అమ్మమ్మ కథలు - బామ్మ - వ్యాయామం పాఠం

[k3vv3]

బామ్మ - నమ్మకం విలువ

బామ్మ కథలు - 11
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 

కాలేజ్ నుంచి రాగానే చింటూ ఎప్పుడూ లేనిది గబగబా గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. అది గమనించిన నీలిమ లోపలికి వెళ్లి చూసేసరికి, చింటూ తన బ్యాగ్ నుంచి ఒక వింతైన పెన్సిల్‌ తీసి రహస్యంగా చూసుకుంటున్నాడు. అది చాలా అందంగా ఉంది—దాని మీద రంగురంగుల మెరుపులు, పైన ఒక చిన్న తమాషా బొమ్మ ఉన్నాయి.


నీలిమ ఆశ్చర్యంగా, "చింటూ! ఈ పెన్సిల్ నీకెక్కడిది? అమ్మ నీకు కొనిచ్చిందా?" అని అడిగింది. 


చింటూ కంగారుగా దాన్ని వెనక్కి దాస్తూ, "రాహుల్ పెన్సిల్ అక్కా. అది నాకు చాలా నచ్చింది, అందుకే నా బ్యాగ్‌లో పెట్టేసుకున్నాను. వాడు చాలా పెన్సిల్స్ తెస్తాడులే, ఒకటి తీసుకుంటే ఏమవుతుంది?" అన్నాడు చాలా తేలికగా. వాడు తన తప్పును సమర్థించుకోవడం చూసి నీలిమ బామ్మకు ఈ విషయం చెప్పింది.


బామ్మ వెంటనే చింటూని దగ్గరకు పిలిచి, "చింటూ! ఒకరి వస్తువు వాళ్లకు తెలియకుండా తీసుకోవడం ఎంత తప్పో నీకు తెలుసా? అది చిన్న పెన్సిల్ అయినా సరే, నీది కానిది నీవు తీసుకోవడం అంటే అది 'దొంగతనం' కిందకే వస్తుంది" అని నెమ్మదిగా చెప్పింది. 


దానికి చింటూ విసుగ్గా, "పో బామ్మా! చిన్న పెన్సిల్‌కే దొంగతనం అంటావా? రాహుల్ దగ్గర ఇంకా చాలా ఉన్నాయి" అని ఎదురు సమాధానం చెప్పాడు.


అప్పుడు బామ్మ చింటూ కళ్లలోకి చూస్తూ ఇలా అడిగింది, "సరే చింటూ! నీకు ఒక విషయం చెప్తాను. నీకు అమ్మ రోజూ కాలేజ్‌కి ఎంతో ఇష్టమైన స్నాక్స్ బాక్స్ ఇస్తుంది కదా? ఒకరోజు నీకు బాగా ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు, నీకు చెప్పకుండా నీ పక్క సీటు అబ్బాయి ఆ బాక్స్‌ని తీసుకుని మొత్తం తినేశాడు అనుకో. 'చింటూకి ఇంట్లో అమ్మ మళ్లీ చేసి పెడుతుంది కదా, ఇక్కడ నేను తింటే ఏమవుతుంది' అని వాడు అనుకుంటే నీకు ఎలా ఉంటుంది?"


చింటూ ముఖం వెంటనే మారిపోయింది. "అదేం బాగుంటుంది బామ్మా? నా బాక్స్‌లో నాకిష్టమైన కేక్ ముక్కలు ఉంటాయి. ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు వాడు నా పర్మిషన్ లేకుండా అలా తీసుకుంటే నాకు ఏడుపొస్తుంది, వాడి మీద చాలా కోపం వస్తుంది" అన్నాడు దిగులుగా.


అప్పుడు బామ్మ బుజ్జగిస్తూ అసలు విషయం చెప్పింది, "రాహుల్‌కు నువ్వంటే నమ్మకం ఉంది కాబట్టే తన పెన్సిల్స్ అన్నీ నీకు చూపించాడు. కానీ నువ్వు ఆ నమ్మకాన్ని పోగొట్టుకున్నావు. నమ్మకం అనేది గాజు గ్లాసు లాంటిది చింటూ, ఒక్కసారి విరిగిపోతే మళ్లీ అతుక్కోదు. రేపు కాలేజ్లో ఇంకెవరిది ఏ చిన్న వస్తువు పోయినా, అందరూ 'చింటూనే తీసుంటాడు' అని నీ వైపు వేలు చూపిస్తారు. అప్పుడు నీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ నిన్ను నమ్మరు, నీతో ఆడుకోవడానికి కూడా రారు. అది నీకు ఎంత బాధగా ఉంటుందో ఒక్కసారి ఆలోచించు."


బామ్మ చెప్పిన మాటలకు చింటూ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. వాడు ఏడుస్తూ, "సారీ బామ్మా! ఆ పెన్సిల్ బాగుందని తీసుకున్నాను. కానీ వాడు నన్ను మంచి ఫ్రెండ్ అనుకుని అన్ని చూపించాడు కదా! ఇప్పుడు వాడు నా మీద కోపం తెచ్చుకుని నాతో ఆడుకోడేమో అని భయంగా ఉంది. నేను ఇప్పుడే వెళ్లి వాడికి ఇది ఇచ్చేస్తాను" అని చెప్పాడు.


బామ్మ చిరునవ్వుతో, "చాలా మంచి పని చింటూ. మనది కాని వస్తువు మీద ఆశ పడటం వల్ల వచ్చే సంతోషం కంటే, మన మీద అందరికీ ఉండే నమ్మకం వల్ల వచ్చే గౌరవం చాలా గొప్పది" అని మెచ్చుకుంది. చింటూ వెంటనే వెళ్లి రాహుల్‌కు పెన్సిల్ ఇచ్చి క్షమాపణ చెప్పాడు. తప్పును వెంటనే సరిదిద్దుకుని మళ్లీ నమ్మకాన్ని కాపాడుకున్నందుకు చింటూ మనసు చాలా తేలికపడింది.


అప్పుడే చింటూకు ఒక గొప్ప విషయం అర్థమైంది—వస్తువుల కంటే మనుషులు మన మీద పెట్టుకున్న నమ్మకమే చాలా విలువైనదని, ఆ నమ్మకాన్ని ఎప్పుడూ పోగొట్టుకోకూడదని.


సమాప్తం.