள், பொறாமையா, காமமா என்று பிரிக்க முடியாத ஒரு காட்டுத் தீ பற்றத் தொடங்கியது. அவளது கைகள் நாற்காலியின் கைப்பிடியை இறுகப் பற்றின.