ரதிபாலாவின் - தீ..! இன்பமே..?!

[rathibala]

பகுதி - 4

(காமத்துக்கு தாவும் முன், முக்கியமான கதையை சொல்ல வேண்டும். விருப்பப் பட்டவர்கள் மட்டும் இந்த பகுதியை படியுங்கள். நன்றி)

(வந்தனாவின் பெட்ரூம்)

ரவி சுவரை பார்த்த படி படுத்து கிடந்தான்.

தொட்டிலில் குழந்தையை போட்ட வந்தனா.. அவன் கழுத்தில் கையை போட, அவளது விரலில் ஈரம் பட்டது.

பதறி போனவள், “ஏங்க, என்னாச்சு…?!” தன் பக்கம் கணவனை இழுத்தாள்.

“வந்தனா.. ஸாரி  டி“ ரவி பேச முடியாமல் தடுமாற,

அவன் வாயை பொத்தியவள், “ச்சீ.. பொண்டாட்டிகிட்ட ஸாரி கேட்டு கிட்டு, நாம சண்ட போடுறது புதுசா என்ன..?!”

“...”

“எப்பவும் ஒரு வாரம் பேசமா இருப்பேன், இந்த தடவ.. ஒரு மாசம்.. விட்டு தள்ளுங்க..!” அவன் நெற்றி பொட்டில் முத்தமிட்டாள்.

“வசுவுடன் நடந்தது நடந்தாகவே இருக்கட்டும், இப்போது சொல்லி.. அவள்  சந்தோசத்தை கெடுக்க வேண்டாம்..” என்று எண்ணியவன், வந்தனாவை அணைத்தபடி தூக்கி போனான்.

---------------------

(வசுவின் பெட்ரூம்)

அலாரம் அடிக்க எழுந்து உக்கார்ந்தாள். பொழுது புலர ஆரம்பித்து இருந்தது.

நேற்று இரவு ரவியுடன் நடந்து கொண்டது சரியா..?! தவறா..?! என்று யோசிக்கும் மனநிலையில் அவள் இல்லை.

படிக்கெட்டில் துள்ளி குதித்து இறங்கி வந்தவள், வாசலில் ஒரு ஆணின் செருப்பு கிடப்பதை பார்த்ததும், ஜெர்க் அடித்து நின்றாள்.

(வசுவின் குடும்பத்தை பற்றி)

வசுவுக்கு 7 வயசு. அவரது அப்பா ரயில் இன்ஜின் ட்ரைவர். ஒரு கோர விபத்தில் இறந்து விட்டார். கமலா மறுமணம் செய்து கொள்ள வில்லை.  

கோவையில் சொந்த வீடு, இழப்பீடு, கூடவே மாத மாதம் பென்ஷன்.. இருவருக்கும் அது போதுமானது தான்.

அப்ப இத செருப்பு யாரோடது? வாங்க, வீட்டுக்குள்ள போய் பாப்போம்.

--------------

ஹாலுக்குள் நுழைந்தாள். அம்மாவின் பெட்ரூம் கதவு பாதியாக திறந்து இருக்க, வேஷ்டியில் அந்த ஆணின் கால் பாதம் தென்பட, கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்.

கமலா… ஈர துண்டை தலையில் சுற்றி இருந்தாள்.

“வசு.. காபி..?!”

“ம்ம்ம்ம்…”

கிளாஸை கொடுத்த கமலா, “அவரு வரமாட்டேன்னுதான் சொன்னாரு.. நான் தான்..” (தயங்கியபடி அவள் பேச)

ஏதும் சொல்லாமல்.. வசு திரும்ப,

“எம் மேல கோபமா வசு..?!”

தலையை ஆட்டி விட்டு.. ஹாலுக்குள் நுழைந்தாள்.

(அம்மாவை கட்டிப்  பிடித்து தூங்கிய வசு, அப்பாவின் நண்பர் ராம்… வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிக்க,

அம்மாவின் தேவையை உணர்ந்து கொண்டவள், தனது படுக்கையை மாடி ரூமுக்கு மாற்றி கொண்டாள்.

வசு வயதுக்கு வந்த பின், ராம் இங்கு வருவதை குறைந்து கொண்டார்)

-------------

வசு.. சாப்பிட்டு கொண்டுருக்க,  சட்டையை போட்ட ராம் ஹாலுக்குள் வந்தார்.

“காலேஜ்க்கு கிளம்பிட்டியா டா..?!”

தலையை ஆடியவள் கிளம்ப,  ஒரு பையை எடுத்து கொடுத்தார்.

“வேணாம் அங்கிள்..!”

