Misc. Erotica పల్లెటూరి చంద్రిక-మనసులో పల్లె వెన్నెల

[sandeep987]

 ఆ సాయంత్రం ఐదు గంటల సమయంలో రేకుల షెడ్‌పై భానుడి ప్రతాపం కాస్త తగ్గినా, లోపల ఉక్కపోత, ఆ వేడి వాతావరణం ఇంకా చల్లారలేదు. దూళి పట్టిన ఆ చిన్న కిటికీ గుండా మసక పడుతున్న సూర్యకాంతి వాలుగా పడుతోంది. పక్కనే కాలిన సిగరెట్ పీకలు, గుట్కా ప్యాకెట్లు, పాత పరుపు గబ్బు వాసన... అన్నీ అలాగే ఉన్నాయి.

సురేష్ మళ్లీ ఆమె వైపు తిరిగి, మరో రౌండ్ మొదలుపెట్టాలనే ఆవేశంతో చంద్రికను తన వైపు లాక్కున్నాడు. చంద్రిక మానసికంగా మళ్లీ ఆ నరకానికి సిద్ధపడి, కళ్లు మూసుకుని నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది. కానీ, సరిగ్గా ఆ క్షణంలో సురేష్‌లో ఊహించని మార్పు వచ్చింది. అంతసేపు అతడి కళ్లలో కనిపించిన మృగత్వపు కామం, ఆధిపత్య ధోరణి ఒక్కసారిగా ఆవిరైపోయాయి. ఏదో తెలియని శూన్యం అతడిని ఆవరించింది. ఆకస్మాత్తుగా మూడ్ అవుట్ అయినట్లు అతడు కదలకుండా ఉండిపోయాడు.

అంతసేపు పక్కన ఉన్న ఆ మురికి బ్లాంకెట్‌ను విసిరి దూరంగా పడేసాడు. ఏ దుప్పటి, ఏ అడ్డుగోడ లేకుండా, పూర్తిగా శరీరంపై దుస్తులేమీ లేని చంద్రికను తన పక్కకు లాక్కున్నాడు. ఈసారి అతడి ఆలింగనంలో రాక్షసత్వం లేదు... ఒక విచిత్రమైన ఆర్తి, ఆరాటం మాత్రమే ఉన్నాయి. చంద్రికను తన గుండెలకు గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ఇద్దరి గుండెల కొట్టుకోవడం ఒకరికొకరు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

ఆ కౌగిలిలో కాసేపు నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలింది. చంద్రికకు అతడిలోని ఈ సడెన్ చేంజ్ అర్థం కాలేదు. కానీ, ఆ గట్టి ఆలింగనంలో అతడి శ్వాస వేగం తగ్గడం, ఒక రకమైన సామీప్యతను కోరుకోవడం ఆమెకు అనిపించింది.

కాసేపటికి సురేష్ ఆమె కళ్లలోకి తదేకంగా చూస్తూ, ముఖానికి ఆనుకుని మత్తెక్కిన గొంతుతో, "ఏమైనా ఉన్నావులే చందూ నువ్వు..." అని గుసగుసలాడాడు. ఆ మాటల్లో బెదిరింపు లేదు, ఒక రకమైన ఆకర్షణ ఉంది.

ఆ మాట అనగానే సురేష్ మెల్లగా కిందికి జరిగి, ఆమె కాళ్లను పక్కకు జరిపాడు. తన తలను అక్కడ పెట్టి, మెల్లగా నాకడం మొదలుపెట్టాడు. అంతకుముందు ఉన్న మొరటుతనం కాకుండా, ఈసారి అతడి నాలిక స్పర్శలో ఒక విచిత్రమైన ఆర్ద్రత, సున్నితమైన వేడి కనిపిస్తున్నాయి.

అప్పటివరకు భయంతో, అసహ్యంతో బిగుసుకుపోయిన చంద్రిక శరీరంలో ఆ స్పర్శ ఒక విద్యుత్ ప్రవాహాన్ని పంపింది. నాడి వ్యవస్థ అంతా ఒక్కసారిగా తేలిపోతున్నట్టు అనిపించింది. ఆ నాలిక కదలికలు ఇస్తున్న సుఖం ఆమెను తన నియంత్రణ తప్పేలా చేసింది. ఇన్నాళ్ల భయం, ఆ మురికి షెడ్ వాతావరణం, అమ్మ ద్రోహం... అన్నీ క్షణాల్లో ఆ మత్తులో కొట్టుకుపోయాయి.

