Yesterday, 09:56 PM
(This post was last modified: Yesterday, 09:58 PM by heygiwriter. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
[b]அத்தியாயம் 5 – [/b][b]பாட்டியும்[/b] [b]ட்விஸ்டும்[/b]
சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு கார்ல உட்கார்ந்தோம்.
எனக்கு மனசெல்லாம் அவ பதிலை எதிர்பாத்தே இருந்தது
நான் ரொம்ப ஸ்லோவா வண்டியை ஓட்டினேன்.
மல்லி என்னைப் பார்த்தாள்.
மல்லி : “என்ன ஆச்சு?”
நான் : ஒன்னும் ஆகல ஏன்?
மல்லி : ரொம்பா ஸ்லோவா வண்டி ஓட்டுற
நான் : உன் பதிலுக்காக மெதுவா போறேன்.
“நீ தான் சொல்லணும். நீ என்ன உணர்ந்த? உன்னால பாக்க முடியல… ஆனா உணர முடியும் இல்ல?”
ஒரு நிமிஷம் அவ ஏதும் பேசல. ஆனா பேச தயார் ஆனாள்
அவள் குரல்ல ஒரு தயக்கம்.
நான் அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்ண நானே எடுத்து கொடுத்தேன் .
நான் : “ரெண்டு விஷயம். ஒண்ணு – முழுசா நடந்தத சொல்லு.
இன்னொண்ணு – சுருக்கமா சொல்லு. அவன் பாஸ்ஸா? ஃபெயிலா?”
மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னைப் பார்த்தாள்.
ஏதும் பதில் பேசாம யோசித்தவாறே இருந்தால்.
பொறுமை இழந்துட்டேன், வண்டியை ஓரமா நிறுத்தி கேட்டேன் .
“சொல்லு மல்லி. நான் தெரிஞ்சுக்க கேக்குறேன்.
இது இதோட நிக்காது , நைட் நம்ம நிறைய பேசணும். ஆறு மாசம் நடந்ததெல்லாம் திரும்ப ஆர்கனைஸ் பண்ணி உண்மையைத் தெரிஞ்சுக்க விரும்புறேன். எங்கயோ ஏதோ இடிக்குது.
குறைஞ்சபட்சம் இத சொல்லு… அவன் பாஸ்ஸா?”
மல்லி:
“தெரியலங்க…”
நான்: தெரியலையா? என்ன பதில் இது?
மல்லி பெருமூச்சு விட்டாள்.
நீ கேட்ட கேள்விக்கு ஆனஸ்ட் பதில் ”
நான் புரியாமல் அவளை பார்க்க.
மல்லி : “அவன் என்னை ரெஸ்க்யூ பண்ண தான் முயற்சி பண்ணுனான் … என்னை அடைய நினைக்கல. அதுல தெளிவா இருக்கேன்
ஆனா முதல் 5 நிமிஷம் ப்ராங்க் பண்றேன்னு நினைச்சு… என்னை கிஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணான்.
ஆனா நான் அதுவும் நான் நடிக்கிறேன்னு நெனச்ச நாள கிஸ் பண்ணல.
அப்புறம்… அப்புறம்…
என்னோட பிரெஸ்ட் மேல அவன் தலையை வச்சு… ஹார்ட் பீட் கேட்டான்.
ரெண்டுமே பவுண்டரி தாண்டுற விஷயம். ஆனா இன்டென்ஷனலா செய்யல பட் என்னால அதனானு சொல்ல முடியல.
மல்லி ஆனஸ்டா பதில் சொல்றன்னு தெரிஞ்சது.
நான்: சரி… உள்ள 15 நிமிஷம் என்ன பண்ணான்?”
மல்லி: “தெரியலங்க. ஆனா அவன் என் பக்கத்துல இல்ல. அது மட்டும் ஷூர்.
யார்கிட்டயோ எமர்ஜென்சி டாக்டர்னு போன்ல பேசினான்.
ஒரு 5 நிமிஷம் பெருசா எதுவும் சவுண்ட் இல்ல.
ரூம் விட்டு வெளிய போனான் போல.
கண்ணைத் திறந்து பாக்கவே பயம்.”
நான் : “இத ஏன் முதல்ல சொல்லல?”
மல்லி:
“சொல்ற சந்தர்ப்பம் இல்ல. ஆனா சர்ஃபேஸ்ல பார்த்தா அவர் எதுவும் இஷ்யூ இல்ல.
He was just trying to fix me.”
