Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

అలా కాలేజ్‌లో సిద్దు, కృష్ణ మిగిలిన ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి ఆ రోజంతా సరదాగా గడిచిపోయింది. కొత్తగా పరిచయమైన వాళ్లతో మాట్లాడటం, ఒకరినొకరు ఆటపట్టించుకోవడం, కాలేజ్‌లో జరిగిన విషయాల గురించి మాట్లాడుకోవడంతో సమయం ఎలా గడిచిపోయిందో వాళ్లకే తెలియలేదు.

ఆ రోజు నుంచి సిద్దు, కృష్ణ మధ్య స్నేహం మరింత పెరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు సరదాగా “బావా… బావా…” అని పిలుచుకోవడం మొదలుపెట్టారు. మొదట సరదాగా మొదలైన ఆ పిలుపు క్రమంగా వాళ్ల మధ్య ఉన్న చనువుకు గుర్తుగా మారిపోయింది.

కాలేజ్ ముగిసిన తర్వాత కృష్ణ హాస్టల్ రూమ్‌కు వెళ్లాడు. రూమ్‌లోకి వెళ్లి కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా తన సొంత ఊరి నుంచి స్నేహితుల ఫోన్ వచ్చింది.

చాలా రోజుల తర్వాత మాట్లాడుతుండటంతో కృష్ణ కూడా ఉత్సాహంగా వాళ్లతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

“ఏరా కృష్ణా… కాలేజ్ ఎలా ఉంది? హాస్టల్‌లో సెటిల్ అయ్యావా?” అని ఒకడు అడిగాడు.

“అంతా బాగానే ఉంది రా. కాలేజ్ కూడా బాగుంది. హాస్టల్‌లో అయితే మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది. ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అయిపోతుంది,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.

“మరి అక్కడ అమ్మాయిల సంగతేంటి?” అని మరో స్నేహితుడు నవ్వుతూ అడిగాడు.

“అదే మీకు ముఖ్యమా?” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.

“అదే అసలు విషయం రా… మేమంతా దానికోసమే అడుగుతున్నాం,” అంటూ వాళ్లు కృష్ణను ఆటపట్టించారు.

అలా కాలేజ్‌లో జరిగిన విషయాలు, క్లాస్‌లో పరిచయమైన వాళ్లు, హాస్టల్‌లో తనకు ఎదురవుతున్న కొత్త అనుభవాల గురించి కృష్ణ తన స్నేహితులతో చెప్పుకుంటూ ఉన్నాడు.

మాటల మధ్యలో తన రూమ్‌మేట్ సిద్దు గురించి కూడా చెప్పాడు.

“ఇక్కడ నాకు సిద్దు అని ఒక మంచి ఫ్రెండ్ దొరికాడు. చాలా సరదాగా ఉంటాడు. మొదటి రెండు మూడు రోజుల్లోనే బాగా కలిసిపోయాడు. ఇప్పుడు ఇద్దరం ఒకరినొకరం బావా అని పిలుచుకుంటున్నాం,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.

“అవునా… అంత తొందరగా బావా వరకు వెళ్లిపోయారా?” అంటూ స్నేహితులు నవ్వారు.

“అరే… అలా ఏమీ లేదు రా. సరదాగా పిలుచుకుంటున్నాం,” అంటూ కృష్ణ కూడా నవ్వాడు.

ఇలా కాసేపు సొంత ఊరి స్నేహితులతో మాట్లాడిన తర్వాత కృష్ణ ఫోన్ కాల్ కట్ చేశాడు.

అప్పటికే స్నానం చేయడానికి సోప్ లేదని గుర్తొచ్చింది.

“బావా… నేను కిందికి వెళ్లి సోప్ తెచ్చుకుంటా. ఏమైనా కావాలా?” అని సిద్దును అడిగాడు.

“నాకు ఏమీ వద్దులే బావా. నువ్వు వెళ్లి రా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.

“సరే బావా… ఇప్పుడే వచ్చేస్తా,” అంటూ కృష్ణ రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి కిందికి వెళ్లాడు.

కృష్ణ కిందికి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే సిద్దు ఫోన్‌కు తన అక్క నందిని నుంచి కాల్ వచ్చింది.

