Romance గీత ~ టీచర్

[Haran000]

Update #67



భరత్ జిమ్ లోకి వచ్చి వార్మప్ చేస్తూ స్వాతి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.

పుషప్స్ కూడా చేసి మ్యాట్ పక్కన ర్యాకులో పెట్టేసి పల్లప్స్ కోసం జిమ్ మధ్యలో బార్స్ దగ్గరికి వెళ్తే అక్కడ ఒక అమ్మాయి గ్రీన్ టిషర్టు, బ్లాక్ ప్యాంటు టైట్ గా తన శరీరాకృతి ఏర్పడేలా అద్దం ముందు ఫోటో దిగుతోంది. ఆమె వెన్నుకింద భరత్ చూపు పడి అడుగు ఆపేసాడు. 
చక్కగా మలచిన మట్టికుండలా ఉంది ఆమె కటీ వొంపు.
ఆ అమ్మాయి ఫోను పైకి పెట్టి ఫోటో తీసుకుంటోంది. 
ఎవరబ్బా ఈ పిక్కలకోడి అని అటు అద్దంలో చూడగానే, చిన్ని పెదవిని ముడుచుకుని ఉన్న అమూల్య కనిపించగానే ఆశ్చర్యపోయాడు.

భరత్ ను అద్దంలో చూసి టక్కున వెనక్కి తిరిగింది.
భరత్ పలకరించాలి అనుకున్నాడు, కాని మరో మాట తట్టింది.
“వచ్చిందే ఇవాళ ఎందుకు ఫోటోలు?” అన్నాడు.
అమూల్య ఫోను స్క్రీన్ ఆఫ్ చేస్తూ, “నాకు జిమ్ అలవాటే, కరీంనగర్ లో రెగ్యులర్ గా చేసేదాన్నే,” అంది కాస్త మొహమాటంగా కాలుదువ్వుతూ.
భరత్ కనుపాపలు కిందకి దించి, ఆమె తొడపిక్కలు చూస్తూ, “హ్మ్ కనిపిస్తుంది,” అన్నాడు.
అమూల్య కాస్త ఇబ్బందిగా చూపు తిప్పుకుని నీళ్ల బాటిల్ తీసుకొని అక్కడనుంచి పక్కకెళ్లిపోయింది.
భరత్ తన వెనకే చూస్తూ ఆగాడు. 
అమూల్య దూరం నడుస్తూ, “చుడిదార్ వేసుకుంటే చూడవా?” అంటూ వెనక్కు చూడకుండా వెళ్ళిపోయింది.
భరత్ తనలో తాను నవ్వుకుంటుంటే, అమూల్య అటు వెళ్ళగానే, బ్లూ రంగు స్లీవ్లెస్ ఔట్ఫిట్ లో  స్వాతి దర్శనమిచ్చింది. 
“ఏంటి కొత్తమ్మాయితో ఫ్లర్టింగ్ ఆ?” అని సూటిగా బెదిరింపులా అడిగింది.
భరత్ మొహం తిప్పుకుని, తడబడుతూ, “అదేం లేదు మేడమ్, ఊరికే,” అని సరిగ్గా నిల్చున్నాడు.
స్వాతి తనని బెంచ్ ప్రెస్ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి సహాయం పట్టి ఇద్దరూ కలిసి అటూ ఇటూ వెయిట్లు వేసారు.
వాళ్ల ముందు నుంచి ఒక సిల్కు జుట్టుతో, చారల టిషర్టు వేసుకున్న అబ్బాయి చూస్తూ ఇద్దరికీ ఒక చిన్న చిరునవ్వు విసిరి వెళ్ళాడు.
స్వాతి పట్టించుకోకుండా కూర్చుని వెనక్కి ఒరిగి బార్బెల్ లేపుతూ మొదలెట్టింది.
భరత్ పక్కనే ఉండి ఆమె చేతులు, కట్స్ తో ఉన్న భుజాలు, రొమ్ము, టిషర్టు దాచనటువండి బెత్తెడు పిట్ట నడుము చూస్తూ ఉన్నాడు.
స్వాతి చేసాక భరత్ కూర్చున్నాడు. భరత్ ఆ బరువును అవలీలగా ఎత్తేసి చేస్తుంటే స్వాతి అతడి బైసెప్స్, ఛాతీ చూసి చూపు తిప్పుకుంది.
