Adultery புவிதரா

[nishanth1124]

“புவிதரா” – ஒரு விமர்சனம்
ஒரு கதையை வெறும் சம்பவங்களின் வரிசையாக எழுதாமல், ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை மெதுவாக வாசகனுக்குள் இறக்குவதுதான் எழுத்தின் உண்மையான சவால். அந்த வகையில் “புவிதரா” தொடக்கம் முதலே கதாநாயகியின் வாழ்க்கையைச் சுற்றியுள்ள குடும்பச் சூழலை விரிவாக அமைக்கிறது.
பழமொழி சொல்வது போல, “வீட்டைக் கட்டிப் பாரு, கல்யாணம் பண்ணிப் பாரு” என்பார்கள். ஒரு குடும்பத்தின் வெளிப்புற அமைதி எப்போதும் அதன் உள்ளேயும் அமைதி இருக்கிறது என்று அர்த்தமல்ல. புவிதராவின் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்—வெளியில் பார்த்தால் கணவன், குழந்தைகள், அத்தை, சமையல், கோவில், சந்தை என்று சாதாரணமான குடும்ப வாழ்க்கை.
ஆனால் “நீருக்குள் இருக்கும் முதலை கரையில் இருப்பவனுக்குத் தெரியாது” என்பதுபோல, அவளுடைய மனதுக்குள் ஓடும் எண்ணங்களையும் குழப்பங்களையும் அவளுக்கு நெருக்கமானவர்களுக்குக்கூட முழுமையாகத் தெரியவில்லை.
இந்தப் பகுதியில் ஆசிரியர் குறிப்பாக அன்றாட வாழ்க்கைச் செயல்களை நிறைய விவரிப்பதன் மூலம் கதாநாயகியின் வாழ்க்கை முறையை நிறுவுகிறார். காலை எழுவது, வீட்டினரை கவனிப்பது, சமையல் செய்வது, குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்புவது, கோவிலுக்குச் செல்வது, சந்தைக்குச் செல்வது—இவை எல்லாம் சேர்ந்து புவிதரா யார் என்பதை வாசகனுக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றன.
அதற்குப் பிறகு கதையின் முக்கியமான திருப்பம் வருகிறது.
சந்தையில் நடந்த ஒரு சிறிய சம்பவம், அவளுடைய மனதில் எதிர்பாராத தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. வெளியில் நடந்தது சிறிய விஷயமாக இருந்தாலும், அவளுக்குள் அது ஏற்படுத்தும் தாக்கம்தான் கதையின் அடுத்த கட்டத்தை நகர்த்துகிறது.
இதுதான் இந்தப் பகுதியின் சுவாரசியமான அம்சம்.
“தீயை சிறிதென்று நினைத்தால் வீடு எரியும்” என்பார்கள். ஒரு சிறிய தூண்டுதல் எவ்வாறு ஒருவருடைய மனநிலையை மாற்றுகிறது என்பதை ஆசிரியர் இங்கே கதையின் மையமாக வைத்திருக்கிறார்.
அதேபோல் அத்தையுடனான குடும்ப உறவு, கணவனுடனான உறவு, வீட்டில் இருக்கும் மற்ற மனிதர்களுடனான தொடர்பு ஆகியவற்றையும் ஆசிரியர் ஒரே நேரத்தில் பின்னுகிறார். இதனால் கதை ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவத்தை மட்டும் சொல்லாமல், ஒரு குடும்பத்தின் உள்ளே ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கும் தனித்தனி மன உலகங்களை காட்ட முயல்கிறது.
இறுதியில் கணவனுடன் இருக்கும் தருணத்திற்குப் பிறகும் புவிதராவின் மனதில் ஏற்படும் அந்த “இன்னும் ஏதோ குறை இருக்கிறது” என்ற உணர்வுதான் அடுத்த பகுதிக்கான மிகப்பெரிய கேள்வியை உருவாக்குகிறது.
“ஆசைக்கு அளவில்லை; மனசுக்கு எல்லையில்லை” என்பதுபோல, உடல் சார்ந்த நிகழ்வுகளைவிட இங்கே முக்கியமானது கதாநாயகியின் மனம் எங்கே செல்கிறது என்பதுதான்.
மொத்தத்தில்
இந்தப் பகுதி சம்பவங்களை மட்டும் நகர்த்தும் பகுதி இல்லை; கதாநாயகியின் மனநிலையை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் பாலம். ஆரம்பத்தில் குடும்ப வாழ்க்கை, நடுவில் எதிர்பாராத தூண்டுதல், அதன் பின்னர் மனதுக்குள் உருவாகும் குழப்பம், இறுதியில் கணவனுடன் இருந்த பிறகும் தீராத ஏக்கம்—இந்த அமைப்பு அடுத்த பகுதிக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.
“விதை சிறியதாக இருந்தாலும், மரம் பெரிதாகலாம்” என்பார்கள். இந்தப் பகுதியில் விதைக்கப்பட்டிருக்கும் அந்த மனக்குழப்பம்தான் இனி கதையின் பெரிய திருப்பங்களுக்குக் காரணமாகுமா என்பதுதான் பார்க்க வேண்டிய விஷயம்.
கதையின் பலம் — கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை மையமாக வைத்திருப்பது.
கதையின் சுவாரசியம் — வெளியில் அமைதியான குடும்ப வாழ்க்கைக்குள் இருக்கும் மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகள்.
அடுத்த பகுதிக்கான எதிர்பார்ப்பு — புவிதராவின் மனதில் உருவான அந்த வெறுமை எங்கே கொண்டு செல்கிறது என்பதே.

கதை ஒன்றை எழுதிட என் ஆசை. உன்மையாக புவிதரா மற்றும் அவள் வாழ்க்கையில் நடக்கும் சம்பவங்கள் தான் கதை. 
என்னால் விளக்க முடியாமல் சொல்லாமல் நிறுத்திய சிலவற்றை அல்ல பலவற்றை விபரித்திருக்கிறீர்கள்
மிக்க நன்றி. 
முடியும் போது அடுத்த பதிவு.
எண்ணவோட்டம் சீராய் இருக்கும் போதே கதை எழுத வரும். 
மிக்க நன்றி நன்பா.
கதையையும் எழுதியவனையும் புரிந்துகொண்டமைக்கு.
பாராட்டுக்களுக்கு மறுபடி ஓர் நன்றி.