అనువాద కథలు -థ్రెడ్లు: ద్వీపం - 14

[k3vv3]

థ్రెడ్లు: ద్వీపం – 2
 
కైల్ సర్టిఫికేట్‌ని మళ్లీ చూశాడు. అందులో ఉన్న ఇంటిపేరు: ట్రిప్స్.
తండ్రిగా పేర్కొన్న వ్యక్తి పేరును మళ్లీ చదివాడు. డానీ ట్రిప్స్.
కైల్ న్యాయవాది వైపు తిరిగి చూశాడు. “నిజంగానా?”
మిస్టర్ క్రౌలర్ తలూపాడు. “నువ్వు దత్తత తీసుకోబడ్డావని తెలుసుకోవడం పెద్ద షాక్ అవుతుంది కైల్. నీ తండ్రి డానీ ట్రిప్స్ అని తెలుసుకోవడం అంతే పెద్ద షాక్ అవుతుంది.”
కైల్ తలూపాడు. ఇది అతనికి అర్థం కాలేదు. ఈ న్యాయవాది తాను దత్తత తీసుకోబడ్డానని చెప్పడం, అంతేకాకుండా అమెరికాలోని అత్యంత ధనవంతుల్లో ఒకడైన డానీ ఫకింగ్ ట్రిప్స్ తన తండ్రి అని చెప్పడం అసంబద్ధంగా అనిపించింది. ఒక ఆలోచన వచ్చింది.
“ఎడ్ నిన్ను దీనికి పురికొల్పాడా?” కైల్‌కు ఇద్దరు సన్నిహితులు ఉన్నారు—ఎడ్, కేసీ. కేసీ అతనితో పాటు పై అంతస్తులో పని చేసేవాడు. ఎడ్ కామిక్ బుక్స్‌లో ఇలస్ట్రేటర్‌గా పని చేసేవాడు, కానీ ఎప్పుడూ వాళ్లను ప్రాక్టికల్ జోక్స్‌తో మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించేవాడు. ఇది అతని స్టైల్‌కి సరిపోతుంది, ముఖ్యంగా డానీ ట్రిప్స్ క్యాన్సర్‌తో మరణించాడని ప్రపంచానికి తెలిసిన నాలుగు రోజుల తర్వాత.
న్యాయవాది ముఖం సీరియస్‌గా మారింది. “కైల్, ఇది జోక్ కాదని నేను హామీ ఇస్తున్నాను. నీ కోసం మరిన్ని సమాచారం ఉంది, మిస్టర్ ట్రిప్స్ రాసిన లేఖ కూడా ఉంది.”
“లేఖ?” కైల్ నవ్వాడు. ఇది తన స్నేహితుడి పని అని నమ్మాడు. “అయితే చూపించు.”
ముసలి మనిషి ముఖం చిట్లించాడు, కానీ రెండవ ఫైల్ తెరిచి ఒక ఎన్వలప్ తీశాడు. కాగితం ఖరీదైనది, లగ్జరీగా ఉంది. ముందు వైపు ఉన్న చేతిరాత కైల్‌కు గుర్తు రాలేదు. అతను దాన్ని తెరిచి లేఖను విప్పాడు.
కైల్,
నువ్వు ఇప్పుడు కాస్త గందరగోళంలో ఉంటావని అనుకుంటున్నాను. మిస్టర్ క్రౌలర్‌ని ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు—అతను మంచి మనిషి, మంచి స్నేహితుడు, కష్టమైన పని మీద పడ్డాడు.
ఏమైనా, నేను నీ తండ్రినని నువ్వు ఇప్పుడే తెలుసుకున్నావు. డానీ ట్రిప్స్—బిలియనీర్, సెలిబ్రిటీ, ప్లేబాయ్, ఎంట్రప్రెన్యూర్, బిజినెస్ జీనియస్ మొదలైనవి. నిజం చెప్పాలంటే అది నిజమే కైల్. నీకు ఒక వివరణ అవసరం.
ఇరవై ఆరేళ్ల క్రితం నేను కరెన్ అనే అద్భుతమైన మహిళను కలుసుకున్నాను. మేము ప్రేమలో పడి త్వరలోనే పెళ్లి చేసుకున్నాము. నేను కంప్యూటర్లు తయారు చేసి కొంత ప్రోగ్రామింగ్ చేస్తూ సొంత వ్యాపారం మొదలుపెట్టాను. త్వరలోనే నా భార్య గర్భవతి అయింది. జీవితం ఆనందంగా ఉండేది. తర్వాత వ్యాపారం బాగా విస్తరించింది. నేను రాసిన కొన్ని సాఫ్ట్‌వేర్‌లు నాకు చిన్న సంపద తెచ్చిపెట్టాయి. కొన్ని నెలల్లోనే నూర్లాది మందిని నియమించుకున్నాను. వ్యాపార విషయాలు ఇప్పుడు ముఖ్యం కావు. మరికొన్ని నెలలు గడిచాయి. ఆసుపత్రికి వెళ్లాల్సిన సమయం వచ్చింది.
