Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

నందిని, ప్రసన్న, సిద్దులను డ్రైవర్ నారాయణ తన కారులో ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు. కారు ఇంటి ముందు ఆగగానే ముగ్గురూ కిందికి దిగారు. వారిని చూసిన భానుమతి వెంటనే బయటకు వచ్చి ఆప్యాయంగా పలకరించింది.

“రండి... ప్రయాణం ఎలా జరిగింది?” అంటూ ముగ్గురినీ కుశల ప్రశ్నలు అడిగింది.

“బాగానే జరిగింది అమ్మా,” అంటూ నందిని సమాధానం చెప్పింది. ప్రసన్న కూడా నవ్వుతూ తల్లితో మాట్లాడింది. సిద్దు కూడా తల్లిని పలకరించి, కొద్దిసేపు ఇంటి విషయాలు మాట్లాడాడు.

కొద్దిసేపు కుశల ప్రశ్నలు, ఇంటి విషయాల గురించి మాట్లాడుకున్న తర్వాత భానుమతి,

“సరే... మీరు ముగ్గురూ వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి రండి. తర్వాత టిఫిన్ చేద్దురు,” అని చెప్పింది.

నందిని, ప్రసన్న, సిద్దు తమ తమ గదుల వైపు వెళ్లారు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నందిని ఫ్రెష్ అయి టైట్ టీషర్ట్, నైట్ ప్యాంట్ వేసుకుని బయటకు వచ్చింది. ప్రసన్న నైటీలో బయటకు వచ్చింది. సిద్దు షార్ట్స్, టీషర్ట్ వేసుకుని టిఫిన్ టేబుల్ దగ్గరకు వచ్చాడు.

ఇంతలో భానుమతి పిల్లల కోసం ఇడ్లీలు సిద్ధం చేయించింది. ఇడ్లీలు, చట్నీ టేబుల్‌పై సర్దించి, అందరినీ టిఫిన్‌కు పిలిచింది.

“రండి... అందరూ టిఫిన్‌కు రండి. ఇడ్లీలు రెడీ అయ్యాయి,” అని భానుమతి పిలిచింది.

ముగ్గురూ టేబుల్ దగ్గరకు వచ్చి కూర్చున్నారు. నందిని తల్లిని చూస్తూ,

“అమ్మా... మమ్మల్ని ఇంత అర్జెంట్‌గా ఎందుకు పిలిపించారు?” అని అడిగింది.

ప్రసన్న కూడా ఆసక్తిగా తల్లి వైపు చూసింది. సిద్దు మాత్రం నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని తల్లి సమాధానం కోసం ఎదురుచూశాడు.

భానుమతి నవ్వుతూ,

“అది మీ నాన్నను అడగండి. ఆయనే మిమ్మల్ని పిలిపించారు. నాకేం తెలియదు,” అని చెప్పింది.

“నాన్న ఏం చెప్పకుండా పిలిపించారు కదా అమ్మా... అందుకే నిన్ను అడుగుతున్నాం,” అని ప్రసన్న అంది.

“మీ నాన్న వచ్చిన తర్వాత మీకే తెలుస్తుంది. ముందు టిఫిన్ చేయండి,” అంటూ భానుమతి మాట మార్చింది.

అంతలో టిఫిన్ వడ్డించడానికి జయమ్మ అక్కడికి వచ్చింది. ఆమె ప్లేట్లు సర్దుతూ ఒక్కొక్కరికి ఇడ్లీలు వడ్డించడం ప్రారంభించింది.

జయమ్మ నందిని దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. ఒక్క క్షణం ఇద్దరి ముఖాల్లోనూ చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. వెంటనే ఏమీ తెలియనట్టుగా ఇద్దరూ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు.

అది గమనించిన ప్రసన్న,

“ఏంటి జయమ్మా... నందినీ... మీ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకుని ఎందుకు నవ్వుకుంటున్నారు?” అని అడిగింది.

నందిని వెంటనే నవ్వుతూ,

“ఏమీ లేదు ప్రసన్నా... ఊరికే నవ్వుకున్నాం,” అంటూ మాట దాటవేసింది.

జయమ్మ కూడా,

“అవునమ్మా... ఏమీ లేదు,” అంటూ టిఫిన్ వడ్డించడం కొనసాగించింది.

సిద్దు మాత్రం నందిని, జయమ్మ వైపు ఒకసారి చూసి, ఏదో విషయం తనకు తెలియకుండా జరుగుతోందన్న భావనతో మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

భానుమతి కూడా ఆ ఇద్దరి నవ్వును గమనించింది. కానీ అప్పటికప్పుడు ఏమీ అడగకుండా,

“అందరూ ముందు టిఫిన్ చేయండి. తర్వాత మీ నాన్న వచ్చాక మాట్లాడుకుందాం,” అని చెప్పింది.

