Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------------
Part 232:
--------------

நான் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டு கார்த்திக் சிரிச்சாரு.

அவர் சிரிக்கும்போது அவர் முகத்துல எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்ல.

நான் நிஜமாவே கிச்சன்ல அடுப்புச் சூட்டுல கஷ்டப்பட்டேன்னு அவர் நம்பிட்டாரு.

அவர் தட்டுல இருந்த தோசையைப் பிய்ச்சு, மறுபடியும் குருமால முக்கினாரு.

அதை வாயில வெச்சு மெல்லும்போது, அவர் கண்கள் லேசாச் சுருங்குச்சு.

அவர் ஏதோ ஒரு யோசனையில இருக்காருனு எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுது.

பக்கத்துல இருந்த தண்ணீர் கிளாஸை எடுத்து கொஞ்சம் குடிச்சாரு.

கிளாஸை டேபிள் மேல வெச்சுட்டு, நேரா என்னைப் பாத்தாரு.

"அது சரி பவி... அந்த தேன் அல்வா எப்படி வந்துச்சு?"

அவர அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டாரு.

"ராஜ் சார் கொஞ்சம் பெர்ஃபெக்‌ஷன் பாக்குற ஆளு..."

"அவருக்கு எதிர்பாப்பு கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருக்கும்..."

"டிஷ் கரெக்டான பக்குவத்துல வந்திருக்கா?"

அவர் கேட்ட அந்த வார்த்தைகள் எனக்குள்ள ஏகப்பட்ட பட்டாம்பூச்சிகளைப் பறக்க விட்டுச்சு.

'பக்குவமா? அந்தப் பக்குவத்தைக் கொண்டு வர்றதுக்கு நான் பட்ட பாடு எனக்குத்தானே தெரியும்'னு என் மனசு முணுமுணுத்துச்சு.

நான் அவர் கண்ணைப் பாத்து லேசா சிரிச்சேன்.

இப்போ நான் அவருக்கு இன்னும் கொஞ்சம் பக்கத்துல குனிஞ்சு உக்காந்தேன்.

"ராஜ் எதிர்பாக்குறதை விட... ரொம்பவே சூப்பரா வந்துருக்குங்க."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா சொன்னேன்.

என் குரல்ல கொஞ்சம் திமிர், ஒரு கர்வம் ஒளிஞ்சு இருந்துச்சு.

நான் சமையலைப் பத்திப் பேசுற மாதிரி நடிச்சாலும், எனக்குள்ள ஓடுறது வேற ஒரு படம்.

நான் பேசுறது அந்த அல்வா கிண்டுறதை பத்தி கிடையாது.

மத்தியானம் மெத்தைல பிரகாஷ் என்னய கிண்டுனத பத்தி.

நான் என் கண்களை லேசாச் சுருக்கி கார்த்திக்கைப் பாத்தேன்.

நான் கிச்சன்ல அடுப்பு முன்னாடி நின்னு, அல்வா கிண்டி வேர்த்து விறுவிறுத்துப் போனதா அவர் உண்மையாலுமே நம்பிட்டாரு.

அவர் கண்ணுக்கு நான் ஒரு பொறுப்பான, கஷ்டப்படுற குடும்பப் பொண்டாட்டி.

பிரகாஷ்க்கு கீழ படுத்துக்கிட்டு, என் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி அவனுக்கு ஈடு குடுத்ததுதான் அந்த வேலை.

அவனோட அந்த எட்டு இன்ச் சுன்னி  என் புண்டைக்குள்ள முன்னும் பின்னுமாப் பிளந்துகிட்டுப் போயிட்டு வந்தப்போ உண்டான சூடுதான் அது.

அந்த முரட்டுத்தனமான இடியில, எனக்கு மூச்சு முட்டி, என் நரம்புகள் எல்லாம் துடிச்சப்போ வந்த வேர்வைதான் அது.

இந்த டைனிங் டேபிள்ல உக்காந்துகிட்டு, என் புருஷன் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே நான் எவ்வளவு பெரிய தகிடுதத்தங்களைப் பேசிட்டு இருக்கேன்.