కరెన్ ముగ్గురు పిల్లలను కన్నది—ట్రిపుల్ట్స్. ఒక నెల ముందుగా. ఇద్దరు అమ్మాయిలు, ఒక అబ్బాయి. కానీ వెంటనే ఆమెకు సమస్యలు మొదలయ్యాయి. ఆమెను సర్జరీకి తీసుకెళ్లారు, కానీ లాభం లేదు. అలా నా జీవిత ప్రేమ మరణించింది. ఆమెకు ఇరవై ఐదేళ్లు. ఆమె గొప్ప తల్లి అయ్యేది.
పిల్లలను పెంచడం గురించి నాకు ఏమీ తెలియదు. దుఃఖంతో నేను పూర్తిగా కుంగిపోయాను. నొప్పి నుంచి తప్పించుకోవడానికి పనిలో మునిగిపోవాలని మాత్రమే అనిపించింది. ఒక డాక్టర్ నిన్ను, నీ అక్కచెల్లెళ్లను దత్తతకు ఇవ్వమని సూచించాడు. నేను అంగీకరించాను. అప్పటికి అదే మంచిదని అనుకున్నాను. అది నా జీవితంలోని అతి పెద్ద పశ్చాత్తాపం. అయితే అప్పటికి నేను తీసుకున్న ఉత్తమ నిర్ణయం అదే.
నువ్వు, నీ అక్కచెల్లెళ్లు ప్రేమగల కుటుంబాల్లో పెరిగారు. పోషకమైన, ఆరోగ్యకరమైన వాతావరణంలో పెరిగారు. నేను వాగ్దానం చేసినా, మిమ్మల్ని గురించి ఎప్పుడూ సమాచారం సేకరించేవాణ్ణి. చిన్న చిన్న మార్గాల్లో సహాయం చేసేవాణ్ణి—స్కాలర్‌షిప్‌లు, ఉద్యోగాలు ఇలా. ఇది పేరెంటింగ్ కాదని నాకు తెలుసు. కానీ మీరు ముగ్గురు నాకు ఉన్న ఏకైక కుటుంబం. మనం ఎప్పుడూ కలుసుకోకపోయినా.
ఇప్పుడు ప్రస్తుతానికి వస్తే. నేను ఈ లేఖ రాస్తున్నప్పుడు చనిపోతున్నాను. నువ్వు దీన్ని చదువుతున్నట్లయితే నేను ఇప్పటికే వెళ్లిపోయి ఉంటాను. న్యూస్‌లో కూడా విని ఉండవచ్చు. దీని అసలు ఉద్దేశ్యం ఇదే. ఇరవై ఐదేళ్లుగా నేను ఒక వ్యాపారాన్ని, ఒక సామ్రాజ్యాన్ని నిర్మించాను. దారిలో పదివేల మంది నన్ను ఆధారం చేసుకుని తమ కంపెనీలను నడుపుతున్నారు, తమ ఉద్యోగాలను కాపాడుకుని తమ కుటుంబాలను పెంచుకుంటున్నారు. ఈ బాధ్యతను నేను చాలా సీరియస్‌గా తీసుకుంటాను. నా సొంత పిల్లలను పెంచడంలో బాధ్యత తీసుకోకపోయినా ఇది విడ్డూరంగా అనిపించవచ్చు.
నువ్వు నీ అక్కచెల్లెళ్లను కలవాలని కోరుకుంటున్నాను—కటరినా, కారా. మీ ముగ్గురు ఒకరినొకరు తెలుసుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను. నాకు ఉన్నదంతా ఇప్పుడు మీ ముగ్గురిది. నా వారసత్వం. చాలా పెద్ద మొత్తం అని చెప్పారు.
మిస్టర్ క్రౌలర్ తర్వాత ఏం జరుగుతుందో వివరిస్తాడు. క్లిప్ నోట్స్ ఇలా ఉన్నాయి: నా కరేబియన్ దీవికి వెళ్లు. నీ అక్కచెల్లెళ్లను తెలుసుకో. నీ నుంచి ఏమి ఆశిస్తున్నారో కాస్త నేర్చుకో. ఏం చేయాలనుకుంటున్నావో నిర్ణయించుకో.
దారిలో నన్ను గురించి కాస్త ఎక్కువ తెలుసుకోవచ్చు కూడా.