ఇంట్లో సాధారణ వాతావరణమే ఉన్నప్పటికీ, నందిని–జయమ్మ మధ్య జరిగిన ఆ చిన్న చూపులు, చిరునవ్వులు మాత్రం సిద్దు, ప్రసన్నలలో ఆసక్తిని పెంచాయి.

పిల్లలు టిఫిన్ పూర్తి చేసుకున్న తర్వాత ఒక్కొక్కరుగా తమ తమ గదుల్లోకి వెళ్లిపోయారు. ఇల్లు మెల్లగా నిశ్శబ్దంగా మారింది.

వంటింట్లో మాత్రం జయమ్మ తన పనిలో నిమగ్నమై ఉంది. కొద్దిసేపటి  ఇంట్లో బూతులతో రెచ్చిపోయి అరటి పండు తో పూకు పచ్చడి చేసుకొని చెబు రాసల్లని కార్చిన జయమ్మ, ఇప్పుడు మాత్రం ఎంతో మామూలుగా తన రోజువారీ పనులు చేసుకుంటోంది.

“అమ్మగారూ... ప్లేట్లు తీసేయనా?”

“అమ్మగారూ... ఇంకేమైనా పని ఉందా?”

అంటూ ఎంతో మర్యాదగా భానుమతిని అడుగుతూ పని చేస్తోంది.

జయమ్మ ప్రవర్తనను గమనిస్తున్న భానుమతికి మాత్రం ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది.

“ఈమె ప్రవర్తనలో ఏదో తేడా ఉంది...” అని భానుమతి మనసులో అనుకుంది.

అయితే ఏమీ బయటకు తెలియనివ్వకుండా,

“సరే జయమ్మా... ముందు వంటింటి పని పూర్తి చేసుకో. మిగతాది తర్వాత చూద్దాం,” అని చెప్పింది.

“అలాగే అమ్మగారూ,” అంటూ జయమ్మ మళ్లీ తన పనిలో పడిపోయింది.

భానుమతి మాత్రం జయమ్మను గమనిస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె మనసులో మొదలైన అనుమానం మాత్రం అంతకంతకూ పెరుగుతోంది.

అప్పుడే ఇంటి ముందు బుల్లెట్ బండి ఆగిన శబ్దం వినిపించింది. ఆ శబ్దం విన్న భానుమతి వెంటనే బయటికి చూసింది. ప్రసాద్ ఇంటికి వచ్చాడు.

“జయమ్మా... అయ్యగారు వచ్చారు. నేను ఆయనకు టిఫిన్ పెడతాను. నువ్వు ఒకసారి మీ ఇంటికి వెళ్లి రా. అవసరం అయితే మళ్లీ నేను పిలుస్తాను,” అని భానుమతి చెప్పింది.

ఇంట్లో భర్త, పిల్లల మధ్య జరగబోయే సంభాషణలు పని మనిషికి అనవసరంగా తెలియకూడదనే ఉద్దేశంతోనే జయమ్మను అక్కడి నుంచి పంపించింది.

“అలాగే అమ్మగారూ,” అంటూ జయమ్మ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

ప్రసాద్ లోపలికి వచ్చి భానుమతిని చూస్తూ,

“భానుమతీ... పిల్లలు వచ్చారా?” అని గంభీరంగా అడిగాడు.

“వచ్చారు. టిఫిన్ చేసి తమ తమ గదుల్లోకి వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకుంటున్నారు,” అని భానుమతి సమాధానం ఇచ్చింది.

“సరే... నాకు టిఫిన్ పెట్టు,” అని ప్రసాద్ చెప్పాడు.

భానుమతి టిఫిన్ సిద్ధం చేస్తుండగా ప్రసాద్ కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత,

“పిల్లలతో కొంచెం మాట్లాడాలి. వాళ్లను తిన్న తర్వాత రమ్మని చెప్పు,” అన్నాడు.

“అలాగే... టిఫిన్ చేసిన తర్వాత అందరినీ పిలుస్తాను,” అని భానుమతి చెప్పింది.

ప్రసాద్ మాటల్లోని గంభీరతను గమనించిన భానుమతికి, పిల్లలను ఇంత అర్జెంట్‌గా పిలిపించడానికి అసలు కారణం ఏమై ఉంటుందో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి మరింత పెరిగింది.