சாதாரணமா இருந்தா எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரு சின்னப் பயம் வந்திருக்கணும்... எங்கயாவது மாட்டிக்கிவோமோனு.

உள்ளுக்குள்ள குற்ற உணர்ச்சி வந்து என் நாக்கு தந்தியடிச்சிருக்கணும்.

ஆனா அப்படி எந்தப் பயமும் எனக்கு வரல.

பதிலா, என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரி த்ரில்லா சிலிர்த்துக்கிச்சு.

என் புருஷனை எந்த அளவுக்கு ஈஸியா ஏமாத்தலாம்ங்குற வித்தையை நான் இப்போ முழுசாக் கத்துக்கிட்டேன்.

அவர் பேச ஆரம்பிச்சாரு..

"டிஷ் கரெக்டான பக்குவத்துல, அந்தப் பெர்ஃபெக்ட்டான டெக்ஸ்ச்சர்ல வந்திருக்கா?"

அவர் எதார்த்தமாக் கேட்டதும், என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெடி வெடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

பக்குவமா? அந்தப் பக்குவத்தைக் கொண்டு வர்றதுக்கு நான் பட்ட பாடு எனக்குத்தானே தெரியும்.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"ஆமாங்க... நான் ரொம்பவே கவனமாத்தான் செஞ்சேன்..." நான் ரொம்ப மெதுவா, அர்த்தம் பொதிஞ்ச மாதிரிச் சொன்னேன்.

"அதுவும் அந்த அல்வால கன்சிஸ்டன்சி மிஸ் ஆகிடக் கூடாதுனு நான் ரொம்ப மெனக்கெட்டேன்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும் கார்த்திக் நான் சொன்னதைக் கேட்டு தலையாட்டினாரு.

"குட்... நீ செஞ்சா கண்டிப்பா அது கரெக்டான பதத்துலதான் வந்திருக்கும் பவி..."

கார்த்திக், ரொம்ப அக்கறையாச் சொன்னாரு.

அவரோட பேச்சைக் கேட்டு எனக்குச் சிரிப்பு தாங்க முடியல.

நான் எனக்குள்ள வந்த சிரிப்பை ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு அடக்கினேன்.

"ஆமாங்க... அந்த கன்சிஸ்டன்சி கொண்டு வர்றதுக்கு நான் செஞ்ச வேலை கொஞ்சநஞ்சமா என்ன?"

நான் ரொம்பச் சீரியஸாச் சொல்ற மாதிரி மூஞ்சியை வெச்சுக்கிட்டேன்.

"அப்படியா? அவ்ளோ கஷ்டமா இருந்துச்சா?" அவர் அக்கறையாக் கேட்டாரு.

"பின்ன? சும்மா அடுப்புல வெச்சுட்டு வந்து உக்காந்துக்க முடியுமா?"

"அதுக்குன்னு ஒரு ப்ராசஸ் இருக்குல..." நான் என் பேச்சைத் தொடர்ந்தேன்.

"ஆரம்பத்துல லேசாச் சூடு பண்ணனும்..."

"அப்புறம் ஒரு சீரான வேகத்துல கிண்ட ஆரம்பிக்கணும்."

நான் சொல்லும்போதே என் மனசுக்குள்ள பிரகாஷோட முகம் வந்து போச்சு.

அவன் என் மேல ஏறி உக்காந்து, அவன் இடுப்பை அசைக்க ஆரம்பிச்ச அந்த வினாடி.

"அதுவும் சும்மா கிண்டிட்டு விட்ற முடியாதுங்க..."

"முன்னும் பின்னுமா, ரொம்ப ரிதமிக் ஆ, ஒரு ஃபீலோட தள்ளணும்..."

நான் சொல்லும் வார்த்தைகள் ஒவ்வொண்ணும் கார்த்திக்குக்குச் சமையல் குறிப்பாத் தெரிஞ்சுது.

ஆனா எனக்கு... அது ஒரு செக்ஸ் குறிப்பு.

