10-08-2026, 08:42 PM
(This post was last modified: 29-08-2026, 02:23 PM by Haran000. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
వందనా నిద్రమత్తులో గది నుంచి బయటకు వచ్చేసరికి భరత్ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఉల్లిపాయలు కోస్తూ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాడు.
చూడగానే వందనకు నవ్వొచ్చి, “ఏడుస్తున్నావ్ ఏంట్రా,” అనడుగుతూ వచ్చింది.
అటు కిచెన్ నుంచి అమూల్య కొత్తిమీర పట్టుకొస్తూ, “నాటుకోడి కావాలనుకున్నాడు, దొరకడం కష్టం అని అర్థమైంది,” అంటూ నవ్వింది.
“అవునా?” అంది వందనా.
భరత్ ఉల్లిపాయలు కోస్తూ, అమూల్య వైపు చూసాడు. “అవునులే. ఇప్పుడు కాకపోతే ఏంటి దొరకకుండా ఉండదులే,” అని ఆమె నడుము వంక చూసాడు.
వందనా జుట్టు సర్దుకుంటూ, “మరి చికెన్ తెచ్చావా?” అనడిగింది.
“హ్మ్ తెచ్చాడు, ఈసారికి దొరికిన దానితో సరిపెట్టుకుంటాడులే,” అని నవ్వింది అమూల్య.
భరత్ కు అమూల్య ఉద్దేశం పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
అమూల్య కిచెన్ కి వెళ్ళగానే, భరత్ చేతిలోంచి చాకు పక్కన పెట్టించింది వందనా. అతడి తొడ మీద కూర్చుని నుదుట ముద్దు పెట్టి, చెవిలో, “ఓపిక పట్టు దొరుకుతుందిలే,” అని కొంటెగా ఊరించింది.
“లెవ్వు తను చూస్తుంది,” అని విసుక్కున్నాడు భరత్.
అమూల్య వీళ్ళను పట్టించుకోకుండా కిచెన్ లో చికెన్ ముక్కలు కడుగుతోంది.
వందనా అతడి మొహం ఆమెతో చూపు కలిపించి పెదవులు ముద్దు పెట్టింది. కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చున్న భరత్ తొడలు విడదీసి అలాగే వందనా నడుము పట్టుకుని మెత్తగా పిసికాడు.
ముద్దు విడిచి, “నువ్వు వెళ్లిపోవే ఉండకు ప్లీస్,” అన్నాడు.
వందనా అతడి రింగులకురులు నిమురుతూ, “ఏ కరీంనగర్ కోడి కావాలా నీకు ఎదవ, ఇన్నిరోజులు ఉడికిపోతున్న హైదరాబాద్ కోడి పిక్కలు తినొచ్చు కదా…,” అంటూ మరో ముద్దు పెట్టింది.
భరత్ తొడల మధ్య వేలాడుతున్న తన పైజామా బొందునాడాలు లూస్ అయ్యాయి. క్రమేపీ అతడి చేతు కాస్త పైకి వందనా కుడి చన్ను మీదకి చేరింది.
“కంట్రోల్ లో ఉంటున్నానే అర్థం చేస్కో, నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది,” అన్నాడు.
వందనా అతడి ఛాతి మీదుగా కుడి చేత్తో కిందకి పాముతూ, “ఇవాళ ఆదివారం, అమూల్యకు డిస్టర్బన్స్ లేకుండా ఎక్కడికైనా పోదాం మనం,” అని ఊరిస్తూ వేళ్లను అతడి పైజామా పట్టీలోనికి పోనిచ్చింది.
భరత్ కోరగా ఆమె చన్నును బిగుతుగా అరచేత పిసికాడు.
వందనా కైపుగా మురిసిపోయి మత్తుగా కనురెప్పలు ఆడించి, “వచ్చిందాన్ని ఏమీ ఇవ్వకుండా పంపించకురా,” అంది అతడి పైజామాలో పిడికిలి బిగించి.
“ఉల్లిగడ్డలు కోయనివ్వు తనకు డౌట్ వస్తది,” అన్నాడు కంగారుగా.
వందనా చేతిని కొద్దిగా ఆడిస్తూ, “నీతో ఉంటేనే ఉడికిపోతున్నారా, ప్లీస్,” అంది.
భరత్ కాస్త తమాయించి వందనాను పైకి నిల్చోపెట్టాడు.
“నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది. మధ్యాహ్నం లంచ్ కు వస్తాను. అప్పుడు చూద్దాం.”
వందనా బుంగమూతి పెట్టుకుని, “ఎప్పుడూ వాయిదాలే నాకు,” అని అలకగా గులిగింది.
భరత్ ఆమె ఒత్తైన పెదవులు చూస్తూ, “అలా గులగకే ముండా, నాకు గట్టిగా అవుతాది,” అని ఉల్లిపాయలు అందుకున్నాడు.
వందనా పక్కన కుర్చీలో కూర్చుని అతడి దగ్గర్నుంచి ప్లేటు, చాకు లాక్కుని తాను ఉల్లిపాయలను ముక్కలు చేయడం మొదలెట్టి కన్నీళ్లు మొదలెట్టింది.
ఇంతలో అమూల్య వచ్చి విడ్డూరంగా చూసి, “అదేంటి ఇప్పుడు నువు ఏడుస్తున్నావ్?” అనడిగింది.
వందనా కోపంగా ఉల్లిపాయల్ని నరుకుతూ, “చేప పులుసు కావాలి అంటే వాయిదా వేస్తున్నాడు,” అని గట్టిగా ఏడుపు నటిస్తూ చెప్పింది.
అమూల్య భరత్ వంక చూసి, “అవును వర్షం చలిలో చేప పులుసు బాగుంటుంది, పాపం తనకోసం తేలేవా?” అనడిగింది చిన్నగా రెచ్చగొడుతూ.
భరత్ చిరాకుగా, “ఆపుతారా ఇద్దరూ, ప్రొద్దున్నే డబల్ మీనింగ్ మాటలు,” అని అటు తిరుగుతూ లేచాడు. “స్నానం చేసి వస్తాను.”
భరత్ ఇబ్బందిగా వెళ్తుంటే వీళ్ళిద్దరూ పక్కున నవ్వుకున్నారు.
“చి వందనా, అస్సలు బాలేదు అలా మాట్లాడడం,” అని సిగ్గుగా నవ్వింది.
వందనా పైకి చూసి, “ఏ నువు కూడా అన్నావ్ కదా చేప పులుసు వర్షం అని,” అంటూ దెప్పింది.
“అది ఎదో ఫ్లోలో వచ్చింది.”
వందనా కన్నుకొడుతూ, “మరి చేపపులుసు రుచి చూసావా?” అనడిగింది.
అమూల్య మొహం ముడుచుకుని కంపరంగా, “ఛీ….,” అని ప్లేటు పట్టుకొని కిచెన్ కి నడిచింది.
వందనా హుషారుగా ఆమె వెనక నడుస్తూ, “ చెప్పు పిల్లా,” అని ఊరించింది.
“అబ్బ చి… ఆపు నాకు ఆ బుద్ధి లేదు,” అని సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది.
అమూల్య ఉల్లిపాయల ప్లేటు స్టాప్ పక్కన పెట్టేసింది.
వందనా తన చేతు పట్టి ఇటు తిప్పి, “నువు ఇప్పుడు లేకుంటే వాడిది చీకుతూ ఉండేదానిని తెల్సా?” అన్నది.
అమూల్య ఆశ్చర్యంగా మూతి మీద చెయ్యేసుకుని, “నువు అలా చెప్పకు ఆపు ఈ గలీజ్ మాటలు,” అని విసుగుకుంది.
కానీ వందనా తన చమత్కారం మానకుండా అమూల్యకు దగ్గరయ్యి కళ్ళలోకి చూస్తూ, “మరీ పాతకాలం పత్తిత్తులా ఉండకు. చెప్పు భరత్ ఛాన్స్ ఇస్తే సరేనా నీకు?” అనడిగింది ఖచ్చితంగా.
అమూల్య నోట మాట రాలేదు. తన వేళ్లను నలుపుకుంది.
కిందకి చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ చిన్నగా, “భరత్ అడిగితే ఏదైనా ఇవ్వడానికి రెడీ. పెళ్లికి ముందు చేయడం తప్పైనా సరే,” అని తేల్చేసింది.
“వాడు ఖచ్చితంగా నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటాడు అనుకుంటున్నావా?”
అమూల్య గొంతు స్థిరం చేసుకొని, “వాడు నాకు ఇష్టం. నేనే ప్రొపోజ్ చేసేస్తా అనుకుంటున్నా కాని భయం. నిన్న నిన్ను చూసి మీరిద్దరూ లవర్స్ అనుకుని భయపడ్డా కూడా. తనకి ఏం ఇష్టమో నీకు తెలిస్తే చెప్పు ప్లీస్,” అని చెప్పుకుంటూ చేతులు పట్టుకుంది.
అమూల్య చెప్పింది విని వందనాకి అర్థం అయ్యింది.
“ఎందుకు ఇష్టం నీకు?”
“తెలీదు. ఇంటర్మీడియట్ ఉన్నప్పటి నుంచి వాడంటే ఇష్టం. కొన్నిసార్లు నచ్చేవాడు కాదు అయినా సరే.”
