24-08-2026, 11:14 AM
Episode -36
6 வருடத்துக்கு முன்பு, சாந்தியும் வாட்ச் மேணும்....
அது ஒரு இயற்கை சூழந்த.... பசுமை நிறைந்த காட்டு பகுதி...
அங்கே சிங்கம் புலி போன்ற பயங்கர மிருகங்கள் இல்லைனாலும்... சிறிய வகை... வேட்டை விலங்குகள் ... வசிக்கும் காடாக அது இருந்தது...
இரவில்..... தூரத்தில் ஓநாய் சத்தமும்... இராவடிகளின் சத்தமும் அவ்வப்போது கேட்டு கொண்டிருக்கும்.....
சாந்தி அந்த வீட்டின்னுள் உள்ளே நுழைகிறாள்...
ஒரு பழைய கயிற்று கட்டில் ...சுவற்று ஓரத்தில் தெரிகிறது... அதன் மீது ஒரு பழைய கம்பளி படர்ந்து இருக்க...
சுற்றியும் பார்க்கிறாள்......
அந்த வீட்டின் சுவரில் சிமெண்ட் மட்டுமே பூசப்பட்டும்.... வண்ணம் அடிக்காமல் இருப்பதை வைத்தே,யார் வேண்டுமானாலும் சொல்லி விடலாம்....அந்த வீடு கட்டப்பட்டு கொஞ்ச நாட்களே கடந்து இருப்பதை,அதையே தான் அவளும் நினைக்கிறாள்....
என்ன தான் முடிவோடு வந்துவிட்டாலும்,வசதியாக வாழ்ந்த சாந்திக்கு,இந்த வீட்டின் சூழலை எப்படி எதிர் கொள்ளுவது என்று பயம் தொற்றி கொள்கிறது.....
வெளியே நின்று கொண்டிருந்த வாட்ச் மேன்,சாந்தி முகத்தை பார்த்து கொண்டு இருக்க...
அவள் மனதில் இருப்பதை , முகம் பிரதிபலிப்பதை கண்டுகொண்ட வாட்ச் மேன் உள்ளே வந்து....
வாட்ச் மேன் : மா...வீடு புடிச்சி இருக்குங்களா....? இது இப்பதான் கட்டி முடிச்சேன்... இன்னும் எதுவும் வாங்கி வைக்கல.... நீங்க உங்களுக்கு என்ன வசதி வேணும்னு சொன்னிங்கன்னா... உடனே நா ஏற்பாடு பண்ணிடுறேன்....
வாட்ச் மேன் இப்படி சொல்லிய உடனே, சாந்திக்கு ஏற்பட்ட மன கவலைக்கு மருந்து போட்ட மாதிரி இருக்க....
சாந்தி (மைண்ட் வாய்ஸ் ): அட ச்சா.... அவரே எனக்கு எவ்ளோ பெரிய உதவி பண்ணி இருக்காரு....இருக்க இடம் குடுத்து....பாவம்... அவர் சக்திக்கு தகுந்த மாதிரி வீடு கட்டி இருக்காரு.... இத போய் நா..... சாதாரணமா.... நெனச்சுட்டனே....இந்த வீட்டுக்கென்ன....குறைச்சல்.... ம்.... என் கிட்டதான் நகை பணமெல்லாம் இருக்கே... அத வச்சி புடிச்ச மாதிரி மாத்திக்குனா போச்சி....
சாந்தி : ம்... புடிச்சி இருக்குங்கய்யா....
வாட்ச் மேன் : அப்புடியே என்ன என்ன வாங்கணும்னு சொன்னிங்கனா.... நா வாங்கிட்டு வந்துடுவேன்....
அதன் பிறகு, சாந்தி அவளுக்கு தேவையான பொருட்களை எல்லாம் லிஸ்ட் போட்டு,வாட்ச் மேன் கிட்ட கொடுக்க... அதை வாங்கி கொண்டு திரும்பி நடக்க....
சாந்தி : அய்யா.... நில்லுங்க.... நீங்க பாட்டுக்கு காசு வாங்கமயே போறீங்க....
வாட்ச் மேன் : என்கிட்ட இருக்குங்க மா...
சாந்தி : அய்யா... நா லிஸ்ட் போட்டு இருக்க பொருட்களெல்லாம் வாங்க எவ்ளோ ஆகும்னு தெரியுங்களா....?
வாட்ச் மேன் : எவ்ளோ ஆகுங்க மா...?
சாந்தி : அது எல்லாம் வாங்க.... 1 லட்சத்துக்கு மேல ஆகும்.... இந்தாங்க...
வாட்ச் மேன் : வேணாமா.... என்கிட்ட இருக்கு....
சாந்தி, வாட்ச் மேன.... ஆச்சரியமா பார்த்துட்டு ....
சாந்தி : அய்யா உங்க கிட்ட.......?
வாட்ச் மேன் : நா இதுவரை நா கொஞ்சம் பணம் சேர்த்து வச்சி இருக்கேன் மா....
