17-08-2026, 10:58 AM
ముగ్గురూ కొంత సేపు మౌనంగా పడుకుని ఉన్నారు. వాని మధ్యలో, రవి ఒక వైపు, రాజేష్ మరో వైపు. శరీరాలు ఇంకా చెమటతో తడిసి, ఊపిరి మెల్లగా సాధారణ స్థితికి వస్తున్నాయి. గదిలో తడి వాసన, సెమెన్ వాసన కలిసి ఉంది.
రాజేష్ మొదట లేచాడు. అతను నగ్నంగానే వంటగది వైపు వెళ్లి, ఫ్రిజ్ నుంచి మూడు బీర్ బాటిళ్లు తీసుకువచ్చాడు. రెండు తెరిచి రవికి ఇచ్చి, ఒకటి తన చేతిలో పెట్టుకున్నాడు. వాని వైపు చూసి, “నీకు కావాలా?” అని అడిగాడు.
వాని తల అడ్డంగా ఊపింది. “నేను తాగను.”
రవి బీర్ తీసుకుని ఒక సిప్ తాగాడు. రాజేష్ కూడా తాగాడు. మధ్యలో వాని నగ్నంగా పడుకుని, షీట్ని కొంచెం లాగుకుని సన్లు కప్పుకుంది. ఇప్పుడు ముగ్గురి మధ్య ఒక విచిత్రమైన నిశ్శబ్దం ఏర్పడింది. కామం తగ్గిన తర్వాత మిగిలిన అసౌకర్యం అందరి ముఖాల్లో కనిపిస్తోంది.
రవి మొదట మాట్లాడాడు. “ఇది… ఇలా జరుగుతుందని నేను అనుకోలేదు.” అతని గొంతు సాధారణంగా లేదు.
రాజేష్ బీర్ బాటిల్ చుట్టూ వేళ్లు తిప్పుతూ, “నేను కూడా…” అని మాత్రమే అన్నాడు. అతను వాని వైపు చూశాడు కానీ ఎక్కువసేపు చూడలేక కళ్లు తగ్గించుకున్నాడు.
వాని ఊర్ధ్వదృష్టితో సీలింగ్ చూస్తూ పడుకుని ఉంది. కొంత సేపు మౌనంగా ఉండి, ఆపై మెల్లగా అంది, “నేను ఇప్పుడు వెళ్లాలి.”
రవి తల తిప్పి చూశాడు. “ఇప్పుడే?”
“అవును.” వాని లేచి కూర్చుంది. షీట్ జారి ఆమె సన్లు మళ్లీ కనిపించాయి, కానీ ఆమె పట్టించుకోలేదు. “రేపు రాగలను. ఎల్లుండి కూడా రాగలను. ఆ తర్వాత… ఆ తర్వాత వీలు ఉండదు.”
రాజేష్ బీర్ బాటిల్ కింద పెట్టి, “ఎందుకు?” అని అడిగాడు.
వాని ఇద్దరినీ చూసింది. కళ్లలో కామం లేదు ఇప్పుడు. కొంచెం నిర్ణయం, కొంచెం బాధ కనిపించాయి.
“నా పెళ్లి ఖాయం అయిపోయింది. నేను మంచి భార్యగా ఉండాలనుకుంటున్నాను. లాయల్గా. ఇప్పుడు జరిగింది జరిగింది. రేపు, ఎల్లుండి… ఈ రెండు రోజులు మీతో గడుపుతాను. ఆ తర్వాత ఇక దూరం. ఫోన్ కాల్స్ కూడా ఉండవు. ఇది చివరి రెండు రోజులు.”
రవి నోరు తెరిచి ఏమీ అనలేకపోయాడు. అతను బీర్ తాగి, బాటిల్ కింద పెట్టాడు. రాజేష్ కూడా మౌనంగా ఉన్నాడు. ముగ్గురి మధ్య అసౌకర్యం మరింత పెరిగింది.
వాని లేచి తన బట్టలు ఏరుకోసాగింది. సల్వార్, కమీజ్, ప్యాంటీ… ఒక్కొక్కటిగా తొడుక్కుంది. రవి, రాజేష్ ఇద్దరూ ఆమెను చూస్తూ ఉన్నారు. ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.
వాని డ్రస్సింగ్ పూర్తి చేసుకుని, తలుపు వైపు చూసింది. “రేపు సాయంత్రం వస్తాను. అప్పటికి సిద్ధంగా ఉండండి.” అంది. ఆపై రవి వైపు చూసి, “నువ్వు కోరుకున్నట్టు జరిగింది. ఇప్పుడు నేను కోరుకున్నట్టు జరగనీ.” అంది.
రవి తల ఊపాడు. మాట్లాడలేకపోయాడు.
