[pranay]

అక్క కొడుకు

 

 

“అబ్బా! ఇక్కడ కష్టమే, ఉండేది నేను ఒక్కదాన్నే, వాడిని ఎలా చూసుకోనూ?” అంటున్నా వినకుండా ఫోన్ లో ఒకటే తినేస్తుంది మా అక్క. 

 

 

నా పేరు పరిమళ. వయసు ముప్పై తొమ్మిది. ఇంకా పెళ్ళి కాలేదు. ఆశ్చర్యపోవద్దు. నాకు పెళ్ళి మీద పెద్ద ఇంట్రెస్ట్ ఏం లేదు. P.hd చేసాను. ఇప్పుడు ఒక యూనివర్సిటీలో ప్రొఫెసర్ గా చేస్తున్నాను. నిజానికి ఆ చదువుతోనే నా వయసంతా అయిపోయింది. నాకు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ కూడా ఎవరూ లేరు. అప్పుడప్పుడు సరదాగా దెంగించుకొని దూల తీర్చుకోవడం తప్ప, కమిట్మెంట్స్ ఏమీ లేవు. ప్రస్తుతం లోన్ తీసుకొని ఒక అపార్ట్మెంట్ కొన్నాను.

 

 

ఇంతకీ మా అక్క గొడవేంటంటే, తన కొడుకు నానీగాడు డిగ్రీ పూర్తి చేసాడు, ఉద్యోగం వెతుక్కోడానికి ఇక్కడకి వస్తాడంట. ఇంతకాలం వంటరిగా బతకడం అలవాటు అయిపోయి, ఇప్పుడు వాడు వస్తే భరించగలనా అని నా సందేహం. దానికి కారణం ఉంది. మగాడు ఎవడూ తోడు లేకపోవడం వలన, రాత్రుళ్ళు డిల్డోతో పని కానిస్తాను. తలుపులు వేసుకొని చేసుకుంటే ప్రోబ్లం లేదు కదా అంటారా! దాన్ని పెట్టుకున్నప్పుడు తమకంతో గట్టిగా మూలగడం అలవాటు నాకు. ఆ మూలుగులు వాడు వింటే? అమ్మో.. అందుకే వద్దూ అంటున్నాను. కానీ అక్క వినకుండా మొండిగా పంపిస్తా అంటుంది. అదీ గొడవ. ఫైనల్ గా నేను ఒప్పుకోక తప్పింది కాదు. అక్కడనుండి వాడు ఆ సాయంత్రం ట్రైన్ లోనే వస్తున్నాడు. వెదవని చూసి పదేళ్ళవుతుంది. ఎలా ఉంటాడో మరి. 

 

 

పొద్దున్నే మంచి నిద్రలో ఉండగా కాల్ వచ్చింది. ఫోన్ ఎత్తి మగతగా “హలో” అన్నాను. అటువైపు నానీగాడు. 

“పిన్నీ! ఇప్పుడే ట్రైన్ దిగా.”

“అబ్బా.. దిగితే నన్నేం చేయమంటావ్?” అన్నాను ఇంకా మత్తులోనే ఉండడంతో.

“ఇంటికి ఎలా రావాలి పిన్నీ?” అడిగాడు అమాయకంగా. అప్పటికి మత్తు వదలడంతో “అరెరే! సారీరా..” అని నొచ్చుకుంటూ, వాడికి ఎలా రావాలో చెప్పి, లేచి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి వెళ్ళాను. స్నానం చేసి, చీర కట్టుకొనే సరికి వాడు వచ్చాడు. వాడిని చూడగానే ఆశ్చర్యపోయాను.

