Adultery సంజయ్, సంగీత అమ్మ, కుటుంబ సాహసాలు EP-10.2

[actressdarkhub]

Episode -7

         సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ  కుటుంబ సాహసాలు

                   అత్తకి తగ్గ కోడలు - part-1

కొద్దిసేపు అక్కడే పంపుసెట్ దగ్గర కూర్చుని మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాం. రెండు రోజుల పండుగ, దాన్ని సంతోషంగా జరుపుకుని తిరిగి ఊరికి వెళ్ళిపోవాలి. ఇక్కడ అందరి ముందూ అమ్మ నన్ను ఇలా దూరం పెట్టేబదులు, ఇంట్లో నేను ఒంటరిగా ఉంటేనే బాగుండేదేమో అనిపించింది. జరిగిన ఆ చేదు సంఘటనను ఒక పీడకలగా అనుకుని మర్చిపోవాలని నా మనసుకి నేనే నచ్చజెప్పుకుంటున్నాను. కానీ వీళ్లిద్దరూ డబుల్ మీనింగ్‌లో మాట్లాడుకుంటున్న మాటలు వింటుంటే నా రక్తం మరిగిపోతోంది. వీడికి అమ్మను ఇంకొకడు అనుభవించడం ఒక ఆటలా, పందెంలా ఉంది. కానీ నాకు, నా దైవం లాంటి అమ్మను ఇంకొకడు అలా చేయడం వల్ల మనసు ముక్కలైపోయి, లోపల రగులుతూ ఉన్నాను.
ఈ గందరగోళం నుండి కాస్త బయటపడాలని, "నేను కొంచెం దూరంగా వెళ్లి ఉచ్చ పోసి వస్తాను" అని వాళ్లతో చెప్పి లేచాను. కానీ నాలో ఏదో అనుమానం, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ రహస్యం ఏంటో తెలుసుకోవాలన్న కుతూహలం నన్ను ఆపాయి. నా మొబైల్‌లో సైలెంట్‌గా రికార్డింగ్ ఆన్ చేసి, వాళ్ళకి తెలియకుండా అక్కడ పక్కన పెట్టి వెళ్లాను. గుడి పక్కన కాబట్టి కొంచెం దూరంగా వెళ్లి, నెమ్మదిగా అడుగుల చప్పుడు కాకుండా తిరిగి వచ్చాను. వాళ్లు నాకు వ్యతిరేక దిశలో అటు వైపు తిరిగి కూర్చుని సీరియస్‌గా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
వరుణ్ గొంతులో కాస్త సీరియస్‌నెస్ వినిపించింది.
వరుణ్ : "రేయ్ బాబు, మా అమ్మ దగ్గర చేసినట్టు   నా చెల్లెలి దగ్గర మాత్రం నీ వేషాలు వేశావంటే ఆమె నిన్ను ఉతికి ఆరేస్తుంది. తను సంజయ్‌ని ప్రాణంగా లవ్ చేస్తోందిరా."
ఆ మాట వినగానే నా అడుగులు అక్కడే ఆగిపోయాయి.
దానికి రమేష్ ఆశ్చర్యంగా,
రమేష్ : "ఒరేయ్ ఏం చెప్తున్నావురా? నిజంగానా?" అన్నాడు.
వరుణ్ : "అవునురా, మొన్న నేరుగా నాన్న దగ్గరికే వెళ్లి ధైర్యంగా చెప్పేసింది... తనకు సంజయ్‌ని ఇచ్చి పెళ్లి చేయమని."
రమేష్ : "దానికి మీ నాన్న ఏమన్నారురా?" అని అడిగాడు.
వరుణ్ : "నాన్నకు చాలా సంతోషంగా అనిపించిందిరా. వాడంటే నాన్నకు ప్రాణం, చాలా ఇష్టం."