ఆశతో, ప్రేమతో,
డానీ ట్రిప్స్
కైల్ లేఖపై ఉన్న తేదీని చూశాడు. రెండు వారాల క్రితం మాత్రమే.
ఇది ఎడ్ పని కాదన్న సందేహాలు అన్నీ పోయాయి. ఇది అతని స్టైల్ కాదు. కడుపులో ముడి పడింది. తన తల్లిదండ్రులకు ఫోన్ చేసి అడగాల్సి వచ్చింది.
“క్షమించండి మిస్టర్ క్రౌలర్, రెండు నిమిషాలు. నాకు ఒక కాల్ చేయాలి.” ముసలి మనిషి తలూపాడు, కానీ కైల్ ఇప్పటికే తలుపు దాటి బయటకు వెళ్తున్నాడు. భవనం ముందు తలుపుల గుండా వీధిలోకి వచ్చాడు. కాఫీ తాగుతున్న ఆఫీస్ ఉద్యోగులు, షాపింగ్ చేస్తున్న గృహిణులు, టూరిస్టుల మధ్య ఒక ద్వారం లోపలికి వెళ్లి డయల్ చేశాడు.
“హాయ్ హనీ.”
“హాయ్ మమ్మీ,” కైల్ జవాబు చెప్పాడు. గొంతు సాధారణంగా, రిలాక్స్‌గా ఉంచుకునే ప్రయత్నం చేశాడు. “నాకు ఒకటి అడగాలి.”
“సరే హనీ, కానీ త్వరగా అడుగు. నీ నాన్నా నేను బయలుదేరబోతున్నాం,” ఆమె చెప్పింది. నేపథ్యంలో కారు తలుపు మూసుకునే శబ్దం వినిపించింది.
“ఓహ్, సరే. ఈరోజు హైకింగ్ ట్రిప్ కదా?”
మమ్మీ నిట్టూర్పు వినిపించింది. “కైల్, నువ్వు ఎప్పుడూ శ్రద్ధ పెట్టవు.”
అతను లోతైన ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. “మమ్మీ, నా మాట విను. నేను పనిలో ఉన్నప్పుడు మిస్టర్ క్రౌలర్ అనే న్యాయవాది వచ్చాడు.”
కైల్ ఆగాడు. మమ్మీ నాన్నను పిలుస్తూ ఉంది. “బెన్, నువ్వు కూడా వినాలి,” అని చెప్పింది. “సరే కొడుకు. అతను ఏమన్నాడు?”
“మమ్మీ, నాన్నా. నేను అడగాలి. నేను దత్తత తీసుకోబడ్డానా?” కైల్ ఒక చెయ్యి చెవి మీద ఉంచి, జీవితంలో ఎప్పుడూ లేనంత శ్రద్ధగా విన్నాడు.
అవతలి వైపు నిశ్శబ్దం సెకన్లపాటు సాగింది. కడుపులో మునిగిపోయే అనుభూతి పెరిగింది.
“కొడుకు, నేను మాట్లాడుతున్నాను,” నాన్న ఫోన్ తీసుకున్నాడు. గొంతు సున్నితంగా ఉంది. “అవును కొడుకు. నువ్వు కొన్ని రోజుల వయసులోనే మేము దత్తత తీసుకున్నాం. ఇలా తెలుసుకున్నందుకు క్షమించు. కలుసుకుని మాట్లాడుకుందామా? నేను వచ్చి నిన్ను తీసుకెళ్తానా?”
కైల్ ముఖాన్ని ద్వారం మూలలోకి నొక్కుకుని ఆలోచించాడు. నిజమే, తాను దత్తత తీసుకోబడ్డాడు. మనసు అనేక భావోద్వేగాలతో తిరగబడింది. ప్రపంచం తలకిందులైనట్టు అనిపించింది. కొన్ని లోతైన ఊపిరులు పీల్చుకుని, తనకు తెలిసిన విషయాలను ఆలోచించాడు. స్నేహితులు స్నేహితులే. తల్లిదండ్రులు ఈ పెద్ద రహస్యం దాచారు, కానీ ఇరవై మూడేళ్లు తనను పెంచారు, తనకు తోడుగా ఉన్నారు. డీఎన్ఏ లింక్ లేకపోతే ఏమైనా మారుతుందా? ఈ ఆలోచన కాస్త మనసు క్లియర్ చేసింది. అతను నిట్టూర్చాడు.
కొద్ది సేపటి తర్వాత జవాబు చెప్పాడు. “లేదు, పర్వాలేదు. చింతించకండి. మీరు నా తల్లిదండ్రులే అని నాకు తెలుసు. మీరు నన్ను పెంచారు. అది ఏమీ మారదు, సరేనా?”
వాళ్ల సమాధానాల్లో ఉపశమనం వినిపించింది. అతను ముందుకు సాగాడు.