“பொறந்த நாள் வருதுல..?! அவதான் குடுத்து விட்டா..” (அவ - ராமின் மனைவி லதா)

மெதுவாக பையை விரித்து பார்த்தாள். ஒரு புடவை ஜாக்கெட் இருந்தது.

“தேங்க்ஸ்..”  என்றவள், அம்மாவிடம் கொடுத்து விட்டு காலேஜ்க்கு கிளம்பினாள்.

----------------------

முன் வரிசையில் நின்ற அவளது தோழி வாணியை பின்னுக்கு போக சொன்ன வசு, துள்ள துடிக்க ஆடி முடிக்க, சிரித்த சுதா டீச்சர் அழைத்தாள்.

“மேம்..”

“குட் வசு.. அவன் பண்ணுனது சரின்னு புரிஞ்சு கிட்ட..  கீப் இட் அப்..!” கன்னத்தை கிள்ளி கொஞ்சி விட்டு கிளம்பினாள்.

(சுதாவுக்கு தெரிந்தது.. ரவி.. வந்தனாவை காரணம் காட்டி.. வசுவை உதறி தள்ளியது மட்டும்தான், நேற்று நடந்தது அல்ல)

“ஏய் வசு.. என்ன நடக்குது..!?” பின்னால் வந்த வாணி ஜடையை பிடித்து இழுத்தாள்.

“இன்னைக்கு.. நல்லா ஸ்டெப்ஸ் போட்டு இருப்பேன்.. அதுக்குத்தான்..” வசு மழுப்ப,

தன் காதை இழுத்து காட்டிய வாணி, “பாரு.. ஏற்க்கனவே குத்தியாச்சு..” முறைத்தாள்.

(வசுவும், வாணியும்.. சிறு வயதில் இருந்தே நெருங்கிய தோழிகள்)

“என்னடி.. சாப்பாடு..?!” வசுவின் டிபன் பாக்ஸை ஓபன் செய்து லெமன் ரைஸை அள்ளி வாயில் போட,

வசு.. பட படவென, ரவிக்கும் அவளுக்கும் இடையே நடந்த மோதல்.. முத்தம்.. அணைப்பு.. வியர்வை.. துடிப்பு.. அத்தனை விஷயங்களையும் சொல்லி முடித்தாள்.

வாணியின் வாயில் இருந்த லெமன் ரைஸ் அப்படியே இருக்க, மென்று முழுங்கியவள், வசுவின் தாவணியை விலகி பார்த்தாள்.

“ச்சீ கைய எடு..” வசு இழுத்து மூடினாள்.

“வைத்துக்குள்ள புள்ள ஏதும் இருக்கானு பாத்தேன்..” வாணி நக்கலாக சிரிக்க,

“ச்சீ.. நான் அப்படி பட்ட பொண்ணு இல்ல..!” வசு சினுங்க,

“உங்க அம்மா மேட்டர் அவனுக்கும் தெரிஞ்சு இருக்கும்.. அதுதான் பொசுக்குன்னு கைய வச்சுட்டான்..”

“ச்சீ.. அவரு அப்படி பட்ட ஆளு இல்ல..”

“எனக்கு.. இது தப்பா படுது வசு.. பாத்துக்க..”  வேகமாய் சாப்பிட்டு முடித்த வாணி.. வகுப்புக்கு கிளம்ப,

சாப்பாடை பிசைந்து கொண்டு இருந்த வசு, சாப்பிடாமல்.. டப்பாவை மூடினாள்.

—--------------------

மாலை.. வீட்டுக்கு வந்த வசு.. நைட்டியை மாட்டி கொண்டு மொட்டை மாடிக்கு செல்ல,

வந்தனா குழந்தைக்கு பால் சோறு ஊட்டி கொண்டு இருந்தாள்.

“பாரு டி.. சாப்பிடாம ஆடம் புடிக்குறத..” வந்தனா சினுங்க,

பக்கத்து மாடிக்கு தாவி சென்ற வசு,

“குடுங்க.. நான் ஊட்டி பாக்குறேன்..” குழந்தையை வாங்க, வந்தானா.. கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்.

குழந்தையை தூக்கி கொண்டு நடந்த வசு, கொஞ்சி கொஞ்சி பேசியபடி, கிண்ணத்தை காலி செய்தாள்.

“தேங்க்ஸ் டி..” என்ற வந்தானா, குழந்தையை தூக்க, அது போகாமல் வசுவின் கழுத்தில் கிடந்த செயினை இறுக பிடித்து கொண்டது.

“என்ன வசியம் பண்ணுன்னா.. இப்படி ஒட்டிக்கிட்டான்..” அவன் குண்டியில் செல்லமாக அவள் கடிக்க,

“இருக்கட்டும் ..க்கா..”  என்ற வசு, குழந்தையுடன் நடக்க,

“வசு, எம் புருசனுக்கு… என்னாச்சுன்னு தெரியல டி..”

