Adultery సంజయ్, సంగీత అమ్మ, కుటుంబ సాహసాలు EP-10.2

[actressdarkhub]

Episode -7

             సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ  కుటుంబ సాహసాలు

                         అత్తకి తగ్గ కోడలు  part-2

చల్లటి గాలి మెల్లగా వీస్తుండగా, ఊరి చివర ఉన్న ఆ భారీ మర్రిచెట్టు నీడలో మేమిద్దరం వెళ్లి కూర్చున్నాము. వాతావరణం చాలా ప్రశాంతంగా, మనసుకు హాయిగా ఉంది.
దివ్య నా కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ, "ఏంట్రా... ఉదయం కన్నా ఇప్పుడు చాలా సంతోషంగా ఉన్నట్లున్నావు?" అని కొంటెగా అడిగింది.
నేను తేలికగా నవ్వి, "ఎందుకు, నేను సంతోషంగా ఉండకూడదా ఏంటి?" అన్నాను.
దివ్య : "అలా కాదురా, ఉదయం వచ్చినప్పుడు నువ్వు, అత్తయ్య చాలా డల్ గా ఉన్నారని అమ్మ చెప్పడం విన్నాను. అందుకే అడుగుతున్నాను," అంది కాస్త అనుమానంగా.
నేను : "అదంతేలే దివ్యా, తల్లీకొడుకుల మధ్య వెయ్యి ఉంటాయి, కోపాలు వస్తాయి, పోతాయి. ఎందుకు, నువ్వు మీ అమ్మతో ఎప్పుడూ గొడవ పడవా ఏంటి?" అని మాట దాటవేశాను.
ఆమె తల పంకించి "మ్మ్"
నేను ఎక్కువ నిన్న జరిగిన విష్యం, గుర్తుకు రాగానే ఎదో లా అనిపించింది.. అందుకే హఠాత్తుగా టాపిక్ మార్చాను.,
నేను  : "ఆ తర్వాత చెప్పు... నువ్వు ఎవరినైనా లవ్ చేస్తున్నావా?" అని నేరుగా ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగాను.
నేను అలా అడిగేసరికి ఆమెలో చిన్న అలజడి.
దివ్య : "ఎందుకలా అడుగుతున్నావు?"
నేను : "ఏమీ లేదు, నీలాంటి సూపర్ ఫిగర్ ని ఎవరైనా లవ్ చేయకుండా ఉంటారా అని ఒక చిన్న డౌట్," అని నవ్వుతూ అడిగాను.
దివ్య : "ఓహో... అలా అడుగుతున్నావా! బోలెడు ప్రపోజల్స్ వస్తుంటాయిలే కానీ, నాకు ఎవరినీ లవ్ చేసే ఐడియా అయితే ఇప్పట్లో లేదు. ఊరికే నా వెంట తీపించుకుంటాను , ఎందుకు, నువ్వు ఎవరినైనా లవ్ చేస్తున్నావా?" అని కౌంటర్ వేసింది.
నేను: చాలా సీరియస్‌గా, "లేదు దివ్య, నేను ఇప్పుడు నా చదువు మీదే పూర్తి కాన్సంట్రేషన్ చేస్తున్నాను. ఈ లవ్ గట్రా చేసే ఐడియా నాకు అస్సలు లేదు. అమ్మానాన్నలు ఎవరిని చూపిస్తే ఆ అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుని, నా జీవితాంతం ఆమెనే ప్రాణంగా లవ్ చేయడమే నా పాలసీ," అని చెప్పాను.
ఆ మాట వినగానే ఆమె ముఖంలో ఒక తెలియని తృప్తి కనిపించింది.
దివ్య : "అయితే ఓకే," అంది సిగ్గుపడుతూ.
నేను :"ఏంటి ఓకే?" అని నేను విష్యం లాగడానికి చూశాను.
దివ్య  : "ఏమీ లేదు, పదా వెళ్దామా... టైమ్ అయ్యింది," అంటూ మాట దాటేసి అక్కడినుండి లేచింది. అక్కడే కాసేపు తిరిగి, ఆ అందమైన సాయంత్రాన్ని ఎంజాయ్ చేసి ఇద్దరం కలిసి నేరుగా ఇంటికి బయలుదేరాము.

