Misc. Erotica పల్లెటూరి చంద్రిక-మనసులో పల్లె వెన్నెల

[sandeep987]

చంద్రిక తెచ్చిన ఆ అబద్ధపు కథతో శ్వేత, దివ్యలు నీరజ్‌కి పూర్తిగా దూరమయ్యారు. ఇక నీరజ్ కేవలం తనకే సొంతమనే ధీమాతో చంద్రిక మనసు తేలికపడింది. ఆ వీకెండ్ రాగానే చంద్రిక తన హాస్టల్ నుండి నీరజ్ ఫ్లాట్‌కి చేరుకుంది. శ్వేత, దివ్యల అడ్డు తొలగిపోవడంతో ఈసారి వారి మధ్య ఘాటు మరింత పెరిగింది. ఫ్లాట్ తలుపు వేసిందో లేదో నీరజ్ చంద్రికను తలుపుకేసి గట్టిగా నొక్కి పట్టి, ఆమె పెదవులను రక్తం వచ్చేంత ఘాటుగా కొరకడం మొదలుపెట్టాడు. అతని రాక్షస స్పర్శకు చంద్రిక ఒళ్లు ఒక్కసారిగా జల్లుమంది. చంద్రిక దుస్తులను ఏమాత్రం కనికరం లేకుండా చింపేసినంత పని చేస్తూ, ఆమె పైభాగాలను తన బలమైన చేతులతో పిండి పిసికినట్లు నలిపేశాడు. అతని వేళ్ల ఒత్తిడికి చంద్రిక నొప్పితో మూలుగుతూనే అతడి జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుని తనవైపు లాక్కుంది. నీరజ్ ఆమెను హాలులోని మ్యాట్రెస్‌పై పడేసి, ఆమె రెండు కాళ్లను పక్కకి జరిపి, తీవ్రమైన వేగంతో తన రాతి రోకలితో దంచడం మొదలుపెట్టాడు. చంద్రిక ఆ రాపిడికి సంతోషంతో, కిక్కుతో గది నలుమూలలా మార్మోగేలా కేకలు వేసింది. నీరజ్ తన శారీరక బలాన్నంతటినీ ఉపయోగిస్తూ, చంద్రికను నలిపి పిప్పి చేస్తున్నట్లుగా ఆ ఊపును కొనసాగించాడు. గదిలో ఆ చెమట వేడి, శృంగారభరితమైన సవ్వడులు పరాకాష్టకు చేరుకున్నాయి. చంద్రిక శ్వాస వేగమై, నీరజ్ నడుమును తన కాళ్లతో చుట్టేసి ఆ రసాల రాపిడిలో పూర్తిగా మునిగిపోయింది. నీరజ్ ఆమె పోనీటైల్ జుట్టును పట్టుకుని మరింత వేగంగా గుచ్చుతుంటే, చంద్రిక సిగ్గు, భయం మరిచిపోయి అతని దెబ్బలకి తన్నుకులాడింది.

సరిగ్గా ఆ పచ్చి రాపిడి ముమ్మరంగా సాగుతున్న సమయంలో, హాలులోని టేబుల్ మీద ఉన్న చంద్రిక ఫోన్ నిరంతరం రింగ్ అవ్వడం మొదలైంది. నీరజ్ వేగాన్ని తగ్గించకుండానే చంద్రికను మరింత గట్టిగా నొక్కుతున్నాడు, కానీ ఫోన్ వరుసగా మూడోసారి మోగడంతో చంద్రిక చెయ్యి చాపి ఫోన్ అందుకుంది. స్క్రీన్ పై వాళ్ల అమ్మ పేరు కనిపిస్తుండటంతో, నీరజ్‌ని ఆగమని సైగ చేస్తూ రొప్పుతూనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది. అవతలి నుంచి వాళ్ల అమ్మ ఏడుస్తూ, భయంతో వణుకుతున్న గొంతుతో, "చంద్రికా... త్వరగా రామ్మా! మీ నాన్నను పొలంలో ఏదో పెద్ద పాము కరిచింది. ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్నారు, ఊరి ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్తున్నాం... నువ్వు వెంటనే బయలుదేరి రా!" అని బిగ్గరగా ఏడ్చేసింది. ఆ మాట వినగానే చంద్రిక నెత్తిమీద పిడుగు పడినట్లయింది. ఒంట్లో ఉన్న కామపు మైకమంతా ఒక్కసారిగా ఆవిరైపోయి, తీవ్రమైన భయం ఆవహించింది. ఫోన్ కింద పడిపోగా, చంద్రిక గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.

