20-08-2026, 09:23 PM
(This post was last modified: 25-09-2026, 02:53 PM by Dave Rajan. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
அத்தியாயம் 4
அலுவலகத்தில் வேலை அதிகமாக இருந்ததால் அன்றைய நாள் வேகமாக சுழன்றது.. எதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல் வேலையில் மும்முரமாக இருந்தான் பரமு..
சரியாக ஆறு மணி ஆக... பரமுவின் அலுவலகத்தில் இருக்கும் பெண்கள் வேலை முடிந்து கிளம்ப.... முதல் முறையாக பரமுவிற்கு மனதில் ஒருவித எண்ணம் வந்தது...
இப்ப சந்திரிகாவும் ஆதவனும் அந்த கோச்சிங் க்ளாஸ் போயிருப்பாங்களா...
குரூப் 1 மற்றும் குரூப் 4 இரண்டு தேர்வு முடிவுகளும் இரண்டு மாதம் முன்புதான் வந்தது... ஆதவனும் சந்திரிகாவும் நல்ல மார்க் சொல்லப் போனால் ஆதவனைவிட சந்திரிகா நல்ல மார்க்..ஆனாலும் வேலை வாய்ப்பு நூலிழையில் பறிபோனது..
சந்திரிகா வை அசல் சான்றிதழ் எடுத்துக்கொண்டு சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு வர சொல்லியிருந்தார்கள்..
அன்று பரமுவின் இரண்டாவது குழந்தைக்கு வைரல் காய்ச்சல் என்பதால்
பரமு வர முடியாத சூழல்... சந்திரிகா வோ வேலை வேண்டாம்... ஒன்னும் வேண்டாம் குழந்தையை இந்த நிலையில் விட்டுவிட்டு போக மாட்டேன் என உறுதியாய் நின்றாள்..
ஆனால் பரமு தான்... சந்திரிகா ஒரு நாள் தான்... certificate verification முடிஞ்சா நமக்கு வேலை...இப்ப போய் நீ என்ன பண்ற....
சின்ன வாண்டுக்கு எதுவும் ஆகாது...ஒரு நாள் தான நான் பாத்துக்குறேன்...நீ கவலைபடாம போயிட்டு வா...
ஆதவனும் பரமுவும் அன்று அவளை அரும்பாடுபட்டு ஒத்துக்க வைத்தார்கள்....
ஏங்க நான் தனியாவே போயிக்குறேன்..
பாவம் ஏன் ஆதவனுக்கு தொந்தரவு குடுக்கணும்..
ஹேய்..புரியுதுடி....நீ...சொல்றது சரிதான்...
ஆனா...நீ சென்னை போகனும்...நீ... தைரியமான பொண்ணுதான்...ஆனா...தனியா விட தோணலை... நம்ம ஆதவன் தான இருக்கட்டும் விடு....
உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா.....நாம அப்புறம் பங்கஜம் மாமி லாம் பொங்கல் லீவு ல.... கோவில் சுற்றுலா ஒன்னு போணோம் ல...
அப்ப ஆதவன் உன்னை நல்லாதான பாத்துக்கிட்டான்...பஙகஜம் மாமி குடும்பத்தோட அவன் பெருசா ஒட்டல...
உங்கூட தான இருந்தான்...குழந்தைகளும் பாத்துக்கிட்டான்....
எனக்கும் புரியுது அவனை நாம கஷ்டபடுத்துறோம் னு....இப்ப வேற வழி இல்லை புரிஞ்சிக்க.....
சரி...
ஆதவன் கிட்டயும் சொல்லிட்டேன்.... அவன் சேரின்னு சொல்லிட்டான்...
ம்.. சரிங்க....
பரமு ஆதவனை அழைத்து ...
ஆதவா... நான் டிக்கெட் எங்களுக்கு தான் புக் பண்ணேன்...இப்ப உனக்கு தனியா டிக்கெட் எடுக்க... நேரம் இல்லை...
நீ..என்ன பண்ணு...அங்க டிடிஆர் வந்து கேட்டா...உன்னோட பேருதான் பரமேஸ்வரன் னு சொல்லி அதே டிக்கெட் ல போயிக்க என்ன...
அண்ணா எதுவும் ப்ராப்ளம் வராதுல்ல...
டேய் இப்ப பெருசா செக் பண்ண மாட்டாங்க....ஒரு வேளை செக் பண்ணா இப்படி நடந்துக்க னு சொல்றேன்... புரியுதா....
ம்...சரிண்ணா...
அவர்கள் மருத்துவமனையில் இருந்து ரயில் நிலையம் புறப்பட தயாராக...பெரிய டாக்டர் ரவுண்ட்ஸ் வர....
வந்து சின்ன வாண்டுவை பார்த்துவிட்டு...
காய்ச்சல் இப்ப குறைஞ்சிருக்கு.... ப்ளேட்லட்ஸ்லாம் இப்போ கொஞ்சம் அதிகரிச்சிட்டு வருது....பிரச்சனை இல்ல... ஒரு நாள் இல்ல இரண்டு நாள் ல நார்மல் வந்துரும்....ட்ரிப்ஸ் மட்டும் தொடர்ந்து போடுங்க னு சொல்ல....அதைக்கேட்ட சந்திரிகா விற்கு அப்போதுதான் நிம்மதி யே வந்தது..... ஓரளவு மனதை திடப்படுத்தி அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள்...
