కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

ఎపిసోడ్ – 1
"ఆ రాత్రి ఆకాశం చీలింది..."
అమావాస్య...
ఆకాశంలో ఒక్క నక్షత్రం కూడా కనిపించలేదు.
గాలి కూడా ఊపిరి బిగబట్టి నిలిచిపోయినట్లు ఉంది.
ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని నల్లమల అడవుల మధ్య, వందల సంవత్సరాలుగా మనుషులు అడుగుపెట్టని ఒక శిథిల దేవాలయం...
ఆ గుడి గర్భగుడిలో ఉన్న నల్లరాతి ద్వారం ఒక్కసారిగా కంపించింది.
ధమ్...!
మరోసారి...
ధమ్...!!
ఆ శబ్దానికి గోడలపై చెక్కిన నాగదేవతల విగ్రహాల కళ్లలో ఎర్రటి కాంతి మెరిసింది.
అక్కడే దీపం వెలిగించి ధ్యానంలో ఉన్న వృద్ధ సన్యాసి ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచాడు.
అతని నుదిటిపై ఉన్న రుద్రాక్ష తానే తానుగా కంపించింది.
"సమయం వచ్చేసింది..."
అని అతను మెల్లగా అన్నాడు.
అదే సమయంలో...
వందల కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న రుద్రగిరి అనే చిన్న గ్రామంలో ఒక గర్భిణి స్త్రీకి అకస్మాత్తుగా నొప్పులు మొదలయ్యాయి.
ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ ఒక నీలిరంగు మెరుపు వచ్చి నేరుగా ఆమె ఇంటి మీద పడింది.
గ్రామం మొత్తం ఒక్కసారిగా చీకటిలో మునిగిపోయింది.
అదే క్షణంలో...
గ్రామ శివారులో ఉన్న నాగదేవత గుడి గంట ఎవ్వరూ ముట్టుకోకుండానే మోగింది.
గణ్...!
గణ్...!
గణ్...!
గ్రామస్తులు భయంతో బయటకు పరుగెత్తారు.
"ఈ సమయానికి గంట ఎలా మోగుతోంది?"
"ఏదైనా అపశకునమా?"
ఎవరికి సమాధానం తెలియలేదు.
ఇంకా దూరంగా...
అదే శిథిల దేవాలయం ముందు నిలబడ్డ వృద్ధ సన్యాసి ఆకాశం వైపు చూస్తూ నిట్టూర్చాడు.
"పద్దెనిమిది యుగాలుగా మూసి ఉన్న ద్వారం మేల్కొంది..."
"ఆయన మళ్లీ వస్తున్నాడు..."
"కానీ..."
"ఆయన్ని ఆపగలిగేది కూడా పుట్టబోతున్నాడే..."
అని చెప్పి చేతిలో ఉన్న తాళపత్రాన్ని తెరిచాడు.
అందులో ఒకే ఒక్క వాక్యం ఉంది.

"చీకటిని తెచ్చే వాడే... వెలుగుకి వారసుడు."

అంతలో...
రుద్రగిరి గ్రామంలో ఆ పసిబిడ్డ మొదటిసారి ఏడ్చాడు.
అదే క్షణంలో...
భూమి లోపల ఎక్కడో ఒక భారీ సంకెళ్లు తెగిపోయిన శబ్దం వినిపించింది.
ఖఽఽఽఽఽంగ్...!!
ఆ శబ్దం వినగానే...
వృద్ధ సన్యాసి కళ్లలో భయం మొదటిసారి కనిపించింది.
అతను నిదానంగా ఒక పేరు పలికాడు...
"కాలనేత్రం..."
కొనసాగుతుంది...