Adultery இரவின் மெல்லிய சத்தங்கள்

[sreejachandranhot]

கணவன் தூங்கிவிட்டான்.

அறையில் ரசிகத்தின் மெல்லிய சப்தமும், அவன் மூச்சு விடும் ஓசையும் மட்டும் கேட்டன. நான் பக்கத்து அறையில் படுத்திருந்தேன். கைபேசி அதிர்ந்தது. அறியாத எண். ஆனால் என் நெஞ்சு ஏதோ சொல்லிவிட்டது. பதிலளித்தேன்.

“யாரு?”

மறுபக்கம் மெல்லிய சிரிப்பு. “நான் தான்…”

என் குரல் தானாகவே இறங்கியது. “என் நம்பரை எப்படி கிடைச்சது?”

அவன் மீண்டும் சிரித்தான். “சாரி…”

“எதற்கு சாரி?”

“காலையில ஆபீஸ்ல… உன் இடுப்பை பிடிச்சேன் இல்லையா. அதுக்கு தான்.”

என் கை தானாகவே இடுப்பைத் தொட்டது. இன்னும் கொஞ்சம் வலிக்கிறது. அந்தத் தொடுதல் நினைவுக்கு வர, வெட்கமும் கோபமும் ஒன்றாக எழுந்தன.
பிஞ்சு இடுப்பை இப்படி யாரோனோ கசக்குவார்களா

“வலிக்குது… ,” என்றேன்.

அவன் குரல் இன்னும் மென்மையாக இருந்தது. “நாளை வெளியில் வா. கொஞ்சம் நேரம்…”

என் கண்கள் கதவைப் பார்த்தன. உள்ளே என் கணவன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் நிலைமை அவனுக்குத் தெரியும்.

“என் கணவன் நிலைமை உனக்குத் தெரியும். அவன் வீட்டிலேயே இருக்கிறான். நான் வர முடியாது.”

சில நொடிகள் அமைதி. பிறகு அவன் குரல் மெதுவாக, உறுதியாக வந்தது.

“நான் காத்திருக்கிறேன்.”
போன் அணைந்தது.

நான் இருட்டில் உட்கார்ந்தேன். கைபேசி என் உள்ளங்கையில் இன்னும் வெப்பமாக இருந்தது. “நாளை” என்ற வார்த்தை மட்டும் மனசில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தது


alphabet polonais français