மருத்துவமனையில்... தான் இரயில் நிலையம் போக வேண்டும் எனவும் ஒரு அரைமணிநேரம் பார்த்துக்கொள்ள சொல்லிவிட்டு... ஆதவனும் பரமுவும் சந்திரிகாவும் இரயில் நிலையம் வந்தடைந்தார்கள்......பெரிய வாண்டு பங்கஜம் வீட்டில்......
ஆதவனையும் சந்திரிகா வையும் இருக்கையில் அமர்த்திவிட்டு .. இரயில் கிளம்ப...அவர்களை வழியனுப்பி விட்டு...மருத்துவமனை விரைந்தான் பரமு.....
இரயில் கிளம்பியவுடன்..... ஆதவன் மனதிலும்.........
சிறிது நேரம் கழித்து சந்திரிகாவின் மனதிலும்...
பொங்கல் பண்டிகை நாட்களில்..... கோவில் கோவிலாக சுற்றிவிட்டு....
வீட்டிற்கு திரும்பி வரும்...அன்றைய இரவில்.... இரயிலில் நடந்த சம்பவம் மீண்டும்... மீண்டும் அவர்கள் சிந்தையை ஆக்கிரமித்தது.....
இப்போது மீண்டும் அது போல ஒரு சம்பவம் நடந்துவிடக்கூடாது என...எச்சரிக்கையாக...... சந்திரிகா வே...ஆதவனை அழைத்து.....
ஆதவா....
அக்கா....
இல்ல.... ஒன்னும் இல்ல......
என்னக்கா..... என்னவோ சொல்ல வந்தீங்க....
ஒன்னு இல்லடா...விடு......னு அவள் தயங்க.....
என்ன போன டைம் இரயில் ல நடந்ததை பத்தி யோசிக்குறீங்களா....னு..... டக்குன்னு கேட்டுவிட்டான்....
சந்திரிகா ஒரு நொடி உறைந்தாள்....
என்ன ஆச்சு க்கா உங்களுக்கு.....
ஏன் இன்னும் அதை ஒரு கசப்பாவே பாக்குறீங்க....
உங்க சம்மதத்தோட தான அன்னேக்கு அது நடந்துச்சு....
Infact அதுக்கு initiative எடுத்ததே நீங்க தான்......
உங்களுக்கு ஒரு தேவை ஆசை இருந்துச்சு....
எனக்கு ஒரு தேவை ஆசை...இருந்துச்சு...
நாம mutual la தான ... அன்னைக்கு அப்படி நடந்துக்கிட்டோம்....
இன்னும் அதை ஒரு குற்றமாவும்...நாம குற்றவாளிங்க மாதிரியும் ...நினைச்சுகாதிங்க...னு..சொல்ல.....
சந்திரிகா அடுத்து என்ன பேசுவது என தெரியாமல் ஜன்னல் வழியாக வேடிக்கை பார்க்க துவங்கினாள்.... என்னதான் அவள் வேடிக்கை பார்த்தாலும்.... அவள் சிந்தனை முழுக்க....
அன்று இரயிலில் நடந்ததை தான் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.....
எப்படி...அன்று...... அதுக்கு ஒத்துக்கிட்டேன்... அதுவும் புருஷன் இருக்கும் போதே....
எல்லாருக்கும் இருக்கும் போதே ன்னு....
அவள் மனது அங்கலாய்த்தது....
.............................................
பரமு...இந்த இரயிலில் அனுப்புயது வரைக்கும் மனதில் ரீவைண்ட் செய்து பார்த்தான்....
அன்று சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு போனவர்கள்....ஒரு நாளில் வராமல்...
ஏதோ குளறுபடி ஆயிடுச்சு.... மேலும் ஒரு நாள் ஆகும்...னு....எக்ஸ்ட்ரா ஒரு நாள் தங்கிட்டு தான் வந்தாங்க.....
அன்னைக்கு அது பெருசா...தெரியலை.... இன்னைக்கு உறுத்துதே....
சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு போனப்ப....ஏதோ mistake ன்னு வேலை கிடைக்கலை....
திருப்பியும் Notification வரும் னு.....இப்ப மறுபடியும் கோச்சிங் க்ளாஸ் போக ஆரம்பிச்சு இருக்காங்க......
நேதத்து எவ்ளோ கோபம் இருந்தாலும்
காலையில சுண்ணி தூக்குனா....அவளை போட்டு புழிஞ்சு எடுக்கதான் தோணுது....
நான் அவ புண்டையில உள்ள விடும்போது ..எந்த வித்தியாசமும் தெரியலையே... எப்பவும் போலதான இருக்கு....
அதுவும் இல்லாம அவ நான் படுக்ககூப்பிட்ட வந்து படுக்குறா....
வேற ஒரு தொடர்பு இருக்குறவ....எதாவது சாக்கு போக்கு சொல்லுவா...
ஆனா இவ அப்படி சொல்ல ல.....
என்ன...ஒன்னு..... எப்பவும்.... இரண்டு மூனு வாட்டி பண்ண சொல்லுவா....
இப்ப என்னடான்னா.....ஒரு டைம் மேல...வர மாட்டிக்குறா....
