Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-------------------
Part 239 - 1:
------------------


இப்போ அவர் என்னைப் பாக்குற பார்வையில, எப்பவும் இருக்குற அந்த டயர்ட்னஸ் இல்ல.

ஏதோ ஒரு புது விதமான ஈர்ப்பு, ஒரு தவிப்பு அவர் கண்ணுல தெரிஞ்சுது.

நான் கடிகாரத்தைப் பாத்தேன்.

மணி கரெக்டா ஒன்பதே கால் ஆகியிருந்துச்சு.

சாதாரணமா இந்த நேரம் அவர் வேல பாத்துட்டு இருப்பாரு.

சாப்பிட்ட உடனே, நேரா போய் வேலைய ஆரம்பிச்சுருவாரு.

ஆனா இன்னைக்கு அவர் அந்த ரூம் இருந்த திசையக் கூடத் திரும்பிப் பாக்கல.

அவர்  பேண்ட்ல புடைப்பு அப்படியே தான் இருந்துச்சு.

அது அடங்குற மாதிரியே தெரியல.

நான் அவரைப் பாத்து ஒரு சின்னப் புன்னகையோட கேட்டேன்.

"என்ன கார்த்திக்... இன்னைக்கு ஆபிஸ் ஒர்க் எதுவும் இல்லையா?"

"எப்பவும் வேலை இருக்குமே?"

நான் ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி கேட்டேன்.

அவர் ஒரு பெருமூச்சு விட்டாரு.

தன் கைகள ரெண்டையும் தலைக்குப் பின்னாடி வெச்சு, சோஃபாவுல நல்லாச் சாஞ்சுக்கிட்டாரு.

"ஒர்க் இருக்கு பவி..."

"ஆனா இன்னைக்கு வேல செய்ய மூட் இல்ல."

"நாளைக்கு ஆபிஸ்ல போய் மெதுவாப் பாத்துக்கலாம்னு இருக்கேன்."

"இன்னைக்கு கொஞ்ச நேரம் உன்கூட பேசலாம்னு தோணுச்சு."

அவர் எதார்த்தமாச் சொன்னாரு.

ஆனா அவர் சொன்னத என்னால நம்பவே முடியல.

ஆறு வருஷ கல்யாண வாழ்க்கையில, ஆபிஸ் வேலைய விட்டுட்டு என் கூடப் பேசுறேன்னு அவர் சொன்னதே கிடையாது.

என்னைக்காவது நான் ஆசையாப் பேசப் போனா கூட, 'ப்ளீஸ் பவி, முக்கியமான மீட்டிங்'னு சொல்லித் துரத்தி விடுவாரு.

ஆனா இன்னைக்கு?

நான் ஏதோ ஒரு வாட்ச்மேனோட வீட்டுக்குள்ள விட்டனு சொல்ல ஆரம்பிச்ச ஒரு சின்னக் கதை.

அதுவும் நான் முழுசாச் சொல்லல.

அதுக்கே, இவருக்கு வேலை-லாம் மறந்து போயிடுச்சு.

இவருக்குள்ள தூங்கிக்கிட்டு இருந்த மிருகம், இன்னொருத்தன் தன் பொண்டாட்டியப் பாத்துருப்பானோங்குற நெனப்புல முழுசா முழிச்சுக்கிச்சு.

இது என்ன விதமான சைக்காலஜினு எனக்குப் புரியல, ஆனா எனக்கு வேடிக்கையா இருந்துச்சு.

எனக்குள்ள ஒரு திமிர் எட்டிப் பாத்துச்சு.

'பாத்தியா பவி... இத்தனை நாளால நீ என்ன பண்ணாலும் இவர் உன்ன கண்டுக்கவே இல்ல...'

'ஆனா இப்போ இனொரு ஆள் மேல நீ கை வெச்சங்குற ஒரு கற்பனை, இவர எவ்ளோ தூரம் கிறங்கடிக்குது பாரு'னு என் மனசு கிண்டல் பண்ணுச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே பாத்தேன்.

"அப்படியா கார்த்திக்? பரவால்லயே... இன்னைக்கு இது புதுசா இருக்கீங்க?"