“ఏం చేస్తున్నావురా?” అంటూ నందిని అడిగింది.

“ఏం లేదు అక్కా… రూమ్‌లోనే ఉన్నా. కాలేజ్ అయిపోయింది కదా… అలా కూర్చున్నా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.

“అయితే ఇప్పుడైనా నీ లైఫ్‌ను ఎంజాయ్ చెయ్యరా. కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ రావు. బాగా ఎంజాయ్ చేయాలి. సరే… అక్కడ ఎవరైనా అమ్మాయిలు బాగున్నారా?” అంటూ నందిని కావాలనే తమ్ముడిని ఆటపట్టించడం మొదలుపెట్టింది.

“అక్కా… నీకు ఎప్పుడూ ఇదేనా పని?” అంటూ సిద్దు నవ్వాడు.

“అదేంట్రా… నువ్వు కాలేజ్‌కి వెళ్లింది చదువుకోవడానికేనా? అక్కడ అమ్మాయిలు కూడా ఉంటారు కదా. ఎవ్వరైనా నచ్చారా? ఎవరైనా నీతో మాట్లాడుతున్నారా?” అంటూ నందిని వరుసగా ప్రశ్నలు వేసింది.

“అబ్బా… ఏమీ లేవక్కా. ముందు కాలేజ్‌కి అలవాటు పడాలి. కొత్త ప్లేస్, కొత్త ఫ్రెండ్స్… ఇంకా రెండు మూడు రోజులే అయ్యింది,” అంటూ సిద్దు తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.

“అదేంటి… నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతున్నావంటే ఏదో ఉందనిపిస్తోంది,” అంటూ నందిని నవ్వింది.

సిద్దు ఏదో సమాధానం చెప్పబోతుండగానే నందిని ఫోన్‌కు వాళ్ల అమ్మ భానుమతి నుంచి కాల్ వచ్చింది.

“ఒక్క నిమిషం రా… అమ్మ ఫోన్ చేస్తోంది,” అంటూ నందిని భానుమతి కాల్‌ను కాన్ఫరెన్స్‌లోకి తీసుకుంది.

“హలో అమ్మా…”

“ఏం చేస్తున్నారు ఇద్దరూ?” అని భానుమతి అడిగింది.

“ఏం లేదు అమ్మా… సిద్దుతో మాట్లాడుతున్నా,” అని నందిని చెప్పింది.

“అయితే నన్ను కూడా కాన్ఫరెన్స్‌లో పెట్టారా?” అంటూ భానుమతి నవ్వింది.

“అవును అమ్మా… నువ్వు కూడా మాట్లాడు,” అంటూ నందిని చెప్పింది.

కాసేపు ముగ్గురూ సరదాగా మాట్లాడుకున్నారు. తర్వాత భానుమతి తన కొడుకుతో,

“సిద్దూ… ఇప్పుడు నువ్వు కాలేజ్ లైఫ్‌ను బాగా ఎంజాయ్ చెయ్యాలి రా. ఈ కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ జీవితంలో రావు. చదువు చదువుతూనే స్నేహితులతో కలిసి సరదాగా ఉండు. తర్వాత ఎంత పెద్దవాడైనా ఈ రోజులు మాత్రం గుర్తొస్తూనే ఉంటాయి,” అని చెప్పింది.

“అవునమ్మా… కాలేజ్ కూడా బాగుంది. క్లాసులు కూడా ఓకే. మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది కానీ ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అవుతున్నా,” అంటూ సిద్దు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

“హాస్టల్ ఎలా ఉంది?” అని భానుమతి అడిగింది.

“హాస్టల్ కూడా బాగానే ఉంది అమ్మా. రూమ్‌లో నా దగ్గర ఇంకొక ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు. పేరు కృష్ణ…” అని సిద్దు చెప్పాడు.

అక్కడితో అతని మాటల్లో ఏదో ప్రత్యేకమైన మార్పు వచ్చింది.

“కృష్ణా?” అని నందిని అడిగింది.