చంద్రిక తన కళ్లు గట్టిగా మూసుకుని, నడుమును పైకి లేపుతూ ఆ ఆనందాన్ని అనుభవించడం మొదలుపెట్టింది. తన చేతులతో అతడి తలను మరింత దగ్గరకు నొక్కిపట్టుకుంటూ, నోటి నుంచి వస్తున్న సన్నని మూలుగులను ఆపుకోలేకపోయింది. అతడు ఇస్తున్న ఆ సుఖంలో తన్ను తాను పూర్తిగా మరచిపోయి, ఆ క్షణాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆస్వాదించసాగింది. ఆ రేకుల షెడ్ ఉక్కపోత, ఆ గబ్బు వాసనలు ఏవీ ఇప్పుడు ఆమెకు గుర్తులేవు... ఆ గదిలో కేవలం వారిద్దరి శ్వాసల సప్పుడు, ఆ తీవ్రమైన కలయిక మత్తు మాత్రమే మిగిలాయి.

ఆ మసక వెలుతురులో సురేష్ ఒక్క క్షణం ఆగి, చంద్రిక ముఖంలో మారుతున్న భావాలను చూశాడు. అంతవరకు భయంతో, అసహ్యంతో ఉన్న ఆమె కళ్లలో ఇప్పుడు స్పష్టంగా ఒక విచిత్రమైన మత్తు, ఆరాటం కనిపిస్తున్నాయి.

ఆమె మెల్లగా అతడి జుట్టులోకి వేళ్లు పోనిచ్చి, "ఏంటి ఇవాళ ఇవి ఇంత బాగున్నాయి... ఈ షెడ్ వాతావరణం వల్లేమో కదా... ఇక మాటలు ఆపి గట్టిగా చీకురా ప్లీజ్..." అని దీనంగా, మత్తెక్కిన గొంతుతో అడిగేసరికి సురేష్ కళ్లలో మళ్లీ ఆవేశం రగిలింది.

ఆమె నోటి నుంచి వచ్చిన ఆ పచ్చి కోరిక అతడికి ఇంకా మత్తునిచ్చింది. ఇక ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, ఆమె ఒంటిపై పడి తన పెదవులతో, నాలికతో ఆమె శరీరాన్ని నములుతున్నంత పనిచేస్తూ, అత్యంత తీవ్రంగా ఆస్వాదించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ వేడికి, ఆ రాపిడికి చంద్రిక శరీరం విల్లులా వంగుతూ, ఆ నరకం లాంటి షెడ్‌లోనే సరికొత్త సుఖాన్ని పొందుతూ పూర్తిగా అతడికి అంకితమైపోయింది.

ఆ తీవ్రమైన ఆరాటం, రాపిడి మధ్య ఇద్దరి శ్వాసల వేగం మరింత పెరిగింది. చంద్రిక నోటి నుంచి వస్తున్న సన్నని కేకలు ఆ ఇరుకైన రేకుల షెడ్‌లో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి. సురేష్ తన నాలికతో, పెదవులతో ఇస్తున్న స్పర్శ ఆమెను పూర్తిగా తన నియంత్రణ తప్పేలా చేసింది. అంతవరకు తన మనసులో ఉన్న భయం, ఆ మురికి వాతావరణం పట్ల ఉన్న అసహ్యం... అన్నీ ఆ క్షణంలో ఆవిరైపోయాయి.

సురేష్ ఆమెను మరింత గట్టిగా తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ శారీరక కలయిక తీవ్రతను పెంచాడు. ఇద్దరి శరీరాల నుండి వస్తున్న వేడి, ఆ చెమట చుక్కలు ఒకటవుతుంటే, ఆ షెడ్ ఉక్కపోత కూడా వారి మత్తు ముందు చిన్నబోయింది. చంద్రిక తన రెండు చేతులతో అతడి భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుని, అతడి ప్రతీ కదలికకు అనుగుణంగా తన శరీరాన్ని అప్పగించేసింది.

కొంతసేపటికి ఆ తీవ్రమైన ఆవేశం పరాకాష్టకు చేరి, ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా అలసిపోయి ఒకరిపై ఒకరు వాలిపోయారు.

