21-08-2026, 01:22 PM
Episode -33
மணிகண்டனின் சுன்னியில் இருந்து,இதற்கு முன்பு வந்ததை விட, சுன்னி அதிக நேரம் துடித்து....சீத்... சீத்... சீத்... சீத்... சீத்... சீத்... சீத்.... னு கஞ்சிய கக்கி முடித்து இருக்க...
மணிகண்டனுக்கு படி படியாக மூச்சி வாங்குவது குறைய.... சகஜ நிலைக்கு திரும்பி கொண்டிருந்தான்...
கண்களை நன்றாக திறந்து....சுன்னியில் இருந்து வந்த கஞ்சிய பார்த்துவிட்டு.... சிறிது நேரத்துக்கு முன்பு...அதை பார்ப்பது கேவலம் என்று தன் மூளை அனுப்பிய சிக்னலை ஏற்று கொள்ளாத மணிகண்டனின் விரைத்த சுன்னி...
இப்போ சுருங்கிய நிலையில் இருக்க....
மூளை மீண்டும் கன நேரத்தில் சிக்னல் அனுப்ப....மணிகண்டனின் உடல் நடுங்க....
மணிகண்டன் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): ச்சா.... என்ன ஆச்சி எனக்கு...? எவ்ளவு கேவலமான வேலைய பண்ணி இருக்கேன்.....என்னதான் அவ இப்ப அவன் கூட இருந்தாலும், என் கூடவும் வாழ்ந்தவதானே.... ச்சா... இப்ப அவள போய் பார்த்து இப்படி பண்ணிட்டனே... இதுலாம் எவ்ளோ பெரிய கேவலம், ஆனா ஏன் எனக்கு இதுவரை இல்லாத சுகம் இதுல கெடச்சது.... நானே இன்னோருத்தன் கூட என் பொண்டாட்டி இருப்பதை பார்த்து கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரசித்து விட்டனே.... என்ன நெனச்சா எனக்கே கேவலமா இருக்கே....
ச்சா... அவன் என்ன பழிவாங்க கேமரா வச்சி என்ன எல்லாத்தையும் பார்க்க வச்சிட்டானே....
மீண்டும் டீவி ஆன் ஆக.....
மணிகண்டன் இப்போ குற்ற உணர்ச்சியோடு.... அதை பார்க்க.....
வீடியோல,
பெட்டில் மாணிக்தின் நெஞ்சு மீது மலர் தலை வைத்து கொண்டு படுத்து இருக்க.... மாணிக்கம் மலரின் தலை முடியை நீவி கொண்டு இருக்க....
மாணிக்கம் : மலர்.......
மலர் : ம்ம்... சொல்லுங்க..
மாணிக்கம் : சாரி மா... ஏதோ மூட்ல... அப்படி சொல்லிட்டேன்...
மலர் : என்ன சொன்னிங்க...?
மாணிக்கம் : இல்ல.... உன்ன கெட்ட வார்த்தைல....
மலர் : ஓ.... அதுதானா...?
மாணிக்கம் : ஹே... ஹே.... உனக்கு என் மேல கோவம் வரலையா....
மலர் : ம்ம்.... முதல்ல ஒரு மாதிரியா தான் இருந்துச்சி.... ஆனா அப்பறம்.....
மாணிக்கம் : ம்ம்....அப்பறம்........
மலர் : ஹா ஹா.... ச்சீய்.... பொங்க...
செல்லமா மாணிக்கத்தின் நெஞ்சுல அடிக்க...
மாணிக்கம் : ஹே சொல்லுடா... குட்டி... ம்ம்ம் (சிணுங்கல் குரலில் )
மலர் : அது எனக்கும் புடிச்சி போய்டிச்சி போதுமா.....?
மாணிக்கம் : சரி.... அவர பத்தி கேட்டது கோவமா இல்லையா....?
மலர் :.... இல்ல....
மாணிக்கம் : சரி, அன்னைக்கு அவரு உன்ன கூப்பிட உனக்கு போக தோனலயா....
மலர் : இத உங்க கிட்ட சொல்லலாமான்னு தெரில...நீங்க அத எப்படி எடுத்துப்பீங்கனு தெரில...
மாணிக்கத்தின் முகம் சற்று மாற....
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): என்ன சொல்ல போறா...?