వందనా నిమిత్తంగా చూస్తూ, “ఇదంతా పోనీ, మద్యాహ్నం నువు నీ రూములో ఉంటావా?” అనడిగింది.
అమూల్య తల ఊపుతూ, “ఊ నావల్ల మీకు డిస్టర్బన్స్ ఉండదు, కావాలంటే బయటికి ఎక్కడికైనా వెళ్తాను,” అని చెప్పింది.
“హే కాదు కాదు, నువు చెప్పు భరత్ ని కిస్ చేయాలని ఉందా?” అని వందనా మరోసారి ఊరించింది.
అమూల్య సిగ్గుతో మురిసిపోతూ, “అలా అడిగితే ఏం చెప్పాలి, నన్ను ఏమైనా చేసుకొని అస్సలు ఆపను అంటున్నా కదా,” అని ముసిముసిగా నవ్వింది మొహం చాటుకొని.
“ఇప్పుడు అంత సీన్ వద్దులేగాని ఫస్ట్ టైం వాడి దాన్ని కిస్ చేస్తా అంటే చెప్పు, నీకు ఛాన్స్ వచ్చేలా చేస్తాను.”
“లేదు వందనా, వద్దు ప్లీస్ భరత్ తో నేను సెక్సువల్ గా అప్రోచ్ అవ్వాలనుకోవడం లేదు.”
“వాడికి తెలీకపోతే?”
అమూల్యకి అర్థం కానట్టు చూసింది.
వందనా చిరునవ్వు చేస్తూ, “సరే మధ్యాహ్నం వరకు నువ్వే ఆలోచించుకో,” అనేసి ముచ్చట ఆపేసింది.
*
బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీలో,
ఆదివారం కాబట్టి హాల్ అంతా ఖాళీగా ఉంది. భరత్ ఒక్కడే కారిడార్ లో నడుచుకుంటూ వెళ్లి, బెంచీ దగ్గర కూర్చుని ప్యాంటు విప్పి షార్టులో ఉన్నాడు. తన బ్యాగులోంచి బ్యాడ్మింటన్ ర్యాకెట్ తీసుకున్నాడు.
తన షూ లేస్ సరిగ్గా ముడివేసుకుందామని కిందకి వంగుతూ ఉండగా గర్ల్స్ హాల్ తలుపు నుంచి గుసగుసలు వినిపించాయి.
తనూ స్వాతీ మాత్రమే ఉండాలి కదా మరి ఇంకెవరు ఉన్నారు అనుకున్నాడు.
తలుపు దగ్గరకెళ్ళి చాటుగా చూసాడు.
అక్కడ బబ్లూ స్వాతీ ఇద్దరూ కూర్చుని ఉండడం కనిపించింది.
బబ్లూ అలకగా మూతి ముడుచుకుని, “నేను అడిగినా వినవా నువ్వు?” అని నసిగాడు.
స్వాతి అటు మొహం చేసుకొని చిరుకోపంగా, “నన్ను విసిగించడానికి వచ్చావా ఇవాళ?” అని కసురుకుంది.
బబ్లూ ఆమెను పక్కనుంచి హత్తుకొని, “పెళ్లి చేసుకుంటే నువు ఒక్కదానివి ఉండాల్సిన అవసరం ఉండదు కదా బేబీ. అమ్మ ఊకే నీగురంచే అంటుంది, ఒక్కతే ఉండాల్సిన అవసరం ఏంటి, బాగానే ఉంది పెళ్లి చేసుకుంటే ఏంటి అని, నాన్న ఇందుకే మ్యాచ్ చూసాడు,” అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు.
స్వాతి మొహానికి చేతులు అడ్డు పెట్టుకుని, “ప్లీస్ బబ్బి…. నా పెళ్లి అది ఇదీ అని మాట్లాడడం మానెయ్యిరా. చదువుకో నువు, నీకెందుకు ఇది,” అనింది.
“నువు ఇలా ఉండడం నాకు నచ్చదు బేబీ… నువు కూడా అమ్మలా చీర కట్టుకోవచ్చు కదా? ఇలాంటి బట్టలు వేసుకోకు.”
స్వాతికి ఇంకా కోపం ఎక్కువై లేచి బబ్లూ చేయిపట్టుకు లాగుతూ, “ఇవాళ ఏం వద్దు పదా నిన్ను ఇంట్లో దింపేసి వస్తాను,” అంటూ తలుపు దగ్గరికొచ్చేసరికి భరత్ ను చూసి ఆగింది.
![[Image: blyRj.jpg]](https://s13.gifyu.com/images/blyRj.jpg)
భరత్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. బబ్లూ బలవంతంగా ఆగి, “సరే సరే నేనేమి అడగను ఉందాము,” అని తగ్గిపోయి కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.
భరత్ మందలిస్తూ, “మేడమ్ ఓకే నా?” అనడిగాడు.
“హ్మ్ కాసేపు మీరిద్దరూ ఆడుకోండి,” అని చెప్పి స్వాతి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళింది.
తను వెళ్ళిపోయాక భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ నెట్టు దగ్గరికి పోయి భరత్ షటిల్ ప్యాకెట్ లోంచి ఒక షటిల్ తీసాడు.
“ఇవాళ ఎవరూ లేరేంటి?” అనడిగాడు బబ్లూ.
భరత్ ఫోను జేబులోంచి తీసి పక్కన పెడుతూ, “ఇవాళ సండే కదా హాలిడే. నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది కాబట్టి నేను మేడం వచ్చాము,” అని చెప్పాడు.
“ఓహ్ అవునా. మీరు రోజూ ప్రాక్టీస్ చేస్తారా?”
“ఎప్పుడైనా అర్జెంటు పని ఉంటే రాను.”
ఇద్దరూ మామూలుగా ఆడడం మొదలు పెట్టారు. బబ్లూ కోసం భరత్ నెమ్మదిగా ఆడుతుండగా బబ్లూ మాత్రం కొంత నైపుణ్యంగానే ఆడుతుండటం గమనించాడు.
“నువు మీ ఫ్రెండ్స్ తో ఆడుకుంటావా?” అనడిగాడు భరత్.
“హా వాళ్ళు ఆడుదాం అంటేనే, లేదంటే ఎక్కువ క్రికెట్ ఆడుకుంటాం.”
“ఇందాక ఏంటి స్వాతి మేడం అలా వెళ్ళిపోదాం అంటుంది?”
“పెళ్లి చేసుకొమ్మని అడిగుతే వినదు.”
“ఆమెకి ఉంటే ఇష్టం చేసుకుంటుంది కదా బబ్లూ.”
“మీకు తెలీదు, స్వాతి ఇంట్లో ఒక్కతే ఉంటది. ఎవరితో సరిగ్గా ఉండదు. నేను మా అమ్మ, మాతో మాత్రమే మాట్లాడుతుంది. కొందరు ఉంటారు స్వాతికి పెళ్లి కాలేదని వెక్కిరిస్తారు.”
“అలాంటోళ్ళని పట్టించుకోవద్దు.”
“అది కాదు, వాళ్ళు ఊకే అంటే నాకు నచ్చదు. స్వాతికి కోపం.”
“స్వాతి మేడం మీ పిన్ని ఆ?”
“ఊహు కాదు.”
“అత్త నా?”
“ఊహు…. ఫ్రెండ్.”
“మీ చుట్టాలు కాదా?” అన్నాడు భరత్ ఆశ్చర్యంగా.
“ఊహు…. చిన్నప్పటినుంచి నా ఫ్రెండ్. రోజు నాకు బొమ్మలు, చాక్లెట్ కొనిచ్చేది. అమ్మకి ఫ్రెండ్ అయితే నాకు కూడా ఫ్రెండ్ ఏ కదా.”
“ఓహో.”
“కానీ మొండిది, అస్సలు మా మాట వినదు.”
“తప్పు బబ్లూ అలా అనొద్దు.”
“హ్మ్…”
భరత్ కు మాత్రం మరింత కుతూహలం పెరిగింది. స్వాతికి ఇక్కడ ఇంకెవ్వరూ లేరా అని. తానెప్పుడు ఎవరితోనూ అసలు కాల్ లో కూడా మాట్లాడినట్లు కనిపించదు.
భరత్ మనకు మళ్లింది. “ఆగు బబ్లూ 5 మినిట్స్ లో వస్తాను,” అని చెప్పి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళాడు.
బబ్లూ ఆగి కూర్చున్నాడు.
భరత్ టాయిలెట్స్ లోకి వెళ్ళగానే లేడీస్ తలుపు కాస్త తెరిచి ఉంది.
ముందు మొహమాటంగా ఆలోచించి ఎలాగోలా లేడీస్ తలుపు లోపలికి పోయాడు.
అక్కడ స్వాతి అద్దం దగ్గర కింద కూలిపోయి బిక్కుబిక్కుమని ఏడుస్తూ ఉంది.
భరత్ ఒక్కసారిగా కంగారు పడి వెళ్లి స్వాతి ముందు ఆగి, “మేడమ్ ఏంటి ఇది చి లేవండి ఇక్కడ కూర్చున్నారేంటి,” అంటూ భుజం పట్టుకున్నాడు.
స్వాతి చీదరించుకుంటూ, “గెట్ అవుట్, లేడీస్ దానిలోకి ఎందుకొచ్చావ్,” అని అరిచింది.