நான் ஒரு குறும்புப் பார்வையோட அவரப் பாத்துக் கேட்டேன்.

அவர் என்னைப் பாத்து ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சாரு.

"ஒன்னும் புதுசு இல்ல பவி... சும்மா டயர்டா இருக்கு, அதான்."

அவர் சட்டுனு சோஃபாவுல இருந்து எந்திரிச்சாரு.

எந்திரிச்சு நின்னு, லேசாத் தன் பேண்ட்டை அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டாரு.

அந்தப் புடைப்பை மறைக்க அவர் ட்ரை பண்ணாலும், அது தெளிவா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சுது.

அவர் என்னைப் பாத்து தலையச் சாய்த்தாரு.

"பவி... வா, உள்ள பெட்ரூம்க்குப் போலாம்."

அவர் மெதுவா, ஆனா ஒரு எதிர்பார்ப்போட கூப்பிட்டாரு.

அவர் குரல்ல இருந்த நடுக்கம், அவர் என்ன நெனச்சுக் கூப்பிடுறாருனு எனக்குத் தெளிவாப் புரிய வெச்சுது.

சாதாரணமா அவர் இப்படிலாம் கூப்பிட மாட்டாரு. 

அவருக்கு வேணும்ங்கிறப்ப என்கிட்டே வருவாரு.

ஆனா இன்னைக்கு... இது புதுசா இருக்கு.

நான் சோஃபாவுல இருந்து நிதானமா எந்திரிச்சேன்.

அவர் ரூம்க்குள்ள போனதும், ஏசிய ஆன் பண்ணாரு.

அந்த ரூம்ல லேசான ஒரு இருட்டு, வெறும் அந்த ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் வெளிச்சம் மட்டும் தான் இருந்துச்சு.

அந்த வெளிச்சத்துல, நான் மாத்தி விரிச்ச அந்தப் புதுப் பெட்ஷீட் நீட்டாத் தெரிஞ்சுது.

காலையில இதே ரூம்ல, இதே கட்டில்ல தான் பிரகாஷ் என்னையப் புரட்டி எடுத்தான்.

இந்த ரூம்க்குள்ள நுழையும்போதே, எனக்குள்ள பிரகாஷோட வேர்வை வாசம் அடிக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

கார்த்திக் பெட்ல உக்காந்துக்கிட்டு, என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சாரு.

அவர் கைகள் ரெண்டையும் நீட்டி, என்னையப் பக்கத்துல வரச் சொன்னாரு.

நான் மெதுவா நடந்து போய் அவர் பக்கத்துல நின்னேன்.

அவர் என் இடுப்பச் சுத்தித் தன் கைகளைக் கொண்டு வந்து, என்னைய அப்படியே தன் மேல சாய்ச்சுக்கிட்டாரு.

அவர் முகம் என் வயித்துப் பகுதியில பட்டுச்சு.

"பவி..." அவர் ரொமான்டிக்கா என் பேரக் கூப்பிட்டாரு.

அவர் கைகள் என் இடுப்புச் சதைல, புடவைக்கு மேல லேசா அழுந்துச்சு.

அவர் என்னைய உரசும் போதே, அவர் பேண்ட்டுக்குள்ள இருந்த புடைப்பு என் தொடையில இடிச்சுது.

அவருக்கு மூட் ரொம்ப பீக்ல இருக்குனு எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுது.

அவர் என்னைய மெதுவாப் பெட்ல தள்ளி, என் மேல சாய ட்ரை பண்ணாரு.

ஆனா... நான் அந்த நிமிஷம் ஒரு முடிவெடுத்தேன்.

ஆறு வருஷமா அவர் பின்னாடி நாயா அலைஞ்சது போதும்.

நான் டக்குனு என் கைகளை அவர் நெஞ்சுல வெச்சு, லேசா அவரைப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

கோபமா இல்ல, சாஃப்ட்டா, ஆனா உறுதியாத் தள்ளுனேன்.

கார்த்திக் ஒரு செகண்ட் உறைஞ்சு போயிட்டாரு.

அவர் முகத்துல ஒரு ஷாக்.

