Romance ஒரு பத்தினி விபச்சாரி ஆகிறாள்

[Devayani rasigan]

குரு வீட்டில் இருள் நீங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஜன்னல் வழியே மெல்லிய வெளிச்சம் உள்ளே சறுக்கி வந்தது. வெளியே பறவைகள் ‘க்யூ… க்யூ…’ என்று கூவின. காற்று திரைச்சீலையை லேசா அசைத்து ‘ஸ்ஸ்ஸ்’ என்ற ஒலியை எழுப்பியது.

குரு கண் திறந்தான். தலையை இரு கைகளிலும் பிடித்தான். அந்தக் காட்சி மீண்டும் வந்தது. தண்ணீர். ஈர முடி. இடுப்பின் வளைவு. மார்பகங்களின் பக்கம். அவள் திரும்பாமல் நின்ற அந்த ஒரு நொடி.

*நான் பார்க்கக்கூடாது. தங்கை மாதிரி… ஆனா பார்த்துட்டேன்.*

மூச்சு ஆழமாக இழுத்தான். கை நடுங்கியது. எழுந்து குழாயருகே சென்றான். தண்ணீர் ‘ஷ்ஷ்ஷ்’ என்று ஓடியது. முகத்தில் பட்டது. குளிர். ஆனால் உள்ளே சூடு குறையவில்லை.

மொபைல் அடித்தது. சுமன் நம்பர்.

குரு : டேய் சுமன்…

சுமன் : டேய் குரு… காலை எப்படி இருக்க?

குரு : சும்மாடா… நீ எப்படி?

சுமன் : கொஞ்சம் பேட்டர். வீட்ல இருக்கேன். ரெஸ்ட். நீ வர முடியுமா?

குரு தலையைச் சாய்த்தான். அந்த நினைவு மீண்டும் சுழன்றது.

குரு : வரேன்டா. கொஞ்ச நேரத்துல.

சுமன் : சரிடா. ஸ்ரீதிவ்யா காபி போட்டுட்டு இருக்கா.

குரு போனை வைத்தான். கை இறுகியது. ஆடை மாற்றினான். வாசலைத் திறந்தான். வெளியே காற்று முகத்தை அடித்தது. சாலையில் ஆட்டோ ஹார்ன். ‘பார்ப்… பார்ப்…’.

சுமன் வீட்டு வாசலில் நின்றான். கால் ‘டக் டக்’ என்று ஒலித்தது. மணியை அடிக்காமல் உள்ளே நுழைந்தான். ஹாலில் ஃபேன் ‘வீய்ய்… வீய்ய்…’ என்று சுழன்றது. மருந்து வாசனை இல்லை. வீட்டு வாசனை. காபி. சோப்பு.

ஸ்ரீதிவ்யா சமையலறையில் இருந்தாள். பச்சை சேலை கட்டி . ப்ளவுஸ் இறுக்கமாக. முடி பின்னப்பட்டிருந்தது. அவள் கை காபி குவளையை எடுத்தது ‘க்ளாங்’ என்ற சத்தம். திரும்பினாள்.

ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா… வாங்கண்ணா. உக்காருங்கண்ணா.

குரு பார்வை ஒரு கணம் அவள் இடுப்பில் விழுந்தது. சேலை மெல்லியதாக. வளைவு தெரிந்தது. உடனே விலக்கினான். முகம் சூடேறியது.

*மறுபடியும்… அந்தக் காட்சி.*

குரு : சரிம்மா… சுமன் எங்கே?

ஸ்ரீதிவ்யா : உள்ள படுக்கைல இருக்காங்கண்ணா. போங்கண்ணா.

குரு சுமன் அறைக்குச் சென்றான். சுமன் படுக்கையில் உட்கார்ந்திருந்தான். முகம் கொஞ்சம் பிரகாசம்.

சுமன் : டேய்… வாடா. உக்காரு.

குரு நாற்காலியில் உக்கார்தான். கைகளை மடியில் வைத்தான். விரல்கள் பின்னின.

குரு : எப்படி இருக்கடா?

சுமன் : நல்லா இருக்கு. டாக்டர் சொல்றாரு ரெஸ்ட் எடுக்கணும்னு. வேலை பாக்காதேன்னு.

குரு தலையசைத்தான். வெளியே ஸ்ரீதிவ்யா காபி கோப்பையுடன் வந்தாள். கோப்பை மேஜையில் வைத்தது ‘க்ளாங்’. அவள் சாய்ந்தபோது சேலை லேசா சரிந்தது. இடுப்பு கொஞ்சம் தெரிந்தது.