பிரகாஷ் அவனோட அந்த எக்ஸ்ட்ரா லார்ஜ் ஆயுதத்தை எனக்குள்ள தள்ளுன விதம்.

"முன்னாடி தள்ளுறப்போ ஒரு பிரஷர் குடுக்கணும்..."

"அப்புறம் பின்னாடி இழுக்குறப்போ ரொம்ப ஸ்மூத்தா இழுக்கணும்..."

"ஒரு செகண்ட் கூட கேப் விடக் கூடாது..."

"கேப் விட்டா, அந்தப் பக்குவம் மிஸ் ஆகிடும், அடிப் பிடிச்சுடும்னு எனக்கு ஒரு பயம்."

நான் என் கைகளை வெச்சு, காத்துல ஏதோ கிளறுற மாதிரி ஒரு ஆக்‌ஷன் செஞ்சு காட்டுனேன்.

என் கைகள் முன்னும் பின்னுமா அசைஞ்சது.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள, பிரகாஷோட இடுப்புதான் அப்படி முன்னும் பின்னுமா அசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த பெட்ல அவன் குத்துன ஒவ்வொரு குத்துக்கும் கட்டில் போட்ட சத்தம் என் காதுல கேட்டுச்சு.

"நான் நிறுத்தவே இல்லைங்க... தொடர்ந்து, ரொம்ப நேரமா அதைச் செஞ்சுக்கிட்டே இருந்தேன்."

நான் என் புருஷன் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே இப்படி பேசிட்டு இருந்தேன்.

இந்த விளையாட்டு எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத போதையைக் குடுத்துச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

"ரொம்ப நேரமா? கை வலிச்சிருக்காதா உனக்கு?" அவர் ரொம்பப் பரிதாபப்பட்டுக் கேட்டாரு.

அவர் கேட்ட விதத்தைப் பாத்து நான் மனசுக்குள்ள விழுந்து விழுந்து சிரிச்சேன்.

"கை மட்டுமா வலிச்சுது? என் உடம்பே ஒரு கட்டத்துல அப்படியே தளர்ந்து போச்சு..." நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

"தொடர்ந்து ஒரு நான்-ஸ்டாப் ஒர்க் அது..."

"அப்படி ஒரு வேலை செஞ்சாதான், அதுல இருக்குற ஜூஸ் எல்லாம் கரெக்டா வெளிய வரும்."

நான் அந்த 'ஜூஸ்'ங்குற வார்த்தையை வேணும்னே கொஞ்சம் அழுத்திச் சொன்னேன்.

அதைச் சொல்லும்போது என் கண்கள்ல ஒரு குறும்பு மின்னல் வெட்டிச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து பீய்ச்சி அடிச்ச அந்த ஈரம் எனக்கு நியாபகம் வந்துச்சு.

அவனோட அந்த முரட்டு இடியில, எனக்குள்ள இருந்த அணை உடைஞ்சு ஜூஸ் கொட்டுன அந்தத் தருணம்.

"அந்த ஜூஸ் எல்லாம் வெளிய வந்து, ஊத்துன தேன் கூட மிக்ஸ் ஆகுறப்போதான் அந்த நிஜமான பக்குவம் கிடைக்கும்."

நான் ரொம்ப எக்ஸ்பீரியன்ஸ் ஆன ஆளு மாதிரிச் சொன்னேன்.

நான் இப்போ தேன்னு சொன்னது அவனோட கஞ்சிய.

கார்த்திக் நான் சொல்றதை அவ்ளோ இன்ட்ரஸ்ட்டா கேட்டுட்டு இருந்தாரு.

"பரவால்ல பவி... எனக்கே பாக்க ஆசையா இருக்கு."

"எப்படி வந்துருக்குனு பாக்கணும் போல இருக்கு..."னு அவர் சொன்னாரு.

அவர் நிஜமாவே ஸ்வீட்டப் பத்திப் பேசுறாருனு எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா அவர் சொன்ன டைமிங், என்னைய வேற லெவலுக்குக் கொண்டு போச்சு.