మేము బైక్ దిగేసరికి ఇంటి దగ్గర జాతర పనులు చాలా హడావిడిగా జరుగుతున్నాయి. పండుగ వాతావరణం ఇల్లంతా సందడిగా మార్చేసింది. ఆ దారిలో లోపలికి వెళ్తుంటే, దివ్య నాన్న, అంటే మా మావయ్య ఎదురై, "ఏంట్రా అల్లుడు, మీరిద్దరూ ఎక్కడికి వెళ్లారు అలా? రా, వచ్చి జాతర పనులు కాస్త చూడు," అని ఆప్యాయంగా పిలిచాడు. కొద్దిసేపు వాళ్ళతో కలిసి ఆ హడావిడిలో పాలుపంచుకునే సరికి చీకటి పడి రాత్రి అయ్యింది.
నేను గమనించాను, రమేష్ ఇంకా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్ళలేదు. మా ఇంట్లోనే అటూ ఇటూ ఏదో వెతుకుతున్న వాడిలా తిరుగుతున్నాడు. నేను నా బ్యాగ్ లోంచి కొన్ని సామాన్లు తీసుకోవడానికి అమ్మ ఉంటున్న రూమ్ కి వెళ్ళాను. కానీ అక్కడ అమ్మ లేదు. ఏంటా అని హాల్లో ఉన్న సుకన్య అత్తయ్యని అడిగితే, "మీ అమ్మ, దివ్య ఇద్దరూ కలిసి దుకాణానికి వెళ్లారురా," అని చెప్పింది. అమ్మ ఎక్కడ నా గురించి, నిన్న జరిగిన విషయాల గురించి దివ్య దగ్గర ఏదైనా వాగుతుందేమో అని నా మనసులో చిన్న భయం మొదలైంది.
మరోవైపు వరుణ్, రమేష్ తో సీరియస్ గా, "ఒరేయ్, నువ్వు త్వరగా మీ ఇంటికి వెళ్ళురా. మళ్ళీ రేపు ఉదయం ఐదు గంటలకల్లా ఇక్కడికి వచ్చేయాలి, పనులున్నాయి," అని వాడిని పంపించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు. మావయ్య లోపలికి వచ్చి అత్తయ్యను పిలిచి ఏదో పని గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. తాతయ్య, బామ్మ ఇంటి ముందు అరుగు మీద కూర్చుని ఏవో పాత కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. నేను మాత్రం గుమ్మం దగ్గర ఒంటరిగా నిలబడి, వీధిలోకి దిక్కులు చూస్తూ అమ్మ రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.
ఇంట్లో ఉక్కపోతగా ఉందని బయటకు వెళ్లి కూర్చుందామని నేను గుమ్మం దాటడానికి వేగంగా అడుగు ముందుకు వేశాను. సరిగ్గా అదే సమయానికి అమ్మా, దివ్యా ఏదో జోక్ వేసుకుని పగలబడి నవ్వుకుంటూ లోపలికి వస్తున్నారు. నేను వేగంగా వెళ్లడం, వాళ్ళు అకస్మాత్తుగా లోపలికి రావడం ఒకేసారి జరగడంతో... నేను టక్కున అమ్మ ముఖం మీద బలంగా గుద్దుకున్నాను. ఇద్దరం దాదాపు ఒకే ఎత్తు ఉండటంతో, నా ముఖానికి ఆమె ముఖం ఎదురుగా వచ్చి, అనుకోకుండా మా ఇద్దరి పెదవులు పచ్ మని గట్టిగా అతుక్కుని విడిపోయాయి. ఆ ఒక్క క్షణం నా శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. నా పెదవులపై ఆమె పెదవుల మృదువైన స్పర్శ ఒక విద్యుత్ తరంగంలా నా ఒళ్ళంతా పాకింది. వెంటనే తేరుకున్న అమ్మ చప్పున వెనక్కి తగ్గి, "ఏంట్రా... కొంచెం చూసుకుని రావచ్చు కదరా! అబ్బా, తల మీదకి వచ్చి అలా గుద్దేశాడు," అంటూ నుదురు నిమురుకుంటూ అంది.
