23-08-2026, 06:51 AM
DAY 2 RESORT
మధ్యాహ్నం
గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. ఇప్పుడు ఈ నాలుగు గోడల మధ్య వారిద్దరే. గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం బయట ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కట్ చేసింది. లోపల ఏసీ చల్లని గాలి వీస్తున్నా, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఉష్ణోగ్రత మాత్రం తగ్గలేదు. థియేటర్‌లో జరిగిన ఆ మైకం, లంచ్ టేబుల్ దగ్గర జరిగిన సంభాషణలు... గదిలోని గాలిని మరింత భారీగా, వేడిగా మార్చాయి.
ఆ ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే మైకపు వాతావరణంలో ఉన్న వల్లీ, నెమ్మదిగా బాల్కనీ వైపు అడుగులు వేసింది. సముద్రపు గాలి తగిలితే తన మనసు కొంచెం తేలికపడుతుందనే ఆశతో.
హోటల్ రూం తలుపు మూసేసి ఇటు తిరిగిన రవి అక్కడికక్కడే నిలబడి, ఆమె నడకను, ఆమె నడుము వంపుల కదలికను కళ్ళు అప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఆమె బాల్కనీ రైలింగ్ దగ్గరకు చేరి, సముద్రపు గాలుకి తన జుట్టును, పైటను సర్దుకుంటున్న దృశ్యం అతడి ఉరకలెత్తే యువ రక్తాన్ని నిలువనీయడం లేదు. అతను కూడా నెమ్మదిగా, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు ఆమె దగ్గరకు వెళ్తున్నాడు.
రవి కళ్లకు ఆ క్షణంలో వల్లీ ఒక అప్సరసలా, సాక్షాత్కరించిన దేవతలా కనిపించింది. మధ్యాహ్నపు ఎండ కాంతి, సముద్రపు గాలి... ఆమె అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి. ఆమె ఎద ఎత్తుల మీద ధగధగా మెరిసిపోతున్న మంగళసూత్రం, ఆ నల్లని పూసలు, మధ్యలో మెరిసే బంగారు తాళి... ఆమెలోని పవిత్రతను, అదే సమయంలో ఆమె శరీర సౌందర్యాన్ని ఒకేసారి చాటుతున్నాయి. ఆ తాళి, ఆమె వక్షోజాల మధ్యలో ఉన్న లోతైన లోయలో మెరుస్తూ, రవి చూపులను అక్కడే బంధించేసింది. ముక్కున ఉందా లేదన్నట్టుగా ఉన్న చిన్న బంగారు ముక్కు పుడక, గాలికి ఎగురుతున్న జుట్టు తీగలు... అద్భుతమైన లావణ్యంతో, ఎక్కడికక్కడ ఒంపులతో, పడిలేచే కెరటాల్లాటి ఎత్తు పల్లాలతో రతీదేవికే అసూయ కలిగేలాగా ఆమె మెరిసిపోతోంది.
ఆమెను ఇలా ముందు నిలబడి చూస్తుంటే, అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె నిలుచున్న భంగిమలో ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, నడుము వంపులు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ రెండు కలశాలు, వాటి మధ్య ఉన్న లోతులో మెరుస్తున్న తాళి... రవి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. థియేటర్‌లో ఆ తాళిని ముద్దాడిన తర్వాత, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన తర్వాత... ఇప్పుడు ఆమెను ఇలా చూస్తుంటే, అతడి శరీరంలో రక్తం పోటెత్తుతోంది.
అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె జుట్టు, ఆమె ముఖం, ఆమె వక్షోజాలు, ఆమె నడుము, ఆమె జఘనం, ఆమె తొడలు - ప్రతి భాగం అతడి చూపుకు ఆహుతవుతున్నాయి. అతడి మనసులో ఒక తీవ్రమైన అలజడి, ఒక పచ్చి కోరిక రగులుకుంటోంది. ఆమె అందం అతడిని పూర్తిగా ఆవహించింది.
అతడికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆ చేతులతో ఆమెను హత్తుకోవాలని, ఆ మెత్తని శరీరాన్ని తనలో లీనం చేసుకోవాలని, ఆ నడుము వంపులను తన పెదవులతో తడపాలని అతడి మనసు పిచ్చివాడిలా ఆర్తనాదం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో దిండును పట్టుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవడం కాదు, ఇప్పుడు అతడికి నిజమైన స్పర్శ కావాలి, ఆమె శ్వాస కావాలి, ఆమె మూలుగులు కావాలి. ఆమె శరీరాన్ని నిజంగానే సొంతం చేసుకోవాలనే తపన అతన్ని పూర్తిగా ఆవహిస్తోంది.
బాల్కనీ తలుపులు దాటుతూ వల్లీ హాల్ లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె నడకలో ఒక విచిత్రమైన లయ, వయ్యారం ఉంది. ప్రతి అడుగులో ఆమె నడుము వంపులు, పిరుదుల మెత్తని ఊపులు రవి కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి.
ఆమె నెమ్మదిగా పక్కన ఉన్న టేబుల్ దగ్గరకు చేరుకుని, పైన అరలో వున్న మ్యాగజైన్ అందుకోడానికి చేతులు పైకి ఎత్తింది. ఆ ఒక్క క్షణంలో, ఆమె భుజాల మీద ఉన్న చీర పైట కాస్త కిందకు జారింది.
ఆమె నడుము వంపు, మధ్యన లోతైన నాభి, మరియు ఎద వంపుల మధ్య మెరుస్తున్న మంగళసూత్రం... ఇవన్నీ రవి కళ్ళకు ఒక అద్భుతమైన విందులా మారాయి. థియేటర్ లో ఆ తాళిని ముద్దాడుకున్న జ్ఞాపకం, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన క్షణం రవి మనసులో మెదిలి, అతని రక్తంలో మంటలు రేపాయి.
వల్లీ అతడి మౌనాన్ని గమనించింది. తలుపు దగ్గరే నిలబడి, చీర అంచును మెల్లగా సరిచేసుకుంటూ అతడి వైపు చూసింది. రవి కళ్ళలోని ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీవ్రమైన దాహం చూసి ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది.
కానీ అక్కడి నుండి కదలలేకపోయింది.
రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆమె అందం చూస్తూ అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయాడు. కానీ ఆ తర్వాత, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు, ఒక మత్తేభంలా నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు అడుగులు వేశాడు. ప్రతి అడుగులో వారిద్దరి మధ్య దూరం తగ్గుతూ, గదిలోని ఉష్ణోగ్రత పెరుగుతోంది.
"అత్తా..." అతని గొంతులోని మత్తు ఆ నిశ్శబ్దంలో స్పష్టంగా వినిపించింది.
వల్లీ నెమ్మదిగా తిరిగి అతని వైపు చూసింది. రవి ఇప్పటికే ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చేశాడు. రవి చేతిని మెల్లగా ఆమె భుజాన్ని, మెడను తాకాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒకసారి వణికింది. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, ఆ వెచ్చని స్పర్శను ఆస్వాదిస్తున్నట్లు కనిపించింది.
"ఈ రోజు నువ్వు ఇంత అందంగా ఎందుకు ఉన్నావు?" అన్నాడు రవి. అతని వేడి శ్వాస ఆమె నుదుటి మీద, పెదవుల మీద పడుతోంది.
వల్లీ మెల్లగా నవ్వింది. ఆ నవ్వులో సిగ్గు, మురిపెం కలిసి ఉన్నాయి. "ఏం లేదు రవీ... రోజూ లాగే ఉన్నాను. ఏమైంది ఇవాళ నీకు ఇలా అనిపిస్తోంది?" అంది మెల్లగా, తన చీర అంచును సరిచేసుకుంటూ.
"కాదు అత్తా... రోజూ నువ్వు అందంగానే ఉంటావు. కానీ ఈ రోజు... నువ్వు చాలా డిఫరెంట్ గా కనిపిస్తున్నావు. మాటల్లో చెప్పలేనంత అందంగా ఉన్నావు. నిజంగా... నా కళ్ళు కదలట్లేదు," అన్నాడు రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ.
వల్లీ చెక్కిళ్ళు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి. "ఛీ... ఏం మాటలు రవీ! నేను నీ కంటే వయసులో పెద్దదాన్ని కదా... నువ్వు ఇలా మాట్లాడటం తగదు," అంది సిగ్గు పడుతూ, కానీ తన కళ్ళు మాత్రం అతని కళ్ళనే చూస్తున్నాయి.
రవి చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని మెల్లగా తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. "కాబట్టే నీ అందానికి ఇంత మత్తు ఉంది అత్తా. పండ్లు పండినప్పుడే రుచిగా ఉంటాయి, పూలు వికసినప్పుడే సువాసన వస్తుంది. నీ వయసు, నీ అనుభవం... నీ అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి." అన్నాడు గొంతులో మత్తు నింపుకుంటూ.
రవి మాటలు వల్లీ గుండెలో ఒక మాయాజాలాన్ని సృష్టించాయి. ఆమె నోట మాట రాలేదు. కేవలం తల వంచుకుని, పెదవుల మీద చిరునవ్వును దాచుకుంది.