సూర్యుడు పూర్తిగా అస్తమించడంతో ఆ రేకుల షెడ్‌లో చీకటి ముదిరింది. బయట నుంచి చల్లని గాలి మెల్లగా రేకుల సందుల గుండా లోపలికి వస్తోంది. ఇద్దరి గుండెల సప్పుడు కాస్త శాంతించాక, సురేష్ పక్కకు జరిగి, చంద్రికను తన చేతి మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. ఆ చీకట్లో ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడకుండా, ఆ నిశ్శబ్దంలోనే ఒకరినొకరు హత్తుకుని ఉండిపోయారు.

కాసేపటి తర్వాత సురేష్ మెల్లగా ఆమె జుట్టును నిమురుతూ, "రేపు పొద్దున్నే లేచి బయల్దేరాలి చందూ..." అని చాలా సాధారణమైన గొంతుతో అన్నాడు. అంతవరకు ఉన్న బెదిరింపు, రాక్షసత్వం ఆ గొంతులో కనిపించకపోవడం చంద్రికకు విచిత్రంగా అనిపించింది.

ఆ రేకుల షెడ్ నిశ్శబ్దంలో ఉన్న ఆ చిన్నపాటి సాన్నిహిత్యం, సురేష్ అడిగిన ఆ ఒక్క మాటతో మళ్లీ ముక్కలైపోయింది.

సురేష్ పక్కకు ఒరిగి, అలసటగా కళ్లు మూసుకుంటూ, "చందూ... నాకు అస్సలు ఓపిక లేదురా. ఆ పక్క షాప్ లోకి వెళ్లి ఒక రెండు బీర్లు తీసుకురావే. ప్లీజ్..." అని అడిగాడు.

చంద్రిక ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఆ గబ్బు కొడుతున్న, మురికిగా ఉన్న రేకుల షెడ్‌లో నుంచి బయటకు వెళ్లి, జనాల్లోకి ఎలా వెళ్లడం? అందులోనూ తాను కట్టుకున్నది ఆ చౌకబారు చీర. "వద్దు సురేష్... అసలు ఈ చీరలో నేను బయటకు రాను. జనాల మధ్యకు వెళ్తే ఏమనుకుంటారు? అసలు నా వల్ల కాదు, అడగకు" అని తెగేసి చెప్పింది.

సురేష్ కళ్లు తెరవకుండానే, "ఏం కాదులే రా... చీకటి పడుతోంది కదా, ఎవరూ చూడరు. జస్ట్ ఫైవ్ మినిట్స్ పని. వెళ్లు..." అని బతిమాలాడు, కానీ ఆ మాటల్లో ఎప్పటిలాగే ఒక కమాండ్ ఉంది.

చంద్రికకు తెలుసు, ఇప్పుడు నో చెబితే మళ్లీ పరిస్థితి విషమిస్తుందని. చేసేది లేక, పక్కనే ఉన్న తన బ్యాగ్ వైపు చూసింది. అందులో ఉన్న హూడీ, జీన్స్ తీసి త్వరత్వరగా వేసుకుంది. ఆ చీరలో జనాల్లోకి వెళ్లే ధైర్యం లేక, కనీసం ఈ హూడీ అయితే తనను కాస్త కవర్ చేస్తుందని ఆమె భావన. ఆ మురికి బట్టలను, పాత చీరను అక్కడే వదిలేసి, తల దించుకుని సురేష్ చెప్పిన పని కోసం బయటకు అడుగు వేసింది.

షెడ్ తలుపు తీయగానే చల్లని గాలి ముఖం మీద కొట్టింది. బయట ప్రపంచం ఏమీ తెలియనట్టుగా సాగిపోతోంది. తను చేస్తున్న ఈ పనులకు, తన గతావస్థకు ఆ చీకటి దోవ నిశ్శబ్దంగా సాక్షిగా మారింది.

ఆ చుట్టుపక్కల ప్రాంతం అస్సలు మంచిది కాదు. రోడ్డు పక్కన పాత లైట్ల మసక వెలుతురులో ఉన్న ఆ చిన్న వైన్ షాప్ దగ్గరకు జీన్స్, హూడీలో వేగంగా అడుగులు వేస్తూ వెళ్లింది చంద్రిక. తల దించుకుని, వీలైనంత త్వరగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవాలని అనుకుంది.