ఇదంతా చూస్తున్న దివ్య వెనకనుండి నవ్వుతూ, "అత్తయ్యా, తల మీద అలా ఒకసారి గుద్దుకుంటే ఇంకోసారి కూడా గుద్దుకోవాలి, లేదంటే కొమ్ములు మొలుస్తాయట. గుద్దుకోండి, మళ్ళీ గుద్దుకోండి," అంటూ ఆటపట్టించింది.
వెంటనే నేను వాతావరణాన్ని తేలిక చేస్తూ, "పోవే, ఈమె పెద్ద బొమ్మరిల్లు సినిమాలో వచ్చే జెనీలియాలాగా ఫీల్ అయిపోతోంది," అన్నాను.
నా మాట విన్న అమ్మ ముఖంలో కోపం మాయమై, అందంగా నవ్వుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళింది. ఉదయం నుండి డల్ గా ఉన్న అమ్మ పెదవులపై ఆ నవ్వు చూడగానే నా మనసుకి చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.
లోపలికి వెళ్ళాక అమ్మ నా దగ్గరకు వచ్చి, ఎంతో ఆప్యాయంగా "తిన్నావా నాన్నా?" అని అడిగింది.
నేను నా మనసులోని ప్రేమను దాచుకుంటూ, "లేదమ్మా, అందరం కలిసే తింటాం కదా అని ఆగాను," అన్నాను.
"ఊరికే అడిగానులే," అంది అమ్మ సాధారణంగా.
అప్పుడు దివ్య కలుగజేసుకుని, "అత్తయ్యా, ఈరోజు ఉదయం నేను తినమంటే వాడు వద్దన్నాడు. ఆ తర్వాత మీరు తిన్నారని తెలిసిన తర్వాతే తను భోజనం చేశాడు," అని అసలు విషయం చెప్పేసింది.
ఆ మాట వినగానే అమ్మ ముఖంలో కొడుకు మీద ఉన్న ఒక స్వచ్ఛమైన, అవధులు లేని ప్రేమ స్పష్టంగా కనిపించింది. ఆమె కళ్ళు ఆనందంతో మెరిశాయి.
ఇదిలా ఉండగా, రమేష్ దొరికిందే ఛాన్స్ అన్నట్లు సుకన్య అత్తయ్య దగ్గరకు వెళ్లి దీనంగా ముఖం పెట్టి, "ఆంటీ, మీ అబ్బాయి వరుణ్ చెప్పింది విన్నారా? నా చేత ఉదయం నుండి ఇన్ని పనులు చేయించుకున్నదే కాకుండా, ఇప్పుడు నన్ను ఇంటికి వెళ్ళిపోమంటున్నాడు. మా అమ్మ ఈరోజు నేను ఇంట్లో లేనని బియ్యం తక్కువే వండి ఉంటుంది. ఇప్పుడు అక్కడికి వెళితే నాకు పస్తులే. ఇక్కడికి వస్తే ఏరోజైనా నేను కడుపు నిండా తినకుండా వెళ్ళానా? కనీసం తిని వెళ్ళరా అనైనా చెబితే బాగుండేది ఆంటీ," అని అత్తయ్యను చూస్తూ సెంటిమెంట్ డైలాగ్స్ వదిలాడు.
వెంటనే వరుణ్ కవర్ చేసుకుంటూ, "ఒరేయ్ మచ్చా సారీరా, నేను ఆ విషయం మర్చిపోయాను," అన్నాడు.
వీళ్ళ మాటలు విన్న మావయ్య వెంటనే కలుగజేసుకుని, "ఒరేయ్ రమేష్, రెండు రోజులు జాతర ముగిసేవరకూ నువ్వు ఈ ఇల్లు వదిలి వెళ్లకపోయినా పర్వాలేదురా. కాదని నువ్వు పస్తులతో ఇంటికి వెళితే ఇక నా దగ్గర ఎప్పటికీ మాట్లాడకూడదు," అని ఖరాఖండిగా చెప్పాడు.