"உங்களுக்குக் குடுக்காம இருப்பேனா? உங்களுக்கும் கொஞ்சம் எடுத்து வெச்சுருக்கேன்..." நான் கண்ணடிச்சேன்.

அவர் முகம் உடனே மலர்ந்துச்சு.

"ஆனா பாருங்க... இந்த மாதிரித் தொடர்ந்து செஞ்சதுல, எனக்கு எக்கச்சக்கமா வேர்த்து ஊத்திடுச்சு."

"நான் முழுசா நனைஞ்சே போயிட்டேன் தெரியுமா?"

நான் மத்தியானம் ஏசி ரூம்ல வேர்த்து விறுவிறுத்ததை இப்போ சமையல் ரூம் கணக்குல காட்டிட்டு இருந்தேன்.

"அந்த அளவுக்கு ஒரு ஹார்ட் ஒர்க்..."

"ஆனா என்னதான் உடம்பு டயர்ட் ஆனாலும், அந்த ரிசல்ட்டப் பாக்கும்போது எல்லா கஷ்டமும் பறந்து போயிடுச்சு."

நான் என் கைகளைத் தாடையில இருந்து எடுத்து, டேபிள் மேல கோர்த்து வெச்சுக்கிட்டேன்.

இப்போ நான் என்னோட கதையோட கிளைமாக்ஸ்க்கு வர முடிவு பண்ணேன்.

கார்த்திக் தோசையை முழுசாச் சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டாரு.

"சரி, பைனலா எப்படி வந்துச்சு? ராஜ் சாருக்குப் பிடிக்குமா?" அவர் ஆர்வமாக் கேட்டாரு.

"பிடிக்காமப் போகுமா? அவர் எதிர்பார்க்கிறதை விட எக்ஸ்ட்ராவாவே வந்திருக்கு."

நான் மெதுவாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டேன்.

"கடைசியில... அந்த ஹீட் எல்லாம் அடங்குனதுக்கு அப்புறம்..."

"எல்லாமே ரொம்பச் சூப்பரா ஒண்ணா மிக்ஸ் ஆகிடுச்சுங்க."

"அப்படியே ரொம்பத் திக்கா... கொழகொழனு..."

நான் அந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லும்போது என் உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுது.

பிரகாஷோட அந்தச் சூடான கஞ்சி என் புண்டைக்குள்ள பீய்ச்சி அடிச்ச ஃபீல்.

அது என் கர்ப்பப்பை வாய்ல நச்சுனு பட்டு, அப்படியே கெட்டியா ரொப்புன்னு அந்த வினாடி.

அதை நான் அப்படியே சமையல் வார்த்தைகள்ல மாத்திச் சொல்லிட்டு இருந்தேன்.

"பாக்கவே அவ்ளோ பிசுபிசுனு, ஒரு மாதிரிச் சரியான பதத்துல செட்டாகிடுச்சு."

"அதோட டெக்ஸ்ச்சர் அப்படியே ஒரு மாதிரி வழுவழுனு..."

நான் என் விரல்களால அந்தப் பிசுபிசுப்பை ஃபீல் பண்ற மாதிரி ஒரு ஆக்‌ஷன் செஞ்சேன்.

அவனோட கஞ்சி என் தொடையில வழிஞ்சப்போ நான் தொட்டுப் பாத்த அந்த உணர்வு.

அதை என் புருஷன் கண் முன்னாடியே நான் விவரிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

"அதுல இருக்குற ஒரு சுகம், இல்லங்க இனிப்பு... அப்பா... நான் என் லைஃப்லயே இப்படி ஒரு டேஸ்ட்டைப் பாத்ததே இல்லைங்க."

நான் ரொம்ப மனசார, உள்ளத்துல இருந்து அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னேன்.

ஏன்னா அது பொய் கிடையாது.

என் இருபத்தி ஆறு வருஷ வாழ்க்கையில, நான் அனுபவிச்ச பெஸ்ட் சுகம் அதுதான்.

பிரகாஷ் எனக்குக் குடுத்த அந்தத் தித்திப்பான திருப்தி.