குரு பார்வை மீண்டும் அங்கே விழுந்தது. ஒரு நொடி. இரண்டு நொடி. அவள் திரும்பினாள். பார்வை சந்தித்தது. ஸ்ரீதிவ்யாவின் கண்களில் ஒரு சந்தேகம் லேசா தெரிந்தது.

*அவர் என்ன பாக்குறாரு ?*

ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா… காபி குடுங்கண்ணா.

குரு : சரிம்மா…

கோப்பையை எடுத்தான். கை லேசா நடுங்கியது. காபி சூடாக இருந்தது. குடித்தான். சுவை கசந்தது.

ஸ்ரீதிவ்யா சமையலறைக்குத் திரும்பினாள். அடுப்பு ‘ஸ்ஸ்ஸ்’ என்று ஒலித்தது. எண்ணெய் சத்தம். தட்டுகள் ‘க்ளாங் க்ளாங்’.

சுமன் : டேய்… நீ அமைதியா இருக்க. என்ன ஆச்சு?

குரு : ஒண்ணும் இல்லடா… சும்மா.

சுமன் புருவம் நெறித்தான். ஆனால் ஒன்றும் கேட்கவில்லை.

ஸ்ரீதிவ்யா மீண்டும் வந்தாள். பழம் தட்டில் வைத்தாள்.

குரு பார்வை மீண்டும் அவள் மார்பில் விழுந்தது. இயற்கையாக உயர்ந்து தாழ்ந்தது. அந்த நினைவு—தண்ணீர் வழிந்த உடல்—மீண்டும் வந்தது.

*போதும்… பார்க்காதே.*

ஸ்ரீதிவ்யா தலையை உயர்த்தினாள். குருவின் பார்வையைப் பிடித்தாள். ஒரு கணம். அவள் கண்களில் பயம் கலந்த சந்தேகம்.

*இவருக்கு என்ன ஆச்சு ? நேத்துல… இருந்து ஒரு மாதிரி இருக்காரு ?*

ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா… எல்லாம் சரியா இருக்காண்ணா?

குரு : ஆமாம்மா… சரிதான்.

குரல் கரகரப்பாக வந்தது. தொண்டை இறுகியது.

சுமன் : ஸ்ரீதிவ்யா… நீயும் உக்காரு. ரொம்ப ஓடிட்டு இருக்க.

ஸ்ரீதிவ்யா : சரிங்க.
உக்கார்தாள். கைகளை மடியில் வைத்தாள். விரல்கள் சேலையைத் திருகின. மார்பு ஏறி இறங்கியது. சேலை லேசா அசைந்தது.


. அமைதி. ஃபேன் சுழன்றது. வெளியே தெருவில் ஆட்டோ ஹார்ன். உள்ளே காபி வாசனை.

மொபைல் அடித்தது. ஸ்ரீதிவ்யாவின் பர்ஸில். லட்சுமி நம்பர். அவள் எழுந்து வாசலுக்குச் சென்றாள். கதவை லேசா மூடினாள். ‘க்ளிக்’.

ஸ்ரீதிவ்யா : என்ன லட்சுமி?

லட்சுமி : திவ்யா… சுமன் வீட்ல இருக்கான? நீ யோசிச்சி பார்த்தியா ?

ஸ்ரீதிவ்யாவின் தொண்டை இறுகியது. கை நடுங்கியது. சுவரில் சாய்ந்தாள்.


ஸ்ரீதிவ்யா : இப்ப முடியாது லட்சுமி. கொஞ்சம் யோசிக்க நேரம் வேணும் .

லட்சுமி : காசு தேவைப்படும் இல்ல? மெடிசின்… ஸ்கூல்… சொல்லு. நான் ஏற்பாடு பண்றேன். ரவி கேக்குறான்.

ஸ்ரீதிவ்யா மூச்சு வேகமானது. மார்பு ஏறி இறங்கியது. சேலை அசைந்தது.

ஸ்ரீதிவ்யா : பிறகு பேசலாம்.

போனை வைத்தாள். கைகளைக் கழுவினாள். தண்ணீர் ‘ஷ்ஷ்ஷ்’ என்று ஓடியது. முகத்தில் வியர்வை. துடைத்தாள்.

உள்ளே வந்தபோது குரு அவளைப் பார்த்தான். பார்வை நீண்டது. அவள் இடுப்பு. சேலை. வளைவு.