ఆ వార్త వినగానే నీరజ్ కూడా వెంటనే ఆగిపోయి పక్కకి జరిగాడు. చంద్రిక కళ్లమ్మట నీళ్లు కారుతుంటే, "బావా... మా నాన్నకి పాము కరిచిందంట, నేను వెంటనే ఊరికి వెళ్లాలి" అని వణుకుతున్న గొంతుతో చెప్పింది. నీరజ్ పరిస్థితి తీవ్రతను అర్థం చేసుకుని, శృంగారపు మత్తును పక్కనపెట్టి, చంద్రికను ఓదారుస్తూ త్వరగా బట్టలు వేసుకోమని చెప్పాడు. చంద్రిక వణుకుతున్న చేతులతో తన దుస్తులు సర్దుకోగా, నీరజ్ కూడా వేగంగా తయారుయ్యాడు. "ఏమీ కాదు చంద్రికా, నేను నిన్ను బస్ స్టాండ్‌లో డ్రాప్ చేస్తాను, నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు" అని చెప్పి తన బైక్ తాళాలు తీసుకున్నాడు.

ఇద్దరూ కిందకి వచ్చి బైక్ ఎక్కారు. రోడ్డుపై నీరజ్ బైక్‌ను గాలివేగంతో నడపడం మొదలుపెట్టాడు. చంద్రిక బైక్ వెనుక కూర్చుని, నీరజ్ నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని అతని విపుపై తల వాల్చి ఏడవసాగింది. బైక్ వేగానికి వీస్తున్న గాలి ఆమె కన్నీళ్లను వెనక్కి తీసుకెళ్తోంది. నీరజ్ మధ్యమధ్యలో ఆమె చేతిని తడుముతూ "ధైర్యంగా ఉండు, మామగారికి ఏమీ కాదు" అని ధైర్యం చెప్తూ బైక్ రయ్‌మని దూకించాడు. కొద్దిసేపటికే వాళ్లు సిటీ బస్ స్టాండ్‌కు చేరుకున్నారు. అప్పటికే ఊరికి వెళ్లే బస్సు స్టార్ట్ అయి బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా ఉంది. నీరజ్ బైక్ నిలిపి, చంద్రికను బస్సు ఎక్కించి, ఆమె చేతిలో కొంత డబ్బు ఉంచి "చేరిన వెంటనే ఫోన్ చేయి" అని చెప్పాడు. చంద్రిక కళ్లల్లో నీళ్లతో నీరజ్‌ వైపు చూస్తూ బస్సులో తన సీటు వైపు నడిచింది. బస్సు కదులుతుంటే, కిటికీలోంచి నీరజ్ నిలబడి చూడటం చంద్రికకు కనిపించింది. తన తండ్రి ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్నాడనే ఆందోళన, నీరజ్ ఇచ్చిన ఆప్యాయత రెండు ఆమె మనసును తొలిచేస్తుండగా చంద్రిక తన ఊరి బాట పట్టింది.

బస్సు కదులుతున్నంతసేపు చంద్రిక కళ్లమ్మట నీళ్లు కారుతూనే ఉన్నాయి. ఓ వైపు తండ్రి ప్రాణాల గురించిన భయం, మరొక వైపు నీరజ్ ఇచ్చిన ధైర్యం ఆమె మనసులో సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయి. అర్ధరాత్రి దాటాక బస్సు ఊరి చివర బస్టాండ్‌కి చేరింది. చంద్రిక బస్సు దిగగానే ఆమె బాబాయి బైక్‌పై వచ్చి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. "బాబాయ్... నాన్నకి ఎలా ఉంది? ఎక్కడ ఉన్నారు?" అని చంద్రిక ఏడుస్తూ అడిగింది. "ఏమీ పర్లేదుమ్మా, ప్రథమ చికిత్స చేసి వెంటనే టౌన్ గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్లాం. ఐసియులో ఉన్నారు, త్వరగా పదా" అని బాబాయి చెప్పడంతో చంద్రిక బైక్ ఎక్కింది. టౌన్ ఆస్పత్రికి వెళ్లేసరికి తెల్లవారుజామున నాలుగు అయింది. ఐసియు బయట వాళ్ల అమ్మ, బంధువులు ఏడుస్తూ కూర్చుని ఉన్నారు. అమ్మను చూడగానే చంద్రిక పరుగెత్తుకెళ్లి కౌగిలించుకుని బిగ్గరగా ఏడ్చేసింది. "అమ్మా... నాన్నకి ఏమైంది? డాక్టర్లు ఏం చెప్పారు?" అని ఆందోళనగా అడిగింది. అమ్మ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ, "పొలంలో క కట్టెలు తీస్తుంటే నాగుపాము కరిచిందంటమ్మా... విషం ఒంట్లోకి బాగా పాకింది, ఇంకొక గంట లేటైతే ప్రాణాలు పోయేవి. డాక్టర్లు ఆపరేషన్ చేసి ఇంజెక్షన్లు ఇస్తున్నారు, కానీ ఇంకా స్పృహ రాలేదు" అని వణుకుతున్న గొంతుతో చెప్పింది.

