[Veervani25]

"ఇంకా ఎంత సేపు తీసుకుంటావు? కాఫీ చల్లారిపోతోంది!" వానీ గొంతు వంటింట్లోంచి వినిపించింది.

విజయ్ తన పాత లెదర్ బెల్ట్‌ను సరిచేసుకుంటూ అద్దంలో తన ముఖాన్ని చూసుకున్నాడు. అతని కళ్లు అలసటగా ఉన్నా, లోపల ఏదో తెలియని ఉత్సాహం ఉంది. తన అరకట్టె లాంటి చేతులతో షర్ట్ బటన్లను సరిచేసుకుంటూ, అతను తనలో తాను నవ్వుకున్నాడు. బయట ప్రపంచానికి అతను ఒక సీరియస్ ఆఫీస్ గోయింగ్ మనిషి కావచ్చు, కానీ ఇంట్లో అతను కేవలం వానీ ప్రపంచంలో ఒక చిన్న పిల్లవాడిలా మారిపోతాడు.

"వస్తున్నాను వానీ! ఈ ఒక్క నిమిషం!" అని అరుస్తూ అతను వంటిల్లోకి నడిచాడు. అక్కడ వానీ కాఫీ కప్పులతో నిలబడి ఉంది. ఆమె కళ్లలో ఒక రకమైన మెరుపు, పెదవులపై చిన్న నవ్వు. అతను దగ్గరికి వెళ్ళగానే, ఆమె అతన్ని చూసి చిన్నగా నవ్వి, కాఫీ కప్పును టేబుల్ మీద పెట్టింది. విజయ్ ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, ఆమెను తన వైపుకు లాక్కున్నాడు.

ఆమె మెల్లగా తన తలని అతని భుజంపై ఆన్చి, "ఈరోజు ఆఫీసులో పని ఎక్కువైందా?" అని అడిగింది. విజయ్ ఆమె మెడ మీద ముక్కును ఆరాముతూ, "పని ఉంది కానీ, నా ఆలోచనలన్నీ నీ మీదనే ఉన్నాయి" అని మెల్లగా ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడాడు. వానీ ముఖం ఎర్రబడింది, ఆమె అతన్ని చిన్నగా నెట్టి, "ముందు కాఫీ తాగు, అప్పుడే మాట్లాడుకుందాం" అని నవ్వింది.

విజయ్ కాఫీ కప్పును టేబుల్ మీద పెట్టి, వానీ చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతోంది, కానీ ఆ నిశ్శబ్దంలోనే ఎన్నో మాటలు ఉన్నాయి. "ఇంకా ఎంత సేపు తీసుకుంటావు? కాఫీ చల్లారిపోతోంది!" వానీ గొంతు వంటింట్లోంచి వినిపించింది.

విజయ్ తన పాత లెదర్ బెల్ట్‌ను సరిచేసుకుంటూ అద్దంలో తన ముఖాన్ని చూసుకున్నాడు. అతని కళ్లు అలసటగా ఉన్నా, లోపల ఏదో తెలియని ఉత్సాహం ఉంది. తన అరకట్టె లాంటి చేతులతో షర్ట్ బటన్లను సరిచేసుకుంటూ, అతను తనలో తాను నవ్వుకున్నాడు. బయట ప్రపంచానికి అతను ఒక సీరియస్ ఆఫీస్ గోయింగ్ మనిషి కావచ్చు, కానీ ఇంట్లో అతను కేవలం వానీ ప్రపంచంలో ఒక చిన్న పిల్లవాడిలా మారిపోతాడు.

"వస్తున్నాను వానీ! ఈ ఒక్క నిమిషం!" అని అరుస్తూ అతను వంటిల్లోకి నడిచాడు. అక్కడ వానీ కాఫీ కప్పులతో నిలబడి ఉంది. ఆమె కళ్లలో ఒక రకమైన మెరుపు, పెదవులపై చిన్న నవ్వు. అతను దగ్గరికి వెళ్ళగానే, ఆమె అతన్ని చూసి చిన్నగా నవ్వి, కాఫీ కప్పును టేబుల్ మీద పెట్టింది. విజయ్ ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, ఆమెను తన వైపుకు లాక్కున్నాడు.

ఆమె మెల్లగా తన తలని అతని భుజంపై ఆన్చి, "ఈరోజు ఆఫీసులో పని ఎక్కువైందా?" అని అడిగింది. విజయ్ ఆమె మెడ మీద ముక్కును ఆరాముతూ, "పని ఉంది కానీ, నా ఆలోచనలన్నీ నీ మీదనే ఉన్నాయి" అని మెల్లగా ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడాడు. వానీ ముఖం ఎర్రబడింది, ఆమె అతన్ని చిన్నగా నెట్టి, "ముందు కాఫీ తాగు, అప్పుడే మాట్లాడుకుందాం" అని నవ్వింది.

విజయ్ కాఫీ కప్పును టేబుల్ మీద పెట్టి, వానీ చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతోంది, కానీ ఆ నిశ్శబ్దంలోనే ఎన్నో మాటలు ఉన్నాయి. పెళ్ళై కొన్ని రోజులు గడిచినా, ఇద్దరి మధ్య ఇంకా ఆ చిన్నపాటి సిగ్గు, ఒక రకమైన తెలియని భయం మిగిలే ఉన్నాయి. విజయ్ ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, తన గొంతులో ఒక రకమైన గాఢతతో, "వానీ, ఈ రాత్రికి మనం... మన ఇద్దరి గురించి మాట్లాడుకుందామా?" అని మెల్లగా అడిగాడు.పెళ్ళై కొన్ని రోజులు గడిచినా, ఇద్దరి మధ్య ఇంకా ఆ చిన్నపాటి సిగ్గు, ఒక రకమైన తెలియని భయం మిగిలే ఉన్నాయి. విజయ్ ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, తన గొంతులో ఒక రకమైన గాఢతతో, "వానీ, ఈ రాత్రికి మనం... మన ఇద్దరి గురించి మాట్లాడుకుందామా?" అని మెల్లగా అడిగాడు.