23-08-2026, 03:42 PM
(21-08-2026, 02:37 PM)Shajith Wrote: “கணவர்தான் பெஸ்ட்” – இந்த அத்தியாயம் குறித்து… ❤️
முந்தைய பகுதிகளைப் படித்தபோது மனதில் எழுந்த சில கேள்விகளுக்கு இந்தப் பகுதி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விடை சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிறது. குறிப்பாக ராஜ்–சுகன்யா இருவருக்குள்ளும் இருந்த அந்தச் சிக்கலான மனநிலையை, இந்த அத்தியாயம் வேறொரு கோணத்தில் கொண்டு போயிருக்கிறது.
முதலில் ஒரு விஷயம்.
முந்தைய பகுதியில் நடந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு, “இனி இந்த இருவருக்கும் இடையில் என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. ஆனால் ராஜ் எடுத்த முடிவு எதிர்பார்த்ததைவிட வித்தியாசமாக இருக்கிறது.
சுகன்யாவைத் தன்னைவிட்டு பிரிந்து, அவள் விரும்பியவருடன் சென்றுவிடச் சொல்வது—அதுவும் எந்தவிதமான நாடகத்தனமான தியாக வசனங்களும் இல்லாமல், தனக்கே உரிய கோபம் கலந்த பேச்சில் சொல்வது—ராஜ் கதாபாத்திரத்தை இன்னும் கொஞ்சம் புரிந்துகொள்ள வைக்கிறது.
“கோபத்தின் பின்னால் இருக்கும் மனதைப் புரிந்துகொள்வது எளிதல்ல; சில நேரங்களில் கோபமாகப் பேசுபவன்தான் அதிகமாக யோசித்துக் கொண்டிருப்பான்.”
இந்தப் பகுதியில் ராஜ் அப்படித்தான் தெரிகிறான்.
அதே நேரத்தில், “உன் லவ்வரைக் கண்டுபிடித்து நான் சேர்த்து வைக்க மாட்டேன்; நீயே கண்டுபிடித்து நீயே போக வேண்டும்” என்று அவன் வைக்கும் நிபந்தனைதான் இந்தப் பகுதியை சுவாரஸ்யமாக்குகிறது.
ஏனென்றால் இது சாதாரணமாக “சரி, போய்விடு” என்று முடிந்துவிடக்கூடிய விஷயம் இல்லை.
அவன் பிரிவுக்கு வழி கொடுக்கிறான்… ஆனால் அந்தப் பிரிவின் பொறுப்பையும் அவளிடமே கொடுக்கிறான்.
இதில்தான் கதையின் அடுத்த கட்டத்துக்கான சுவாரஸ்யம் இருக்கிறது.
முன்பு சுகன்யா தன்னுடைய காதலைப் பற்றி சொன்னபோது, “என்ன நடந்திருக்கும்?” என்ற ஒரு கேள்வி இருந்தது. இப்போது அந்தக் காதலன் வெளிநாட்டில் இருப்பது, இன்னும் ஒரு வருடம் ஆகும் என்பது தெரிய வருகிறது.
அதாவது, ராஜ் கதவைத் திறந்து வைத்திருக்கிறான்.
ஆனால் அந்தக் கதவு வழியாக உடனே வெளியேறுவதற்கு சூழ்நிலை அனுமதிக்கவில்லை.
“வழி இருக்கிறது என்பதற்காக பயணம் உடனே தொடங்கிவிடாது; சில நேரங்களில் காலமும் சூழ்நிலையும் சேர்ந்து தான் கதவைத் திறக்கும்.”
இந்த இடம்தான் எனக்கு இந்த அத்தியாயத்தில் பிடித்திருந்தது.
அதற்குப் பிறகு வரும் “மூன்று மாதத்துக்குள் போய்விடு” என்ற பேச்சு கதைக்கு ஒரு காலக்கெடுவை கொடுக்கிறது. இங்கிருந்து அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் அந்த மூன்று மாதங்களுக்குள் என்னென்ன நடக்கப் போகிறது என்பதுதான் ஒரு விதமான countdown மாதிரி மாறிவிடுகிறது.
அதனால் இந்த இடத்திலிருந்து கதை கொஞ்சம் திரில்லர் உணர்வையும் கொடுக்க ஆரம்பிக்கிறது.
மேலும், முன்பு கதையில் வந்த சில வசனங்களும் சூழ்நிலைகளும் இப்போது வேறொரு அர்த்தத்தில் திரும்பி வருவது கவனிக்கத்தக்கது. ஒரு முறை படிக்கும்போது சாதாரணமாகத் தோன்றிய ஒரு விஷயம், அடுத்த பகுதியில் வேறொரு கோணத்தில் வந்து நிற்கும்போது தான் “ஓ… இதற்காகத்தான் அந்த இடத்தில் அதைச் சொன்னார்களா?” என்று நினைக்க வைக்கிறது.
தொடர்கதையில் இதுதான் ஒரு நல்ல விஷயம்.
“விதைத்த விதை உடனே மரமாகாது; ஆனால் அது எங்கே விதைக்கப்பட்டது என்பதை வாசகன் மறந்துவிடக் கூடாது.”
