Thriller థ్రిల్లర్ & సస్పెన్స్ కథలు - తోడేలు

[k3vv3]

రాఘవన్ అనుభవిస్తున్న బాధ ఊహించలేని బాధ. ప్రతి సెకను ఒక యుగంలా కదులుతున్నట్లు అనిపించింది. ఇప్పుడు సర్జన్ ఫోర్సెప్స్ అడిగాడు, మరియు నర్సు అతనికి వైర్ వంటి పెద్ద మెటల్ ఇచ్చింది.
 
 ఇప్పుడు సర్జన్ దానిని రాఘవన్ కడుపులోని రంధ్రంలోకి వేసి గాల్ బ్లాడర్‌ని బయటకు తీశాడు. ఈ తరుణంలో ఈ బాధను తట్టుకోలేక చచ్చిపోవాలనిపించింది. తనని ఎవరైనా చూస్తారేమోనని తహతహలాడుతూ ఎడమకు, కుడికి కళ్ళు తిరగడం మానేశాడు. చివరగా, నర్సు అతని ముఖాన్ని అనుకోకుండా చూసింది.
 
 మరియు అతను నర్సు వైపు భయంకరంగా చూస్తున్నాడు. వెంటనే నర్సు వారిని ఆపి నిద్ర లేచిందని కేకలు వేసింది. వెంటనే, సర్జన్ మనస్సు కుప్పకూలింది. అక్కడే నిల్చున్న అనస్థీషియాలజిస్టును పిలిచి ఏమైందో చూడమన్నారు. అతను వెంటనే అక్కడికి పరిగెత్తి రాఘవన్ ముసుగులోకి పెయిన్ కిల్లర్ డ్రగ్స్ ఇంజెక్ట్ చేయడం ప్రారంభించాడు.
 
 అతను దానిని ఇంజెక్ట్ చేస్తున్నప్పుడు, అతను అతనికి రెండవ డోస్ ఇవ్వలేదని అతను గ్రహించాడు. ఇప్పుడు నొప్పి నివారణ మందులు పని చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, కొన్ని సెకన్లలో ... రాఘవన్ కళ్ళు మూసుకోవడం ప్రారంభించి, అపస్మారక స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాయి. ఇప్పుడు అతనికి నొప్పి తెలియదు. కానీ అనస్థీషియాలజిస్ట్ మరియు వైద్య బృందానికి తెలుసు, "ఇది చాలా పెద్ద సమస్య అవుతుంది."
 
 “ఈ రోగి 16 నిమిషాల పాటు శస్త్రచికిత్స నొప్పిని అనుభవిస్తున్నాడు. స్పృహలోకి వస్తే జరిగినదంతా గుర్తుంటుంది. అందుకే మా మీద, హాస్పిటల్ మీద భారీ వ్యాజ్యం వేస్తాడు. ఆసుపత్రికి పెద్ద చెడ్డ పేరు వస్తుంది మరియు దాని కోసం భారీ మొత్తం చెల్లించవలసి ఉంటుంది. సర్జన్ వైద్యులకు చెప్పారు. కాబట్టి వారు ఒక ఆలోచన చేశారు.
 
ఆలోచన ఏమిటంటే...రాఘవన్‌కి పెయిన్‌కిల్లర్ ఇచ్చిన తర్వాత, మిడాజోలం మందు కూడా ఇవ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఇది మతిమరుపు మందు. ఎవరికి పెట్టారో ఆ పేరు లాగే అంతకు ముందు ఏం జరిగిందో మరిచిపోతారు. రాఘవన్ కి ఇస్తే ఏం జరిగిందో అతనికి గుర్తుండదు.
 
 అందుకే తమపై కేసు పెట్టకుండా ఉండేందుకు ఆ మందు ఇచ్చారు. ఆ తర్వాత వైద్య బృందం సర్జరీ పూర్తి చేస్తుంది. అప్పుడు కోలుకోవడానికి రాఘవన్‌ని రికవరీ రూమ్‌కి పంపుతారు. అదేవిధంగా, రాఘవన్ అపస్మారక స్థితి నుండి మేల్కొంటాడు. వారు అనుకున్నట్లుగా, అతను మేల్కొన్నప్పుడు ఏమి జరిగిందో అతనికి గుర్తులేదు.
 
 దీంతో వారంతా తప్పించుకున్నారని వైద్య బృందం భావించింది. కానీ ఆ క్రూరమైన 16 నిమిషాలు అతని ఉపచేతన మనస్సులో ఉండిపోయాయి.
 
 తన శరీరానికి ఏదో ఘోరం జరిగిపోయిందన్న భావన అతనికి కలిగింది. మతిమరుపు మందు అతనికి ఎలా జరిగిందో మరిచిపోయేలా చేసింది. కానీ ఆ 16 నిమిషాల్లో జరిగిందంతా గుర్తుపెట్టుకున్నాడు. రికవరీ రూమ్‌కి రాగానే, తనకి ఏదో తప్పు జరిగిపోయిందని ఉపచేతనలో ఫీలయ్యాడు.
 