ஸ்ரீதிவ்யா நின்றாள். கண்கள் சந்தித்தன. சந்தேகம் தெளிவாக வளர்ந்தது.

*அவர் என்ன பாக்குறானரு ? என் உடலையா …?*

சுமன் : யாரு ஸ்ரீதிவ்யா?

ஸ்ரீதிவ்யா : லட்சுமிங்க. சும்மா கேட்டாங்க.

சுமன் : சரி. உக்காரு.

அவள் உக்கார்தாள். ஆனால் மனசு குழம்பினது. குருவின் பார்வை உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அந்த நினைவு—குளியலறை—அவளுக்குத் தெரியாது. ஆனால் அந்தப் பார்வை சொன்னது.

குரு எழுந்தான்.

குரு : டேய்… நான் மாடிக்கு போய் சிகரெட் அடிச்சிச்சிட்டு வரேன்னு .மெதுவா காதில் சொல்றான்

சுமன் : சரிடா. ஜாக்கிரதை.

குரு மாடிப்படி ஏறினான். கால் ‘டக் டக்’ என்று ஒலித்தது. மேலே சென்றான். தெரு காற்று வீசியது. சிகரெட் ஏற்றினான். புகை ‘ஸ்ஸ்ஸ்’ என்று எழுந்தது.

கீழே ஸ்ரீதிவ்யா நின்றாள். ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள். குரு மேலே நின்றான். புகை. அவன் பார்வை கீழே விழுந்தது. அவள் சேலை. இடுப்பு.


வீட்டில் அமைதி உடைந்தது. ஃபேன் சத்தம். தட்டு சத்தம். ஆனால் உள்ளே ஒரு புதிய பதற்றம். குருவின் பார்வை. ஸ்ரீதிவ்யாவின் சந்தேகம். லட்சுமியின் அழுத்தம். சுமனின் அறியாமை.

குரு புகையை ஊதினான். கண்கள் மூடின. அந்தக் காட்சி மீண்டும் வந்தது. தண்ணீர். உடல். குற்ற உணர்ச்சி கனத்தது.

கீழே ஸ்ரீதிவ்யா கைகளை இறுக்கினாள். மனசுக்குள் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

*இவர் ஏன் இப்படி பார்க்கிறார்?*

ஃபேன் சுழன்றது. காற்று வீசியது. வீடு அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் உள்ளே எல்லாம் மாறிக்கொண்டிருந்தது.




மாடியில் காற்று சுழன்றது. தெருவில் ஆட்டோ ஹார்ன் தொலைவில் மங்கின. குரு சிகரெட்டை உதட்டில் வைத்து புகை இழுத்தான். புகை ‘ஸ்ஸ்ஸ்’ என்று மேலே எழுந்து காற்றில் கலந்தது. கீழே ஜன்னல் வழியே ஸ்ரீதிவ்யாவின் பச்சை சேலை ஒரு கணம் தெரிந்தது. இடுப்பின் வளைவு. அந்த நினைவு மீண்டும் வந்தது—நீரால் ஈரமான உடல், முதுகு, சோப்பு நுரை.

*பார்க்கக்கூடாது. தங்கை மாதிரி. ஆனா பார்த்துட்டேன்.*

கை நடுங்கியது. சிகரெட் சாம்பல் கீழே விழுந்தது. அப்போதுதான் மேகம் கனத்தது. முதல் துளி முகத்தில் பட்டது. பிறகு இரண்டாவது. மழை திடீரென இறங்கியது. ‘ஷ்ஷ்ஷ்ஷ்…’ என்ற சத்தம் கூரையில் அடித்தது. தண்ணீர் துளிகள் முகத்தில், கழுத்தில் ஓடின.

குரு சிகரெட்டை அணைத்தான். தண்ணீர் தொட்டிக்கு அடியில் ஓடினான். தொட்டியின் கீழ் இருள் கொஞ்சம் அடர்த்தியாக இருந்தது. தண்ணீர் ஓசை தொட்டி மேலே அடித்து கீழே சொட்டின. காற்று இன்னும் வீசியது. ஈரமான கற்கள் கால் கீழே சறுக்கின.

கீழே வீட்டில் ஸ்ரீதிவ்யா துணிகளை எடுக்க மாடிக்கு வந்தாள். பச்சை சேலை இறுக்கமாக கட்டப்பட்டிருந்தது. ப்ளவுஸ் மார்பை இறுக்கி பிடித்திருந்தது. முடி பின்னப்பட்டிருந்தது. நெற்றியில் வியர்வை துளிகள். மழை சத்தம் கேட்டு அவள் வேகமாக ஏறினாள். கால் ‘டக் டக்’ என்று படிகளில் ஒலித்தது.

