17-08-2026, 04:46 PM
(This post was last modified: 23-08-2026, 06:56 PM by sreejachandranhot. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
விவாகரத்து ஆணை வந்த சில வாரங்களுக்குப் பிறகு திவ்யாவின் இரண்டாவது திருமணம் நடைபெற்றது.
ஷங்கர் அவனின் கிராமத்தில் சிறிய அளவில் நடந்தது. பெரிய ஆரவாரம் இல்லை. இரு குடும்பங்களின் உறவினர்கள் மட்டும் வந்திருந்தனர். திவ்யா மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் புடவை அணிந்திருந்தாள். கழுத்தில் புதிய தாலி.
ஷங்கர் வெள்ளை வேட்டியும் சட்டையும் அணிந்து அமைதியாக நின்றிருந்தான். அவன் வயது தெரிந்தாலும் உடல் இன்னும் வலிமையாக இருந்தது.
மணமண்டபத்தில் திவ்யா ஒருமுறை மட்டும் வெங்கட்டை நினைத்தாள். அவன் இப்போது அந்தச் சிறிய அறையில் தனியாக இருப்பான். ஆனால் அவள் பார்வையை உயர்த்தவில்லை. சடங்குகள் முடிந்தன. தாலி கட்டப்பட்டது. மக்கள் ஆசீர்வாதம் சொன்னார்கள்.
![[Image: F887-BDA8-498-E-4-D3-D-83-B9-EF5-DAD72-F2-C0.png]](https://i.ibb.co/Y4L7QdQx/F887-BDA8-498-E-4-D3-D-83-B9-EF5-DAD72-F2-C0.png)
மாலையில் ஷங்கர் கருப்பு காரில் அவர்கள் புறப்பட்டார்கள். பின்னால் பெரியவர்கள் வேறு வாகனத்தில் வந்தனர். காரின் முன் இருக்கையில் திவ்யா உட்கார்ந்தாள். சையத் ஓட்டினான். ஜன்னல் வழியாகக் காற்று வந்தது
. சாலையின் இருபுறமும் வயல்வெளிகள் ஓடின.
திவ்யா அமைதியாக இருந்தாள். பதட்டம் இல்லை.
ஏனென்றால்… ஏற்கனவே நடந்திருந்தது.
திருமணத்திற்கு முன், காத்திருப்பு காலத்தில் ஒரு நாள் ஒருமுறை ஷங்கர் அவளை வெளியே அழைத்துச் சென்றிருந்தான். “காற்று வாங்கலாம்” என்று சொல்லி.
. அப்போதுதான் முதல்முறையாக அவர்கள் தனியாக இருந்தனர்.
அன்றைய நினைவு இப்போது காரில் அமர்ந்திருக்கும்போது மீண்டும் வந்தது.
அன்றும் இதேபோல் காரில் இருந்தார்கள். அவன் திடீரென சாலையை விட்டு ஒரு தோட்டத்துப் பக்கம் திருப்பினான். மரங்கள் சூழ்ந்த அமைதியான இடம். என்ஜின் நிறுத்தினான். பிறகு பின் இருக்கைக்குத் திரும்பினான்.
திவ்யாவின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. ஆனால் அவள் தடுக்கவில்லை.
ஷங்கர் அவள் முகத்தைப் பிடித்து முத்தமிட்டான்.
பிறகு புடவையின் முன்பகுதியை மெல்ல இறக்கினான். அவள் மார்பகங்கள் வெளியே வந்தன. அவன் தலையைக் குனிந்து ஒரு முலையை வாயில் வைத்து உறிஞ்சினான்.
நாக்கால் சுற்றினான். பற்களால் லேசாகக் கடித்தான். திவ்யாவின் மூச்சு வாங்கியது. அவள் கை அவரது தலையில் சென்றது. தடுக்கவில்லை.
பிறகு ஷங்கர் அவள் தலையை மெதுவாகத் தன் மடியை நோக்கித் தாழ்த்தினான். அவன் வேட்டியை விலக்கினான். திவ்யா முதல்முறையாக வேறொரு ஆணின் பூலை பார்த்தாள். தடித்தது. சூடாக இருந்தது. அவன் அவள் வாயை அதன்மேல் வைத்தான்.
“மெதுவாக… ,” என்றான் குரலில் கட்டளையும் மென்மையும் கலந்து.
திவ்யா வாயைத் திறந்தாள். அவன் உள்ளே தள்ளியபோது அவள் கண்களில் நீர் வந்தது.