 

 

నా కళ్ళముందు ఇంకా పది, పన్నెండేళ్ళ క్రితం చూసిన అమాయకంగా ఉండే రూపమే కదలాడుతుంటే, ఇప్పుడు వీడేమో ఆరడుగుల ఎత్తు ఉన్నాడు. అంతేకాదు, బాగా జిమ్ చేసాడు అనుకుంటా, మెలి తిరిగిన కండలతో పోతపోసిన విగ్రహంలా ఉన్నాడు. నేను అలా షాకింగ్ గా అసలు వీడు నా అక్క కొడుకేనా అని చూస్తూ ఉంటే, వాడు “పిన్నీ..” అంటూ గట్టిగా వాటేసుకున్నాడు. అసలే పిట్టలాంటి మనిషిని, వాడు అలా వాటేసుకొగానే మొత్తం ఒళ్ళంతా నలిగిపోతూ ఉండగా, “ఒరేయ్ వదలరా వెదవా, నొప్పి వస్తుంది.” అన్నాను. వాడు వదిలేసి, “సారీ పిన్నీ..” అన్నాడు అమాయకంగా. వాడు అలా అమాయకంగా అంటుంటే నవ్వొచ్చి, “చాల్లే పెద్ద సారీ చెప్పొచ్చావ్.” అంటూ వాడి భుజం మీద చిన్నగా గుద్దాను. రాయిలాగ ఉందేమో, నా చేతికే నొప్పి రావడంతో,”అబ్బా..” అని, చిరుకోపంతో “బండ వెదవలా తయారయ్యావ్.” అన్నాను. “అప్పుడప్పుడు కొంచెం పొలం పనులు చేస్తా కదా పిన్నీ.” అన్నాడు వాడు నవ్వుతూ. నేను కూడా నవ్వుతూ, వాడి కండలను నొక్కుతూ “కొంచమా, గట్టిగానే చేసినట్టున్నావ్. గుడ్..” అని, “సరే. నీ గది చూపిస్తా, త్వరగా స్నానం చేసిరా. టిఫిన్ తిందాం.” అంటూ వాడికి కేటాయించిన గదిలోకి నడిచా.

 

 

వాడు నన్ను ఫాలో అవుతూ వచ్చాడు. వాడికి రూం చూపిస్తూ, “నీట్ గా ఉంచాలి, సరేనా. అదే బాత్రూం. పోయి ఫ్రెష్ అవ్వు.” అని బయటకి వెళ్తూ, “కాఫీ ఏమైనా తాగుతావా?” అని అడిగా. “అలాగే పిన్నీ.” అన్నాడు వాడు సూట్ కేస్ బెడ్ మీద పెడుతూ.

 

 

నేను కాఫీ కలిపి, కప్ పట్టుకొని వాడి గదిలోకి అడుగు పెట్టాను. వాడు అప్పటికే పేంటూ, షర్టూ తీసేసి అండర్ వేర్ తో సూట్ కేస్ లో ఏదో వెతుకుతూ కనిపించాడు. వాడిని అలా చూడగానే, “ఏయ్ ఛీ.. ఏంటిరా ఇదీ?” అన్నాను. వాడు అమాయకంగా నా వైపుకు తిరిగి, “ఏం అయింది పిన్నీ?” అన్నాడు. నేను వాడిని నిలువెల్లా చూస్తూ, “ఏం అయిందా! ఏంటీ ఈ అవతారం సిగ్గు లేకుండా?” అన్నాను కొంచెం చిరాకు గానే. వాడు తనను తాను చూసుకొని, “అండర్ వేర్ ఉందిగా పిన్నీ..” అన్నాడు.

“మ్.. అదొక్కటే మిగిలింది. అది మాత్రం ఎందుకూ?”

“అబ్బా.. తీసేస్తాలే పిన్నీ..”

“ఒరేయ్ ఒరేయ్.. నిజంగానే తీసేస్తావా ఏంటీ! బండ వెదవా. ఇదిగో, కాఫీ తాగి స్నానానికి తగలడు.” అని టేబుల్ పై కప్ పెట్టేసి, విసురుగా వెళ్ళబోతూ మళ్ళీ వాడి వైపు చూసా. వాడు నన్ను పట్టించుకోకుండా సూట్ కేస్ నుండి టవల్ తీసుకుంటూ ఉన్నాడు. వద్దన్నా నా చూపులు వాడి తొడల మధ్యకు పోయాయి. అక్కడ బాగా బలంగా ఉబ్బినట్టు తెలుస్తూ ఉంది. దాన్ని చూడగానే “ఉఫ్.. బాబోయ్, నేను అనుకున్న చిన్న పిల్లాడు కాదు వీడు.” అనుకుంటూ వెళ్ళిపోయాను.