రవి మెల్లగా ముందడుగు వేశాడు. అతడి కళ్ళలో ఇక ఎటువంటి సంకోచం లేదు, ఎటువంటి ఆలోచన లేదు. కేవలం ఒక ఆకలి మాత్రమే... తీరని ఆకలి. రవి మరో అడుగు ముందుకు వేసి, తన చేతిని మెల్లగా ఆమె నడుము మీద ఉంచాడు.
అంతలోనే, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద ఫ్రెండ్ పేరు మెరుస్తోంది. రవికి చిరాకు వచ్చింది, కానీ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు. "రవి! ఫలితాలు వచ్చేశాయి రా. వెంటనే చెక్ చేసుకో!" అని ఫ్రెండ్ గొంతు వినిపించింది.
రవి ఒక్కసారి ఫోన్ వైపు చూశాడు. కానీ తెర మీద మెరుస్తున్న సందేశం అతడి మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఒక్కసారిగా కూల్చేసింది.
"3rd Year B.Tech Results - RAVI KUMAR - ALL SUBJECTS FAILED"
అతడి కళ్ల ముందు అంతా తిరుగుతోంది. నిమిషం క్రితం వరకు కోరికతో రగులుకుంటున్న అతని రక్తం... ఇప్పుడు మంచులా ఘనీభవించింది. అతని కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. గది గోడలు కదిలినట్లు అనిపించింది. అతని ఆత్మవిశ్వాసం, అతని భవిష్యత్తు, మావయ్య నమ్మకం... అన్నీ ఒక్క క్షణంలో బూడిదయ్యాయి.
చేతిలో ఉన్న ఫోన్ భారంగా మారి, జారిపోయినట్లు అనిపించింది. మాటలు లేకుండా, చేతులు వణుకుతుండగా ఫోన్‌ను మంచం మీదకు విసిరాడు. కాళ్ళు లేనివాడిలా, నిస్సత్తువగా టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్లి కుర్చీలో కూలిపోయాడు. తల పక్కకి వాలిపోయింది. కోరికల మైకం కరిగిపోయి, స్థానంలో భవిష్యత్తు భయం ఆవహించింది.
వల్లీకి ఏమైందో అర్థం కాలేదు. ఉదయం నుంచి జరుగుతున్న ఆ మైకం, ఆ తీయని అనుభవాల ప్రకాశం ఇంకా ఆమె ముఖంలో మెరుస్తూనే ఉంది. కానీ రవి ముఖాన్ని చూడగానే, ఆ మురిపెం క్షణాల్లో తీవ్రమైన ఆందోళనగా మారింది.
"ఏమైంది రవీ? ఎందుకు ఇలా ఉన్నావు?" అంది ఆమె గొంతులో నిజమైన అక్కరతో, అతడి దగ్గరకు అడుగులు వేస్తూ.
రవి నోట నుంచి మాట రాలేదు. బెల్లం కొట్టిన రాయిలా నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాడు.
వల్లీ టేబుల్ అంచున నిలబడి, తల వేలాడేసుకున్న అతడి వైపు చూస్తోంది. రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. కానీ అతని కళ్ళలో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన మార్పు కనిపించింది. అతని దృష్టి నేరుగా వల్లీ శరీరం మీద పడింది.
ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, సన్నని నడుము వంపులు, జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ మృదువైన కుదులు... మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తూ రవిని మరింత కలవరపరుస్తున్నాయి. ఒకవైపు తన భవిష్యత్తు బూడిదైపోతే, మరోవైపు తన కళ్ల ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ దేవత అతని మైకాన్ని మరింత పెంచుతోంది.
అతని మెదడులో ఒక విచిత్రమైన, విపరీతమైన ఆలోచన మెరిసింది. తాను ఎందుకు ఫెయిల్ అయ్యాడు? పుస్తకాలు తెరిచిన ప్రతిసారీ అక్షరాలకు బదులు వల్లీ శరీర వంపులే కనిపించాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస పెట్టలేదు. ప్రతిక్షణం తన మనసు నిండా, తన ఊహల నిండా కేవలం వల్లీ అందాలే, ఆమె స్పర్శ కోరికలే నిండిపోయాయి. తన చదువును, తన భవిష్యత్తును బలితీసుకున్న ఆరాధ్య దైవం ఈమెనే!
సాధారణంగా ఇలాంటి సమయంలో ఒక మనిషికి పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది, లేదా కోపం వస్తుంది. కానీ రవిలో మాత్రం అదే విపరీతంగా మారింది. "నా భవిష్యత్తు అంతా పాడైపోయింది... నాకు ఇక కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు," అన్న ఒక విచిత్రమైన, భయంకరమైన నిర్లక్ష్యం అతనిలో మేల్కొంది.
వల్లీ ఫోన్ తీసి చూసింది. ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం, షాక్, నమ్మశక్యం కాని భావం ఒకేసారి కనిపించాయి.
"రవీ... ఇది... ఇది నిజమా? అన్నీ ఫెయిల్ అయ్యావా?" అంది ఆమె గొంతులో నమ్మకం లేకుండా.
"కానీ... నువ్వు సెకండ్ ఇయర్ వరకు టాపర్ కదా? ఇది ఎలా సాధ్యం?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... ఏమైంది? చెప్పు నాకు. ఏదైనా ప్రాబ్లెమ్ ఉందా?" ఆమె రవి భుజం మీద చేయి వేసింది.
ఆమె స్పర్శకు అతడి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఈసారి అది కోరిక వల్ల కాదు - ఒక వింతైన బాధ వల్ల.
"తెలీదు అత్తా" అన్నాడు రవి మెల్లగా.
"తెలీదా? ఎందుకు రవీ? ఇలా ఎలా జరిగింది? నీకు ఇలా జరగడం నమ్మలేకపోతున్నాను." వల్లీ రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగింది. "నిజంగా ఏమైంది? చెప్పు రవీ... నాకు చెప్పు."
రవి కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు. అతడి గుండెలో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది - నిజం చెప్పాలా, లేక దాచాలా? కానీ ఆమె కళ్ళలోని ఆ ఆందోళన, ఆ ప్రేమ, ఆ అక్కర... అన్నీ అతడి నోరు విప్పించాయి.
"నీ వల్ల అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన ఆవేశం, తీరని దాహం తొణకసాడాయి.
ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గింది. "నేనా? నేను ఏం చేశాను రవీ?"
"నీ అందం వల్ల... నీ ఈ అందం వల్ల..." అన్నాడు రవి తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆ కన్నీళ్ల మధ్యలో అతడి చూపు ఆమె పెదవుల మీద నుండి ఆమె ఎద వంపుల మీదకు జారింది. "గత ఏడాదిగా... గత ఏడాది నుండి నేను నిన్ను తలుచుకుంటున్నాను. నీ అందం, నీ శరీరం... అన్నీ నా మనసులో నిండిపోయాయి."
"రవీ..." ఆమె గొంతులో షాక్.
రవి లేచి నిలబడ్డాడు. అతడి కళ్ళలోంచి నీళ్లు జారిపోతున్నాయి. "చదువుకునేటప్పుడు నీ ముఖమే కనిపిస్తోంది. పరీక్షలు రాసేటప్పుడు నీ శరీరమే గుర్తొస్తోంది. రాత్రి నిద్ర పట్టడం లేదు. పగలు ఏకాగ్రత లేదు. ప్రతి రాత్రి నీ గురించి ఆలోచిస్తూ... నిన్ను కోరుకుంటూ... నా చేతులతో..." రవి గొంతు ఆగిపోయింది.
"రవీ, ఆగు!" వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, ఆందోళన, మరియు ఒక రకమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి. "ఇలా మాట్లాడటం సరైంది కాదు. నువ్వు ఏం చెబుతున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?"
"నాకు బాగా తెలుసు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, తీరని దాహం, పచ్చి కోరిక ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి. "కానీ ఏం చేయను? నా శరీరం నా మాట వినడం లేదు. నా మనసు నా చేతిలో లేదు. ప్రతి క్షణం నీ కోసం తపిస్తున్నాను. నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం, నిన్ను పొందాలనే ఈ పిచ్చి కోరికతో..." అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్లు జారిపోయాయి. కానీ ఆ కన్నీళ్లు అతడి కోరికను ఆర్పలేకపోయాయి, పైగా దాన్ని మరింత తీవ్రం చేశాయి.
"నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను. నా చదువు, నా భవిష్యత్తు, నా జీవితం - అన్నీ నాశనం అవుతున్నాయి. ఎందుకంటే నా మనసు మొత్తం నిండుగా నీతోనే ఉంది. నాకు ఫెయిల్ అయ్యాను అనే బాధ లేదు అత్తా... కానీ నిన్ను కోల్పోతాననే భయం, నిన్ను పొందలేననే భయం నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తోంది."
వల్లీ అతడి వైపు చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడింది. ఆమె ముఖంలో కోపం, సిగ్గు, ఆశ్చర్యం కలిసి ఉన్నాయి. తన ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ యువకుడి తీవ్రత ఆమెను లోపలి నుండి కదిలించింది, కానీ ఆమె తన ధర్మాన్ని మర్చిపోలేదు.
