Adultery సంజయ్, సంగీత అమ్మ, కుటుంబ సాహసాలు EP-10.2

[actressdarkhub]

Episode -8

         సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ  కుటుంబ సాహసాలు


          సంక్రాంతి  సినిమా కి వెళ్దాం పదండి - part 1


మరుసటి రోజు కూడా జాతర ఎంతో ఘనంగా, కోలాహలంగా ముగిసింది. పండగ వాతావరణం, చుట్టాల సందడితో ఇల్లంతా కళకళలాడుతోంది. మరుసటి రోజు సంక్రాంతి కావడంతో, ఇద్దరు బడా హీరోల సినిమాలు ఒకేసారి రిలీజ్ అయ్యాయి. ఊర్లో సంక్రాంతి అంటే సినిమాల పండగ కూడా. అందుకే, "మనం ఈరోజు ఎలాగైనా సినిమాకి వెళ్లి వద్దాం" అని వరుణ్ ఉత్సాహంగా అన్నాడు. వెంటనే వాడు తన ఫ్రెండ్ రమేష్ కి కాల్ చేసి సినిమాకి వెళ్లడం గురించి మాట్లాడాడు. వాడు కూడా వస్తానని చెప్పడంతో, మేం ముగ్గురం కుర్రాళ్ళం కలిసి సినిమాకి వెళ్తున్నామని ఇంట్లో అందరికీ చెప్పాం.
అది విన్న దివ్య వెంటనే కలుగజేసుకుని, "అదేంటి, మీరు మాత్రమే వెళ్తున్నారా? నేను కూడా వస్తాను మీతో" అని పట్టుబట్టింది.
వెనక నుండి మా మాటలు వింటున్న అమ్మ నవ్వుకుంటూ ముందుకు వచ్చి, "ఏంటి, మేం మాత్రం సినిమా చూడకూడదా? ఇంట్లో ఉండి ఉండి బోర్ కొడుతోంది, నేనూ, మీ వదిన కూడా మీతో పాటే వస్తాం" అంది.
అమ్మ జరిగిందంతా మర్చిపోయి, ఎంతో మామూలుగా, సంతోషంగా మాట్లాడటం నా మనసుకు చాలా ఊరటనిచ్చింది. ఆమె ముఖంలో ఆ నవ్వు చూడగానే నాలోని భారం అంతా దిగిపోయినట్లు అనిపించింది.
అందరం కలిసి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాక, వెంటనే నేను రెండు సినిమాలకు ఫస్ట్ షో టికెట్లు ఆన్‌లైన్‌లో బుక్ చేశాను.
సాయంత్రం ఐదు గంటలకల్లా అందరూ అందంగా ముస్తాబై రెడీగా ఉన్నారు. మా కారులో వెళ్దామనేది ప్లాన్, కానీ నేను తాళం తీసుకోబోతుంటే అమ్మ వారించింది. "వద్దు సంజయ్, నీకు ఇంకా లైసెన్స్ లేదు, లైసెన్స్ లేకుండా ఇకపై బండి తీయొద్దు. పైగా పండగ కదా, థియేటర్ దగ్గర ట్రాఫిక్ చాలా రద్దీగా ఉంటుంది, నువ్వు మేనేజ్ చేయలేవు" అంది.కానీ నిజం మాత్రం నాకు రీడర్స్ కి బాగా తెలుసు .. అప్పుడే .
సుకన్య అత్తయ్య వెంటనే అందుకుని, "దానికేముందిలే సంగీత, మన రమేష్ ఉన్నాడు కదా వాడు నడుపుతాడు, వాడికి లైసెన్స్ కూడా ఉంది" అని చెప్పడంతో అమ్మ కూడా ఒప్పుకుంది.
అమ్మ, అత్తయ్య, దివ్య... ముగ్గురూ సాంప్రదాయమైన చుడీదార్ మరియు బిగుతైన లెగ్గిన్స్ వేసుకున్నారు. తలనిండా గుబాళించే మల్లెపూలు పెట్టుకుని దేవతల్లా తయారై బయటకు వచ్చారు. వాళ్ళను అలా ముస్తాబై ఒకేసారి చూడగానే నాలో ఒక తెలియని రొమాంటిక్ మూడ్ ఎక్కింది. ముగ్గురూ అందంలో ఒకరితో ఒకరు పోటీ పడుతున్నట్లు ఉన్నారు, నువ్వా నేనా అన్నట్లుగా!