"என்ன பவி... என்ன ஆச்சு?" அவர் குழப்பமாக் கேட்டாரு.

"இல்ல கார்த்திக்... இப்போ வேணாம்."

நான் கேஷுவலா, எந்த ஒரு ஃபீலிங்கும் இல்லாமச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் என்னைய நம்ப முடியாமப் பாத்தாரு.

ஏன்னா, கல்யாணம் ஆன புதுசுல இருந்து இன்னைக்கு வரைக்கும், நான் அவருக்குப் படுக்கையில நோ சொன்னதே கிடையாது.

அவர்தான் எப்பவும் டயர்ட், தூக்கம் வருதுனு சொல்லிட்டு என்னையத் தவிக்க விட்டுட்டுத் திரும்பிப் படுத்துக்குவாரு.

நான் தான் எப்போ அவர் தொடுவாருனு ஏங்கிப் போய் கிடப்பேன்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு பொண்டாட்டி, இன்னைக்கு மூட்ல இருக்குற புருஷனை 'வேணாம்'னு தள்ளுறா.

அவருக்கு அது அவ்ளோ பெரிய அதிர்ச்சியா இருந்துச்சு.

"ஏன் பவி? ஏதாச்சும் முடியலயா?"

அவர் பதற்றமாக் கேட்டாரு.

"ஏன்... டேட் ஏதாச்சும் ஆகிருக்கா?"

அவர் இன்னசென்ட்டா, ஒரு புருஷனாத் தெரிஞ்சுக்க வேண்டியதக் கேட்டாரு.

நான் என் தலைய லேசா இல்லனு ஆட்டுனேன்.

"அப்டிலாம் ஒண்ணுமில்ல கார்த்திக்..."

"பின்ன ஏன் பவி வேணாம்னு சொல்ற?"

"இல்ல கார்த்திக்... எனக்கு இப்போ மூட் இல்ல, அவ்ளோதான்."

நான் எதார்த்தமாச் சொன்னேன்.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள வேற ஒன்னு ஓடுச்சு.

'நான் அப்போ சொன்ன மாதிரி, இன்னிக்கு தேன் அல்வா உனக்கு இல்ல கார்த்திக்...'

'இந்த அல்வாவ நான் ராஜுக்காக ரொம்ப ஆசையா, பக்குவமா ரெடி பண்ணி வெச்சுருக்கேன்.'

'அவர் என்னோட இந்த உடம்ப முழுசா அனுபவிச்சு, டேஸ்ட் பாக்கட்டும்...'

'அவர் சாப்பிட்டது போக, மிச்சம் மீதி இருந்தா தான் உனக்கு.'

'அதுவரைக்கும் நீ இதத் தொடக் கூடாது கார்த்திக்.'

இந்த எண்ணம் என் நரம்புகள்ல ஒரு போதையக் குடுத்துச்சு.

என் புருஷனையே நான் என் வீட்டுல ஒரு கெஸ்ட் மாதிரி ட்ரீட் பண்றேங்குற அந்தத் திமிர்.

அது எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத ஒரு எண்ணத்தை குடுத்துச்சு.

நான் அவரைப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

"எனக்கு டயர்டா இருக்கு கார்த்திக், தூக்கம் வருது."

எப்பவும் அவர் எனக்குச் சொல்ற அதே டயலாக்க, நான் இன்னைக்கு அவர் முகத்தப் பாத்துச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் முகம் அப்படியே சுருங்கிப் போச்சு.

அவர் ஏமாற்றத்தோட உச்சியில இருந்தாரு.

அவர் பேண்ட்டுக்குள்ள இருந்த முறுக்கு, இப்போ அவருக்குப் பெரிய வலியக் குடுத்துருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும்.

"ப்ளீஸ் பவி... கொஞ்ச நேரம் தான..."

"எனக்கு ஆசையா இருக்கு பவி..."

அவர் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி எங்கிட்டக் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சாரு.

என் புருஷன், என் உடம்புக்காக எங்கிட்ட பிச்சை எடுக்குறாரு.

இத்தனை வருஷமா என்னையப் பட்டினி போட்ட மனுஷன், இன்னைக்கு எனக்கு வேணும்னு துடிக்குறாரு.