"రవీ... నువ్వు ఇలా అనుకోవడం తప్పు. నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని. నీ కోరికలు తప్పు. నువ్వు వాటిని మర్చిపోవాలి. నీ చదువు మీద దృష్టి పెట్టాలి. మావయ్యని నువ్వు ఎంత ఇష్టపడతావో, ఆయన నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకో." ఆమె గొంతులో ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఆ మాటలు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఆమె స్వతహాగా ఈ ఆకర్షణకు బలవుతోందన్న సంగతి ఆమెకు కూడా తెలుసు.
"గుర్తు చేసుకున్నాను అత్తా! ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం గుర్తు చేసుకున్నాను!" రవి నిరాశగా, కానీ తీవ్రంగా అన్నాడు. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు, గుండెలో తుఫాను.
అప్పటివరకు కేవలం ఆలోచనల లోతుల్లో, థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో, దిండు మీద మాత్రమే మునిగిన ఆ శృంగారభావనలు, ఇప్పుడు వాస్తవ రూపం దాల్చాలని అతడి శరీరం తిరుగుబాటు చేస్తోంది. అతడిలో రగులుతున్న ఆ అగ్నిజ్వాల, ఏదో ఒక క్షణంలో తనను తాను కోల్పోయేలా చేస్తుందని భయపడుతున్నా, ఆ కోరికను అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. ఆ కోరిక అతడి నియంత్రణను దాటి, అతడి ప్రతీ ఆలోచనను, ప్రతీ కదలికను శాసిస్తోంది. ఇక తట్టుకోలేని స్థితికి చేరుకున్నాడు.
అద్భుతంగా, దేవతా సుందరిలా వెలిగిపోతున్న అత్తను చూసి రవి ఆగలేక పోతున్నాడు. ఆమె అందం, ఆమె వయ్యారపు పరువాలు, ఆమెలోని ప్రతి కదలిక అతడిలో కామగ్నిని మరింత రాజేస్తున్నాయి. గంట క్రితం ప్రైవేట్ థియేటర్‌లో ఆమె వక్షోజాలను చూడాలని తపించి, చివరికి ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తన కోరికను తృప్తిపరచుకోవాల్సి వచ్చిన ఆ నిరాశ... ఆ మెత్తని దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, అది ఆమె వక్షోజాలే అన్న భ్రమతో తన దాహాన్ని తీర్చుకున్న ఆ అసంతృప్తి... ఇప్పుడు ఆమెను నిజరూపంలో, ఇంత సమీపంలో చూస్తుంటే అది లోలోపల ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతోంది, ఏ క్షణంలోనైనా బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ కోరికను అణుమాత్రం కూడా అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు.
ఈ విఫలత అతనిలోని కోరికను చంపలేదు, పైగా దాన్ని మరింత పిచ్చిగా, తీవ్రంగా మార్చింది. ఇక సమాజం, ధర్మం, భవిష్యత్తు అనే భయాలకు తావు లేదు.
తన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దోచుకున్న ఈ అందాల రాశిని ఇప్పుడు పూర్తిగా సొంతం చేసుకోవాలనే ఆకలి అతనిలో బయలుదేరింది. అతని కళ్ళలోని నిరాశ కరిగిపోయి, స్థానంలో ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగులుకుంటున్న కామవాంఛ మిగిలింది.
వల్లీ ఏదో అర్థం కాక ప్రశ్నించేసరికి, రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. టేబుల్ అంచున ఆనుకుని కూర్చున్న అతడి కళ్ళు, ఆమె ముఖం మీద కాసేపు ఆగి, ఆపై ఆమె శరీర వంపుల మీదకు జారిపాయి. ఆ చూపులో ఇంకా ఏమీ తెలియని అమాయకత్వం లేదు, అది పూర్తిగా ఒక మగాడి ఆకలి.
ఆ ఒక్క క్షణం చూపులోనే అతడి ఊహలకు అందని ఒక అద్భుత దృశ్యం అతడి ముందు ఆవిష్కృతమైంది. జారిపోయిన చీర పైట చాటున, జాకెట్టు బిగుతును తట్టుకోలేక బయటకు వచ్చిన ఆమె ఎడమ వక్షోజం వంపు, పండిన జామపండులా నిండుగా, మృదువుగా కనిపించింది. థియేటర్‌లో ఆ రెండు అమృత కలశాలను తన చేతులతో తాకాలని తపించి, ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తనను నిరాశపరచిన ఆ క్షణం గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు... ఇప్పుడు ఆ కలశాలు జాకెట్టు బిగుతులో నుండి తప్పించుకుని, అతడి కళ్ళ ముందే సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి.
ఆ ఎత్తుల దిగువన, నడుము వంపులో చీర పడిన అద్భుతమైన మడతలు ఒక శిల్పి ప్రాణం పోసి చెక్కినట్లుగా అతడి చూపును బంధించాయి. ఆ మడతల మధ్యలో, అర్థ రూపాయి బిళ్ళంత లోతైన, ఆకర్షణీయమైన నాభి... దాని కింద సున్నితమైన పొత్తికడుపు, ఇంకా కిందకు జారిపోయిన అతడి దృష్టికి బలిసిన పిరుదులు, నిండు తొడల వంపులు కనిపించాయి.
ఆ దృశ్యం రవి ఒళ్ళంతా పొగలు సెగలు కక్కుతున్నట్లు, ఒక అగ్నిపర్వతం బద్దలవుతున్నట్లు అనిపించింది. థియేటర్‌లో తాకలేక తపించిన ఆ వక్షోజాలను, ఇప్పుడు నిజంగానే పట్టుకుని పిసికాలని, ఆ లోతైన నాభిలో తన నాలుకను దాచాలని అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. కిందన అతడి మగతనం ఉవ్వెత్తున లేచి, పురెక్కిపోతోంది, బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ అనూహ్యమైన, అద్భుతమైన దృశ్యానికి రవి స్థాణువులా, శ్వాస ఆడనట్లుగా అలా ఉండిపోయాడు, అతడి మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. ఆ క్షణంలో, అతడిలోని వయసు, తీరని కోరికలు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి.
ఆ దోర జాంపళ్లను పట్టుకోవాలనీ, కసిగా కొరికేయాలని, అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. ఆమె బలమైన రటి బోదెలను పట్టు పట్టి, వాటిని వెల్లువలా తెరిచి ఆ లోయ మధ్యలో దాగున్న స్వర్గపురిలోకి చేరిపోవాలని అతడి మగసిరి పిచ్చెక్కిపోతోంది. అతడిలోని ప్రతి నరం, ప్రతి అణువు ఆ స్త్రీ సుఖాన్ని అనుభవించాలని అగ్నిలా రగిలిపోతోంది, దానిని దక్కించుకోవడానికి దేనికైనా సిద్ధంగా, ఎంతటి సాహసానికైనా వెనుకాడని విధంగా అతడి మనసు ఆవేశపడుతోంది.
"అత్తా... నన్ను ఒక్కసారి అనుగ్రహించు. నా కోరికను తీర్చు. అప్పుడు నేను మాములు అవుతాను. అప్పుడు నేను మళ్ళీ చదువుకోగలను. నా జీవితం మళ్ళీ గాడిలో పడుతుంది." అని ఆవేశంగా అన్నాడు.
"రవీ, ఇది తప్పు! ఇది పాపం!" ఆమె గట్టిగా అంది.
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా. నాకు కావాల్సింది నువ్వు. ఈ క్షణంలో, ఈ నిమిషంలో, నువ్వు నాకు కావాలి."
నిరీక్షణ, సంకోచం అనే సంకెళ్లను తెంచుకుంటూ, ఎప్పుడో గానీ మనిషికి రాని తెగింపు ఆ క్షణంలో రవికి వచ్చేసింది. అతడి చేతులు మెరుపు వేగంతో కదిలాయి. అత్త పైటను అమాంతం లాగేశాడు. ఆ దృశ్యం అతడి కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమైనప్పుడు రవి శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. బిగుతైన జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకొచ్చిన బంగారు కలశాలు అతడికి ఎదురుగా ఉన్నాయి. అవి కేవలం వక్షోజాలు కావు, ధగధగలాడిపోతున్న, బిగి సడలని బంతులు. అతడి చేతికి ఇమడని పరువాలు అవి, ఏదో తెలియని శక్తితో నిండి ఉన్నట్లు. తనివితీరా కొరకాలని, పిసకాలని అనిపించే అద్భుత యవ్వనపు పొంగులు అవి, అతడి ప్రతీ అణువును ఆవహించాయి.
ఆ జోడు కొండల మీదుగా వేలాడుతున్న బంగారు పుస్తెల తాడు, నల్లపూసల గొలుసు... అవి ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతూ, అతడి చూపులను కట్టిపడేశాయి. ఇంక ఆపుకోలేక, రవి తలను ఆ జంట శిఖరాల మధ్యకు దూర్చేశాడు. అతడి చేతులు ఆమె వీపు చుట్టూ బిగించాడు, ఒక కోరికతో కూడిన పట్టు అది. వల్లీకి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఆమెను పట్టుకుని వాడు పైకి లేచాడు. ఆమె చుట్టూ వాడి చేతులు మరింత బిగుసుకుపోయాయి. అతడి ముఖం అద్భుతమైన ఆమె ఎద పొంగులని కమ్మేస్తోంది, మత్తులో మునిగిపోయినట్లు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." వల్లీ గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"చాలు రవీ! ఇది తప్పు!" వల్లీ గట్టిగా రవి ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఇలా చేయకు!"