బయలుదేరే సమయంలో హడావిడిలో అమ్మ చేతిలో ఉన్న చిన్న పర్స్ కింద పడిపోయింది. అమ్మ దాన్ని తీసుకోవడానికి నెమ్మదిగా కిందకు వంగింది. ఆమె అలా వంగగానే, ఆమె వేసుకున్న చుడీదార్ టాప్ కాస్త వెనక్కి జరిగి, ఆ బిగుతైన లెగ్గిన్స్ లో అమ్మ మెత్తటి గుద్దా  భాగం అద్భుతమైన ఆకారంలో చాలా స్పష్టంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది. ఆ దృశ్యం చూడగానే నా మనసు అదుపుతప్పింది. అప్పటికే నా మెదడులో ముద్రపడిపోయిన ఆ పచ్చి దృశ్యం... వాడు అమ్మను అలా వంగబెట్టి గుద్దా లో నాలుక పెట్టి పూకు బొక్క నుండి  ,గుద్దా బొక్క వరకు, నాకేడు . అప్పడు  వాడిచ్చిన ఆ సుఖం తట్టుకోలేక అమ్మ వానపాములా గిలగిలలాడిన ఆ ఉద్వేగభరితమైన క్షణం మెరుపులా నా కళ్ళ ముందు కదలాడింది. ఆ ఊహలకే నా అండర్ వేర్ లో నా మొడ్డా విలవిలలాడుతూ ఉద్రేకంతో పైకి లేచింది.
పర్స్ తీసుకుని వంగి లేచిన అమ్మ నన్ను గమనించి, "ఒరేయ్, ఏంట్రా అలా ఎక్కడికో చూస్తూ నిలబడిపోయావు? రమేష్ బండి తాళం అడుగుతున్నాడు చూడు, తీసి ఇవ్వు" అంది. నేను ఉలిక్కిపడి, తేరుకుని జేబులోంచి తాళం తీసి వాడి చేతికి ఇవ్వగా, వాడు బండి స్టార్ట్ చేశాడు.
నేను వెనక వెళ్లి కూర్చోబోతుంటే వరుణ్ నన్ను ఆపి, "నువ్వు ముందు వెళ్లి కూర్చోరా సంజయ్. వాడి పక్కన కూర్చుంటే వాడు వాగి వాగి చెవుల్లోంచి రక్తం వచ్చేదాకా వదలడు" అని చెప్పి, నన్ను ముందుకు నెట్టి వాడు వెనక్కి వెళ్ళాడు.
కారులో సీటింగ్ అమరిక... ముందు రమేష్ డ్రైవింగ్ చేస్తుంటే, వాడి పక్కన నేను కూర్చున్నాను. వెనక సీట్లో కుడి వైపు డోర్ దగ్గర దివ్య, మధ్యలో అత్తయ్య, ఎడమ వైపున డోర్ దగ్గర అమ్మ కూర్చున్నారు. వరుణ్ వెళ్ళగానే అమ్మ వాడికి కూర్చోవడానికి కొంచెం చోటు ఇచ్చింది. బండి స్టార్ట్ అయ్యి ముందుకు కదిలింది.
నేను ముందు కూర్చున్నప్పటికీ, నా కళ్ళన్నీ వెనక అద్దం మీదే ఉన్నాయి. ఆ అద్దంలోంచి వరుణ్ ని గమనిస్తున్నాను, ఎందుకంటే వాడు అమ్మ పక్కన కూర్చుని ఏదైనా ఆకతాయి పని చేస్తున్నాడా అని నాకో చిన్న అనుమానం. కానీ వాడేమో తన మొబైల్ చూసుకుంటూ బిజీగా ఉన్నాడు.
అంతలో దివ్య ఆసక్తిగా అడిగింది, "ఇంతకీ మనం ఇప్పుడు ఏ సినిమాకి వెళ్తున్నాం? వెంకటేష్ సినిమాకా, లేక బాలయ్య సినిమాకా?"
వెంటనే వరుణ్ జవాబిస్తూ, "ఫస్ట్ వెంకటేష్ సినిమా చూద్దాం, అది అయ్యాక సెకండ్ షో బాలయ్య సినిమా" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే అత్తయ్య ఉలిక్కిపడి, "ఒరేయ్! ఏంట్రా ఇలా బాంబ్ పేల్చావు? ఒకేసారి రెండు సినిమాలా, అంతసేపు మేం ఎలా కూర్చుంటాంరా?" అంది.
వరుణ్ నిర్లక్ష్యంగా, "మేమా మిమ్మల్ని రమ్మని పిలిచాం? మీరే కదా మా వెంట పడి వచ్చారు. ఇప్పుడు కష్టమంటే ఎలా?" అన్నాడు.
