24-08-2026, 05:41 PM
(This post was last modified: 25-08-2026, 08:07 AM by venkujkc1984. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
Day 2 - RESORT
సాయంత్రం ఏడు గంటలు
రవి తన గదిలో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. కళ్ళు ఎర్రబడి, ముఖం చెమటతో తడిసి ఉంది. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉంది, కానీ అతని మనసులో తుఫాను నడుస్తోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు, భవిష్యత్తు భయం, ఇంకా అత్త మీద ఉన్న అణచలేని కోరిక—అన్నీ కలిసి అతన్ని నలిపేస్తున్నాయి.
మరో గదిలో వల్లీ కూడా అదే ఆలోచనలో ఉంది. రవి అన్ని సబ్జెక్ట్స్ లో ఫెయిల్ అవ్వడం ఆమెకు జీర్ణం కాలేదు. "పాపం, వాడి భవిష్యత్తు ఏమవుతుంది? ఆయన వాడి మీద ఎంత నమ్మకం పెట్టుకున్నారు. వాడి కెరీర్ నాశనం అయితే వాడు ఎలా బతకాలి?" అని ఆమె మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మెదులుతున్నాయి. ఆ బాధ, వాడి పట్ల ఉన్న జాలి, ఆపై ఉదయం నుంచి జరిగిన సంఘటనల మైకం కలిసి ఆమెను రవి గది వైపు అడుగులు వేయించాయి.
తలుపు మీద మెల్లని కనకం వినిపించింది. "రవీ..." వల్లీ గొంతు. "తలుపు తెరువు."
రవి లేచి తలుపు తెరిచాడు. అత్త నిలబడి ఉంది. ఆమె ముఖంలో ఆందోళన మరియు ఒక వింతైన గందరగోళం కనిపిస్తోంది. మధ్యాహ్నం జరిగిన సంఘటనల తర్వాత, అతని పరిస్థితి ఆమెను బాధపెడుతోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు అతని కెరీర్ను ఎలా దెబ్బతీస్తాయో ఆలోచిస్తూ ఆమెకు చాలా బాధగా ఉంది.
"రవీ... లోపలికి రానా? నువ్వు ఇలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది." అంది ఆమె మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా పక్కకి జరిగాడు. వల్లీ లోపలికి వచ్చి, అతని పక్కన మంచం అంచున కూర్చుంది.
"రవీ... నువ్వు చెప్పిన మాటలు... నేను ఆలోచిస్తున్నాను. నీ ఫెయిల్యర్ కి నేను కారణం అని నువ్వు అనుకోవడం నాకు బాధగా ఉంది. కానీ... చదువు ఇలా పాడయియిపోతే, మీ మావయ్య ఎంత బాధపడతారో నీకు తెలుసా?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... నీ చదువు ముఖ్యం. నీ భవిష్యత్తు ముఖ్యం. నువ్వు ఇలా ఫెయిల్ అవ్వడం నాకు కూడా ఇష్టం లేదు. కానీ... నేను ఏం చేయగలను? నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని."
ఆమె కాసేపు ఆగి, మళ్లీ మెల్లిగా “ఏమి చెప్పాలో తెలియటం లేదు. రవీ నీ వయసు అలాంటిదే రవీ. త్వరలో మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకో, అలాగే మంచి అమ్మాయిని చూసుకో, మరుక్షణం ఆ అమ్మాయినిచ్చి పెళ్లి చేసేస్తాం. నా మీది పిచ్చి మటు మాయమైపోతుంది.” అంది.
రవి మెల్లగా తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.
“లేదు అత్తా! నిజంగానే నువ్వు కావాలి! నువ్వే కావాలి! తప్పయినా ఒప్పయినా నువ్వు కావాలి!!” వాడిని తిరిగి మోహావేశం కమ్ముకుంది.
వల్లీ ముఖంలో ఆందోళన, ప్రేమ కనిపించాయి. "రవీ… ముందు నువ్వు ఇలా ఆకలితో అలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది. రా, కాస్త తిందువు గాని," అంది మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా తల వంచుకున్నాడు. వల్లీ అతని చేతిని పట్టుకుని డైనింగ్ వైపు తీసుకువెళ్ళింది. తన ప్రేమతో అతనికి భోజనం పెట్టింది. ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేశారు. ఆమె చూపిన ఆదరణ రవిలోని బాధను కొంచెం తగ్గించింది.
డిన్నర్ ముగిసిన తర్వాత కూడా రవి మనసులోని బాధ తగ్గలేదు. అతను మళ్ళీ గదిలోకి వచ్చి మంచం అంచున నిస్సత్తువగా కూర్చుని ఉన్నాడు. వల్లీకి అతని గురించి చాలా ఆందోళనగా ఉంది. వారు ఎంతో నమ్మకం పెట్టుకున్న రవి, ఇలా కుంగిపోవడం ఆమెను తట్టుకోలేకపోయింది.
మెల్లగా రవి గదిలోకి అడుగుపెట్టింది. "రవీ... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? డిన్నర్ అయింది కదా, ఇంకా ఇలాగే కూర్చున్నావా?" అంది ప్రేమగా.
రవి తలెత్తి చూశాడు. అతని కళ్ళలో నీళ్ళు మెదులుతున్నాయి. "అత్తా... నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. నా జీవితం అంతా చీకటిమయం అయిపోయింది," అన్నాడు గొంతు వణుకుతూ.
వల్లీ అతని పక్కన మంచం మీద కూర్చుని, అతని భుజం మీద చేయి వేసింది. "చిన్న విషయానికి ఇలా కుంగిపోకూడదు రవీ. ఫెయిల్ అయ్యావని భవిష్యత్తు ఆగిపోదు. మళ్ళీ ప్రయత్నించు. మావయ్య కూడా నీకు ఎంతో సపోర్ట్ చేస్తారు."
రవి మెల్లగా తలెత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. అతని కళ్ళలోని బాధ ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, తీవ్రమైన కామవాంఛగా మారుతోంది. "నాకు ప్రయత్నాలు చేయాలని లేదు అత్తా... నాకు నువ్వు కావాలి. నిన్ను పొందాలి," అన్నాడు పచ్చి కోరికతో.
వల్లీ షాక్ అయ్యింది. "ఏం మాట్లాడుతున్నావు రవీ? నీ చదువు, నీ కెరీర్? ఇలాంటి పాపపు ఆలోచనలు మానుకో."
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. "నా భవిష్యత్తు అంతా నీ లోనే ఉంది అత్తా. గత ఏడాదిగా పాఠాలు చదవలేదు... నీ అందమే కళ్ళనిండా. పరీక్ష రాసేటప్పుడు నీ శరీర వంపులే గుర్తొచ్చాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస లేదు. ప్రతి క్షణం నీ అందాలను ఊహించుకుంటూ నా చేతులతో నా కోరికలు తీర్చుకున్నాను. నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను!"
వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. అతని మాటల్లోని తీవ్రత, అతని కళ్ళలోని మంట ఆమెను భయపెట్టాయి, కానీ లోపల ఒక విచిత్రమైన మైకాన్ని కూడా కలిగించాయి.
రవి ఒక్కసారిగా ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆ కౌగిలింతలో అతని కన్నీళ్ళు ఆమె భుజం మీద పడ్డాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఆ సాన్నిహిత్యం, ఆమె శరీరం నుండి వచ్చే సువాసన రవిలోని మోహాన్ని, కోరికను మెల్లగా మళ్ళీ మేల్కొల్పాయి.
ఆవేశంగా తను మెల్లగా ఆమె కాళ్ళ దగ్గరకు జారి, ఆమె ఒడిలో తన తలను వాల్చాడు. కన్నీళ్లు ఇంకా కారుతూనే ఉన్నాయి. అతను ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. వల్లీ కొంతసేపు కదలలేదు. ఆపై నెమ్మదిగా అతని జుట్టులో వేళ్లు తిప్పడం మొదలుపెట్టింది. ఆ మృదువైన స్పర్శ రవికి మరింత మైకం కలిగించింది. ఆ స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.
“అత్తా… నీ చేతులు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో,” అన్నాడు మెల్లగా. “ఈ స్పర్శ నాకు కావాలి.”
“రవీ… చాలు. పడుకో,” అంది వల్లీ. కానీ ఆమె గొంతులో దృఢత్వం లేదు. వేళ్లు ఇంకా అతని జుట్టులోనే తిరుగుతున్నాయి.
రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం అతనికి చాలా దగ్గరగా ఉంది. ఆమె శ్వాస అతని పెదవుల మీద పడుతోంది. అతను కొంచెం ఎగబ్రాకి, ఆమె పొట్ట మీదికి ముఖం పెట్టాడు. మెత్తని ఆ కడుపు మీద తన బుగ్గను రుద్దుకున్నాడు. చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ మరింత గట్టిగా చుట్టుకున్నాయి.
పరిస్థితి గ్రహించిన వల్లీ రవి తలను మెల్లగా కిందకి పెట్టబోయింది. “వద్దు అత్తా! ఇలాగే ఉండనివ్వు! ఏమీ చెయ్యను.... పడుకుంటా నీ ఒడిలో పడుకుంటా..... ఇలాగే ఉండిపోతా ..... ” అన్నాడు. వల్లీ అప్పుడు “ఛ.ఛ! బుద్ధిగా మంచం మీద పడుకో... ఈ వయసులో అలాగే ఉంటుంది, సెటిల్ అయిపోయి పెళ్లి చేసేసుకున్నావంటే, ఇంక నీ భార్యతో అంతా నీ ఇష్టమే. అప్పుడు నేను అసలు గుర్తుకే రాను. వెధవ ఆలోచనలు మానేసి హాయిగా బజ్జో..” అంది. అంతే. వాడు ఆమెకు అభిముఖంగా పక్కకు తిరిగాడు.