மாணிக்கம் : என்ன மா.. நீ? நா உன் மேல எவளோ அன்பு வச்சி இருக்கேன் தெரியுமா...? நீ என்கிட்ட என்ன வேணுனாலும் தாராளமா சொல்லலாம்...எதுவும் நெனைக்க மாட்டேன்...
மலர் : எனக்கு சத்தியமா... அப்போ என்ன முடிவு எடுக்கறதுனே தெரில... ஒரு வேல நமக்குள்ள எதுவுமே நடக்காம இருந்து இருந்தா... நா அன்னைக்கு அவர் கூட போக முடிவு எடுத்து இருந்து இருப்பேன்.... ஆனா எப்போ உங்க கூட சேர்ந்தேனோ... அப்பவே என் மனசுல உங்கலையும் வச்சிக்கிட்டேன்... சத்தியமா என்னால உங்கள மனசில இருந்து தூக்கி போட்டுட்டு, அவர் கூட போய் வாழரதுலாம்..... நெனச்சி கூட பார்க்க முடில.... இருந்தாலும் இப்ப கூட அவர் மேல எனக்கு ஒரு பரிதாபம் இருக்க தான் செய்யுது.....அது மட்டும் இல்லாம என் மகன நெனச்சாலும் ஒரு மாதிரி இருக்கு....என்ன பண்றதுனு தெரில....
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): என்ன இவ.... இவ்வளுவு.... பண்ணியும் அவங்கள,முழுசா இவளால மறக்க முடிலனா....இவளும் என்னைக்காவது விட்டுட்டு போய்டுவாளா...?விட கூடாது...
இவள இங்க கட்டி போட்டு இருக்கறது என்னோட பணம் மட்டும் இல்ல... என்னோட அன்பான நடிப்பும், என் தடி பூளும் தான்....
என் தடி பூலின் விரைப்பு ரகசியம் என்னைக்காவது இவளுக்கும் தெரிய வரும் அன்னைக்கு... இவ அத எப்படி எடுத்துப்பான்னு தெரில....மிச்சம் இருக்கறது பணமும், அந்த நடிப்பும்.... பணத்ததுக்கு ஆபத்து இல்ல.... அதே மாதிரி இந்த அன்பான நடிப்பையும் விட்டுட கூடாது....
மாணிக்கம் : ஹே... என்ன நீ... நீ எது செஞ்சாலும் நா உனக்கு உறுதுணையா இருப்பேன்... இப்ப என்ன உனக்கு.... உன்னோட மகனையும் சரி, அவன் அப்பாவையும் சரி நீ எப்போ வேணுனாலும் பார்க்கலாம்.... நா எதுவும் சொல்ல மாட்டேன்...அவங்க எப்ப வேணுனாலும் இங்க வந்து பார்த்துட்டு போகட்டும்...
மலருக்கு, உடனே ஒரு எதிர்பாரத இதுவரை உணராத மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டு...
மலர் : ஏங்க... நீங்க உண்மையாதான் சொல்லுறீங்களா...?(மாணிக்கத்தை ஆச்சரியமா பார்த்து கொண்டே )
மாணிக்கம் கண்களை மெதுவாக மூடி.... ஆமாம் என்பது போல, லேசா தலை அசைக்க...
மாணிக்கம்(மைண்ட் வாய்ஸ் ):என்ன இவ இப்படி சந்தோச படுறா.... எதிர் காலத்துல என்ன பண்ணுவான்னு தெரியலையே....
மலர் : ப்பா... ரொம்ப சந்தோசங்க.....
சொல்லிட்டு மாணிக்கத்தின் கன்னத்தில் மலர் ஒரு முத்தம் வைக்க...
இங்கே மணிகண்டனுக்கு.....
சுர்ர்ர்ர்னு..... கோவம் மீண்டும் தலைக்கு ஏறி இறங்கியது....
மணிகண்டன் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): அடி பாவி... அவன் கிட்ட இருந்து பிரிச்சி கூட்டிட்டு போய்டலாம்னு பார்த்தா... இவ என்ன வந்து பாத்துட்டு போகணும்னு நெனைக்குறா.....ம்ம்... ஏதோ... இருந்தாலும் அவளுக்கு இவ்வளவு பெரிய ***ல அவன்கிட்ட குத்து வாங்கியும்... என் மேலயும், மகன் மேலயும் பாசம் வச்சி இருக்காளே... இந்த ப **** தேவுடியா.... சரி நமக்கு இதுதான் நடக்கும்னு இருந்தா நாம என்ன பண்ண முடியும் நடக்கறது நடக்கட்டும்...