మావయ్య వాడికి ఆశ్రయం ఇవ్వడం చూసి వరుణ్ కి లోపల మండిపోయింది. "మ్మ్, మీ పెళ్ళాన్ని దెంగకుండా వీడి బారి నుండి కాపాడటానికే కదరా నేను వాడిని వెళ్ళమన్నాను," అని తనలో తాను గొణుక్కున్నాడు.
మామయ్య : "ఏంట్రా వాగుతున్నావు?" అని మావయ్య అడిగాడు.
వరుణ్ :"ఏమీ లేదు నాన్నా, మీరు చెప్పిందే కరెక్ట్. రారా రమేష్, మనం రూమ్ కి వెళ్దాం,"
అని వాడిని లాక్కుని వెళ్ళాడు వరుణ్.
నేను కూడా వాళ్ళతో కలిసి వెళ్ళడానికి నిలబడగానే... వెనకనుండి అమ్మ గొంతు వినిపించింది.
అమ్మ : "ఒరేయ్ సంజయ్, ఇటు రారా... రూమ్ లో కొంచెం పని ఉంది."
నేను అమ్మ ఉంటున్న రూమ్ లోపలికి వెళ్ళగానే, అమ్మ నెమ్మదిగా తలుపు మూసి లాక్ చేసింది. నా వైపు తిరిగి, నా ముఖం లోకి నేరుగా చూస్తూ, "సంజయ్... నిన్న జరిగిన దానికి నా మీద నీకు ఇంకా కోపంగా ఉందారా?" అని అడిగింది. ఆమె అలా అడిగేసరికి నా మనసు తరుక్కుపోయింది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్లు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. నేను తట్టుకోలేక, దగ్గరకు వెళ్లి నా రెండు చేతులతో ఆమె కన్నీళ్లను సున్నితంగా తుడిచాను.
నేను : "మీ మీద నేనెందుకమ్మా కోప్పడతాను? అసలు మీరే నా మీద కోప్పడాలి. నేనే మీ మాట వినకుండా బలవంతంగా కారులో వద్దామని అన్నాను. ఇదంతా నా వల్లే జరిగింది. నన్ను క్షమించమ్మా ప్లీజ్," అని చెబుతూ నేను చిన్న పిల్లాడిలా ఏడ్చేశాను.
అమ్మ నా ఏడుపు చూసి తల్లడిల్లిపోయి, "ఒరేయ్ పిచ్చోడా, ఏడవకురా" అని చెబుతూ నన్ను తన రొమ్ములకు హత్తుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
ఆమె దూది లాంటి మెత్తటి ఉప్పొంగే సళ్ళు నా గుండెల మీద బలంగా అదిమిపట్టగానే... నా శరీరంలో ఒక్కసారిగా 1000 వోల్ట్ కరెంటు పాస్ అయింది. ఇప్పటివరకు నా జీవితంలో ఎన్నడూ ఎరుగని ఒక సరికొత్త సుఖం నా కాళ్ళ నుండి తలదాకా పాకింది. నా అమ్మ తల జుట్టు నుండి వస్తున్న ఆ సహజమైన, మత్తెక్కించే సువాసన నా ముక్కులోకి ప్రవేశించగానే, నాలోని కుర్రాడు నిద్రలేచాడు. నేను కూడా ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా నా రెండు చేతులతో అమ్మ నడుము చుట్టి గట్టిగా హత్తుకున్నాను. నా కింది భాగంలో ఉద్రేకం పెరిగి, నా మొడ్డా ప్యాంట్ లోనే పడగ విప్పి నిలబడింది. ఆ స్పర్శ ఇద్దరికీ తెలుస్తోంది. వాతావరణం వేడెక్కుతున్న సరిగ్గా ఆ క్షణంలో... బయట నుండి అత్తయ్య గొంతు వినిపించింది.
"సంగీతా... ఏంటే చేస్తున్నావ్?"