తలను పవిట ఆచ్ఛాదన లేని మెత్తటి పొట్ట, పొత్తికడుపు ఉబ్బులకు అదిమిపెట్టి చేతులు ఆమె చుట్టూ చేర్చేసాడు. అతడి చర్యలు ఆమెలో కూడా చిన్న చిన్న ప్రకంపనల్ని కలిగిస్తున్నాయి. “వద్దు రవీ, ఇంత చెప్పినా వినవా, ఇలా పట్టేసుకుంటే ఎలా, వదులు రవీ, ఒళ్ళో తల పెట్టుకుని పడుకో అంతే, ఇంకేమీ చెయ్యకు” అని వాడి చేతులు విడిపించబోయింది.
వాడు బలంగా ఆమెను పట్టుకుని, “అత్తా ప్లీజ్ నేనేమీ చెయ్యటం లేదు కదా, ప్లీజ్ నన్ను పట్టుకోని పడుకోనివ్వు” అంటూ ఆమె ప్రయత్నాన్ని విరమింపచేశాడు. వాడి ఊపిరి వేడిగా ఆమె పొట్టను కాల్చేస్తోంది. అక్కడి నుండి ఆ సెగ దావానలం లాగ వల్లీ శరీరమంతా వ్యాపిస్తోంది. ఆమె శరీరంలో కూడా చిన్న చిన్న మార్పులు వస్తున్నాయి. ఆమె అతని చేతులను విడిపించే ప్రయత్నం మళ్లీ చేయలేదు.
కొంతసేపు అలాగే ఉన్నాడు రవి. ఆపై మెల్లగా ముఖం కిందికి జార్చాడు. ఆమె నాభి దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అతని శ్వాస ఆ నాభి మీద పడుతోంది.
“అత్తా… నీ నాభి చాలా అందంగా ఉంది,” అన్నాడు. చూపు ఆమె నడుము వైపు జారుతూ.
“రవీ…” ఆమె గొంతులో హెచ్చరిక ఉంది, కానీ బలహీనంగా.
ఆ భంగిమలో ఆమె ఎద అందాలు, బ్లౌజ్ బిగుతులో నుండి ఉబ్బుకు వచ్చిన ఆ పరువాల పొంగులు అతని కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి. ఆ దృశ్యం రవిలోని నిరాశను పూర్తిగా తుడిచేసి, స్థానంలో ఒక పిచ్చి కామవాంఛను నింపింది.
రవి లేచి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. చేయి ఆమె నడుము మీద వేశాడు. ఆమె శరీరం బిగుసుకుంది, కానీ తోసివేయలేదు.
కొంతసేపు అలాగే గడిచింది. రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం చాలా దగ్గరగా ఉంది. అతను ఒక చేయి ఆమె వెనుక నడుము వద్దకు తీసుకెళ్లి, మరో చేయి ఆమె భుజం మీద ఉంచాడు. మెల్లగా, చాలా నెమ్మదిగా ఆమెను వెనక్కి వాల్చడం మొదలుపెట్టాడు.
వల్లీ మొదట బిగుసుకుంది. శరీరం కాస్త గట్టిపడింది.
“రవీ… ఏమిటి? ఇలా ఎందుకు చేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.
“ఏమీ లేదు అత్తా… కాస్త పడుకో. నీ ఒడిలో తల పెట్టుకుని ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది. నేను నీ పక్కనే ఉంటాను,” అన్నాడు మెత్తగా, గొంతు మరింత మెత్తబడి.
అతను బలవంతం చేయలేదు. కేవలం నిరంతరం, ప్రేమగా, మెల్లగా ఒత్తిడి తీసుకువస్తున్నాడు. ఆమె భుజాన్ని వెనక్కి నెడుతూ, నడుము వద్ద ఉన్న చేతితో ఆమెను సపోర్ట్ చేస్తూ, కాస్త కాస్తగా వాల్చాడు. వల్లి రెండుసార్లు కాస్త ఎదురు నిలబడినట్టు అనిపించింది. ఆమె చేయి అతని చేతిని పట్టుకుని ఆపాలని ప్రయత్నించింది.
“రవీ… వద్దు… ఇలా కాదు…” అని మెల్లగా అన్నది.
కానీ అతని చేతుల వెచ్చదనం, అతని కళ్ళలోని నిస్సహాయత, అతని మెల్లని మాటలు ఆమె ప్రతిఘటనను కరిగించాయి. మెల్లగా ఆమె వెనుక మంచం మీద అనింది. రవి ఒక చేయి ఆమె తల కింద పెట్టి, మరో చేతితో ఆమె నడుము పట్టుకుని, పూర్తిగా పడుకోబెట్టాడు. ఆమె తల దిండు మీద పడింది. చీర కొంచెం జరిగి, ఆమె నడుము, నాభి కాస్త బయటపడ్డాయి.
రవి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. కాళ్లు మడతపెట్టి, ఆమెను తల నుంచి కాళ్ల వరకు మెల్లగా చూశాడు. జుట్టు, ముఖం, మెడ, చీర వెనుక జాకెట్టులోని వక్షోజాల ఆకారం, వయ్యారి నడుము, అతడి కోసం పక్కకు జరిగిన చీర కింద కనిపిస్తున్న నాభి, తొడల ఆకృతి—అన్నీ అతని కళ్ళలో నిండాయి. అతను కొంతసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం చూస్తూ ఉన్నాడు.
వల్లీ కళ్ళు తెరిచి అతడిని చూసింది.
“రవీ… నేను చెప్పేది వింటున్నావా? నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టాలి. ఈ సంవత్సరం ఫెయిల్ అయ్యావు. రేపటి నుంచి మళ్లీ చదవడం మొదలుపెట్టు. మంచి మార్క్స్ తెచ్చుకో. మంచి ఉద్యోగం రావాలి.” అన్నది.
రవి తల ఊపాడు.
“అలాగే అత్తా… విన్నాను. ,” అన్నాడు. కానీ అతని కళ్ళు ఆమె ముఖం మీద కాకుండా, ఆమె నడుము, నాభి వైపు జారుతున్నాయి.
వల్లీ మళ్లీ మాట్లాడసాగింది.
“నీకు ఇంకా చాలా సమయం ఉంది. కష్టపడితే ఎంతైనా సాధించవచ్చు. ఈ పిచ్చి ఆలోచనలు మానేసి, చదువు మీద దృష్టి పెట్టు. నాకు నీ మీద నమ్మకం ఉంది.”
రవి “అవును అత్తా” అన్నాడు.
అతని కుడి చేయి మెల్లగా కదిలింది. ఆమె నడుము మీద పడింది. వేళ్లు నెమ్మదిగా నాభి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. చుట్టూ… చుట్టూ… మెల్లగా. ఆపై అతని చూపుడు వేలు ఆ నాభి లోతులోకి మెల్లగా జారింది. లోపలి గోడలను తాకుతూ, మరింత లోతుగా వృత్తాలు గీస్తూ ఉంది.
వల్లీ మాటలు కొంచెం ఆగాయి. ఆమె శ్వాస మారింది. ఆమె తన ఎడమ చేయి రవి చేతి మీద ఉంచింది.
అతని చేతిని పట్టుకుని, మరింత లోతుకు వెళ్లకుండా ఆపాలని ప్రయత్నించింది.
“రవీ… చాలు. అది వద్దు. ముందు నా మాట విను. నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టు. ఈ విషయాలు మర్చిపో. నీ కెరీర్ ముఖ్యం,” అన్నది. ఆమె చేయి అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, పైకి లాగాలని ప్రయత్నించింది.
కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతను ఆమె చేతిని అలాగే ఉంచుకుని, తన వేలిని ఇంకా మెల్లగా, లోతుగా కదిలించాడు. నాభి లోపల వృత్తాలు గీస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉంది, కానీ అతని కదలికను ఆపలేకపోయింది.
“వింటున్నాను అత్తా…” అన్నాడు రవి మెత్తగా. “నువ్వు చెప్పేది అంతా విన్నాను. కానీ… ఇప్పుడు నీ నాభి…”
వల్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించింది. చేయి మరింత గట్టిగా పట్టుకుని లాగింది. కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని వేలు ఇంకా ఆ లోతులోనే మెల్లగా తిరుగుతూ ఉంది. ఆమెకు చిన్న చిన్న వణుకులు మొదలయ్యాయి. ఆమె శ్వాస కాస్త బరువైంది. మాటలు మళ్లీ మొదలుపెట్టాలని ప్రయత్నించింది, కానీ గొంతు స్థిరంగా రాలేదు.
“రవీ… నువ్వు… నీ చదువు… దయచేసి…” అని అన్నది. కానీ అతని వేలు ఆగలేదు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉండిపోయింది—ఆపలేక, వదలలేక.
ఇప్పుడు రవి నెమ్మదిగా వంగి, పెదవులు ఆమె నాభి మీద ఉంచాడు. ఒక ముద్దు. మరొకటి. నాలుకతో మెల్లగా తాకాడు.
ఆమె శరీరం వణికింది.
“ఆహ్… రవీ…” ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.
రవి ఆగలేదు. నాలుకతో నాభి లోపలికి ప్రవేశించి, మెల్లగా తిరిగాడు.ఆమె చేతులు అతని జుట్టులోకి వెళ్లాయి. “చాలు రవీ… ప్లీజ్… నీ స్టడీస్ గురించి, కెరీర్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను… విను,” అంది వల్లీ. గొంతు వణుకుతోంది.
కానీ రవి ఆమె మాటలు వినలేదు. అతని పెదవులు ఆమె నాభి చుట్టూ మెల్లగా ముద్దులు పెడుతూ, నాలుకతో నాకుతూ, చేతులు ఆమె నడుమొంపులు సరిచేస్తూ ముందుకు సాగాయి.