அதுக்கு அவ சொல்ற காரணமும் சரியாதான இருக்கு.....
நைட்டு எத்தனை தடவை வேணாலும் பண்ணிட்டு... தூங்கி எந்திரிச்சா தெரியாது...ஆனா காலையில நல்லா துங்கிட்டு இருக்கும் போது...எழுப்பி ஓத்தா.... லீக் ஆச்சுன்னா...திரும்ப தூக்கம் வரத்தான செய்யும்..... அதுவும் சரிதான்....
இவ .....தப்பு பண்றாளா......இல்லையா....
ஒரே குழப்பமா இருக்கே.....
எப்படி கண்டு பிடிக்கிறது..
னு கொஞ்ச நேரம் யோசித்தான்....
அன்னைக்கு சென்னை போனாங்கள்ல...
அன்னைக்கு அவங்க தங்கியிருந்த ஹோட்டல் போய் எதாச்சும் விசாரிச்சு பாப்போம் எதாவது கிடைக்குதான்னு....
இப்ப.... அவங்களுக்கு தெரியாம.... அந்த கோச்சிங் க்ளாஸ் வெளிய இருந்து பாத்து பாஃலோ பண்ணுவோம்... எப்படி நடந்துக்குறாங்கன்னு...னு....
வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக.... தன் பொண்டாட்டி மீது சந்தேகப்பட்டு...அவளை கண்காணிக்க கிளம்பினான் பரமு.....
அவன் கிளம்ப அவன் போன் அடித்தது...
அழைத்தது .... சந்திரிகா தான்....
ஏங்க.... இன்னைக்கு ஆதவன் க்ளாஸ் க்கு வரலை... அதான் நேத்தே அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லை ல....
ஆமா இப்ப நீ எங்க இருக்க....
நான்.... வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்....
ஏன் டி... க்ளாஸ் போகலையா....
இல்லங்க அவனும் வரலை.... அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லை திரும்பியும் கொதிக்குதுன்னு சொன்னான்... அதான் ஒரு மணிநேரம் முன்னாடியே வந்துட்டேன்....வந்து அவனுக்கு கசாயம் வச்சிட்டு.... காட்டன் துணியுல பத்து போட்டு விட்றுக்கேன்....
சரி நீங்க வீட்டுக்கு வாங்க.....
நான் எதாவது சமைக்குறேன்....
சின்னவ இரண்டு காளான் கேட்டா... மறக்காம வாங்கிட்டு வாங்க....
அதான் கால் பண்ணேன்....
சரி வை.... நான் வாங்கிட்டு வரேன்......
ம்....
இப்ப என்ன பண்ண என பரமு யோசித்தான்....
ம்ஹீம்....இது சரிபட்டு வராது.....நாம இந்த சந்தேகத்தை மனசுல வச்சிட்டே இருந்தா...
கஷ்டம்....பேசாம.... இன்னைக்கே சென்னை போயி....விசாரிச்சுட்டு வந்திடுவோம்... அப்பதான் நிம்மதி....
ஆனா....இப்ப எப்படி இவங்கள நைட்டு தனியா விட்டுட்டு போக....னு..யோசிச்சுட்டே...
காளான் வாங்கி கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தான்...
அவனுக்கு சென்னை போகவும் விருப்பம்...இவர்களை தனியாக இருக்கவிட விருப்பமும் இல்லை.... இரண்டில் ஒன்றை தேர்வு செய்ய முடியாமல் போராடி..... இறுதியில் சென்னை செல்வதென முடிவெடுத்தான்....
வீட்டில் சந்திரிகா விடம் வேலை விடயம் சென்னை போக வேண்டும் எனசொல்ல....
அவள் துணி எடுத்து வைக்க போக....
ஹேய் ஒரு நாள் தான்.....ஒரு ட்ரஸ் வை போதும்...
சரிங்க....
பரமு.. தயங்கி தயங்கி சாப்பிட்டுக்கிட்டே...
கிளம்ப...கதவை திறந்து சத்தமாய் பேசிக்கொண்டு உள்ளே வந்தால் பங்கஜம்...
அட...என்ன தம்பி....எங்கையோ கிளம்பிட்டமாதிரி இருக்கு....
ஆமாக்கா...வேலை விசியமா சென்னை வர போறேன்... நாளைக்கு வந்திடுவேன்...
ஓ...சரி...தம்பி...
அக்கா...வாங்க....என்ன இந்த நேரம்...
அது ஒன்னும் இல்லடிம்மா...
எங்க மாமியார் உடம்பு சரியில்லாம இருக்காங்க...பேரன் பேத்திகளா...பார்க்கனும் னு ஆசை பட்டுச்சுங்க.... அதான் அத்திம்பேல் கூட்டிட்டு போயி காமிச்சுட்டு வரலாம் னு போனாரு.... இப்ப அங்க தங்க வேண்டிய சூழல்.... காலையில் தான் எல்லாரும் வருவாங்க....
அதான் சேரி... அங்க தனியா படுக்க வேணாம் னு இங்க வந்தேன்...
வந்ததும் நல்லது தான்....இவறு சென்னை போறாரு....
சரி அப்ப.. நாம ஒத்தாசையா இருந்துக்கலாம்...
ம்..சரி...என அவர்கள் பேச....
எல்லாரிடமும் சொல்லி விட்டு இரயில் ஏறி சென்னை புறப்பட்டான் பரமு....