"రవీ... ప్లీజ్... ఆగు..." ఆమె గొంతు ఇప్పుడు బ్రతిమాలిడనట్లు ఉంది. "నీకు తెలియదు నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో. ఇది తప్పు."
అతడి చేతులు చకచకా ఆమె వీపును నిమిరాయి. నడుం మడతలను సున్నితంగా పిసికాయి. నడుము కిందుగా మెత్తగా వత్తుతున్నాయి. జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకు వచ్చిన ఆమె ఉరోజాల మీద ఆత్రంగా ముద్దులు కురిపించాడు. చటుక్కున ఓ చను మొనని జాకెట్ మీద నుంచే అందుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. చకచకా అత్త అద్భుత సౌందర్యపు మకరందాన్ని జుర్రేసుకుంటున్నాడు. అతడు ఇప్పుడు ఆమె జాకెట్ హుక్స్ వైపు చేయి తీసుకువెళ్ళాడు. అప్పుడు వల్లీ వాడిని నెట్టేసి వెనుదిరిగింది.
రవి ముందుకు కదిలాడు. ఆమె తలుపు దగ్గరకు చేరుకుంది. అతడు ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." ఆమె గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"అత్తా... ప్లీజ్... ఒక్కసారి..." అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి పెదవులు ఆమె మెడ వంపులో, ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె భుజాల మీద తిరుగుతున్నాయి. అతడి నాలుక ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని నాకుతూ, ఆమె శ్వాసను మరింత వేగవంతం చేస్తోంది.
"రవీ! వద్దు!" ఆమె గట్టిగా నెట్టింది. కానీ అతడు వినలేదు. అతడి పెదవులతో ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె మెడ మీద, ఆమె భుజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.
అతడు ఆమెను వెనుక నుండి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె భుజాల కింద నుండి దూరి, ఆమె వక్షోజాలను రెండు చేతులతో అందుకున్నాయి.
"అత్తా! ఐ వాంట్ యూ! ఐ నీడ్ యూ అత్తా! ..." అంటూ అతడు ఆమె రెండు వక్షోజాలను రెండు చేతులతో గట్టిగా నలిపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులతో ఆమె మృదువైన వక్షోజాలను పిసుకుతున్నాడు, వాటి బరువును, వాటి మృదుత్వాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు. అతడి బొటనవేళ్ళు ఆమె చనుమొనల మీద గుండ్రంగా తిప్పుతూ, వాటిని నెమ్మదిగా పిసుకుతున్నాడు.
అతడి గట్టిపడిన మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది. ప్రతిసారీ అతడు ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నప్పుడు, అతడి మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యలో నలుగుతోంది. ఆమె శరీరం వణుకుతోంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె ప్రతిఘటన బలహీనపడుతోంది.
వల్లీ ఎద పొంగులు పిసుకుతుంటే జాకెట్ లోంచి ఉబ్బులు ఇంకా బయటపడి కదిలిపోతూ అతడికి పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. అతడు ఆమె వక్షోజాలను మరింత గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు, అతడి చేతులు వాటి మీద గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి.
"అత్తా... నీ అందం చూస్తుంటే నాకు పిచ్చెక్కుతోంది... నీ సళ్ళు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో... నా చేతులకు సవాలు విసురుతున్నాయి..." అంటూ అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.
అతడు తన కుడి చేతిని ఆమె వక్షోజాల మీద నుండి మెల్లగా కిందకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి వేళ్ళు ఆమె నడుము మీదుగా, ఆమె పొత్తికడుపు మీదుగా జారుతున్నాయి. అతడి లక్ష్యం ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల కింద ఉన్న ఆమె స్త్రీత్వం.
"వద్దు రవీ... అక్కడకు వద్దు..." ఆమె ఒక్కసారిగా అతడి కుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం. "అది వద్దు... ప్లీజ్...వద్దు రవీ..." ఆమె గొంతు వణుకుతోంది. ఆమె అతడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని పైకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా అతడి చేతుల మధ్యలో ఉంది, అతడి పెదవులతో ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, అతడి ఎడమ చెయ్యి ఇంకా ఆమె వక్షోజాలను పిసుకుతూనే ఉంది.
"అత్తా... నీకు తెలియదు నేను ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నానో... నీ అందం మొత్తం నాకు కావాలి... ప్రతి స్పర్శ… ప్రతి అనుభవం" అతడు ఆమె చెవిలో అన్నాడు, తన వేడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడుతోంది.
ఆమె అతడి చేతిని వదిలిపెట్టలేదు, కానీ ఆమె ప్రతిఘటన ఇంకా బలహీనపడుతోంది. ఆమె శరీరం అతడి శరీరంతో కలిసిపోతోంది, ఆమె శ్వాస భారీగా మారుతోంది. అతడి మగతనం ఇంకా ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది, అతడి చేతులు ఆమె శరీరాన్ని అన్వేషిస్తున్నాయి.
వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. బయట ప్రపంచం, తన భర్త... ఇవన్నీ మెరుపులా మెదిలాయి. ఆత్మరక్షణ కోసం మనసు ఒక్కసారిగా తట్టిలేపగా, ఆమె రవిని అమాంతం దూరంగా నెట్టేసింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న మిగిలిన శక్తినంతా కూడదీసుకుని, రవి చెంప చెళ్లుమనిపించింది. ఆ చెళ్లుమనే' అనే శబ్దం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది.
"రవీ! ఇంక చాలు!" ఆమె గొంతు ఇప్పుడు ఏమాత్రం వణుకు లేకుండా, దృఢంగా, స్పష్టంగా వినిపించింది. ఆమె అతడిని గట్టిగా తోసేసింది.
రవి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గాడు. అతడి చెంప మీద ఆమె చేతి వేళ్ల ముద్ర ఎర్రగా మారింది. వల్లీ ముఖం ఎర్రగా ఉంది. కళ్ళలోంచి నీళ్ళు కారుతున్నాయి, ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక దృఢమైన నిర్ణయం, ఒక అగ్నిజ్వాల కనిపిస్తోంది.
"ఇది చాలు రవీ. ఇంకా ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వెయ్యకు అర్థమైందా?"
ఆమె మాటలు రవి గుండెలో బాణంలా గుచ్చుకున్నాయి. అతడి గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. అతడు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆ కళ్ళలో కోపం ఉంది. ఆమె నిజంగానే చెబుతుందని అతడికి అర్థమైపోయింది.
కానీ ఆ భయం కంటే, ఆమెను కోల్పోతున్నాననే బాధ అతడిలో ఎక్కువైంది.
"అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో ఏమీ లేదు, కేవలం ఒక చావు దెబ్బ తిన్న మనిషి నిస్సత్తువ. "నా జీవితం నాశనం అయినా, నాకు నీ స్పర్శ దక్కకపోతే... నేను బ్రతకలేను."
అతడు నెమ్మదిగా తలుపు వైపు నడిచాడు. అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. అతడి గుండె ఒక బరువైన రాయిలా మారింది.
"రవీ..." వెనుక నుండి వల్లీ గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు, వినిపించింది.
కానీ రవి ఆగలేదు. అతడు తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాడు. మంచం మీద పడిపోయాడు. అతడి శరీరం అంతా వణుకుతోంది. గుండెలో ఒక పెద్ద శూన్యం. కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ఆగడం లేదు.
"నా జీవితం అంతా నాశనం అయిపోయింది. ఆమెను కోల్పోయాను. చదువు పాడైంది. భవిష్యత్తు చీకటి. అన్నీ ఆమె వల్ల... కానీ అన్నీ ఆమె కోసమే..." అతడి మనసులో ఒకే ఆలోచన సుడిగాలిలా తిరుగుతోంది. గదిలో ఒంటరిగా ఏడుస్తున్నాడు. బయట సముద్రపు గాలి వీస్తోంది, కానీ అతడి గదిలో, అతడి మనసులో ఒక మహా విధ్వంసం జరిగిపోయింది.
మరోవైపు వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయి తలుపు వేసుకుంది. ఆమె నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి మంచం మీద వాలిపోయింది.
ఆమె శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ఏం జరిగిందో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆమె మెదడు ప్రయత్నిస్తోంది. ఒక యువకుడు... తన మీద ఇంత కోరికతో, ఇంత ప్రేమతో పడి ఉన్నాడు. తాను అతన్ని తోసిపుచ్చింది, కొట్టింది.
కానీ ఆమె చేతికి ఇంకా అతడి చెంప యొక్క వేడి తగులుతూనే ఉంది. అతడి పెదవుల వేడి, అతడి చేతుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి.
"నేను ఏం చేశాను? రవి నా కోసం ఇంతలా ఎందుకు తపిస్తున్నాడు... నేను అతన్ని ఇలా గాయపరిచానా?" ఆమె మనసులో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది. ఒక వైపు ధర్మం, భర్త మీద గౌరవం, మర్యాద... మరోవైపు రవి చూపించిన ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీరని దాహం, ఆమె నిస్సహాయత.
ఆమె కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. తనను తాను సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా, లోపల మాత్రం ఏదో తెలియని శూన్యం, ఏదో తెలియని బాధ ఆమెను వేధిస్తోంది. ఆమె మంచం మీద పడుకుని, దిండులో ముఖం దాచుకుని ఏడుస్తోంది.