ఒక మగాడితో చనువు తనని తానే అంగీకరించలేకుంది.
చేసే ప్రతీ ఎక్సర్సైజ్ స్వాతి భరత్ పక్కనే ఉంటుంది. కాకపోతే రెండు అడుగుల దూరం పాటిస్తుంది.
ఇద్దరూ peck-deck చేస్తుండగా, భరత్ చేతులు చాచుతూ ఉండగా అతడి ఛాతి మరింత విశాలంగా ఆకట్టుకోవడం స్వాతి చూడకుండా మానలేదు.
భరత్ లేచి స్వాతికి ఇచ్చాక, అతడి ముందు చేయడానికి మొహమాటపడుతోంది.
ఇన్నిరోజులు మొగవారి ఉనికిని అసహ్యంగా దూరం చేసిన తాను, ఇప్పుడు తప్పక భరత్ తో స్నేహం చేయాల్సిరావడం ఇబ్బంది కలిగించడం సహజం. తన మనసులో మెదులుతున్న ప్రశ్న భరత్ తో స్నేహం సాధ్యమా. 
అనుమానం రెట్టింపు చేస్తూ భరత్ కొన్నిసార్లు ఆమెను కోరగా చూడడం జరిగింది.
సతీష్ ఇచ్చిన బాధ్యత స్వాతి నిర్వర్తించాలి, భరత్ తను చెప్పింది వినక తప్పదు.
స్వాతి ఆగి గట్టిగా ఊపిరి తీసుకొని కూర్చుంది.
భరత్ ఆమెకు మంచినీళ్లు ఇస్తూ, “సారీ మేడమ్ నిన్న మిమ్మల్ని ఇరిటేట్ చేసినందుకు,” అని క్షమాపణ చెప్పాడు.
స్వాతి నీళ్ళు తాగి, “హ్మ్…. పర్సనల్ విషయాలు అనవసరం,” అంది.
“మేడమ్ ఈసారి గర్ల్స్ ఎవరైనా స్టేట్ సెలక్షన్ అవుతున్నారా మన ఇన్స్టిట్యూట్ నుంచి?”
“ఇద్దరున్నారు.”
“మేడమ్ మీరు మధ్యాహ్నం 4 గంటలకు స్పోర్ట్స్ కి, నైట్ ఇప్పుడు జిమ్ కి వస్తారు కదా, మార్నింగ్ ఎక్కడ ఉంటారు?”
“మార్నింగ్ డాన్స్ క్లాస్ తీసుకుంటాను. కూచిపూడి.”
ఆ మాట భరత్ నమ్మలేకపోయాడు. “ఏంటి క్లాసికల్ డాన్స్ ఆ?”
“హ్మ్ అవును.”
“మీకోటి తెలుసా, నాకు డాన్స్ చేసే అమ్మాయిలంటే చాలా ఇష్టం,” అంటూ స్మైల్ చేసాడు.
స్వాతికి కాస్త నచ్చినా చిరుకోపం నటిస్తూ, “అమ్మాయిలతో చేసుకోరా ఇలాంటి మాటలు,” అంది.
“అంటే ఇప్పుడు మీరు ఆంటీ అనుకోవాలా?” అని వెక్కిలినవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వు స్వాతి పెదవుల్లోకి సోకింది. “హెయ్…..”
ఇంతలో జిమ్ మెట్ల దిక్కు నుంచి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తూ, తలకి పెట్టుకున్న క్యాప్ కింద పడేసుకున్నాడు బబ్లూ.
స్వాతి చూసి, “రే మెల్లిగారా, ఉరకకు ఇక్కడ,” అని చెప్పింది.
బబ్లూ క్యాపు తీసి, వచ్చి, “గుడ్ ఈవెనింగ్ బేబీ,” అంటూ చేతులు పట్టుకున్నాడు.
భరత్ మౌనంగా పక్కనే నిల్చుని ఉన్నాడు.
స్వాతి బబ్లూ తలకి క్యాపు సరిగ్గా అమర్చింది.
“ఎటొచ్చావ్?” అనడిగింది.
“డాడీతో బుక్స్ కొనుక్కోడానికి వచ్చాను, నిన్ను కలిసిపోదాం అని.”
“ఓహో ఏం బుక్స్ రా, కాలేజ్ స్టార్టింగ్ లో కొనుక్కోలేదా?”