மனதில் ஏதோ ஒரு நிம்மதி....ச்ச.....இந்த பிரச்சனை இப்ப ஓவர்....அடுத்து ஹோட்டல் பிரச்சனை.... அதுவும் கிளியார் ஆச்சுன்னா... அடுத்து எதுலாம் சந்தேகமா இருக்கோ அதுலாம் செக் பண்ணி பாத்துடனும்...னு... மனதில் நினைக்க....
டேய் பரமு ன்னு ஒரு குரல்....பரமு ஏறேடுத்து பார்க்க அவன் நண்பன்...
டேய் என்னடா இந்த பக்கம்....எங்க போற...
செங்கல்பட்டு டா....
நீ...
நான் சென்னை டா...
ஹோ... சரி டா....சரிடா....
என்ன விசயம்...
ஒரு சின்ன வேலை அதான்....
ஆமா...நீ...
நான் கம்பெனி விசியமா....
ஓ...ஓகே...
டேய் சொல்ல மறந்துட்டேன்....
சாய்ந்தரம்...உன்னோட மிஸஸ்....
அன்னைக்கு நீ கிரிக்கெட் விளையாட ஒரு ஆள் பத்தாம இருந்தப்ப ஒரு பையனை கூப்பிட்டு வந்தியே...உங்க எதிர்வீட்டு பையன்...
ஆமா...
உன்னோட மிஸஸ் ம்.. அந்த பையனும் எதோ கோச்சிங் க்ளாஸ் போறாங்க னு சொன்னில்ல...
ஆமா .. ஏண்டா...
இல்ல... இன்னைக்கு சாயந்திரம்....
அவங்க பைக்ல போனாங்க...
நான் உன்னோட மிசஸ் கூப்பிட்டேன்...
அவங்களுக்கு கேட்குல போல...போயிட்டாங்க.....
இன்னைக்கா....நேத்தா....
இன்னைக்கு மேன்..... நான் செங்கல்பட்டு போறதுனால.... பேக் வாங்க வந்தேன் அப்போதான் பாத்தேன்...
ஓ...சரிடா....
பாக்கலாம்.......
தூக்கம் வரலின்னா வா...
சும்மா பேசிட்டு இருப்போம்...
சரி டா அப்புறம் வரேன்.....
அந்த நண்பன் போன பிறகு.....
பரமு முகம் மாறியது......
மனது சஞ்சலம் பட்டது......
அதையே யோசித்தவாறு.....வந்தான்...
மணி 11 ஐ தாண்டி இருக்க......
பரமு போன் அடித்தது.....
அது மிஸ்ட்டு கால் சந்திரிகா நம்பரில் இருந்து....
என்ன ஆச்சு இந்நேரத்துக்கு மிஸ்ட்டு கால் குடுக்குறா.... பேலன்ஸ் எதுவும் இல்லையா...
போனவாரம் தான் இரண்டு பத்து ரூவா கார்டு வாங்கி குடுத்தேன்....
னு திரும்பி போன் அடிக்க......
எடுத்தது சின்ன வாண்டு....
ஹலோ.....
சந்திரிகா.....
அப்பா நாந்தான் பேசுறேன்....
சொல்லுடாம்மா.... என்ன இன்னும் தூங்கலியா......
அக்கா தூங்கிட்டா.... இந்த மாமி குறைட்டை விடுது...தூக்கமே வர மாட்டிக்குது......
அதான் போன் ல snake கேம் விளையாடிட்டு இருந்தேன்...
தெரியாம வெளிய வந்து உனக்கு கால் போயிருச்சு......ப்பா....
சரிடா தங்கம்.....
மாமி குறைட்டைவிட்டா....நீ அம்மா கூட போயி படுத்துக்க வேண்டியது தான...
போப்பா....நீ...வேற........
ஆதவ் மாமாக்கு குளிர் ஜீரம் ...னு....நடுங்கிட்டே வந்தாங்க.....
மாமியும் அம்மாவும்...மாமாவ
உள்ளே படுக்க வச்சாங்க....
அம்மாவும் இங்கதான் படுத்து இருந்தாங்க......
மாமா குளிர்ல ரொம்ப நடுங்குனாருல்ல....
நான் போயி பாத்துட்டு வரேன்....நீ...தூங்கு னு அம்மா....போச்சு......
நானும் தூங்குனேன்.....
இந்த மாமி குறைட்டை விட்டு எழுப்பி விட்டுடுச்சுப்பா.....
அம்மா போயி எவ்வளவு நேரம் ஆச்சு...
தெரியலப்பா......
சரி நீ அம்மாவ போயி கூப்பிட வேண்டியது தான....
போன....கதவு தாழ் போட்டிருக்கு....
அங்க நிக்க பயமா இருந்துச்சா....அதை திரும்பி பேசாம வந்து படுத்துட்டேன்....
சரி டா.....நீ போனை வச்சிட்டு தூங்கு.....
அம்மா வருவா....
சரிப்பா....இதுல....சார்ஜ் இல்ல... பாய்....
போன் கட் ஆனது.....
பரமு......எந்த திசையும் தெரியாமல்.....
கண்களில் ஓரம் கண்ணீர் எட்டிப்பார்க்க...
ஜன்னல் ஓரம் தலையை சாய்த்து பயணத்தை தொடர்ந்தான்....