ఇక రవిలోని మగాడు పూర్తిగా మేల్కొన్నాడు. ఆతృతగా ఆమె భుజం మీద ఉన్న పైటను లాగేసి పక్కకు పడేసాడు. అతను ఆమె ఎత్తైన వక్షోజాల వైపు చూశాడు. జాకెట్టులో ఇమిడి ఉన్న వాటి ఆకారం, దృఢత్వం అతన్ని మరింత రగిలించాయి.
అతను ఇప్పుడు మరలా వంగి, జాకెట్టు మీదుగా ఆమె కుడి వక్షోజం మీద పెదవులు ఉంచాడు. ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో నాకాడు. మెల్లగా నొక్కాడు. మరో వైపు కూడా అదే చేశాడు. రెండు చేతులతో కూడా మెల్లగా పట్టుకుని, నొక్కుతూ, ముద్దులు కొనసాగించాడు. వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. "అబ్బ... రవీ... వద్దు..." అన్నా కానీ అతను ఆగలేదు.
ఆమె చనుమొనలు ఆమె జాకెట్టు గుండా గట్టిపడి వాటి మొనలు తేలినట్టు అతనికి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. అది రవిలోని ఆక్రందనను మరింత పెంచింది. అతను కసిగా నాలుకతో వాటి చుట్టూ తాకుతూ, బొటన మరియు చూపుడు వేళ్లతో వాటిని సవరిస్తున్నాడు.
వల్లీ శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. ఆమె “రవీ… ఆపు…” అని అన్నప్పటికీ, చేతులు అతని తలను తోసివేయలేకపోతున్నాయి.
రవి ఆమె పెదవుల మీద, మెడ మీద ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కుడి చేత్తో ఆమె నడుము వంపుల మీద తిప్పుతూ ఆమె తొడల మీద వేసాడు. ఆమె తొడలను ఆవేశంగా అదుముతున్నాడు. అతని కుడి చేతి వేళ్ళు మెల్లగా ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల మధ్యకు జారి, లంగా మీదుగా ఆమె స్త్రీత్వాన్ని తాకాయి.
ఆ మొదటి స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా గడగడ వణికింది.
ఇది అతనికి మొదటిసారి.
ఏ అమ్మాయి స్త్రీత్వాన్ని తాకడం అతనికి ఇదే మొదటి అనుభవం. కానీ ఇది సాధారణమైనది కాదు. ఇది వల్లీ స్త్రీత్వం. అనుభవం ఉన్న, పరిపక్వమైన, ఏ యువకుడి తీవ్ర కోరికలైనా అలవోకగా తట్టుకుని, కావలసినంత అనుభవాన్ని పంచగలిగిన నిండుగా, మృదువుగా, వేడిగా ఉన్న వల్లీ మదన మందిరం. అతడి గుండె ఒక్కసారిగా గట్టిగా కొట్టుకుంది. చేయి కాస్త వణుకుతోంది.
కానీ కోరిక అతన్ని ఆపనివ్వలేదు. అతని వేళ్లు ఆ పరిమళం, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం అనుభవిస్తూ, ఆతృతగా కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఎలా తాకాలో, ఏం చెయ్యాలో సరిగ్గా తెలియదు. కానీ అతను ఆగలేకపోయాడు. వేగంగా, ఆతృతగా, ఇటు అటు తిప్పుతూ, నొక్కుతూ, రుద్దుతూ అన్వేషిస్తున్నాడు. ప్రతి స్పర్శలోనూ ఒక కొత్త అనుభూతి, ఒక కొత్త కోరిక.
వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుంది. రెండు చేతులతో అతని మణికట్టును పట్టుకుని తోసింది.
“వద్దు… రవీ… అక్కడ వద్దు…” అని గట్టిగా అంది.
కానీ రవి బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతని కోరిక ఇంకా ఎక్కువ. అతను ఆమె రెండు చేతులను ఒక చేతితో అణచి పట్టుకుని, మరో చేతితో మళ్లీ ఆమె స్త్రీత్వం మీదకు వెళ్లాడు. ఈసారి మరింత గట్టిగా, మరింత వేగంగా. నిశ్శబ్దంగా జరిగిన ఆ చిన్న పోరాటంలో అతని దృఢనిశ్చయం గెలిచింది. వల్లీ కొంతసేపు ప్రయత్నించి, ఆపై శక్తి సన్నగిల్లింది. ఆమె చేతులు నెమ్మదిగా సడలిపోయాయి.
అతడిలో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఆడదాని స్పర్శ అతడిని నిలువనీయడం లేదు. అతని వేళ్ళు ఆమె చీర మరియు లోపల ఉన్న లంగా మీద నుండే ఆమె మదనమందిరం చుట్టూ గుండ్రంగా తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. అతనికి అనుభవం లేదు, కానీ అతని సహజమైన స్పందనలు, అతని యవ్వనపు ఉత్సాహం అతనికి మార్గనిర్దేశం చేశాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వం అంతటా మెల్లగా, నిరంతరం కదులుతూ ఉన్నాయి. పైనుండి కిందకు, కిందనుండి పైకి, గుండ్రంగా, నిలువుగా - ప్రతి అంగుళాన్ని అన్వేషిస్తున్నాడు. ఆవేశంగా ఆమె యోని అంతటా తిప్పుతూ, రుద్దుతున్నాడు. మరింత లోతుగా రుద్దుతూ, ఆమె యోని పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.
ఒక వైపు అతని పెదవులు, నాలుక ఆమె వక్షోజాలను జాకెట్టు పైనుంచే చీకుతుంటే, ముచ్చికలను దంతాలతో మెల్లగా కొరుకుతూ, నాలుకతో గుండ్రంగా తిప్పుతూ ఉంటే, మరో వైపు అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మాయాజాలం చేస్తున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె నిలువు పెదాల మీద మెల్లగా రుద్దుతూ, ఆ తడిని, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని బొటనవేలు ఆమె స్త్రీత్వం మీద గుండ్రంగా తిరుగుతూ, మిగతా వేళ్ళు ఆమె యోని పెదాలను మెల్లగా అందుకుని, లోపలి మెత్తని చర్మాన్ని తాకుతున్నాయి.
అతడి లో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఒక స్త్రీని ఇలా తాకుతున్న అనుభవం అతన్ని పూర్తిగా మైకం కలిగించింది. అతనికి తెలిసినంతగా, తెలియనంతగా, ఆతృతగా రుద్దుతున్నాడు. వేళ్లు ఇటు అటు తిరుగుతూ, నొక్కుతూ, మళ్లీ తిరుగుతూ… ఆ మృదువైన, తడిగా మారుతున్న భాగాన్ని పూర్తిగా అన్వేషిస్తున్నాడు. అతని కదలికలు అనుభవం లేనివి, కాస్త అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నా, ఆవేశంతో నిండి ఉన్నాయి.
అతని కదలికలు ఆతృతగా, వేగంగా ఉన్నాయి. అతనికి ఆ అమూల్యమైన స్థలాన్ని పూర్తిగా అన్వేషించాలని ఉంది. ప్రతి మడతను, ప్రతి వంపును, ప్రతి రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలని. అతని వేళ్ళు ఆమె యోని లోపలికి మెల్లగా జారి, ఆ లోతును, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని శ్వాస భారీగా మారింది. అతని కళ్ళు మూసుకుని, ఆ స్పర్శను పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.
వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటూ.
రవి అతని ఎడమ చేతితో ఆమె వక్షోజాలను గట్టిగా అదుముతూ, ముచ్చికలను చీకుతూ ఉంటే, అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మరింత లోతుగా, మరింత వేగంగా కదులుతున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె పూ గోడలను మెల్లగా తాకుతూ, ఆమెలోని కామ కేంద్రాన్ని కనుగొంటున్నాయి.
వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటున్నా, ఆమె శరీరం "కావాలి" అంటూ ప్రతిస్పందిస్తోంది. "ఆహ్... రవీ... హ్మ్మ్... అబ్బ..." అంటూ ఆమె నోటి నుండి కోరికతో కూడిన మూలుగులు వెలువడ్డాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వంచి, ఆ తీయని యాతనను అనుభవిస్తోంది. అతని చేతి వేగానికి, ఆమె శరీరం మెత్తబడి, కింద తడి మొదలైంది. ఆమె శరీరం మెల్లగా స్పందించడం మొదలైంది. ప్రతిఘటన తగ్గింది. మూలుగులు అదుపు తప్పి బయటపడ్డాయి. తల ఇటు అటు ఊగడం మొదలైంది. కొన్ని నిమిషాల్లో ఆమె ఒక మైకం స్థితిలోకి జారుకుంది.
రవి ఆ స్థితిని గమనించాడు. రవి మెల్లగా ఆమె ఎడమ చేతిని పట్టుకుని, తన ప్యాంటు, అండర్వేర్ కిందకి లాగి లేచిన తన నిగిడిన మగతనం మీద ఉంచాడు. ఆమె మెత్తని, వెచ్చని అరచేతికి అతని మగతనపు కఠినత్వం, దాని నుండి వెలువడుతున్న మంటల వేడి తగలగానే వల్లీ శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. అది నిప్పులా కాలుతోంది, ఒక ఉక్కు స్తంభంలా గట్టిగా, బలంగా ఉంది. రవి ఆమె చేతిని వదలకుండా, తన చేతితో దానిని కప్పి పట్టి, మెల్లగా పైకి కిందికి కదలడం మొదలుపెట్టాడు.