ఈ మాటలు నా చెవిన పడగానే నా కాళ్ల కింద భూమి పూలపాన్పులా మారిపోయినట్లు, నేను గాలిలో తేలిపోతున్నట్లు అనిపించింది. ఇన్నాళ్లూ దివ్య, అచ్చం మా అమ్మ పోలికలతో ఉండటం వల్ల నేను తనను ఒక సోదరిలాగే చూస్తూ వచ్చాను. కానీ, నిన్న రాత్రి అమ్మను ఆ ఊహించని కోణంలో చూసినప్పటి నుండి, అచ్చం అమ్మ లాంటి అందం, ఆకర్షణ ఉన్న ఒక అమ్మాయిని నేను పెళ్లి చేసుకోవాలని నా మనసు బలంగా కోరుకోవడం మొదలుపెట్టింది. ఇప్పుడు దివ్య నా కళ్ళ ముందు ఒక అద్భుతమైన దేవకన్యలా మెదిలింది. ఇరవై ఐదు, ఇరవై ఏడు ఏళ్ల వయసు వచ్చేసరికి తను ఇంకా ఒళ్లు చేసి సూపర్ ఫిగర్‌గా, ఒక అందాల రాశిలా అచ్చం మా అమ్మ లాగా తయారవుతుందన్న ఊహే నాలో విపరీతమైన రొమాంటిక్ ఫీలింగ్స్‌ని రగిలించింది.
నేను వాళ్లు మాట్లాడుకునేది అలాగే చాటుగా నిలబడి వింటున్నాను.
రమేష్ అడిగాడు, "ఇది సంజయ్‌కు తెలుసా?" దానికి
వరుణ్, : "నాన్న వాడికి ఇంకా చెప్పొద్దన్నారు. ఇప్పుడు వాడిది చదువుకోవాల్సిన వయసు, మొదట వాడు చదువుకుని ప్రయోజకుడు అవ్వాలి. ప్రాణమిచ్చైనా సరే దివ్యను వాడికే ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని నాన్న చెప్పారు, కానీ ఈ విషయం ప్రస్తుతానికి సంజయ్‌కి తెలియకూడదు" అని అన్నాడు.
నా కోసం అల్లిన ఆ అందమైన భవిష్యత్తును విన్న తర్వాత, నా మనసులోని భారమంతా ఒక్కసారిగా వదిలిపోయినట్లు అనిపించింది. నేను అలాగే నెమ్మదిగా ముందుకు వెళ్లి ఏమీ తెలియనట్లు వాళ్ల దగ్గర కూర్చున్నాను. కాసేపు అయిన తర్వాత రమేష్ నన్ను చూసి ఓరకంట నవ్వుతూ, "అదృష్టవంతుడివిరా నువ్వు" అన్నాడు.
నేను అమాయకంగా నటిస్తూ, "మచ్చా, ఎవరిని అంటున్నావురా?" అని అడిగాను.
వెంటనే వరుణ్ కంగారుపడి, రమేష్‌ను మందలిస్తూ, "రేయ్ వీడికి వేరే పని లేదురా సంజయ్, నోరు మూసుకుని ఊరుకోరా నువ్వు" అని కవర్ చేశాడు.
అప్పుడే వరుణ్ మొబైల్ రింగ్ అయ్యింది. "రేయ్, నాన్న పిలుస్తున్నారురా. రండిరా వెళ్దాం" అన్నాడు. వాళ్లు నన్ను కూడా రమ్మని పిలిచారు, కానీ నేను "మీరు వెళ్ళండి, నేను కాసేపు ఇక్కడ ఒంటరిగా ప్రశాంతంగా కూర్చుంటాను" అని చెప్పాను.
వాళ్లు ఇద్దరూ అక్కడినుండి నడవడం మొదలుపెట్టగానే, నేను వెంటనే నా మొబైల్ తీసుకుని రికార్డింగ్ ఆపేసి, ఇందాక నేను లేనప్పుడు వాళ్ళు ఏం మాట్లాడుకున్నారో ప్లే చేసి విన్నాను.
ముందుగా
రమేష్ : , "ఒరేయ్, ఏంట్రా మీ అత్త సంగీత ఉదయం నుండి కనిపించడం లేదు?"
వరుణ్: "ఆవిడ రూమ్‌లో నిద్రపోతున్నారురా."
రమేష్: "ఏంట్రా పొద్దున్నే రావడం రావడమే అలా పడుకున్నారు?"
వరుణ్: "ఏంటో తెలీదురా, ఆవిడ కళ్లు చూస్తే బాగా ఎర్రబడి ఉన్నాయి. బహుశా నిన్న రాత్రి నిద్రపోకుండా మావయ్యతో ఫోన్లో మాట్లాడుతూ ఉండి ఉంటారు."
రమేష్: "మ్మ్..."