“అవును అక్కా… కృష్ణ. మొదట పరిచయం సాధారణంగానే అయ్యింది. కానీ ఈ రెండు మూడు రోజుల్లోనే చాలా క్లోజ్ అయిపోయాం. చాలా మంచి అబ్బాయి. చాలా కేర్ తీసుకుంటాడు. మాట్లాడితే మనిషి మనసు అర్థం చేసుకునేలా ఉంటుంది,” అని సిద్దు చెప్పాడు.

అదే సమయంలో కృష్ణ సోప్ తీసుకుని హాస్టల్‌కు తిరిగి వచ్చాడు.

రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లిన కృష్ణకు లోపల నుంచి సిద్దు గొంతు వినిపించింది. తలుపు దగ్గరకు వచ్చిన అతను లోపలికి వెళ్లకుండా అక్కడే ఆగిపోయాడు.

సిద్దు ఎవరితో ఇంత సీరియస్‌గా మాట్లాడుతున్నాడో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో నిశ్శబ్దంగా వినసాగాడు.

“అమ్మా… నిజంగా చెబుతున్నా. కృష్ణ లాంటి ఫ్రెండ్ నాకు ఇంత త్వరగా దొరుకుతాడని అనుకోలేదు. మన ఇంట్లో ఉన్న వాళ్లతో ఎలా ఉంటామో… అలా అనిపిస్తోంది వాడితో మాట్లాడితే. నాకు ఏదైనా అనిపిస్తే చెప్పుకోవాలనిపిస్తుంది. వాడు కూడా నన్ను చాలా బాగా అర్థం చేసుకుంటాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.

కృష్ణ ఆ మాటలు విని ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

తన గురించి సిద్దు తన కుటుంబ సభ్యులతో మాట్లాడుతున్నాడని అతనికి తెలుసు. కానీ ఇంతలా మాట్లాడుతున్నాడని మాత్రం అసలు ఊహించలేదు.

“అంత క్లోజ్ అయిపోయారా?” అని నందిని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.

“అవునక్కా…” అని సిద్దు చెప్పాడు.

“అదీ… రెండు మూడు రోజుల్లోనే?” అని నందిని మళ్లీ అడిగింది.

“రోజుల సంఖ్య ముఖ్యం కాదు అక్కా. కొంతమంది మనుషులు మన జీవితంలోకి వచ్చిన వెంటనే మన వాళ్లలా అనిపిస్తారు. కృష్ణ కూడా అలాంటివాడే,” అని సిద్దు అన్నాడు.

అతని గొంతులో అప్పటికే భావోద్వేగం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.

“నాకు ఇప్పటివరకు చాలా మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు. కానీ కృష్ణ గురించి మీ ఇద్దరికీ ఇలా చెప్పాలని ఎందుకో చాలా అనిపించింది. వాడు నాకు కేవలం రూమ్‌మేట్ కాదు… నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అయిపోయాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.

ఆ మాటలు వింటున్న నందిని, భానుమతి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయారు.

ఎందుకంటే సిద్దు తన స్నేహితుల గురించి ఇంట్లో మాట్లాడటం చాలా అరుదు. కానీ ఒక వ్యక్తి గురించి ఇంతగా, ఇంత మనస్ఫూర్తిగా తన కుటుంబంతో చెప్పడం వాళ్లకు కొత్తగా అనిపించింది.

“సిద్దూ… నీ మాటల్లోనే తెలుస్తోంది. నీకు కృష్ణ అంటే చాలా ఇష్టం అని,” అని భానుమతి మెల్లగా చెప్పింది.

“అవునమ్మా…” అని సిద్దు చిన్నగా నవ్వాడు.

రూమ్ బయట నిలబడి ఉన్న కృష్ణకు మాత్రం ఆ మాటలు ఒక్కొక్కటిగా గుండెల్లోకి దిగుతున్నాయి.

తన గురించి సిద్దు తన అమ్మ, అక్కల ముందు ఇంతగా చెప్పడం కృష్ణను కదిలించింది.

కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు సాధారణంగా మొదలైన వాళ్ల పరిచయం… ఇంతలోనే ఒకరి జీవితంలో మరొకరు ఇంత ముఖ్యమైన వ్యక్తులుగా మారిపోయారని ఇద్దరికీ తెలియకుండానే ఆ స్నేహం మరింత బలపడుతోంది.