Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

“సిద్దు బావా…” అంటూ కృష్ణ సిద్దు దగ్గరకు వచ్చాడు.

“ఏంట్రా?”

“మనమొక పార్టీ చేసుకుందామా?”

సిద్దు వెంటనే కృష్ణ వైపు చూసి, “ఇప్పుడెందుకురా పార్టీ?” అన్నాడు.

“ఇప్పుడెందుకా?” అంటూ కృష్ణ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. “ఒరేయ్… నేను కాలేజ్‌కి వచ్చా, హాస్టల్‌లో జాయిన్ అయ్యా, క్లాస్‌లకు వెళ్లా… రెండు రోజుల్లోనే ఇంత సాధించానంటే సెలబ్రేషన్ ఉండాలి కదరా!”

“ఏం సాధించావురా నువ్వు?” అని సిద్దు నవ్వుతూ అడిగాడు.

“ఏం సాధించానా? మొదటి రోజు హాస్టల్‌లో నా రూమ్ ఎక్కడుందో కూడా తెలియదు. ఇప్పుడు రూమ్‌కి కళ్ళు మూసుకుని వచ్చేస్తున్నా. ఇది చిన్న విషయం అనుకుంటున్నావా?”

“అబ్బా… గొప్ప విజయం!” అంటూ సిద్దు చప్పట్లు కొట్టినట్టు చేశాడు.

“అదొక్కటే కాదు. కాలేజ్‌లో మన వాళ్లు కూడా దొరికారు. ఇక జీవితం సెట్!”

“అంటే రెండు రోజుల్లోనే సెటిల్ అయిపోయావన్నమాట.”

“అవును. మా ఊరిలో అయితే ఈపాటికి ఒక రెండు సార్లు తాగి పడిపోయేవాళ్లం. ఇక్కడ మాత్రం మంచి పిల్లాడిలా తిరుగుతున్నా. కనీసం ఈ మంచి మార్పుకైనా పార్టీ కావాలి.”

సిద్దు నవ్వుకుంటూ, “సరేలే… ముందు ఫ్రెష్ అవ్వు. వెళ్దాం,” అన్నాడు.

“అదే మాట కోసం చూస్తున్నా!” అంటూ కృష్ణ వెంటనే వాష్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లాడు.

కృష్ణ లోపలికి వెళ్లగానే సిద్దు తన డ్రెస్సింగ్‌పై ఓసారి దృష్టి పెట్టాడు. మంచి బ్రాండెడ్ టీషర్ట్ వేసుకుని, దానికి సరిగ్గా మ్యాచ్ అయ్యే నైట్ ప్యాంట్ వేసుకున్నాడు. జుట్టు కూడా సెట్ చేసుకుని అద్దంలో తనను తాను ఒకసారి చూసుకున్నాడు.

“పార్టీకి వెళ్తున్నాం కదా… కొంచెం స్టైల్ ఉండాలి,” అంటూ తనలో తానే అనుకున్నాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత కృష్ణ బయటకు వచ్చాడు.

సిద్దుని చూసిన కృష్ణ ఒక్క క్షణం ఆగిపోయాడు.

తర్వాత…

“హహహహహా!” అంటూ ఒక్కసారిగా పగలబడి నవ్వాడు.

నవ్వుతూ కడుపు పట్టుకుని కింద కూర్చున్నాడు.

“ఏంట్రా?” అంటూ సిద్దు అయోమయంగా చూశాడు. “ఎందుకు నవ్వుతున్నావ్?”

కృష్ణ నవ్వు ఆపుకోలేక, “నీ వాలకం చూసి రా!” అన్నాడు.

“నా వాలకానికి ఏమైంది?”

“ఒరేయ్… ఆ గెటప్ ఏంట్రా?”

“ఏం గెటప్?”

“ఏదో బిల్ గేట్స్‌తో ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్నట్టున్నావ్!”

సిద్దు తన టీషర్ట్ వైపు చూసుకున్నాడు.

“ఏం బలేదా?”

“బాగానే ఉంది రా… కానీ మనం పార్టీకి వెళ్తున్నాం. ఐక్యరాజ్య సమితి సమావేశానికి కాదు!”