ఆ పిలుపుతో అమ్మకు ఒక్కసారిగా స్పృహ వచ్చినట్లుంది. కంగారుగా, కానీ నెమ్మదిగా నన్ను పక్కకు జరుపుతూ, "ఇదిగో వస్తున్నా వదినా!" అని బయటికి గట్టిగా బదులిచ్చింది. అలా చెప్పి, నా వైపు చూసి ఎంతో మనోహరంగా నవ్వింది. ఇందాక బాధతో కళ్ళలో కనిపించిన కన్నీళ్లు, ఇప్పుడు అమ్మ నవ్వగానే ఆనందభాష్పాలులా మెరిశాయి. ఆ నవ్వు నాలో ఎన్నో ఆశలను రేపింది. "సరే సరే రా, వెళ్లి అందరం కలిసి తిందాం," అని చెప్పి నన్ను బయటకు తీసుకువెళ్ళింది.
మేమందరం కలిసి భోజనానికి కూర్చున్నాము. సుకన్య అత్తయ్య వడ్డిస్తోంది. అత్తయ్య నైటీ వేసుకుని వంగుతూ వడ్డిస్తుంటే, ఆ నైటీ లోంచి ఉబికి వస్తున్న అత్తయ్య భారీ సళ్ళు రమేష్ గాడు రెప్ప వేయకుండా చూస్తూనే భోజనం చేస్తున్నాడు. అది గమనించిన వరుణ్ వాడిని టేబుల్ కింద తన్ని, గుర్రుగా చూడటంతో వాడు చటుక్కున తలదించుకుని మళ్ళీ మామూలుగా తినడం మొదలుపెట్టాడు. నేను పక్కకు తిరిగి దివ్య వైపు చూడగానే, ఆమె అన్నం తినడం మానేసి, తన చేతిని గడ్డానికి ఆనించుకుని, ఒక అందమైన కలతో నన్నే ఆరాధనగా చూస్తూ నవ్వుతూ ఉండిపోయింది. నేను ఎదురుగా కూర్చున్న అమ్మ వైపు చూశాను. అమ్మ చాలా రిలాక్స్డ్ గా, ఎంతో సంతోషంగా ఉన్నట్లు నాకు ఫీల్ అయ్యింది. నిన్నటి సంఘటన తర్వాత, ఇప్పటివరకు అమ్మ ముఖంలో ఇలాంటి ఒక కొత్త రకమైన, తృప్తితో కూడిన సంతోషాన్ని నేను చూడనే లేదు.
మరుసటి రోజు ఉదయం జాతర మొదలైంది. అమ్మ, అత్తయ్య, దివ్య ముగ్గురూ సాంప్రదాయమైన పట్టుచీరలు కట్టుకుని గుడికి దేవతల్లా అందంగా వచ్చారు. అమ్మ మళ్ళీ తన పాత పద్ధతిలోనే చీరను చాలా పద్ధతిగా, ఒద్దికగా కట్టుకుంది. ఆమె బొడ్డు మరియు నడుము ఏమాత్రం బయటకు కనిపించకుండా పర్ఫెక్ట్ గా కప్పుకుంది. అయినా సరే, ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు కదులుతున్న ఆమె అందమైన సళ్ళు , పిర్రలు చూసేవారి చూపులను కట్టిపడేస్తూనే ఉన్నాయి. ఆమెను ఆ చీరలో చూస్తుంటే... మొన్ననే ఆ చీకటి గదిలో ఈమెను ఒంటి మీద నూలుపోగు కూడా లేకుండా, నా వయసున్న ఒక కుర్రాడు ఆమె అరుస్తున్నా వదలకుండా దెంగి అనుభవించిన ఆ పచ్చి దృశ్యం నా కళ్ళ ముందు మెదిలింది. గుడిలో ఉండి ఇలాంటివి గుర్తుచేసుకుంటున్నందుకు మనసులోనే దేవుడిని క్షమించమని వేడుకుని, నా ఆలోచనలను దైవం వైపు మళ్లించడానికి ప్రయత్నించాను.