ஷாக் ஆன வசு திரும்ப, கேட்டுக்குள் நுழைந்த ரவி பைக்கை நிறுத்தினான்.

அவசர அவசரமாக குழந்தையை கொடுத்த வசு, தன் வீடு மாடிக்கு தாவ போக,

“ஏய் நில்லு..?! எதுக்கு அவர பாத்து ஓடுற..”

“இல்ல ..க்கா, கொஞ்சம் வேல இருக்கு..!” தடுமாற,

“இரு.. அவரும் வரட்டும்..!” அதட்டிய வந்தானா உள்ளே நுழைய,

வசுவின் உடல், பயத்தில் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

“ஏய்.. உள்ள வா..” (வந்தனாவின் கணீர் குரல்)

தயங்கியபடி வசு உள்ளே நுழைந்தாள்.

தொட்டியில் குழந்தையை போட்ட வந்தனா, பாலை ஊற்றி அடுப்பில் வைத்தாள்.

குழந்தையின் தலை தொட்டிக்கு வெளியே தொங்க, ஓடி சென்ற வசு.. தலையை உள்ளே தள்ளி.. ஆட்ட ஆரம்பித்தாள்.

வசுவின் முகத்தை பார்க்காமல், கையில் இருந்த கவரை தரையில் இட்டு விட்டு.. பெட்ரூமுக்குள் நுழைய,

மூன்று கிளாஸ் டீயுடன் வந்த வந்தானா, ரவியை அழைத்தாள்.

கைலியுடன் ரவி ஹாலுக்குள் வர,

“அண்ணா.. அண்ணான்னு அவளும், வசு.. வசுன்னு நீங்களும்.. கொஞ்சிகிட்டு இருப்பிங்க.. ரெண்டு வாரமா என்னாச்சு ..?!"

வந்தனாவின் குரலில் இருவரும் ஆடித்தான் போனார்கள்.

ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க,

“சொல்ல போறிங்களா.. இல்லையா..?!” வந்தனா கடு கடுக்க,

“அண்ணா மேல எந்த தப்பும் இல்ல.. நான்தான்.. “ வசு தடுமாற,

“எனக்கு தெரியும்.. என்ன நடந்துச்சுனு..” என்ற வந்தனா, டீயை இருவருக்கும் கொடுத்தாள்.

இருவரது முகமும் பேய் அறைந்தது போல் ஆனது.

சிரித்த வந்தனா, டீயை உறிஞ்சியபடி, “வாயாடி.. எதாவது கிண்டல் பண்ணி இருப்பா.. உங்களுக்கு சுருக்குனு கோபம் வந்து இருக்கும்.. அது தான..?!”

மூச்சு அடைத்து நின்ற இருவரது முகமும்.. கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆக, டீயை குடித்து முடித்தார்கள்.

“பாவம்ங்க அவ.. சின்ன பொண்ணு.. ” என்ற வந்தனா, ரவி வாங்கி வந்த மல்லிகை பூவை இரண்டாக கட் செய்ய,

“அக்கா, வேணாம்..”

“அடி விழும்.. திரும்பு..”

வசுவின் ஒற்றை சடையை பிடித்து இழுத்து, மல்லிகை பூவை சொருகி விட்டாள்.

வசுவின் கண்களில் கண்ணீர், பொல பொலவென கொட்ட ஆரம்பித்தது.

பதறிய வந்தனா, வசுவை அவளது நெஞ்சோடு இறுக அணைத்து கொண்டாள்.

“நேத்து நைட் அவரு அழுதாரு.. இப்ப நீ அழுற..” புரியாமல் குழம்பியவள், அவளை தட்டி கொடுக்க,

“ஏய் வசு.. “ அம்மாவின் குரல் கேட்ட,

“அக்கா.. போறேன்..” வசு கிளம்ப,

“லூசு.. போயிட்டு வாறேன்னு சொல்லு..” முந்தானையால்.. வசுவின் முகத்தை துடைத்து விட்டாள்.


//அப்டேட் 1

ஒரு மாதம் கடந்து போனது. வசுவும் ரவியும் முன்பு போல் இல்லா விட்டாலும், பழையபடி பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

------------------

வசு.. காலேஜ்ஜில் இருந்து வீட்டுக்கு திரும்ப, வாசலில்  ஏகப்பட்ட செருப்புக்கள்.

யோசித்தபடி அவள் ஹாலுக்குள் நுழைய,

“உள்ள வாடி.. “  வசுவை இழுத்து கொண்டு வந்தனா பெட்ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.

“யாருக்கா, இவுங்க எல்லாம்..?!”