நீங்க இவளோ நொண்டி கேட்கவும் எனக்கே ஒரு சந்தேகம். ஆனா surea தெரில, ஹி வாஸ் ஜஸ்ட் ஹெல்பிங் மீ
நான்: “மல்லி… நான் ஒண்ணு சொல்றேன். I don’t care.
லெட்ஸ் செட் பவுண்டரி.
நாம வீட்டுக்குப் போவோம்.
லெட்ஸ் சிட் அண்ட் ஸ்பீக் வித் கௌதம்.
லெட்ஸ் புட் அன் எண்ட்.”
மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னையே பார்த்தாள்.
“ஏன் என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?”
நான்: “மணி 10:30 ஆச்சு. நெறய பேசியாச்சு 11 மணிக்கு வீட்டுக்குப் போவோம். நாம
பெட்ல மீதி பேசிக்கலாம்.
இதுக்கு மேல பேச வேண்டாம்.
கௌதம்கிட்ட ஒரு ரெண்டு வாரத்துக்குள்ள ஒரு கிளியர் ரீசன் சொல்லுவோம்.
அது வரைக்கும் நாம பேசணும், கிளாரிஃபை பண்ணணும்.”
மல்லி:
“ஏன்… என்ன ஆச்சு?”
நான் வீடியோவை போன்ல காட்டினேன்.
மல்லிக்குப் பெருசா ஷாக் இல்ல.
சிரிச்சுட்டே கேட்டாள்.
“இதுக்குத் தான் பயந்தியா?
நான் : வேற எதுக்குப் பயப்படணும்?”
மல்லி பேசுறத கொஞ்சம் நிறுத்திட்டாள்.
நான் கார் ஸ்டார்ட் பன்னினேன் , ரெண்டு பெரும் ரொம்ப நேரம் பேசல.
அபார்ட்மெண்ட் வந்து எங்க ஃபிளாட்டுக்குள் போனோம்.
கதவைத் திறந்ததும் ஷாக்.
பாட்டி அங்கே இருந்தாங்க.
உக்காந்தா இடத்தில இருந்து ஒரு கம்பீர குரல் எங்களை மெரட்டுச்சு
“ஏய் என்னடி குடும்ப பொம்பளை நீ?
11 மணிக்குக் கல்யாணம் ஆன பொம்பளை இப்படி எங்கயோ சுத்திட்டு வர்றது?”
பாட்டி சோபால இருந்து எழுந்தாங்க.
மல்லி கிட்ட வந்து மல்லி முதுகுலயே ஒரு அடி போட்டாங்க.
“என் பேரனுக்கு வீட்டுச் சாபாடு யார் ஆக்கிப் போடுவா? நீ இப்படிச் சுத்தினா?”
மல்லி: “இல்ல பாட்டி… எனக்கு ஒரே மயக்கம். அதான் டாக்டர் பாக்க போனேன்.”
“ஏய் எதுவும் விசேஷமா?”
“ச்சி ச்சி… இல்ல பாட்டி.”
மல்லி முதுகுல இன்னொரு அடி. விஷேசம் நா சீ ச்சி னு சொல்வியா
“சரி… துணி மாத்திட்டு வா. நான் பணியாரம் வச்சிருக்கேன். ரெண்டு சாப்பிடு. அப்புறம் தூங்கப் போ.”
பாட்டி என்னைப் பார்த்தாங்க.
“உனக்கும் தான். போ… வெளிய பாத்ரூம்ல ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வா.”னு தட்டி விட்டாங்க.
கௌதம் எனக்கு ஒரு லுங்கி எடுத்து வந்து,
“பாத்ரூம்ல மாத்திக்கோ”னு சொல்லிட்டுப் போனான்.
15 நிமிஷம் டேபிள்ல உக்காந்து ரம்பம் போட்ட பாட்டி, பின்னாடியே குண்டும் போட்டாங்க.
“சரி… நான் என் பேரனைப் பாக்க வரல. ஒரு ட்ரிப் வந்தேன். சென்னை 60 கிமீ கட்டுச்சு. எங்க குரூப்ல வந்தவங்களை விட்டுட்டு நேரா பஸ் ஏறினேன். .
நான் அடிக்கடி வருவேன். மல்லி… நீ குடும்பப் பொண்ணா இருப்பனு பாத்தேன். இப்படி இருக்கியே… தப்புமா?
சரி நேரம் ஆச்சு. குட் நைட். போய் தூங்குங்க.”