அலுவலகத்தில் வேலை அதிகமாக இருந்ததால் அன்றைய நாள் வேகமாக சுழன்றது.. எதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல் வேலையில் மும்முரமாக இருந்தான் பரமு..
சரியாக ஆறு மணி ஆக... பரமுவின் அலுவலகத்தில் இருக்கும் பெண்கள் வேலை முடிந்து கிளம்ப.... முதல் முறையாக பரமுவிற்கு மனதில் ஒருவித எண்ணம் வந்தது...
இப்ப சந்திரிகாவும் ஆதவனும் அந்த கோச்சிங் க்ளாஸ் போயிருப்பாங்களா...
குரூப் 1 மற்றும் குரூப் 4 இரண்டு தேர்வு முடிவுகளும் இரண்டு மாதம் முன்புதான் வந்தது... ஆதவனும் சந்திரிகாவும் நல்ல மார்க் சொல்லப் போனால் ஆதவனைவிட சந்திரிகா நல்ல மார்க்..ஆனாலும் வேலை வாய்ப்பு நூலிழையில் பறிபோனது..
சந்திரிகா வை அசல் சான்றிதழ் எடுத்துக்கொண்டு சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு வர சொல்லியிருந்தார்கள்..
அன்று பரமுவின் இரண்டாவது குழந்தைக்கு வைரல் காய்ச்சல் என்பதால்
பரமு வர முடியாத சூழல்... சந்திரிகா வோ வேலை வேண்டாம்... ஒன்னும் வேண்டாம் குழந்தையை இந்த நிலையில் விட்டுவிட்டு போக மாட்டேன் என உறுதியாய் நின்றாள்..
ஆனால் பரமு தான்... சந்திரிகா ஒரு நாள் தான்... certificate verification முடிஞ்சா நமக்கு வேலை...இப்ப போய் நீ என்ன பண்ற....
சின்ன வாண்டுக்கு எதுவும் ஆகாது...ஒரு நாள் தான நான் பாத்துக்குறேன்...நீ கவலைபடாம போயிட்டு வா...
ஆதவனும் பரமுவும் அன்று அவளை அரும்பாடுபட்டு ஒத்துக்க வைத்தார்கள்....
ஏங்க நான் தனியாவே போயிக்குறேன்..
பாவம் ஏன் ஆதவனுக்கு தொந்தரவு குடுக்கணும்..
ஹேய்..புரியுதுடி....நீ...சொல்றது சரிதான்...
ஆனா...நீ சென்னை போகனும்...நீ... தைரியமான பொண்ணுதான்...ஆனா...தனியா விட தோணலை... நம்ம ஆதவன் தான இருக்கட்டும் விடு....
உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா.....நாம அப்புறம் பங்கஜம் மாமி லாம் பொங்கல் லீவு ல.... கோவில் சுற்றுலா ஒன்னு போணோம் ல...
அப்ப ஆதவன் உன்னை நல்லாதான பாத்துக்கிட்டான்...பஙகஜம் மாமி குடும்பத்தோட அவன் பெருசா ஒட்டல...
உங்கூட தான இருந்தான்...குழந்தைகளும் பாத்துக்கிட்டான்....
எனக்கும் புரியுது அவனை நாம கஷ்டபடுத்துறோம் னு....இப்ப வேற வழி இல்லை புரிஞ்சிக்க.....
சரி...
ஆதவன் கிட்டயும் சொல்லிட்டேன்.... அவன் சேரின்னு சொல்லிட்டான்...
ம்.. சரிங்க....
பரமு ஆதவனை அழைத்து ...
ஆதவா... நான் டிக்கெட் எங்களுக்கு தான் புக் பண்ணேன்...இப்ப உனக்கு தனியா டிக்கெட் எடுக்க... நேரம் இல்லை...
நீ..என்ன பண்ணு...அங்க டிடிஆர் வந்து கேட்டா...உன்னோட பேருதான் பரமேஸ்வரன் னு சொல்லி அதே டிக்கெட் ல போயிக்க என்ன...
அண்ணா எதுவும் ப்ராப்ளம் வராதுல்ல...
டேய் இப்ப பெருசா செக் பண்ண மாட்டாங்க....ஒரு வேளை செக் பண்ணா இப்படி நடந்துக்க னு சொல்றேன்... புரியுதா....
ம்...சரிண்ணா...
அவர்கள் மருத்துவமனையில் இருந்து ரயில் நிலையம் புறப்பட தயாராக...பெரிய டாக்டர் ரவுண்ட்ஸ் வர....
வந்து சின்ன வாண்டுவை பார்த்துவிட்டு...
காய்ச்சல் இப்ப குறைஞ்சிருக்கு.... ப்ளேட்லட்ஸ்லாம் இப்போ கொஞ்சம் அதிகரிச்சிட்டு வருது....பிரச்சனை இல்ல... ஒரு நாள் இல்ல இரண்டு நாள் ல நார்மல் வந்துரும்....ட்ரிப்ஸ் மட்டும் தொடர்ந்து போடுங்க னு சொல்ல....அதைக்கேட்ட சந்திரிகா விற்கு அப்போதுதான் நிம்மதி யே வந்தது..... ஓரளவு மனதை திடப்படுத்தி அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள்...