“విషయం ఏమిటంటే, నేను దత్తత తీసుకోకముందు ఎవరినో గురించి కొంత తెలుసుకున్నాను,” కైల్ చెప్పాడు. ఎలా ముందుకు వెళ్లాలో తెలియక. నేరుగా చెప్పాడు. “దాని గురించి మీకు ఎంత తెలుసు?”
అవతలి వైపు చిన్నగా గుసగుసలు. కొన్ని సెకన్ల తర్వాత ఆగిపోయాయి.
“నీ జన్మ తండ్రి ఎవరో మాకు తెలుసు హనీ,” మమ్మీ చెప్పింది. “నీకు తెలుసా?”
కైల్ మింగేశాడు. “అవును, అనుకుంటున్నాను.” నోరు ఎండిపోయింది, కానీ మాటలు చెప్పాడు. “డానీ ట్రిప్స్, కదా?”
“అవును కొడుకు,” నాన్న నెమ్మదిగా చెప్పాడు. “మాకు తెలియకూడదని ఉంది, కానీ తెలిసింది.”
“అతను తన వీలునామాలో నీకు ఏమైనా ఇచ్చాడా?” మమ్మీ అడిగింది. “అందుకేనా న్యాయవాది వచ్చాడు?”
“ఉం, అనుకుంటున్నాను,” కైల్ చెప్పాడు. ఇప్పుడు కాస్త వికారంగా అనిపించింది. “వినండి, నాకు అక్కచెల్లెళ్లు ఉన్నారని చెప్తున్నారు.”
“ఏమిటి?” ఇద్దరూ ఒకేసారి అన్నారు.
“నాకు అక్కచెల్లెళ్లు ఉన్నారు. కవలలు,” అతను చెప్పాడు. “నిజానికి ట్రిపుల్ట్స్, కానీ నేను వాళ్లలో ఒకడిని.”
“కైల్, కొడుకు, మాకు ఏమీ తెలియదు,” నాన్న చెప్పాడు. కైల్ లోపల నిజమని తెలుసు. “అక్కచెల్లెళ్లు?”
“ఇద్దరు,” కైల్ ధృవీకరించాడు. “నన్ను వాళ్లను కలవమని చెప్తున్నారు.”
“అయితే నువ్వు వెళ్లాలి,” నాన్న వెంటనే చెప్పాడు.
“ఖచ్చితంగా,” మమ్మీ చేర్చింది. “నువ్వు బాగున్నావా హనీ?”
“కాస్త షెల్-షాక్ అయ్యాను,” కైల్ చెప్పాడు. “నేను తిరిగి లోపలికి వెళ్లాలి. మీరు బాగున్నారా?”
“అవును కొడుకు, మా గురించి చింతించకు,” నాన్న చెప్పాడు. “మేము ఇక్కడే కొన్ని రోజులు ఉంటాం. నువ్వు ఈరోజు రాత్రి డిన్నర్‌కి రా, లేదా ముందు రా. మాట్లాడుకుందాం.”
కైల్ ముఖం చిట్లించాడు. “లేదు, మీరు మీ ట్రిప్‌కి వెళ్లండి. మీరు నెలల తరబడి ప్లాన్ చేశారు.” కైల్ తల్లిదండ్రుల ఇంటికి వెళ్లినప్పుడల్లా కెనడా హైకింగ్ ప్రాంతాల మ్యాపులు ఉండేవి. హోటళ్లు బుక్ చేసుకుని ఉన్నారు. ఆలస్యం అయితే రిజర్వేషన్లు పోతాయి. “నిజంగా నేను బాగున్నాను. మీరు ట్రిప్‌కి వెళ్లండి. అవసరమైతే నేను మీకు కాల్ చేస్తాను. మీరు కూడా నాకు కాల్ చేయవచ్చు, సరేనా?”
వాళ్లు ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ, సైగలతో మాట్లాడుకుంటున్నట్టు అనిపించింది. చిన్నప్పటి నుంచి చేసే పని.
“నిజంగానా కొడుకు?”
“అవును నాన్నా. మీరిద్దరూ ట్రిప్‌కి వెళ్లండి.”
“మేము చెప్పకపోయినందుకు నువ్వు కోపంగా లేవు కదా?” నాన్న నేరుగా అడిగాడు.
కైల్ నిట్టూర్చాడు. “నిజం చెప్పాలంటే నాన్నా, నేను కోపంగా లేను. కాస్త షాక్ అయ్యాను. భవిష్యత్తులో కోపం వస్తే వస్తుంది, కానీ వస్తే మీరు ఎక్కడ ఉన్నారో నాకు తెలుసు.”