“குட் நைட் பாட்டி”னு நானும் சொல்லி மல்லியோட நடக்க…
“டேய் நீ எங்கடா போற கடன்காரா …
உன் ரூம் போ.”
கௌதமைப் பார்த்து:
“கௌதம் அங்க என்ன நிக்கிற?
உன் பொண்டாட்டி தோள்ல கையைப் போட்டு இழுத்துட்டுப் போ.
அந்த கடன்காரன் பாரு பழக்க தோஷத்துல உன் ரூம் குள்ள போக பாக்குறான்.
கெளதம் தயங்கிய படி கிட்ட வர.
மல்லி என சொல்றதுன்னு தெரியாம முழிக்க,
கெளதம் அவன் கைய அவ தோல் சுத்தி போட்டான்,
இல்ல இல்ல… கைல தூக்கு. என் கண் முன்னாடி தூக்கு.
இன்னும் 3 மாசத்துல உண்டாகணும்னு சொல்லிட்டேன்.”
மல்லியும் நானும் அதிர்ச்சியில உறைஞ்சோம்.
இப்ப தான் நானும் அவளும் கௌதம்கிட்ட இருந்து விலகி இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணப் போறத பத்திப் பேசினோம்.
பாட்டி வந்து குட்டையைக் குழப்பிட்டாங்க.
மல்லி என் கண்ணை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தாள்.
கௌதமும் என் பார்வைக்காக வெயிட் பண்ணான்.
நான் “சரி”னு கண் ஆட்டினேன்.
கௌதம் அவளைக் கையில அப்படியே தூக்கினான்.
அவள் அவனோட கழுத்தைச் சுத்தி கையைப் போட்டு… என்னைப் பார்த்தாள்.
அவளோட மார்பு அவனோட நெஞ்சோட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது, கோவம் ஒருபக்கம், தம்பியும் நெலமை புரியாம துடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.
நொடிப்பொழுதுல அவங்க என்னோட பெட்ரூம் குள்ள போய்… ரூம் டோர் சாத்திக்கிட்டாங்க
என் கதையில இது என்ன ட்விஸ்டுடாடான்னு நானே என்னை நொந்துக்கிட்டேன்.
என்னோட கட்டில அவளும் கௌதமும்…
இணைக்கு சாயங்காலம் அவன் கிச் பண்ண போனது , அவளோட மார்புல தலைய வச்சதுனு அவகிட்டயே பேசி வெலகிடலாம்னு நெனச்சப, அப்படியே சந்தர்ப்பம் கெளதம் கு ஒரு பெரிய கிபிட் கொடுத்துச்சு.
அவளோட ஸ்பரிசம் கெடச்சவன் இனி சும்மா விடுவானா?
இல்லை இல்லை மல்லி பாத்துப்பா
கௌதம் தங்கி இருந்த கட்டில என்னை நானே சமாதான படுத்திட்டு
நான் படுக்கப் போனேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல பாட்டி வந்தாங்க.
“தம்பி… உன்கிட்ட பேசணும்.”
“சொல்லுங்க பாட்டி.”
“காலையில 5 மணிக்கு பஸ். 4:30க்கு எழுப்புறேன். என்னை டிராப் பண்ணிடு.
உங்க பேரன்கிட்ட சொல்லலையா?
கௌதமும் அவளும் தூங்கப் போயிருக்காங்க. சின்னங்சிறுசுங்க அந்நேரத்துல எழுந்திருப்பாங்களா?
நான் போன்ல அங்க போய் சொல்லிக்கிறேன்…
சரி பாட்டி.”
“அப்புறம் இன்னொண்ணு…
நீ ரொம்ப நல்லவனா இருப்பனு நினைக்கிறேன். அதான் எங்க போனாலும் eன் பேரன் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறான். அவன் வீட்ல உன்னைத் தங்க வச்சிருக்கான்.
அவன் கோடீஸ்வரன் தான். சுயமரியாதை, கௌரவம் தடுக்குற நாள அவன் அவனோட சொத உதறிட்டு இங்க வந்து இருக்கான். இங்க கஷ்டப்படுறான்.
நீயும் அவனும் நல்ல நண்பர்களா இருக்கலாம். முன்னாடி அவன் பெறூம் அடிக்கடி போகலாம் இனி போகாத. அவனுக்கும் கல்யாணம் ஆகி 6 மாசம் ஆச்சு.
அவனே அவன் பொண்டாட்டியை வெளிய கூப்பிட்டுப் போனு சொன்னாலும் நீ கூட்டிட்டுப் போகாத. ஊரு நாலு வகையா பேசும். புரியுதா?