దివ్య కలుగజేసుకుని, "అమ్మా, నువ్వు సైలెంట్ గా ఉండు. పండగ రోజు ఈరోజే కదా మనం సరదాగా ఇలా బయటకు వచ్చాం. అలాగే ఓపిక చేసుకుని రెండు సినిమాలూ చూసేసి వెళ్దాం" అని నచ్చజెప్పింది.
సుకన్య అత్తయ్య కూడా సర్దుకుపోతూ, "మ్మ్ అది కూడా నిజమేలే. మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తామో ఏమో" అంది.
అలా మాట్లాడుకుంటూనే థియేటర్ దగ్గరకు చేరుకున్నాం. లోపల బండి పార్క్ చేయగానే, థియేటర్ ముందు హీరోల కటౌట్లు అన్నీ వరుసగా పెట్టి ఉన్నాయి. పండగ సందడి, ఫ్యాన్స్ అరుపులతో ఆ ప్రాంతమంతా హోరెత్తిపోతోంది. మేమంతా ఆ కటౌట్లు చూసుకుంటూ మెల్లగా ముందుకు నడుస్తున్నాం. అప్పుడు హఠాత్తుగా అమ్మ ఒక పెద్ద కటౌట్ ని చూసి అలానే కదలకుండా శిలలా నిలబడిపోయి చూస్తూ ఉండిపోయింది. అత్తయ్య, దివ్య ఇది గమనించకుండా ముందుకే వెళ్ళిపోయారు.
అమ్మ ఎందుకు అలా ఆగిపోయిందో అర్థం కాక నేను వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళాను. అమ్మ దేన్నైతే చూస్తోందో, ఆ కటౌట్ ని చూడగానే... ఒక్కసారిగా నా గుండె ఆగినంత పనైంది! నేను కూడా అమ్మలాగే శిలలా నిలబడిపోయాను.
అందులో ఆ ప్రముఖ హీరో కటౌట్ కింద, అభిమాన సంఘం సభ్యుల ఫోటోల బ్యానర్ ఒకటి పెద్దగా కట్టి ఉంది. అందులో చాలా స్పష్టంగా, పెద్దగా ఒక ఫోటో ఉంది... దాని కింద 'మండలి అధ్యక్షుడు కుమార్' అని రాసి ఉంది.
అవును... మీరు అనుకున్నది నూటికి నూరు శాతం నిజమే! నిన్న మొన్నటి వరకు అడవి మృగంలా అమ్మను ఇష్టం వచ్చినట్టు దెంగి , పిప్పి చేసిన అదే పోకిరీ గాడే వాడు!
వాడి ఫోటో చూడగానే నా చేతులు, కాళ్ళు భయంతో, ఆందోళనతో వణకడం మొదలయ్యాయి. నేను నెమ్మదిగా అమ్మ భుజం మీద చేయి వేసి, "అమ్మా..." అని పిలిచాను వణుకుతున్న గొంతుతో.
అమ్మ తేరుకుని, "మ్మ్" అని నా వైపు తిరగగానే, నేను మెల్లగా అన్నాను... "అమ్మా, వాడు కదూ... వాడు కదూ అమ్మ.."
నేను అలా అనగానే, అమ్మ నోటి నుండి వచ్చిన సమాధానం, ఆమె ఎక్స్ప్రెషన్ చూసి నేను షాక్ కి గురయ్యాను. నా ఆశ్చర్యానికి అవధులు లేవు!
అమ్మ సిగ్గుపడుతూ, వలపులు చిందిస్తూ... "ఛీ ఛీ..." అంది.
అమ్మ ముఖాన్ని చూడగానే నాకు మతిపోయింది. ఆ ముఖంలో ఎక్కడా కోపం గానీ, అసహ్యం గానీ లేదు. పైగా, ఫస్ట్ నైట్ కి వెళ్తున్న కొత్తగా పెళ్లైన పెళ్లికూతురులా ఎంతో అందంగా సిగ్గుపడుతోంది! ఆ సిగ్గులో వాడు తనకిచ్చిన ఆ మోటు సుఖం తాలూకు ఆనందం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అలా సిగ్గుపడుతూనే, అమ్మ తన రెండు కాళ్లు దగ్గరగా చేర్చి, తొడలు రెండు రాసుకుంటూ ఎంతో వయ్యారంగా, తానా అందమైన గుద్దను ఊపుకుంటూ  వేగంగా ముందుకు నడిచింది.