அவர் அப்படி கெஞ்சக் கெஞ்ச, எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவர இன்னும் கொஞ்சம் ஏங்க விடணும்னு தான் ஆசை.

ஆனா அதே சமயம், எனக்குள்ள ஒரு கணக்கு ஓடுச்சு.

'அவன் கெஞ்சுறதப் பாத்தா ரொம்பப் பாவமா இருக்கு...'

'அதுவும் இல்லாம, காலையில பிரகாஷ் குடுத்த சுகம், இன்னும் என் உடம்புல குறையல.'

'என் புண்டை இன்னும் அந்தத் தவிப்போட தான் இருக்கு.'

'இவரு வேற இப்போ வாட்ச்மேன் கதையக் கேட்டு செம மூட்ல இருக்காரு...'

'ஒருவேளை இப்போ குடுத்தா, இவரோட பெர்ஃபார்மன்ஸ் எப்படி இருக்குனு ஒரு டெஸ்ட் பண்ணிப் பாக்கலாமே?'னு தோணுச்சு.

நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி கார்த்திக்..." நான் இறங்கி வர்ற மாதிரிச் சொன்னேன்.

"ஆனா ரொம்ப நேரம்லாம் முடியாது, எனக்குத் தூக்கம் வருது."

நான் ஒரு கண்டிஷனோட அவருக்குப் பர்மிஷன் குடுத்தேன்.

கார்த்திக் முகத்துல இப்போ ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்ப் எரிஞ்ச மாதிரி ஒரு சந்தோஷம்.

அவர் டக்குனு என்னையக் கட்டிப் பிடிச்சு, என் கழுத்துல ஒரு முத்தம் குடுத்தாரு.

அவர் முத்தம் குடுத்த விதத்துலயே அவரோட அவசரம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

அவர் எந்த ஒரு போர்-ப்ளேவும் பண்ணல.

நேரா என் புடவையோட முந்தானையப் பிடிச்சு இழுத்தாரு.

நான் எந்த ஒரு ரியாக்‌ஷனும் காட்டாம, ஒரு பொம்மை மாதிரி படுத்துக்கிட்டேன்.

அவர் ரொம்ப அவசரமாக் குனிஞ்சு, என் இடுப்புல இருந்த புடவைக் கொசுவத்தை அவுத்தாரு.

அந்தப் புடவை என் உடம்ப விட்டு விலகுனதும், அவர் கண்ணு நேரா என் நெஞ்சுக்குப் போச்சு.

என் பிளவுஸோட ஹூக் ஒவ்வொன்னா அவுத்தாரு.

அவர் கை என் உடம்புல படும்போது, எனக்குள்ள எந்த ஒரு சிலிர்ப்பும் வரல.

காலையில பிரகாஷோட கைகள் என் முலைகளப் பிசைஞ்சப்போ வந்த அந்த கரண்ட், இப்போ என் புருஷன் தொடும்போது அவ்வளவா இல்ல.

அவர் பிளவுஸ கழட்டிட்டு, என் பிராவையும், ஜட்டியையும் அவுத்து வீசுனாரு.

இப்போ நான் முழுசா அம்மணமா அவர் கண் முன்னாடி படுத்துருந்தேன்.

அவர் என் உடம்பப் பாக்குற பார்வையில ஒரு வெறி இருந்துச்சு.

அது புதுசா இருந்துச்சு.

ஒருவேளை, 'இதே உடம்பத் தான அந்த வாட்ச்மேன் இருட்டுல தொட்டுருப்பானோ?'னு அவர் மனசு கற்பனை பண்ணுச்சோ என்னமோ.

அவர் அவசர அவசரமாத் தன்னோட டி-ஷர்ட்டையும், அந்த பேண்ட்டையும் கழட்டிப் போட்டாரு.

அவர் ஜட்டியக் கழட்டுனதும், அவரோட அந்த அஞ்சு இன்ச் சுன்னி சப்னு வெளிய வந்துச்சு.

நான் அத கூர்மையாப் பாத்தேன்.