ఆ తర్వాత వరుణ్ గొంతు మారింది, అందులో భయం, కోపం కలిసున్నాయి.
వరుణ్ : "ఒరేయ్, నువ్వు కిచెన్‌కి వెళ్లి ఏం చేశావురా? ఇంతమంది జనాలు ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు నీ వేషాలు చూపించకు. నేను ఎప్పుడో ఫ్రెండ్స్ మధ్యలో సరదాగా, ఒక మాట కోసం మా అమ్మను ఆటపట్టించి లొంగదీసుకో అని చెబితే... నువ్వు ఇలా రెండు నెలల తర్వాత వచ్చి నిజంగానే లొంగదీసుకున్నాను అని చెప్పి నాకు షాక్ ఇచ్చావురా. నేను అది ఎప్పుడో చెప్పేసి దాన్నే మర్చిపోయాను."
రమేష్ నిర్లక్ష్యంగా, "ఒరేయ్, నువ్వు అప్పుడు కేవలం ఆటకు అన్నావని చెప్పాల్సింది కదరా. ఇక ఇప్పుడు నా వల్ల కాదు, నేను ఆంటీని కనెక్ట్ చేసినందుకు నీకు నా మీద అసూయ, అంతే కదా."
వరుణ్ ఆవేదనగా, "ఒరేయ్ నా పరువు, నా కుటుంబ పరువు బజారున పడితే నేను ఉరి వేసుకోవాల్సిందేరా. ఇది ఎవరికీ తెలియకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకో. మా ఇంట్లో ఎదిగిన ఒక అమ్మాయి ఉంది, ఇది బయటపడితే తన జీవితం కూడా నాశనమైపోతుందిరా."
రమేష్ నవ్వుతూ, "ఒరేయ్ మచ్చా, ఫీల్ అవ్వకురా. కావాలంటే దివ్యను నేనే పెళ్లి చేసుకుంటానురా."
దానికి వరుణ్ తీవ్రంగా హెచ్చరిస్తూ, "రేయ్ బాబు, నా చెల్లెలి దగ్గర నీ వేషాలు వేశావంటే తను నిన్ను ఉతికి ఆరేస్తుంది..."
ఆ రికార్డింగ్ విన్న నాకు గుండె ఆగినంత పనైంది. సుకన్య అత్తను రమేష్ నిజంగానే వలలో వేసుకున్నాడు, అదీ సొంత కొడుకు సరదాగా కట్టిన పందెం వల్ల! ఇదంతా వినేసరికి నా బుర్ర వేడెక్కిపోయి, నెమ్మదిగా ఇంటి వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాను.
నేను ఇంట్లోకి వెళ్లగానే అమ్మ రూమ్ ఇంకా లాక్ చేసే ఉంది. హాల్లో ఉన్న సుకన్య అత్త నన్ను చూడగానే ఆప్యాయంగా దగ్గరకు వచ్చి, "రారా అల్లుడూ... ఏంటి, ఉదయం తల్లీ కొడుకుల మధ్య ఏదో గొడవటగా? అవన్నీ మీ ఇంటి వరకే ఉంచుకోవాలి నాన్నా, ఇక్కడ అందరం సంతోషంగా, కలుపుగోలుగా ఉండటానికే కదా పండుగకి కలుసుకున్నాం" అని సర్దిచెబుతోంది.