ఆ మాటలు వింటూనే చంద్రిక గుండె తరుక్కుపోయింది. ఐసియు అద్దాల తలుపులోంచి లోపల బెడ్‌పై సెలైన్ బాటిళ్లు, ఆక్సిజన్ మాస్క్‌తో అచేతనంగా పడుకున్న తండ్రిని చూసి ఆమె తట్టుకోలేకపోయింది. కాసేపటికి డాక్టర్ బయటకు వచ్చి, "విషం ప్రభావం ఎక్కువుంది, రాబోయే 24 గంటలు చాలా ముఖ్యం. మందులు, రక్తం అర్జంట్‌గా కావాలి" అని చీటీ ఇచ్చాడు. చంద్రిక వెంటనే కన్నీళ్లు తుడుచుకుని, ఆస్పత్రి మెట్లు దిగి మెడికల్ షాపుల చుట్టూ తిరుగుతూ మందులు, రక్తం సేకరించడంలో నిమగ్నమైంది. కాసేపటికి ఫోన్ వైబ్రేట్ అయింది. చూస్తే నీరజ్. చంద్రిక దూరంగా వెళ్లి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది. నీరజ్ గొంతులో తీవ్రమైన ఆందోళన కనిపిస్తోంది. "చంద్రికా... ఊరు చేరావుగా? మామయ్యగారికి ఎలా ఉంది ఇప్పుడు?" అని అడిగాడు. చంద్రిక గొంతు బొంగురుపోగా, "ఐసియులో ఉన్నారు బావా... నాగుపాము కరిచిందంట, విషం ఎక్కింది. 24 గంటలు దాటితే కానీ ఏం చెప్పలేమంటున్నారు" అని ఏడ్చేసింది. నీరజ్ ధైర్యం చెప్తూ, "ఏడ్వకు చంద్రికా... నేను ఉన్నానుగా, డబ్బులేమైనా కావాలా? నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా చెప్పు, నేను వెంటనే అక్కడికి వస్తాను" అని చెప్పాడు. నీరజ్ మాటలు ఆ నిరాశలో చంద్రికకు కొండంత అభయాన్ని ఇచ్చాయి. "వద్దు బావా... ప్రస్తుతానికి బాబాయి వాళ్లు ఉన్నారు, ఏమైనా ఉంటే ఫోన్ చేస్తాను" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది.

సాయంత్రం వరకు ఆస్పత్రి కారిడార్‌లోనే టెన్షన్‌తో గడిచింది. చంద్రిక తండ్రి కోసం దేవుళ్లకు దండం పెట్టుకుంటూ, నిద్రాహారాలు మాని ఆస్పత్రి బెంచ్ మీదే కూర్చుండిపోయింది. రాత్రి ఎనిమిది గంటల సమయంలో డాక్టర్ బయటకు వచ్చి, "బాధితుడికి స్పృహ వచ్చింది, ప్రమాదం దాదాపు తప్పినట్లే. రోజుకి ఒక్కరిని మాత్రమే లోపలికి అనుమతిస్తాం" అని చెప్పాడు. ఆ వార్త వినగానే చంద్రిక కుటుంబంలో ఆనందభాష్పాలు రాలాయి. అమ్మను లోపలికి పంపించాక, చంద్రిక ఊపిరి పీల్చుకుని నీరజ్‌కి మెసేజ్ చేసి విషయం చెప్పింది. నీరజ్ వెంటనే రిప్లై ఇస్తూ రిలాక్స్ అవ్వమని చెప్పాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం డాక్టర్ అనుమతితో చంద్రిక లోపలికి వెళ్లేసరికి, తండ్రి నీరసంగా నవ్వుతూ ఆమె వైపు చూశాడు. చంద్రిక తండ్రి చేతిని పట్టుకుని ముద్దు పెట్టుకుని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. "ఏడవకమ్మా... నేను బాగానే ఉన్నాను, నువ్వు వచ్చావుగా" అని తండ్రి క్షీణించిన గొంతుతో అన్నాడు.