 

 

ఇప్పటి వరకూ వంటరిగానే బతికేసాను. ఇప్పుడు వీడు రావడం ఒకపక్క చిరాకుగా, మరో పక్క ఆనందంగా ఉంది. అలా కొట్టుమిట్టులాడుతూ, టిఫెన్ తయారు చేస్తూ ఉండగా, బాత్రూం లోంచి వాడు “కెవ్వ్..” అని అరవడం వినిపించి, కంగారుగా వాడి గదిలోకి పరుగెత్తి, బాత్రూం తలుపును నెట్టాను. లోపల వాడు వణుకుతూ కనిపించాడు. “ఏం అయిందిరా?” అడిగాను కంగారుగా. వాడు అలా భయంతో వణుకుతూనే గోడ వైపు చూపించాడు. అక్కడ ఒక బల్లి కనిపించింది. “ఆఁ.. బల్లి.. ఇప్పుడేం అయింది?” అడిగాను చిరాకుగా. వాడు అలాగే వణుకుతూ “నాకు బల్లి అంటే భయం.” అన్నాడు. నాకు చిరాకుతో పాటూ నవ్వు కూడా వచ్చింది.

“వెదవా! బల్లిని చూస్తే ఆడపిల్లలు భయపడతారు. పెద్ద మగాడివి, నీకు భయం ఏంటీ?”

“ఏమో పిన్నీ.. నాకు చిన్నప్పటినుండీ అదంటే భయం.” అన్నాడు నా వెనకే దాక్కుంటూ.

“ఓరి వెదవా..” అంటూ, “హుష్ష్.. హుష్ష్..” అని తరిమేసరికి అది వెంటిలేటర్ నుండి బయటకి వెళ్ళిపోయింది. 

“మ్.. వెళ్ళిపోయిందిగా, ఇక స్నానం చెయ్.” అన్నాను బయటకి వెళ్ళబోతూ.

వాడు నన్ను మరింత అతుక్కుపోయి, చేతులతో చుట్టేస్తూ “మళ్ళీ రాదుగా..” అన్నాడు.

“రాదులేరా, ఇక నన్ను వదిలి స్నానం చెయ్.” అంటూ ఉండగా, అప్పుడు నాకు అర్ధం అయింది. వాడు పూర్తి నగ్నంగా ఉన్నాడని, వాడి అంగం నా పిర్రల మధ్య గుచ్చుకుంటూ ఉందని, వాడి చేతులు నా నడుమును గట్టిగా చుట్టేసాయని. అప్పటివరకూ ఏ మగాడూ నన్ను అలా పట్టుకున్నది లేదు. అలాంటిది వీడు బట్టలు లేకుండా, ఇలా.. బాబోయ్..

అంతలోనే వాడు ఇంకాస్త అతుక్కుపోతూ, “ఆ వెంటిలేటర్ మూసేయ్ పిన్నీ. మళ్ళీ అది వస్తుందేమో.” అన్నాడు, నన్ను వదలకుండా. నేను తల వెనక్కి తిప్పి వాడి మొహంలోకి చూసాను. పాపం నిజంగానే భయపడుతున్నాడు. ఆ భయం చూసి, “వెదవకి ఇంకా పసితనం పోలేదు.” అని నవ్వుకుంటూ, “సరే, నన్ను వదిలితే, ఆ వెంటిలేటర్ క్లోజ్ చేస్తా.” అన్నాను.

నేను అలా అనగానే వాడు నన్ను వదిలేసాడు. వెంటిలేటర్ చూస్తే ఎత్తులో ఉంది. 

“ఒరేయ్.. అది ఎత్తులో ఉంది. నాకు అందదు. నువ్వే క్లోజ్ చెయ్.”

“అమ్మో.. నేను చేయను.”

“మరెలా? ఉండు, స్టూల్ తీసుకొస్తా..”

“అది మళ్ళీ వస్తే?”

