Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

ఇంకా అక్కడ బెంగుళూరులోని కాలేజ్‌లో ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం...

సిద్దుకు అకస్మాత్తుగా ఇంటి నుంచి ఫోన్ రావడంతో వెంటనే బయలుదేరి వెళ్లిపోయాడు. దీంతో రూమ్‌లో కృష్ణ ఒక్కడే మిగిలిపోయాడు. సిద్దు లేకపోవడంతో రూమ్‌లో కాస్త బోర్‌గా అనిపించినా... కాలేజ్‌కి వెళ్లగానే మాత్రం కృష్ణ ఫుల్ బిజీ అయిపోయాడు.

అటు అబ్బాయిలతో, ఇటు అమ్మాయిలతో సరదాగా మాట్లాడుతూ... సినిమాలు, క్రికెట్, కాలేజ్ కబుర్లు అంటూ రోజంతా హంగామా చేస్తూనే ఉన్నాడు. మధ్యలో క్లాసులు... క్లాస్ అయిపోయిన తర్వాత క్యాంటీన్‌లో కబుర్లు... ఇలా రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి.

అప్పుడే మన పుష్ప ఎంట్రీ ఇచ్చింది.

అదే అండి... మన క్లాస్‌మేట్స్‌లో "హోమ్లీ ఫిగర్" అని చెప్పుకున్న పుష్ప!

సిద్దు లేకుండా కృష్ణ గత రెండు రోజులుగా ఒక్కడే ఉండటాన్ని గమనించిన పుష్ప, "పాపం... సిద్దు లేకుండా ఒక్కడే ఉన్నాడు కదా, కాసేపు టైమ్ స్పెండ్ చేద్దాం" అనుకుంది.

పుష్ప నెమ్మదిగా కృష్ణ దగ్గరకు వచ్చి...

పుష్ప: ఏంటి కృష్ణా... రెండు రోజుల నుంచి సిద్దు కనిపించడం లేదు. ఒంటరిగా ఫీల్ అవ్వడం లేదా?

కృష్ణ: ఒంటరిగా ఏంటి పుష్పా... మీలాంటి ఫ్రెండ్స్ ఉన్నప్పుడు ఇంకా ఒంటరితనం ఎందుకు?

పుష్ప: ఓహో... మాటలు బాగానే నేర్చుకున్నావే!

కృష్ణ: నిజమే చెబుతున్నా. సిద్దు లేడు కాబట్టి నువ్వే వచ్చి పలకరిస్తున్నావు కదా.

పుష్ప: అవునులే... పాపం ఒక్కడే ఉన్నావని జాలేసింది.

కృష్ణ: జాలా? లేక నాతో టైమ్ స్పెండ్ చేయాలనిపించిందా?

పుష్ప: రెండూ అనుకో!

కృష్ణ: మరి ఇంతకుముందు నాతో ఇంతగా మాట్లాడేదానివి కాదు కదా?

పుష్ప: నువ్వు కూడా ఎప్పుడూ సిద్దుతోనే తిరుగుతావు. ఇప్పుడు కాస్త ఖాళీ దొరికింది కాబట్టి మాట్లాడుతున్నా.

కృష్ణ: అంటే సిద్దు ఉంటే నాకు ఈ ఛాన్స్ ఉండదన్నమాట?

పుష్ప: ఛాన్స్ ఏంటి?

కృష్ణ: ఏమీ లేదు... సరదాగా అన్నాను.

పుష్ప: సరే... క్లాసులు ఎలా సాగుతున్నాయి?

కృష్ణ: క్లాసులా? అవి కూడా జరుగుతున్నాయా?

పుష్ప: నీకు మాత్రం క్లాసులు కనిపించవు... అమ్మాయిలు, సినిమాలు, క్రికెట్ మాత్రమే కనిపిస్తాయి.

కృష్ణ: అయ్యో... నా మీద ఇంత అబ్జర్వేషన్ ఉందా నీకు?