அதைத்தான் நான் இப்போ தேன் அல்வாங்குற பேர்ல சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்.

நான் இப்படி ஒவ்வொரு வார்த்தையாச் சொல்லச் சொல்ல...

என் உடம்புக்குள்ள ஒரு பெரிய மாற்றம் நடக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் புருஷன்கிட்டயே உக்காந்துகிட்டு, அவரை ஏமாத்தி, இன்னொருத்தனோட செக்ஸ் பத்திப் பேசுறேன்.

இந்த ஒரு நெனப்பே என்னை ஒரு மாதிரி கிறங்கடிச்சுது.

டேபிளுக்குக் கீழே, என்னோட தொடைகள் ரெண்டும் ஏசி காத்துல சில்லுனு இருந்துச்சு.

ஆனா என் தொடை இடுக்குல, திடீர்னு ஒரு புதுச் சூடு கிளம்புச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் லேசாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அது தானாச் சுருங்கி விரியுறதை என்னால ரொம்பத் தெளிவா உணர முடிஞ்சுது.

மத்தியானம் எல்லாம் கொட்டித் தீர்த்த என்னோட அந்த ஜூஸ்...

இப்போ மறுபடியும் புதுசாச் சுரக்க ஆரம்பிச்சுது.

ஒரு சின்ன, வெதுவெதுப்பான ஈரம் என் பிளவுக்குள்ள இருந்து மெதுவாக் கசிஞ்சுது.

அது என் வழுவழுப்பான சதையில பட்டு லேசாக் கீழ நழுவுற ஃபீல் எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத நடுக்கம்.

நான் உக்காந்திருக்கிற சேர்ல, லேசா என் இடுப்பை அசைச்சேன்.

என் தொடைகளை ஒண்ணுக்கொண்ணு லேசா உரசிக் கிட்டேன்.

அந்த உரசல்ல, அந்தப் புது ஈரம் இன்னும் கொஞ்சம் பரவி என்னைப் பிசுபிசுப்பாக்குச்சு.

இது ஒரு த்ரில்.

என் புருஷனை எந்த அளவுக்கு நான் ஏமாத்துறேனோ, அந்த அளவுக்கு எனக்கு மூட் ஏறுதுனு நான் இப்போதான் கத்துக்கிட்டேன்.

நான் மறுபடியும் கார்த்திக்கைப் பாத்தேன்.

அவர் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா, நான் சொன்ன அந்தச் சமையல் கதையை நம்பித் தலையாட்டிக்கிட்டு இருந்தாரு.

"சூப்பர் பவி... நீ எவ்ளோ எஃபெர்ட் போடுறனு எனக்குத் தெரியும்."

"ராஜ் சார் கண்டிப்பா இம்ப்ரெஸ் ஆகிடுவாரு." அவர் ரொம்ப உறுதியாச் சொன்னாரு.

அவர் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு வாய்விட்டுச் சிரிக்கணும் போல இருந்துச்சு.

நான் என் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் நாற்காலியில அழுத்தி, அந்த ஈரத்தோட சுகத்தை ரசிச்சேன்.

எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாம, எந்த ஒரு பயமும் இல்லாம...

நான் இப்போ இந்த வீட்ல நடக்குற அத்தனை ஆட்டத்துக்கும் முழுமையான கண்ட்ரோல்ல இருக்கேன்.

கார்த்திக் தண்ணி குடிச்சுட்டுத் தட்டை எடுத்துக்கிட்டு எழுந்து போனாரு.

அவர் முதுகுக்குப் பின்னாடி நான் உக்காந்துகிட்டு, அவரை ஒரு பார்வை பாத்தேன்.

இந்த விளையாட்டோட முழு வெற்றியும் இப்போ என் கையிலதான் இருக்கு.

நான் ரொம்ப ரொம்ப ரகசியமா, எனக்கே எனக்கான ஒரு சந்தோஷத்தோட அவரைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் எனக்குள்ள இருந்த அந்த வெற்றிப் பெருமிதத்தை இன்னும் அதிகமாக்குச்சு.