మధ్యాహ్నం
గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. ఇప్పుడు ఈ నాలుగు గోడల మధ్య వారిద్దరే. గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం బయట ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కట్ చేసింది. లోపల ఏసీ చల్లని గాలి వీస్తున్నా, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఉష్ణోగ్రత మాత్రం తగ్గలేదు. థియేటర్‌లో జరిగిన ఆ మైకం, లంచ్ టేబుల్ దగ్గర జరిగిన సంభాషణలు... గదిలోని గాలిని మరింత భారీగా, వేడిగా మార్చాయి.
ఆ ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే మైకపు వాతావరణంలో ఉన్న వల్లీ, నెమ్మదిగా బాల్కనీ వైపు అడుగులు వేసింది. సముద్రపు గాలి తగిలితే తన మనసు కొంచెం తేలికపడుతుందనే ఆశతో.
హోటల్ రూం తలుపు మూసేసి ఇటు తిరిగిన రవి అక్కడికక్కడే నిలబడి, ఆమె నడకను, ఆమె నడుము వంపుల కదలికను కళ్ళు అప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఆమె బాల్కనీ రైలింగ్ దగ్గరకు చేరి, సముద్రపు గాలుకి తన జుట్టును, పైటను సర్దుకుంటున్న దృశ్యం అతడి ఉరకలెత్తే యువ రక్తాన్ని నిలువనీయడం లేదు. అతను కూడా నెమ్మదిగా, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు ఆమె దగ్గరకు వెళ్తున్నాడు.
రవి కళ్లకు ఆ క్షణంలో వల్లీ ఒక అప్సరసలా, సాక్షాత్కరించిన దేవతలా కనిపించింది. మధ్యాహ్నపు ఎండ కాంతి, సముద్రపు గాలి... ఆమె అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి. ఆమె ఎద ఎత్తుల మీద ధగధగా మెరిసిపోతున్న మంగళసూత్రం, ఆ నల్లని పూసలు, మధ్యలో మెరిసే బంగారు తాళి... ఆమెలోని పవిత్రతను, అదే సమయంలో ఆమె శరీర సౌందర్యాన్ని ఒకేసారి చాటుతున్నాయి. ఆ తాళి, ఆమె వక్షోజాల మధ్యలో ఉన్న లోతైన లోయలో మెరుస్తూ, రవి చూపులను అక్కడే బంధించేసింది. ముక్కున ఉందా లేదన్నట్టుగా ఉన్న చిన్న బంగారు ముక్కు పుడక, గాలికి ఎగురుతున్న జుట్టు తీగలు... అద్భుతమైన లావణ్యంతో, ఎక్కడికక్కడ ఒంపులతో, పడిలేచే కెరటాల్లాటి ఎత్తు పల్లాలతో రతీదేవికే అసూయ కలిగేలాగా ఆమె మెరిసిపోతోంది.
ఆమెను ఇలా ముందు నిలబడి చూస్తుంటే, అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె నిలుచున్న భంగిమలో ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, నడుము వంపులు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ రెండు కలశాలు, వాటి మధ్య ఉన్న లోతులో మెరుస్తున్న తాళి... రవి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. థియేటర్‌లో ఆ తాళిని ముద్దాడిన తర్వాత, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన తర్వాత... ఇప్పుడు ఆమెను ఇలా చూస్తుంటే, అతడి శరీరంలో రక్తం పోటెత్తుతోంది.
అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె జుట్టు, ఆమె ముఖం, ఆమె వక్షోజాలు, ఆమె నడుము, ఆమె జఘనం, ఆమె తొడలు - ప్రతి భాగం అతడి చూపుకు ఆహుతవుతున్నాయి. అతడి మనసులో ఒక తీవ్రమైన అలజడి, ఒక పచ్చి కోరిక రగులుకుంటోంది. ఆమె అందం అతడిని పూర్తిగా ఆవహించింది.
అతడికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆ చేతులతో ఆమెను హత్తుకోవాలని, ఆ మెత్తని శరీరాన్ని తనలో లీనం చేసుకోవాలని, ఆ నడుము వంపులను తన పెదవులతో తడపాలని అతడి మనసు పిచ్చివాడిలా ఆర్తనాదం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో దిండును పట్టుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవడం కాదు, ఇప్పుడు అతడికి నిజమైన స్పర్శ కావాలి, ఆమె శ్వాస కావాలి, ఆమె మూలుగులు కావాలి. ఆమె శరీరాన్ని నిజంగానే సొంతం చేసుకోవాలనే తపన అతన్ని పూర్తిగా ఆవహిస్తోంది.
బాల్కనీ తలుపులు దాటుతూ వల్లీ హాల్ లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె నడకలో ఒక విచిత్రమైన లయ, వయ్యారం ఉంది. ప్రతి అడుగులో ఆమె నడుము వంపులు, పిరుదుల మెత్తని ఊపులు రవి కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి.
ఆమె నెమ్మదిగా పక్కన ఉన్న టేబుల్ దగ్గరకు చేరుకుని, పైన అరలో వున్న మ్యాగజైన్ అందుకోడానికి చేతులు పైకి ఎత్తింది. ఆ ఒక్క క్షణంలో, ఆమె భుజాల మీద ఉన్న చీర పైట కాస్త కిందకు జారింది.
ఆమె నడుము వంపు, మధ్యన లోతైన నాభి, మరియు ఎద వంపుల మధ్య మెరుస్తున్న మంగళసూత్రం... ఇవన్నీ రవి కళ్ళకు ఒక అద్భుతమైన విందులా మారాయి. థియేటర్ లో ఆ తాళిని ముద్దాడుకున్న జ్ఞాపకం, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన క్షణం రవి మనసులో మెదిలి, అతని రక్తంలో మంటలు రేపాయి.
వల్లీ అతడి మౌనాన్ని గమనించింది. తలుపు దగ్గరే నిలబడి, చీర అంచును మెల్లగా సరిచేసుకుంటూ అతడి వైపు చూసింది. రవి కళ్ళలోని ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీవ్రమైన దాహం చూసి ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది.
కానీ అక్కడి నుండి కదలలేకపోయింది.
రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆమె అందం చూస్తూ అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయాడు. కానీ ఆ తర్వాత, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు, ఒక మత్తేభంలా నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు అడుగులు వేశాడు. ప్రతి అడుగులో వారిద్దరి మధ్య దూరం తగ్గుతూ, గదిలోని ఉష్ణోగ్రత పెరుగుతోంది.
"అత్తా..." అతని గొంతులోని మత్తు ఆ నిశ్శబ్దంలో స్పష్టంగా వినిపించింది.
వల్లీ నెమ్మదిగా తిరిగి అతని వైపు చూసింది. రవి ఇప్పటికే ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చేశాడు. రవి చేతిని మెల్లగా ఆమె భుజాన్ని, మెడను తాకాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒకసారి వణికింది. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, ఆ వెచ్చని స్పర్శను ఆస్వాదిస్తున్నట్లు కనిపించింది.
"ఈ రోజు నువ్వు ఇంత అందంగా ఎందుకు ఉన్నావు?" అన్నాడు రవి. అతని వేడి శ్వాస ఆమె నుదుటి మీద, పెదవుల మీద పడుతోంది.
వల్లీ మెల్లగా నవ్వింది. ఆ నవ్వులో సిగ్గు, మురిపెం కలిసి ఉన్నాయి. "ఏం లేదు రవీ... రోజూ లాగే ఉన్నాను. ఏమైంది ఇవాళ నీకు ఇలా అనిపిస్తోంది?" అంది మెల్లగా, తన చీర అంచును సరిచేసుకుంటూ.
"కాదు అత్తా... రోజూ నువ్వు అందంగానే ఉంటావు. కానీ ఈ రోజు... నువ్వు చాలా డిఫరెంట్ గా కనిపిస్తున్నావు. మాటల్లో చెప్పలేనంత అందంగా ఉన్నావు. నిజంగా... నా కళ్ళు కదలట్లేదు," అన్నాడు రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ.
వల్లీ చెక్కిళ్ళు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి. "ఛీ... ఏం మాటలు రవీ! నేను నీ కంటే వయసులో పెద్దదాన్ని కదా... నువ్వు ఇలా మాట్లాడటం తగదు," అంది సిగ్గు పడుతూ, కానీ తన కళ్ళు మాత్రం అతని కళ్ళనే చూస్తున్నాయి.
రవి చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని మెల్లగా తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. "కాబట్టే నీ అందానికి ఇంత మత్తు ఉంది అత్తా. పండ్లు పండినప్పుడే రుచిగా ఉంటాయి, పూలు వికసినప్పుడే సువాసన వస్తుంది. నీ వయసు, నీ అనుభవం... నీ అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి." అన్నాడు గొంతులో మత్తు నింపుకుంటూ.
రవి మాటలు వల్లీ గుండెలో ఒక మాయాజాలాన్ని సృష్టించాయి. ఆమె నోట మాట రాలేదు. కేవలం తల వంచుకుని, పెదవుల మీద చిరునవ్వును దాచుకుంది.
