నేను చదివిన కథలు - ప్రశ్న

[k3vv3]

 మళ్ళీ మీనాా అమ్మానాన్న వచ్చారు. "మీనాా.. ! రామ్మా ఇంటికి వెళ్దాము. మీ ఆడపడచు భాధ్యత మీ మరిది చూసుకుంటాడు. నువ్వు మాతో రావచ్చుగా.. ! నిన్ను ఎంత గారాబంగా పెంచాము. ఇక్కడ నువ్వు వీళ్ల కోసం కష్టపడటం చూడలేకపోతున్నాము. హాయిగా అక్కడ ఉందువుగాని రా అమ్మా.. !" అన్నారు. 
 
 "ఇది కష్టపడటమని నేను అనుకోవటం లేదు నాన్నా.. ! నా కిష్టమైన పని కష్టపడటం ఎలా అవుతుంది నాన్న.. ! పదే పదే అడగకండి నాన్నా..  ఆడపడుచు, నేను ఉంటాం ఈ ఇంట్లో. భయం లేదు, సాయంత్రం పిల్లలు వచ్చి చదువుకుంటూ.. ,  ఇక్కడే పడుకుంటారు. పక్కనే మా చిన మామగారు వాళ్ళు ఉంటారు. అపుడప్పుడు మీరూ, అన్నయ్యలు వచ్చి చూసి పొండి. మా మరిది వాళ్ళు కూడా వస్తు పోతుంటారు" అంది. 
 
 "వదినా.. ! నువ్వు అత్తయ్య, మామయ్యాతో నీ పుట్టింటికి వెళ్ళు వదినా.. ! చిన్న అన్నయ్య దగ్గరికి వెళ్తాలే.. నేను.. !" అంది కళ్ల నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ ఆడపడుచు విమల. 
 
 "లేదు. మీ అన్నయ్య ‘మనకు పిల్లలు లేకపోయినా.. మా అమ్మ, చెల్లి, మన కాలేజీ పిల్లలు మన పిల్లలే.. !’ అని చెప్పేవారు. మీ అమ్మ కూడా నిన్ను వదిలి నన్ను ఎక్కడికి వెళ్లవద్దన్నారు. నేను వెళ్ళను..  నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళనవసరం లేదు” అంది మీనాా. 
 
 ఆ ఊరి వారందరూ..  "మీనా టీచర్ గారు మా పిల్లలకి నాలుగు అక్షరం ముక్కలు నేర్పుతున్నారు. ఆమెను చూసుకొనే భాద్యత మా అందరిదీ. మావూరి ఆడపడుచు మీనమ్మ. మీరు దైర్యంగా వెళ్లం”డని.. మీనా అమ్మానాన్నను సాగనంపారు.


 విమలకు గవర్నమెంటు టీచర్ జాబ్ రావటంతో, మీనాా..  హ్యాపీగా ఫీల్ అయింది. జాబ్ ఉండటం వల్ల విమలతో పనిచేసే టీచర్ పెళ్లి చేసుకుంటానన్నాడు. విమల పెళ్ళికి ఒప్పుకోలేదు. కానీ మీనాా ఒప్పించి విమలకు పెళ్లి చేసింది. 


'మాధవ్, విమలకు పెళ్లి అవ్వదని భయపడేవాళ్లము. ఇపుడు విమల ఒక ఇంటిది అయింది. మీ చేత్తో పెట్టిన వృక్షాలు పెరిగి పెద్దవయ్యాయి, కానీ మీరే లేరు, ఎందుకు నన్నొదిలి వెళ్లారు, మీకు నా మీద ప్రేమ లేదా?’ అని బాధ పడింది విమల. 


 మీనాా, అన్నయ్య వచ్చి "మీనాా.. ! ఇపుడు మీ ఆడపడుచు కూడా లేదు, నువ్వొక దానివే ఎందుకు? ఇక్కడ మన ఇంటికి రా.. !" అన్నాడు. 


 "లేదు అన్నయ్యా.. ! అప్పటి కన్నా ఇపుడు.. నా అవసరం ఇక్కడ వుంది. మా మరిది వాళ్ల అబ్బాయి సాగర్ ని, నేను ఒక్క దాన్నే అని ఇక్కడ మా కాలేజ్ లో జాయిన్ చేసాడు. 


 సాగర్ అచ్చు మా ఆయన లాగే వుంటాడు. ఇపుడు ఒంటరి దాన్ననే..  ప్రసక్తి లేదు. వాడిలో మాధవ్ ను చూసుకుంటూ.. 
ఉన్నతముగా తీర్చి దిద్దుతా సాగర్ ను. మనకు పిల్లలుంటే, ఒకరిని డాక్టర్ చేస్తా.. అనేవారు మీ బావ. వీడిని డాక్టర్ను చేసి, ఆయన కోరిక నెరవేర్చుతా.. ! నాన్న పోయి అమ్మ ఒక్కతే..  అయింది. నీకు వీలైతే, అమ్మను ఇక్కడకు పంపు, నాకు తోడుగా వుంటుంది”. 


 ఏమి చేసేది లేక మీనాా, అన్నయ్య..  వాళ్ల అమ్మను మీనాా దగ్గర వదిలి వెళ్లాడు. 


 మీనాాకు ఉత్తమ ఉపాధ్యాయురాలిగా బహుమతి వచ్చింది. కాలేజ్ కు కూడా ఉత్తమ కాలేజ్ గా పేరు వచ్చింది. దాన్ని తన దివంగత భర్తకు అంకితమని గర్వంగా చెప్పింది. 


 సాగర్ ను డాక్టర్ చేసి ఆ వూళ్ళోనే మాధవ్ పేరు మీద హాస్పిటల్ కట్టించింది. ఈవిధముగా మెట్టిన ఊరిలో పేరును సంపాదించుకుంది. ఇపుడు ‘టీచర్ మీనాక్షి..’  అంటే, తెలియని వారు లేరు ఆ చుట్టుపక్కల వూళ్లలో. 
***