ఆమె చేతి వేళ్ళు అతని మగతనపు చర్మం మీద జారుతున్నాయి. ప్రతి కదలికలోనూ ఆమెకు అతనిలోని ఉద్రిక్తత, అతని శ్వాసల వేగం స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది. రవి కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వేసి, ఆమె చేతి కదలికలకు అనుగుణంగా మూలుగులు విడుస్తూ ఉన్నాడు. "ఆహ్... అత్తా... ఇలాగే... నీ చేతి మెత్తదనం... ఆహ్..." అంటూ అతని గొంతులోని మత్తు ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
ఆ కొన్ని క్షణాలు వల్లీకి కాలం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆమె మనసు ఇంకా మైకంలోనే ఉంది, కానీ ఆమె చేతికి తగులుతున్న ఆ వేడి స్పర్శ, ఆ గట్టితనం ఆమెలోని నరాలను మెల్లగా మేల్కొలపడం మొదలుపెట్టాయి. రవి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, లయబద్ధంగా పైకి కిందికి ఊపుతున్న కొద్దీ, ఆమె శరీరంలో ఒక విచిత్రమైన విద్యుత్ ప్రవాహం పాకింది. ఆమె వేళ్ళు అతని మగతనపు గుండు భాగం మీద జారుతున్నాయి, దాని నుండి కారుతున్న వేడి ఆమె అరచేతిని తడుముతోంది.
కానీ, ఆమె చేతికి అతని మగతనపు పూర్తి రూపం, దాని పరిమాణం, దాని నుండి కారుతున్న వేడి స్పర్శ... ఇవన్నీ కలిసి ఆమె మెదడులో ఒక భయంకరమైన మెరుపును రేకెత్తించాయి.
ఒక యువకుడి మగతనాన్ని తన చేతులతో ఊపుతున్న తనను తాను చూసుకున్నట్లయింది. ఆమె లోపల ఉన్న అత్త, ఆమె సంస్కారం, బాధ్యతలు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి మేల్కొన్నాయి. ఏం జరుగుతోందో, ఎంత దూరం వచ్చిందో తర్వాత అతడు ఏం చెయ్యబోతున్నాడో కూడా అర్థమైంది.
"ఛీ! వద్దు!" అంటూ ఆమె గట్టిగా అతని చేతిని విదిలించుకుని, తన చేతిని లాక్కెళ్ళింది. ఆమె కళ్ళలో మైకం పూర్తిగా తగ్గిపోయి, బదులుగా భయం, పశ్చాత్తాపం, మరియు కోపం కనిపించాయి.
ఆమె ఒక్క ఉదుటున మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది. తన చీరను, పైటను సరిచేసుకుంటూ, గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ రవి మీదకు ఆగ్రహంగా చూసింది.
"రవీ! నీకు పిచ్చెక్కిందా? నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?" ఆమె గొంతులో కోపం కంటే, తన మీద తాను ఉన్న ఆగ్రహం, బాధ ఎక్కువగా ఉంది. "నీ చదువు, నీ కెరీర్ గురించి నీకు భయం లేదా? నీ మావయ్య నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో తెలియదా? ఈ ఆలోచనలతో ఎందుకు నీ జీవితం నాశనం చేసుకుంటున్నావు. నీకు మంచి ఉద్యోగం రావాలి. నా వల్ల నీ భవిష్యత్తు ఇంకా పాడైపోతుంది. దయచేసి ఇలాంటి ఆలోచనలు మానుకో!"
ఆమె మాటలు పూర్తి కాకముందే, తలుపు వైపు నడిచింది. రవి మంచం మీద అలాగే కూర్చుని, తన మగతనం ఇంకా నిగిడి ఉండగా, ఆమెను నిశ్శబ్దంగా, నిస్సహాయంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
వల్లీ తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్ళిపోయింది. 'క్లిక్' మని తలుపు లాక్ అయ్యింది. తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ పెట్టుకుంది. లోపలికి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చుని, గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. శరీరం ఇంకా వేడిగా, తడిగా ఉంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. రవి చేతుల వేడి, అతని పెదవుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం నిప్పుల కొలిమిలా తయారయ్యింది. కామం ఆమెను పూర్తిగా ఆవహించింది. పడుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా కానీ, ఆమె శరీరం బాగా వేడెక్కిపోయి, కింద బాగా తడి చేరిపోయి, ఏమీ చెయ్యలేక, అటూ ఇటూ దొర్లుతూ, దుప్పటిని పిడికిళ్ళలో ముద్దలు ముద్దలు చేసేస్తోంది. అలా కొద్దిసేపటికి నిద్రలోకి జారుకుంది.
మరోవైపు రవి గదిలో... తీవ్రమైన నిరాశ, ఆగని కామవాంఛతో రవి ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. అతని శరీరం ఇంకా మంటలతో కాలిపోతోంది. ఆమెను పొందాలనే తపన, ఆమె తిరస్కరించిన బాధ అతనిని పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. గదిలోని గాలి ఇప్పుడు అతనికి ఊపిరి ఇవ్వడం లేదు.
రాత్రి పది గంటలు
రవికి నిద్ర కరువైంది. ఆ రోజు జరిగిన ప్రతి సంఘటన అతని మనసులో సునామీలా తిరుగుతోంది. కళ్ళు మూసుకుంటే వల్లీ రూపం, కళ్ళు తెరిస్తే ఆమె స్పర్శ—అన్నీ అతన్ని వెంటాడుతున్నాయి.
ఆమె వక్షోజాల మీద తన పెదవులు ఉంచిన క్షణం మళ్లీ గుర్తుకు వచ్చింది. బ్లౌజ్ మీదుగా వాటి నిండుదనం, గుండ్రని ఆకారం, దృఢత్వం… అతని నాలుకతో నాకినప్పుడు అవి ఎలా స్పందించాయో, చనుమొనలు ఎలా గట్టిపడ్డాయో—అన్నీ ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు నిలిచాయి. వాటి పరిమాణం, వాటి మెత్తదనం అతని అరచేతుల్లో ఇంకా మిగిలే ఉన్నట్టు అనిపించింది.
ఆపై ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు పడిన మొదటి స్పర్శ. చీర, పెట్టికోటు గుండా అయినా, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం, ఆ తడి—అన్నీ అతని వేళ్లకు గుర్తున్నాయి. తొలిసారి తాకినప్పుడు అతని చేయి ఎలా వణికిందో, ఆపై ఆవేశంతో ఎలా రుద్దాడో… ఆ అనుభవం ఇంకా శరీరమంతా మిగిలి ఉంది.
ఇంకా ఒక దృశ్యం మళ్లీ మళ్లీ వస్తోంది—తాను ఆమె చేతిని పట్టుకుని తన మగతనం మీద ఉంచిన క్షణం. ఆమె మృదువైన అరచేయి అతని గట్టితనం మీద పడినప్పుడు, తాను ఆమె చేతిని పైకి కిందికి కదిలించినప్పుడు… ఆ స్పర్శ, ఆ వేడి, ఆ ఒత్తిడి. ఆమె చేయి అతని మీద కదులుతున్నప్పుడు అతను అనుభవించిన సుఖం ఇంకా కాళ్లు వణికించేస్తోంది.
శరీరంలోని ప్రతి అణువు కోరికతో ఉడికిపోతోంది. అదుపు తప్పిన అగ్నిలా రగులుతోంది.
“ఇది ఇప్పుడు జరగాలి. ఇప్పుడు కాకపోతే ఎప్పుడూ కాదు. ఇప్పుడే జరగాలి.”
ఆ ఒక్క ఆలోచన అతని మనసును పూర్తిగా ఆక్రమించింది. ఇక మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లలేక, రవి మెల్లగా లేచి మంచం దిగాడు. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ప్రతి అడుగులో భయం ఉంది, కానీ దాని కంటే ఎన్నో రెట్లు ఎక్కువగా ఆవేశం ఉంది.
అత్త గది వైపు అతని అడుగులు వాటంతట అవే సాగాయి. ఎవరో కనిపించని శక్తి అతన్ని లాక్కుపోతున్నట్టు. ప్రతి అడుగులో తీరని దాహం, అప్రతిహతమైన సంకల్పం. చివరి సందేహాలు కూడా కరిగిపోయాయి. ఎంత మూల్యం చెల్లించినా సరే—ఆమెను పొందాలి. ఆమెను దక్కించుకోవాలి.
యవ్వనపు రక్తం వేగం పుంజుకుంటోంది. శరీరంలోని రక్తమంతా ఒకే చోటికి పరుగెత్తి, అతని మగతనాన్ని గట్టిగా, బరువుగా చేస్తోంది. ఎంత “వద్దు” అనుకున్నా, ఎదురుగా కనిపించిన ఆమె నిండైన ఎద పొంగులు, ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు జారిన అనుభవం, ఆమె చేయి తన మీద కదిలిన అనుభవం—అన్నీ కళ్ళ నుంచి తొలగడం లేదు.
మనసులో సుడిగుండాలు తిరుగుతున్నాయి. “ఇది తప్పేమో” అని ఒక వైపు మనసు చెబుతోంది. “ఇదే నిజం” అని మరో వైపు కోరిక బలంగా వాదిస్తోంది. యవ్వనపు వేడి రక్తం ప్రవాహంలా ఉరకలు వేస్తోంది. శరీరంలోని ప్రతి అణువు ఆమెను కోరుకుంటోంది.
చివరికి సహనం నశించింది.
“ఏదైతే అది అవుతుంది. నేను మాత్రం ఆమెను వదులుకోలేను.”
అన్ని ఆలోచనలను పక్కన పెట్టి, ఎలాగైనా ఆమెను సొంతం చేసుకోవాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నాడు. అతను తన గది తలుపు తెరిచి, చీకటిగా ఉన్న హాల్ లోకి అడుగుపెట్టాడు.
ఎదురుగా ఆమె గది తలుపు లోపలి నుంచి లాక్ చేసుకుని ఉంది.
రవి క్షణం ఆగాడు. గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. పక్కనే ఉన్న కిటికీ వైపు చూశాడు. మెల్లగా దగ్గరకు వెళ్లి, తెరలోంచి లోపలికి తొంగి చూశాడు.
వల్లీ మంచం మీద పడుకుని ఉంది.
ఆ రాత్రి… ఇంకా మొదలు కాలేదు.