రవి మెల్లగా ముందడుగు వేశాడు. అతడి కళ్ళలో ఇక ఎటువంటి సంకోచం లేదు, ఎటువంటి ఆలోచన లేదు. కేవలం ఒక ఆకలి మాత్రమే... తీరని ఆకలి. రవి మరో అడుగు ముందుకు వేసి, తన చేతిని మెల్లగా ఆమె నడుము మీద ఉంచాడు.
అంతలోనే, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద ఫ్రెండ్ పేరు మెరుస్తోంది. రవికి చిరాకు వచ్చింది, కానీ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు. "రవి! ఫలితాలు వచ్చేశాయి రా. వెంటనే చెక్ చేసుకో!" అని ఫ్రెండ్ గొంతు వినిపించింది.
రవి ఒక్కసారి ఫోన్ వైపు చూశాడు. కానీ తెర మీద మెరుస్తున్న సందేశం అతడి మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఒక్కసారిగా కూల్చేసింది.
"3rd Year B.Tech Results - RAVI KUMAR - ALL SUBJECTS FAILED"
అతడి కళ్ల ముందు అంతా తిరుగుతోంది. నిమిషం క్రితం వరకు కోరికతో రగులుకుంటున్న అతని రక్తం... ఇప్పుడు మంచులా ఘనీభవించింది. అతని కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. గది గోడలు కదిలినట్లు అనిపించింది. అతని ఆత్మవిశ్వాసం, అతని భవిష్యత్తు, మావయ్య నమ్మకం... అన్నీ ఒక్క క్షణంలో బూడిదయ్యాయి.
చేతిలో ఉన్న ఫోన్ భారంగా మారి, జారిపోయినట్లు అనిపించింది. మాటలు లేకుండా, చేతులు వణుకుతుండగా ఫోన్‌ను మంచం మీదకు విసిరాడు. కాళ్ళు లేనివాడిలా, నిస్సత్తువగా టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్లి కుర్చీలో కూలిపోయాడు. తల పక్కకి వాలిపోయింది. కోరికల మైకం కరిగిపోయి, స్థానంలో భవిష్యత్తు భయం ఆవహించింది.
వల్లీకి ఏమైందో అర్థం కాలేదు. ఉదయం నుంచి జరుగుతున్న ఆ మైకం, ఆ తీయని అనుభవాల ప్రకాశం ఇంకా ఆమె ముఖంలో మెరుస్తూనే ఉంది. కానీ రవి ముఖాన్ని చూడగానే, ఆ మురిపెం క్షణాల్లో తీవ్రమైన ఆందోళనగా మారింది.
"ఏమైంది రవీ? ఎందుకు ఇలా ఉన్నావు?" అంది ఆమె గొంతులో నిజమైన అక్కరతో, అతడి దగ్గరకు అడుగులు వేస్తూ.
రవి నోట నుంచి మాట రాలేదు. బెల్లం కొట్టిన రాయిలా నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాడు.
వల్లీ టేబుల్ అంచున నిలబడి, తల వేలాడేసుకున్న అతడి వైపు చూస్తోంది. రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. కానీ అతని కళ్ళలో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన మార్పు కనిపించింది. అతని దృష్టి నేరుగా వల్లీ శరీరం మీద పడింది.
ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, సన్నని నడుము వంపులు, జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ మృదువైన కుదులు... మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తూ రవిని మరింత కలవరపరుస్తున్నాయి. ఒకవైపు తన భవిష్యత్తు బూడిదైపోతే, మరోవైపు తన కళ్ల ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ దేవత అతని మైకాన్ని మరింత పెంచుతోంది.
అతని మెదడులో ఒక విచిత్రమైన, విపరీతమైన ఆలోచన మెరిసింది. తాను ఎందుకు ఫెయిల్ అయ్యాడు? పుస్తకాలు తెరిచిన ప్రతిసారీ అక్షరాలకు బదులు వల్లీ శరీర వంపులే కనిపించాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస పెట్టలేదు. ప్రతిక్షణం తన మనసు నిండా, తన ఊహల నిండా కేవలం వల్లీ అందాలే, ఆమె స్పర్శ కోరికలే నిండిపోయాయి. తన చదువును, తన భవిష్యత్తును బలితీసుకున్న ఆరాధ్య దైవం ఈమెనే!
సాధారణంగా ఇలాంటి సమయంలో ఒక మనిషికి పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది, లేదా కోపం వస్తుంది. కానీ రవిలో మాత్రం అదే విపరీతంగా మారింది. "నా భవిష్యత్తు అంతా పాడైపోయింది... నాకు ఇక కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు," అన్న ఒక విచిత్రమైన, భయంకరమైన నిర్లక్ష్యం అతనిలో మేల్కొంది.
వల్లీ ఫోన్ తీసి చూసింది. ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం, షాక్, నమ్మశక్యం కాని భావం ఒకేసారి కనిపించాయి.
"రవీ... ఇది... ఇది నిజమా? అన్నీ ఫెయిల్ అయ్యావా?" అంది ఆమె గొంతులో నమ్మకం లేకుండా.
"కానీ... నువ్వు సెకండ్ ఇయర్ వరకు టాపర్ కదా? ఇది ఎలా సాధ్యం?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... ఏమైంది? చెప్పు నాకు. ఏదైనా ప్రాబ్లెమ్ ఉందా?" ఆమె రవి భుజం మీద చేయి వేసింది.
ఆమె స్పర్శకు అతడి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఈసారి అది కోరిక వల్ల కాదు - ఒక వింతైన బాధ వల్ల.
"తెలీదు అత్తా" అన్నాడు రవి మెల్లగా.
"తెలీదా? ఎందుకు రవీ? ఇలా ఎలా జరిగింది? నీకు ఇలా జరగడం నమ్మలేకపోతున్నాను." వల్లీ రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగింది. "నిజంగా ఏమైంది? చెప్పు రవీ... నాకు చెప్పు."
రవి కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు. అతడి గుండెలో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది - నిజం చెప్పాలా, లేక దాచాలా? కానీ ఆమె కళ్ళలోని ఆ ఆందోళన, ఆ ప్రేమ, ఆ అక్కర... అన్నీ అతడి నోరు విప్పించాయి.
"నీ వల్ల అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన ఆవేశం, తీరని దాహం తొణకసాడాయి.
ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గింది. "నేనా? నేను ఏం చేశాను రవీ?"
"నీ అందం వల్ల... నీ ఈ అందం వల్ల..." అన్నాడు రవి తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆ కన్నీళ్ల మధ్యలో అతడి చూపు ఆమె పెదవుల మీద నుండి ఆమె ఎద వంపుల మీదకు జారింది. "గత ఏడాదిగా... గత ఏడాది నుండి నేను నిన్ను తలుచుకుంటున్నాను. నీ అందం, నీ శరీరం... అన్నీ నా మనసులో నిండిపోయాయి."
"రవీ..." ఆమె గొంతులో షాక్.
రవి లేచి నిలబడ్డాడు. అతడి కళ్ళలోంచి నీళ్లు జారిపోతున్నాయి. "చదువుకునేటప్పుడు నీ ముఖమే కనిపిస్తోంది. పరీక్షలు రాసేటప్పుడు నీ శరీరమే గుర్తొస్తోంది. రాత్రి నిద్ర పట్టడం లేదు. పగలు ఏకాగ్రత లేదు. ప్రతి రాత్రి నీ గురించి ఆలోచిస్తూ... నిన్ను కోరుకుంటూ... నా చేతులతో..." రవి గొంతు ఆగిపోయింది.
"రవీ, ఆగు!" వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, ఆందోళన, మరియు ఒక రకమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి. "ఇలా మాట్లాడటం సరైంది కాదు. నువ్వు ఏం చెబుతున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?"
"నాకు బాగా తెలుసు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, తీరని దాహం, పచ్చి కోరిక ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి. "కానీ ఏం చేయను? నా శరీరం నా మాట వినడం లేదు. నా మనసు నా చేతిలో లేదు. ప్రతి క్షణం నీ కోసం తపిస్తున్నాను. నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం, నిన్ను పొందాలనే ఈ పిచ్చి కోరికతో..." అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్లు జారిపోయాయి. కానీ ఆ కన్నీళ్లు అతడి కోరికను ఆర్పలేకపోయాయి, పైగా దాన్ని మరింత తీవ్రం చేశాయి.
"నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను. నా చదువు, నా భవిష్యత్తు, నా జీవితం - అన్నీ నాశనం అవుతున్నాయి. ఎందుకంటే నా మనసు మొత్తం నిండుగా నీతోనే ఉంది. నాకు ఫెయిల్ అయ్యాను అనే బాధ లేదు అత్తా... కానీ నిన్ను కోల్పోతాననే భయం, నిన్ను పొందలేననే భయం నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తోంది."
వల్లీ అతడి వైపు చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడింది. ఆమె ముఖంలో కోపం, సిగ్గు, ఆశ్చర్యం కలిసి ఉన్నాయి. తన ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ యువకుడి తీవ్రత ఆమెను లోపలి నుండి కదిలించింది, కానీ ఆమె తన ధర్మాన్ని మర్చిపోలేదు.
"రవీ... నువ్వు ఇలా అనుకోవడం తప్పు. నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని. నీ కోరికలు తప్పు. నువ్వు వాటిని మర్చిపోవాలి. నీ చదువు మీద దృష్టి పెట్టాలి. మావయ్యని నువ్వు ఎంత ఇష్టపడతావో, ఆయన నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకో." ఆమె గొంతులో ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఆ మాటలు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఆమె స్వతహాగా ఈ ఆకర్షణకు బలవుతోందన్న సంగతి ఆమెకు కూడా తెలుసు.
