16-08-2026, 07:30 PM
Episode -27
மாணிக்கம் மலரை காரில் கூட்டிக்கொண்டு.... செல்ல..
கார், ஒரு பிரமாண்டாமான ஒட்டளில் வந்து நின்றது..... காரில் இருந்து இருவரும் இறங்க...
கீழே சிகப்பு கம்பளம் விரிக்க பட்டு இருக்க.... மாணிக்கத்தின் வலது கை மலரின் இடது கையை பற்றி கொள்ள....அதன் மீது நடக்க....
மலர் (மைண்ட் வாய்ஸ் ):இது என்ன இடம்.... இங்க எதுக்கு என்ன கூட்டிட்டு வந்து இருக்காரு.... நான் ஏற்கனவே முதல் முதலா அந்த வீட்ல அடி எடுத்து வைக்கும் போது ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியே இன்னும் அடங்கல.... அதுக்குள்ள இப்படி இன்னொரு ஒரு பிரமாண்டாமா..... ஐயோ... இதெல்லாம் கனவா.... நிஜமா......?
இங்களெல்லாம் பெரிய பெரிய ஆட்கள் இருப்பாங்களே.... அவங்க கிட்டயெல்லாம் எப்படி பேசறதுனு கூட தெரியாதே.... இவர் வேற சொல்லாமலேயே கூட்டிகிட்டு வந்துட்டாரு... முன்னாடியே சொல்லி இருந்தா.... வரலன்னு சொல்லி இருக்கலாம்.... ஆனா இப்ப என்ன செய்யறது....
இப்படி நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கும் போதே..... அந்த ஹோட்டலின் நுழைவாயிலை சென்று அடைய....
அங்கே கம்பிரமா சிகப்பு உடையில் நின்றுகொண்டிருந்த...செக்யூரிட்டி.... இருவருக்கும் மரியாதை செலுத்தி உள்ளே செல்ல அனுமதிக்க....
மலர் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): இப்போ அவரு நமக்குத்தான் மரியாதை செலுத்தினாரா....? கண்டிப்பா இருக்காது இவர் கூட வந்ததுனாலே கிடைக்க பட்ட மரியாதை..... ம்ம்.... பெரிய ஆளுதான் இவரு...
இருவரும் உள்ளே சென்று....
மாணிக்கம் ஏற்கனவே புக் செய்யப்பட்ட...
ஒரு இடத்தில் சென்று..... அங்கிருந்த டபுள் சீட் சொகுசானா சொப்பாவில் அமர்ந்து கொள்ள.....
எதிரில்..... அழகான இளம் பெண்கள் நடனம் அடிகொண்டிருக்க.....
அங்கே, தீடீர்னு ஒருவர் மாணிக்கத்தை விட சற்று வயதில் கூடியவர்....
இவர்களை நோக்கி வந்து...மாணிக்கத்திடம்...
அவர் : ஹாய்.... மாணிக்கம்... அவ் ஆர் யு....?
மாணிக்கம் : ஹே.... யு...... ஐயம் பைன்...
அவர் : ஊஸ் திஸ் கேர்ள்.....
மாணிக்கம் :ஹே... திஸ் இஸ் மை டியர் வைப்...
அவர் : நைஸ் ....லுக்கிங் எங் அண்ட் பியூட்டிபுல்...
மாணிக்கம் : தேங்க் யு....
அவர் : ஹே..... ஹாய்.... மேடம்... யு லுக் வெரி பியூட்டிபுல்
கைய கொடுக்க.... மலர் சற்று தடுமாறினாலும்.... சுதாரித்துகொண்டு...மலர் பதிலுக்கு கை கொடுக்க...
மலர் அந்த நபரை நிமிர்ந்து பார்க்க.... நல்ல உடையில்... நரைத்த முடியோடு... வெள்ளை நிறத்தில் பழிச்சென்ற முக பொழிவோடு.... இருக்க...
அது மட்டும் இல்லாம அந்த நபரின் கண்கள் மலரை ஏக்கத்தோடு, பார்ப்பதை பார்த்த மலருக்கு சுய நினைவு வந்தவளாக....தன்னை அறியாமலே...ஏதோ ஓரளவுக்கு ஆங்கில வார்த்தைகள் தெரிந்தாலும்,இதுவரை யாருடனும் ஆங்கிலத்தில் பதில் அழிக்காதவள்....
அவர் சொன்ன "யு லுக் வெரி பியூட்டிபுல்"
என்கிற ஆங்கில வார்த்தைக்கு...
மலர் : தேங்க்.... யு...
சொல்லி விட்டு... ஒரு நொடி அவளுக்கு... ஏதோ புது உலகத்துக்கே வந்தது போல உணர்வு ஏற்பட்டது...
அதன் பிறகு மாணிக்கம் பலரிடம் மலரை அறிமுக செய்து வைத்தான்....
மலரின் மனநிலை ....
இதற்கு மேல் அவளே நினைத்தாலும் மாணிக்கத்தை விட்டு விலக விடாமல் தடுக்க,ஒரு புது உறுதியான கட்டமைப்பை உருவாக்கி கொண்டிருந்தது சூழ்நிலை.....