வசுவின் தோள்பட்டையில் குத்தி இருந்த பின்னை கழட்டியவள், “நீ அமெரிக்கா போக போற..” சிரித்தாள்.

“அமெரிக்காவுக்கா..?! அம்மா எங்க..?!”

“சரி.. மூஞ்ச கழுவிட்டு வா.. நல்ல நேரம் முடிய போகுது..” வந்தனா அவச படுத்தினாள்.

“ஐயோ.. என்னன்னு சொல்லுங்க..?!” வசு கத்த,

அவள் வாயை பொத்தியவள், “உன்ன பொண்ணு பாக்க வந்து இருக்காங்க..”

கதவு இடைவெளி வழியாக வசு பார்க்க, அவளது கண்ணனுக்கு ரவி தென்பட்டான்.

கமலா உள்ளே வந்தாள்.

“என்னம்மா இதெல்லாம்..?! அவரு (ராம்) வேல தானா..?! ” வசு கடுகடுத்தாள்.

“பையன்க்கு லீவ் இல்லையாம் டி.. சீக்கிரம் புடவைய கட்டு..” கமலா கிச்சனுக்கு திரும்பினாள்.

வசுவுக்கு என்ன சொல்வது என்று புரியவில்லை.

கண் இமைக்கும் நேரத்தில்.. வந்தனா.. வேகமாக புடவையை சுத்தி.. மல்லிகை சரத்தை ஜாடையில் சொருகி விட்டாள்.

வசுவின் கையில் டீ ட்ரே வந்து சேர்ந்தது.

குனிந்த தலை நிமிராமல்.. ஒவ்வொருவருக்காக டீயை கொடுத்து முடித்தவள்..  கடைசி சேர் முன் சென்று நின்றாள். 

குழந்தையின் கால் கொலுசு சிணுங்கி சத்தம் எழுப்ப, நிமிர்த்து பார்த்தாள்.

அவளது இடது கண்ணில் இருந்து விழுந்த ஒரு துளி கண்ணீர், எஞ்சி இருந்த அந்த கிளாசில் விழுந்தது.

கிளாஸை எடுத்த ரவி, உதட்டில் வைத்தான்.

---------------------

அடுத்த அரைமணி நேரத்தில் மொத்த கூட்டமும் காலியாக,  அழுகையை அடக்கிய வசு.. சோபாவில் உக்கார்ந்து இருந்தாள்.

அவளது மடியில் குழந்தை தூங்கி போனான்.

வந்தனா.. கிச்சனில் பாத்திரங்களை கழுவி கொண்டு இருந்தாள்.

ஹாலுக்குள் வந்த கமலா,  “ஏய்.. அவன் தூங்குறான் பாரு.. தொட்டில போட்டுட்டு வந்துரு..”

மூக்கை உறிஞ்சியவள், குழந்தையை அனுங்காமல் தூக்கி கொண்டு.. கிளம்பினாள்.

வந்தனா வீட்டுக்குள் நுழைந்தவள் குழந்தையை தொட்டியில் போட, ஹாலுக்குள் சத்தம் கேட்ட ரவி, பெட்ரூமுக்குள் இருந்து எழுந்து வந்தான்.

சில நொடிகள் அவனை பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். அடக்கி வைத்திருந்த அழுகை வெடித்து கிளம்ப.. ரவியை கட்டி அணைத்தவள்.. விம்மி அழ ஆரம்பித்தாள்.


//அப்டேட் 2
அவளது கைகள் இரண்டும் அவனது முதுகை நெறித்தது. விரல்களை மடக்கியவள்.. அவன் முதுகில் ஆத்திரம் தீர குத்தினாள்.

வசுவின் தலையை பின்னோக்கி விருட்டென இழுத்த ரவி… அழுது துடிக்கும் அவளது உதட்டில் உதட்டை பதித்தான். மெதுவாக ஆரம்பித்தவன், வேகத்தை அதிகரிக்க, உதடுகள் அவனது பல்லில் கடிபட்ட ஆரம்பித்தது.

தலையில் இருந்த மல்லிகை சரம்.. அவனது கையில் கசங்கி.. உதிர ஆரம்பித்தது. அவளது அழுகை அடங்கி போனது.



நொடிகள் நிமிடங்கள் ஆக, மெதுவாக அவளது உதட்டை விடுவித்தான். அவளது வாயில் இருந்த உமிழ் நீர் மொத்தமும் வறண்டு போனது.

சில நிமிடங்கள் சோபாவில் உக்கார்ந்து இருந்தாள். மூச்சு காற்று சீர் ஆனது.

தரையில் குனித்தவள், கசங்கி கிடந்த முல்லை மொட்டுக்களை பெருக்கி எடுத்தவள், விறு விறுவென படிக்கெட்டில் இறங்கி, தன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்.


— தொடரும்