కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

ఎపిసోడ్ – 3
"సప్తముద్రల రహస్యం"

రాత్రి ఇంకా ముగియలేదు...

నల్లమల అడవిలో ఆ వృద్ధ సన్యాసి అడుగులు మాత్రం ఆగలేదు.

ప్రతి అడుగుతో నేలపై ఉన్న ఎండిన ఆకులు నెమ్మదిగా పక్కకు జారుతున్నాయి.

అడవిలోని జంతువులన్నీ అతని దారిని ఖాళీ చేశాయి.

అతను సాధారణ మనిషి కాదని...

ప్రకృతికే తెలుసు.

కొంత దూరం నడిచిన తరువాత...

ఒక భారీ రావిచెట్టు ముందు ఆగిపోయాడు.

ఆ చెట్టు వేరు భూమిని చీల్చుకుంటూ ఒక రాతి మండపాన్ని కప్పేసింది.

సన్యాసి తన కమండలంలోని నీటిని ఆ వేర్లపై చల్లాడు.

"ఓం రుద్రాయ నమః..."

అని మంత్రం జపించగానే...

భూమి స్వల్పంగా కంపించింది.

రావిచెట్టు వేర్లు నెమ్మదిగా పక్కకు జరిగాయి.

వాటి క్రింద...

వేల సంవత్సరాలుగా దాగి ఉన్న ఒక రాతి ద్వారం కనిపించింది.

దాని మధ్యలో...

ఏడు వృత్తాకార ముద్రలు.

అందులో...

మొదటి ముద్రపై సన్నని పగులు.

మిగిలిన ఆరు...

ఇంకా అచంచలంగా ఉన్నాయి.

సన్యాసి కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.

"మొదటి ముద్ర విరిగిందంటే..."

"చీకటి తన మొదటి శ్వాస తీసుకుంది."

అదే సమయంలో...

రుద్రగిరి గ్రామంలో...

పసిబిడ్డ ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు.

అతని తల్లి అలసటతో నిద్రలోకి జారుకుంది.

ఇంట్లో అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు.

అప్పుడే...

ఒక తెల్లని నాగు ఇంటి గడప దగ్గరకు వచ్చింది.

అది బుసలు కొట్టలేదు.

ఎవరినీ భయపెట్టలేదు.

నెమ్మదిగా...

ఆ పసిబిడ్డ ఊయల దగ్గరకు చేరుకుంది.

దాని పెద్ద పడగ విప్పి...

ఊయలపై నీడలా నిలిచింది.

అది కాటు వేయడానికి రాలేదు.

కాపలా కాయడానికి వచ్చింది.

దూరంగా...

అదే సమయంలో...

ఒక చీకటి గుహలో...

ఎర్రటి కళ్లతో ఉన్న ఆ రూపం నవ్వింది.

"నాగులు మేల్కొన్నాయా..."

"అంటే..."

"వాళ్లు కూడా ఆ బిడ్డను గుర్తించారు."

అని గర్జించింది.

గుహ గోడలపై వేలాది నీడలు కదలసాగాయి.

వాటి మధ్య నుంచి ఒక నల్లని చేయి బయటకు వచ్చింది.

"మొదటి ముద్ర విరిగింది..."

"ఇంకా ఆరు మాత్రమే మిగిలాయి."

ఆ మాటలతో...

రావిచెట్టు కింద ఉన్న రాతి ద్వారం మీద...

రెండో ముద్ర...

ఒక్క క్షణం...

మసకగా వెలిగింది.

వృద్ధ సన్యాసి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి చూశాడు.

అతని పెదవులపై ఒక్క మాట మాత్రమే వచ్చింది.

"వాళ్లు... ఇప్పటికే వెతకడం మొదలుపెట్టారు."

అదే క్షణంలో...

రుద్రగిరి గ్రామం వైపు...

నల్లని వస్త్రాలు ధరించిన ముగ్గురు గుర్రపు స్వారులు వేగంగా దూసుకువస్తున్నారు.

వారి చేతుల్లో ఒకే గుర్తు...

ఎర్రటి కన్ను.

కొనసాగుతుంది...