“కథల పుస్తకాలు బేబీ, నాకు అలవాటే,” అన్నాడు.
“హ్మ్ కానీ ఎక్కువ కాదు, ముందు మార్కులు బాగా రావాలి,” అంటోంది.
బబ్లూ పక్కనున్న ఆరడుగుల మనిషిని తలెత్తి చూసి నోరెళ్ళ పెట్టాడు. “బ్…. భరత్ కదా మీరు…..?”
బబ్లూ కళ్ళలో ఆశ్చర్యం చూసి భరత్ మురిసిపోయి, “హా అవును,” అన్నాడు.
వెంటనే బబ్లూ భరత్ నడుము గట్టిగా హత్తుకొని, “నేను కూడా మీలాగే బ్యాడ్మింటన్ ప్లేయర్ అవుతాను,” అంటూ అరిచాడు.
స్వాతి మూతి మీద వేలు చూపుతూ, “ష్…. అరవకు వేరే వాళ్ళకి డిస్టర్బ్ అవుద్ది,” అని చెప్పింది.
భరత్ కాస్త కిందకి కూర్చుని, “మీ స్వాతి మేడం ని నేర్పించమను మరి,” అని చిరునవ్వుతో పలకరించాడు.
బబ్లూ మెరుస్తున్న పెద్ద కళ్ళతో, “హా…. స్వాతి మీగురుంచి చెప్పింది. మీలాగే ఆడాలి బాగా అని చెప్తది,” అన్నాడు.
భరత్ టక్కున మెడ తిప్పి స్వాతిని చూస్తే, ఆమె సిగ్గుగా మొహం తిప్పేసుకుంది.
బబ్లూ భరత్ గడ్డం ఇటు తిప్పి, “మొన్న వచ్చినప్పుడు మీతో మాట్లాడాలి అనుకున్న కానీ అమ్మ వెళ్ళాలి అంటే వెళ్ళిపోయాం. నాతో ఒకసారి ఆడతారా?” అనడిగాడు.
“సరే మళ్లీ కలిసినప్పుడు చూద్దాం,” అని భరత్ హామీ ఇచ్చాడు.
ఇక బబ్లూ తొందరపడుతూ, స్వాతి చెంపకు ముద్దు పెట్టేసి, “సరే నేను వెళ్ళొస్తాను, బై…. బై భరత్ గారు,” అని చెప్పేసి తుర్రుమని వెళ్ళిపోయాడు.
భరత్ పైకి లేచి, “మీ రిలేటివ్స్ ఆ?” అనడిగాడు.
స్వాతి నిమిత్తంగా, “నో పర్సనల్ క్వెస్షన్స్…,” అంది.
“ఉష్… ఏంటి మేడం మరీ ఓవర్, పిల్లగాడు అంత హుషారు ఉన్నాడు, ఊరికే అడిగిన,” అన్నాడు తన బ్యాగులో బాటిల్ పెట్టుకుని.
స్వాతి కూడా తన కెర్చీఫ్ తో మొహం తుడుచుకుంటూ, “భరత్….నీకన్నీ చెప్పాల్సిన అవసరం నాకు లేదు. నేను ఇష్టపడే ఒకే ఒక్క మగాడు బబ్లూ మాత్రమే. వాడెప్పుడైన నిన్ను ఆడమని అడుగుతే కాసేపు వాడితో ఆడు ప్లీస్,” అని కొంచెం దిగులుగా అడిగింది.
స్వాతి అంత ఖచ్చితంగా చెప్పేసరికి భరత్ సరే అని తలూపాడు.

x 

ఇంటికి వెళ్ళేదారిలో ఫుట్పాత్ మీద అమూల్య బ్యాగు వేసుకుని నడుస్తూ కనిపించింది.
భరత్ నాలుగు అడుగులు ముందుకు వెళ్ళి ఆపాడు.
అమూల్య పట్టించుకోకుండా భరత్ ను దాటుకొని వెళ్ళింది.
భరత్ మెల్లిగా బండి ముందుకు నడుపుతూ, “ఏంటి రెండు కిలోమీటర్లు నడిచేద్దామనే,” అంటూ అద్దంలో అమూల్య మొహం చూసాడు.
అమూల్య ముందుకు చూస్తూ, “నాకలవాటే,” అని చెప్పింది.