மருத்துவமனையில்... தான் இரயில் நிலையம் போக வேண்டும் எனவும் ஒரு அரைமணிநேரம் பார்த்துக்கொள்ள சொல்லிவிட்டு... ஆதவனும் பரமுவும் சந்திரிகாவும் இரயில் நிலையம் வந்தடைந்தார்கள்......பெரிய வாண்டு பங்கஜம் வீட்டில்......
ஆதவனையும் சந்திரிகா வையும் இருக்கையில் அமர்த்திவிட்டு .. இரயில் கிளம்ப...அவர்களை வழியனுப்பி விட்டு...மருத்துவமனை விரைந்தான் பரமு.....
இரயில் கிளம்பியவுடன்..... ஆதவன் மனதிலும்.........
சிறிது நேரம் கழித்து சந்திரிகாவின் மனதிலும்...
பொங்கல் பண்டிகை நாட்களில்..... கோவில் கோவிலாக சுற்றிவிட்டு....
வீட்டிற்கு திரும்பி வரும்...அன்றைய இரவில்.... இரயிலில் நடந்த சம்பவம் மீண்டும்... மீண்டும் அவர்கள் சிந்தையை ஆக்கிரமித்தது.....
இப்போது மீண்டும் அது போல ஒரு சம்பவம் நடந்துவிடக்கூடாது என...எச்சரிக்கையாக...... சந்திரிகா வே...ஆதவனை அழைத்து.....
ஆதவா....
அக்கா....
இல்ல.... ஒன்னும் இல்ல......
என்னக்கா..... என்னவோ சொல்ல வந்தீங்க....
ஒன்னு இல்லடா...விடு......னு அவள் தயங்க.....
என்ன போன டைம் இரயில் ல நடந்ததை பத்தி யோசிக்குறீங்களா....னு..... டக்குன்னு கேட்டுவிட்டான்....
சந்திரிகா ஒரு நொடி உறைந்தாள்....
என்ன ஆச்சு க்கா உங்களுக்கு.....
ஏன் இன்னும் அதை ஒரு கசப்பாவே பாக்குறீங்க....
உங்க சம்மதத்தோட தான அன்னேக்கு அது நடந்துச்சு....
Infact அதுக்கு initiative எடுத்ததே நீங்க தான்......
உங்களுக்கு ஒரு தேவை ஆசை இருந்துச்சு....
எனக்கு ஒரு தேவை ஆசை...இருந்துச்சு...
நாம mutual la தான ... அன்னைக்கு அப்படி நடந்துக்கிட்டோம்....
இன்னும் அதை ஒரு குற்றமாவும்...நாம குற்றவாளிங்க மாதிரியும் ...நினைச்சுகாதிங்க...னு..சொல்ல.....
சந்திரிகா அடுத்து என்ன பேசுவது என தெரியாமல் ஜன்னல் வழியாக வேடிக்கை பார்க்க துவங்கினாள்.... என்னதான் அவள் வேடிக்கை பார்த்தாலும்.... அவள் சிந்தனை முழுக்க....
அன்று இரயிலில் நடந்ததை தான் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.....
எப்படி...அன்று...... அதுக்கு ஒத்துக்கிட்டேன்... அதுவும் புருஷன் இருக்கும் போதே....
எல்லாருக்கும் இருக்கும் போதே ன்னு....
அவள் மனது அங்கலாய்த்தது....
.............................................
பரமு...இந்த இரயிலில் அனுப்புயது வரைக்கும் மனதில் ரீவைண்ட் செய்து பார்த்தான்....
அன்று சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு போனவர்கள்....ஒரு நாளில் வராமல்...
ஏதோ குளறுபடி ஆயிடுச்சு.... மேலும் ஒரு நாள் ஆகும்...னு....எக்ஸ்ட்ரா ஒரு நாள் தங்கிட்டு தான் வந்தாங்க.....
அன்னைக்கு அது பெருசா...தெரியலை.... இன்னைக்கு உறுத்துதே....
சான்றிதழ் சரிபார்ப்புக்கு போனப்ப....ஏதோ mistake ன்னு வேலை கிடைக்கலை....
திருப்பியும் Notification வரும் னு.....இப்ப மறுபடியும் கோச்சிங் க்ளாஸ் போக ஆரம்பிச்சு இருக்காங்க......
நேதத்து எவ்ளோ கோபம் இருந்தாலும்
காலையில சுண்ணி தூக்குனா....அவளை போட்டு புழிஞ்சு எடுக்கதான் தோணுது....
நான் அவ புண்டையில உள்ள விடும்போது ..எந்த வித்தியாசமும் தெரியலையே... எப்பவும் போலதான இருக்கு....
அதுவும் இல்லாம அவ நான் படுக்ககூப்பிட்ட வந்து படுக்குறா....
வேற ஒரு தொடர்பு இருக்குறவ....எதாவது சாக்கு போக்கு சொல்லுவா...
ஆனா இவ அப்படி சொல்ல ல.....
என்ன...ஒன்னு..... எப்பவும்.... இரண்டு மூனு வாட்டி பண்ண சொல்லுவா....
இப்ப என்னடான்னா.....ஒரு டைம் மேல...வர மாட்டிக்குறா....
அதுக்கு அவ சொல்ற காரணமும் சரியாதான இருக்கு.....