స్వాతి చెంపలు తడిచి కన్నీళ్లు పారుతూ తన మొహాన్ని మోకాళ్లలో ముంచేసుకుంది.
భరత్ ఒక కాలు దించి, “ఏంటి మేడమ్ ఇది ఏమైంది? బబ్లూకి నచ్చజెప్పండి ఇలా ఏడిస్తే ఏం వస్తుంది?” అన్నాడు.
“పో భరత్ నీకు అనవసరం.”
భరత్ ఆమె భుజం నొక్కుతూ, “మేడమ్ ఇలా ఎవ్వరికీ ఏదీ చెప్పుకోకుండా ఎలా ఉంటారు. బబ్లూకి మీరంటే ఇష్టం కాబట్టే కదా ఆలోచించాడు. అందరూ అనడం వింటూ ఉంటే వాడు మాత్రం విన్నది ఆలోచించకుండా ఉంటాడా చెప్పండి,” అని స్వాతి మొహం పైకి ఎత్తించాడు.
స్వాతి మనసు స్థితిలో లేదు. మౌనంగా ఉండిపోయింది.
“ఇలా లైఫ్ లో ఖాళీ ఎందుకు మీకు?” అన్నాడు.
స్వాతి టక్కున భరత్ టీషర్టు పట్టుకు నలుపుతూ కన్నీళ్లతో అతడి ఛాతిలో మొహం దాచుకుంది.
“నేనెవ్వరికీ చెప్పుకోలేనురా. నాకసలు లైఫ్ ఉంటే కదా. బతుకుతున్నా అంతే,” అని గట్టిగా ఏడ్చింది.
భరత్ ఆమెను కౌగిట్లోకి తీసుకొని తల కురులు దువ్వుతూ, “మేడమ్ గతంలో సమస్యలు అందరికీ ఉంటాయి. చెప్పుకోడానికి నాక్కూడా ఉన్నాయి కష్టాలు. సమస్యలు అందరూ తీర్చరు, కానీ చెప్పుకుంటే వినే వాళ్ళు అందరికీ దొరకరు,” అని ఓదార్చాడు. “బబ్లూ ఇప్పుడే లోకం చూస్తున్నాడు. వాడు అన్ని పట్టించుకోవడంలో తప్పు లేదు కదా.”
“భరత్….,” అని చిన్నగా పలికింది.
“ఊ చెప్పండి మేడం, వెళ్దాం పదండి ప్రాక్టీస్ ఉంది.”
“బబ్లూకి చెప్పవా నన్ను ఇలా విసిగించొద్దని.”
“సరే మేడం చెప్తాను. మీరు ఏడిస్తే మిమ్మల్ని బాధపెట్టాడని వాడికి బాధేయదా చెప్పండి.”
స్వాతి ఏడుపు ఆపుకుంటూ భరత్ ను కాస్త తేలికగా కౌగిల్చుకొని, “సరే పదా. వాడికి చెప్పకు ప్లీస్…,” అంది.
“చెప్పను.”
భరత్ ఇక లేచి వెళ్ళిపోతుంటే స్వాతి వెనక నుంచి మరోసారి గట్టిగా వాటేసుకుంది.
భరత్ అచ్చెరువుగా ఆమె చేతుల్లో వెనక్కి తిరిగి నవ్వుతూ చెవిలో, “మగాళ్లంటే అసహ్యం పోయిందా మేడమ్ మీకు?” అని వెక్కిరించాడు.
స్వాతి చెంపల్లో చాలా సంవత్సరాల తర్వాత సిగ్గు మొగ్గలేసి, “అలాంటిది ఏం లేదు, థాంక్స్,” అని నెట్టేసింది.
భరత్ ఒక నవ్వు నవ్వి బయటికెళ్ళాడు.
స్వాతి అలాగే నిల్చుని, భరత్ వెచ్చని అనుభూతిని తలచుకుంటూ తనకి తాను ఆశ్చర్యపోయింది.
భరత్ ఆమె మనసును తేలిక పరచడం, అలా సంబంధం లేకున్నా వచ్చి పట్టించుకోవడం తనకి నచ్చాయి. భరత్ మీద విచిత్రమైన ఇష్టం మొదలైంది.
స్వాతి మొహం మీద నీళ్ళు జల్లుకుని కోర్టులోకి పోయాక అక్కడ భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ సాఫీగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు.
బబ్లూ ఆట చూసి తృప్తిగా చిరునవ్వు వచ్చింది.
స్వాతి రావడం చూసి వాళ్ళు ఆగారు.
బబ్లూ ర్యాకెట్ అందిస్తూ, “నువు ఆడుతావా?” అనడిగాడు.
స్వాతి అది తీసుకోకుండా పక్కన బెంచీ మీదున్న ఇంకో ర్యాకెట్ తీసుకుంది. “మనం ఇద్దరం కలిసి భరత్ తో ఆడుదాం.”
అలా వాళ్ళు కాసేపు ఆడుతూ ఉండగా భరత్ వాళ్ళిద్దరికీ సమన్వయంగా పోటీ ఇచ్చాడు.
బబ్లూ త్వరగానే భరత్ తో చనువుగా ఉండడం కూడా స్వాతికి నచ్చింది.
ఇంతలో ఒక వ్యక్తి కోర్టులోకి వచ్చాడు. బబ్లూ అటు చూసి ఆట ఆపాడు. “డాడీ వచ్చాడు.”
స్వాతి బబ్లూ నాన్నని చూసి చిరునవ్వుతో పలకరించింది.
“పోదామా అయిపోయిందా నీ ఆట,” అన్నాడు ఆయన.
“హా పోదాం డాడీ.”
బబ్లూ స్వాతికి ఒక హగ్ ఇచ్చి, “వచ్చే సండే కలుద్దాం అని చెప్పి,” వెళ్ళిపోయాడు.
బబ్లూకి బై చెప్పేసాక స్వాతి ఇటు దిగులుగా తిరిగింది.
భరత్ మాట కలుపుతూ, “మేడమ్ కంటిన్యూ చేద్దామా లేక చాలు అంటారా?” అనడిగాడు.
స్వాతి దిగులుగా, “చాలు భరత్,” అని చెప్పింది.
భరత్ దగ్గరికి వెళ్లి స్వాతిని దీర్ఘంగా చూస్తూ, “బబ్లూ అడిగిన దాని గురించి మీరు ఆలోచించుకోండి, కానీ అలా పాపం వాడిమీద చిరాకు పడకండి. చాలా బాగా ఆడుతున్నాడు. మీరు డల్ అయితే వాడు డల్ అవుతాడు,” అని సూటిగా చెప్పాడు.
“సరే…” అని బదులిచ్చింది.
స్వాతి తన బ్యాగు సర్దుకుంటూ ఉండగా భరత్ దృష్టి ఆమె అందం మీద పడింది. ఎంతైనా తాను ఆమె మీద కోరిక పెంచుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నాడు.
“మేడమ్ నన్ను ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేయమంటారా?”
“ఎందుకు ఈ వంకతో నా అడ్రస్ కనుక్కుందాం అనా.”
“నాకు ముందే తెలుసు మీ ఇల్లు ఎక్కడో.”
ఆమాట విని స్వాతి ఆశ్చర్యపోయింది.
“ఒళ్లు దగ్గర పెట్టుకో భరత్,” అంటూ చిరుకోపంగా చూసింది.
“అయ్యో మేడం, నన్ను మీరు తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నారు.”
“ఊహు….. నువ్వు నన్ను తప్పుగా చూస్తున్నావని అర్థం అవుతుంది.”
“సరే మేడం, బై, రేపు కలుద్దాం.”
ఇక భరత్ తన ప్యాంటు వేసుకొని, ర్యాకెట్ బ్యాగులో పెట్టుకుని బయటికి వచ్చాడు.
అకాడమీ బయట పార్కింగ్ లో బండి తీసి స్టార్ట్ చేయగానే పక్కనే వచ్చి నిల్చుంది స్వాతి.
అతడు నవ్వుతూ, “ఏంటి మేడమ్ గారు ఏదైనా మర్చిపోయారా?” అని కొంటెగా చూసాడు.
స్వాతి మౌనంగా సమాధానం ఇవ్వకుండా భరత్ బండి ఎక్కి కూర్చుంది.
“వామ్మో స్వాతి మేడం ఒక అబ్బాయి బండి ఎక్కిందా, ఇవాళ భూకంపం వస్తుందేమో,” అని వ్యంగ్యంగా నవ్వాడు.
స్వాతి అతడికి మొట్టికాయ వేసి, “పోనివ్వు,” అంది.
హెల్మెట్ పెట్టుకుని ఇక బయల్దేరారు.
పది నిమిషాల్లో స్వాతి ఇంటికి చేరుకున్నారు.
ఇంటి ముందు చిన్న గేటు, ఒకటే అంతస్తు ఇల్లు. కొన్ని మొక్కలు ఆకర్షణ ఉన్నాయి.
గేటు ముందు ఆపినాక స్వాతి బండి దిగి నేరుగా లోపలికి వెళ్లబోతుంటే భరత్ ధైర్యం చేసి ఆమె ఎడమ చేయి పట్టుకు ఆపాడు.
విడిపించుకుంది.
“ఏంటి మేడమ్ కనీసం నన్ను ఇంట్లోకి ఇన్వైట్ కూడా చేయరా? ఓహో మర్చిపోయాను మీ ఇంట్లోకి మగవాళ్ళు ఎంట్రీ ఉండదు కదా,” అంటూ చమత్కారం చేసాడు.