சாதாரணமா இருக்குறத விட, இன்னைக்கு அது ரொம்பவே டைட்டா, முழு விறைப்போட குத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவருக்கு மூட் எந்த அளவுக்கு பீக்ல இருக்குனு அதப் பாத்தாலே தெரிஞ்சுது.

ஆனா எனக்கு?

எனக்கு அதப் பாக்கும்போது ஒரு பயமோ, ஆச்சரியமோ வரல.

ஏன்னா, காலையில நான் பாத்த அந்த பிரகாஷோட மான்ஸ்டர் முன்னாடி...

இது வெறும் ஒரு சுண்டைக்காய் மாதிரி தான் எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

கார்த்திக் என் மேல அப்படியே வந்து விழுந்தாரு.

அவர் மூச்சுக்காத்து என் மூஞ்சியில சூடாப் பட்டுச்சு.

அவர் ஒரு செகண்ட் கூட வெயிட் பண்ணல.

என் ரெண்டு தொடைகளையும் தன் கைகளால விரிச்சுக்கிட்டாரு.

அவர் சுன்னிய எடுத்து, கரெக்டா என் புண்டையோட வாசல்ல வெச்சு, ஒரு அழுத்து அழுத்துனாரு.

நான் முகம் சுளிக்கத் தயாரானேன்.

ஆனா... எனக்கு எந்த ஒரு வலியும் தெரியல கார்த்திக்.

அவரோட அந்த அஞ்சு இன்ச் சுன்னி, என் ஓட்டைக்குள்ள ஈஸியா, வழுக்கிக்கிட்டு உள்ள போயிடுச்சு.

எந்த ஒரு தடங்கலும் இல்ல, எந்த ஒரு முட்டலும் இல்ல.

அது பாட்டுக்கு உள்ள போயிருச்சு.

நான் மனசுக்குள்ளயே சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

ஏன்னா, என் புண்டை காலையில பிரகாஷ் பண்ணுன அந்த முரட்டு ஓலுல, இன்னும் விரிஞ்சு போய் தான் இருந்துச்சு.

அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சைஸ் போயிட்டு வந்த பாதையில, இவரோட சுன்னி போறது எனக்கு பெருசா தெரியல.

கார்த்திக் ஆனா அதப் பத்தி ஒன்னும் தெரியாது.

அவர் நெனப்புல, நான் அவருக்காக ஈரமா, ரெடியா இருக்கேன்னு நெனச்சுக்கிட்டாரு.

அவர் உள்ள விட்ட உடனே, ரொம்ப ஃபாஸ்ட்டா அடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

"ச்வாக்... ச்வாக்... ச்வாக்..."னு சத்தம் அந்த ரூம்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

அவர் இடுப்பு என்னோட இடுப்புல நச்சு நச்சுனு இடிச்சுது.

அவர் அடிக்கிற வேகத்துல, என் உடம்பு லேசாப் பெட்ல முன்னும் பின்னுமா ஆடுச்சு.

நான் அவர் கண்ணையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவர் கண்ணை மூடிக்கிட்டு, ஏதோ ஒரு பெரிய உலகத்துல மிதக்குற மாதிரி ஃபாஸ்ட்டா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு.

ஒரு நிமிஷம் ஆச்சு... ரெண்டு நிமிஷம் ஆச்சு...

சாதாரணமா கார்த்திக் இந்த நேரத்துல அவுட் ஆகியிருப்பாரு.

ரெண்டு நிமிஷத்துல கஞ்சியக் கக்கிட்டுத் திரும்பிப் படுத்துக்குவாரு.

ஆனா இன்னைக்கு... மூணு நிமிஷம் ஆகியும் அவர் நிறுத்தல.

அவர் வேகம் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச்சு.

அவருக்கு இப்டி ஒரு எனர்ஜி எங்க இருந்து வந்துச்சுனு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.

அந்த வாட்ச்மேன் என் இடுப்பப் பிடிச்சான்ங்குற நெனப்பு...

இன்னொருத்தன் என் பொண்டாட்டிய ரசிச்சான்ங்குற ஒரு கிறக்கம்...

அதுதான் அவருக்கு இன்னைக்கு இப்டி ஒரு ஸ்டாமினாவக் குடுத்துருந்துச்சு.