పుష్ప: నువ్వు చేసే పనులు చూస్తే ఎవరికైనా తెలుస్తాయి.

కృష్ణ: మరి నన్ను ఇంత గమనిస్తున్నావంటే... నేను నీకు స్పెషల్ ఫ్రెండ్‌నే కదా?

పుష్ప: అంత సీన్ ఏమీ లేదు. ఎక్కువగా ఊహించుకోకు.

కృష్ణ: సరే... మరి ఒకటి అడుగుతా.

పుష్ప: అడుగు.

కృష్ణ: నీకు ఎలాంటి అబ్బాయి నచ్చుతాడు?

పుష్ప: నాకా? ఎందుకు?

కృష్ణ: అలా... ఫ్రెండ్స్ మధ్య ఇలాంటి టాపిక్స్ కూడా ఉంటాయి కదా.

పుష్ప: సరే... మంచిగా మాట్లాడాలి. అందరినీ గౌరవించాలి. అతి చేయకూడదు. ముఖ్యంగా అబద్ధాలు చెప్పకూడదు.

కృష్ణ: అంటే మంచి అబ్బాయి కావాలన్నమాట.

పుష్ప: అవును.

కృష్ణ: మరి అందంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదా?

పుష్ప: అందం కంటే మనసు ముఖ్యం.

కృష్ణ: వావ్... నువ్వు చెప్పేది చూస్తుంటే చాలా డిఫరెంట్‌గా ఉన్నావే!

పుష్ప: ఎందుకు?

కృష్ణ: ఈ కాలేజ్‌లో చాలామంది ఫస్ట్ లుక్‌లోనే డిసైడ్ అయిపోతారు. నువ్వు మాత్రం మనసు గురించి మాట్లాడుతున్నావు.

పుష్ప: మరి నీకు ఎలాంటి అమ్మాయి నచ్చుతుంది?

కృష్ణ: నాకు తెలియదు.

పుష్ప: అబ్బా! అందరికీ ఏదో ఒక టైప్ ఉంటుంది కదా.

కృష్ణ: ఉండొచ్చు. కానీ నచ్చే అమ్మాయి మనసు బాగుండాలి. మనతో ఫ్రీగా మాట్లాడాలి. మనల్ని అర్థం చేసుకోవాలి.

పుష్ప: అంతేనా?

కృష్ణ: ఇంకేం కావాలి?

పుష్ప: ఎప్పుడైనా ఎవరి మీదైనా లవ్ వచ్చిందా?

కృష్ణ: వచ్చింది అనుకో...

పుష్ప: ఎవరామె?

కృష్ణ: అది ఇప్పుడే చెప్పేస్తే... ఈ కబురు ఇక్కడితో అయిపోతుంది.

పుష్ప: అంటే నిజంగానే ఎవరో ఉన్నారన్నమాట?

కృష్ణ: ఉండొచ్చు...

పుష్ప: నాకు చెప్పవా?

కృష్ణ: ముందు నువ్వు చెప్పు... నీకు ఎవరైనా నచ్చారా?

పుష్ప: నేను అడిగిన ప్రశ్నకు నువ్వు సమాధానం చెప్పకుండా నన్నే అడుగుతున్నావా?

కృష్ణ: అదే కదా ఫ్రెండ్‌షిప్‌లో ట్విస్ట్!

పుష్ప: సరే... నువ్వు చాలా తెలివైనోడివి కృష్ణా!

కృష్ణ: అది ఇప్పుడే తెలిసిందా?

పుష్ప: ఇంకా పూర్తిగా తెలియలేదు... తెలుసుకోవడానికి టైమ్ ఉంది కదా!

కృష్ణ: మరి టైమ్ తీసుకో... నాకు తొందరేమీ లేదు.

అంటూ ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

మాటలు మొదట సాధారణంగా మొదలైనా... కాసేపటికి ఒకరి గురించి ఒకరు తెలుసుకునే స్థాయికి వెళ్లిపోయాయి. స్నేహం, సినిమాలు, క్రికెట్ నుంచి మొదలైన మాటలు... చివరికి ప్రేమ, లవర్స్ వరకు వచ్చాయి.