సాయంత్రం ఏడు గంటలు
రవి తన గదిలో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. కళ్ళు ఎర్రబడి, ముఖం చెమటతో తడిసి ఉంది. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉంది, కానీ అతని మనసులో తుఫాను నడుస్తోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు, భవిష్యత్తు భయం, ఇంకా అత్త మీద ఉన్న అణచలేని కోరిక—అన్నీ కలిసి అతన్ని నలిపేస్తున్నాయి.
మరో గదిలో వల్లీ కూడా అదే ఆలోచనలో ఉంది. రవి అన్ని సబ్జెక్ట్స్ లో ఫెయిల్ అవ్వడం ఆమెకు జీర్ణం కాలేదు. "పాపం, వాడి భవిష్యత్తు ఏమవుతుంది? ఆయన వాడి మీద ఎంత నమ్మకం పెట్టుకున్నారు. వాడి కెరీర్ నాశనం అయితే వాడు ఎలా బతకాలి?" అని ఆమె మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మెదులుతున్నాయి. ఆ బాధ, వాడి పట్ల ఉన్న జాలి, ఆపై ఉదయం నుంచి జరిగిన సంఘటనల మైకం కలిసి ఆమెను రవి గది వైపు అడుగులు వేయించాయి.
తలుపు మీద మెల్లని కనకం వినిపించింది. "రవీ..." వల్లీ గొంతు. "తలుపు తెరువు."
రవి లేచి తలుపు తెరిచాడు. అత్త నిలబడి ఉంది. ఆమె ముఖంలో ఆందోళన మరియు ఒక వింతైన గందరగోళం కనిపిస్తోంది. మధ్యాహ్నం జరిగిన సంఘటనల తర్వాత, అతని పరిస్థితి ఆమెను బాధపెడుతోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు అతని కెరీర్ను ఎలా దెబ్బతీస్తాయో ఆలోచిస్తూ ఆమెకు చాలా బాధగా ఉంది.
"రవీ... లోపలికి రానా? నువ్వు ఇలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది." అంది ఆమె మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా పక్కకి జరిగాడు. వల్లీ లోపలికి వచ్చి, అతని పక్కన మంచం అంచున కూర్చుంది.
"రవీ... నువ్వు చెప్పిన మాటలు... నేను ఆలోచిస్తున్నాను. నీ ఫెయిల్యర్ కి నేను కారణం అని నువ్వు అనుకోవడం నాకు బాధగా ఉంది. కానీ... చదువు ఇలా పాడయియిపోతే, మీ మావయ్య ఎంత బాధపడతారో నీకు తెలుసా?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... నీ చదువు ముఖ్యం. నీ భవిష్యత్తు ముఖ్యం. నువ్వు ఇలా ఫెయిల్ అవ్వడం నాకు కూడా ఇష్టం లేదు. కానీ... నేను ఏం చేయగలను? నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని."
ఆమె కాసేపు ఆగి, మళ్లీ మెల్లిగా “ఏమి చెప్పాలో తెలియటం లేదు. రవీ నీ వయసు అలాంటిదే రవీ. త్వరలో మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకో, అలాగే మంచి అమ్మాయిని చూసుకో, మరుక్షణం ఆ అమ్మాయినిచ్చి పెళ్లి చేసేస్తాం. నా మీది పిచ్చి మటు మాయమైపోతుంది.” అంది.
రవి మెల్లగా తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.
“లేదు అత్తా! నిజంగానే నువ్వు కావాలి! నువ్వే కావాలి! తప్పయినా ఒప్పయినా నువ్వు కావాలి!!” వాడిని తిరిగి మోహావేశం కమ్ముకుంది.
వల్లీ ముఖంలో ఆందోళన, ప్రేమ కనిపించాయి. "రవీ… ముందు నువ్వు ఇలా ఆకలితో అలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది. రా, కాస్త తిందువు గాని," అంది మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా తల వంచుకున్నాడు. వల్లీ అతని చేతిని పట్టుకుని డైనింగ్ వైపు తీసుకువెళ్ళింది. తన ప్రేమతో అతనికి భోజనం పెట్టింది. ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేశారు. ఆమె చూపిన ఆదరణ రవిలోని బాధను కొంచెం తగ్గించింది.
డిన్నర్ ముగిసిన తర్వాత కూడా రవి మనసులోని బాధ తగ్గలేదు. అతను మళ్ళీ గదిలోకి వచ్చి మంచం అంచున నిస్సత్తువగా కూర్చుని ఉన్నాడు. వల్లీకి అతని గురించి చాలా ఆందోళనగా ఉంది. వారు ఎంతో నమ్మకం పెట్టుకున్న రవి, ఇలా కుంగిపోవడం ఆమెను తట్టుకోలేకపోయింది.
మెల్లగా రవి గదిలోకి అడుగుపెట్టింది. "రవీ... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? డిన్నర్ అయింది కదా, ఇంకా ఇలాగే కూర్చున్నావా?" అంది ప్రేమగా.
రవి తలెత్తి చూశాడు. అతని కళ్ళలో నీళ్ళు మెదులుతున్నాయి. "అత్తా... నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. నా జీవితం అంతా చీకటిమయం అయిపోయింది," అన్నాడు గొంతు వణుకుతూ.
వల్లీ అతని పక్కన మంచం మీద కూర్చుని, అతని భుజం మీద చేయి వేసింది. "చిన్న విషయానికి ఇలా కుంగిపోకూడదు రవీ. ఫెయిల్ అయ్యావని భవిష్యత్తు ఆగిపోదు. మళ్ళీ ప్రయత్నించు. మావయ్య కూడా నీకు ఎంతో సపోర్ట్ చేస్తారు."
రవి మెల్లగా తలెత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. అతని కళ్ళలోని బాధ ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, తీవ్రమైన కామవాంఛగా మారుతోంది. "నాకు ప్రయత్నాలు చేయాలని లేదు అత్తా... నాకు నువ్వు కావాలి. నిన్ను పొందాలి," అన్నాడు పచ్చి కోరికతో.
వల్లీ షాక్ అయ్యింది. "ఏం మాట్లాడుతున్నావు రవీ? నీ చదువు, నీ కెరీర్? ఇలాంటి పాపపు ఆలోచనలు మానుకో."
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. "నా భవిష్యత్తు అంతా నీ లోనే ఉంది అత్తా. గత ఏడాదిగా పాఠాలు చదవలేదు... నీ అందమే కళ్ళనిండా. పరీక్ష రాసేటప్పుడు నీ శరీర వంపులే గుర్తొచ్చాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస లేదు. ప్రతి క్షణం నీ అందాలను ఊహించుకుంటూ నా చేతులతో నా కోరికలు తీర్చుకున్నాను. నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను!"
వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. అతని మాటల్లోని తీవ్రత, అతని కళ్ళలోని మంట ఆమెను భయపెట్టాయి, కానీ లోపల ఒక విచిత్రమైన మైకాన్ని కూడా కలిగించాయి.
రవి ఒక్కసారిగా ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆ కౌగిలింతలో అతని కన్నీళ్ళు ఆమె భుజం మీద పడ్డాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఆ సాన్నిహిత్యం, ఆమె శరీరం నుండి వచ్చే సువాసన రవిలోని మోహాన్ని, కోరికను మెల్లగా మళ్ళీ మేల్కొల్పాయి.
ఆవేశంగా తను మెల్లగా ఆమె కాళ్ళ దగ్గరకు జారి, ఆమె ఒడిలో తన తలను వాల్చాడు. కన్నీళ్లు ఇంకా కారుతూనే ఉన్నాయి. అతను ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. వల్లీ కొంతసేపు కదలలేదు. ఆపై నెమ్మదిగా అతని జుట్టులో వేళ్లు తిప్పడం మొదలుపెట్టింది. ఆ మృదువైన స్పర్శ రవికి మరింత మైకం కలిగించింది. ఆ స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.
“అత్తా… నీ చేతులు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో,” అన్నాడు మెల్లగా. “ఈ స్పర్శ నాకు కావాలి.”
“రవీ… చాలు. పడుకో,” అంది వల్లీ. కానీ ఆమె గొంతులో దృఢత్వం లేదు. వేళ్లు ఇంకా అతని జుట్టులోనే తిరుగుతున్నాయి.
రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం అతనికి చాలా దగ్గరగా ఉంది. ఆమె శ్వాస అతని పెదవుల మీద పడుతోంది. అతను కొంచెం ఎగబ్రాకి, ఆమె పొట్ట మీదికి ముఖం పెట్టాడు. మెత్తని ఆ కడుపు మీద తన బుగ్గను రుద్దుకున్నాడు. చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ మరింత గట్టిగా చుట్టుకున్నాయి.
పరిస్థితి గ్రహించిన వల్లీ రవి తలను మెల్లగా కిందకి పెట్టబోయింది. “వద్దు అత్తా! ఇలాగే ఉండనివ్వు! ఏమీ చెయ్యను.... పడుకుంటా నీ ఒడిలో పడుకుంటా..... ఇలాగే ఉండిపోతా ..... ” అన్నాడు. వల్లీ అప్పుడు “ఛ.ఛ! బుద్ధిగా మంచం మీద పడుకో... ఈ వయసులో అలాగే ఉంటుంది, సెటిల్ అయిపోయి పెళ్లి చేసేసుకున్నావంటే, ఇంక నీ భార్యతో అంతా నీ ఇష్టమే. అప్పుడు నేను అసలు గుర్తుకే రాను. వెధవ ఆలోచనలు మానేసి హాయిగా బజ్జో..” అంది. అంతే. వాడు ఆమెకు అభిముఖంగా పక్కకు తిరిగాడు.