“వస్తే రానివ్వు. అదేమయినా త్రాచు పామా?” అంటూ ఉంటే, వాడు మళ్ళీ నన్ను చేతులతో చుట్టేసాడు, ఈసారి ముందు నుంచి. ఇప్పుడు వాడి అంగం నా బొడ్డు దగ్గర తడుముతూ ఉంది. “ఉఫ్ఫ్..” అనుకుంటూ కళ్ళు దించి చూసాను. ఈ స్థితిలో కూడా కాస్త గట్టిగానే ఉంది వాడిది. దాన్ని చూసి “దేవుడా..” అనుకుంటూ, “సరే, ఏం చేయమంటావో చెప్పు.” అన్నాను విసుగ్గా.

“నిన్ను పైకి ఎత్తుతా, దాన్ని మూసేయ్.”

“నన్ను ఎత్తగలవా?”

“ఓ.. నేనూ చాలా స్ట్రాంగ్ పిన్నీ.”

“ఆఁ.. స్ట్రాంగే.. తెలుస్తూనే ఉంది. సరేలే, పైకి ఎత్తు.”

అనడం ఆలస్యం, వాడు నా పిర్రల కింద చేతులు వేసి అమాంతం పైకి ఎత్తి వెంటిలేటర్ దగ్గరకి తీసుకుపోయాడు. నేను దాన్ని మూసేసి, “ఇక వదులు.” అనగానే, పదిలంగా కిందకు దింపి, “థేంక్స్ పిన్నీ..” అన్నాడు. “ఏడిచావులే వెదవా. ఇప్పటికయినా స్నానం చెయ్.” అంటూ, బయటకి వెళ్ళిపోతూ మరోసారి వాడి అంగాన్ని చూసాను. ఏనుగు తొండంలా పొడవుగా, లావుగా ఉంది అది. టెన్షన్ పోవడం వల్లనేమో కాస్త లేచి ఉంది అది. పూర్తిగా లేస్తే ఎనిమిది అంగుళాల పైనే ఉండేట్టు ఉంది. “బాబోయ్.. మరీ అంత ఉందేంటీ!” అనుకుంటూ గబగబా బయటకి వచ్చేసాను. నా వెనకే వాడు తలుపు వేసుకున్న శబ్ధం వినిపించింది. “వెదవ, చూపించాల్సినదంతా చూపించేసి, ఇప్పుడు తలుపు వేసుకుంటున్నాడు సిగ్గు లేకుండా.” అని తిట్టుకుంటూ కిచెన్ లోకి వచ్చేసాను.

 

 

టిఫెన్ రెడీ అయ్యేసరికి వాడు ఫ్రెష్ అయ్యి బయటకి వచ్చాడు. నేను ఓరగా వాడి వైపు చూసాను. చిన్న బాక్సర్, స్లీవ్ లెస్ టీషర్ట్ వేసుకున్నాడు. నేరుగా కిచెన్ లోకి వచ్చి, “పిన్నీ.. టిఫెన్ రెడీనా?” అని అడిగాడు. నేను వాడి మొహం లోకి చూసాను. అసలు ఇంతకు ముందే నా ముందు నగ్నంగా నిలబడ్డాడూ అన్న ఫీలింగే కనిపించడం లేదు వాడి మొహంలో. అది గమనించి, “ఏరా, బాత్రూంలో బట్టలు లేకుండా నా ముందు గంతులేసావ్, సిగ్గు వేయడం లేదా?” అని అడిగా ఉండబట్టలేక. “నీ దగ్గర నాకు సిగ్గు ఎందుకు పిన్నీ. ఆకలేస్తుంది, టిఫెన్ పెట్టూ..” అన్నాడు నా చెయ్యి పట్టుకొని లాగుతూ. “ఓరి వెదవా..” అనుకొని, “పోయి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చో, తెస్తా.” అన్నాను విసుక్కుంటూ. వాడు బుద్దిగా డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకి కదిలాడు. వాడు వెళ్తూ ఉంటే చూసాను. వాడి తొడలు చాలా బలంగా ఉన్నాయ్, వస్తాదులా. “వీడిని ఇలా ఎవరయినా అమ్మాయి చూస్తే అంతే, దెబ్బకి ఫ్లాట్ అయిపోతుంది. అమ్మో, వీడిని కాస్త జాగ్రత్తగా కాపాడుకోవాలి, అసలే యూనివర్సిటీ అమ్మాయిలు చాలా ఫాస్ట్.” అనుకుంటూ, టిఫెన్ తీసుకెళ్ళి వాడి ముందు పెడుతూ, “అంత చిన్న షార్ట్ ఏంట్రా! కాస్త పెద్దది వేసుకోవచ్చుగా.” అని అడిగాను.