வீடியோல,
மாணிக்கம் : சரி இப்போ அவரு உன்ன பார்க்க வந்தா என்ன பண்ணுவ...
மலர் : இப்பவா... இப்ப எதுக்குங்க வர போறாரு...
மாணிக்கம் : வந்தா என்ன பண்ணுவ...?
மலர் : ம்ம்ம்... வந்தா போய் பார்ப்பேன்... அதான் நீங்களே பெர்மிசஷன் குடுத்திட்டீங்களே....
சொல்லிட்டு... சிரிக்க...
மாணிக்கம் : அப்போ சரி, கீழதான் இருக்காரு போய் பார்த்துட்டு வா...
மலர், புருவத்தை சுருக்கி....
மலர் : என்ன விளையாடுறிங்களா... இப்ப எப்படி... வந்து இருப்பாரு... போங்க விளையாடதீங்க....
மாணிக்கம் : சாத்தியமா தான் சொல்றேன்... அவரு வெளியா தான் இருக்காரு... நா பாத்துட்டு தான் வந்தேன்...
மலருக்கு கண்கள் விரிய
மலர் : என்ன சொல்றிங்க....அப்போ அவரு வெளிய இருக்கும் போதுதான்... நீங்க என்ன......*********..... என்னங்க நீங்க இப்படி பண்ணிட்டீங்க...நா எப்படி இப்போ அவர பார்க்க போவேன்...சரி அவர் எப்படி இங்க வந்தாரு... ஏன்?
மாணிக்கம் : எனக்கு காலையிலேயே போன் பண்ணாரு.... உன்ன பார்க்கணும்னு சொன்னாரு... நா காலைல சரி நைட் வாங்கணு சொல்லி இருந்தேன்.... அதுதான் வந்து இருக்காரு...
மலர் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): இவருக்கு என்ன விட்டு கொடுக்க மனசு இல்லாம... எங்க நா அவர்கூட போய்டுவேன்னோனு... அவர வெளிய நிக்க வச்சிட்டு வந்து என்ன இப்படி போட்டு.... ப்பா.... அத நெனச்சாலே திரும்பவும்... கீழ ஊறுது.... அப்போவே நெனச்சேன் ... என்ன இன்னைக்கு இவ்ளோ வெறியா இருக்காரேன்னு... ஓ அதுக்கு இதுதான் காரணமா....?
ம்... நீங்களே போக சொன்னாலும் கூட உங்கள் விட்டு போக மாட்டா இந்த மலர்.... எனக்கு வாழ்க்கைல எதிர்பார்க்காத அதிர்ஷ்டம் கெடச்சி.. இருக்கு எப்படி விட்டுட்டு போவேன்...
ஆனா, அதே சமைத்துல என் மனசாட்சிகும் நான் பதில் சொல்ல கடமை பட்டு இருக்கேன்...
ஆமா, என்னோட மகனுக்கும், அவருக்கும்.... முடிஞ்ச அளவு உதவி செய்யவும் தயாராக இருக்கேன்....
மலர் : ஏங்க.... அ... அவரு என்ன பார்க்கணும்னு சொன்னாரா...? பயமா இருக்குங்க நீங்களும் வாங்க...
மாணிக்கம் : ஹே பயப்படாம போ... கீழ வாட்ச் மேன் கிட்ட சொல்லிட்டு தான் வந்து இருக்கேன்... அவரு இருப்பாரு.... தைரியமா போ...
மலர்,பயத்தோடு மணிகண்டனை எதிர்கொள்ள தயாராகி எச்சில் விழுங்கிவிட்டு...
மலர் : ம்... சரிங்க போய்ட்டு வரேன்...
மாணிக்கம் : மலர், ஒரு நிமிஷம் இந்த இந்த நயிட்டிய போட்டுட்டு போ...
மலர், மாணிக்கத்தை ஒரு மாதிரி பார்த்து விட்டு... அதை வாங்கி போட்டுகொண்டு நடக்க...
மலர் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): என்ன இவரு... இது கண்ணாடி மாதிரி இருக்க டிரான்ஸ்போரெண்ட் நயிட்டிய போட்டுக்கிட்டு போக சொல்றாரு.... ம்ம்.... இவருக்கு அவர் மேல இருக்க பொறாமை நல்லாவே தெரியுது....
மனதுக்குள்ள சிரித்து கொண்டு, ஆனா இதுவும் ஒரு கிக்கா இருக்கே..... என்ன அடில திரும்பவும் ஊறுது.......