என் அனுபவம்… எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும். தள்ளாட வைக்கும்.
அது குடும்பத்துக்கு நல்லதில்ல.
அவனுக்கு எடுத்து சொன்னேன். அவன் கேக்கல. வேற வழி இல்லாம நேரா உன்கிட்டயே சொல்றேன்.
என்னைத் தப்பா எடுத்துக்காத.”
பாட்டி சொல்லிட்டுக் கதவைச் சாத்திட்டுப் போயிட்டாங்க.
ஆனா எனக்கோ வேற ஒரு பொறி தட்டி விட்டுச்சு அது.
ஒரு நிமிஷம் எழுந்து உக்காந்தேன்.
கதவை லாக் பண்ணினேன்.
கௌதம் பெட் அடில கை விட்டேன்.
அதே ப்ரா… அங்கேயே இருக்கு.
பாட்டி சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.
எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும்
ச்சி ச்சி…
கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி அழகான பொண்ணு.
இணைக்கு ஏகப்பட்ட சிந்தனை , ஏகப்பட்ட குமுறல் மனசுல,
இப்படியே முழிச்சுருந்த பைத்தியம் புடிச்சுரும் னு தோணுச்சு..
நான் டேபிள் லைட் அணைச்சு தூங்கப் போனேன்.
தூக்கம் வரல.
போனை எடுத்து மல்லிக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
[b]“தூங்குறியா?”[/b]
ஒரு நிமிஷம்…
ரெண்டு நிமிஷம்…
ஐந்து நிமிஷம்…
பதில் இல்லை.
ஸ்கிரீன் மட்டும் வெளிச்சமா போயிட்டு வந்தது.
மெசேஜ் டெலிவர் ஆகி இருந்தது. ரீட் ஆகலை.
என்னோட மண்டை உடனே வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சது.
அவள் தூங்குறாளா?
இல்ல…
இல்ல அவனோட பேசிக்கிட்டிருக்காளா?
இல்ல என் மெசேஜைப் பார்த்துவிட்டு வேண்டுமென்றே ரிப்ளை பண்ணலையா?
எதிர் அறையில் இப்போ என்ன நடந்துகொண்டிருக்கும்?
கௌதம் அவளைக் கட்டிலயே படுக்க வச்சிருக்கானா?
சேலையை விலக்கி…
அவ முலைய வாயில வச்சு சுவச்சுட்டு இருப்பானோ?
இல்ல இன்னும் அதிகமா…?
“ச்சி… ச்சி…”னு நான் மனசுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டேன்.
ஆனா உடல் வேற மாதிரி ரியாக்ட் பண்ணிச்சு.
ஒரு இனம் புரியாத கிளர்ச்சி கீழே இருந்து மேலே ஓடியது.
நான் பல்லைக் கடித்துக்கிட்டேன்.
அதே நேரம் என் மனசு வேற ஒரு காட்சியைக் காட்டியது…
இதே பெடல் கெளதம் எனலாம் பன்னிருப்பான்.
கௌதம் மல்லியின் ப்ராவைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு
அவள் வாசம் அந்தத் துணியில் இருக்கும்.
அவன் அதை மூக்கில் வைத்து சுவாசித்துக்கொண்டு, தன்னைத்தானே அடக்க முடியாமல் கைஅடிச்சுருப்பான் னு நினைக்கும் போதே என் ஒடம்பு சிலிர்த்துருச்சு. .
இப்படி பட்ட எண்ணம் எல்லாம் என்னை போட்டு படுத்தி எடுக்க
அவ பதில் எதிர் நோக்கி படுத்தவன் எந்திரிச்சுட்டேன்
பெட்ல சாய்ந்து உக்காந்து…
டேபிள் ல போன் வச்சு, டிஸ்பிலே பாத்துட்டு இருந்தேன்.
டேபிள் லேம்பை ஆஃப் பண்ணி, ஆன் பண்ணி…
ரூமை வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்தேன்.
கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி… அவளும் நல்லவ ஆனா அவ அழகு. அவ உடம்பு,
டேய் கெளதம் ஏன்டா வந்த எங்க வாழ்க்கைல
எப்படி கௌதம் எங்க வாழ்க்கைக்குள்ள வந்தான்?
இது என்ன ஹஸ்பண்ட் வைஃப் ட்ராமா?
எப்படி இவ்ளோ தூரம் அலவ் பண்ணேன்?