சாந்தி : சரிங்கய்யா... அது உங்களுக்காக வச்சிக்கோங்க.... இப்போ இதை வாங்கிக்கங்க.....
வாட்ச் மேன் :மா...... எனக்குன்னு இந்த உலகத்துல யாரும் கிடையாது....என்னவோ தெரில உங்களுக்காக செலவு பண்ணலாம்னு தோணுது மா... உங்களுக்கு பிடிக்கலைன்னா குடுங்க வாங்கிக்குறேன்...
இத சொல்லிட்டு வாட்ச் மேன் சாந்திய பார்க்க...
சாந்தியின் கண்கள்... வாட்ச் மேனின் கண்களை பார்க்க.... அவள் கண்களில் தன்னை அறியாமலே கண்ணீர் உற்று எடுக்க...
சாந்தி : அய்யா..... நீங்க இத்தனை வருசமா... அங்க இருக்கிங்க .. ஆனா எனக்கு உங்க பேர்கூட தெரியாது.... நானும் உங்க கிட்ட கேட்டதில்ல.... அய்யா உங்க பேர் என்னங்கயா..... (சிறிய கண்ணீர் துளிகள் சிந்த )
வாட்ச் மேன் : எம் பேரு......சகாதேவன் மா..
சாந்தியின் மூளையில் உள்ள சேகரிப்பு மண்டலம் ,வாட்ச் மேனின் பெயரை முதன் முதலாக பதிய வைக்கிறது...
"சகாதேவன் "
பெயரை சொல்லிவிட்டு சகாதேவன்... சந்தியிடம் மேலும் எந்த பதிலையும் எதிர்பார்க்காமல் திரும்பி நடக்க...
சாந்தி சகாதேவனையே பார்த்து கொண்டு... லேசாக புன்னகைக்க...
60 வயது நிறைந்த உடல்.....
ஆனால், சிறிது கூட தடுமாற்றம் இல்லாத... வாலிபனை போன்ற நடை....
அகண்ட முதுகு.....கம்பிரமான கர கர குரல்.... உறுதியான உடல் வாகு....
சாந்தி எத்தனையோ முறை... சகாதேவனை கடந்து சென்று இருக்கிறாள்.... ஆனால் ஒரு நாள் கூட....அவனை உற்று கவனித்தது கிடையாது... ஏன் பெயரையே இப்போ தானே கேட்டு தெரிந்து கொண்டால்....
ஆனா இப்போ....
சாந்தியின் மன காட்சியில்... சகாதேவனின் உருவம் இடம்பெற்று... அவள் மனதின் கதவை தட்ட வருவதை உணர்ந்த சாந்தி....
உடனே சுய நினைவுக்கு வந்து விட்டால்....
சகாதேவன் சாந்தியின் பார்வையில் இருந்து மறைந்த பிறகு,
சாந்தியின் முகத்தில் இருந்த புன்னகையும் மறைய.... சுற்றியும் பார்க்கிறாள்....
அந்த வனத்தில் இருக்கும் வண்டுகள்... பூக்களில் இருக்கும் தேனை உறிஞ்சுவதற்கு போட்டி போட்டு கொண்டு.... மாறி மாறி பூக்களில் உட்கார்ந்து உறிந்து கொண்டு இருக்க...
அப்படி ஒரு பூவை விட்டு... இன்னொரு பூவுக்கு மாறும் போது... அதன் சிறகுகளை வேகமாக இயக்கி பறக்கும் போது உண்டாகும் வண்டுகளின் ரீங்காரம் கேட்க.......
ரீங்கார இசை கேட்டு,சாந்தி யின் முகத்தில் மறைந்த புன்னகை மீண்டும் பூக்க....
வண்ணத்து பூச்சிகள்.... ஆங்காங்கே.... பறந்து கொண்டிருக்க... கண் கொள்ள கட்சியாக.... அதை பிரமிப்பாக... பார்க்க தொடங்கினால்.....
சிறிது நேரத்துக்கு பின்பு.... திடீர்னு...
எங்கோ... தூரத்தில் யானை பிளிறும் சத்தம் கேட்க... சந்திக்கு....கதி கலங்கி போக.....
உடனே வீட்டுக்குள் சென்று கதவை மூடி கொண்டால்....
சில மணி நேரம் கடந்த பிறகு.....
கதவ தட்ட படுகிறது....
சாந்தி (மைண்ட் வாய்ஸ் ): யாரா... இருக்கும்.... அவரா...? இல்ல வேற யாராவதா....? தொறக்கலாமா.... பயமா இருக்கே....
மீண்டும் கதவு வேகமாக தட்டும் சத்தம் கேட்க...
சாந்திக்கு....இதய துடிப்பு அதிகமாகி கொண்டே இருக்க....
சரி, யாருதான்னு பாப்போம்பன்னு....வெளில தைரியம் உள்ளவளாக....முகத்தை மாற்றிக்கொண்டு... உள்ளுக்குள் பயந்தவாரே.... சென்று கதவை திறக்க....
வெளியே .....
தொடரும்....
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)