రెండు రోజుల తర్వాత తండ్రిని ఐసియు నుంచి సాధారణ వార్డుకి మార్చారు. ఆస్పత్రి పనులు కొద్దిగా సడలడంతో, చంద్రిక అమ్మను ఆస్పత్రిలో ఉంచి కొన్ని దుస్తులు, ఇంటి సామాన్లు తేవడానికి ఊరిలోని తమ ఇంటికి వెళ్లింది. ఇల్లు తెరిచేసరికి మూసి ఉన్న వాతావరణం, నిశ్శబ్దం ఆమెను ఆవహించాయి. చంద్రిక స్నానం చేసి, బట్టలు సర్దుకుని అలసటతో మంచంపై వాలింది. గత కొన్ని రోజులుగా పడ్డ ఆందోళన, శారీరక శ్రమ ఆమెను తీవ్రంగా అలసిపోయేలా చేశాయి. అదే సమయంలో నీరజ్ నుండి వీడియో కాల్ వచ్చింది. చంద్రిక కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మంచంపై పడుకుని మాట్లాడింది. నీరజ్ చంద్రిక ముఖంలో ఉన్న అలసటను చూసి, "చాలా నీరసపడిపోయావు చంద్రికా... మామయ్యగారు కోలుకోవడం సంతోషమే, కానీ నువ్వు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండాలి" అని ఆప్యాయంగా అన్నాడు. నీరజ్ చూపులు, అతని మాటలు చంద్రికలో పాత జ్ఞాపకాలను, అతని స్పర్శను గుర్తుచేశాయి. చంద్రిక ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ, "నువ్వు పక్కన ఉంటే ఈ అలసట అంతా పోయేది బావా... నిన్ను చాలా మిస్ అవుతున్నాను" అని మెల్లగా అంది. నీరజ్ కొంటెగా నవ్వుతూ, "త్వరగా ఆస్పత్రి గొడవలు ముగించుకుని సిటీకి వచ్చేయ్... నీ అలసటనంతా నా దెబ్బలతో తీర్చేస్తాను" అని చెప్పాడు. చంద్రిక ముఖంలో చిన్నగా సిగ్గు, నవ్వు వికసించాయి. తండ్రి కోలుకోవడంతో ఊపిరి పీల్చుకున్న చంద్రిక, త్వరలోనే ఆస్పత్రి డిస్చార్జ్ పూర్తి చేసి, మళ్లీ నీరజ్ దరి చేరాలని మనసులోనే నిశ్చయించుకుంది.

చంద్రిక ఇంటికి వచ్చి స్నానం చేయడానికి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్తూనే నీరజ్‌తో మాట్లాడాలనే తపనతో ఫోన్ కూడా లోపలికి తీసుకెళ్లింది. షవర్ కింద నిలబడి నీళ్లు ఒంటిపై పడుతుంటే, నీరజ్ నుండి వీడియో కాల్ వచ్చింది. చంద్రిక ఎంతో సంతోషంగా కాల్ లిఫ్ట్ చేసి, ఫోన్‌ను గోడ పక్కన ఉన్న చిన్న అరలో అమర్చి సరిగ్గా చూసుకుంది. అవతలి నుంచి నీరజ్ ఆమె నీళ్లల్లో తడుస్తున్న తీరును, ఒంటిపై మెరుస్తున్న నీటి బొట్లను చూసి మత్తుగా నవ్వాడు. "ఏంటే బుజ్జీ... నీ అందాలను ఇలా నీళ్లల్లో చూస్తుంటే నన్ను ఇప్పుడే అక్కడికి రమ్మంటావా ఏంటి? ఆ తడి ఒంటితో నువ్వు భలే ఘాటుగా ఉన్నావురా" అని పచ్చిగా పొగుడుతుంటే చంద్రిక ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడింది. నీరజ్ చూపులు తన శరీరంపై పడుతుంటే కలిగిన ఆ ఘాటు మైకంలో తరిస్తూ, "చూసింది చాలులే బుజ్జీ... నువ్వు చూస్తుంటే నాకు ఇక్కడే ఏదోలా అయిపోతోంది" అని సరసంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