"గుర్తు చేసుకున్నాను అత్తా! ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం గుర్తు చేసుకున్నాను!" రవి నిరాశగా, కానీ తీవ్రంగా అన్నాడు. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు, గుండెలో తుఫాను.
అప్పటివరకు కేవలం ఆలోచనల లోతుల్లో, థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో, దిండు మీద మాత్రమే మునిగిన ఆ శృంగారభావనలు, ఇప్పుడు వాస్తవ రూపం దాల్చాలని అతడి శరీరం తిరుగుబాటు చేస్తోంది. అతడిలో రగులుతున్న ఆ అగ్నిజ్వాల, ఏదో ఒక క్షణంలో తనను తాను కోల్పోయేలా చేస్తుందని భయపడుతున్నా, ఆ కోరికను అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. ఆ కోరిక అతడి నియంత్రణను దాటి, అతడి ప్రతీ ఆలోచనను, ప్రతీ కదలికను శాసిస్తోంది. ఇక తట్టుకోలేని స్థితికి చేరుకున్నాడు.
అద్భుతంగా, దేవతా సుందరిలా వెలిగిపోతున్న అత్తను చూసి రవి ఆగలేక పోతున్నాడు. ఆమె అందం, ఆమె వయ్యారపు పరువాలు, ఆమెలోని ప్రతి కదలిక అతడిలో కామగ్నిని మరింత రాజేస్తున్నాయి. గంట క్రితం ప్రైవేట్ థియేటర్‌లో ఆమె వక్షోజాలను చూడాలని తపించి, చివరికి ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తన కోరికను తృప్తిపరచుకోవాల్సి వచ్చిన ఆ నిరాశ... ఆ మెత్తని దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, అది ఆమె వక్షోజాలే అన్న భ్రమతో తన దాహాన్ని తీర్చుకున్న ఆ అసంతృప్తి... ఇప్పుడు ఆమెను నిజరూపంలో, ఇంత సమీపంలో చూస్తుంటే అది లోలోపల ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతోంది, ఏ క్షణంలోనైనా బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ కోరికను అణుమాత్రం కూడా అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు.
ఈ విఫలత అతనిలోని కోరికను చంపలేదు, పైగా దాన్ని మరింత పిచ్చిగా, తీవ్రంగా మార్చింది. ఇక సమాజం, ధర్మం, భవిష్యత్తు అనే భయాలకు తావు లేదు.
తన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దోచుకున్న ఈ అందాల రాశిని ఇప్పుడు పూర్తిగా సొంతం చేసుకోవాలనే ఆకలి అతనిలో బయలుదేరింది. అతని కళ్ళలోని నిరాశ కరిగిపోయి, స్థానంలో ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగులుకుంటున్న కామవాంఛ మిగిలింది.
వల్లీ ఏదో అర్థం కాక ప్రశ్నించేసరికి, రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. టేబుల్ అంచున ఆనుకుని కూర్చున్న అతడి కళ్ళు, ఆమె ముఖం మీద కాసేపు ఆగి, ఆపై ఆమె శరీర వంపుల మీదకు జారిపాయి. ఆ చూపులో ఇంకా ఏమీ తెలియని అమాయకత్వం లేదు, అది పూర్తిగా ఒక మగాడి ఆకలి.
ఆ ఒక్క క్షణం చూపులోనే అతడి ఊహలకు అందని ఒక అద్భుత దృశ్యం అతడి ముందు ఆవిష్కృతమైంది. జారిపోయిన చీర పైట చాటున, జాకెట్టు బిగుతును తట్టుకోలేక బయటకు వచ్చిన ఆమె ఎడమ వక్షోజం వంపు, పండిన జామపండులా నిండుగా, మృదువుగా కనిపించింది. థియేటర్‌లో ఆ రెండు అమృత కలశాలను తన చేతులతో తాకాలని తపించి, ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తనను నిరాశపరచిన ఆ క్షణం గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు... ఇప్పుడు ఆ కలశాలు జాకెట్టు బిగుతులో నుండి తప్పించుకుని, అతడి కళ్ళ ముందే సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి.
ఆ ఎత్తుల దిగువన, నడుము వంపులో చీర పడిన అద్భుతమైన మడతలు ఒక శిల్పి ప్రాణం పోసి చెక్కినట్లుగా అతడి చూపును బంధించాయి. ఆ మడతల మధ్యలో, అర్థ రూపాయి బిళ్ళంత లోతైన, ఆకర్షణీయమైన నాభి... దాని కింద సున్నితమైన పొత్తికడుపు, ఇంకా కిందకు జారిపోయిన అతడి దృష్టికి బలిసిన పిరుదులు, నిండు తొడల వంపులు కనిపించాయి.
ఆ దృశ్యం రవి ఒళ్ళంతా పొగలు సెగలు కక్కుతున్నట్లు, ఒక అగ్నిపర్వతం బద్దలవుతున్నట్లు అనిపించింది. థియేటర్‌లో తాకలేక తపించిన ఆ వక్షోజాలను, ఇప్పుడు నిజంగానే పట్టుకుని పిసికాలని, ఆ లోతైన నాభిలో తన నాలుకను దాచాలని అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. కిందన అతడి మగతనం ఉవ్వెత్తున లేచి, పురెక్కిపోతోంది, బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ అనూహ్యమైన, అద్భుతమైన దృశ్యానికి రవి స్థాణువులా, శ్వాస ఆడనట్లుగా అలా ఉండిపోయాడు, అతడి మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. ఆ క్షణంలో, అతడిలోని వయసు, తీరని కోరికలు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి.
ఆ దోర జాంపళ్లను పట్టుకోవాలనీ, కసిగా కొరికేయాలని, అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. ఆమె బలమైన రటి బోదెలను పట్టు పట్టి, వాటిని వెల్లువలా తెరిచి ఆ లోయ మధ్యలో దాగున్న స్వర్గపురిలోకి చేరిపోవాలని అతడి మగసిరి పిచ్చెక్కిపోతోంది. అతడిలోని ప్రతి నరం, ప్రతి అణువు ఆ స్త్రీ సుఖాన్ని అనుభవించాలని అగ్నిలా రగిలిపోతోంది, దానిని దక్కించుకోవడానికి దేనికైనా సిద్ధంగా, ఎంతటి సాహసానికైనా వెనుకాడని విధంగా అతడి మనసు ఆవేశపడుతోంది.
"అత్తా... నన్ను ఒక్కసారి అనుగ్రహించు. నా కోరికను తీర్చు. అప్పుడు నేను మాములు అవుతాను. అప్పుడు నేను మళ్ళీ చదువుకోగలను. నా జీవితం మళ్ళీ గాడిలో పడుతుంది." అని ఆవేశంగా అన్నాడు.
"రవీ, ఇది తప్పు! ఇది పాపం!" ఆమె గట్టిగా అంది.
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా. నాకు కావాల్సింది నువ్వు. ఈ క్షణంలో, ఈ నిమిషంలో, నువ్వు నాకు కావాలి."
నిరీక్షణ, సంకోచం అనే సంకెళ్లను తెంచుకుంటూ, ఎప్పుడో గానీ మనిషికి రాని తెగింపు ఆ క్షణంలో రవికి వచ్చేసింది. అతడి చేతులు మెరుపు వేగంతో కదిలాయి. అత్త పైటను అమాంతం లాగేశాడు. ఆ దృశ్యం అతడి కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమైనప్పుడు రవి శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. బిగుతైన జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకొచ్చిన బంగారు కలశాలు అతడికి ఎదురుగా ఉన్నాయి. అవి కేవలం వక్షోజాలు కావు, ధగధగలాడిపోతున్న, బిగి సడలని బంతులు. అతడి చేతికి ఇమడని పరువాలు అవి, ఏదో తెలియని శక్తితో నిండి ఉన్నట్లు. తనివితీరా కొరకాలని, పిసకాలని అనిపించే అద్భుత యవ్వనపు పొంగులు అవి, అతడి ప్రతీ అణువును ఆవహించాయి.
ఆ జోడు కొండల మీదుగా వేలాడుతున్న బంగారు పుస్తెల తాడు, నల్లపూసల గొలుసు... అవి ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతూ, అతడి చూపులను కట్టిపడేశాయి. ఇంక ఆపుకోలేక, రవి తలను ఆ జంట శిఖరాల మధ్యకు దూర్చేశాడు. అతడి చేతులు ఆమె వీపు చుట్టూ బిగించాడు, ఒక కోరికతో కూడిన పట్టు అది. వల్లీకి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఆమెను పట్టుకుని వాడు పైకి లేచాడు. ఆమె చుట్టూ వాడి చేతులు మరింత బిగుసుకుపోయాయి. అతడి ముఖం అద్భుతమైన ఆమె ఎద పొంగులని కమ్మేస్తోంది, మత్తులో మునిగిపోయినట్లు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." వల్లీ గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"చాలు రవీ! ఇది తప్పు!" వల్లీ గట్టిగా రవి ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఇలా చేయకు!"