స్వాతి వెనక్కు చూడకుండా, “బండి పక్కన పెట్టి రా…,” అని పిలిచింది.
భరత్ అవాక్కయ్యాడు. స్వాతి నిజంగా పిలిచిందా లేక తానే భ్రమపడుతున్నాడా అని.
స్వాతి గేటు లోపలికెళ్లి తలుపు తాళం తీస్తోంది. భరత్ అటూ ఇటూ చుట్టుపక్కలా చూసాడు.
దూరంలో ఒక ఇంటి పై నుంచి ఒక వ్యక్తి చూస్తున్నాడు, కానీ పట్టించుకోకుండా భరత్ తన బండి పక్కన పేట్టేసి గేటు లోపలికెళ్లాడు.
స్వాతి తనని ఇంట్లోకి ఆహ్వానించింది.
కుర్చీ ఇస్తే కూర్చున్నాడు.
ఇంట్లో నిశ్శబ్ధం నిండుకుంది.
భరత్ కన్నులు ఇంటి గోడలను చుట్టేస్తున్నాయి.
పాత ఇల్లు, ఎక్కువగా వస్తువులు ఏమీ లేవు. రెండు గదులు మాత్రమే ఉన్నాయి.
“మేడమ్ ఇది సొంత ఇల్లేనా?” అనడిగాడు.
స్వాతి నిట్టూర్పుతో, “సొంత ఇల్లు ఉండే అంత సంపాదన లేదు, అవసరమూ లేదు,” అని చెప్పింది.
“వంట చేసుకున్నారా మరి?”
“లేదు ప్రొద్దున టిఫిన్ చేసి అక్కడికి వచ్చాను.”
“మరి నా ఇంటికి వస్తారా లంచ్ కి, మనం వెళ్ళేసరికి చికెన్ బఘార రెడీగా ఉంటాయి.”
స్వాతి గొంతు సరిచేసుకొని, “ఇక నువు వెళ్తే నేను వంట చేసుకుంటాను,” అనేసింది.
భరత్ నీళ్ళు కావాలి అని సైగ చేసాడు.
స్వాతి నీళ్లు తేవడానికి రెండో గదికి వెళ్తుంటే ఆమె వెనక నడుము పిరుదులు చూస్తూ కుర్చీలోంచి లేచి అడుగులు ఆమె వైపు వేసాడు.
![[Image: blyRS.jpg]](https://s13.gifyu.com/images/blyRS.jpg)
“బబ్లూ వస్తాడా ఇక్కడికి?” అని వెనక నుంచి మాట కలిపాడు.
స్వాతి ఫ్రిడ్జ్ తలుపు తీసి, “హా వస్తాడు ఇవాళ సాయంత్రం కూడా వస్తాడేమో,” అంది.
“హ్మ్…,” అని అంటూ భరత్ ఆమె వెనక్కి చేరువయ్యాడు.
స్వాతి బాటిల్ తీసి తలుపు మూసి వెనక్కు తిరగ్గానే భరత్ అడుగు వ్యవధిలో చూపులు కలిసి భయంగా ఉలిక్కి పడిపోయింది. వెనక్కి జరుగుతూ ఉండగా కొంచెం కాలి జారి పడిపోతుంటే భరత్ ఆమె నడుము పట్టుకొని ఆపాడు.
ఆమె పిట్ట నడుముకు అతడి ఐదు వేళ్లు బిగించి నొక్కుతూ మత్తుగా కళ్ళలోకి చూసాడు. స్వాతి కంగారుగా వణికింది.
“వదులు…,” అంది.
భరత్ ఇంకాస్త నొక్కుతూ, “ఒక్క నిమిషం మేడమ్,” అని చెప్పి చేతిని బెత్తెడు కిందకి పామి హిప్స్ నొక్కాడు.
అతడి పట్టుకు స్వాతి ఒళ్లంతా తీటగా జివ్వుమంది. కానీ తనకి కోపం ఎక్కువై భరత్ చెంప మీద కొట్టింది.
వదిలేశాడు.
“ఇజ్జత్ లేదు నీకు, లేకుంటే ఒళ్లు కొవ్వెక్కిందా?” అని అరుస్తూ తిట్టేసింది.
భరత్ స్థిరంగా ఆమెను చూస్తూ, “ఆశ పడ్డాను అంతే మేడమ్, మీకు నచ్చకుంటే ఊరుకుంటాను లేండి,” అని జవాబిస్తూ చెంప రుద్దుకున్నాడు.
“గెట్ అవుట్,” అనేసింది.
భరత్ సిగ్గుతో మొహం చాలక ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా వెనుతిరిగి గది బయటికి నడిచాడు.
తను గుమ్మం దాటుతుంటే కుడి చేతిని స్వాతి అందుకొని ఆపింది.
మెడ తిప్పి వెనక్కి చూసాడు.
స్వాతి నేలకు మొహం వంచుకొని, ముందుకు నడిచి ఇంటి తలుపు మూసి భరత్ ను గట్టిగా హత్తుకుంది.
భరత్ ఏమీ చేయాలో అర్థంకాక విగ్రహంలా నిల్చున్నాడు.
స్వాతి కంట తడి పెట్టుకుంటూ, “నీకు ఒకటి చెప్పుకోవాలని పిలిచాను, కానీ నువు ఇలా బిహేవ్ చేసావ్. కొట్టినందుకు క్షమించురా,” అని ప్రాధేయపడింది.
భరత్ ఆమె మెడలో ముక్కు చేర్చి చెవిలో, “నాదే తప్పు, ఒక ఆడదాని ఒప్పందం లేకుండా పట్టుకున్నాను,” అన్నాడు.
స్వాతి అతడి చుట్టూ చేతులు చుట్టేసి, “బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ కోసం అప్పు కావాలి, వాళ్ల నాన్న జీతం సరిపోవట్లేదు, నా దగ్గర అంత డబ్బు ఉండదు,” అంది. “నువ్వే ఏదైనా ఉంటే చెప్పుకోవాలి అన్నావ్ అందుకే….”
భరత్ స్వల్పంగా, “వాడి ఫీస్ ఎంత?” అనడిగాడు.
“నలభై వేలు ఇవ్వు చాలు, ఆరు నెలల్లో తిరిగి ఇచ్చేస్తాను, ఇవ్వకపోతే నీకు నామీదున్న కోరిక తీర్చుకో,” అంది.
భరత్ ఆమెను దూరం జరిపి దిగులు కళ్ళలోకి చూస్తూ, “చి… ఏం మాట్లాడుతున్నారు మేడమ్. నాకు అలా ఇష్టం ఉండదు. మీకేం తక్కువైంది, సొంత కాళ్ల మీద నిలబడి డాన్స్ నేర్పుతున్నారు, షటిల్ ఆడిస్తున్నారు. డబ్బు అవసరం అందరికీ ఉంటుంది, అప్పు అందరూ చేస్తారు,” అంటూ స్వాతి చెంపలు పట్టుకుని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టాడు. “నేను ఆశపడ్డాను అంతే, నా ఆశ తీరాలని రూల్ లేదు మేడమ్. కానీ మీరు నాతో ఇలా మాట్లాడుతున్నారు చాలు. బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ మొత్తం రేపు ప్రొద్దున్నే కట్టేస్తాను.”
“లేదు వద్దు మొత్తం దేనికి, లక్ష రూపాయలు నువ్వెందుకు ఇవ్వడం,” అని స్వాతి అంటుంటే ఆగు అని సైగ చేసాడు.
“నాకేం డబ్బు ఆస్తి తక్కువకాలేదు. అప్పు ఇవ్వడం ఇష్టం ఉండదు. ఇంకో విషయం, సమస్యలకు కామానికి ముడి వేస్తే కష్టాలొచ్చిన ప్రతి ఆడది ఒళ్లు అమ్ముకుంటుంది. ఆడది అందం మగాడితో పంచుకోవాలి కానీ అమ్ముకోవద్దు మేడమ్.”
భరత్ ఆ మాటతో ఆమెకు నచ్చేశాడు. అతడి కౌగిట్లో ఇన్నాళ్లు కోల్పోయిన కోరిక పుట్టుకురావడం మొదలైంది.
భరత్ అవకాశం వాడుకుంటూ ఆమె మెడలో మోహం పెట్టి కురులు భుజాలు చెమట వాసన పిలుస్తూ మత్తెక్కుతున్నాడు.
స్వాతి చిన్న వణుకు పుట్టి పిడికిళ్ళు భరత్ చొక్కాకు బిగిస్తోంది.
ఆమె చెవులో, “ఎందుకు మేడం మగవాళ్ల మీద విపక్ష? ఇప్పుడు మీరు ఒక అబ్బాయినే సహాయం అడిగింది,” అన్నాడు.
“అడగకు,” అంది.
భరత్ ఆమె చెవి పోగును పెదవుల్లో అందుకుని, “ఏ అనుభవం లేకుండానే చచ్చిపోతారా ఏంటి?” అని పలికాడు.
గట్టిగా భరత్ ను దూరం నెట్టేసింది.
“నువ్వేదో మాయ చేస్తున్నావ్, ప్లీస్ వెళ్ళిపో,” అంది.