సరిగ్గా అదే సమయానికి దివ్య తన రూమ్ తలుపు తీసుకుని నెమ్మదిగా బయటికి వచ్చింది. ఆమెను చూడగానే నా కళ్ళలో, నా ముఖంలో ఒక తెలియని కొత్త వెలుగు ప్రకాశించింది. దివ్య ఇప్పుడు ముందులా లేదు, ఒక అందమైన యువతిలా కొంచెం ఒళ్లు చేసి సూపర్ ఫిగర్‌గా తయారైంది. దీనికి ముందు నేను తనను ఎప్పుడూ ఆ కోణంలో, వేరేలా చూసిందే లేదు. కానీ ఇప్పుడు, ఆమెను చూస్తుంటే నా మనసులో ఏదో తెలియని మత్తు కమ్ముకుంటోంది. తను నాకు చాలా పిచ్చిగా నచ్చేసింది. ఆమె ఎదుగుతున్న యవ్వనాలు చాలా ఆకర్షణీయంగా, పెద్దవిగా మారాయి. ఆ రెండూ ఆమె వేసుకున్న ఆ బిగుతైన టీ షర్ట్ నుండి ఎగదన్నుకుంటూ బయటకు వస్తున్నట్లుగా నా కళ్ళను కట్టిపడేస్తున్నాయి. కచ్చితంగా ఈమె అందంలో మా అమ్మకు గట్టి పోటీ ఇస్తుంది. ఇంత అందమైన,అమ్మాయి నన్ను ప్రాణంగా ప్రేమించే ఈమెను ఇక జీవితంలో ఎవరికీ వదులుకోవడానికి నా మనసు ఏమాత్రం ఒప్పుకోవడం లేదు. ఈమె నాకోసమే పుట్టింది అని నేను మనసులో బలంగా నిర్ణయించుకున్నాను. కానీ ఆ విషయం ఆమెకు ఇప్పుడే తెలియనివ్వకూడదు. పాతలాగే ఈమెతో మామూలుగా ప్రవర్తించాలి, ఒక్కసారిగా కొంచెం రొమాంటిక్‌గా ప్రవర్తించినా ఆమెకు నా మీద డౌట్ వచ్చేస్తుంది.
నేను నా చూపులను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ, ఆమెను చూసి చిరునవ్వుతో, "ఏంటే... చాలా మారిపోయావు నువ్వు!" అన్నాను.
దివ్య కొంచెం అలిగినట్లుగా ముఖం పెట్టి, "నేను ఎప్పుడూ అలానే ఉన్నాను, నువ్వే నన్ను కన్నెత్తి కూడా చూడవు. నేను ఎప్పుడైనా మెసేజ్ చేస్తే కనీసం తిరిగి ఒక హాయ్ కూడా చెప్పవు, నీకంత పొగరు" అంది క్యూట్‌గా.
"ఓహ్ అదా నీ కోపం... సరేలే, ఇకపై కచ్చితంగా ప్రతిరోజూ మెసేజ్ చేస్తానులే, సరిపోతుందా?" అని కన్నుగీటాను.
నా మాటలకు ఆమె ముఖంలో చిన్న సిగ్గు దొంగిలిస్తుండగానే మాట మార్చి, "ఏంట్రా, మన అందాల రాణి ఎక్కడా కనిపించడం లేదు? రూమ్ లాక్ చేసుకుని ఏంటి ఆ కుంభకర్ణుడి నిద్ర? మా అత్త ఎప్పుడూ ఇలా ఉండదే, ఏమైంది, ఏమైనా ఒంట్లో బాగోలేదా?" అని అడిగింది.
"లేదులే, అమ్మ రాత్రి నాన్నతో చాలాసేపు ఫోన్లో మాట్లాడుతూ ఉంది, అందుకే నిద్రపోవడం బాగా లేట్ అయ్యింది" అని కవర్ చేశాను.
దివ్య నవ్వుతూ, "ఎందుకు ఉండదు మరి, మా అత్త నాలాగా అందాల తుఫాన్ కదా, మామయ్య వదులుతాడా!" అంది.
నేను ఆమె కళ్లలోకి నేరుగా చూస్తూ, "ఏయ్ అబద్ధం చెప్పకు, నువ్వే అచ్చం అమ్మలా అందంగా ఉన్నావు" అన్నాను మృదువుగా.
ఆ పొగడ్తకు ఆమె బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. "అంటే... నేను అందంగా ఉన్నానని నువ్వు ఫైనల్‌గా ఒప్పుకున్నట్టే కదా!" అంది సంబరంగా.
"అవును, దానికి నువ్వు అందంగా లేవని నేను ఎప్పుడు చెప్పానే? నువ్వు సూపర్ ఫిగర్‌వే" అని కొంచెం కొంటెగా అన్నాను.
దివ్య ఆశ్చర్యంగా కళ్లు పెద్దవి చేసి, "ఒరేయ్! నీకు ఇలా కూడా మాట్లాడటం తెలుసా?" అంది.
నేను నవ్వుతూ, "మరి నేను ఏమైనా కాలేజ్ పిల్లాడినా ఏంటి? కాలేజీకి వెళ్లే అడల్ట్ బాయ్‌నిలే..." అన్నాను.