நாலு நிமிஷம் ஆச்சு... அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு...

அவர் விடாம அடிச்சுக்கிட்டே இருந்தாரு.

எனக்குள்ள ஒரு லேசான ஆச்சரியம் வந்துச்சு.

'பரவால்லயே... என் புருஷனுக்குள்ளயும் இப்டி ஒரு முரட்டுத்தனம் ஒழிஞ்சுருக்கா?'

'ஆனா இவர முழிக்க வெக்க, எனக்கு இன்னொரு ஆம்பளையோட உதவி தேவைப்பட்டுருக்கே'னு நெனச்சேன்.

ஆனா அவர் அஞ்சு நிமிஷம் விடாம அடிச்சப்போ...

சத்தியமா சொல்றேன், எனக்குள்ள இன்னைக்கு நிஜமாவே ஒரு நல்ல சுகம் கிடைச்சுது.

அவரோட அஞ்சு இன்ச் சைஸ், பிரகாஷோட சுன்னிக்கு முன்னாடி ஒண்ணுமே இல்ல தான்.

அது என் கர்ப்பப்பை வாய இடிக்கல, ரொம்ப உள்ள வரைக்கும் போகல.

ஆனா இன்னைக்கு அது சும்மா ஒரு கடமைக்காக உள்ள வரல.

ஒரு ஈர்ப்புல, விறைப்பா, ஸ்ட்ராங்கா எனக்குள்ள வந்துச்சு.

அவரோட ஒவ்வொரு குத்துக்கும், எனக்குள்ள ஒரு இதமான ஃபீல் கிடைச்சுது.

எனக்கே என் உடம்பு சூடாகுறது ரொம்ப நல்லாத் தெரிஞ்சுது.

சாதாரணமா அவர் மேல படுக்கும்போது, நான் ஏதோ ஒரு டியூட்டிய முடிக்குற மாதிரித் தான் இருப்பேன்.

நான் எப்போ முடியும்னு சலிப்போட மேல பாத்துட்டு இருப்பேன்.

ஆனா இன்னைக்கு நான் அவர் கண்ண நேராப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவர் நெத்தியில இருந்து ஒரு வேர்வை துளி என் நெஞ்சுல வந்து பட்டுச்சு.

அவர் மூச்சு காத்து என் மூஞ்சியில சூடாப் பட்டுச்சு.

அவர் இடுப்பு என்னோட இடுப்புல நச்சு நச்சுனு இடிச்சப்போ, எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

ஆறு நிமிஷம் ஆச்சு...

அவரோட வேகம் குறையவே இல்ல.

அவர் என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாத் தன்னோட அணைச்சுக்கிட்டாரு.

அவரோட அந்த ஈடுபாடு என்னைய ரொம்பவே ஆச்சரியப்படுத்துச்சு.

நான் லேசா என் இடுப்பத் தூக்கி, அவருக்கு ஈடு குடுக்க ஆரம்பிச்சேன்.

ஏழு நிமிஷம் ஆச்சு...

என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு மேஜிக் நடக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

எனக்குள்ள உச்சம் வர்றதுக்கான அறிகுறிகள் லேசா ஆரம்பிச்சுது.

என் தொடை நரம்புகள் எல்லாம் லேசாச் சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் வேணும்னே எந்த ஆக்டிங்கும் குடுக்கல...

இன்னைக்கு எனக்கு நிஜமாவே என் புருஷன் கிட்ட இருந்து ஒரு நல்ல சுகம் கிடைச்சுது.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்..."னு நான் நிஜமாவே முனகுனேன்.

என் குரல்ல இருந்த நடுக்கம், அவருக்கே புதுசா இருந்துருக்கும்.

நான் அப்படி முனகுனதும், கார்த்திக்குக்கு இன்னும் மூட் ஏறிடுச்சு.

அவர் இன்னும் கொஞ்சம் ஸ்பீடா பண்ணாருனா, நான் கண்டிப்பா உச்சம் அடைஞ்சுருப்பேன்.

என் உடம்பு அந்த எட்ஜ்க்குப் போயிடுச்சு.