భరత్ చిన్న నవ్వు విసిరి, “సరే బబ్లూ ఫీస్ గురించి టెన్షన్ పెట్టుకోకండి, బై,” అని చెప్పి ఇక ఇంటికి వెళ్ళాడు.
.
.
.
.
.
.
.
To be continued………….
చూడగానే వందనకు నవ్వొచ్చి, “ఏడుస్తున్నావ్ ఏంట్రా,” అనడుగుతూ వచ్చింది.
అటు కిచెన్ నుంచి అమూల్య కొత్తిమీర పట్టుకొస్తూ, “నాటుకోడి కావాలనుకున్నాడు, దొరకడం కష్టం అని అర్థమైంది,” అంటూ నవ్వింది.
“అవునా?” అంది వందనా.
భరత్ ఉల్లిపాయలు కోస్తూ, అమూల్య వైపు చూసాడు. “అవునులే. ఇప్పుడు కాకపోతే ఏంటి దొరకకుండా ఉండదులే,” అని ఆమె నడుము వంక చూసాడు.
వందనా జుట్టు సర్దుకుంటూ, “మరి చికెన్ తెచ్చావా?” అనడిగింది.
“హ్మ్ తెచ్చాడు, ఈసారికి దొరికిన దానితో సరిపెట్టుకుంటాడులే,” అని నవ్వింది అమూల్య.
భరత్ కు అమూల్య ఉద్దేశం పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
అమూల్య కిచెన్ కి వెళ్ళగానే, భరత్ చేతిలోంచి చాకు పక్కన పెట్టించింది వందనా. అతడి తొడ మీద కూర్చుని నుదుట ముద్దు పెట్టి, చెవిలో, “ఓపిక పట్టు దొరుకుతుందిలే,” అని కొంటెగా ఊరించింది.
“లెవ్వు తను చూస్తుంది,” అని విసుక్కున్నాడు భరత్.
అమూల్య వీళ్ళను పట్టించుకోకుండా కిచెన్ లో చికెన్ ముక్కలు కడుగుతోంది.
వందనా అతడి మొహం ఆమెతో చూపు కలిపించి పెదవులు ముద్దు పెట్టింది. కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చున్న భరత్ తొడలు విడదీసి అలాగే వందనా నడుము పట్టుకుని మెత్తగా పిసికాడు.
ముద్దు విడిచి, “నువ్వు వెళ్లిపోవే ఉండకు ప్లీస్,” అన్నాడు.
వందనా అతడి రింగులకురులు నిమురుతూ, “ఏ కరీంనగర్ కోడి కావాలా నీకు ఎదవ, ఇన్నిరోజులు ఉడికిపోతున్న హైదరాబాద్ కోడి పిక్కలు తినొచ్చు కదా…,” అంటూ మరో ముద్దు పెట్టింది.
భరత్ తొడల మధ్య వేలాడుతున్న తన పైజామా బొందునాడాలు లూస్ అయ్యాయి. క్రమేపీ అతడి చేతు కాస్త పైకి వందనా కుడి చన్ను మీదకి చేరింది.
“కంట్రోల్ లో ఉంటున్నానే అర్థం చేస్కో, నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది,” అన్నాడు.
వందనా అతడి ఛాతి మీదుగా కుడి చేత్తో కిందకి పాముతూ, “ఇవాళ ఆదివారం, అమూల్యకు డిస్టర్బన్స్ లేకుండా ఎక్కడికైనా పోదాం మనం,” అని ఊరిస్తూ వేళ్లను అతడి పైజామా పట్టీలోనికి పోనిచ్చింది.
భరత్ కోరగా ఆమె చన్నును బిగుతుగా అరచేత పిసికాడు.
వందనా కైపుగా మురిసిపోయి మత్తుగా కనురెప్పలు ఆడించి, “వచ్చిందాన్ని ఏమీ ఇవ్వకుండా పంపించకురా,” అంది అతడి పైజామాలో పిడికిలి బిగించి.
“ఉల్లిగడ్డలు కోయనివ్వు తనకు డౌట్ వస్తది,” అన్నాడు కంగారుగా.
వందనా చేతిని కొద్దిగా ఆడిస్తూ, “నీతో ఉంటేనే ఉడికిపోతున్నారా, ప్లీస్,” అంది.
భరత్ కాస్త తమాయించి వందనాను పైకి నిల్చోపెట్టాడు.
“నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది. మధ్యాహ్నం లంచ్ కు వస్తాను. అప్పుడు చూద్దాం.”
వందనా బుంగమూతి పెట్టుకుని, “ఎప్పుడూ వాయిదాలే నాకు,” అని అలకగా గులిగింది.
భరత్ ఆమె ఒత్తైన పెదవులు చూస్తూ, “అలా గులగకే ముండా, నాకు గట్టిగా అవుతాది,” అని ఉల్లిపాయలు అందుకున్నాడు.
వందనా పక్కన కుర్చీలో కూర్చుని అతడి దగ్గర్నుంచి ప్లేటు, చాకు లాక్కుని తాను ఉల్లిపాయలను ముక్కలు చేయడం మొదలెట్టి కన్నీళ్లు మొదలెట్టింది.
ఇంతలో అమూల్య వచ్చి విడ్డూరంగా చూసి, “అదేంటి ఇప్పుడు నువు ఏడుస్తున్నావ్?” అనడిగింది.
వందనా కోపంగా ఉల్లిపాయల్ని నరుకుతూ, “చేప పులుసు కావాలి అంటే వాయిదా వేస్తున్నాడు,” అని గట్టిగా ఏడుపు నటిస్తూ చెప్పింది.
అమూల్య భరత్ వంక చూసి, “అవును వర్షం చలిలో చేప పులుసు బాగుంటుంది, పాపం తనకోసం తేలేవా?” అనడిగింది చిన్నగా రెచ్చగొడుతూ.
భరత్ చిరాకుగా, “ఆపుతారా ఇద్దరూ, ప్రొద్దున్నే డబల్ మీనింగ్ మాటలు,” అని అటు తిరుగుతూ లేచాడు. “స్నానం చేసి వస్తాను.”
భరత్ ఇబ్బందిగా వెళ్తుంటే వీళ్ళిద్దరూ పక్కున నవ్వుకున్నారు.
“చి వందనా, అస్సలు బాలేదు అలా మాట్లాడడం,” అని సిగ్గుగా నవ్వింది.
వందనా పైకి చూసి, “ఏ నువు కూడా అన్నావ్ కదా చేప పులుసు వర్షం అని,” అంటూ దెప్పింది.
“అది ఎదో ఫ్లోలో వచ్చింది.”
వందనా కన్నుకొడుతూ, “మరి చేపపులుసు రుచి చూసావా?” అనడిగింది.
అమూల్య మొహం ముడుచుకుని కంపరంగా, “ఛీ….,” అని ప్లేటు పట్టుకొని కిచెన్ కి నడిచింది.
వందనా హుషారుగా ఆమె వెనక నడుస్తూ, “ చెప్పు పిల్లా,” అని ఊరించింది.
“అబ్బ చి… ఆపు నాకు ఆ బుద్ధి లేదు,” అని సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది.
అమూల్య ఉల్లిపాయల ప్లేటు స్టాప్ పక్కన పెట్టేసింది.
వందనా తన చేతు పట్టి ఇటు తిప్పి, “నువు ఇప్పుడు లేకుంటే వాడిది చీకుతూ ఉండేదానిని తెల్సా?” అన్నది.
అమూల్య ఆశ్చర్యంగా మూతి మీద చెయ్యేసుకుని, “నువు అలా చెప్పకు ఆపు ఈ గలీజ్ మాటలు,” అని విసుగుకుంది.
కానీ వందనా తన చమత్కారం మానకుండా అమూల్యకు దగ్గరయ్యి కళ్ళలోకి చూస్తూ, “మరీ పాతకాలం పత్తిత్తులా ఉండకు. చెప్పు భరత్ ఛాన్స్ ఇస్తే సరేనా నీకు?” అనడిగింది ఖచ్చితంగా.
అమూల్య నోట మాట రాలేదు. తన వేళ్లను నలుపుకుంది.
కిందకి చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ చిన్నగా, “భరత్ అడిగితే ఏదైనా ఇవ్వడానికి రెడీ. పెళ్లికి ముందు చేయడం తప్పైనా సరే,” అని తేల్చేసింది.
“వాడు ఖచ్చితంగా నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటాడు అనుకుంటున్నావా?”
అమూల్య గొంతు స్థిరం చేసుకొని, “వాడు నాకు ఇష్టం. నేనే ప్రొపోజ్ చేసేస్తా అనుకుంటున్నా కాని భయం. నిన్న నిన్ను చూసి మీరిద్దరూ లవర్స్ అనుకుని భయపడ్డా కూడా. తనకి ఏం ఇష్టమో నీకు తెలిస్తే చెప్పు ప్లీస్,” అని చెప్పుకుంటూ చేతులు పట్టుకుంది.
అమూల్య చెప్పింది విని వందనాకి అర్థం అయ్యింది.
“ఎందుకు ఇష్టం నీకు?”
“తెలీదు. ఇంటర్మీడియట్ ఉన్నప్పటి నుంచి వాడంటే ఇష్టం. కొన్నిసార్లు నచ్చేవాడు కాదు అయినా సరే.”
వందనా నిమిత్తంగా చూస్తూ, “ఇదంతా పోనీ, మద్యాహ్నం నువు నీ రూములో ఉంటావా?” అనడిగింది.