மணிகண்டன் வீடு.... (மலர் வசித்த வீடு )
மணிகண்டனுக்கு,மலரோடு இருப்பது தன்னோட முதலாளிதானு... புல பட தொடங்கி இருந்தது...
மணிகண்டன் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): ஐயோ.... நா இதை கனவுல கூட நெனச்சி பாத்தது இல்லையே... என் மலர்.... ச்சா... கொஞ்ச கூட யோசிக்காம நா அவளுக்கு பண்ண தப்புக்கு.... அவ தண்டனையை அனுபவைக்கராலே ...?
டேய்...... ஹேய்...... தேவிடியா பையனே..... என் பொண்டாட்டிய.... ஆட்டைய போட்டுட்டியேடா....ஐயோ..... அவளை என்னடா அப்புடி பண்ண.... அந்த கண்டாரோலியும் வர மாட்டேங்குறா....
அந்த ஆளு நெனச்சி இருந்த.... என்ன முடிச்சி இருப்பான்.... ஆனா இவ்ளோ நாள் விட்டு வச்சது இதுக்குதானா.....
நா அவன் பொண்டாட்டி கூட பண்ண தப்புக்கு.... என்ன பழி வாங்க....என் பொண்டாட்டிய அவன் அனுபவைக்குறத நா பாத்து பாத்து.... சாகணும்னு இப்படி பண்ணி இருக்கான்...
அடேய்... உன் பொண்டாட்டிதான் எனக்கு முதல்ல ஊம்பனாடா..... ஐயோ....அப்பறம் என் வாழ்க்கை எப்படி எப்படியோ போய்டிச்சே......அந்த தேவிடியாலும் என்ன வர சொல்லிட்டு எங்க... எவன் கூட போனானே தெரில.... ஒரு வேலை இவனே அவளை போட்டு தள்ளி இருப்பானா...
அப்புடின்னா.... என் பொண்டாட்டியையும் கடைசில் போட்டு தள்ளிடுவானா....?
ஹம்... ஆனது ஆச்சி.... நா அவனுக்கு பண்ணதும் தப்புதான்.... இதை இப்படியே விட கூடாது.... அவள் இல்லாம என்னாலயும் இருக்க முடியாது.... அவளை எப்படியாவது அவன் கிட்ட இருந்து மீட்டுட்டு வந்தடனும்....
மாணிக்கமும் மலரும்....
அந்த பிரமாண்டமான ஹோட்டலில் இருந்து இரவு தான் மலரும் மாணிக்கமும் வீடு திரும்பினார்கள்....
மலர் : ஏங்க.... இப்போ எங்க போறோம்
மாணிக்கம் : வீட்டுக்கு தான்.
மலர் : எந்த வீட்டுக்கு...?
மாணிக்கம் : இது என்ன கேள்வி... நம்ம இருந்த வீட்டுக்குதான்...
மலர் : அப்போ வினோத்....
மாணிக்கம் : அவன் இன்னொரு வீட்ல இருப்பான்...
மலர் : ஏங்க... என்னங்க இது அவன் மட்டும் தனியா... அதும் இல்லாம அவன் என்ன பத்தி என்ன நினைப்பான்.... நா வந்ததும் உங்கள அவன் கிட்ட இருந்து பிரிச்சட்டதா நினைக்க மாட்டானா....?
மாணிக்கம் : ஹே... அதுலாம் நினைக்க மாட்டான் அவன் பெரிய பையன் ஆயுட்டான்... அவன் தனியாவே இருந்துக்குவான்..
மலர் : நீங்க என்ன சொன்னாலும் என் மனசு கேக்கல.... இருந்தாலும் என் மனசு உறுத்திகிட்டே இருக்கும்... ஏங்க நாமளும் அங்கேயே போய்டலாம்.... ப்ளீஸ் ங்க...
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): ஏண்டி இப்படி பண்ற..... அவன பத்தி உனக்கு தெரியாதுடி.... அவ உன்ன போட பாக்குறாண்டி..... அவன் நம்பி உன்ன விட்டுட்டு நா எங்கேயுமே போக முடியாதேடி.....
என்ன பண்றது....இவளும் எது சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குற....
இதுக்கு மேல எதாவுது சொன்ன.... என் மேல வெறுப்பு வந்தாலும் வந்துடும்... சரி போய்தான் பாப்போம்.... இவ அவனுக்கு மடியறதுலாம் சான்ஸே இல்ல.....
மாணிக்கம் : சரி... சரி... அங்கேயே போலாம்...
மலர் : ப்ப்பா... இப்பயாச்சும் மனசு மாறுனீங்களே....
கார் முதல் பங்களாக்குள் நுழைகிறது............
கார் நுழைந்த உடனே.... வாட்ச் மேன் கேட்ட்டை மூடிவிட்டு.... அவசர அவசரமாக யாருக்கோ போன் பண்ண....ரிங் ரிங்...
வாட்ச் மேன் : அவங்க வந்துட்டாங்க....
எதிர் குரல் : ரெண்டு பேருமா.... இல்ல ஒருத்தர் மட்டுமா...
வாட்ச் மேன் : ரெண்டு பேரும்தான்...
எதிர் குரல் : சரி... வேலைய பாரு...
கால் கட்......
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)