நைட்டு எத்தனை தடவை வேணாலும் பண்ணிட்டு... தூங்கி எந்திரிச்சா தெரியாது...ஆனா காலையில நல்லா துங்கிட்டு இருக்கும் போது...எழுப்பி ஓத்தா.... லீக் ஆச்சுன்னா...திரும்ப தூக்கம் வரத்தான செய்யும்..... அதுவும் சரிதான்....
இவ .....தப்பு பண்றாளா......இல்லையா....
ஒரே குழப்பமா இருக்கே.....
எப்படி கண்டு பிடிக்கிறது..
னு கொஞ்ச நேரம் யோசித்தான்....
அன்னைக்கு சென்னை போனாங்கள்ல...
அன்னைக்கு அவங்க தங்கியிருந்த ஹோட்டல் போய் எதாச்சும் விசாரிச்சு பாப்போம் எதாவது கிடைக்குதான்னு....
இப்ப.... அவங்களுக்கு தெரியாம.... அந்த கோச்சிங் க்ளாஸ் வெளிய இருந்து பாத்து பாஃலோ பண்ணுவோம்... எப்படி நடந்துக்குறாங்கன்னு...னு....
வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக.... தன் பொண்டாட்டி மீது சந்தேகப்பட்டு...அவளை கண்காணிக்க கிளம்பினான் பரமு.....
அவன் கிளம்ப அவன் போன் அடித்தது...
அழைத்தது .... சந்திரிகா தான்....
ஏங்க.... இன்னைக்கு ஆதவன் க்ளாஸ் க்கு வரலை... அதான் நேத்தே அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லை ல....
ஆமா இப்ப நீ எங்க இருக்க....
நான்.... வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்....
ஏன் டி... க்ளாஸ் போகலையா....
இல்லங்க அவனும் வரலை.... அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லை திரும்பியும் கொதிக்குதுன்னு சொன்னான்... அதான் ஒரு மணிநேரம் முன்னாடியே வந்துட்டேன்....வந்து அவனுக்கு கசாயம் வச்சிட்டு.... காட்டன் துணியுல பத்து போட்டு விட்றுக்கேன்....
சரி நீங்க வீட்டுக்கு வாங்க.....
நான் எதாவது சமைக்குறேன்....
சின்னவ இரண்டு காளான் கேட்டா... மறக்காம வாங்கிட்டு வாங்க....
அதான் கால் பண்ணேன்....
சரி வை.... நான் வாங்கிட்டு வரேன்......
ம்....
இப்ப என்ன பண்ண என பரமு யோசித்தான்....
ம்ஹீம்....இது சரிபட்டு வராது.....நாம இந்த சந்தேகத்தை மனசுல வச்சிட்டே இருந்தா...
கஷ்டம்....பேசாம.... இன்னைக்கே சென்னை போயி....விசாரிச்சுட்டு வந்திடுவோம்... அப்பதான் நிம்மதி....
ஆனா....இப்ப எப்படி இவங்கள நைட்டு தனியா விட்டுட்டு போக....னு..யோசிச்சுட்டே...
காளான் வாங்கி கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தான்...
அவனுக்கு சென்னை போகவும் விருப்பம்...இவர்களை தனியாக இருக்கவிட விருப்பமும் இல்லை.... இரண்டில் ஒன்றை தேர்வு செய்ய முடியாமல் போராடி..... இறுதியில் சென்னை செல்வதென முடிவெடுத்தான்....
வீட்டில் சந்திரிகா விடம் வேலை விடயம் சென்னை போக வேண்டும் எனசொல்ல....
அவள் துணி எடுத்து வைக்க போக....
ஹேய் ஒரு நாள் தான்.....ஒரு ட்ரஸ் வை போதும்...
சரிங்க....
பரமு.. தயங்கி தயங்கி சாப்பிட்டுக்கிட்டே...
கிளம்ப...கதவை திறந்து சத்தமாய் பேசிக்கொண்டு உள்ளே வந்தால் பங்கஜம்...
அட...என்ன தம்பி....எங்கையோ கிளம்பிட்டமாதிரி இருக்கு....
ஆமாக்கா...வேலை விசியமா சென்னை வர போறேன்... நாளைக்கு வந்திடுவேன்...
ஓ...சரி...தம்பி...
அக்கா...வாங்க....என்ன இந்த நேரம்...
அது ஒன்னும் இல்லடிம்மா...
எங்க மாமியார் உடம்பு சரியில்லாம இருக்காங்க...பேரன் பேத்திகளா...பார்க்கனும் னு ஆசை பட்டுச்சுங்க.... அதான் அத்திம்பேல் கூட்டிட்டு போயி காமிச்சுட்டு வரலாம் னு போனாரு.... இப்ப அங்க தங்க வேண்டிய சூழல்.... காலையில் தான் எல்லாரும் வருவாங்க....
அதான் சேரி... அங்க தனியா படுக்க வேணாம் னு இங்க வந்தேன்...
வந்ததும் நல்லது தான்....இவறு சென்னை போறாரு....
சரி அப்ப.. நாம ஒத்தாசையா இருந்துக்கலாம்...
ம்..சரி...என அவர்கள் பேச....
எல்லாரிடமும் சொல்லி விட்டு இரயில் ஏறி சென்னை புறப்பட்டான் பரமு....