తలను పవిట ఆచ్ఛాదన లేని మెత్తటి పొట్ట, పొత్తికడుపు ఉబ్బులకు అదిమిపెట్టి చేతులు ఆమె చుట్టూ చేర్చేసాడు. అతడి చర్యలు ఆమెలో కూడా చిన్న చిన్న ప్రకంపనల్ని కలిగిస్తున్నాయి. “వద్దు రవీ, ఇంత చెప్పినా వినవా, ఇలా పట్టేసుకుంటే ఎలా, వదులు రవీ, ఒళ్ళో తల పెట్టుకుని పడుకో అంతే, ఇంకేమీ చెయ్యకు” అని వాడి చేతులు విడిపించబోయింది.
వాడు బలంగా ఆమెను పట్టుకుని, “అత్తా ప్లీజ్ నేనేమీ చెయ్యటం లేదు కదా, ప్లీజ్ నన్ను పట్టుకోని పడుకోనివ్వు” అంటూ ఆమె ప్రయత్నాన్ని విరమింపచేశాడు. వాడి ఊపిరి వేడిగా ఆమె పొట్టను కాల్చేస్తోంది. అక్కడి నుండి ఆ సెగ దావానలం లాగ వల్లీ శరీరమంతా వ్యాపిస్తోంది. ఆమె శరీరంలో కూడా చిన్న చిన్న మార్పులు వస్తున్నాయి. ఆమె అతని చేతులను విడిపించే ప్రయత్నం మళ్లీ చేయలేదు.
కొంతసేపు అలాగే ఉన్నాడు రవి. ఆపై మెల్లగా ముఖం కిందికి జార్చాడు. ఆమె నాభి దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అతని శ్వాస ఆ నాభి మీద పడుతోంది.
“అత్తా… నీ నాభి చాలా అందంగా ఉంది,” అన్నాడు. చూపు ఆమె నడుము వైపు జారుతూ.
“రవీ…” ఆమె గొంతులో హెచ్చరిక ఉంది, కానీ బలహీనంగా.
ఆ భంగిమలో ఆమె ఎద అందాలు, బ్లౌజ్ బిగుతులో నుండి ఉబ్బుకు వచ్చిన ఆ పరువాల పొంగులు అతని కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి. ఆ దృశ్యం రవిలోని నిరాశను పూర్తిగా తుడిచేసి, స్థానంలో ఒక పిచ్చి కామవాంఛను నింపింది.
రవి లేచి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. చేయి ఆమె నడుము మీద వేశాడు. ఆమె శరీరం బిగుసుకుంది, కానీ తోసివేయలేదు.
కొంతసేపు అలాగే గడిచింది. రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం చాలా దగ్గరగా ఉంది. అతను ఒక చేయి ఆమె వెనుక నడుము వద్దకు తీసుకెళ్లి, మరో చేయి ఆమె భుజం మీద ఉంచాడు. మెల్లగా, చాలా నెమ్మదిగా ఆమెను వెనక్కి వాల్చడం మొదలుపెట్టాడు.
వల్లీ మొదట బిగుసుకుంది. శరీరం కాస్త గట్టిపడింది.
“రవీ… ఏమిటి? ఇలా ఎందుకు చేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.
“ఏమీ లేదు అత్తా… కాస్త పడుకో. నీ ఒడిలో తల పెట్టుకుని ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది. నేను నీ పక్కనే ఉంటాను,” అన్నాడు మెత్తగా, గొంతు మరింత మెత్తబడి.
అతను బలవంతం చేయలేదు. కేవలం నిరంతరం, ప్రేమగా, మెల్లగా ఒత్తిడి తీసుకువస్తున్నాడు. ఆమె భుజాన్ని వెనక్కి నెడుతూ, నడుము వద్ద ఉన్న చేతితో ఆమెను సపోర్ట్ చేస్తూ, కాస్త కాస్తగా వాల్చాడు. వల్లి రెండుసార్లు కాస్త ఎదురు నిలబడినట్టు అనిపించింది. ఆమె చేయి అతని చేతిని పట్టుకుని ఆపాలని ప్రయత్నించింది.
“రవీ… వద్దు… ఇలా కాదు…” అని మెల్లగా అన్నది.
కానీ అతని చేతుల వెచ్చదనం, అతని కళ్ళలోని నిస్సహాయత, అతని మెల్లని మాటలు ఆమె ప్రతిఘటనను కరిగించాయి. మెల్లగా ఆమె వెనుక మంచం మీద అనింది. రవి ఒక చేయి ఆమె తల కింద పెట్టి, మరో చేతితో ఆమె నడుము పట్టుకుని, పూర్తిగా పడుకోబెట్టాడు. ఆమె తల దిండు మీద పడింది. చీర కొంచెం జరిగి, ఆమె నడుము, నాభి కాస్త బయటపడ్డాయి.
రవి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. కాళ్లు మడతపెట్టి, ఆమెను తల నుంచి కాళ్ల వరకు మెల్లగా చూశాడు. జుట్టు, ముఖం, మెడ, చీర వెనుక జాకెట్టులోని వక్షోజాల ఆకారం, వయ్యారి నడుము, అతడి కోసం పక్కకు జరిగిన చీర కింద కనిపిస్తున్న నాభి, తొడల ఆకృతి—అన్నీ అతని కళ్ళలో నిండాయి. అతను కొంతసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం చూస్తూ ఉన్నాడు.
వల్లీ కళ్ళు తెరిచి అతడిని చూసింది.
“రవీ… నేను చెప్పేది వింటున్నావా? నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టాలి. ఈ సంవత్సరం ఫెయిల్ అయ్యావు. రేపటి నుంచి మళ్లీ చదవడం మొదలుపెట్టు. మంచి మార్క్స్ తెచ్చుకో. మంచి ఉద్యోగం రావాలి.” అన్నది.
రవి తల ఊపాడు.
“అలాగే అత్తా… విన్నాను. ,” అన్నాడు. కానీ అతని కళ్ళు ఆమె ముఖం మీద కాకుండా, ఆమె నడుము, నాభి వైపు జారుతున్నాయి.
వల్లీ మళ్లీ మాట్లాడసాగింది.
“నీకు ఇంకా చాలా సమయం ఉంది. కష్టపడితే ఎంతైనా సాధించవచ్చు. ఈ పిచ్చి ఆలోచనలు మానేసి, చదువు మీద దృష్టి పెట్టు. నాకు నీ మీద నమ్మకం ఉంది.”
రవి “అవును అత్తా” అన్నాడు.
అతని కుడి చేయి మెల్లగా కదిలింది. ఆమె నడుము మీద పడింది. వేళ్లు నెమ్మదిగా నాభి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. చుట్టూ… చుట్టూ… మెల్లగా. ఆపై అతని చూపుడు వేలు ఆ నాభి లోతులోకి మెల్లగా జారింది. లోపలి గోడలను తాకుతూ, మరింత లోతుగా వృత్తాలు గీస్తూ ఉంది.
వల్లీ మాటలు కొంచెం ఆగాయి. ఆమె శ్వాస మారింది. ఆమె తన ఎడమ చేయి రవి చేతి మీద ఉంచింది.
అతని చేతిని పట్టుకుని, మరింత లోతుకు వెళ్లకుండా ఆపాలని ప్రయత్నించింది.
“రవీ… చాలు. అది వద్దు. ముందు నా మాట విను. నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టు. ఈ విషయాలు మర్చిపో. నీ కెరీర్ ముఖ్యం,” అన్నది. ఆమె చేయి అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, పైకి లాగాలని ప్రయత్నించింది.
కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతను ఆమె చేతిని అలాగే ఉంచుకుని, తన వేలిని ఇంకా మెల్లగా, లోతుగా కదిలించాడు. నాభి లోపల వృత్తాలు గీస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉంది, కానీ అతని కదలికను ఆపలేకపోయింది.
“వింటున్నాను అత్తా…” అన్నాడు రవి మెత్తగా. “నువ్వు చెప్పేది అంతా విన్నాను. కానీ… ఇప్పుడు నీ నాభి…”
వల్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించింది. చేయి మరింత గట్టిగా పట్టుకుని లాగింది. కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని వేలు ఇంకా ఆ లోతులోనే మెల్లగా తిరుగుతూ ఉంది. ఆమెకు చిన్న చిన్న వణుకులు మొదలయ్యాయి. ఆమె శ్వాస కాస్త బరువైంది. మాటలు మళ్లీ మొదలుపెట్టాలని ప్రయత్నించింది, కానీ గొంతు స్థిరంగా రాలేదు.
“రవీ… నువ్వు… నీ చదువు… దయచేసి…” అని అన్నది. కానీ అతని వేలు ఆగలేదు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉండిపోయింది—ఆపలేక, వదలలేక.
ఇప్పుడు రవి నెమ్మదిగా వంగి, పెదవులు ఆమె నాభి మీద ఉంచాడు. ఒక ముద్దు. మరొకటి. నాలుకతో మెల్లగా తాకాడు.
ఆమె శరీరం వణికింది.
“ఆహ్… రవీ…” ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.
రవి ఆగలేదు. నాలుకతో నాభి లోపలికి ప్రవేశించి, మెల్లగా తిరిగాడు.ఆమె చేతులు అతని జుట్టులోకి వెళ్లాయి. “చాలు రవీ… ప్లీజ్… నీ స్టడీస్ గురించి, కెరీర్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను… విను,” అంది వల్లీ. గొంతు వణుకుతోంది.
కానీ రవి ఆమె మాటలు వినలేదు. అతని పెదవులు ఆమె నాభి చుట్టూ మెల్లగా ముద్దులు పెడుతూ, నాలుకతో నాకుతూ, చేతులు ఆమె నడుమొంపులు సరిచేస్తూ ముందుకు సాగాయి.
ఇక రవిలోని మగాడు పూర్తిగా మేల్కొన్నాడు. ఆతృతగా ఆమె భుజం మీద ఉన్న పైటను లాగేసి పక్కకు పడేసాడు. అతను ఆమె ఎత్తైన వక్షోజాల వైపు చూశాడు. జాకెట్టులో ఇమిడి ఉన్న వాటి ఆకారం, దృఢత్వం అతన్ని మరింత రగిలించాయి.