వెనక నుండి నేను ఆమె నడుస్తున్న తీరును, ఆమె భారీ పిరుదులు లయబద్ధంగా ఎగరడాన్ని చూస్తూ ఆ గుద్దను వెంబడించాను.
నెమ్మదిగా నడుస్తున్న వరుణ్ మరియు రమేష్ ల వెనక నేను అడుగుల చప్పుడు చేయకుండా వెళ్ళగా... వాళ్ళిద్దరూ సీక్రెట్ గా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
రమేష్ దీనంగా బతిమాలుతూ, "ప్లీజ్ మచ్చా ప్లీజ్ రా... థియేటర్ లో నేను ఆంటీ పక్కన కూర్చోవాలి. ఈ ఒక్క హెల్ప్ చెయ్ రా, నువ్వు ఏం చేస్తావో, ఎలా మ్యానేజ్ చేస్తావో ఏమో నాకైతే తెలీదు" అంటున్నాడు.
దానికి వరుణ్ నవ్వుతూ, "సరే సరే, చూద్దాంలే. కావాలంటే కన్న కొడుకు దగ్గరే నేరుగా వెళ్లి అడుగురా... మీ అమ్మను లైన్ లో పెట్టడానికి, పక్కన సీటు వేయమని!" అని ఎద్దేవా చేశాడు.
ఆ తర్వాత వరుణ్ నేరుగా వెళ్లి టికెట్లు కౌంటర్ లో చూపించి లోపలికి వచ్చాడు. వాడు తెచ్చిన టికెట్లు చూసి అంతా షాక్. వాడు రెండేసి, రెండేసి కూర్చునేలా టికెట్లు తీసుకుని వచ్చాడు, అది కూడా థియేటర్ లో మూడు వేర్వేరు ఏరియాల్లో!
"ఏంట్రా ఇది? అందరం ఒకే వరుసలో తీసుకోవచ్చు కదా, ఇప్పుడు ఎలా కూర్చోవడం?" అని అత్తయ్య వరుణ్ ని అడిగింది.
వాడు చాలా తెలివిగా కవర్ చేస్తూ, "అమ్మా నేను అడిగాను కౌంటర్ లో. కానీ పండగ రష్ కదా, అన్నీ బుక్ అయిపోయాయి, ఇలాగే మిగిలి ఉన్నాయని చెప్పారు" అన్నాడు.
అత్తయ్య కొంచెం ఆలోచించి, "అయితే ఒక పని చెయ్... నువ్వు, రమేష్ ఒకే దగ్గర కూర్చోండి. నేను, సంగీత ఒకే దగ్గర కూర్చుంటాం" అని ప్లాన్ చెప్పింది.
కానీ వరుణ్ తన ప్లాన్ వర్కవుట్ చేయడానికి వెంటనే అడ్డుపడి, "అది వద్దులే అమ్మా. నేను, సంగీత అత్తయ్య ఒకచోట కూర్చుంటాం. మీరు, రమేష్ కలిసి వెళ్ళండి. దివ్య, సంజయ్ ఒకచోట కూర్చోనీయండి. ఎందుకంటే ఈ రష్ లో ఆడవాళ్ళు ఒంటరిగా కూర్చుంటే బాగుండదు, ఎవరో ఒక మగాడు తోడు ఉండాలి" అని చాలా లాజికల్ గా చెప్పాడు.
వెంటనే దివ్య కూడా నా వైపు చూసి నవ్వుతూ, "అవును, నేను కూడా అదే అనుకున్నాను" అంది.
అమ్మ కూడా వరుణ్ చెప్పింది కరెక్టే అని సరేనంది.
దీంతో ప్లాన్ సక్సెస్ అవ్వడంతో, అత్తయ్య, రమేష్ వెంటనే ఆత్రంగా లోపలికి వెళ్ళారు. నేను, దివ్య మాకు కేటాయించిన సీట్ల వైపు వెళ్ళాం. అమ్మ, వరుణ్ ముందు సీట్ల వైపు వెళ్ళారు.
సినిమా మొదలైంది. స్క్రీన్ మీద హీరోని చూపించగానే థియేటర్ దద్దరిల్లిపోయింది. వరుణ్ కూడా తన సీట్లోంచి లేచి, చాలా మంది ఫ్యాన్స్ తో కలిసి స్క్రీన్ వైపు పరిగెత్తి వెళ్లి అరవడం మొదలుపెట్టాడు. హడావిడి ఎక్కువగా ఉండటంతో ఆ వైపు కొద్దిసేపు లైట్ ఆన్ చేశారు. అప్పుడు నాకు మరో అతిపెద్ద షాక్ తగిలింది! ఆ స్క్రీన్ ముందు అరుస్తున్న గుంపులో... కుమార్!! అవును, వాడే! వాడు కూడా అక్కడే ఉన్నాడు!