“మరి ఏం వేసుకోవాలి?”

“ఈ నైట్ ప్యాంట్ తీసేసి ఇంకో ప్యాంట్ వేసుకో.”

“ఎందుకు?”

“ఇది చూస్తుంటే నువ్వు పార్టీకి రాలేదు… పార్టీ నిర్వహించడానికి వచ్చిన ఈవెంట్ మేనేజర్‌లా ఉన్నావ్!”

సిద్దు నవ్వుకుంటూ, “అయితే నువ్వేం వేసుకున్నావ్?” అన్నాడు.

కృష్ణ తన డ్రెస్సింగ్ వైపు చూసుకుని, “నేను సింపుల్‌గా ఉన్నా. పార్టీకి వచ్చినోడిలా ఉన్నా.”

“నువ్వు చూస్తుంటే ఇప్పుడే మెస్‌కి వెళ్లి టిఫిన్ అడిగే వాడిలా ఉన్నావ్!”

“అది కూడా ఒక స్టైల్ రా!”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

“సరే… బయటకు వెళ్దామా?” అని సిద్దు అడిగాడు.

“అవసరం లేదు.”

“ఎందుకు?”

“ఇక్కడే రూమ్‌లో కూర్చుని చేసుకుందాం.”

“రూమ్‌లోనా?” అంటూ సిద్దు కాస్త అనుమానంగా కృష్ణ వైపు చూశాడు.

“అవును. బయటకు వెళ్లి ఎవడైనా మనల్ని చూసి ‘ఇద్దరూ కొత్తగా కాలేజ్‌కి వచ్చిన వాళ్లు… మొదటి రోజే పార్టీనా?’ అని అనుకుంటారు.”

“అది నిజమే.”

“అదే కాదు… రూమ్‌లో అయితే మనకి ఫ్రీడమ్ ఉంటుంది.”

“ఏ ఫ్రీడమ్?”

“నువ్వు ఎక్కువైతే ఇక్కడే పడిపోవచ్చు.”

“అంటే?”

“బయట పడిపోతే పరువు పోతుంది. రూమ్‌లో పడిపోతే బెడ్ ఉంది కదా!”

సిద్దు రెండు సెకన్లు కృష్ణ వైపు చూస్తూ…

“నువ్వు పార్టీ చేసుకోవాలనుకుంటున్నావా? లేక నన్ను పడేయాలనుకుంటున్నావా?” అన్నాడు.

“రెండూ జరిగితే డబుల్ సక్సెస్!” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.

సిద్దు చేసేది ఏమీ లేక, “సరే రా… నీ ఇష్టం,” అన్నాడు.

“నేను వెళ్లి తీసుకొస్తా. నీకు ఏం కావాలో చెప్పు.”

“నాకు ఒక బీర్ తీసుకురా.”

“ఓకే.”

“నీకు ఏం కావాలో నువ్వు చూసుకుని తెచ్చుకో.”

కృష్ణ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి మళ్లీ వెనక్కి తిరిగి,

“బావా… ఇంకేమైనా కావాలా?”

“ఏం వద్దు.”

“చివరిసారి అడుగుతున్నా. తర్వాత అడిగితే డెలివరీ ఛార్జ్ వేస్తా.”

“ఏం వద్దురా… వెళ్లి రా.”

“సరే. పార్టీ సామాను తీసుకొచ్చే బాధ్యత నాది… పార్టీని చెడగొట్టే బాధ్యత నీది!”

“నువ్వు ముందుగా వెళ్లి సామాను తీసుకురా… తర్వాత ఎవరి బాధ్యత ఏంటో చూద్దాం!”

“ఓకే బావా!” అంటూ కృష్ణ నవ్వుకుంటూ బయటకు వెళ్లిపోయాడు.

సిద్దు మాత్రం తల ఊపుకుంటూ…

“వీడితో ఫ్రెండ్షిప్ పెట్టుకున్నానంటే నా టైమ్ బాగోలేదు!” అని నవ్వుకున్నాడు.