ఆమె చిరునవ్వుతో "మ్మ్మ్..." అంటూ నా కళ్లలోకి చూస్తుండిపోయింది. ఆ క్షణం మా ఇద్దరి మధ్య ఒక అందమైన రొమాంటిక్ వాతావరణం అల్లుకుంది.
నేను ఆ వాతావరణాన్ని కాస్త తేలిక చేస్తూ, "సరేలే, నేను వెళ్లి వరుణ్ రూమ్‌లో పడుకోబోతున్నాను" అన్నాను.
"వాడైతే ఎప్పుడూ ఒంటరిగానే పడుకుంటాడు" అంది దివ్య.
"అయితే ఒక పని చేస్తా, నీ రూమ్‌కి వచ్చి నీ పక్కన పడుకుంటానులే" అని ఆటపట్టించాను.
మా మాటలు వింటున్న సుకన్య అత్త నవ్వుతూ కలుగజేసుకుని, "ఒరేయ్, నువ్వు ఆమె రూమ్‌లో పడుకుంటే, ఇక రేపు ఆమెను ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటారురా?" అంది.
నేను ఏమాత్రం తడుముకోకుండా దివ్య కళ్లలోకి చూస్తూ, "దానికేంటి అత్తా, నేనే చేసుకుంటానుగా!" అని ధైర్యంగా చెప్పేశాను.
నేను ఆ మాట చెప్పగానే, అత్త దివ్యను చూసి చిరునవ్వుతో కళ్ళతోనే 'ఆల్ ది బెస్ట్' చెప్పినట్లుగా సైగ చేసింది. దివ్య ముఖం అయితే ఆ మాటలకి కోటి కాంతులతో, చెప్పలేనంత సంతోషంతో వెలిగిపోయింది. ఆమె గుండె వేగం నాకు ఇక్కడినుండే వినిపిస్తున్నట్లుంది.
సుకన్య అత్త నవ్వుతూ, "మ్మ్ చేసుకో చేసుకో, ఊరికి వెళ్లేటప్పుడు నువ్వు ఈమెను కూడా నీతో పాటే మీ ఇంటికి తీసుకెళ్లు" అంది.
దివ్య వెంటనే తేరుకుని, సిగ్గుపడుతూనే, "హాహా అమ్మా, ఆ పనులన్నీ ఇప్పుడే వద్దు. ముందు పద్ధతిగా నాకు పెద్దల సమక్షంలో పెళ్లి చేసి, లాంఛనాలు అన్నీ ఇచ్చి గౌరవంగా పంపిస్తేనే వెళ్తాను. నన్ను ఇప్పుడే వదిలించుకోవాలని ప్లాన్ చేస్తున్నారా ఏంటి?" అంది నవ్వుతూ.
నేను వెంటనే, "ఏంటిది ఈ తల్లీ కూతుళ్లకి? నేను ఊరికే మాట వరసకి సరదాగా ఒక మాట చెబితే, మీరిద్దరూ వెంటనే పెళ్లి దాకా, అప్పగింతల దాకా వెళ్ళిపోయారు!" అని కావాలనే అన్నాను.
నేను అలా అనగానే దివ్య ముఖం ఒక్కసారిగా వాడిపోయినట్లుగా, చిన్నబోయినట్లు అయ్యింది. ఆమెను అలా చూడటం నాకు ఇష్టం లేక, వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, "ఏయ్ దివ్యా... నాతో రా, మనం బయటికి వెళ్లి వద్దాం" అన్నాను.
ఆమె కళ్లు మళ్లీ మెరిశాయి. "ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం?" అని అడిగింది ఉత్సాహంగా.
"ఊరికేనే, వరుణ్ బైక్‌పై అలా ఊర్లో ఒక రౌండ్ వేసి వద్దాం రా" అన్నాను.
ఆ మాట వినగానే ఆమె సంతోషం పట్టలేక, అనుమతి కోసం అత్త వైపు చూసింది. అత్త నవ్వుతూ "వెళ్లి రండి" అని చెప్పగానే, దివ్య గాల్లో తేలుతూ, "జస్ట్ వన్ మినిట్, ఇదుగో డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకుని వస్తాను" అని చెప్పి గబగబా తన రూమ్‌కి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది.