వాని తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్లిపోయింది. డోర్ మూసుకుపోయిన తర్వాత కూడా రవి, రాజేష్ ఇద్దరూ కొంత సేపు మౌనంగా కూర్చుని ఉన్నారు. బీర్ బాటిళ్లు చేతిలో ఉన్నా, ఎవరూ తాగడం లేదు.
రాజేష్ మొదట లేచాడు. అతను నగ్నంగానే వంటగది వైపు వెళ్లి, ఫ్రిజ్ నుంచి మూడు బీర్ బాటిళ్లు తీసుకువచ్చాడు. రెండు తెరిచి రవికి ఇచ్చి, ఒకటి తన చేతిలో పెట్టుకున్నాడు. వాని వైపు చూసి, “నీకు కావాలా?” అని అడిగాడు.
వాని తల అడ్డంగా ఊపింది. “నేను తాగను.”
రవి బీర్ తీసుకుని ఒక సిప్ తాగాడు. రాజేష్ కూడా తాగాడు. మధ్యలో వాని నగ్నంగా పడుకుని, షీట్ని కొంచెం లాగుకుని సన్లు కప్పుకుంది. ఇప్పుడు ముగ్గురి మధ్య ఒక విచిత్రమైన నిశ్శబ్దం ఏర్పడింది. కామం తగ్గిన తర్వాత మిగిలిన అసౌకర్యం అందరి ముఖాల్లో కనిపిస్తోంది.
రవి మొదట మాట్లాడాడు. “ఇది… ఇలా జరుగుతుందని నేను అనుకోలేదు.” అతని గొంతు సాధారణంగా లేదు.
రాజేష్ బీర్ బాటిల్ చుట్టూ వేళ్లు తిప్పుతూ, “నేను కూడా…” అని మాత్రమే అన్నాడు. అతను వాని వైపు చూశాడు కానీ ఎక్కువసేపు చూడలేక కళ్లు తగ్గించుకున్నాడు.
వాని ఊర్ధ్వదృష్టితో సీలింగ్ చూస్తూ పడుకుని ఉంది. కొంత సేపు మౌనంగా ఉండి, ఆపై మెల్లగా అంది, “నేను ఇప్పుడు వెళ్లాలి.”
రవి తల తిప్పి చూశాడు. “ఇప్పుడే?”
“అవును.” వాని లేచి కూర్చుంది. షీట్ జారి ఆమె సన్లు మళ్లీ కనిపించాయి, కానీ ఆమె పట్టించుకోలేదు. “రేపు రాగలను. ఎల్లుండి కూడా రాగలను. ఆ తర్వాత… ఆ తర్వాత వీలు ఉండదు.”
రాజేష్ బీర్ బాటిల్ కింద పెట్టి, “ఎందుకు?” అని అడిగాడు.
వాని ఇద్దరినీ చూసింది. కళ్లలో కామం లేదు ఇప్పుడు. కొంచెం నిర్ణయం, కొంచెం బాధ కనిపించాయి.
“నా పెళ్లి ఖాయం అయిపోయింది. నేను మంచి భార్యగా ఉండాలనుకుంటున్నాను. లాయల్గా. ఇప్పుడు జరిగింది జరిగింది. రేపు, ఎల్లుండి… ఈ రెండు రోజులు మీతో గడుపుతాను. ఆ తర్వాత ఇక దూరం. ఫోన్ కాల్స్ కూడా ఉండవు. ఇది చివరి రెండు రోజులు.”
రవి నోరు తెరిచి ఏమీ అనలేకపోయాడు. అతను బీర్ తాగి, బాటిల్ కింద పెట్టాడు. రాజేష్ కూడా మౌనంగా ఉన్నాడు. ముగ్గురి మధ్య అసౌకర్యం మరింత పెరిగింది.
వాని లేచి తన బట్టలు ఏరుకోసాగింది. సల్వార్, కమీజ్, ప్యాంటీ… ఒక్కొక్కటిగా తొడుక్కుంది. రవి, రాజేష్ ఇద్దరూ ఆమెను చూస్తూ ఉన్నారు. ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.
వాని డ్రస్సింగ్ పూర్తి చేసుకుని, తలుపు వైపు చూసింది. “రేపు సాయంత్రం వస్తాను. అప్పటికి సిద్ధంగా ఉండండి.” అంది. ఆపై రవి వైపు చూసి, “నువ్వు కోరుకున్నట్టు జరిగింది. ఇప్పుడు నేను కోరుకున్నట్టు జరగనీ.” అంది.
రవి తల ఊపాడు. మాట్లాడలేకపోయాడు.
వాని తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్లిపోయింది. డోర్ మూసుకుపోయిన తర్వాత కూడా రవి, రాజేష్ ఇద్దరూ కొంత సేపు మౌనంగా కూర్చుని ఉన్నారు. బీర్ బాటిళ్లు చేతిలో ఉన్నా, ఎవరూ తాగడం లేదు.
Feel free to critique
Leave a like, rate and comment it gives writter the kick same as you get by reading the story.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)