அவன் ஆறு மாசம் முன்னாடி நடந்த அசை போட ஆரம்பிச்சான்.
6மாசம் முன்னாடி… போவோம்.
சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு கார்ல உட்கார்ந்தோம்.
எனக்கு மனசெல்லாம் அவ பதிலை எதிர்பாத்தே இருந்தது
நான் ரொம்ப ஸ்லோவா வண்டியை ஓட்டினேன்.
மல்லி என்னைப் பார்த்தாள்.
மல்லி : “என்ன ஆச்சு?”
நான் : ஒன்னும் ஆகல ஏன்?
மல்லி : ரொம்பா ஸ்லோவா வண்டி ஓட்டுற
நான் : உன் பதிலுக்காக மெதுவா போறேன்.
“நீ தான் சொல்லணும். நீ என்ன உணர்ந்த? உன்னால பாக்க முடியல… ஆனா உணர முடியும் இல்ல?”
ஒரு நிமிஷம் அவ ஏதும் பேசல. ஆனா பேச தயார் ஆனாள்
அவள் குரல்ல ஒரு தயக்கம்.
நான் அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்ண நானே எடுத்து கொடுத்தேன் .
நான் : “ரெண்டு விஷயம். ஒண்ணு – முழுசா நடந்தத சொல்லு.
இன்னொண்ணு – சுருக்கமா சொல்லு. அவன் பாஸ்ஸா? ஃபெயிலா?”
மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னைப் பார்த்தாள்.
ஏதும் பதில் பேசாம யோசித்தவாறே இருந்தால்.
பொறுமை இழந்துட்டேன், வண்டியை ஓரமா நிறுத்தி கேட்டேன் .
“சொல்லு மல்லி. நான் தெரிஞ்சுக்க கேக்குறேன்.
இது இதோட நிக்காது , நைட் நம்ம நிறைய பேசணும். ஆறு மாசம் நடந்ததெல்லாம் திரும்ப ஆர்கனைஸ் பண்ணி உண்மையைத் தெரிஞ்சுக்க விரும்புறேன். எங்கயோ ஏதோ இடிக்குது.
குறைஞ்சபட்சம் இத சொல்லு… அவன் பாஸ்ஸா?”
மல்லி:
“தெரியலங்க…”
நான்: தெரியலையா? என்ன பதில் இது?
மல்லி பெருமூச்சு விட்டாள்.
நீ கேட்ட கேள்விக்கு ஆனஸ்ட் பதில் ”
நான் புரியாமல் அவளை பார்க்க.
மல்லி : “அவன் என்னை ரெஸ்க்யூ பண்ண தான் முயற்சி பண்ணுனான் … என்னை அடைய நினைக்கல. அதுல தெளிவா இருக்கேன்
ஆனா முதல் 5 நிமிஷம் ப்ராங்க் பண்றேன்னு நினைச்சு… என்னை கிஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணான்.
ஆனா நான் அதுவும் நான் நடிக்கிறேன்னு நெனச்ச நாள கிஸ் பண்ணல.
அப்புறம்… அப்புறம்…
என்னோட பிரெஸ்ட் மேல அவன் தலையை வச்சு… ஹார்ட் பீட் கேட்டான்.
ரெண்டுமே பவுண்டரி தாண்டுற விஷயம். ஆனா இன்டென்ஷனலா செய்யல பட் என்னால அதனானு சொல்ல முடியல.
மல்லி ஆனஸ்டா பதில் சொல்றன்னு தெரிஞ்சது.
நான்: சரி… உள்ள 15 நிமிஷம் என்ன பண்ணான்?”
மல்லி: “தெரியலங்க. ஆனா அவன் என் பக்கத்துல இல்ல. அது மட்டும் ஷூர்.
யார்கிட்டயோ எமர்ஜென்சி டாக்டர்னு போன்ல பேசினான்.
ஒரு 5 நிமிஷம் பெருசா எதுவும் சவுண்ட் இல்ல.
ரூம் விட்டு வெளிய போனான் போல.
கண்ணைத் திறந்து பாக்கவே பயம்.”
நான் : “இத ஏன் முதல்ல சொல்லல?”
மல்லி:
“சொல்ற சந்தர்ப்பம் இல்ல. ஆனா சர்ஃபேஸ்ல பார்த்தா அவர் எதுவும் இஷ்யூ இல்ல.
He was just trying to fix me.”