అతను ఇప్పుడు మరలా వంగి, జాకెట్టు మీదుగా ఆమె కుడి వక్షోజం మీద పెదవులు ఉంచాడు. ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో నాకాడు. మెల్లగా నొక్కాడు. మరో వైపు కూడా అదే చేశాడు. రెండు చేతులతో కూడా మెల్లగా పట్టుకుని, నొక్కుతూ, ముద్దులు కొనసాగించాడు. వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. "అబ్బ... రవీ... వద్దు..." అన్నా కానీ అతను ఆగలేదు.
ఆమె చనుమొనలు ఆమె జాకెట్టు గుండా గట్టిపడి వాటి మొనలు తేలినట్టు అతనికి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. అది రవిలోని ఆక్రందనను మరింత పెంచింది. అతను కసిగా నాలుకతో వాటి చుట్టూ తాకుతూ, బొటన మరియు చూపుడు వేళ్లతో వాటిని సవరిస్తున్నాడు.
వల్లీ శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. ఆమె “రవీ… ఆపు…” అని అన్నప్పటికీ, చేతులు అతని తలను తోసివేయలేకపోతున్నాయి.
రవి ఆమె పెదవుల మీద, మెడ మీద ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కుడి చేత్తో ఆమె నడుము వంపుల మీద తిప్పుతూ ఆమె తొడల మీద వేసాడు. ఆమె తొడలను ఆవేశంగా అదుముతున్నాడు. అతని కుడి చేతి వేళ్ళు మెల్లగా ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల మధ్యకు జారి, లంగా మీదుగా ఆమె స్త్రీత్వాన్ని తాకాయి.
ఆ మొదటి స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా గడగడ వణికింది.
ఇది అతనికి మొదటిసారి.
ఏ అమ్మాయి స్త్రీత్వాన్ని తాకడం అతనికి ఇదే మొదటి అనుభవం. కానీ ఇది సాధారణమైనది కాదు. ఇది వల్లీ స్త్రీత్వం. అనుభవం ఉన్న, పరిపక్వమైన, ఏ యువకుడి తీవ్ర కోరికలైనా అలవోకగా తట్టుకుని, కావలసినంత అనుభవాన్ని పంచగలిగిన నిండుగా, మృదువుగా, వేడిగా ఉన్న వల్లీ మదన మందిరం. అతడి గుండె ఒక్కసారిగా గట్టిగా కొట్టుకుంది. చేయి కాస్త వణుకుతోంది.
కానీ కోరిక అతన్ని ఆపనివ్వలేదు. అతని వేళ్లు ఆ పరిమళం, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం అనుభవిస్తూ, ఆతృతగా కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఎలా తాకాలో, ఏం చెయ్యాలో సరిగ్గా తెలియదు. కానీ అతను ఆగలేకపోయాడు. వేగంగా, ఆతృతగా, ఇటు అటు తిప్పుతూ, నొక్కుతూ, రుద్దుతూ అన్వేషిస్తున్నాడు. ప్రతి స్పర్శలోనూ ఒక కొత్త అనుభూతి, ఒక కొత్త కోరిక.
వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుంది. రెండు చేతులతో అతని మణికట్టును పట్టుకుని తోసింది.
“వద్దు… రవీ… అక్కడ వద్దు…” అని గట్టిగా అంది.
కానీ రవి బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతని కోరిక ఇంకా ఎక్కువ. అతను ఆమె రెండు చేతులను ఒక చేతితో అణచి పట్టుకుని, మరో చేతితో మళ్లీ ఆమె స్త్రీత్వం మీదకు వెళ్లాడు. ఈసారి మరింత గట్టిగా, మరింత వేగంగా. నిశ్శబ్దంగా జరిగిన ఆ చిన్న పోరాటంలో అతని దృఢనిశ్చయం గెలిచింది. వల్లీ కొంతసేపు ప్రయత్నించి, ఆపై శక్తి సన్నగిల్లింది. ఆమె చేతులు నెమ్మదిగా సడలిపోయాయి.
అతడిలో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఆడదాని స్పర్శ అతడిని నిలువనీయడం లేదు. అతని వేళ్ళు ఆమె చీర మరియు లోపల ఉన్న లంగా మీద నుండే ఆమె మదనమందిరం చుట్టూ గుండ్రంగా తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. అతనికి అనుభవం లేదు, కానీ అతని సహజమైన స్పందనలు, అతని యవ్వనపు ఉత్సాహం అతనికి మార్గనిర్దేశం చేశాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వం అంతటా మెల్లగా, నిరంతరం కదులుతూ ఉన్నాయి. పైనుండి కిందకు, కిందనుండి పైకి, గుండ్రంగా, నిలువుగా - ప్రతి అంగుళాన్ని అన్వేషిస్తున్నాడు. ఆవేశంగా ఆమె యోని అంతటా తిప్పుతూ, రుద్దుతున్నాడు. మరింత లోతుగా రుద్దుతూ, ఆమె యోని పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.
ఒక వైపు అతని పెదవులు, నాలుక ఆమె వక్షోజాలను జాకెట్టు పైనుంచే చీకుతుంటే, ముచ్చికలను దంతాలతో మెల్లగా కొరుకుతూ, నాలుకతో గుండ్రంగా తిప్పుతూ ఉంటే, మరో వైపు అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మాయాజాలం చేస్తున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె నిలువు పెదాల మీద మెల్లగా రుద్దుతూ, ఆ తడిని, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని బొటనవేలు ఆమె స్త్రీత్వం మీద గుండ్రంగా తిరుగుతూ, మిగతా వేళ్ళు ఆమె యోని పెదాలను మెల్లగా అందుకుని, లోపలి మెత్తని చర్మాన్ని తాకుతున్నాయి.
అతడి లో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఒక స్త్రీని ఇలా తాకుతున్న అనుభవం అతన్ని పూర్తిగా మైకం కలిగించింది. అతనికి తెలిసినంతగా, తెలియనంతగా, ఆతృతగా రుద్దుతున్నాడు. వేళ్లు ఇటు అటు తిరుగుతూ, నొక్కుతూ, మళ్లీ తిరుగుతూ… ఆ మృదువైన, తడిగా మారుతున్న భాగాన్ని పూర్తిగా అన్వేషిస్తున్నాడు. అతని కదలికలు అనుభవం లేనివి, కాస్త అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నా, ఆవేశంతో నిండి ఉన్నాయి.
అతని కదలికలు ఆతృతగా, వేగంగా ఉన్నాయి. అతనికి ఆ అమూల్యమైన స్థలాన్ని పూర్తిగా అన్వేషించాలని ఉంది. ప్రతి మడతను, ప్రతి వంపును, ప్రతి రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలని. అతని వేళ్ళు ఆమె యోని లోపలికి మెల్లగా జారి, ఆ లోతును, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని శ్వాస భారీగా మారింది. అతని కళ్ళు మూసుకుని, ఆ స్పర్శను పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.
వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటూ.
రవి అతని ఎడమ చేతితో ఆమె వక్షోజాలను గట్టిగా అదుముతూ, ముచ్చికలను చీకుతూ ఉంటే, అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మరింత లోతుగా, మరింత వేగంగా కదులుతున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె పూ గోడలను మెల్లగా తాకుతూ, ఆమెలోని కామ కేంద్రాన్ని కనుగొంటున్నాయి.
వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటున్నా, ఆమె శరీరం "కావాలి" అంటూ ప్రతిస్పందిస్తోంది. "ఆహ్... రవీ... హ్మ్మ్... అబ్బ..." అంటూ ఆమె నోటి నుండి కోరికతో కూడిన మూలుగులు వెలువడ్డాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వంచి, ఆ తీయని యాతనను అనుభవిస్తోంది. అతని చేతి వేగానికి, ఆమె శరీరం మెత్తబడి, కింద తడి మొదలైంది. ఆమె శరీరం మెల్లగా స్పందించడం మొదలైంది. ప్రతిఘటన తగ్గింది. మూలుగులు అదుపు తప్పి బయటపడ్డాయి. తల ఇటు అటు ఊగడం మొదలైంది. కొన్ని నిమిషాల్లో ఆమె ఒక మైకం స్థితిలోకి జారుకుంది.
రవి ఆ స్థితిని గమనించాడు. రవి మెల్లగా ఆమె ఎడమ చేతిని పట్టుకుని, తన ప్యాంటు, అండర్వేర్ కిందకి లాగి లేచిన తన నిగిడిన మగతనం మీద ఉంచాడు. ఆమె మెత్తని, వెచ్చని అరచేతికి అతని మగతనపు కఠినత్వం, దాని నుండి వెలువడుతున్న మంటల వేడి తగలగానే వల్లీ శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. అది నిప్పులా కాలుతోంది, ఒక ఉక్కు స్తంభంలా గట్టిగా, బలంగా ఉంది. రవి ఆమె చేతిని వదలకుండా, తన చేతితో దానిని కప్పి పట్టి, మెల్లగా పైకి కిందికి కదలడం మొదలుపెట్టాడు.