ఇంతలో పుష్పకు వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లాల్సి వచ్చింది.

పుష్ప: ఒక నిమిషం... ఇప్పుడే వస్తా.

కృష్ణ: సరే... వెళ్లు.

పుష్ప అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

అప్పుడు కృష్ణ పుష్ప ను గుర్తు చేసుకుంటున్నాడు.

లూస్ గా ఉండే పంజాబీ డ్రెస్ లో పైన మొహం కళ గానే ఉన్న

అంత లూస్ డ్రెస్ లో పైన సళ్ల సైజుల ను తనకున్న అనుభవం తో ఎస్టిమేట్ ఇస్తూ ఒక 34 సైజ్ సళ్ళతో లోపల బ్రా వేసి వెయ్యినట్లు ఉందేమో అవి అటు ఇటు ఊగిపోతూ ఉంటే కృష్ణా కు అప్పుడే పట్టుకొని పిసికితే బాగుండు అనిపించింది. అయితే ఇంకా ఎవరి చెయ్యి పడలేదు అనుకున్నాడు.

ఇంక నడుము కూడా బాగా కండ బట్టి ఉంది అనుకున్నాడు

అయితే తను ఒక్క నిమిషం అని చెప్పి వెళ్తున్నప్పుడు వెనుక వైపు నుంచి చూస్తే పిర్రల దాకా ఉన్న జడ , ఆ జడ కింద లూస్ ప్యాంట్ లో టైట్ డ్రాయర్ వేసిందేమో పిర్రలు ఊగడం లేదు కానీ మంచి సైజ్ ఉన్నట్లు అనుకుంటూ దీనిని ఒంగోపెట్టి ఆ కండ బట్టినా నడుమును పట్టుకొని ఆ రెండు పిర్రల మధ్యలో మొడ్డా పెట్టీ డాగీ స్టైల్ lo దేన్గుతుంటే కింద ఊగుతున్న ఆ సల్లను పిసుకుతు ఉంటే అని ఊహల్లో ఉండగా

సడన్ గా ... అతని సెల్‌ఫోన్‌కి ఒక్కసారిగా మెసేజ్ వచ్చింది.

కృష్ణ ఫోన్ తీసి చూశాడు.

నంబర్ చూస్తే... ప్రైవేట్ నంబర్!

మెసేజ్ ఓపెన్ చేశాడు.

"ఏంటి డియర్... నీ బావ రాకపోతే అమ్మాయిలతో పులిహోర కలుపుతున్నావా?"

ఆ మెసేజ్ చదివిన కృష్ణ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు.

"ఈ నంబర్ ఎవరిది?"

అంటూ ఫోన్ స్క్రీన్‌నే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

తనను ఎవరో గమనిస్తున్నారని కృష్ణకు అప్పుడే అర్థమైంది.
కృష్ణ ఫోన్‌లో వచ్చిన మెసేజ్‌ను మరోసారి చదివాడు.

“ఏంటి డియర్... నీ బావ రాకపోతే అమ్మాయిలతో పులిహోర కలుపుతున్నావా?”

కృష్ణకు ఒక్కసారిగా చిరాకు కూడా వచ్చింది... నవ్వు కూడా వచ్చింది. వెంటనే ఆ ప్రైవేట్ నంబర్‌కు రిప్లై చేశాడు.

కృష్ణ:
"మీరు ఎవరు స్వామి? నన్ను ఎందుకు ఇలా హింసిస్తున్నారు?"

కొన్ని క్షణాలు...

రిప్లై రాలేదు.

కృష్ణ మళ్లీ ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ...

కృష్ణ:
"హలో... మెసేజ్ చేసి మళ్లీ సైలెంట్ అయిపోయావా?"

అంతలో రిప్లై వచ్చింది.