ఆ తర్వాత జాతరలో ప్రధాన ఘట్టం మొదలైంది. పూనకం వచ్చిన తాతయ్య అన్నయ్య, అంటే సుయంబు తాతయ్య దేవుడి ప్రతిరూపంగా భవిష్యవాణి చెప్పడానికి గంభీరంగా కూర్చున్నాడు. ఆయన అందరినీ పేరుపేరునా పిలిచి, ఆశీర్వదించి వాక్కు చెబుతూ వస్తున్నాడు. చివరిలో అమ్మ, అత్తయ్య ఆయన ముందుకు వచ్చారు.
ముందుగా అమ్మను తన ముందు కూర్చోబెట్టుకున్నాడు. ఆమె తల మీద చెయ్యి పెట్టి, కళ్ళు మూసుకుని ఒక అతీంద్రియమైన గొంతుతో చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
"తల్లీ... గత సంవత్సరం నీ కళ్ళలో ఎంత తపన, ఎంత దుఃఖం చూశానమ్మా! కానీ ఈరోజు... జీవితకాలం నువ్వు మనసులో అణచిపెట్టుకుని మోసిన ఆ కోరికలు అన్నీ తీరాయి. నీ జీవితంలో ఎన్నడూ దొరకని సుఖాలను నువ్వు సంతోషంగా స్వీకరించావు. అందుకే ఈరోజు నీ ముఖం వెన్నెలలా వికసించింది... నిజమే కదా!" అన్నాడు.
ఆ మాటలకు గుట్టు రట్టయినట్లుగా అమ్మ ఉలిక్కిపడి, సిగ్గుతో "అవును నిజమే," అంది మెల్లగా.
అప్పుడు నా మనసులో వేయి ఆలోచనలు సుడిగాలిలా తిరిగాయి. అమ్మ అక్కడినుండి నెమ్మదిగా లేచి, నేరుగా నా కళ్ళలోకి చూడటానికి సిగ్గుపడుతున్నట్లుగా, ముఖంలో ఒక ఆకర్షణీయమైన చిన్న నవ్వుతో వెళ్లి బామ్మ వెనకాల దాక్కుంది.
ఆ తర్వాత సుకన్య అత్తయ్య వెళ్లి ఆయన ముందు కూర్చుంది. అత్తయ్య తల మీద చెయ్యి పెట్టి ఆయన సోది చెప్పడం కొనసాగించాడు.
"నీ కొడుకు వల్ల నువ్వు పడ్డ ఆరాటం, ఆ భయం అతి త్వరలో నిన్ను వదిలిపోనుంది. మొన్ననే చేతికి అందిన సుఖం నోటికి అందకుండా మీ మామగారి వల్ల మధ్యలోనే ఆగిపోయి, చేజారిపోయింది. అయినా అది జరగడం ఒకరకంగా నీ మంచికే. ఇక భయపడకు, త్వరలోనే నీకు ఎలాంటి ఆటంకాలు లేకుండా ఆ సుఖాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించి సంతోషిస్తావు," అని వాక్కు చెప్పాడు.
ఆ మాటలకు అత్తయ్య కూడా లేచి, అక్కడే నిలబడి ఉన్న రమేష్ ని చూసి సిగ్గుతో ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ వెళ్లి... నా అమ్మ వెనకాల దాక్కుంది. వరుణ్ ఏమో ఈ మాటలు వినలేక రమేష్ ని చూసి అసహ్యంగా చటుక్కున తల తిప్పుకున్నాడు.
ఇదంతా చూస్తున్న నేను మనసులో, 'ఏంట్రా బాబూ, ఈ తాతయ్య పూనకంలో నోటికి వచ్చినట్లు భవిష్యవాణి చెప్పినా... వీళ్ళిద్దరి జీవితాల్లో నిన్న, మొన్న జరిగిన రహస్యాలకు ఇప్పుడు ఆయన చెప్పింది కచ్చితంగా నూటికి నూరు శాతం సరిపోయింది కదా!' అని ఆశ్చర్యపోయాను. దేవుడి మీద భారం వేసి మనసులో అమ్మ మాత్రం సంతోషంగా ఉండాలని మాత్రమే కోరుకున్న .....
ఆ రోజు ఆ కోలాహలంగా జరిగిన జాతర ముగిశాక మేమంతా తిరిగి ఇంట్లోకి చేరుకున్నాము............

కొనసాగుతుంది.............