సరిగ్గా అప్పుడే వరుణ్ రూమ్ నుండి రమేష్ నెమ్మదిగా, దొంగచూపులు చూసుకుంటూ బయటికి వచ్చాడు. వాడిని చూసిన సుకన్య అత్త, వాడు తన దగ్గరికే వస్తున్నాడని గమనించి వెంటనే కిచెన్ లోపలికి వేగంగా వెళ్లబోయింది. వాడేమో అదను చూసుకుని, "ఆంటీ... కొంచెం నీళ్లు ఇస్తారా" అని చెబుతూ ఆమె వెనకాలే వెళ్ళాడు. కానీ ఆమె వాడు వంటగదిలోకి తన మీదకు రాబోతున్నాడు అనగానే, తెలివిగా వెనక్కి తిరిగి సరిగ్గా నా పక్కకి వచ్చి నిలబడి, "లోపలికి వెళ్లి తీసుకో బాబూ" అని చెప్పింది. నన్ను అక్కడ చూసి రమేష్ ముఖంలో తీవ్రమైన కోపం, నిరాశ కనిపించాయి. వాడి ఆ ఎక్స్‌ప్రెషన్ చూడగానే అత్త ముఖంలో నన్ను అడ్డుపెట్టుకుని వాడిని ఆటపట్టించిన ఒక విజయం లాంటి చిన్న కొంటె నవ్వు కనిపించింది.
కొన్ని నిమిషాల్లోనే దివ్య తన రూమ్ తలుపు తీసుకుని బయటకు వచ్చింది. ఆమె లేత గులాబీ రంగులో ఉన్న ఒక అందమైన, బిగుతైన చుడీదార్ వేసుకుని, జుట్టును వదిలేసి ఒక దేవతలా బయటికి వచ్చింది. లోపలికి వెళ్లిన రమేష్ కూడా నీళ్లు తీసుకుని బయటికి వచ్చి, అందంగా ముస్తాబైన దివ్యనూ, నా పక్కన ఆమె నిలబడిన తీరునూ చూసి, నా వైపు తీవ్రమైన అసూయతో రగిలిపోయాడు.
దివ్య నా కళ్లలోకి చూస్తూ, "వెళ్దామా?" అని మృదువుగా అడిగింది.
"మ్మ్ వెళ్దాం, ఒక నిమిషం ఆగు, నేను వెళ్లి వరుణ్ దగ్గర బైక్ తాళం తీసుకుని వస్తాను" అని చెప్పి వరుణ్ రూమ్‌కి వెళ్లాను.
నా వెనకాలే వచ్చిన రమేష్, కోపం ఆపుకుంటూ, "ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు మీరు?" అని అడిగాడు.
నేను చాలా క్యాజువల్‌గా, "ఊరికేనేరా, మేం అలా సరదాగా ఒక రౌండ్ వేసి వద్దాం అనుకుంటున్నాం" అని వాడికి మరింత కడుపుమంట పుట్టేలా చెప్పాను.
వాడు కోపంగా, "మ్మ్మ్..." అని వెళ్లిపోయాడు.
నేను తాళం తీసుకుని వచ్చి బైక్ స్టార్ట్ చేశాను. దివ్య నెమ్మదిగా వచ్చి బైక్ ఎక్కింది. మామూలుగా ఒక వైపు తిరిగి కూర్చోకుండా, నా మీద ఉన్న చనువుతో రెండు వైపులా కాళ్లు వేసుకుని నా వెనక అతుక్కున్నట్లుగా కూర్చుంది. ఆమె రెండు చేతులను నా భుజాలపైన వేసి గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె నిండు యవ్వనాలు నా వీపుకు మృదువుగా తాకుతుంటే నా ఒంట్లో కరెంటు పాకినట్లు అయ్యింది. ఆమె వెచ్చటి శ్వాస నా మెడను తాకుతోంది. ఆ అద్భుతమైన స్పర్శను ఆస్వాదిస్తూ, నేను బైక్ టర్న్ చేసి ముందుకు పోనివ్వగానే... నా కిటికీ వైపు నుండి రమేష్ తీవ్రమైన అసూయతో, కసిగా మా వైపే చూస్తూ నిలబడ్డాడు. మేం ఆ సన్నటి గాలిని చీల్చుకుంటూ ఇద్దరం కలిసి ఆ అందమైన ప్రయాణాన్ని మొదలుపెట్టాం....

కొనసాగుతుంది.............