కొద్దిసేపటికి నేను నా సీట్లోంచి కుడి వైపు ముందు రెండు సీట్లు వదిలి చూశాను. చీకట్లో ఒక ఆవిడ పక్కన ఉన్నవాడి భుజం మీద ఆనుకుని పడుకుని ఉంది. ఆ డ్రెస్ రంగు బట్టి అది సుకన్య అత్తయ్య డ్రెస్ లాగే ఉంది. స్క్రీన్ వెలుతురు గట్టిగా వాళ్ళ మీద పడటంతో, అది కచ్చితంగా అత్తయ్యేనని, ఆమె రమేష్ భుజం మీద ఆనుకుని ఎంజాయ్ చేస్తోందని నిర్ధారించుకున్నాను. దాన్ని చూడగానే నాలో ఒక ఆలోచన వచ్చింది... అత్తయ్యను నేను కూడా దెంగి  అనుభవించడానికి ట్రై చేద్దామా అనిపించింది. కానీ ఆ తర్వాత ఆలోచించాను... ఒకవేళ నేను మంచివాడిని కాదని వాళ్ళకు తెలిస్తే, నా ప్రాణమైన దివ్యను నాకు ఇచ్చి పెళ్లి చేయకపోవచ్చు. అందుకే ఆ రిస్క్ వద్దని నా మనసును కంట్రోల్ చేసుకున్నాను.
నా పక్కన కూర్చున్న దివ్య తలలో పెట్టుకున్న మల్లెపూల మత్తెక్కించే వాసన నా ముక్కును తాకుతూ నన్ను రెచ్చగొడుతోంది. సుకన్య అత్తయ్యను వాడు చీకట్లో బాగా గెలుకుతూ, బ్లౌజ్ లోపల చెయ్యి పెట్టి  సళ్ళను పిసుకుతూ  అత్తయ్యా తొడల మధ్యలో చెయ్యి పెట్టి పూకును నల్పుతున్నాడు... వాడు చీకటిలో బాగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు..,అది చూడగానే  నా మొడ్డా అండర్ వేర్ లోనే ఇనుప కడ్డీలా పైకి లేచింది. నేను నెమ్మదిగా కళ్ళరప్ప వేయకుండా దివ్యను గమనించాను. ఆమె ఆ సినిమాలో వచ్చే కొన్ని కామెడీ సీన్స్ చూసి ఎంతో ఆస్వాదిస్తూ ఎంజాయ్ చేస్తోంది. ఈమెను గెలుకుదామా అనిపించింది, కనీసం ముదురు పూకును గెలకా లేక పోయినా ఈ లేత పూకును గెలుకుదాం అనుకున్న  కానీ ఈమెకి ఇప్పుడు సినిమా చూడటం మీదే ఆసక్తి ఎక్కువగా ఉంది , డిస్టర్బ్ చేస్తే ఫీల్ అవుతుంది, తర్వాత తీరిగ్గా చూసుకుందాం అనుకుని సైలెంట్ అయ్యాను.
నా చూపు కిందకి, ముందు సీట్ల వైపు మళ్ళింది. అక్కడ... ఫ్యాన్స్ అరుపులు తగ్గాక కుమార్ తిరిగి వచ్చి, వరుణ్ పక్కన ఉన్న ఒకడి పక్కన వెళ్లి కూర్చున్నాడు. వాడేమో తనకు మరో వైపు కొద్ది దూరంలోనే అమ్మ కూర్చున్న విషయాన్ని గమనించలేదు. అమ్మేమో తనకు ఈ వైపు ఆ కుమార్ గాడు ఉన్నాడని గమనించకుండా, సినిమా చూస్తూ పూర్తిగా లీనమైపోయి ఉంది.
నా గుండె వేగం పెరిగి దడదడలాడింది. 'దేవుడా... దయచేసి వాళ్ళు ఒకరినొకరు ఈ చీకట్లో చూసుకోకూడదు' అని నా మనసులో వందసార్లు దణ్ణం పెట్టుకున్నాను. కానీ జరగబోయేది ఏంటో తలచుకుంటేనే నా ఒళ్ళు గగుర్పొడుస్తోంది...

కథ కొనసాగుతుంది...