ஆனால் அவள் நிறுத்தவில்லை. அவன் தலையைப் பிடித்து மெதுவாக அசைத்தான். அவள் வாயில் உமிழ்நீர் வழிந்தது.
அவன் முலைகளை மீண்டும் பிசைந்தபடி, அவள் வாயில் நீண்ட நேரம் இருந்தான்.
கடைசியில் அவன் வெளியே இழுத்து, அவள் மார்பகங்களின்மேல் விந்துவைப் பரப்பினான்.
அன்று மாலை திரும்பும்போது திவ்யா பேசவில்லை. ஆனால் அவள் உடல் ஏற்கனவே அந்த ஆணை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தது.
இப்போது, திருமணம் முடிந்து காரில் அமர்ந்திருக்கும்போது அந்த நினைவு வந்தது. திவ்யாவின் கன்னங்கள் சிவந்தன. அவள் தலையைத் திருப்பி ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தாள். ஆனால் உள்ளே ஒரு சிறிய புன்னகை தோன்றியது.
பதட்டம் இல்லை.
ஏனென்றால் அவன் ஏற்கனவே அவளைச் சுவைத்திருந்தான். ஏற்கனவே அவள் வாயைப் பயன்படுத்தியிருந்தான். ஏற்கனவே அவள் உடல் அவனுக்குப் பழகியிருந்தது.
ஷங்கர் ஓட்டும்போது ஒருகை ஸ்டியரிங்கிலும், மறுகை திவ்யாவின் தொடையின்மேல் வைத்திருந்தான். அவன் விரல்கள் மெதுவாகப் புடவையின் விளிம்பைத் தடவின. திவ்யா விலக்கவில்லை.
அவள் மெல்ல முனகினாள். “அன்று… அந்தத் தோட்டத்தில்…இதையே போலே பொறுக்கி. ...? ”
ஷங்கர் சிரித்தான். கண்களைச் சாலையில் வைத்தபடியே சொன்னான்.
“இன்று இரவு அதைவிட அதிகம் செய்யப்போகிறேன்.”
திவ்யாவின் முகம் இன்னும் சிவந்தது. அவள் தலையைக் குனிந்து பார்த்தாள். காரின் கண்ணாடியில் அவள் முகம் தெரிந்தது—வெட்கமும், ஏற்றுக்கொள்ளலும் கலந்த முகம்.
வெங்கட் இப்போது தூரத்தில் இருந்தான். இனி அவள் உடல் வேறொரு ஆணின் கைகளில் இருக்கப் போகிறது.
8
ஷங்கர் அவனின் கிராமத்தில் சிறிய அளவில் நடந்தது. பெரிய ஆரவாரம் இல்லை. இரு குடும்பங்களின் உறவினர்கள் மட்டும் வந்திருந்தனர். திவ்யா மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் புடவை அணிந்திருந்தாள். கழுத்தில் புதிய தாலி.
ஷங்கர் வெள்ளை வேட்டியும் சட்டையும் அணிந்து அமைதியாக நின்றிருந்தான். அவன் வயது தெரிந்தாலும் உடல் இன்னும் வலிமையாக இருந்தது.
மணமண்டபத்தில் திவ்யா ஒருமுறை மட்டும் வெங்கட்டை நினைத்தாள். அவன் இப்போது அந்தச் சிறிய அறையில் தனியாக இருப்பான். ஆனால் அவள் பார்வையை உயர்த்தவில்லை. சடங்குகள் முடிந்தன. தாலி கட்டப்பட்டது. மக்கள் ஆசீர்வாதம் சொன்னார்கள்.
![[Image: F887-BDA8-498-E-4-D3-D-83-B9-EF5-DAD72-F2-C0.png]](https://i.ibb.co/Y4L7QdQx/F887-BDA8-498-E-4-D3-D-83-B9-EF5-DAD72-F2-C0.png)
மாலையில் ஷங்கர் கருப்பு காரில் அவர்கள் புறப்பட்டார்கள். பின்னால் பெரியவர்கள் வேறு வாகனத்தில் வந்தனர். காரின் முன் இருக்கையில் திவ்யா உட்கார்ந்தாள். சையத் ஓட்டினான். ஜன்னல் வழியாகக் காற்று வந்தது
. சாலையின் இருபுறமும் வயல்வெளிகள் ஓடின.
திவ்யா அமைதியாக இருந்தாள். பதட்டம் இல்லை.
ஏனென்றால்… ஏற்கனவே நடந்திருந்தது.
திருமணத்திற்கு முன், காத்திருப்பு காலத்தில் ஒரு நாள் ஒருமுறை ஷங்கர் அவளை வெளியே அழைத்துச் சென்றிருந்தான். “காற்று வாங்கலாம்” என்று சொல்லி.