நீங்க இவளோ நொண்டி கேட்கவும் எனக்கே ஒரு சந்தேகம். ஆனா surea தெரில, ஹி வாஸ் ஜஸ்ட் ஹெல்பிங் மீ
நான்: “மல்லி… நான் ஒண்ணு சொல்றேன். I don’t care.
லெட்ஸ் செட் பவுண்டரி.
நாம வீட்டுக்குப் போவோம்.
லெட்ஸ் சிட் அண்ட் ஸ்பீக் வித் கௌதம்.
லெட்ஸ் புட் அன் எண்ட்.”
மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னையே பார்த்தாள்.
“ஏன் என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?”
நான்: “மணி 10:30 ஆச்சு. நெறய பேசியாச்சு 11 மணிக்கு வீட்டுக்குப் போவோம். நாம
பெட்ல மீதி பேசிக்கலாம்.
இதுக்கு மேல பேச வேண்டாம்.
கௌதம்கிட்ட ஒரு ரெண்டு வாரத்துக்குள்ள ஒரு கிளியர் ரீசன் சொல்லுவோம்.
அது வரைக்கும் நாம பேசணும், கிளாரிஃபை பண்ணணும்.”
மல்லி:
“ஏன்… என்ன ஆச்சு?”
நான் வீடியோவை போன்ல காட்டினேன்.
மல்லிக்குப் பெருசா ஷாக் இல்ல.
சிரிச்சுட்டே கேட்டாள்.
“இதுக்குத் தான் பயந்தியா?
நான் : வேற எதுக்குப் பயப்படணும்?”
மல்லி பேசுறத கொஞ்சம் நிறுத்திட்டாள்.
நான் கார் ஸ்டார்ட் பன்னினேன் , ரெண்டு பெரும் ரொம்ப நேரம் பேசல.
அபார்ட்மெண்ட் வந்து எங்க ஃபிளாட்டுக்குள் போனோம்.
கதவைத் திறந்ததும் ஷாக்.
பாட்டி அங்கே இருந்தாங்க.
உக்காந்தா இடத்தில இருந்து ஒரு கம்பீர குரல் எங்களை மெரட்டுச்சு
“ஏய் என்னடி குடும்ப பொம்பளை நீ?
11 மணிக்குக் கல்யாணம் ஆன பொம்பளை இப்படி எங்கயோ சுத்திட்டு வர்றது?”
பாட்டி சோபால இருந்து எழுந்தாங்க.
மல்லி கிட்ட வந்து மல்லி முதுகுலயே ஒரு அடி போட்டாங்க.
“என் பேரனுக்கு வீட்டுச் சாபாடு யார் ஆக்கிப் போடுவா? நீ இப்படிச் சுத்தினா?”
மல்லி: “இல்ல பாட்டி… எனக்கு ஒரே மயக்கம். அதான் டாக்டர் பாக்க போனேன்.”
“ஏய் எதுவும் விசேஷமா?”
“ச்சி ச்சி… இல்ல பாட்டி.”
மல்லி முதுகுல இன்னொரு அடி. விஷேசம் நா சீ ச்சி னு சொல்வியா
“சரி… துணி மாத்திட்டு வா. நான் பணியாரம் வச்சிருக்கேன். ரெண்டு சாப்பிடு. அப்புறம் தூங்கப் போ.”
பாட்டி என்னைப் பார்த்தாங்க.
“உனக்கும் தான். போ… வெளிய பாத்ரூம்ல ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வா.”னு தட்டி விட்டாங்க.
கௌதம் எனக்கு ஒரு லுங்கி எடுத்து வந்து,
“பாத்ரூம்ல மாத்திக்கோ”னு சொல்லிட்டுப் போனான்.
15 நிமிஷம் டேபிள்ல உக்காந்து ரம்பம் போட்ட பாட்டி, பின்னாடியே குண்டும் போட்டாங்க.
“சரி… நான் என் பேரனைப் பாக்க வரல. ஒரு ட்ரிப் வந்தேன். சென்னை 60 கிமீ கட்டுச்சு. எங்க குரூப்ல வந்தவங்களை விட்டுட்டு நேரா பஸ் ஏறினேன். .
நான் அடிக்கடி வருவேன். மல்லி… நீ குடும்பப் பொண்ணா இருப்பனு பாத்தேன். இப்படி இருக்கியே… தப்புமா?
சரி நேரம் ஆச்சு. குட் நைட். போய் தூங்குங்க.”
“குட் நைட் பாட்டி”னு நானும் சொல்லி மல்லியோட நடக்க…
“டேய் நீ எங்கடா போற கடன்காரா …
உன் ரூம் போ.”