நான் என் கண்ண மூடிக்கிட்டு, அந்த ஃபீல ரசிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் கைகளால அவரோட முதுக ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

ஆனா... கரெக்டா எட்டு நிமிஷம் ஆகுறப்போ...

கார்த்திக்கோட மூச்சு சத்தம் ரொம்ப அதிகமாச்சு.

அவரோட ஸ்டாமினா அந்த அளவுக்குத் தான் தாக்குப்பிடிச்சுது.

அவர் உடம்பு அப்படியே ஒரு செகண்ட் விறைச்சுப் போச்சு.

"பவி... பவி..."னு என் பேரக் சொல்லிகிட்டே, ஒரு நாலஞ்சு குத்து ரொம்ப ஃபாஸ்ட்டாக் குத்துனாரு.

அதுக்கு அப்புறம் அவரால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல.

எனக்கு உச்சம் வர்றதுக்கு ஒரு சில செகண்ட்களுக்கு முன்னாடி, அவர் அவுட் ஆயிட்டாரு.

அவர் கஞ்சி என் உள்ள பீய்ச்சி அடிக்கிறத நான் லேசா உணர்ந்தேன்.

அது பிரகாஷ் விட்ட மாதிரி கிடையாது தான்.

ஏதோ ஒரு ரெண்டு மூணு சொட்டு... ஒரு வெதுவெதுப்பான ஃபீல், அது மட்டும்தான்.

நான் உச்சம் அடையலங்குற ஒரு லேசான ஏமாற்றம் எனக்குள்ள இருந்தாலும்...

என் புருஷன் இன்னைக்கு இவ்ளோ நேரம் தாக்குப்பிடிச்சு, எனக்கு இப்டி ஒரு சுகத்தக் குடுத்தது எனக்கு சந்தோஷமா இருந்துச்சு.

அவர் தன் எனர்ஜிய எல்லாம் இழந்து, அப்படியே என் மேல சுருண்டு விழுந்தாரு.

அவர் மூச்சு ரொம்ப வேகமா, சூடா என் கழுத்துல பட்டுச்சு.

நான் அவர் முதுக பாசமாத் தடவிக் குடுத்தேன்.

என் புருஷனுக்கும் இப்டி பண்ணத் தெரியுமேங்குற ஒரு நிம்மதி எனக்குள்ள வந்துச்சு.

ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் நாங்க அப்படியே பெட்ல மூச்சு வாங்கப் படுத்துருந்தோம்.

அந்த ரூம்ல ஏசி காத்து எங்களச் சில்லுனு ஆக்குச்சு.

அப்புறம் கார்த்திக் மெதுவா எந்திரிச்சாரு.

"பவி... இன்னைக்கு ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு."

அவர் ரொம்பத் திருப்தியான ஒரு புன்னகையோட சொன்னாரு.

அவர் இதுநாள் வர என்கிட்டே இப்படி சொன்னதே இல்ல, இதுதான் முதல் தடவ.

"ம்ம்... ஆமா கார்த்திக்...."

நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்திரிச்சு, பாத்ரூம் பக்கம் போனோம்.

அவர் முன்னாடி போனாரு, நான் அவர் பின்னாடியே போனேன்.

பாத்ரூம்க்குள்ள போனதும், நான் ஷவரை ஆன் பண்ணேன்.

நான் என் தொடை இடுக்குல இருந்த அந்த லேசான பிசுபிசுப்பக் கழுவி விட்டேன்.

அவர் கஞ்சிய கழுவும்போது, காலையில பிரகாஷ்-ஓட கஞ்சிதான் என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

ரெண்டுத்துக்கும் ஏகப்பட்ட வித்யாசம் இருந்தாலும், இன்னைக்கு என் புருஷன் பெர்ஃபார்மன்ஸ் எனக்கு ஒரு திருப்தியக் குடுத்துருந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் பிரெஷ் ஆகிட்டு, நான் ஒரு புது நைட்டிய எடுத்து போட்டுட்டு திரும்பவும் பெட்டுக்கு வந்தோம்.

கார்த்திக் பெட்ல படுத்ததும், ஏசியோட கூலிங்ல போர்வை இழுத்துப் போத்திக்கிட்டாரு.