కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 2
"శాప ద్వారం మేల్కొంది..."
భూమి అంతర్భాగంలో వినిపించిన ఆ సంకెళ్ల శబ్దం...
"ఖఽఽఽఽంగ్...!"
ఆ శబ్దం మనుషుల చెవులకు వినిపించలేదు.
కానీ...
భూమి మీద ఉన్న ప్రతి పురాతన ఆలయంలోని గంట ఒక్కసారిగా స్వయంగా మోగింది.

ఒక్క క్షణం...
దేశమంతా దేవాలయాల నాదంతో మార్మోగిపోయింది.

---

నల్లమల అడవిలో...
ఆ వృద్ధ సన్యాసి చేతిలోని తాళపత్రం ఒక్కసారిగా అగ్నిలా వెలిగింది.
దానిపై ఇప్పటివరకు కనిపించని మరో వాక్యం మెల్లగా బయటపడింది.

"ఏడు ముద్రల్లో మొదటి ముద్ర విరిగిన రోజు...
కాలనేత్రం తన చూపును ప్రపంచంపై విసురుతుంది."

ఆ మాటలు చదివిన వెంటనే...
వృద్ధుని ముఖం పాలిపోయింది.
"ఇంత త్వరగా...?"
అతని స్వరం వణికింది.

---

అదే సమయంలో...
రుద్రగిరి గ్రామం.
ఆ పసిబిడ్డ ఏడుపు ఆగిపోయింది.
కానీ...
అతని కళ్లలోకి చూసిన దాయాది ఒక్కసారిగా వెనక్కి జారిపోయింది.
"అమ్మో...!"
ఆమె చేతులు వణికుతున్నాయి.
"ఏమైంది?" అని ఇంట్లోవారు అడిగారు.
ఆమె ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేకపోయింది.
బిడ్డ కళ్లలో...
ఒక క్షణం పాటు...
నీలి జ్వాలలు మెరిశాయి.
మళ్లీ అంతా మామూలైంది.
"నేను... నేను తప్పుగా చూసి ఉంటాను..."
అని తనను తానే నమ్మించుకుంది.

---

గ్రామం బయట...
నాగదేవత గుడి ముందు ఉన్న భారీ నాగశిలపై చిన్న చీలిక ఏర్పడింది.
ఆ చీలికలో నుంచి నల్లటి పొగ నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చింది.
ఆ పొగ రూపం దాల్చింది.
ఒక భారీ చేయి...
తర్వాత రెండు ఎర్రని కళ్ళు...
కానీ...
అది పూర్తిగా బయటకు రాకముందే...
ఆకాశం నుంచి ఒక బంగారు కాంతి కిరణం పడింది.
ఆ నల్లని రూపం వెంటనే వెనక్కి వెళ్లిపోయింది.
దూరంగా ఒక గంభీర స్వరం వినిపించింది.
"సమయం ఇంకా రాలేదు..."

---

అదే క్షణంలో...
వృద్ధ సన్యాసి తన కమండలాన్ని తీసుకుని అడవి లోపలికి నడవడం ప్రారంభించాడు.
"ఇరవై సంవత్సరాలుగా ఎదురు చూస్తున్న ప్రయాణం..."
"ఈరోజు మొదలైంది."
అని మెల్లగా అన్నాడు.
అతని వెనుక...
అడవిలోని జంతువులన్నీ నిశ్శబ్దంగా నిలబడి అతన్ని చూస్తున్నాయి.
అవి ఒక సన్యాసిని కాదు...
ఒక రహస్య యుద్ధానికి బయలుదేరిన చివరి రక్షకుడిని చూస్తున్నాయి.
అదే సమయంలో...
దూరంగా...
ఒక చీకటి గుహలో...
రెండు ఎర్రని కళ్ళు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి.
వాటి నుంచి వినిపించిన మొదటి మాట...
"అతను... పుట్టాడు."
కొనసాగుతుంది...