కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 10
"రహస్య ద్వారం"
గోడపై వెలిగిన ఆ అక్షరాలను చూసి తల్లి నిశ్చేష్టురాలైంది.
"రక్షకుడి ప్రయాణం ఇక్కడి నుంచే ప్రారంభమవుతుంది."
ఆమె బిడ్డను గట్టిగా హత్తుకుంది.
"స్వామీ..."
ఆమె గొంతులో భయం.
"ఇది ఏంటి?"
సన్యాసి మాత్రం ఆ గోడనే చూస్తున్నాడు.
ఇరవై సంవత్సరాలుగా...
అతను వెతికిన ద్వారం ఇదే.
కానీ అది ఎప్పుడూ కనిపించలేదు.
ఈ రోజు వరకు.

---

సన్యాసి నెమ్మదిగా గోడ దగ్గరకు వెళ్లాడు.
రాతిపై చెక్కిన నీలి అక్షరాలను చేతితో తాకాడు.
వెంటనే...
ఝఝఝఝం...!
అతని చేతి నుంచి నీలి కాంతి బయటకు వచ్చింది.
గోడ మొత్తం కంపించింది.
ఒక గంభీరమైన శబ్దంతో రాళ్లు పక్కకు జరిగాయి.
వాటి వెనుక...
చీకటిలోకి దిగే మెట్లు కనిపించాయి.
తల్లి వెనక్కి అడుగు వేసింది.
"లోపలికి వెళ్లాలా?"
సన్యాసి తల ఊపాడు.
"ఇప్పుడే."
"కానీ అక్కడ ఏముందో మనకు తెలియదు."
సన్యాసి బిడ్డ వైపు చూశాడు.
"అతనికి తెలుసు."
తల్లి ఆశ్చర్యపోయింది.
"అతనికి ఎలా తెలుసు?"
సన్యాసి మెల్లగా అన్నాడు...
"ఎందుకంటే ఈ ద్వారం మన కోసం తెరుచుకోలేదు."
అతను బిడ్డ నుదుటిపై ఉన్న ముద్రను చూశాడు.
"అది అతని కోసం తెరుచుకుంది."

---

బయట ఉన్న ముగ్గురు యోధులు ఈ దృశ్యాన్ని గమనించారు.
వారి నాయకుడు వెంటనే అరచాడు.
"వాళ్లను ఆపండి!"
ముగ్గురూ ఇంటి వైపు పరుగెత్తారు.
కానీ తెల్ల నాగు వారి మధ్యకు వచ్చి నిలబడింది.
మొదటి యోధుడు కత్తిని పైకెత్తాడు.
ఈసారి...
సన్యాసి అతన్ని ఆపలేదు.
నాగు నెమ్మదిగా తన పడగను విప్పింది.
దాని వెనుక...
ఇంకా రెండు నాగులు బయటకు వచ్చాయి.
తర్వాత నాలుగు.
తర్వాత ఎనిమిది.
కొన్ని క్షణాల్లో...
ఇంటి చుట్టూ వందలాది నాగులు కదలసాగాయి.
యోధుల కాళ్లు వణికాయి.
"వెనక్కి!"
వారు వెనక్కి పరుగెత్తారు.