கௌதமைப் பார்த்து:
“கௌதம் அங்க என்ன நிக்கிற?
உன் பொண்டாட்டி தோள்ல கையைப் போட்டு இழுத்துட்டுப் போ.
அந்த கடன்காரன் பாரு பழக்க தோஷத்துல உன் ரூம் குள்ள போக பாக்குறான்.
கெளதம் தயங்கிய படி கிட்ட வர.
மல்லி என சொல்றதுன்னு தெரியாம முழிக்க,
கெளதம் அவன் கைய அவ தோல் சுத்தி போட்டான்,
இல்ல இல்ல… கைல தூக்கு. என் கண் முன்னாடி தூக்கு.
இன்னும் 3 மாசத்துல உண்டாகணும்னு சொல்லிட்டேன்.”
மல்லியும் நானும் அதிர்ச்சியில உறைஞ்சோம்.
இப்ப தான் நானும் அவளும் கௌதம்கிட்ட இருந்து விலகி இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணப் போறத பத்திப் பேசினோம்.
பாட்டி வந்து குட்டையைக் குழப்பிட்டாங்க.
மல்லி என் கண்ணை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தாள்.
கௌதமும் என் பார்வைக்காக வெயிட் பண்ணான்.
நான் “சரி”னு கண் ஆட்டினேன்.
கௌதம் அவளைக் கையில அப்படியே தூக்கினான்.
அவள் அவனோட கழுத்தைச் சுத்தி கையைப் போட்டு… என்னைப் பார்த்தாள்.
அவளோட மார்பு அவனோட நெஞ்சோட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது, கோவம் ஒருபக்கம், தம்பியும் நெலமை புரியாம துடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.
நொடிப்பொழுதுல அவங்க என்னோட பெட்ரூம் குள்ள போய்… ரூம் டோர் சாத்திக்கிட்டாங்க
என் கதையில இது என்ன ட்விஸ்டுடாடான்னு நானே என்னை நொந்துக்கிட்டேன்.
என்னோட கட்டில அவளும் கௌதமும்…
இணைக்கு சாயங்காலம் அவன் கிச் பண்ண போனது , அவளோட மார்புல தலைய வச்சதுனு அவகிட்டயே பேசி வெலகிடலாம்னு நெனச்சப, அப்படியே சந்தர்ப்பம் கெளதம் கு ஒரு பெரிய கிபிட் கொடுத்துச்சு.
அவளோட ஸ்பரிசம் கெடச்சவன் இனி சும்மா விடுவானா?
இல்லை இல்லை மல்லி பாத்துப்பா
கௌதம் தங்கி இருந்த கட்டில என்னை நானே சமாதான படுத்திட்டு
நான் படுக்கப் போனேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல பாட்டி வந்தாங்க.
“தம்பி… உன்கிட்ட பேசணும்.”
“சொல்லுங்க பாட்டி.”
“காலையில 5 மணிக்கு பஸ். 4:30க்கு எழுப்புறேன். என்னை டிராப் பண்ணிடு.
உங்க பேரன்கிட்ட சொல்லலையா?
கௌதமும் அவளும் தூங்கப் போயிருக்காங்க. சின்னங்சிறுசுங்க அந்நேரத்துல எழுந்திருப்பாங்களா?
நான் போன்ல அங்க போய் சொல்லிக்கிறேன்…
சரி பாட்டி.”
“அப்புறம் இன்னொண்ணு…
நீ ரொம்ப நல்லவனா இருப்பனு நினைக்கிறேன். அதான் எங்க போனாலும் eன் பேரன் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறான். அவன் வீட்ல உன்னைத் தங்க வச்சிருக்கான்.
அவன் கோடீஸ்வரன் தான். சுயமரியாதை, கௌரவம் தடுக்குற நாள அவன் அவனோட சொத உதறிட்டு இங்க வந்து இருக்கான். இங்க கஷ்டப்படுறான்.
நீயும் அவனும் நல்ல நண்பர்களா இருக்கலாம். முன்னாடி அவன் பெறூம் அடிக்கடி போகலாம் இனி போகாத. அவனுக்கும் கல்யாணம் ஆகி 6 மாசம் ஆச்சு.
அவனே அவன் பொண்டாட்டியை வெளிய கூப்பிட்டுப் போனு சொன்னாலும் நீ கூட்டிட்டுப் போகாத. ஊரு நாலு வகையா பேசும். புரியுதா?
என் அனுபவம்… எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும். தள்ளாட வைக்கும்.