నీరజ్ చెప్తున్న కొంటె మాటలు వింటూ, అతడిని మరింత రెచ్చగొట్టడానికి చంద్రిక తన రెండు చేతులతో సబ్బు రుద్దుకుంటూ షవర్ కిందకి జరిగింది. నీరజ్ కెమెరా వైపు మత్తుగా చూస్తూ, నడుము తిప్పుతూ నవ్వుతోంది. అయితే అదే సమయంలో సోప్ నురగ చేతులకు ఉండటంతో, ఫోన్ కోణాన్ని కాస్త మార్చడానికి తడి చేతితో ఫోన్‌ను పట్టుకోబోయింది. సరిగ్గా అదే క్షణంలో చేయి జారిపోవడంతో ఫోన్ ఒక్కసారిగా కింద ఉన్న నీళ్ల బకెట్‌లో టపాలున పడిపోయింది. ఆ దృశ్యం చూడగానే చంద్రిక గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది. "అయ్యో దేవుడా!" అని గట్టిగా అరుస్తూ, ఆలోచించకుండా వెంటనే బకెట్‌లో చెయ్యి పెట్టి ఫోన్‌ను బయటకు తీసింది.

ఫోన్ స్క్రీన్ పై నీళ్లు పడిపోవడంతో నీరజ్‌తో ఉన్న వీడియో కాల్ కట్ అయిపోయింది. చంద్రిక కంగారుగా పొడి గుడ్డతో ఫోన్‌ను తడి లేకుండా తుడిచి, ఊపిరి పీల్చుకుంటూ కాసేపు పక్కన పెట్టి త్వరత్వరగా స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చింది. ఫోన్ ఆన్ అవుతుందో లేదో అని చూసేసరికి మొదట డిస్‌ప్లే సరిగ్గానే కనిపిస్తుంది అనుకుంది కానీ, కొద్దిసేపటికే స్క్రీన్ మీద వెలుగు తగ్గిపోతూ నల్లగా మారిపోయింది. స్పీకర్ నుంచి చిన్నగా బుడగల శబ్దం వచ్చి ఫోన్ పూర్తిగా పనిచేయడం ఆగిపోయింది. పదే పదే పవర్ బటన్ నొక్కినా, ఛార్జింగ్ పెట్టి చూసినా ఫోన్ నుంచి ఎలాంటి స్పందన లేదు. అందులో నీరజ్‌కి సంబంధించిన వీకెండ్ ఘాటు జ్ఞాపకాలు, మెసేజ్‌లు, పర్సనల్ వీడియోలు ఎన్నో ఉన్నాయి! ఫోన్ గానీ ఇతరుల చేతికి చిక్కితే పెద్ద గొడవ అవుతుందనే తీవ్రమైన భయంతో చంద్రిక ఒళ్లు చెమటలు పట్టింది.

ఏం చేయాలో తోచక చంద్రిక ముఖం చిన్నబోయింది. ఆందోళనగా ఉన్న కూతురిని చూసి అమ్మ, "ఏమైందే చంద్రికా... అంత కంగారుగా ఉన్నావు?" అని అడిగింది. చంద్రిక తడబడుతూ, "అమ్మా... బాత్‌రూమ్‌లో నీళ్లు పడి నా ఫోన్ ఆఫ్ అయిపోయింది, అసలు ఆన్ కావడం లేదు. ఇందులో నా కాలేజీ నోట్స్, ఇంపార్టెంట్ డాక్యుమెంట్స్ ఉన్నాయి" అని కవర్ చేస్తూ చెప్పింది. అమ్మ వెంటనే ఆలోచించి, "దానికి అంత కంగారు దేనికిలేమ్మా! మన పక్క టౌన్‌లో మన చుట్టాల అబ్బాయి సురేష్ గారి రిపేర్ షాప్ ఉందిగా... అతనికి ఫోన్లు బాగు చేయడం బాగా వచ్చు. నువ్వు వెంటనే వెెళ్లి ఆ షాప్‌లో ఇస్తే ఉదయానికల్లా బాగు చేసి ఇస్తాడు" అని సలహా ఇచ్చింది. చంద్రిక ఊపిరి పీల్చుకుని, ఆ ఫోన్‌ను ఒక కవర్‌లో భద్రంగా సర్దుకుని, తన పర్సనల్ విషయాలు బయటపడకుండా వెంటనే ఆ టౌన్‌లోని షాప్‌కి బయలుదేరింది.