అమూల్య తల ఊపుతూ, “ఊ నావల్ల మీకు డిస్టర్బన్స్ ఉండదు, కావాలంటే బయటికి ఎక్కడికైనా వెళ్తాను,” అని చెప్పింది.
“హే కాదు కాదు, నువు చెప్పు భరత్ ని కిస్ చేయాలని ఉందా?” అని వందనా మరోసారి ఊరించింది.
అమూల్య సిగ్గుతో మురిసిపోతూ, “అలా అడిగితే ఏం చెప్పాలి, నన్ను ఏమైనా చేసుకొని అస్సలు ఆపను అంటున్నా కదా,” అని ముసిముసిగా నవ్వింది మొహం చాటుకొని.
“ఇప్పుడు అంత సీన్ వద్దులేగాని ఫస్ట్ టైం వాడి దాన్ని కిస్ చేస్తా అంటే చెప్పు, నీకు ఛాన్స్ వచ్చేలా చేస్తాను.”
“లేదు వందనా, వద్దు ప్లీస్ భరత్ తో నేను సెక్సువల్ గా అప్రోచ్ అవ్వాలనుకోవడం లేదు.”
“వాడికి తెలీకపోతే?”
అమూల్యకి అర్థం కానట్టు చూసింది.
వందనా చిరునవ్వు చేస్తూ, “సరే మధ్యాహ్నం వరకు నువ్వే ఆలోచించుకో,” అనేసి ముచ్చట ఆపేసింది.
*
బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీలో,
ఆదివారం కాబట్టి హాల్ అంతా ఖాళీగా ఉంది. భరత్ ఒక్కడే కారిడార్ లో నడుచుకుంటూ వెళ్లి, బెంచీ దగ్గర కూర్చుని ప్యాంటు విప్పి షార్టులో ఉన్నాడు. తన బ్యాగులోంచి బ్యాడ్మింటన్ ర్యాకెట్ తీసుకున్నాడు.
తన షూ లేస్ సరిగ్గా ముడివేసుకుందామని కిందకి వంగుతూ ఉండగా గర్ల్స్ హాల్ తలుపు నుంచి గుసగుసలు వినిపించాయి.
తనూ స్వాతీ మాత్రమే ఉండాలి కదా మరి ఇంకెవరు ఉన్నారు అనుకున్నాడు.
తలుపు దగ్గరకెళ్ళి చాటుగా చూసాడు.
అక్కడ బబ్లూ స్వాతీ ఇద్దరూ కూర్చుని ఉండడం కనిపించింది.
బబ్లూ అలకగా మూతి ముడుచుకుని, “నేను అడిగినా వినవా నువ్వు?” అని నసిగాడు.
స్వాతి అటు మొహం చేసుకొని చిరుకోపంగా, “నన్ను విసిగించడానికి వచ్చావా ఇవాళ?” అని కసురుకుంది.
బబ్లూ ఆమెను పక్కనుంచి హత్తుకొని, “పెళ్లి చేసుకుంటే నువు ఒక్కదానివి ఉండాల్సిన అవసరం ఉండదు కదా బేబీ. అమ్మ ఊకే నీగురంచే అంటుంది, ఒక్కతే ఉండాల్సిన అవసరం ఏంటి, బాగానే ఉంది పెళ్లి చేసుకుంటే ఏంటి అని, నాన్న ఇందుకే మ్యాచ్ చూసాడు,” అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు.
స్వాతి మొహానికి చేతులు అడ్డు పెట్టుకుని, “ప్లీస్ బబ్బి…. నా పెళ్లి అది ఇదీ అని మాట్లాడడం మానెయ్యిరా. చదువుకో నువు, నీకెందుకు ఇది,” అనింది.
“నువు ఇలా ఉండడం నాకు నచ్చదు బేబీ… నువు కూడా అమ్మలా చీర కట్టుకోవచ్చు కదా? ఇలాంటి బట్టలు వేసుకోకు.”
స్వాతికి ఇంకా కోపం ఎక్కువై లేచి బబ్లూ చేయిపట్టుకు లాగుతూ, “ఇవాళ ఏం వద్దు పదా నిన్ను ఇంట్లో దింపేసి వస్తాను,” అంటూ తలుపు దగ్గరికొచ్చేసరికి భరత్ ను చూసి ఆగింది.
భరత్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. బబ్లూ బలవంతంగా ఆగి, “సరే సరే నేనేమి అడగను ఉందాము,” అని తగ్గిపోయి కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.
భరత్ మందలిస్తూ, “మేడమ్ ఓకే నా?” అనడిగాడు.
“హ్మ్ కాసేపు మీరిద్దరూ ఆడుకోండి,” అని చెప్పి స్వాతి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళింది.
తను వెళ్ళిపోయాక భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ నెట్టు దగ్గరికి పోయి భరత్ షటిల్ ప్యాకెట్ లోంచి ఒక షటిల్ తీసాడు.
“ఇవాళ ఎవరూ లేరేంటి?” అనడిగాడు బబ్లూ.
భరత్ ఫోను జేబులోంచి తీసి పక్కన పెడుతూ, “ఇవాళ సండే కదా హాలిడే. నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది కాబట్టి నేను మేడం వచ్చాము,” అని చెప్పాడు.
“ఓహ్ అవునా. మీరు రోజూ ప్రాక్టీస్ చేస్తారా?”
“ఎప్పుడైనా అర్జెంటు పని ఉంటే రాను.”
ఇద్దరూ మామూలుగా ఆడడం మొదలు పెట్టారు. బబ్లూ కోసం భరత్ నెమ్మదిగా ఆడుతుండగా బబ్లూ మాత్రం కొంత నైపుణ్యంగానే ఆడుతుండటం గమనించాడు.
“నువు మీ ఫ్రెండ్స్ తో ఆడుకుంటావా?” అనడిగాడు భరత్.
“హా వాళ్ళు ఆడుదాం అంటేనే, లేదంటే ఎక్కువ క్రికెట్ ఆడుకుంటాం.”
“ఇందాక ఏంటి స్వాతి మేడం అలా వెళ్ళిపోదాం అంటుంది?”
“పెళ్లి చేసుకొమ్మని అడిగుతే వినదు.”
“ఆమెకి ఉంటే ఇష్టం చేసుకుంటుంది కదా బబ్లూ.”
“మీకు తెలీదు, స్వాతి ఇంట్లో ఒక్కతే ఉంటది. ఎవరితో సరిగ్గా ఉండదు. నేను మా అమ్మ, మాతో మాత్రమే మాట్లాడుతుంది. కొందరు ఉంటారు స్వాతికి పెళ్లి కాలేదని వెక్కిరిస్తారు.”
“అలాంటోళ్ళని పట్టించుకోవద్దు.”
“అది కాదు, వాళ్ళు ఊకే అంటే నాకు నచ్చదు. స్వాతికి కోపం.”
“స్వాతి మేడం మీ పిన్ని ఆ?”
“ఊహు కాదు.”
“అత్త నా?”
“ఊహు…. ఫ్రెండ్.”
“మీ చుట్టాలు కాదా?” అన్నాడు భరత్ ఆశ్చర్యంగా.
“ఊహు…. చిన్నప్పటినుంచి నా ఫ్రెండ్. రోజు నాకు బొమ్మలు, చాక్లెట్ కొనిచ్చేది. అమ్మకి ఫ్రెండ్ అయితే నాకు కూడా ఫ్రెండ్ ఏ కదా.”
“ఓహో.”
“కానీ మొండిది, అస్సలు మా మాట వినదు.”
“తప్పు బబ్లూ అలా అనొద్దు.”
“హ్మ్…”
భరత్ కు మాత్రం మరింత కుతూహలం పెరిగింది. స్వాతికి ఇక్కడ ఇంకెవ్వరూ లేరా అని. తానెప్పుడు ఎవరితోనూ అసలు కాల్ లో కూడా మాట్లాడినట్లు కనిపించదు.
భరత్ మనకు మళ్లింది. “ఆగు బబ్లూ 5 మినిట్స్ లో వస్తాను,” అని చెప్పి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళాడు.
బబ్లూ ఆగి కూర్చున్నాడు.
భరత్ టాయిలెట్స్ లోకి వెళ్ళగానే లేడీస్ తలుపు కాస్త తెరిచి ఉంది.
ముందు మొహమాటంగా ఆలోచించి ఎలాగోలా లేడీస్ తలుపు లోపలికి పోయాడు.
అక్కడ స్వాతి అద్దం దగ్గర కింద కూలిపోయి బిక్కుబిక్కుమని ఏడుస్తూ ఉంది.
భరత్ ఒక్కసారిగా కంగారు పడి వెళ్లి స్వాతి ముందు ఆగి, “మేడమ్ ఏంటి ఇది చి లేవండి ఇక్కడ కూర్చున్నారేంటి,” అంటూ భుజం పట్టుకున్నాడు.
స్వాతి చీదరించుకుంటూ, “గెట్ అవుట్, లేడీస్ దానిలోకి ఎందుకొచ్చావ్,” అని అరిచింది.
స్వాతి చెంపలు తడిచి కన్నీళ్లు పారుతూ తన మొహాన్ని మోకాళ్లలో ముంచేసుకుంది.