అనోన్:
"అంత తొందరెందుకు? నీ ఫ్రెండ్ ఊరికి వెళ్లాడు... నువ్వు మాత్రం సింగిల్‌గా ఉంటూ అమ్మాయిలతో బాగానే ఎంజాయ్ చేస్తున్నావు కదా."

కృష్ణ:
"అయితే నా మీద నిఘా పెట్టావన్నమాట?"

అనోన్:
"నిఘా కాదు... నీ మీద కొంచెం ఆసక్తి."

కృష్ణ:
"ఆసక్తా? అదీ నాపైనా?"

అనోన్:
"అంత ఆశ్చర్యపోకు. నీకు నువ్వే అంత గొప్ప అనిపిస్తావా?"

కృష్ణ:
"అలా కాదు... కానీ నన్ను ఇంత బాగా గమనిస్తున్నావంటే ఏదో కారణం ఉండాలి కదా."

అనోన్:
"కారణం ఉంది."

కృష్ణ:
"ఏంటి?"

అనోన్:
"చెప్పను."

కృష్ణ:
"ఎందుకు?"

అనోన్:
"చెప్పేస్తే నీకు నిద్ర పట్టదు."

కృష్ణ చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.

కృష్ణ:
"ఇప్పటికే నువ్వు మెసేజ్ చేస్తూ నన్ను నిద్రపోనివ్వడం లేదు."

అనోన్:
"అది నా తప్పా?"

కృష్ణ:
"మరి ఎవరి తప్పు?"

అనోన్:
"నువ్వే కారణం."

కృష్ణ:
"నేనా?"

అనోన్:
"అవును. నువ్వు చేసే పనులు చూస్తుంటే... నిన్ను ఆటపట్టించకుండా ఉండలేకపోతున్నా."

కృష్ణ:
"నేను ఏం చేశాను?"

అనోన్:
"నీ ఫ్రెండ్ లేడు కదా... దాంతో నువ్వు సింగిల్‌గా ఫుల్ ఎంజాయ్ చేస్తున్నావు. అటు అమ్మాయిలతో కబుర్లు... ఇటు నవ్వులు... ఇంకెవరో ఒకరితో కూర్చొని గంటల తరబడి మాట్లాడటం..."

కృష్ణ:
"అందులో తప్పేముంది? ఫ్రెండ్స్‌తో మాట్లాడితే తప్పా?"

అనోన్:
"తప్పేం లేదు. కానీ కొంతమంది ఫ్రెండ్స్‌తో మాట్లాడేటప్పుడు నీ ముఖంలో వచ్చే ఆ నవ్వు మాత్రం చాలా డిఫరెంట్‌గా ఉంది."

కృష్ణ కాసేపు ఆలోచించాడు.

కృష్ణ:
"నువ్వు నా ముఖం కూడా గమనిస్తున్నావా?"

అనోన్:
"నిన్ను గమనించకపోతే నీ గురించి ఇంత చెప్పగలనా?"

కృష్ణ:
"అయితే నువ్వు నా దగ్గర్లోనే ఉన్నావా?"

అనోన్:
"అంత దగ్గర్లోనే ఉన్నా... నువ్వు నన్ను గుర్తించలేవు."

కృష్ణ:
"అది ఎలా?"

అనోన్:
"నువ్వు నన్ను చూసినా... నేను ఎవరో నీకు తెలియదు."

ఆ మాటలు కృష్ణకు ఆసక్తిని పెంచాయి.

కృష్ణ:
"సరే... ఒక హింట్ ఇవ్వు."

అనోన్:
"హింట్ కావాలా?"

కృష్ణ:
"అవును."

అనోన్:
"నువ్వు నవ్వినప్పుడు... దూరంగా ఉన్నా నవ్వుకునే ఒకరు ఉన్నారు."

కృష్ణ ముఖంలో తెలియకుండానే చిరునవ్వు వచ్చింది.

కృష్ణ:
"అది చాలా పెద్ద హింట్ ఇచ్చినట్టుంది."