“అవును కొడుకు,” నాన్న చెప్పాడు. “ఫోన్ చేయి. నువ్వు కోపం తీర్చుకునేంత వరకు మేము వెనక్కి వస్తాం.”
“ఒక్కటి అడగవచ్చా? ఎందుకు చెప్పలేదు?”
“ఎప్పుడూ సరైన సమయం రాలేదు హనీ,” మమ్మీ చెప్పింది. “ఇలాంటి విషయం సంభాషణలో ఎలా చెప్పాలి?”
“అంతేకాకుండా, నువ్వు నీ జన్మ తల్లిదండ్రులు ఎవరని అడిగేవాడివి. మేము నీ ముఖం మీదే అబద్ధం చెప్పాల్సి వచ్చేది కొడుకు,” నాన్న చేర్చాడు. “ఎలా చెప్పాలో మాకు అర్థం కాలేదు.”
“సరే,” కైల్ చెప్పాడు. బయటకు ప్రశాంతంగా అనిపించినా లోపల ఏకాంతంగా ఎక్కడైనా వెళ్లి ఇవన్నీ జీర్ణం చేసుకోవాలని అనిపించింది. “మీ ట్రిప్ బాగుండాలి.”
“లవ్ యు హనీ.”
“లవ్ యూ టూ,” కైల్ చెప్పి కాల్ ముగించాడు. భుజాలు సరిచేసుకుని, లోతైన ఊపిరి పీల్చుకుని, న్యాయవాది ఏమన్నాడో వినడానికి తిరిగి లోపలికి వెళ్లాడు.
“అంతా బాగుందా మిస్టర్ వాట్సన్?” కైల్ కూర్చున్నప్పుడు మిస్టర్ క్రౌలర్ అడిగాడు.
“బాగుందని చెప్పలేను,” కైల్ కాసేపటి తర్వాత చెప్పాడు. “సరే, నేను నా తల్లిదండ్రులతో మాట్లాడాను.”
“అయితే నేను నిజం చెప్తున్నానని తెలుసు కదా?”
కైల్ మింగేశి తలూపాడు. “కాస్త షాక్.”
“నమ్ముతున్నాను. కొనసాగించనా?”
“కొనసాగించండి,” కైల్ చెప్పాడు.
“లేఖలో చెప్పినట్టు, మిస్టర్ ట్రిప్స్ మీరు, మీ అక్కచెల్లెళ్లు పెరుగుతున్నప్పుడు రహస్యంగా గమనిస్తూ ఉండేవాడు. ఇలాంటి సందర్భం కోసం ప్రైవేట్ ఫైళ్లు ఉంచేవాడు. అతను చెప్పినట్టు, మేము మిమ్మల్ని మిస్టర్ ట్రిప్స్ ప్రైవేట్ దీవికి రమ్మని కోరుకుంటున్నాం. అక్కడ మీరు మీ అక్కచెల్లెళ్లను కలుసుకుని, బయటి ప్రపంచపు ఒత్తిళ్లు లేకుండా ఒకరినొకరు తెలుసుకోవచ్చు.”
“అంటే ఏమిటి?” కైల్ అడిగాడు.
“ఒత్తిళ్లు అంటే?” ముసలి మనిషి అడిగాడు. కైల్ తలూపాడు. “ఒక ఉదాహరణ చెప్తాను. మిస్టర్ ట్రిప్స్ చాలా ప్రసిద్ధ వ్యక్తి. మీడియాతో ఎప్పుడూ సంబంధం ఉండేది.”
కైల్ తలూపాడు. మూవీ ప్రీమియర్లు, అవార్డు షోలు, చాట్ షోలు, పేపర్లలో చూసేవాడు.
“ట్రిప్స్ సామ్రాజ్యం యొక్క విశాలమైన సంపదను ఎవరు వారసత్వంగా పొందుతారని ప్రెస్ ఇప్పటికే విచారిస్తోంది. ఎప్పుడో ఎవరైనా ఇరవై మూడేళ్ల క్రితం ఆసుపత్రిలో అతన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుని దర్యాప్తు చేస్తారు, లేదా సోషల్ నెట్‌వర్కింగ్ సైట్‌లో నోరు విప్పుతారు. నేటి తక్షణ మీడియా ప్రపంచంలో, మీరు, మీ అక్కచెల్లెళ్లు గుర్తించబడి మీడియా చుట్టుముట్టడానికి కొన్ని గంటలు లేదా రోజులు మాత్రమే పడుతుంది.”
“నువ్వు నన్ను మోసం చేస్తున్నావు,” కైల్ పొంగిపోయాడు. “నిజంగానా? అలా జరుగుతుందని అనుకుంటున్నావా?”
మిస్టర్ క్రౌలర్ కళ్లు రెప్పవేశాడు. “అలా జరుగుతుంది కైల్. మాకు అనుభవం ఉంది.”