---

ఇంతలో...
తల్లి, సన్యాసి, బిడ్డ...
ఆ రహస్య మెట్లపైకి దిగుతున్నారు.
ప్రతి మెట్టు దిగుతున్న కొద్దీ...
బయటి ప్రపంచం నుంచి వారి శబ్దం దూరమవుతోంది.
మొదటి పది మెట్లు...
నిశ్శబ్దం.
ఇరవై మెట్లు...
చల్లని గాలి.
ముప్పై మెట్లు...
గోడలపై విచిత్రమైన చిత్రాలు కనిపించాయి.
ఒక చిత్రంలో...
ఒక మహా యోధుడు.
అతని ఎదుట...
నల్లటి అగ్నితో తయారైన ఒక రాక్షసుడు.
మధ్యలో...
ఏడు ప్రకాశించే ముద్రలు.
తల్లి ఆగిపోయింది.
"ఇది ఎవరు?"
సన్యాసి చిత్రాన్ని చూస్తూ అన్నాడు...
"కాలనేత్రం."
ఆమె మరో చిత్రాన్ని చూసింది.
అందులో ఒక చిన్న శిశువు.
అతని చుట్టూ ఏడు కాంతి వలయాలు.
ఆ శిశువును ఒక స్త్రీ తన ఒడిలో పట్టుకుని ఉంది.
తల్లి ఒక్కసారిగా తన బిడ్డ వైపు చూసింది.
ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు చేరాయి.
"ఇది..."
"నా బిడ్డలా ఉంది."
సన్యాసి సమాధానం చెప్పలేదు.
ఎందుకంటే అతనికీ అదే అనిపించింది.

---

మెట్లు చివరకు ముగిశాయి.
వారి ముందున్న భారీ గది ఒక్కసారిగా వెలిగింది.
గది మధ్యలో...
ఒక రాతి సింహాసనం.
దాని ముందు...
ఒక చిన్న పీఠం.
పీఠంపై ఒక వస్తువు ఉంది.
ఒక నీలి రుద్రాక్ష.
బిడ్డ దాన్ని చూసిన వెంటనే చేతిని చాపాడు.
తల్లి భయంతో అతని చేతిని ఆపింది.
"ఆగు!"
సన్యాసి వెంటనే అన్నాడు...
"ఆపకు."
తల్లి అతని వైపు చూసింది.
"ఎందుకు?"
సన్యాసి కళ్లలో కన్నీళ్లు మెరిశాయి.
"ఇరవై సంవత్సరాలుగా నేను ఈ రుద్రాక్ష కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను."
"ఎందుకు?"
అతను నెమ్మదిగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
"ఎందుకంటే ఇది నాకు ఒక మాట ఇచ్చింది."
"ఏ మాట?"
సన్యాసి బిడ్డ వైపు చూశాడు.
"రక్షకుడు పుట్టిన రోజు... నేను అతని తల్లిని అతని దగ్గరకు తీసుకెళ్తానని."
తల్లి గుండె ఒక్కసారిగా బలంగా కొట్టుకుంది.
"ఏమంటున్నారు?"
సన్యాసి సమాధానం చెప్పేలోపే...
బిడ్డ నీలి రుద్రాక్షను తాకాడు.
ఝఝఝఝం...!
గది మొత్తం నీలి కాంతితో నిండిపోయింది.
గోడలపై ఉన్న చిత్రాలు కదలడం ప్రారంభించాయి.
ఒక చివరి చిత్రం కనిపించింది.
అందులో...
అదే తల్లి.
కానీ ఆమె ఒడిలో బిడ్డ లేడు.
ఆమె ముందు...
ఒక భారీ యుద్ధభూమి.
ఆకాశంలో కాలనేత్రం.
మరియు ఆమె చేతిలో...
దైవ ఖడ్గం.
తల్లి భయంతో వెనక్కి తగ్గింది.
"ఇది... నేను కాదు."
సన్యాసి మాత్రం ఆ చిత్రాన్ని చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా నిలిచాడు.
అతని పెదవుల నుంచి ఒక్క మాట వచ్చింది...
"నీకు ఇంకా తెలియని శక్తి... నీలో కూడా ఉంది."
అప్పుడే...
రహస్య గుహ ద్వారం బయట నుంచి భారీ శబ్దం వినిపించింది.
ధమ్...!
మరోసారి...
ధమ్...!!
సన్యాసి ముఖం గంభీరంగా మారింది.
ఎవరో...
ఆ రహస్య ద్వారం వరకు చేరుకున్నారు.
మూడోసారి శబ్దం వచ్చింది.
ధమ్...!!!
రాతి ద్వారంపై...
ఎర్రటి కన్ను గుర్తు వెలిగింది.
కొనసాగుతుంది...