“ఇంట్లోనే కదా పిన్నీ..” అన్నాడు వాడు టిఫెన్ మీద దండయాత్ర చేస్తూ.

“మీ ఇంట్లో కూడా ఇదే డ్రెస్ వేసుకుంటావా?” అడిగాను ఆరాగా.

“హహ.. అక్కడయితే పైన ఈ టీషర్ట్ కూడా వేసుకోను తెలుసా..” అన్నాడు ఏదో ఘనకార్యం చేసినట్టు.

“సంతోషం..” అన్నాను నిట్టూరుస్తూ.

“ఇక్కడ మా ఊరిలో కంటే ఎక్కువ వేడిగా ఉంది పిన్ని. ఈ షర్ట్ తీసేయనా?” అడిగాడు. మళ్ళీ అదే పల్లెటూరి అమాయకత్వం. నేను “ఉఫ్ఫ్..” అని నిట్టూర్చి, “ఏదో ఒకటి తగలడు. కానీ బయటకి వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రం అన్నీ వేసుకొని వెళ్ళు.” అన్నాను. వాడు ఆనందంగా “థేంక్యూ పిన్నీ..” అంటూ మెరుపు వేగంతో తన షర్ట్ ను తీసేసాడు. వాడు అలా తీసేయగానే, ఎంత వద్దనుకున్నా నా చూపులు వాడి ఛాతీపైకే వెళ్ళిపోతున్నాయ్. మగతనానికి బ్రాండ్ అంబాసిడర్ లా ఉన్నాడు వెదవ, ఎవత్తి తగులుకుంటుందో గానీ.. చూస్తుంటే నా దిష్టే తగిలేట్టు ఉంది అనుకొని, నవ్వుకుంటూ నా గదిలోకి వెళ్ళిపోయాను, యూనివర్సిటీకి వెళ్ళడానికి రెడీ అవ్వడానికి.

 

 

అరగంటలో రెడీ అయ్యి, బయటకు వచ్చేసరికి, వాడు సోఫాలో కూర్చొని, ఎదురుగా ఉన్న టీపాయ్ మీద కాళ్ళు ఆరజాపుకొని, టీవీ చూస్తూ కనిపించాడు. అనుమానంగా వాడి మొల వైపు దొంగచాటుగా చూసాను. వెదవ లోపల అండర్ వేర్ వేసుకోనట్టుంది, వాడి ఆయుధం బాక్సర్ లో ఒక పక్కకి సర్దుకొని, బాగా బలిసిన పాములా కనిపిస్తూ ఉంది. దాన్ని చూడగానే, “ఇస్స్.. దేవుడా, ఇంత వయసు వచ్చినా వీడికి వివరం తేలీదా లేక అలా నిర్లక్ష్యంగా ఉండడం అలవాటా?” అనుకుంటూ, చిన్నగా గొంతు సవరించుకున్నా. వాడు అలాగే కూర్చొని తల వెనక్కి తిప్పి, “పిన్నీ.. మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తావ్?” అని అడిగాడు. 

“లంచ్ టైంకి వచ్చేస్తా.” అని చెప్పి, వాడి సంగతి తెలుసుకోడానికి “ఈ లోగా నువ్వేం చేస్తావ్?” అని అడిగాను. 

“పడుకుంటాను పిన్నీ, రాత్రి ట్రైన్ లో నిద్ర పట్టలేదు.”

“మంచిది.” అంటూ మళ్ళీ వాడి తొడల మధ్య చూసి, “ఒక వేళ బయటకి వెళ్తే, లోపల అది వేసుకొని వెళ్ళు.” అన్నాను.

“ఏది పిన్నీ?”