నాలుగు బీర్ బాటిళ్లు కొని, కౌంటర్ మీద డబ్బులు వేసి వాటిని పట్టుకుని వెనక్కి తిరగబోతుండగా, షాప్ బయట ఉన్న కొంతమంది గ్యాంగ్ కళ్లు ఆమె మీద పడ్డాయి. ఆ ఏరియాలో ఒక అమ్మాయి ఒంటరిగా రాత్రి వేళ అదీ బీర్లు కొనడానికి రావడం చూసి వాళ్లలోని పోకిరీలు పచ్చిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.

"ఏంటమ్మా అంత కంగారు? ఇక్కడ ఈ గబ్బు ఏరియాలో ఎందుకు ఉండటం? మంచి పిల్లాడివిలా ఉన్నావు... మా దగ్గరకు రావచ్చుగా?" అని ఒకడు హేళనగా అన్నాడు.

చంద్రిక ఆ మాటలను పట్టించుకోకుండా వేగంగా దాటుకుని వెళ్లబోయింది. కానీ వాళ్లలో ఇంకొకడు అడ్డుగా వచ్చి, "చూడు పాపా... ఆ షెడ్ వెధవల కంటే మేము ఎక్కువే పే చేస్తాం. మా నెంబర్ తీసుకో... మాత్తో రావడానికి ఏంటి ప్రాబ్లమ్? ఎక్కువే ఇస్తాంలే, ప్లీజ్ రావచ్ఛుగా!" అంటూ పచ్చిగా, అసహ్యంగా వ్యాఖ్యానించారు.

ఆ పచ్చి మాటలు, వాళ్ల అసహ్యకరమైన చూపులు చంద్రిక గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తించాయి. అక్కడే ఉంటే పరిస్థితి చేయి దాటిపోతుందని, అరవాలన్నా తన రహస్యాలన్నీ బయటపడతాయని భయపడింది. గుండె దడదడ కొట్టుకుంటుండగా, ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆ నాలుగు బీర్ బాటిళ్లను గట్టిగా హత్తుకుని, అక్కడి నుంచి వేగంగా పరుగులు తీస్తూ రేకుల షెడ్ వైపు వచ్చేసింది.

షెడ్ తలుపులు నెట్టి లోపలికి వచ్చి గడప వేసి, రేకుల గోడకు ఆనుకుని హావురుహావురుమని ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె భయంతో వణుకుతున్న తీరు చూసి, పరుపు మీద పడుకున్న సురేష్ లేచి కూర్చున్నాడు.

చంద్రిక ఊపిరి పీల్చుకుంటూ బయట జరిగిన విషయం చెప్పగానే, సురేష్ ఏ మాత్రం కంగారుపడలేదు. పైగా అతడి ముఖంలో ఒక రకమైన పచ్చి నవ్వు ప్రత్యక్షమైంది.

అతడు పరుపు మీద నుంచి లేచి, ఆమె చేతిలో ఉన్న బీర్ బాటిళ్లను అందుకుని పక్కన పెడుతూ, "చూశావా... నీ బాడీకి ఎంతమంది ఫ్యాన్స్ ఉన్నారో!" అని హేళనగా, పొగరుగా అన్నాడు.

ఆ మాటలు వినగానే చంద్రిక గుండెలో మళ్లీ ఆవేదన, అసహ్యం ముంచుకొచ్చాయి. తాను బయట అంత భయపడి, అవమానపడి వస్తే... కాపాడాల్సిన మనిషి ఇలా చౌకబారుగా కామెంట్ చేయడం ఆమెను మరింత కుంగదీసింది.

సురేష్ ఒక బీర్ బాటిల్ క్యాప్ తీసి, పొగరుగా ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ, "ఇక ఆ భయం ఆపి ఇటు రా..." అని సైగ చేశాడు.

ఆ చీకటి షెడ్‌లో, బయటి నుంచి వచ్చిన ఆ అవమానం, లోపల ఉన్న ఈ సురేష్ రాక్షసత్వం మధ్య చంద్రిక మళ్లీ నిశ్శబ్దంగా, తనను తాను నిందించుకుంటూ ఆ మురికి పరుపు వైపు అడుగులు వేయక తప్పలేదు.