18-08-2026, 01:12 PM
(This post was last modified: 18-08-2026, 01:13 PM by sreejachandranhot. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
கண்ணைத் திறந்தேன்.
பக்கத்தில் சையத் இப்ராஹிம் படுத்திருந்தார்.
அவரது உடல் என் முதுகிற்குப் பின்னால் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவரது கை என் இடுப்பில் இருந்தது. மூச்சு என் கழுத்தில் பட்டது.
![[Image: 48-AE8-DD9-5-C2-D-4-CAD-B35-B-30807668-D1-A7.png]](https://i.ibb.co/G3CLxnCF/48-AE8-DD9-5-C2-D-4-CAD-B35-B-30807668-D1-A7.png)
நான் மெதுவாக அசைய முயன்றேன். அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். அவரது பூல் என் குண்டியில் அழுத்திக்கொண்டிருந்தது. சூடாக. திடமாக.
நான் அசையாமல் படுத்திருந்தேன். அவர் மெல்ல என் இடுப்பை இறுக்கினார். ஆனால் ஒன்றும் பேசவில்லை. சில நொடிகள் அப்படியே இருந்தோம். பிறகு அவர் விலகினார்.
“காலை வணக்கம்” என்று மென்மையாகச் சொன்னார்.
நான் தலையை ஆட்டினேன். எழுந்து கழிவறைக்குச் சென்றேன். முகத்தைக் கழுவிவிட்டு சமையலறைக்கு வந்தேன். தேநீர் வைத்தேன்.
சிறிது நேரத்தில் அவர் வெள்ளைச் சட்டையுடன் வந்தார். என் பின்னால் நின்றார். அவரது உடல் மீண்டும் என் முதுகைத் தொட்டது. நான் தேநீர் ஊற்றிக்கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று அவரது பூல் மீண்டும் என் குண்டியில் அழுத்தியது.
நான் நின்றேன்.
அவர் ஒன்றும் பேசவில்லை. வெறும் நின்றார்.
நான் மெதுவாக திரும்பினேன். அவரது கண்களைப் பார்த்தேன். பிறகு என் கை அவரது கீழே சென்றது. அவரது பூல் மெல்ல அழுத்தினேன். அவர் மூச்சை உள்ளே இழுத்தார். நான் அப்படியே சில நொடிகள் பிடித்துவிட்டு விலகினேன்.
அவர் மெல்லச் சிரித்தார்.
“நீங்கள் தைரியசாலி.”
நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. தேநீர் கொடுத்தேன்.
காலை உணவு முடிந்ததும் அவர் எழுந்து ஆடைகளைச் சரிசெய்தார்.
“இன்னிக்கு நாம ஊருக்குப் போகப்போறோம். நகரத்துல இருக்கிற வீட்டுக்கு. இனிமேல் அங்கேதான் இருக்கப்போறோம்.”
நான் அவரைப் பார்த்தேன்.
“வெங்கட்…?”
அவர் அமைதியாகத் தலையை ஆட்டினார்.
“அவரும் வருவார். நான் ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன். உங்களுக்கு அருகில் ஒரு பகுதி இருக்கும். நர்ஸும் இருப்பாங்க. நீங்க நிம்மதியா இருக்கலாம்.”
நான் சில நொடிகள் மவுனமாக இருந்தேன். பிறகு தலையை ஆட்டினேன்.
அவர் வாசலை நோக்கி நடந்தார். திரும்பிப் பார்த்தார்.
“நீங்கள் தயாராகுங்க. ஒரு மணி நேரத்தில் புறப்படலாம்.”
கதவு மூடியதும் நான் படுக்கைக்குத் திரும்பினேன்.
நேற்று இரவு நடந்தவை மனதில் ஓடின.
இன்று காலை அவரது உடல் என் மேல் அழுத்தியது.
நான் அவரது உடலைத் தொட்டேன்.
வெங்கட் இப்போது என்ன நினைத்துக்கொண்டிருப்பார்?
நான் விவாகரத்து வாங்கிவிட்டேன்.
அவருக்கு பழைய படி குணம் ஆகணும் அது போதும்
இப்போது நான் சையத் இப்ராஹிமின் மனைவி.
ஆனால் உள்ளே ஏதோ இன்னும் முடியாமல் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
நான் எழுந்து ஆடைகளை எடுக்கத் தொடங்கினேன்.
இன்று முதல் எங்கள் மூவரும் ஒரே நகரத்தில் வாழப் போகிறோம்.