“అదే.. అండర్ వేర్..” పళ్ళ బిగువున చెప్పాను. వాడు ఒకసారి తన బాక్సర్ వైపు చూసి, నవ్వేస్తూ “అది వేసుకుంటే నలిగిపోయినట్టు ఉంటుంది పిన్నీ.” అన్నాడు. “అయినాసరే, అది వేసుకుంటేనే బయటకి వెళ్ళు.” అన్నాను చిరాకుగా. వాడు నా చిరాకు చూసి నవ్వేసి “సరే పిన్నీ..” అన్నాడు.

“హమ్మయ్య..” అనుకొని, చిన్నగా నిట్టూర్చి, వాడికి జాగ్రత్తలు చెప్పి బయట పడ్డాను.

 

 

బయటకు రాగానే నేను చేసిన మొదటి పని మా అక్కకు కాల్ చేయడం.

“వీడేంటక్కా.. ఇంత అమాయకంగా ఉన్నాడూ?”

అక్క చిన్నగా నిట్టూర్చి, “ఈ పల్లెటూరిలో వాడికేం తెలుస్తుంది చెప్పూ. నువ్వే ఎలాగయినా వాడిని ఒక దారిలో పెట్టు.” అంది.

“ఏం తెలియక పోవడం ఏంటీ? బాగా జిమ్ చేసి, బాడీ పెంచాడు కదా. ఆ మాత్రం లోకం తెలీదా?”

“ఆఁ.. జిమ్మూ లేదూ, గిమ్మూ లేదూ. వాడి నాన్న పొలం పనులు చేయించేవాడు. అందుకే అలా తయారయ్యాడు.”

“పొలం పనులు అంటే పాముల్ని కూడా చూసే ఉంటాడు. మరి బల్లికే భయ పడుతున్నాడెందుకూ?”

“పాములు వస్తే ఒక్క చేత్తో వాటి పని పడతాడు. కాని, బల్లి అంటేనే ఎందుకో భయం వాడికి. కొంపతీసి మీ ఇంట్లో బల్లులు లేవు కదా..”

“ఆఁ.. లేవులే..”

“కొంచెం జాగ్రత్తగా చూసుకోవే, నీకు పుణ్యం ఉంటుందీ. అన్నట్టు మరో విషయం. వాడికి ఆడా మగా విచక్షణ కొంచెం తక్కువ. ఇంట్లో ఆడాళ్ళున్నా అలా డ్రాయర్ తో తిరిగేస్తూ ఉంటాడు. కొంచెం ఆ అలవాటు మాన్పించు.”

అక్క అలా అంటుంటే మనసులోనే చిన్నగా నిట్టూర్చాను. “డ్రాయరేంటీ, అది కూడా లేకుండా దర్శనం ఇచ్చాడు.” అని మనసులో అనుకొని, “సరేలే, నేను చూసుకుంటా..” అన్నాను.

“ఇంకో విషయం.” అంది అక్క.

“ఏంటో చెప్పు.”

“రాత్రుళ్ళూ వంటరిగా ఉండడం అంటే భయం వాడికి.”

“అయితే ఏం చేయనూ? పక్కన పడుకోబెట్టుకోనా?” అన్నాను విసుగ్గా.

“అలా విసుక్కోకే. నువ్వు నీ గదిలో తలుపు తీసుకొని పడుకో, వాడు హాల్ లో పడుకుంటాడు.”

“ఉఫ్ఫ్.. సరేలే. మొత్తానికి వాడికి ఏమీ తెలీదూ అంటావ్, అంతేగా.” 

“ఏమీ తెలియక పోవడం ఏంటీ? తెలివైనోడే, కాకపోతే మనం అనుకున్న వాళ్ళ దగ్గర చాలా ఫ్రీగా ఉంటాడు, అంతే.”

“అవునులే, ఆ మాత్రం తెలివి లేకపోతే డిగ్రీ ఎలా పాసవుతాడూ, అక్కడ నుండి ఇక్కడకి వంటరిగా ఎలా వస్తాడు?”

“మ్.. అదే..కొంచెం పద్దతులు నేర్పు, అంతే.”

“సరే, అర్ధమయిందిలే.. ఉంటా..”