"రవీ... ప్లీజ్... ఆగు..." ఆమె గొంతు ఇప్పుడు బ్రతిమాలిడనట్లు ఉంది. "నీకు తెలియదు నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో. ఇది తప్పు."
అతడి చేతులు చకచకా ఆమె వీపును నిమిరాయి. నడుం మడతలను సున్నితంగా పిసికాయి. నడుము కిందుగా మెత్తగా వత్తుతున్నాయి. జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకు వచ్చిన ఆమె ఉరోజాల మీద ఆత్రంగా ముద్దులు కురిపించాడు. చటుక్కున ఓ చను మొనని జాకెట్ మీద నుంచే అందుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. చకచకా అత్త అద్భుత సౌందర్యపు మకరందాన్ని జుర్రేసుకుంటున్నాడు. అతడు ఇప్పుడు ఆమె జాకెట్ హుక్స్ వైపు చేయి తీసుకువెళ్ళాడు. అప్పుడు వల్లీ వాడిని నెట్టేసి వెనుదిరిగింది.
రవి ముందుకు కదిలాడు. ఆమె తలుపు దగ్గరకు చేరుకుంది. అతడు ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." ఆమె గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"అత్తా... ప్లీజ్... ఒక్కసారి..." అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి పెదవులు ఆమె మెడ వంపులో, ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె భుజాల మీద తిరుగుతున్నాయి. అతడి నాలుక ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని నాకుతూ, ఆమె శ్వాసను మరింత వేగవంతం చేస్తోంది.
"రవీ! వద్దు!" ఆమె గట్టిగా నెట్టింది. కానీ అతడు వినలేదు. అతడి పెదవులతో ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె మెడ మీద, ఆమె భుజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.
అతడు ఆమెను వెనుక నుండి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె భుజాల కింద నుండి దూరి, ఆమె వక్షోజాలను రెండు చేతులతో అందుకున్నాయి.
"అత్తా! ఐ వాంట్ యూ! ఐ నీడ్ యూ అత్తా! ..." అంటూ అతడు ఆమె రెండు వక్షోజాలను రెండు చేతులతో గట్టిగా నలిపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులతో ఆమె మృదువైన వక్షోజాలను పిసుకుతున్నాడు, వాటి బరువును, వాటి మృదుత్వాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు. అతడి బొటనవేళ్ళు ఆమె చనుమొనల మీద గుండ్రంగా తిప్పుతూ, వాటిని నెమ్మదిగా పిసుకుతున్నాడు.
అతడి గట్టిపడిన మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది. ప్రతిసారీ అతడు ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నప్పుడు, అతడి మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యలో నలుగుతోంది. ఆమె శరీరం వణుకుతోంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె ప్రతిఘటన బలహీనపడుతోంది.
వల్లీ ఎద పొంగులు పిసుకుతుంటే జాకెట్ లోంచి ఉబ్బులు ఇంకా బయటపడి కదిలిపోతూ అతడికి పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. అతడు ఆమె వక్షోజాలను మరింత గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు, అతడి చేతులు వాటి మీద గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి.
"అత్తా... నీ అందం చూస్తుంటే నాకు పిచ్చెక్కుతోంది... నీ సళ్ళు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో... నా చేతులకు సవాలు విసురుతున్నాయి..." అంటూ అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.
అతడు తన కుడి చేతిని ఆమె వక్షోజాల మీద నుండి మెల్లగా కిందకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి వేళ్ళు ఆమె నడుము మీదుగా, ఆమె పొత్తికడుపు మీదుగా జారుతున్నాయి. అతడి లక్ష్యం ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల కింద ఉన్న ఆమె స్త్రీత్వం.
"వద్దు రవీ... అక్కడకు వద్దు..." ఆమె ఒక్కసారిగా అతడి కుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం. "అది వద్దు... ప్లీజ్...వద్దు రవీ..." ఆమె గొంతు వణుకుతోంది. ఆమె అతడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని పైకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా అతడి చేతుల మధ్యలో ఉంది, అతడి పెదవులతో ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, అతడి ఎడమ చెయ్యి ఇంకా ఆమె వక్షోజాలను పిసుకుతూనే ఉంది.
"అత్తా... నీకు తెలియదు నేను ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నానో... నీ అందం మొత్తం నాకు కావాలి... ప్రతి స్పర్శ… ప్రతి అనుభవం" అతడు ఆమె చెవిలో అన్నాడు, తన వేడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడుతోంది.
ఆమె అతడి చేతిని వదిలిపెట్టలేదు, కానీ ఆమె ప్రతిఘటన ఇంకా బలహీనపడుతోంది. ఆమె శరీరం అతడి శరీరంతో కలిసిపోతోంది, ఆమె శ్వాస భారీగా మారుతోంది. అతడి మగతనం ఇంకా ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది, అతడి చేతులు ఆమె శరీరాన్ని అన్వేషిస్తున్నాయి.
వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. బయట ప్రపంచం, తన భర్త... ఇవన్నీ మెరుపులా మెదిలాయి. ఆత్మరక్షణ కోసం మనసు ఒక్కసారిగా తట్టిలేపగా, ఆమె రవిని అమాంతం దూరంగా నెట్టేసింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న మిగిలిన శక్తినంతా కూడదీసుకుని, రవి చెంప చెళ్లుమనిపించింది. ఆ చెళ్లుమనే' అనే శబ్దం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది.
"రవీ! ఇంక చాలు!" ఆమె గొంతు ఇప్పుడు ఏమాత్రం వణుకు లేకుండా, దృఢంగా, స్పష్టంగా వినిపించింది. ఆమె అతడిని గట్టిగా తోసేసింది.
రవి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గాడు. అతడి చెంప మీద ఆమె చేతి వేళ్ల ముద్ర ఎర్రగా మారింది. వల్లీ ముఖం ఎర్రగా ఉంది. కళ్ళలోంచి నీళ్ళు కారుతున్నాయి, ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక దృఢమైన నిర్ణయం, ఒక అగ్నిజ్వాల కనిపిస్తోంది.
"ఇది చాలు రవీ. ఇంకా ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వెయ్యకు అర్థమైందా?"
ఆమె మాటలు రవి గుండెలో బాణంలా గుచ్చుకున్నాయి. అతడి గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. అతడు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆ కళ్ళలో కోపం ఉంది. ఆమె నిజంగానే చెబుతుందని అతడికి అర్థమైపోయింది.
కానీ ఆ భయం కంటే, ఆమెను కోల్పోతున్నాననే బాధ అతడిలో ఎక్కువైంది.
"అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో ఏమీ లేదు, కేవలం ఒక చావు దెబ్బ తిన్న మనిషి నిస్సత్తువ. "నా జీవితం నాశనం అయినా, నాకు నీ స్పర్శ దక్కకపోతే... నేను బ్రతకలేను."
అతడు నెమ్మదిగా తలుపు వైపు నడిచాడు. అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. అతడి గుండె ఒక బరువైన రాయిలా మారింది.
"రవీ..." వెనుక నుండి వల్లీ గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు, వినిపించింది.
కానీ రవి ఆగలేదు. అతడు తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాడు. మంచం మీద పడిపోయాడు. అతడి శరీరం అంతా వణుకుతోంది. గుండెలో ఒక పెద్ద శూన్యం. కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ఆగడం లేదు.
"నా జీవితం అంతా నాశనం అయిపోయింది. ఆమెను కోల్పోయాను. చదువు పాడైంది. భవిష్యత్తు చీకటి. అన్నీ ఆమె వల్ల... కానీ అన్నీ ఆమె కోసమే..." అతడి మనసులో ఒకే ఆలోచన సుడిగాలిలా తిరుగుతోంది. గదిలో ఒంటరిగా ఏడుస్తున్నాడు. బయట సముద్రపు గాలి వీస్తోంది, కానీ అతడి గదిలో, అతడి మనసులో ఒక మహా విధ్వంసం జరిగిపోయింది.
మరోవైపు వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయి తలుపు వేసుకుంది. ఆమె నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి మంచం మీద వాలిపోయింది.
ఆమె శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ఏం జరిగిందో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆమె మెదడు ప్రయత్నిస్తోంది. ఒక యువకుడు... తన మీద ఇంత కోరికతో, ఇంత ప్రేమతో పడి ఉన్నాడు. తాను అతన్ని తోసిపుచ్చింది, కొట్టింది.
కానీ ఆమె చేతికి ఇంకా అతడి చెంప యొక్క వేడి తగులుతూనే ఉంది. అతడి పెదవుల వేడి, అతడి చేతుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి.
"నేను ఏం చేశాను? రవి నా కోసం ఇంతలా ఎందుకు తపిస్తున్నాడు... నేను అతన్ని ఇలా గాయపరిచానా?" ఆమె మనసులో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది. ఒక వైపు ధర్మం, భర్త మీద గౌరవం, మర్యాద... మరోవైపు రవి చూపించిన ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీరని దాహం, ఆమె నిస్సహాయత.
ఆమె కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. తనను తాను సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా, లోపల మాత్రం ఏదో తెలియని శూన్యం, ఏదో తెలియని బాధ ఆమెను వేధిస్తోంది. ఆమె మంచం మీద పడుకుని, దిండులో ముఖం దాచుకుని ఏడుస్తోంది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)