 ఏం చేసినా, అతను చూసిన ప్రతిదానికీ మరియు అందరికీ భయపడేవాడు. కానీ అతని భావనతో కనెక్ట్ అయ్యే జ్ఞాపకశక్తి అతనికి లేదు. రాఘవన్ ఈ విషయాన్ని ఎవరికీ చూపించలేదు. అతను బాగానే ఉన్నాడు. జనవరి 19న ఇంటికి వెళ్లిపోయారు.
 
 సోఫాలో కూర్చున్న వాడు ఒక్కసారిగా అరిచాడు. చాలా ఘోరంగా ఉంది. నిజానికి ఆ జ్ఞాపకం అతన్ని అలా వింతగా ప్రవర్తించేలా చేసింది.
 
 ప్రెజెంట్
 
 తదుపరి కొన్ని రోజులు
 
 తరువాతి రోజుల్లో, అతను తన మనస్సులోని ఆ 16 నిమిషాలను యాక్సెస్ చేయగలిగాడు. ఎవరో కోసి తన అవయవాలను బయటకు తీసినట్లు అతను చిత్రీకరించినప్పటికీ, అది అతనికి జరిగిందో లేదో అతనికి తెలియదు.
 
 కానీ అలా కాకుండా పదే పదే వస్తున్న చెడ్డ కల అనుకున్నాడు. అదే సమయంలో అతని కుటుంబం, రాఘవన్‌ను తనిఖీ చేయడానికి చాలా మంది వైద్యులను మరియు మనస్తత్వవేత్తలను తయారు చేసింది. కానీ అతని తప్పు ఏమిటో తెలుసుకోకముందే, అది మరింత దిగజారడం ప్రారంభించింది మరియు రాఘవన్ చాలా వింతగా ప్రవర్తించడం ప్రారంభించాడు.
 
 రెండు వారాల తర్వాత
 
 ఫిబ్రవరి 2, 2006
 
 సర్జరీ తర్వాత, 2 వారాల తర్వాత...ఫిబ్రవరి 2న, రాఘవన్ తన ప్రాణాలను తీశాడు. రాఘవన్ కుటుంబం మాటల్లో చెప్పలేనంతగా రోదించింది. జరిగినదంతా నిజమా కాదా అని ఆలోచిస్తున్నారు. బృందా తన భర్తకు జరిగినదంతా తవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
 చివరకు జనవరి 19న గాల్ బ్లాడర్ ఆపరేషన్‌కు సంబంధించిన మెడికల్ రిపోర్టు వచ్చింది. ఆమె దానిని మరో వైద్యుడికి ఇచ్చింది. చివరకు ఆ వైద్యుడు మాత్రమే పూర్తి సత్యాన్ని కనుగొన్నాడు. రాఘవన్ 16 నిమిషాలపాటు అనస్థీషియా అవగాహనను అనుభవించారు.
 
 "అనస్థీషియా అవగాహన డాక్టర్ అంటే ఏమిటి?" బృందాని అడిగారు, దానికి డాక్టర్ ఇలా అన్నారు: "అనస్థీషియా అవగాహన అంటే, మీరు ఆపరేషన్ సమయంలో మేల్కొని ఉంటారు, లేదా మీరు మీ ఆపరేషన్ అనుభూతి చెందగలరు." రాఘవన్ కుటుంబం వినియోగదారుల రక్షణ చట్టం, 1986 మరియు సెక్షన్ 337, IPC (భారత శిక్షాస్మృతి- ఇతరుల ప్రాణాలకు లేదా వ్యక్తిగత భద్రతకు హాని కలిగించే చర్యతో బాధ కలిగించడం) కింద హైకోర్టులో ఆసుపత్రికి వ్యతిరేకంగా కేసు దాఖలు చేసింది.
 
 2008లో, కుటుంబానికి చెప్పని మొత్తం సెటిల్ అయింది.
 
 ఎపిలోగ్
 
 ఆశ్చర్యకరంగా, ఈ ప్రపంచంలో ప్రతి సంవత్సరం ఇలాంటి సంఘటనలు 20,000 మందికి జరుగుతున్నాయి. కాబట్టి నా ప్రియమైన పాఠకులారా, ఈ కథ చదివిన తర్వాత, మన జీవితంలో మనం ఆపరేషన్‌కి వెళితే, సిగ్గు లేకుండా, ఆపరేషన్ థియేటర్‌లోనే అడగాలి. సార్, మీరు అనస్థీషియా డోసేజ్ పెట్టారా? లేక పక్షవాతానికి గురిచేసే ఇంజెక్షన్ మాత్రమే ఇచ్చారా? అనస్థీషియా డోస్ మర్చిపోవద్దు సార్. ఇలా మీరు అడగాలి. ఇది మనకు జరిగితే మనం ఏమి చేస్తామో ఆలోచించండి. నేను దాని గురించి కూడా ఆలోచించలేను.


*3364