“నేను అనుకున్నాను వాళ్లు……” కైల్ ఆగిపోయాడు. ఆలోచించాడు. ముసలి మనిషి చెప్పేది నిజమేనని తెలిసింది. మీడియా గందరగోళం ఉంటుంది. తాను మధ్యలో ఉంటాడు. “ఫక్ మీ సైడ్‌వేస్.”
“మనం ఒకే పేజీలో ఉన్నాం కైల్.”
“అనుకుంటున్నాను,” అతను అసంతృప్తిగా చెప్పాడు. “ఇప్పుడు ఏం జరుగుతుంది?”
“బయట నీ కోసం ఒక కారు ఉంది. ప్రైవేట్ జెట్ రావాల్సిన సమయం,” అతను తన జేబు గడియారం చూశాడు—పాలిష్ చేసిన వెండి పాకెట్ వాచ్—మళ్లీ జేబులో పెట్టుకున్నాడు. “తొమ్మిది గంటల్లో. అంటే రాత్రి ఎనిమిది న్నర. టేకాఫ్ సుమారు తొమ్మిది గంటలకు. శాన్ అంటోనియో నుంచి గ్వాడెలూప్ దీవి (దీవికి దగ్గరి విమానాశ్రయం) వరకు ఏడు గంటల విమానం. అక్కడి నుంచి దీవికి ఒక గంట బోట్ ప్రయాణం. సూర్యోదయం సమయానికి అక్కడికి చేరుకుంటావు.”
“రాత్రంతా ప్రయాణం?” కైల్ ముఖం చిట్లించాడు. “అలసటగా ఉంటుంది.”
“దురదృష్టవశాత్తు మీ ముగ్గురినీ వీలైనంత త్వరగా దీవికి తీసుకురావాలి. ఈ సారి అనివార్యం. అయితే,” ముసలి మనిషి ఆగాడు. “విమానాశ్రయంలో ప్యాట్రీషియా అనే మహిళ ఉంటుంది. మిస్టర్ ట్రిప్స్ ఎగ్జిక్యూటివ్ అసిస్టెంట్. చాలా సంవత్సరాల అనుభవం. ఆమె నీ లయాజన్, కాంటాక్ట్ పాయింట్, అసిస్టెంట్‌గా ఉంటుంది.”
“నాకు అసిస్టెంట్ ఎందుకు కావాలి?” కైల్ అడిగాడు.
“నీకు చాలా ప్రశ్నలు ఉంటాయి,” ముసలి మనిషి సింపుల్‌గా చెప్పాడు. “ప్యాట్రీషియా తన పనిలో చాలా మంచిది. నీకు నిజమైన ఆస్తి అవుతుంది. ఆమెను నమ్ము.”
“చూద్దాం,” కైల్ చెప్పాడు. ఇంకా ఈ దీవికి వెళ్లాలా వద్దా అని నిశ్చయం కాలేదు. తల్లిదండ్రులతో కలిసి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది—హైకింగ్ అంటే అసహ్యం అయినా.
“ఇప్పటి నుంచి రాత్రి వరకు నీ కోసం డ్రైవర్ ఉంటాడు. పేరు కరోలిన్. చాలా మంచిదని చెప్పారు. కొన్ని ఫారాలు ఉంటాయి. ఇంకా ఇది నీకు.”
ముసలి మనిషి ఒక ఎన్వలప్ టేబుల్ మీద జారవేశాడు. కైల్ తెరిచి లోపలి వస్తువులు తీశాడు. వీసా కార్డు, మాస్టర్‌కార్డు, నగదు ఉన్న క్లియర్ ఎన్వలప్, చిన్న కీఫాబ్.
“ఇవన్నీ ఏమిటి?”
“క్రెడిట్ కార్డులు నీ ట్రిప్‌కి సరిపడా బట్టలు కొనుక్కోవడానికి. నగదు కార్డులు వాడకూడదనుకుంటే లేదా టిప్ ఇవ్వాలంటే. కీఫాబ్ పర్సనల్ అలారం,” ముసలి మనిషి వివరించాడు. “ఎర్ర బటన్ నొక్కితే సెక్యూరిటీ టీమ్ నీ లొకేషన్‌కి వచ్చి ఏదైనా ప్రమాదం నుంచి నిన్ను బయటకు తీసుకువస్తుంది.”
“బాడీగార్డ్స్ లాగా?” కైల్ తలూపాడు. “ఇది చాలా సర్రియల్.”
“రాబోయే రోజుల్లో చాలా సర్రియల్ క్షణాలు ఉంటాయి,” ముసలి మనిషి చెప్పాడు.