மனதில் ஏதோ ஒரு நிம்மதி....ச்ச.....இந்த பிரச்சனை இப்ப ஓவர்....அடுத்து ஹோட்டல் பிரச்சனை.... அதுவும் கிளியார் ஆச்சுன்னா... அடுத்து எதுலாம் சந்தேகமா இருக்கோ அதுலாம் செக் பண்ணி பாத்துடனும்...னு... மனதில் நினைக்க....
டேய் பரமு ன்னு ஒரு குரல்....பரமு ஏறேடுத்து பார்க்க அவன் நண்பன்...
டேய் என்னடா இந்த பக்கம்....எங்க போற...
செங்கல்பட்டு டா....
நீ...
நான் சென்னை டா...
ஹோ... சரி டா....சரிடா....
என்ன விசயம்...
ஒரு சின்ன வேலை அதான்....
ஆமா...நீ...
நான் கம்பெனி விசியமா....
ஓ...ஓகே...
டேய் சொல்ல மறந்துட்டேன்....
சாய்ந்தரம்...உன்னோட மிஸஸ்....
அன்னைக்கு நீ கிரிக்கெட் விளையாட ஒரு ஆள் பத்தாம இருந்தப்ப ஒரு பையனை கூப்பிட்டு வந்தியே...உங்க எதிர்வீட்டு பையன்...
ஆமா...
உன்னோட மிஸஸ் ம்.. அந்த பையனும் எதோ கோச்சிங் க்ளாஸ் போறாங்க னு சொன்னில்ல...
ஆமா .. ஏண்டா...
இல்ல... இன்னைக்கு சாயந்திரம்....
அவங்க பைக்ல போனாங்க...
நான் உன்னோட மிசஸ் கூப்பிட்டேன்...
அவங்களுக்கு கேட்குல போல...போயிட்டாங்க.....
இன்னைக்கா....நேத்தா....
இன்னைக்கு மேன்..... நான் செங்கல்பட்டு போறதுனால.... பேக் வாங்க வந்தேன் அப்போதான் பாத்தேன்...
ஓ...சரிடா....
பாக்கலாம்.......
தூக்கம் வரலின்னா வா...
சும்மா பேசிட்டு இருப்போம்...
சரி டா அப்புறம் வரேன்.....
அந்த நண்பன் போன பிறகு.....
பரமு முகம் மாறியது......
மனது சஞ்சலம் பட்டது......
அதையே யோசித்தவாறு.....வந்தான்...
மணி 11 ஐ தாண்டி இருக்க......
பரமு போன் அடித்தது.....
அது மிஸ்ட்டு கால் சந்திரிகா நம்பரில் இருந்து....
என்ன ஆச்சு இந்நேரத்துக்கு மிஸ்ட்டு கால் குடுக்குறா.... பேலன்ஸ் எதுவும் இல்லையா...
போனவாரம் தான் இரண்டு பத்து ரூவா கார்டு வாங்கி குடுத்தேன்....
னு திரும்பி போன் அடிக்க......
எடுத்தது சின்ன வாண்டு....
ஹலோ.....
சந்திரிகா.....
அப்பா நாந்தான் பேசுறேன்....
சொல்லுடாம்மா.... என்ன இன்னும் தூங்கலியா......
அக்கா தூங்கிட்டா.... இந்த மாமி குறைட்டை விடுது...தூக்கமே வர மாட்டிக்குது......
அதான் போன் ல snake கேம் விளையாடிட்டு இருந்தேன்...
தெரியாம வெளிய வந்து உனக்கு கால் போயிருச்சு......ப்பா....
சரிடா தங்கம்.....
மாமி குறைட்டைவிட்டா....நீ அம்மா கூட போயி படுத்துக்க வேண்டியது தான...
போப்பா....நீ...வேற........
ஆதவ் மாமாக்கு குளிர் ஜீரம் ...னு....நடுங்கிட்டே வந்தாங்க.....
மாமியும் அம்மாவும்...மாமாவ
உள்ளே படுக்க வச்சாங்க....
அம்மாவும் இங்கதான் படுத்து இருந்தாங்க......
மாமா குளிர்ல ரொம்ப நடுங்குனாருல்ல....
நான் போயி பாத்துட்டு வரேன்....நீ...தூங்கு னு அம்மா....போச்சு......
நானும் தூங்குனேன்.....
இந்த மாமி குறைட்டை விட்டு எழுப்பி விட்டுடுச்சுப்பா.....
அம்மா போயி எவ்வளவு நேரம் ஆச்சு...
தெரியலப்பா......
சரி நீ அம்மாவ போயி கூப்பிட வேண்டியது தான....
போன....கதவு தாழ் போட்டிருக்கு....
அங்க நிக்க பயமா இருந்துச்சா....அதை திரும்பி பேசாம வந்து படுத்துட்டேன்....
சரி டா.....நீ போனை வச்சிட்டு தூங்கு.....
அம்மா வருவா....
சரிப்பா....இதுல....சார்ஜ் இல்ல... பாய்....
போன் கட் ஆனது.....
பரமு......எந்த திசையும் தெரியாமல்.....
கண்களில் ஓரம் கண்ணீர் எட்டிப்பார்க்க...
ஜன்னல் ஓரம் தலையை சாய்த்து பயணத்தை தொடர்ந்தான்....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)