. அப்போதுதான் முதல்முறையாக அவர்கள் தனியாக இருந்தனர்.
அன்றைய நினைவு இப்போது காரில் அமர்ந்திருக்கும்போது மீண்டும் வந்தது.
அன்றும் இதேபோல் காரில் இருந்தார்கள். அவன் திடீரென சாலையை விட்டு ஒரு தோட்டத்துப் பக்கம் திருப்பினான். மரங்கள் சூழ்ந்த அமைதியான இடம். என்ஜின் நிறுத்தினான். பிறகு பின் இருக்கைக்குத் திரும்பினான்.
திவ்யாவின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. ஆனால் அவள் தடுக்கவில்லை.
ஷங்கர் அவள் முகத்தைப் பிடித்து முத்தமிட்டான்.
பிறகு புடவையின் முன்பகுதியை மெல்ல இறக்கினான். அவள் மார்பகங்கள் வெளியே வந்தன. அவன் தலையைக் குனிந்து ஒரு முலையை வாயில் வைத்து உறிஞ்சினான்.
நாக்கால் சுற்றினான். பற்களால் லேசாகக் கடித்தான். திவ்யாவின் மூச்சு வாங்கியது. அவள் கை அவரது தலையில் சென்றது. தடுக்கவில்லை.
பிறகு ஷங்கர் அவள் தலையை மெதுவாகத் தன் மடியை நோக்கித் தாழ்த்தினான். அவன் வேட்டியை விலக்கினான். திவ்யா முதல்முறையாக வேறொரு ஆணின் பூலை பார்த்தாள். தடித்தது. சூடாக இருந்தது. அவன் அவள் வாயை அதன்மேல் வைத்தான்.
“மெதுவாக… ,” என்றான் குரலில் கட்டளையும் மென்மையும் கலந்து.
திவ்யா வாயைத் திறந்தாள். அவன் உள்ளே தள்ளியபோது அவள் கண்களில் நீர் வந்தது.
ஆனால் அவள் நிறுத்தவில்லை. அவன் தலையைப் பிடித்து மெதுவாக அசைத்தான். அவள் வாயில் உமிழ்நீர் வழிந்தது.
அவன் முலைகளை மீண்டும் பிசைந்தபடி, அவள் வாயில் நீண்ட நேரம் இருந்தான்.
கடைசியில் அவன் வெளியே இழுத்து, அவள் மார்பகங்களின்மேல் விந்துவைப் பரப்பினான்.
அன்று மாலை திரும்பும்போது திவ்யா பேசவில்லை. ஆனால் அவள் உடல் ஏற்கனவே அந்த ஆணை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தது.
இப்போது, திருமணம் முடிந்து காரில் அமர்ந்திருக்கும்போது அந்த நினைவு வந்தது. திவ்யாவின் கன்னங்கள் சிவந்தன. அவள் தலையைத் திருப்பி ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தாள். ஆனால் உள்ளே ஒரு சிறிய புன்னகை தோன்றியது.
பதட்டம் இல்லை.
ஏனென்றால் அவன் ஏற்கனவே அவளைச் சுவைத்திருந்தான். ஏற்கனவே அவள் வாயைப் பயன்படுத்தியிருந்தான். ஏற்கனவே அவள் உடல் அவனுக்குப் பழகியிருந்தது.
ஷங்கர் ஓட்டும்போது ஒருகை ஸ்டியரிங்கிலும், மறுகை திவ்யாவின் தொடையின்மேல் வைத்திருந்தான். அவன் விரல்கள் மெதுவாகப் புடவையின் விளிம்பைத் தடவின. திவ்யா விலக்கவில்லை.
அவள் மெல்ல முனகினாள். “அன்று… அந்தத் தோட்டத்தில்…இதையே போலே பொறுக்கி. ...? ”
ஷங்கர் சிரித்தான். கண்களைச் சாலையில் வைத்தபடியே சொன்னான்.
“இன்று இரவு அதைவிட அதிகம் செய்யப்போகிறேன்.”
திவ்யாவின் முகம் இன்னும் சிவந்தது. அவள் தலையைக் குனிந்து பார்த்தாள். காரின் கண்ணாடியில் அவள் முகம் தெரிந்தது—வெட்கமும், ஏற்றுக்கொள்ளலும் கலந்த முகம்.
வெங்கட் இப்போது தூரத்தில் இருந்தான். இனி அவள் உடல் வேறொரு ஆணின் கைகளில் இருக்கப் போகிறது.
8


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)