అనోన్:
"ఇంకా ఒకటి చెప్పనా?"

కృష్ణ:
"చెప్పు."

అనోన్:
"నువ్వు ఎవరినైనా చూసి సంతోషపడితే... ఆ సంతోషం నాకు కూడా నచ్చుతుంది."

కృష్ణ:
"అంటే నా సంతోషం నీకు ముఖ్యం అన్నమాట."

అనోన్:
"అలా అనుకోవచ్చు."

కృష్ణ:
"అయితే నేను ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉన్నానా?"

కొద్దిసేపు టైపింగ్ కనిపించింది...

అనోన్:
"ఇప్పుడు మాత్రం ఉన్నావు."

కృష్ణ:
"ఎందుకు?"

అనోన్:
"ఎందుకంటే... నువ్వు నాతో మాట్లాడుతున్నావు."

కృష్ణ కొద్దిసేపు ఆ మెసేజ్‌నే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

కృష్ణ:
"నువ్వు చాలా డేంజరస్‌గా మాట్లాడుతున్నావు."

అనోన్:
"నీతో మాట్లాడేటప్పుడు మాత్రమే."

కృష్ణ:
"నన్ను ఇంతగా ఏడిపిస్తున్నావు కదా... ఒకసారి ఎదురుగా కనిపిస్తే ఏం చేస్తాను తెలుసా?"

అనోన్:
"ఏం చేస్తావు?"

కృష్ణ:
"ముందు నువ్వెవరో అడుగుతా."

అనోన్:
"తర్వాత?"

కృష్ణ:
"ఇంతకాలం నన్ను ఎందుకు ఆటపట్టించావో అడుగుతా."

అనోన్:
"తర్వాత?"

కృష్ణ:
"అది... అప్పుడు చూద్దాం."

అనోన్:
"అప్పటివరకు నన్ను వెతుకుతావా?"

కృష్ణ:
"ఇప్పటికే వెతకడం మొదలుపెట్టా."

అనోన్:
"అయితే ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకో..."

కృష్ణ:
"ఏంటి?"

అనోన్:
"నువ్వు నన్ను వెతుకుతున్నంత కాలం... నేను నీతో ఇలాగే మాట్లాడుతూనే ఉంటాను."

కృష్ణ:
"అంటే ఈ మెసేజ్‌లు ఆగవన్నమాట?"

అనోన్:
"నీ నవ్వు ఆగనంత వరకు... నా మెసేజ్‌లు కూడా ఆగవు."

కృష్ణ ఫోన్ చూస్తూ మెల్లగా నవ్వుకున్నాడు.

కృష్ణ:
"సరే స్వామి... కానీ ఒకరోజు మాత్రం నీ అసలు రూపం బయటపడాల్సిందే."

కొద్దిసేపు ఎలాంటి రిప్లై రాలేదు.

తర్వాత ఒక్క మెసేజ్ వచ్చింది.

అనోన్:
"నన్ను ఇంతసేపు స్వామి అని పిలుస్తున్నావు కదా..."

మరో మెసేజ్...

అనోన్:
"నేను స్వామిని కాదు కృష్ణా..."

కొద్దిసేపటి తర్వాత చివరి మెసేజ్ వచ్చింది.

అనోన్:
"నేను... దేవిని."

కృష్ణ ఆ మెసేజ్‌ను చూసి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

కృష్ణ:
"దేవి...?"

అవతల నుంచి మాత్రం రిప్లై రాలేదు.

ఫోన్ స్క్రీన్ మీద చివరిగా కనిపిస్తున్న ఆ ఒక్క మాటనే కృష్ణ చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

“దేవిని...”

అసలు ఆ దేవి ఎవరు?

కృష్ణకు తెలిసిన వ్యక్తేనా... లేక అతని జీవితంలోకి కొత్తగా అడుగుపెట్టబోతున్న ఓ రహస్యమైన వ్యక్తినా?

ఆ సమాధానం మాత్రం... ఇంకా తెలియాల్సి ఉంది.