மலர் தன் அழகு உடலுக்கு இருக்கும் மதிப்பை நினைத்து பூரிப்பு அடைந்து கொண்டே நடக்க தொடங்கினால்...
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): டேய் நா உடனே இவள அனுப்பி இருப்பேன்....நீ இவ்ளோ நேரம் அங்க என்ன நடந்துச்சோனு யோசிச்சி செத்து இருப்பியே அதுதான் இவள வச்சி செஞ்சி அனுப்புறேன்.....நீயே பாருடா அவளை எப்படி வச்சி இருக்கேனு... ஹா ஹா ஹா ஹா.....
வெளியே,
வாட்ச் மேன் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): அட ச்சா.... நீ எதுக்குடா இங்க வந்த..... இப்ப என்ன நடந்து கிட்டு இருக்கு உள்ள... ம்ம்ம்.... டேய்.... அவரு வேற இவனை உள்ள வச்சி பூட்டிட்டு போக சொல்லிட்டாரு....நா எப்படி... ஸ்ஸ்....... டேய்.....
வாட்ச் மேன் போன் ரிங் ஆக.... வாட்ச் மேன் பதறிக்கொண்டு.... போன் அட்டென்ட் பண்ணி...
வாட்ச் மேன் : அ... அய்யா... சொல்லுங்கய்யா...
மாணிக்கம் : ம்ம்... தொறந்து விட்ரு....
கால் கட்......
வாட்ச் மேன், வேகமா போயிட்டு...அந்த ரூம் டோற தொறந்து விட.... மணிகண்டன் வாட்ச் மேன கோவமா பார்க்க.... வாட்ச் மேன் தலைய சொரிந்து கொண்டு..... தம்பி மன்னிச்சிடுங்க.... நா கொசு கடிக்கும்னு கதவ... ஏதோ நியாபக மறதில வெளிய தால்பால் போட்டுட்டுன் போல இருக்கு...
மணிகண்டன் : ஏன் கதவ தட்டனது கேக்கலையா....?
வாட்ச் மேன் : ஐயோ இல்லங்க தம்பி.... நா அவசரமா வந்துச்சின்னு அதுக்கு போய்ட்டேன்.... அதுதான் கேக்கல போல....இதோ இப்பா வராங்கலாம்.... இது அய்யா சாப்பிடுற நேரம் அதுதான் சாப்பிட்டு இருந்து இருப்பாரு... இப்ப வந்துருவாரு... கொச்சிக்காதீங்க....
சொல்லிட்டு வாட்ச் மேன் திரும்பி கேட் கிட்ட வந்துவிட... திரும்பவும் வாட்ச் மேன் போன் ரிங் ஆக....கால் அட்டென்ட் செய்ய..... ஒரு குரல்:என்ன ஆச்சி...?
வாட்ச் மேன் : ம்ம்.... சொல்லுங்க
அந்த குரல் : எதுக்கு வந்தான்?
வாட்ச் மேன் : தெரில பாக்கறதுக்கு வந்து இருப்பான் போல...
அந்த குரல் : சரி உள்ள என்ன நடந்துச்சு... எதாவுது சொல்றது இருக்கா...
வாட்ச் மேன் : இல்ல இன்னைக்கு பாக்க முடில..... அவன அந்த ரூம்ல விட்டு பூட்ட சொல்லிட்டு மேல போய்ட்டாரு.... இப்பதான் போன் பண்ணி தொறந்து விட சொன்னாரு...
அந்த குரல் : சரி, எதாவுது நடந்த சொல்லு..
கால் கட்...
வாட்ச் மேன்(மைண்ட் வாய்ஸ் ): டேய்... ஏன்டா நீ வேற.... நேரம் காலம் இல்லாம வந்து கிட்டு...
மலர், உடல் தெரியும் மெல்லிய பிங்க் கலர் நயிட்டியோடு நடந்து வர....
மணிகண்டன் அவளை பார்த்து விட்டு... மறுகணமே.... குற்ற உணர்ச்சில தலைய குனிந்து கொள்ள, மலரும் அவனை பார்த்து விட்டு.... எச்சில் விழுங்கி கொண்டு... பயத்தோடு மணிகண்டனை நெருங்கி கொண்டிருக்க....
வாட்ச் மேன்..... வாய பிளந்து மலரை பார்த்து விட்டு எச்சில் விழுங்க....

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)