மாடியில் மழை அடர்த்தியாக பெய்தது. தரை ஈரமாக இருந்தது. ஸ்ரீதிவ்யா துணிகளை எடுக்க ஓடினாள். கால் சறுக்கியது. உடல் முன்னே சாய்ந்தது. கை நீட்டினாள். ஆனால் பிடிக்க முடியவில்லை. தலை கீழே விழுந்தது. முழங்கால் கல்லில் மோதியது. ‘த்ட்’ என்ற சத்தம். உடல் தரையில் விழுந்தது. மூச்சு நின்றது. கண்கள் மூடின.

குரு தொட்டி அடியில் இருந்து பார்த்தான். உடல் திடீரென இறுகியது. சிகரெட் கையில் இருந்து விழுந்தது.

*ஸ்ரீதிவ்யா…*

அவன் ஓடினான். மழை முகத்தில் அடித்தது. கால் ஈரக் கற்களில் சறுக்கியது. ஆனால் நின்றான். ஸ்ரீதிவ்யா தரையில் படுத்திருந்தாள். சேலை சரிந்திருந்தது. இடுப்பு லேசா தெரிந்தது. முகம் வெளிறி இருந்தது. மூச்சு மெல்லியதாக இருந்தது.

குரு முழங்கால் மடித்து அருகில் உக்காந்தான். கை அவள் தோளில் பட்டது.

குரு : ஸ்ரீதிவ்யா… என்னம்மா… கண் திறம்மா…

பதில் இல்லை. மழை தொடர்ந்து பெய்தது. தண்ணீர் அவள் முகத்தில் ஓடியது. குரு அவளை தூக்கினான். உடல் இலகுவாக இருந்தது. ஆனால் அவன் கைகள் நடுங்கின. தொட்டிக்கு அடியில் கொண்டு சென்றான். அங்கே மழை குறைவாக பட்டது. தரையில் படுக்க வைத்தான். தலையை தன் மடியில் வைத்தான்.

கை நெற்றியில் வைத்தான். வியர்வை. குளிர். மூச்சு மெதுவாக வந்தது. ஆனால் கண்கள் திறக்கவில்லை.

*என்ன ஆச்சு… சுமன் தெரிஞ்சா…*

குரு கையால் மழை நீரை அவள் முகத்தில் இருந்து துடைத்தான். சேலை இடுப்பில் சரிந்திருந்தது. அவன் பார்வை ஒரு கணம் அங்கே விழுந்தது. உடனே விலக்கினான். முகம் சூடேறியது. குற்ற உணர்ச்சி கனத்தது.

குரு : ஸ்ரீதிவ்யா… கேளும்மா… நான் இருக்கேன்…

அவள் உதடுகள் லேசா அசைந்தன. ஆனால் ஒலி வரவில்லை. மார்பு ஏறி இறங்கியது. சேலை துணி ஈரமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. குரு தன் சட்டை முனையை கிழித்து அவள் நெற்றியில் வைத்தான். தண்ணீர் துளிகளை துடைத்தான்.

மழை சத்தம் தொட்டி மேலே தொடர்ந்தது. ‘ட்ரிப்… ட்ரிப்…’ என்று சொட்டின. காற்று தொட்டிக்கு அடியில் சுழன்றது. ஸ்ரீதிவ்யாவின் முடி ஈரமாக சிதறிக்கிடந்தது. கழுத்தில் தண்ணீர் ஓடியது.

குரு அவள் கையை பிடித்தான். விரல்கள் குளிர்ந்திருந்தன. அழுத்தினான்.

குரு : கண் திறம்மா… பயப்படாதே…

மெதுவாக அவள் கண் இமைகள் அசைந்தன. ஒரு கண் திறந்தது. பிறகு இரண்டும். குருவின் முகத்தை பார்த்தாள். கண்கள் சந்தித்தன. ஒரு நொடி. இரண்டு நொடி. யாரும் பேசவில்லை.

மழை தொடர்ந்தது. தொட்டிக்கு அடியில் இருள். இருவரின் மூச்சு மட்டும் கேட்டது.

ஸ்ரீதிவ்யாவின் மனசு குழம்பினது.

*குருண்ணாவா … என்ன ஆச்சு எனக்கு … நான் விழுந்துட்டேனா… அவர் என்னை தூக்கிட்டு வந்தாரா…*

குரு பார்வையை விலக்கவில்லை. ஆனால் கை அவள் கையில் இருந்து மெதுவாக எடுத்தான். தலையை திருப்பினான்.