అని కాల్ కట్ చేసాను. ఇప్పుడు నాకు అర్ధమయింది. వాడు మరీ స్వాతిముత్యంలా కాదు, కొంచెం అమాయకత్వం ఉంది, అంతే. కొంచెం బేబీ సిట్టింగ్ చేసి, కొంచెం లౌక్యం నేర్పాలి. “ఇంతకాలం ఏ గొడవా లేకుండా హాయిగా బతికేసాను. ఇక ఆ గోల్డెన్ డేస్ కొంతకాలం పోయినట్టే.” అనుకుంటూ యూనివర్సీటీకి వెళ్ళిపోయాను.

 

 

అక్కడ రెండే క్లాసులు ఉంటాయి. అవి అయిపోయాక, ఇంటికి వచ్చేసాను. తలుపు వేసి ఉంది. కాలింగ్ బెల్ కొట్టిన కొద్దిసేపటికి నిద్ర మత్తులోనే తలుపు తీసాడు. “నిద్ర పోతున్నావా!” అంటూ లోపలకి వచ్చిన తరవాత చూసాను వాడి అవతారాన్ని. అదే బాక్సర్ లో ఉన్నాడు. కాని అది మాత్రం బాగా లేచి, బాక్సర్ ను చించేసేటట్టు ఉంది. నేను అనుకున్నది నిజమే. దాదాపు ఎనిమిది అంగుళాలు ఉంది అది. నేను కాబట్టి సరిపోయింది, అదే వేరే ఎవరన్నా వస్తే? “బాబోయ్.. ఇక వీడిని అండర్ వేర్ లేకుండా తిరగొద్దూ అని చెప్పాలి.” అనుకుంటూ ఉండగానే, వాడు తన గదిలోకి దూరిపోయి మళ్ళీ మంచం ఎక్కేసాడు. “హుష్ష్..” అని నిట్టూర్చి, మెయిన్ డోర్ బోల్ట్ పెట్టి నా గదికి చేరుకున్నాను. ఇక ఆ రోజు ఏ పనీ లేదు. డ్రెస్ ఛేంజ్ చేసుకోవాలి. ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు సాధారణంగా లూజ్ గా ఉన్న కాటన్ ఫ్రాక్ వేసుకోవడం అలవాటు. మోకాళ్ళ పైవరకూ వస్తుంది అది. అవీ, ఇంకా చీరలు మాత్రమే ఉన్నాయి నాకు. చీరలు కట్టడం అంటే చిరాకు. యూనివర్సిటీకి వెళ్ళేటప్పుడు, తప్పదు కాబట్టి కడతాను, అంతే. ఇప్పుడు ఇంట్లో వీడు ఉండగా, ఆ ఫ్రాక్ వేసుకోవడం ఎంతవరకూ కరెక్టూ అని ఆలోచించా. తరవాత అనిపించింది, వాడు అలాంటివి పట్టించుకొనే రకం కాదని. ఇక ఎక్కువ ఆలోచించకుండా, ఆ ఫ్రాక్ నే వేసుకొని, మంచం మీద వాలాను. అసలే పొద్దున్న వాడు కాల్ చేసి డిస్టర్బ్ చేసాడేమో, అలా వాలిన వెంటనే నిద్ర వచ్చేసింది. దాదాపు చీకటి పడే వేళకు మెలుకువ వచ్చింది. ఒకసారి బద్దకంగా ఒళ్ళు విరుచుకున్నాను. అప్పుడు గుర్తొచ్చింది, వాడు ఇంట్లోనే ఉన్నాడని. ఒకసారి నా అవతారం చూసుకున్నా. ఫ్రాక్ మొత్తం పైకి లేచిపోయి, తొడలు కనబడుతున్నాయ్. తొడలేం ఖర్మా, నా పేంటీ కూడా కనిపిస్తూ ఉంది. ఒకసారి తలుపు వైపు చూసాను, అది మూసే ఉంది. “హమ్మయ్య.. ఈ అవతారంలో వాడు నన్ను చూడలేదులే.” అనుకుంటూ, ఆ ఫ్రాక్ సర్దుకొని బయటకి వచ్చాను.