“నువ్వనుకుని చూడలేదు,” అన్నాడు.
అమూల్య ముక్కుసూటి కోపంగా చూసి అడుగులు వేగం పెంచింది.
“ఎక్కు వంట చెయ్యాలి కదా.”
అమూల్య అడుగు ఆగింది. భరత్ బండి ఆగింది.
అమూల్య సైడ్ ఫేసింగ్ లో ఎక్కి కూర్చుంది.
“హ్మ్ పోనివ్వు….”
వాళ్ళు ఇంటి వీధిలోకి చేరుకునే సరికి, అమూల్య నుదురు, కన్నుల మీద చినుకులు కురవడం మొదలైంది.
కంగారుగా, “అయ్యో బట్టలు ఆరేసాము, తడిచిపోయాయి ఫాస్టుగా పోనివ్వు భరత్,” అని అరిచింది.
భరత్ స్పీడ్ పెంచేసి త్వరగా ఇంటి గేటు ముందుకు చేరుకోగానే అమూల్య వెంటనే దిగి గేటు తీసి పరిగెత్తి మెట్లెక్కి మేడ మీదకెక్కింది.
భరత్ బండి రేకుల షెడ్డు కింద పెట్టేసి తనూ మీదకి ఎక్కేసరికి అమూల్య వర్షంలో తడుస్తూ బట్టలు లాగుతూ ఉంది.
భరత్ పరిగెత్తి తను కూడా హ్యాంగర్స్ కు ఉన్న బట్టలు తీసి ఇద్దరూ ఎక్కువగా తడచిపోకముందే ఒకవరస మెట్లు దిగుతోండగా మధ్యలో మలుపు స్టాప్ దగ్గర అడుగు పడగానే ధఢేలుమని పిడుగు శబ్దం వచ్చి అమూల్య జడుసుకొని బట్టలు వదిలి భరత్ వీపుకు చిన్నపిచ్చుకలా నతికింది.
భరత్ అచ్చెరుపులో ఆగినా తెలుసుకుని పట్టు వదిలించుకున్నాడు. అమూల్య సతమతంగా కిందకి చూసింది.
భరత్ బెదిరింపుగా, “ఇలా కింద పడేయడానికా ఓ ఆగమాగం ఎక్కి తీసావ్ బట్టలు, దుమ్ము అంటుకున్నాయేమో,” అని గట్టిగా దెప్పాడు.
అమూల్య సమాధానం లేకుండా నిల్చుంది. 
వర్షం జోరుగా మొదలై మెట్ల గ్లాసు ఫిట్టింగు టప్ టప్ టప్ అని చప్పుడు. అది అద్దంలా మెరిసి, మెరుపు మాయం అవ్వగానే పిడుగు చుడుక్కుమని శబ్దం కొట్టింది.
అమూల్య కళ్ళు మూసుకొని గట్టిగా భరత్ ను హత్తుకుంది. అతడి చేతిలో బట్టలు కింద రాలిపోయి, ఆమె కురుల పిచ్చి గడ్డానికి తగిలి, గుండె కింద ఆమె నుదురు రాసుకొని అదో వయసు మైకం కమ్మింది.
జిమ్ చేసి వచ్చిన అలసట పరిమళం భరత్ ఛాతి నుండి అమూల్య శ్వాసలో కలసి ఆమె పిడికిళ్లు అతడి మోచేతులకు బిగుసుకున్నాయి.
భరత్ కొద్దిగా మెడ వంచి అమూల్య చెవిలో, “వదులు చిన్నపిల్లాల బయపడ్తావేంటి,” అన్నాడు.
అమూల్య తేరుకొని వదిలి కింద బట్టలు ఎత్తేసి పట్టుకొని చకచకా మెట్లు దిగేసింది.
పెదవి కొరుక్కుంటూ, చెంపలు మండిపోతూ ఒళ్లంతా తిమ్మిరిగా మురిసిపోతూ, బట్టలు టేబుల్ మీద పెట్టేసి తన గదిలోకెళ్లి తలుపు మూసుకొని, తలుపుకు వీపు ఒరిగించి శ్వాస అదుపు చేసుకుంది.
తన ఇరవై మూడేళ్ల యవ్వనంలో మొదటి సారి ఒక మగాడి శరీర వెచ్చదనం అనుభూతి చెంది తన తనువు పొగలు జిమ్ముతోంది.