ఆమె చేతి వేళ్ళు అతని మగతనపు చర్మం మీద జారుతున్నాయి. ప్రతి కదలికలోనూ ఆమెకు అతనిలోని ఉద్రిక్తత, అతని శ్వాసల వేగం స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది. రవి కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వేసి, ఆమె చేతి కదలికలకు అనుగుణంగా మూలుగులు విడుస్తూ ఉన్నాడు. "ఆహ్... అత్తా... ఇలాగే... నీ చేతి మెత్తదనం... ఆహ్..." అంటూ అతని గొంతులోని మత్తు ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
ఆ కొన్ని క్షణాలు వల్లీకి కాలం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆమె మనసు ఇంకా మైకంలోనే ఉంది, కానీ ఆమె చేతికి తగులుతున్న ఆ వేడి స్పర్శ, ఆ గట్టితనం ఆమెలోని నరాలను మెల్లగా మేల్కొలపడం మొదలుపెట్టాయి. రవి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, లయబద్ధంగా పైకి కిందికి ఊపుతున్న కొద్దీ, ఆమె శరీరంలో ఒక విచిత్రమైన విద్యుత్ ప్రవాహం పాకింది. ఆమె వేళ్ళు అతని మగతనపు గుండు భాగం మీద జారుతున్నాయి, దాని నుండి కారుతున్న వేడి ఆమె అరచేతిని తడుముతోంది.
కానీ, ఆమె చేతికి అతని మగతనపు పూర్తి రూపం, దాని పరిమాణం, దాని నుండి కారుతున్న వేడి స్పర్శ... ఇవన్నీ కలిసి ఆమె మెదడులో ఒక భయంకరమైన మెరుపును రేకెత్తించాయి.
ఒక యువకుడి మగతనాన్ని తన చేతులతో ఊపుతున్న తనను తాను చూసుకున్నట్లయింది. ఆమె లోపల ఉన్న అత్త, ఆమె సంస్కారం, బాధ్యతలు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి మేల్కొన్నాయి. ఏం జరుగుతోందో, ఎంత దూరం వచ్చిందో తర్వాత అతడు ఏం చెయ్యబోతున్నాడో కూడా అర్థమైంది.
"ఛీ! వద్దు!" అంటూ ఆమె గట్టిగా అతని చేతిని విదిలించుకుని, తన చేతిని లాక్కెళ్ళింది. ఆమె కళ్ళలో మైకం పూర్తిగా తగ్గిపోయి, బదులుగా భయం, పశ్చాత్తాపం, మరియు కోపం కనిపించాయి.
ఆమె ఒక్క ఉదుటున మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది. తన చీరను, పైటను సరిచేసుకుంటూ, గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ రవి మీదకు ఆగ్రహంగా చూసింది.
"రవీ! నీకు పిచ్చెక్కిందా? నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?" ఆమె గొంతులో కోపం కంటే, తన మీద తాను ఉన్న ఆగ్రహం, బాధ ఎక్కువగా ఉంది. "నీ చదువు, నీ కెరీర్ గురించి నీకు భయం లేదా? నీ మావయ్య నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో తెలియదా? ఈ ఆలోచనలతో ఎందుకు నీ జీవితం నాశనం చేసుకుంటున్నావు. నీకు మంచి ఉద్యోగం రావాలి. నా వల్ల నీ భవిష్యత్తు ఇంకా పాడైపోతుంది. దయచేసి ఇలాంటి ఆలోచనలు మానుకో!"
ఆమె మాటలు పూర్తి కాకముందే, తలుపు వైపు నడిచింది. రవి మంచం మీద అలాగే కూర్చుని, తన మగతనం ఇంకా నిగిడి ఉండగా, ఆమెను నిశ్శబ్దంగా, నిస్సహాయంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
వల్లీ తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్ళిపోయింది. 'క్లిక్' మని తలుపు లాక్ అయ్యింది. తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ పెట్టుకుంది. లోపలికి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చుని, గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. శరీరం ఇంకా వేడిగా, తడిగా ఉంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. రవి చేతుల వేడి, అతని పెదవుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం నిప్పుల కొలిమిలా తయారయ్యింది. కామం ఆమెను పూర్తిగా ఆవహించింది. పడుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా కానీ, ఆమె శరీరం బాగా వేడెక్కిపోయి, కింద బాగా తడి చేరిపోయి, ఏమీ చెయ్యలేక, అటూ ఇటూ దొర్లుతూ, దుప్పటిని పిడికిళ్ళలో ముద్దలు ముద్దలు చేసేస్తోంది. అలా కొద్దిసేపటికి నిద్రలోకి జారుకుంది.
మరోవైపు రవి గదిలో... తీవ్రమైన నిరాశ, ఆగని కామవాంఛతో రవి ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. అతని శరీరం ఇంకా మంటలతో కాలిపోతోంది. ఆమెను పొందాలనే తపన, ఆమె తిరస్కరించిన బాధ అతనిని పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. గదిలోని గాలి ఇప్పుడు అతనికి ఊపిరి ఇవ్వడం లేదు.
రాత్రి పది గంటలు
రవికి నిద్ర కరువైంది. ఆ రోజు జరిగిన ప్రతి సంఘటన అతని మనసులో సునామీలా తిరుగుతోంది. కళ్ళు మూసుకుంటే వల్లీ రూపం, కళ్ళు తెరిస్తే ఆమె స్పర్శ—అన్నీ అతన్ని వెంటాడుతున్నాయి.
ఆమె వక్షోజాల మీద తన పెదవులు ఉంచిన క్షణం మళ్లీ గుర్తుకు వచ్చింది. బ్లౌజ్ మీదుగా వాటి నిండుదనం, గుండ్రని ఆకారం, దృఢత్వం… అతని నాలుకతో నాకినప్పుడు అవి ఎలా స్పందించాయో, చనుమొనలు ఎలా గట్టిపడ్డాయో—అన్నీ ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు నిలిచాయి. వాటి పరిమాణం, వాటి మెత్తదనం అతని అరచేతుల్లో ఇంకా మిగిలే ఉన్నట్టు అనిపించింది.
ఆపై ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు పడిన మొదటి స్పర్శ. చీర, పెట్టికోటు గుండా అయినా, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం, ఆ తడి—అన్నీ అతని వేళ్లకు గుర్తున్నాయి. తొలిసారి తాకినప్పుడు అతని చేయి ఎలా వణికిందో, ఆపై ఆవేశంతో ఎలా రుద్దాడో… ఆ అనుభవం ఇంకా శరీరమంతా మిగిలి ఉంది.
ఇంకా ఒక దృశ్యం మళ్లీ మళ్లీ వస్తోంది—తాను ఆమె చేతిని పట్టుకుని తన మగతనం మీద ఉంచిన క్షణం. ఆమె మృదువైన అరచేయి అతని గట్టితనం మీద పడినప్పుడు, తాను ఆమె చేతిని పైకి కిందికి కదిలించినప్పుడు… ఆ స్పర్శ, ఆ వేడి, ఆ ఒత్తిడి. ఆమె చేయి అతని మీద కదులుతున్నప్పుడు అతను అనుభవించిన సుఖం ఇంకా కాళ్లు వణికించేస్తోంది.
శరీరంలోని ప్రతి అణువు కోరికతో ఉడికిపోతోంది. అదుపు తప్పిన అగ్నిలా రగులుతోంది.
“ఇది ఇప్పుడు జరగాలి. ఇప్పుడు కాకపోతే ఎప్పుడూ కాదు. ఇప్పుడే జరగాలి.”
ఆ ఒక్క ఆలోచన అతని మనసును పూర్తిగా ఆక్రమించింది. ఇక మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లలేక, రవి మెల్లగా లేచి మంచం దిగాడు. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ప్రతి అడుగులో భయం ఉంది, కానీ దాని కంటే ఎన్నో రెట్లు ఎక్కువగా ఆవేశం ఉంది.
అత్త గది వైపు అతని అడుగులు వాటంతట అవే సాగాయి. ఎవరో కనిపించని శక్తి అతన్ని లాక్కుపోతున్నట్టు. ప్రతి అడుగులో తీరని దాహం, అప్రతిహతమైన సంకల్పం. చివరి సందేహాలు కూడా కరిగిపోయాయి. ఎంత మూల్యం చెల్లించినా సరే—ఆమెను పొందాలి. ఆమెను దక్కించుకోవాలి.
యవ్వనపు రక్తం వేగం పుంజుకుంటోంది. శరీరంలోని రక్తమంతా ఒకే చోటికి పరుగెత్తి, అతని మగతనాన్ని గట్టిగా, బరువుగా చేస్తోంది. ఎంత “వద్దు” అనుకున్నా, ఎదురుగా కనిపించిన ఆమె నిండైన ఎద పొంగులు, ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు జారిన అనుభవం, ఆమె చేయి తన మీద కదిలిన అనుభవం—అన్నీ కళ్ళ నుంచి తొలగడం లేదు.
మనసులో సుడిగుండాలు తిరుగుతున్నాయి. “ఇది తప్పేమో” అని ఒక వైపు మనసు చెబుతోంది. “ఇదే నిజం” అని మరో వైపు కోరిక బలంగా వాదిస్తోంది. యవ్వనపు వేడి రక్తం ప్రవాహంలా ఉరకలు వేస్తోంది. శరీరంలోని ప్రతి అణువు ఆమెను కోరుకుంటోంది.
చివరికి సహనం నశించింది.
“ఏదైతే అది అవుతుంది. నేను మాత్రం ఆమెను వదులుకోలేను.”
అన్ని ఆలోచనలను పక్కన పెట్టి, ఎలాగైనా ఆమెను సొంతం చేసుకోవాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నాడు. అతను తన గది తలుపు తెరిచి, చీకటిగా ఉన్న హాల్ లోకి అడుగుపెట్టాడు.
ఎదురుగా ఆమె గది తలుపు లోపలి నుంచి లాక్ చేసుకుని ఉంది.
రవి క్షణం ఆగాడు. గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. పక్కనే ఉన్న కిటికీ వైపు చూశాడు. మెల్లగా దగ్గరకు వెళ్లి, తెరలోంచి లోపలికి తొంగి చూశాడు.
వల్లీ మంచం మీద పడుకుని ఉంది.
ఆ రాత్రి… ఇంకా మొదలు కాలేదు.

Venkatesh
మీ స్పందన నాకు ప్రేరణ! కథపై మీ అభిప్రాయాన్ని పంచుకోండి...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)