குரு : மழை வந்துச்சும்மா… நீ வழுக்கி விழுந்த. இப்ப எப்படி இருக்க?

ஸ்ரீதிவ்யா மெதுவாக தலையை அசைத்தாள். உடல் வலியால் நடுங்கியது. முழங்கால் எரிச்சல். தலை சுற்றியது. ஆனால் குருவின் கை தோளில் இருப்பது உணர்ந்தாள். சூடு. ஆறுதல். அதே நேரம் பயம்.

*நேத்துல… அந்த பார்வை… இப்ப இங்க…*

அவள் உதடுகள் துடித்தன.

ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா… எனக்கு… தலை சுத்துதுண்ணா…

குரு உடனே தண்ணீர் பாட்டில் எடுத்து அவள் உதட்டில் வைத்தான். தண்ணீர் மெதுவாக ஊற்றினான். அவள் குடித்தாள். தொண்டை ஈரமானது. மூச்சு சீரானது.

குரு : மெதுவா குடிம்மா… சுமன் கீழே இருக்கான். நான் கூப்பிடட்டுமா?

ஸ்ரீதிவ்யா வேண்டாம்னு தலையை அசைத்தாள். பயம் கண்களில் தெரிந்தது.

*கணவன் பார்த்தா பயப்படுவார் … *

குரு அவள் தலையை மெதுவா தூக்கி தன் மடியில் வைத்தான். கை முடியை சீவினான். ஈர முடி விரல்களில் ஒட்டின. அவன் மனசு மீண்டும் அந்தக் காட்சிக்கு ஓடியது—குளியலறை, நிர்வாணம், தண்ணீர்.

*போதும்… இப்ப இல்ல…*

மழை கொஞ்சம் குறைந்தது. ஆனால் தொட்டி மேலே இன்னும் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. காற்று குளிர்ந்தது. ஸ்ரீதிவ்யா உடல் நடுங்கியது. குரு தன் சட்டையை கழற்றி அவள் மேல் போர்த்தினான். சட்டை ஈரமாக இருந்தது. ஆனால் சூடு கொடுத்தது.

குரு : கொஞ்சம் படுத்துக்கோம்மா… நான் இருக்கேன்…

ஸ்ரீதிவ்யா கண்களை மூடினாள். ஆனால் மனசு ஓடியது. குருவின் கை தோளில். அந்த தொடுதல். நேற்று இரவு ரவியுடன் நடந்தது. பணம். குற்ற உணர்ச்சி. இப்ப இங்க குருண்ணா .

* என்ன நடக்குது என் வாழ்க்கையில்…*

குரு அவள் முகத்தை பார்த்தான். கண்கள் மூடியிருந்தன. உதடுகள் லேசா பிரிந்திருந்தன. மூச்சு சீராக வந்தது. அவன் கை அவள் நெற்றியில் இருந்தது. வியர்வை குறைந்தது.

அமைதி நீண்டது. மழை சத்தம் மட்டும். இருவரும் பேசாமல் இருந்தனர். கண்கள் மீண்டும் சந்தித்தன. இந்த முறை நீண்ட நேரம். யாரும் விலக்கவில்லை.

குருவின் தொண்டை இறுகியது.

*இவளை நிர்வானமா பார்த்துட்டேன் … இப்ப இங்க இருக்கேன்… சுமனுக்கு தெரிஞ்சா…*

ஸ்ரீதிவ்யாவின் கை மெதுவா குருவின் கையை தொட்டது. விரல்கள் லேசா பிடித்தன. பயம். ஆறுதல். குழப்பம்.

ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா… நான்… வீட்டுக்குப்போறேன் …

குரு : சரிம்மா… மெதுவா எழுந்துக்கோ… நான் தூக்குறேன்…

அவன் அவளை தூக்க முயன்றான். உடல் நெருக்கமாக வந்தது. சேலை ஈரமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. மார்பு அசைந்தது. குருவின் மூச்சு வேகமானது. ஆனால் அவன் கண்களை விலக்கினான். தலையை திருப்பினான்.

தொட்டிக்கு அடியில் இருள் தொடர்ந்தது. மழை மெதுவாக நின்றது. ஆனால் துளிகள் இன்னும் சொட்டின. இருவரின் மூச்சு மட்டும் அந்த சிறிய இடத்தில் ஒலித்தது.