వెంటనే టవల్ అందుకొని తలుపు తెరచి తిన్నగా లివింగ్ రూమ్ బాత్రూం దగ్గరికెళ్లి తలుపు తెరవగా, లోపల భరత్ మూత్రం పోస్తున్నాడు.
భయపడి కళ్ళకు చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుని, తలుపు గట్టిగా మూసేసింది.
“సారీ…. నేనేం చూడలేదు,” అని అరిచి చెప్పింది.
లోపల నుంచి టాయిలెట్ ఫ్లష్ శబ్దం వినిపించింది.
తలుపు తెరుచుకున్నాయి భరత్ బాత్రూమ్ బయటికి వస్తూ, “సారీ నేనే లోపల బోల్ట్ పెట్టలేదు,” అని చెప్తూ చూడకుండా తన గదికి పోయాడు.
భరత్ అంత మామూల్గా స్పందించడం అమూల్యకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది.
లోపలికెళ్లి తలుపు మూసి బోల్టు పెట్టేసింది. 
“తుహ్ నీ బతుకు ఎందుకే ఓవర్ రియాక్ట్ అవుతున్నావ్.”
ఇక తన టిషర్టు విప్పేసింది. తొడలకు టైటుగా అతుక్కుంటున్న ట్రాక్ప్యాంట్ విప్పింది.
లైట్ ఆఫ్ అయ్యింది.
చీకట్లో ఒంటి మీద బట్టలు కూడా లేవు.
టక్ టక్ టక్ అని తలుపు తట్టిన శబ్దం. 
“పవర్ కట్ అమూల్య, భయపడకు,” అని భరత్ మాట.
“ఊ,” అని అమూల్య స్పందించింది.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. ఉన్నన్ని నిమిషాలు గడిచినా చీకటిగానే ఉంది. 
అమూల్యకు ఏం చెయ్యాలో తోచలేదు. బట్టలు లేకుండా బయటకు వెళ్ళలేదు. చీకట్లో కనీసం టవల్ కూడా దొరకట్లేదు.
లైట్స్ వెలిగి అద్దంలో తన మొహం వాలిపోయిన జుట్టుతో చూసుకొని తానే బెదురుకుంది. 
పొరపాటుకు తల బాదుకొని నిమ్మళంగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.
ట్యాప్ తిప్పితే చలి నీళ్ళు వచ్చాయి.
మళ్లీ తల పట్టుకుంది.
గీజర్ స్విచ్ వేయడం మర్చిపోయిందని.
టవల్ చుట్టుకొని నిదానంగా తలుపు తెరిచింది. భరత్ తన పెయింటింగ్స్ దగ్గర సర్దుతున్నాడు.
“భరత్….,” అని మొహమాటంగా పిలిచింది. 
భరత్ వెనక్కు తిరిగి చూస్తే అమూల్య తల మాత్రమే బయట ఉంది. 
“పిలిచావా,” అన్నాడు.
“గీజర్ ఆన్ చేయవా ప్లీస్,” అని చెప్పింది దీనంగా.
భరత్ చిన్న నవ్వునవ్వి సరే అన్నాడు.
అమూల్య తలుపేసుకొని కాసేపాగి వేడినీళ్లతో ఒళ్లు తడుపుకొని, వీపు రుద్దుకొని, చక్కగా స్నానం చేసి టవల్ ఒంటచుట్టుకొని తలుపు తెరిచింది.



కురులు తుడుచుకుంటూ గదికి వెళ్తుంటే భరత్ ఎదురొచ్చాడు. అతడి కనుపాపలు కెమెరా లెన్స్ లాగా పెద్దగా జూమ్ అయ్యాయి. 
అమూల్య వెన్నులో పిల్లగాలి సోకింది. సిగ్గాపుకోలేక తడి కురులు ఎగరేసింది. 
కురుల నీళ్ల జల్లు భరత్ మొహం మీదకి పడగానే తను కళ్లు మూసి తెరిచేసరికి అంతా చీకటి.
“మళ్లీ కరెంటు పోయింది,” అని అమూల్య కంగారుగా పలికింది.
కిటికీ నుంచి జిమ్మే మెరుపు వెలుగులో అమూల్య గాజుబొమ్మలా మెరిసింది.