“కార్డుల పిన్ నంబర్లు?” కైల్ తీసుకుని చూశాడు. దాదాపు హోలోగ్రాఫిక్‌గా కనిపించాయి.
“నీ పుట్టిన సంవత్సరం. రేపు మార్చుకోవచ్చు.”
“ఇవి ఇరవై వేల డాలర్ల లిమిట్ లాంటి ఏదో ఉంటాయి కదా?” కైల్ నవ్వాడు.
“అంత కాదు.” మిస్టర్ క్రౌలర్ నవ్వాడు. “రెండు లక్షల డాలర్లకు పైగా ఉన్నాయని అనుకుంటున్నాను. తొందరగా సెట్ చేశారు. రాబోయే కొన్ని రోజుల్లో సరిచేస్తాం.”
కైల్ పెద్దగా నవ్వాడు.
“మరో సర్రియల్ క్షణం?” న్యాయవాది ముఖం నిష్పక్షపాతంగా ఉంది.
“అలాంటిదే.”
“అంటే నాకు డ్రైవర్, చాలా క్రెడిట్, నగదు, గూన్-స్క్వాడ్ స్టాండ్‌బైలో—తొమ్మిది గంటల పాటు, తర్వాత ఒక దీవి ప్యారడైజ్‌కి విమానం పట్టడానికి?”
“విమానం కాదు, ప్రైవేట్ జెట్. కానీ అవును, దాదాపు,” అతను తలూపాడు.
“ఫకింగ్ హెల్‌ఫైర్,” కైల్ నెమ్మదిగా చెప్పాడు. నవ్వు, అవిశ్వాసం ఆగిపోయాయి. “ఇప్పుడు నేను పని ముగిసే వరకు నా డెస్క్‌కి వెళ్లాలా? ఏం జరుగుతుంది?”
“ఓ గుడ్ లార్డ్, లేదు,” మిస్టర్ క్రౌలర్ మొదటిసారి ఆశ్చర్యపోయినట్టు కనిపించాడు. “మిస్టర్ ట్రిప్స్ వాస్తవానికి ఈ కంపెనీ యజమాని. చాలా మందికి తెలియదు. కానీ లేదు, నువ్వు డెస్క్‌కి తిరిగి వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు. నువ్వు ఎప్పటికీ తిరిగి వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు, నువ్వు కోరుకుంటే.”
“నా బాస్ ఏమవుతాడు?” కైల్ అడిగాడు. “అప్పుడప్పుడు అతను నిజంగా డిక్‌లా ఉంటాడు. అతను బిచ్ ఫిట్ వేయకూడదని కోరుకుంటున్నాను.”
“కైల్,” ముసలి న్యాయవాది టేబుల్ మీదకు వంగాడు. “రాబోయే రోజులు, వారాలు, నెలల్లో నీ జీవితంలో జరగబోయే మార్పులను అర్థం చేసుకోవడానికి కొంత సమయం పడుతుంది. అయితే నీ బాస్ నువ్వు చెప్పినట్టు నిజంగా డిక్ అయితే, కొన్ని వారాల తర్వాత ఇక్కడికి వచ్చి అతన్ని ఫైర్ చేయవచ్చు.”
“నిజమే మంచి పాయింట్.”
“ఇప్పుడు చివరి ఫైల్,” ముసలి మనిషి మిగతా డాక్యుమెంట్లు దూరం పెట్టాడు.
“ఇందులో ఏముంది?”
“నీ అక్కచెల్లెళ్లు.”
కైల్‌కు మళ్లీ కడుపులో చల్లని మునిగిపోయే అనుభూతి. నోరు ఎండిపోయింది. సిగరెట్ కోసం క్రేవింగ్ వచ్చింది—ఒక సంవత్సరం క్రితం మానేశాడు, ఏడు-ఎనిమిది నెలలుగా క్రేవింగ్ రాలేదు.
“సరే, చూపించు,” కైల్ చెప్పాడు. అక్కచెల్లెళ్లు ఉన్నారని తెలుసుకోవాలనే ఉత్సాహం, భయం కలిసి ఉన్నాయి.
న్యాయవాది ఫోల్డర్ తెరిచి రెండు ఫోటోలు టేబుల్ మీద జారవేశాడు. కైల్ ఊపిరి దాదాపు ఆగిపోయింది. ముఖం తెల్లబడింది.
“అంతా బాగుందా కైల్?” ముసలి న్యాయవాది అడిగాడు. కైల్ టేబుల్ మీది ఫోటోలను చూస్తూ ఉన్నాడు. “నువ్వు కాస్త పాలిపోయావు.”
గుసగుసలాంటి గొంతులో కైల్ చెప్పాడు, “ఓ ఫక్, దయచేసి ఇది జోక్ అయి ఉండాలి.”