భరత్ ఒక కాలు దించి, “ఏంటి మేడమ్ ఇది ఏమైంది? బబ్లూకి నచ్చజెప్పండి ఇలా ఏడిస్తే ఏం వస్తుంది?” అన్నాడు.
“పో భరత్ నీకు అనవసరం.”
భరత్ ఆమె భుజం నొక్కుతూ, “మేడమ్ ఇలా ఎవ్వరికీ ఏదీ చెప్పుకోకుండా ఎలా ఉంటారు. బబ్లూకి మీరంటే ఇష్టం కాబట్టే కదా ఆలోచించాడు. అందరూ అనడం వింటూ ఉంటే వాడు మాత్రం విన్నది ఆలోచించకుండా ఉంటాడా చెప్పండి,” అని స్వాతి మొహం పైకి ఎత్తించాడు.
స్వాతి మనసు స్థితిలో లేదు. మౌనంగా ఉండిపోయింది.
“ఇలా లైఫ్ లో ఖాళీ ఎందుకు మీకు?” అన్నాడు.
స్వాతి టక్కున భరత్ టీషర్టు పట్టుకు నలుపుతూ కన్నీళ్లతో అతడి ఛాతిలో మొహం దాచుకుంది.
“నేనెవ్వరికీ చెప్పుకోలేనురా. నాకసలు లైఫ్ ఉంటే కదా. బతుకుతున్నా అంతే,” అని గట్టిగా ఏడ్చింది.
భరత్ ఆమెను కౌగిట్లోకి తీసుకొని తల కురులు దువ్వుతూ, “మేడమ్ గతంలో సమస్యలు అందరికీ ఉంటాయి. చెప్పుకోడానికి నాక్కూడా ఉన్నాయి కష్టాలు. సమస్యలు అందరూ తీర్చరు, కానీ చెప్పుకుంటే వినే వాళ్ళు అందరికీ దొరకరు,” అని ఓదార్చాడు. “బబ్లూ ఇప్పుడే లోకం చూస్తున్నాడు. వాడు అన్ని పట్టించుకోవడంలో తప్పు లేదు కదా.”
“భరత్….,” అని చిన్నగా పలికింది.
“ఊ చెప్పండి మేడం, వెళ్దాం పదండి ప్రాక్టీస్ ఉంది.”
“బబ్లూకి చెప్పవా నన్ను ఇలా విసిగించొద్దని.”
“సరే మేడం చెప్తాను. మీరు ఏడిస్తే మిమ్మల్ని బాధపెట్టాడని వాడికి బాధేయదా చెప్పండి.”
స్వాతి ఏడుపు ఆపుకుంటూ భరత్ ను కాస్త తేలికగా కౌగిల్చుకొని, “సరే పదా. వాడికి చెప్పకు ప్లీస్…,” అంది.
“చెప్పను.”
భరత్ ఇక లేచి వెళ్ళిపోతుంటే స్వాతి వెనక నుంచి మరోసారి గట్టిగా వాటేసుకుంది.
భరత్ అచ్చెరువుగా ఆమె చేతుల్లో వెనక్కి తిరిగి నవ్వుతూ చెవిలో, “మగాళ్లంటే అసహ్యం పోయిందా మేడమ్ మీకు?” అని వెక్కిరించాడు.
స్వాతి చెంపల్లో చాలా సంవత్సరాల తర్వాత సిగ్గు మొగ్గలేసి, “అలాంటిది ఏం లేదు, థాంక్స్,” అని నెట్టేసింది.
భరత్ ఒక నవ్వు నవ్వి బయటికెళ్ళాడు.
స్వాతి అలాగే నిల్చుని, భరత్ వెచ్చని అనుభూతిని తలచుకుంటూ తనకి తాను ఆశ్చర్యపోయింది.
భరత్ ఆమె మనసును తేలిక పరచడం, అలా సంబంధం లేకున్నా వచ్చి పట్టించుకోవడం తనకి నచ్చాయి. భరత్ మీద విచిత్రమైన ఇష్టం మొదలైంది.
స్వాతి మొహం మీద నీళ్ళు జల్లుకుని కోర్టులోకి పోయాక అక్కడ భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ సాఫీగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు.
బబ్లూ ఆట చూసి తృప్తిగా చిరునవ్వు వచ్చింది.
స్వాతి రావడం చూసి వాళ్ళు ఆగారు.
బబ్లూ ర్యాకెట్ అందిస్తూ, “నువు ఆడుతావా?” అనడిగాడు.
స్వాతి అది తీసుకోకుండా పక్కన బెంచీ మీదున్న ఇంకో ర్యాకెట్ తీసుకుంది. “మనం ఇద్దరం కలిసి భరత్ తో ఆడుదాం.”
అలా వాళ్ళు కాసేపు ఆడుతూ ఉండగా భరత్ వాళ్ళిద్దరికీ సమన్వయంగా పోటీ ఇచ్చాడు.
బబ్లూ త్వరగానే భరత్ తో చనువుగా ఉండడం కూడా స్వాతికి నచ్చింది.
ఇంతలో ఒక వ్యక్తి కోర్టులోకి వచ్చాడు. బబ్లూ అటు చూసి ఆట ఆపాడు. “డాడీ వచ్చాడు.”
స్వాతి బబ్లూ నాన్నని చూసి చిరునవ్వుతో పలకరించింది.
“పోదామా అయిపోయిందా నీ ఆట,” అన్నాడు ఆయన.
“హా పోదాం డాడీ.”
బబ్లూ స్వాతికి ఒక హగ్ ఇచ్చి, “వచ్చే సండే కలుద్దాం అని చెప్పి,” వెళ్ళిపోయాడు.
బబ్లూకి బై చెప్పేసాక స్వాతి ఇటు దిగులుగా తిరిగింది.
భరత్ మాట కలుపుతూ, “మేడమ్ కంటిన్యూ చేద్దామా లేక చాలు అంటారా?” అనడిగాడు.
స్వాతి దిగులుగా, “చాలు భరత్,” అని చెప్పింది.
భరత్ దగ్గరికి వెళ్లి స్వాతిని దీర్ఘంగా చూస్తూ, “బబ్లూ అడిగిన దాని గురించి మీరు ఆలోచించుకోండి, కానీ అలా పాపం వాడిమీద చిరాకు పడకండి. చాలా బాగా ఆడుతున్నాడు. మీరు డల్ అయితే వాడు డల్ అవుతాడు,” అని సూటిగా చెప్పాడు.
“సరే…” అని బదులిచ్చింది.
స్వాతి తన బ్యాగు సర్దుకుంటూ ఉండగా భరత్ దృష్టి ఆమె అందం మీద పడింది. ఎంతైనా తాను ఆమె మీద కోరిక పెంచుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నాడు.
“మేడమ్ నన్ను ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేయమంటారా?”
“ఎందుకు ఈ వంకతో నా అడ్రస్ కనుక్కుందాం అనా.”
“నాకు ముందే తెలుసు మీ ఇల్లు ఎక్కడో.”
ఆమాట విని స్వాతి ఆశ్చర్యపోయింది.
“ఒళ్లు దగ్గర పెట్టుకో భరత్,” అంటూ చిరుకోపంగా చూసింది.
“అయ్యో మేడం, నన్ను మీరు తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నారు.”
“ఊహు….. నువ్వు నన్ను తప్పుగా చూస్తున్నావని అర్థం అవుతుంది.”
“సరే మేడం, బై, రేపు కలుద్దాం.”
ఇక భరత్ తన ప్యాంటు వేసుకొని, ర్యాకెట్ బ్యాగులో పెట్టుకుని బయటికి వచ్చాడు.
అకాడమీ బయట పార్కింగ్ లో బండి తీసి స్టార్ట్ చేయగానే పక్కనే వచ్చి నిల్చుంది స్వాతి.
అతడు నవ్వుతూ, “ఏంటి మేడమ్ గారు ఏదైనా మర్చిపోయారా?” అని కొంటెగా చూసాడు.
స్వాతి మౌనంగా సమాధానం ఇవ్వకుండా భరత్ బండి ఎక్కి కూర్చుంది.
“వామ్మో స్వాతి మేడం ఒక అబ్బాయి బండి ఎక్కిందా, ఇవాళ భూకంపం వస్తుందేమో,” అని వ్యంగ్యంగా నవ్వాడు.
స్వాతి అతడికి మొట్టికాయ వేసి, “పోనివ్వు,” అంది.
హెల్మెట్ పెట్టుకుని ఇక బయల్దేరారు.
పది నిమిషాల్లో స్వాతి ఇంటికి చేరుకున్నారు.
ఇంటి ముందు చిన్న గేటు, ఒకటే అంతస్తు ఇల్లు. కొన్ని మొక్కలు ఆకర్షణ ఉన్నాయి.
గేటు ముందు ఆపినాక స్వాతి బండి దిగి నేరుగా లోపలికి వెళ్లబోతుంటే భరత్ ధైర్యం చేసి ఆమె ఎడమ చేయి పట్టుకు ఆపాడు.
విడిపించుకుంది.
“ఏంటి మేడమ్ కనీసం నన్ను ఇంట్లోకి ఇన్వైట్ కూడా చేయరా? ఓహో మర్చిపోయాను మీ ఇంట్లోకి మగవాళ్ళు ఎంట్రీ ఉండదు కదా,” అంటూ చమత్కారం చేసాడు.