இந்தக் கதையிலும் அப்படிப்பட்ட சில விதைகள் இப்போது முளைக்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன.
ராஜ் கதாபாத்திரத்தைப் பொறுத்தவரை, அவனுடைய மனநிலை இன்னும் முழுமையாகத் திறக்கப்படவில்லை. ஒரு பக்கம் அவனுக்குள் இருக்கும் கோபம், இன்னொரு பக்கம் குடும்பத்தைப் பற்றிய எண்ணம், இன்னொரு பக்கம் சுகன்யாவை விட்டுவிட வேண்டும் என்ற முடிவு—இவை எல்லாம் ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இருக்கின்றன.
அதனால்தான் அவன் கதாபாத்திரம் இப்போது ஒரு “நல்லவன் / கெட்டவன்” என்ற இரண்டு பெட்டிக்குள் அடங்காமல், ஒரு குழப்பமான மனிதனாகத் தெரிகிறான்.
சுகன்யாவைப் பொறுத்தவரை, அவள் உடனடியாகப் பிரிந்து செல்ல விரும்புகிறாள். ஆனால் அவளுடைய காதலன் இல்லாத சூழ்நிலை, வேலை, கால அவகாசம்—எல்லாமே அவளுடைய முடிவைத் தள்ளிப்போடுகின்றன.
அதனால் இருவரும் ஒரே அறையில் இருக்கிறார்கள்…
ஆனால் இருவருடைய மனமும் இரண்டு வெவ்வேறு பாதையில் பயணம் செய்கிறது.
அதுதான் இந்த அத்தியாயத்தின் அழுத்தம்.
இன்னொரு சுவாரஸ்யமான விஷயம்—முன்பு இருந்த பதற்றமான சூழ்நிலைக்குப் பிறகு, இந்தப் பகுதியில் சில இடங்களில் நகைச்சுவை கலந்த வசனங்களையும் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள். அந்த contrast கதையை முழுவதும் ஒரே மாதிரியான serious tone-ல் போகாமல் காப்பாற்றுகிறது.
குறிப்பாக “லீவு லெட்டரா?” என்ற சுகன்யாவின் கேள்வி அந்த tension-க்குள் ஒரு சிறிய சிரிப்பை கொண்டு வருகிறது. ஆனால் அதற்குப் பிறகு ராஜின் கோபம் மீண்டும் திரும்புவதால் அந்தச் சிரிப்பு நீண்ட நேரம் நிற்கவில்லை.
அதுதான் இந்தக் காட்சியின் அழகு.
சிரிக்க வைத்துவிட்டு அடுத்த நொடியே மீண்டும் யோசிக்க வைப்பது—அதுதான் கதையின் rhythm.
மொத்தத்தில், இந்தப் பகுதி வெறும் ஒரு சம்பவத்தை முடிக்கவில்லை.
மாறாக, “இவர்கள் பிரிவார்களா? எப்போது பிரிவார்கள்? அதற்குள் என்ன நடக்கும்? ராஜ் உண்மையிலேயே மனதை மாற்றிக் கொள்வானா? சுகன்யாவின் காதல் அவளை எங்கே கொண்டு போகும்?” என்ற பல கேள்விகளை அடுத்த பகுதிகளுக்காக விட்டுச் செல்கிறது.
முன்பு இருந்த குழப்பங்களுக்கு இப்போது சில பதில்கள் கிடைத்திருக்கின்றன.
ஆனால் அந்தப் பதில்களே இன்னும் சில புதிய கேள்விகளை உருவாக்கியிருக்கின்றன.
“ஒரு நல்ல கதை பதில்களை மட்டும் கொடுக்காது; பதில் கிடைத்த பிறகும் அடுத்த பக்கத்தைத் திருப்ப வைக்கும்.”
இந்த அத்தியாயம் அந்த வேலையை நன்றாக செய்திருக்கிறது.
முன்பு இருந்த இடத்திலிருந்து இப்போது கதை ஒரு தெளிவான பாதைக்குள் வர ஆரம்பித்திருக்கிறது. குறிப்பாக மூன்று மாதங்கள் என்ற காலக்கெடு வந்திருப்பதால், இனிமேல் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் அந்தக் கணக்கோடு வாசிக்க வேண்டிய ஒரு எதிர்பார்ப்பையும் உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்.
இப்போது தான் “கணவர்தான் பெஸ்ட்” கதையின் அடுத்த கட்ட சுவாரஸ்யம் ஆரம்பிக்கிறது என்று தோன்றுகிறது.
தொடருங்கள்…
அடுத்த பகுதியில் இந்த மூன்று மாதங்களுக்குள் என்னென்ன திருப்பங்கள் காத்திருக்கின்றன என்பதைப் பார்க்க ஆவலாக இருக்கிறது. ❤️
உங்களை போன்றவர்களின் மிக பெரிய விமர்சனம் தான் என் போன்ற சிறிய எழுத்தாளர்களுக்கு ஊக்கம் மிகுந்த நன்றிகள்