మూడేళ్ల క్రితం
కైల్ వాట్సన్ నవ్వాడు. ఇప్పటి వరకు ఎపిక్ వీకెండ్.
స్నేహితులతో స్ప్రింగ్ బ్రేక్ అంతగా ఆసక్తి లేనిది. గమ్యం మిర్టిల్ బీచ్. కాంకన్, మయామి, అకపుల్కో కాదు. కానీ వాళ్లు ఎండ కోసం రాలేదు. పార్టీ కోసం వచ్చారు.
పార్టీ చేశారు, కైల్ అలసటగా గమనించాడు. శుక్రవారం ఉదయం వచ్చారు. తాగి, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఫీనిక్స్ అమ్మాయిలతో రాత్రంతా పార్టీ చేశారు. కానీ ఎడ్ మాత్రమే స్కోర్ అయ్యాడు. లేదా అతను చెప్పుకున్నాడు. నిజంగా అయితే దైవిక జోక్యం అవసరమై ఉండేది.
కొన్ని గంటలు నిద్రపోయిన తర్వాత మిర్టిల్ వేవ్స్ వాటర్ పార్క్‌కి వెళ్లారు. కైల్ చాలా అలసిపోయి ఉన్నాడు. షేడ్స్ పెట్టుకుని పడుకుని, స్విమ్‌వేర్‌లో వెళ్తున్న అమ్మాయిలను మెచ్చుకుంటూ ఉన్నాడు. ఎడ్, కేసీ వెంటనే స్లైడ్స్‌కి వెళ్లారు. అరగంటలో ఎడ్ కుంటుతూ తిరిగి వచ్చాడు. కేసీ నవ్వుతూ చెప్పాడు—ఎడ్ బికినీలో ఉన్న హాట్ అమ్మాయి వెనకాల స్లైడ్‌లో దూసుకుపోతూ, చాలా వేగంగా పుష్ చేసి సైడ్‌కి ఫ్లిప్ అయి అంచు మీద పడ్డాడు. గుద్దుకు తప్పించుకున్నాడు, కానీ కుడి కాలు గాయపడింది.
కైల్ ఎడ్‌తో కూర్చుని అతని గొణుగుడు వింటూ ఉన్నాడు. కేసీ మామూలుగా కేసీలా ప్రవర్తించి, లేజీ రివర్‌కి వెళ్తున్న కొంతమంది అమ్మాయిల వెనకాల పరిగెత్తాడు.
“షేడ్స్ పెట్టుకో ఎడ్,” కైల్ సూచించాడు. “ఇక్కడి నుంచి వెళ్తున్న కొంతమంది మహిళలు చాలా ఫైన్. బాగా చూడొచ్చు.”
అతని స్నేహితుడు గొణుగుడు మాత్రమే చెప్పాడు. కైల్ భుజం ఎగరేసి ఐపాడ్ పెట్టుకుని, ఎర్ర థాంగ్, మ్యాచింగ్ టాప్‌లో వెళ్తున్న హాట్ మిల్ఫ్‌ని మెచ్చుకుంటూ పాటలు విన్నాడు.
ఒక గంట దాటింది. కేసీ ఉత్సాహంగా తిరిగి వచ్చాడు. బెకెలీ కాలేజ్ అమ్మాయిలను కలవమని పట్టుబట్టాడు—న్యూయార్క్ నుంచి స్ప్రింగ్ బ్రేక్‌కి వచ్చారు. లేజీ రివర్‌లో కలిశాడు. నలభై నిమిషాలు మాట్లాడాడు. కైల్, ఎడ్‌ని కూడా కలవాలని కోరుకున్నారు.
కైల్ ఫన్‌గా ఉంటుందని అనుకున్నాడు. తలూపి టవల్ కింద ఐపాడ్ పెట్టి లేచి కేసీని అనుసరించాడు. ఎడ్ గొణుగుతూ వచ్చాడు. లేజీ రివర్‌లో నలుగురు అమ్మాయిలను కలవడానికి పది నిమిషాలు పడవతో వెళ్లాల్సి వచ్చింది. కేసీ వాళ్లను పరిచయం చేశాడు—జెస్సికా, షానీస్, జూలియెట్టా, మార్గరీటా.
“మీ పేర్లన్నీ నకిలీవి కదా?” కైల్ నవ్వాడు. అమ్మాయిలు నవ్వుతూ చూశారు.
“మీరు ఫైన్-అస్ బిచ్స్ నకిలీ పేర్లు వాడుతున్నట్లయితే, ఒకే ఒక్క కారణం ఉంటుంది—కార్నల్ సిన్నింగ్,” ఎడ్ చెప్పాడు. కేసీ ముఖం చిట్లించాడు. “నేను సరిగ్గా చెప్తున్నాను కదా?”