Adultery இரவின் மெல்லிய சத்தங்கள்

[sreejachandranhot]

கதவு திறந்ததும்

உள்ளே ஒரு பெரிய மண்டபம் தெரிந்தது. சுவர்களில் பழைய படங்கள். வாசனையில் தூபம் கலந்திருந்தது.

முதலில் வந்தது அவனின் அம்மா. வயது எழுபது.

வெள்ளை முடி. முகத்தில் கடுமையான அமைதி. ஆனால் என்னைப் பார்த்ததும் அந்த அமைதி உடைந்தது. அவர் என் இரு கைகளையும் பிடித்துக்கொண்டு தலையில் முத்தமிட்டார்.

“வாங்க மகள்… வாங்க. கடவுள் கடைசியா ஒரு பெண்ணை இந்த வீட்டுக்கு அனுப்பினார்.”

அவரது கண்களில் நீர் தெரிந்தது. நான் தலைகுனிந்து நின்றேன். கீழ் என் முகம் சூடாக இருந்தது.

பிறகு அவனின் அண்ணா வந்தார். ஷங்கரின் விட உயரம் அதிகம். உடல்வாகு கண்டிப்பாக இருந்தது. முகத்தில் புன்னகை இல்லை. என்னை ஒருமுறை மேலிருந்து கீழே பார்த்தார். பிறகு தலையை மட்டும் ஆட்டினார்.

“வரவேற்கிறேன்.”

அவரது குரல் ஆழமாக இருந்தது. ஊடுருவும் மாதிரி இருந்தது. எனக்கு ஏதோ நெருக்கடி உணர்ந்தது. அவர் மர்மமாகத் தோன்றினார்.
ஒன்றும் அதிகம் பேசவில்லை. சையத்திடம் சில வார்த்தைகள் பேசிவிட்டு உள்ளே சென்றுவிட்டார்.

ஷங்கர் என் தோளை மெல்லத் தொட்டார்.
“அண்ணா அப்படித்தான். பேசுவது கம்மி.”
நான் தலையை ஆட்டினேன்.

சிறிது நேரத்தில் அம்மா என்னைச் சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்றார். நான் தலை சற்று தூக்கி முகத்தைக் காட்டினேன். அவர் என் முகத்தைப் பிடித்துப் பார்த்தார்.

“நீங்கள் ரொம்ப அழகா இருக்க . என் மகன் பாக்கியசாலி.”

நான் மெல்லச் சிரித்தேன். ஆனால் உள்ளே சங்கடம்.


அவள் தொடர்ந்தார். குரல் சற்று தாழ்ந்தது.


“இந்த வீட்டில் பெண் இல்லாம போயிடுச்சு. என் கணவர்… ஷங்கர் அப்பா… ஒருநாள் வீட்டை விட்டு ஓடிவிட்டார். அப்புறம் வரவே இல்ல. என் மூத்த மகன்தான் எல்லாத்தையும் தூக்கிட்டு இருக்கார். வியாபாரம், குடும்பம், எல்லாம். அவருக்கு திருமணமே ஆகல. தனியா இருக்கார்.

ஷங்கரின்முதல் மனைவி… கர்ப்பகாலத்தில் இறந்துவிட்டா.

சின்ன மகன் மும்பைல இருக்கார். வேலைக்காக.”
அவர் என் கையை இறுகப் பிடித்தார்.

“இந்த வீட்டில் நான் மட்டும்தான் பெண். வயசாகிடுச்சு. இனிமேல் உங்கள்தான் இந்த வீட்டின் பெண். நீங்கதான் குடும்பத்தைப் பார்த்துக்கணும். சமையல், பராமரிப்பு, எல்லாம். கடவுள் உங்களை அனுப்பினார்.”

நான் அவங்க முகத்தைப் பார்த்தேன்.

அவரது கண்களில் ஒருவிதமான ஆசை இருந்தது. எதிர்பார்ப்பு.

நான் என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.
உள்ளே ஏதோ கனமாக அமர்ந்தது.

நான் இந்த வீட்டின் பெண்.

இந்தக் குடும்பத்தின் பொறுப்பு.

ஆனால் என் மனதில் இன்னும் ஒருவன் இருக்கிறான்.
வெங்கட்.
அவன் வாழ்கை நல்ல ஆனா அப்பறம் இந்த பொறுப்பை கிடைத்தால் சந்தோஷம் இருந்தேருக்கும்

அவர் இப்போது அருகிலுள்ள அபார்ட்மெண்ட்டில் இருக்கிறார்.

இவர்கள் யாருக்கும் தெரியாது.
நான் மெல்லத் தலையை ஆட்டினேன்.

“நான்… பார்த்துக்கிறேன் அம்மா.”
அவள் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டார்.

“நல்லா இருங்க மகள். இந்த வீடு உங்களுக்குத்தான்.”

சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது ஷங்கர் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார். என்னைப் பார்த்ததும் மெல்லச் சிரித்தார். அண்ணா அறையிலிருந்து வெளியே வந்து என்னை ஒருமுறை பார்த்தார். அவரது பார்வை மீண்டும் அந்த மர்மத்தை உணர்த்தியது.

நான் கீழ் மூச்சை உள்ளே இழுத்தேன்.

இந்த வீட்டில் நான் ஒரு புதிய மணப்பெண்.

இந்தக் குடும்பத்தின் ஒரே பெண்.

ஆனால் என் உண்மை வேறு இடத்தில் இருக்கிறது.
மாலை உணவின் போது அம்மா என் அருகில் உட்கார்ந்தார். அண்ணா அமைதியாக சாப்பிட்டார்.ஷங்கர் என் தட்டின் பக்கத்தில் உணவை வைத்தார்.
நான் தலைகுனிந்து சாப்பிட்டேன்.

இந்த வீடு இனி என் வீடு.

ஆனால் என் இதயம் இன்னும் இரண்டு இடங்களில் பிரிந்திருக்கிறது.