స్వాతి వెనక్కు చూడకుండా, “బండి పక్కన పెట్టి రా…,” అని పిలిచింది.
భరత్ అవాక్కయ్యాడు. స్వాతి నిజంగా పిలిచిందా లేక తానే భ్రమపడుతున్నాడా అని.
స్వాతి గేటు లోపలికెళ్లి తలుపు తాళం తీస్తోంది. భరత్ అటూ ఇటూ చుట్టుపక్కలా చూసాడు.
దూరంలో ఒక ఇంటి పై నుంచి ఒక వ్యక్తి చూస్తున్నాడు, కానీ పట్టించుకోకుండా భరత్ తన బండి పక్కన పేట్టేసి గేటు లోపలికెళ్లాడు.
స్వాతి తనని ఇంట్లోకి ఆహ్వానించింది.
కుర్చీ ఇస్తే కూర్చున్నాడు.
ఇంట్లో నిశ్శబ్ధం నిండుకుంది.
భరత్ కన్నులు ఇంటి గోడలను చుట్టేస్తున్నాయి.
పాత ఇల్లు, ఎక్కువగా వస్తువులు ఏమీ లేవు. రెండు గదులు మాత్రమే ఉన్నాయి.
“మేడమ్ ఇది సొంత ఇల్లేనా?” అనడిగాడు.
స్వాతి నిట్టూర్పుతో, “సొంత ఇల్లు ఉండే అంత సంపాదన లేదు, అవసరమూ లేదు,” అని చెప్పింది.
“వంట చేసుకున్నారా మరి?”
“లేదు ప్రొద్దున టిఫిన్ చేసి అక్కడికి వచ్చాను.”
“మరి నా ఇంటికి వస్తారా లంచ్ కి, మనం వెళ్ళేసరికి చికెన్ బఘార రెడీగా ఉంటాయి.”
స్వాతి గొంతు సరిచేసుకొని, “ఇక నువు వెళ్తే నేను వంట చేసుకుంటాను,” అనేసింది.
భరత్ నీళ్ళు కావాలి అని సైగ చేసాడు.
స్వాతి నీళ్లు తేవడానికి రెండో గదికి వెళ్తుంటే ఆమె వెనక నడుము పిరుదులు చూస్తూ కుర్చీలోంచి లేచి అడుగులు ఆమె వైపు వేసాడు.
“బబ్లూ వస్తాడా ఇక్కడికి?” అని వెనక నుంచి మాట కలిపాడు.
స్వాతి ఫ్రిడ్జ్ తలుపు తీసి, “హా వస్తాడు ఇవాళ సాయంత్రం కూడా వస్తాడేమో,” అంది.
“హ్మ్…,” అని అంటూ భరత్ ఆమె వెనక్కి చేరువయ్యాడు.
స్వాతి బాటిల్ తీసి తలుపు మూసి వెనక్కు తిరగ్గానే భరత్ అడుగు వ్యవధిలో చూపులు కలిసి భయంగా ఉలిక్కి పడిపోయింది. వెనక్కి జరుగుతూ ఉండగా కొంచెం కాలి జారి పడిపోతుంటే భరత్ ఆమె నడుము పట్టుకొని ఆపాడు.
ఆమె పిట్ట నడుముకు అతడి ఐదు వేళ్లు బిగించి నొక్కుతూ మత్తుగా కళ్ళలోకి చూసాడు. స్వాతి కంగారుగా వణికింది.
“వదులు…,” అంది.
భరత్ ఇంకాస్త నొక్కుతూ, “ఒక్క నిమిషం మేడమ్,” అని చెప్పి చేతిని బెత్తెడు కిందకి పామి హిప్స్ నొక్కాడు.
అతడి పట్టుకు స్వాతి ఒళ్లంతా తీటగా జివ్వుమంది. కానీ తనకి కోపం ఎక్కువై భరత్ చెంప మీద కొట్టింది.
వదిలేశాడు.
“ఇజ్జత్ లేదు నీకు, లేకుంటే ఒళ్లు కొవ్వెక్కిందా?” అని అరుస్తూ తిట్టేసింది.
భరత్ స్థిరంగా ఆమెను చూస్తూ, “ఆశ పడ్డాను అంతే మేడమ్, మీకు నచ్చకుంటే ఊరుకుంటాను లేండి,” అని జవాబిస్తూ చెంప రుద్దుకున్నాడు.
“గెట్ అవుట్,” అనేసింది.
భరత్ సిగ్గుతో మొహం చాలక ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా వెనుతిరిగి గది బయటికి నడిచాడు.
తను గుమ్మం దాటుతుంటే కుడి చేతిని స్వాతి అందుకొని ఆపింది.
మెడ తిప్పి వెనక్కి చూసాడు.
స్వాతి నేలకు మొహం వంచుకొని, ముందుకు నడిచి ఇంటి తలుపు మూసి భరత్ ను గట్టిగా హత్తుకుంది.
భరత్ ఏమీ చేయాలో అర్థంకాక విగ్రహంలా నిల్చున్నాడు.
స్వాతి కంట తడి పెట్టుకుంటూ, “నీకు ఒకటి చెప్పుకోవాలని పిలిచాను, కానీ నువు ఇలా బిహేవ్ చేసావ్. కొట్టినందుకు క్షమించురా,” అని ప్రాధేయపడింది.
భరత్ ఆమె మెడలో ముక్కు చేర్చి చెవిలో, “నాదే తప్పు, ఒక ఆడదాని ఒప్పందం లేకుండా పట్టుకున్నాను,” అన్నాడు.
స్వాతి అతడి చుట్టూ చేతులు చుట్టేసి, “బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ కోసం అప్పు కావాలి, వాళ్ల నాన్న జీతం సరిపోవట్లేదు, నా దగ్గర అంత డబ్బు ఉండదు,” అంది. “నువ్వే ఏదైనా ఉంటే చెప్పుకోవాలి అన్నావ్ అందుకే….”
భరత్ స్వల్పంగా, “వాడి ఫీస్ ఎంత?” అనడిగాడు.
“నలభై వేలు ఇవ్వు చాలు, ఆరు నెలల్లో తిరిగి ఇచ్చేస్తాను, ఇవ్వకపోతే నీకు నామీదున్న కోరిక తీర్చుకో,” అంది.
భరత్ ఆమెను దూరం జరిపి దిగులు కళ్ళలోకి చూస్తూ, “చి… ఏం మాట్లాడుతున్నారు మేడమ్. నాకు అలా ఇష్టం ఉండదు. మీకేం తక్కువైంది, సొంత కాళ్ల మీద నిలబడి డాన్స్ నేర్పుతున్నారు, షటిల్ ఆడిస్తున్నారు. డబ్బు అవసరం అందరికీ ఉంటుంది, అప్పు అందరూ చేస్తారు,” అంటూ స్వాతి చెంపలు పట్టుకుని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టాడు. “నేను ఆశపడ్డాను అంతే, నా ఆశ తీరాలని రూల్ లేదు మేడమ్. కానీ మీరు నాతో ఇలా మాట్లాడుతున్నారు చాలు. బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ మొత్తం రేపు ప్రొద్దున్నే కట్టేస్తాను.”
“లేదు వద్దు మొత్తం దేనికి, లక్ష రూపాయలు నువ్వెందుకు ఇవ్వడం,” అని స్వాతి అంటుంటే ఆగు అని సైగ చేసాడు.
“నాకేం డబ్బు ఆస్తి తక్కువకాలేదు. అప్పు ఇవ్వడం ఇష్టం ఉండదు. ఇంకో విషయం, సమస్యలకు కామానికి ముడి వేస్తే కష్టాలొచ్చిన ప్రతి ఆడది ఒళ్లు అమ్ముకుంటుంది. ఆడది అందం మగాడితో పంచుకోవాలి కానీ అమ్ముకోవద్దు మేడమ్.”
భరత్ ఆ మాటతో ఆమెకు నచ్చేశాడు. అతడి కౌగిట్లో ఇన్నాళ్లు కోల్పోయిన కోరిక పుట్టుకురావడం మొదలైంది.
భరత్ అవకాశం వాడుకుంటూ ఆమె మెడలో మోహం పెట్టి కురులు భుజాలు చెమట వాసన పిలుస్తూ మత్తెక్కుతున్నాడు.
స్వాతి చిన్న వణుకు పుట్టి పిడికిళ్ళు భరత్ చొక్కాకు బిగిస్తోంది.
ఆమె చెవులో, “ఎందుకు మేడం మగవాళ్ల మీద విపక్ష? ఇప్పుడు మీరు ఒక అబ్బాయినే సహాయం అడిగింది,” అన్నాడు.
“అడగకు,” అంది.
భరత్ ఆమె చెవి పోగును పెదవుల్లో అందుకుని, “ఏ అనుభవం లేకుండానే చచ్చిపోతారా ఏంటి?” అని పలికాడు.
గట్టిగా భరత్ ను దూరం నెట్టేసింది.
“నువ్వేదో మాయ చేస్తున్నావ్, ప్లీస్ వెళ్ళిపో,” అంది.
భరత్ చిన్న నవ్వు విసిరి, “సరే బబ్లూ ఫీస్ గురించి టెన్షన్ పెట్టుకోకండి, బై,” అని చెప్పి ఇక ఇంటికి వెళ్ళాడు.
.
.
.
.
.
.
.
To be continued………….
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)