அது குடும்பத்துக்கு நல்லதில்ல.
அவனுக்கு எடுத்து சொன்னேன். அவன் கேக்கல. வேற வழி இல்லாம நேரா உன்கிட்டயே சொல்றேன்.
என்னைத் தப்பா எடுத்துக்காத.”
பாட்டி சொல்லிட்டுக் கதவைச் சாத்திட்டுப் போயிட்டாங்க.
ஆனா எனக்கோ வேற ஒரு பொறி தட்டி விட்டுச்சு அது.
ஒரு நிமிஷம் எழுந்து உக்காந்தேன்.
கதவை லாக் பண்ணினேன்.
கௌதம் பெட் அடில கை விட்டேன்.
அதே ப்ரா… அங்கேயே இருக்கு.
பாட்டி சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.
எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும்
ச்சி ச்சி…
கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி அழகான பொண்ணு.
இணைக்கு ஏகப்பட்ட சிந்தனை , ஏகப்பட்ட குமுறல் மனசுல,
இப்படியே முழிச்சுருந்த பைத்தியம் புடிச்சுரும் னு தோணுச்சு..
நான் டேபிள் லைட் அணைச்சு தூங்கப் போனேன்.
தூக்கம் வரல.
போனை எடுத்து மல்லிக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
[b]“தூங்குறியா?”[/b]
ஒரு நிமிஷம்…
ரெண்டு நிமிஷம்…
ஐந்து நிமிஷம்…
பதில் இல்லை.
ஸ்கிரீன் மட்டும் வெளிச்சமா போயிட்டு வந்தது.
மெசேஜ் டெலிவர் ஆகி இருந்தது. ரீட் ஆகலை.
என்னோட மண்டை உடனே வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சது.
அவள் தூங்குறாளா?
இல்ல…
இல்ல அவனோட பேசிக்கிட்டிருக்காளா?
இல்ல என் மெசேஜைப் பார்த்துவிட்டு வேண்டுமென்றே ரிப்ளை பண்ணலையா?
எதிர் அறையில் இப்போ என்ன நடந்துகொண்டிருக்கும்?
கௌதம் அவளைக் கட்டிலயே படுக்க வச்சிருக்கானா?
சேலையை விலக்கி…
அவ முலைய வாயில வச்சு சுவச்சுட்டு இருப்பானோ?
இல்ல இன்னும் அதிகமா…?
“ச்சி… ச்சி…”னு நான் மனசுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டேன்.
ஆனா உடல் வேற மாதிரி ரியாக்ட் பண்ணிச்சு.
ஒரு இனம் புரியாத கிளர்ச்சி கீழே இருந்து மேலே ஓடியது.
நான் பல்லைக் கடித்துக்கிட்டேன்.
அதே நேரம் என் மனசு வேற ஒரு காட்சியைக் காட்டியது…
இதே பெடல் கெளதம் எனலாம் பன்னிருப்பான்.
கௌதம் மல்லியின் ப்ராவைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு
அவள் வாசம் அந்தத் துணியில் இருக்கும்.
அவன் அதை மூக்கில் வைத்து சுவாசித்துக்கொண்டு, தன்னைத்தானே அடக்க முடியாமல் கைஅடிச்சுருப்பான் னு நினைக்கும் போதே என் ஒடம்பு சிலிர்த்துருச்சு. .
இப்படி பட்ட எண்ணம் எல்லாம் என்னை போட்டு படுத்தி எடுக்க
அவ பதில் எதிர் நோக்கி படுத்தவன் எந்திரிச்சுட்டேன்
பெட்ல சாய்ந்து உக்காந்து…
டேபிள் ல போன் வச்சு, டிஸ்பிலே பாத்துட்டு இருந்தேன்.
டேபிள் லேம்பை ஆஃப் பண்ணி, ஆன் பண்ணி…
ரூமை வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்தேன்.
கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி… அவளும் நல்லவ ஆனா அவ அழகு. அவ உடம்பு,
டேய் கெளதம் ஏன்டா வந்த எங்க வாழ்க்கைல
எப்படி கௌதம் எங்க வாழ்க்கைக்குள்ள வந்தான்?
இது என்ன ஹஸ்பண்ட் வைஃப் ட்ராமா?
எப்படி இவ்ளோ தூரம் அலவ் பண்ணேன்?
அவன் ஆறு மாசம் முன்னாடி நடந்த அசை போட ஆரம்பிச்சான்.
6மாசம் முன்னாடி… போவோம்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)