அவள் நினத்தை நடந்துவலா ? இல்லை தோத்துவிடுவாளா ?
பக்கத்தில் சையத் இப்ராஹிம் படுத்திருந்தார்.
அவரது உடல் என் முதுகிற்குப் பின்னால் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவரது கை என் இடுப்பில் இருந்தது. மூச்சு என் கழுத்தில் பட்டது.
![[Image: 48-AE8-DD9-5-C2-D-4-CAD-B35-B-30807668-D1-A7.png]](https://i.ibb.co/G3CLxnCF/48-AE8-DD9-5-C2-D-4-CAD-B35-B-30807668-D1-A7.png)
நான் மெதுவாக அசைய முயன்றேன். அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். அவரது பூல் என் குண்டியில் அழுத்திக்கொண்டிருந்தது. சூடாக. திடமாக.
நான் அசையாமல் படுத்திருந்தேன். அவர் மெல்ல என் இடுப்பை இறுக்கினார். ஆனால் ஒன்றும் பேசவில்லை. சில நொடிகள் அப்படியே இருந்தோம். பிறகு அவர் விலகினார்.
“காலை வணக்கம்” என்று மென்மையாகச் சொன்னார்.
நான் தலையை ஆட்டினேன். எழுந்து கழிவறைக்குச் சென்றேன். முகத்தைக் கழுவிவிட்டு சமையலறைக்கு வந்தேன். தேநீர் வைத்தேன்.
சிறிது நேரத்தில் அவர் வெள்ளைச் சட்டையுடன் வந்தார். என் பின்னால் நின்றார். அவரது உடல் மீண்டும் என் முதுகைத் தொட்டது. நான் தேநீர் ஊற்றிக்கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று அவரது பூல் மீண்டும் என் குண்டியில் அழுத்தியது.
நான் நின்றேன்.
அவர் ஒன்றும் பேசவில்லை. வெறும் நின்றார்.
நான் மெதுவாக திரும்பினேன். அவரது கண்களைப் பார்த்தேன். பிறகு என் கை அவரது கீழே சென்றது. அவரது பூல் மெல்ல அழுத்தினேன். அவர் மூச்சை உள்ளே இழுத்தார். நான் அப்படியே சில நொடிகள் பிடித்துவிட்டு விலகினேன்.
அவர் மெல்லச் சிரித்தார்.
“நீங்கள் தைரியசாலி.”
நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. தேநீர் கொடுத்தேன்.
காலை உணவு முடிந்ததும் அவர் எழுந்து ஆடைகளைச் சரிசெய்தார்.
“இன்னிக்கு நாம ஊருக்குப் போகப்போறோம். நகரத்துல இருக்கிற வீட்டுக்கு. இனிமேல் அங்கேதான் இருக்கப்போறோம்.”
நான் அவரைப் பார்த்தேன்.
“வெங்கட்…?”
அவர் அமைதியாகத் தலையை ஆட்டினார்.
“அவரும் வருவார். நான் ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன். உங்களுக்கு அருகில் ஒரு பகுதி இருக்கும். நர்ஸும் இருப்பாங்க. நீங்க நிம்மதியா இருக்கலாம்.”
நான் சில நொடிகள் மவுனமாக இருந்தேன். பிறகு தலையை ஆட்டினேன்.
அவர் வாசலை நோக்கி நடந்தார். திரும்பிப் பார்த்தார்.
“நீங்கள் தயாராகுங்க. ஒரு மணி நேரத்தில் புறப்படலாம்.”
கதவு மூடியதும் நான் படுக்கைக்குத் திரும்பினேன்.
நேற்று இரவு நடந்தவை மனதில் ஓடின.
இன்று காலை அவரது உடல் என் மேல் அழுத்தியது.
நான் அவரது உடலைத் தொட்டேன்.
வெங்கட் இப்போது என்ன நினைத்துக்கொண்டிருப்பார்?
நான் விவாகரத்து வாங்கிவிட்டேன்.
அவருக்கு பழைய படி குணம் ஆகணும் அது போதும்
இப்போது நான் சையத் இப்ராஹிமின் மனைவி.
ஆனால் உள்ளே ஏதோ இன்னும் முடியாமல் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
நான் எழுந்து ஆடைகளை எடுக்கத் தொடங்கினேன்.
இன்று முதல் எங்கள் மூவரும் ஒரே நகரத்தில் வாழப் போகிறோம்.
அவள் நினத்தை நடந்துவலா ? இல்லை தோத்துவிடுவாளா ?


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)